4 zasady uczenia się opartego na praktyce

Spis treści:

• Czym jest szkolenie praktyczne?
• Praktyka jest możliwa na każdym etapie szkolenia
• Interdyscyplinarność przydaje się w praktyce
• Nie praktyka dla samej praktyki jest ważna, ale praca nad rezultatem
• Jeśli jest klient na szkolenie, powinien wziąć udział w szkoleniu praktycznym

Znaczenie uczenia się zorientowanego na praktykę w instytucjach edukacyjnych, w tym na uniwersytetach, w szkołach wyższych i na kursach, jest ostatnio aktywnie dyskutowane. Ale co to oznacza w praktyce? Temat ten został szczegółowo omówiony na seminarium EduTech „Uczenie się zorientowane na praktykę: kiedy wiedza staje się umiejętnościami”, które odbyło się w SberUniversity. Podejście zorientowane na praktykę obejmuje nie tylko przekazywanie wiedzy teoretycznej, ale także rozwijanie u studentów umiejętności niezbędnych do udanej działalności zawodowej. Ważne jest, aby proces kształcenia obejmował projekty z życia realnego, staże i interakcje z pracodawcami, co pozwala studentom zastosować zdobytą wiedzę w rzeczywistych warunkach.

Czym jest praktyka w uczeniu się

Zanim uczestnicy seminarium przeszli do dyskusji na temat konkretnych przypadków i zasad organizacji uczenia się zorientowanego na praktykę, musieli uzgodnić terminologię. Umożliwiło to wypracowanie wspólnego zrozumienia i uniknięcie nieporozumień podczas dalszej dyskusji. Prawidłowe zdefiniowanie kluczowych pojęć to ważny krok w skutecznym opanowaniu praktycznego podejścia do nauki.

Moderator spotkania, Wiaczesław Jurczenkow, kierownik Centrum Rozwoju Technologii Edukacyjnych na Uniwersytecie Sber, zaproponował traktowanie praktyk nie tylko jako rozwiązywania rzeczywistych problemów, ale także jako wszelkich zadań, które zachęcają studentów do refleksji nad swoimi działaniami. Takie podejście pomaga studentom zrozumieć, jaką wiedzę i umiejętności zdobywają i dlaczego ich potrzebują. Sensowne uczenie się sprzyja głębszemu zrozumieniu materiału i zwiększa motywację studentów, co z kolei prowadzi do efektywniejszego przyswajania informacji.

Każdy program edukacyjny traci na atrakcyjności i skuteczności bez praktycznego zastosowania, twierdzi moderator. Uczestnicy dyskusji w pełni podzielali tę opinię.

Zadania praktyczne odgrywają ważną rolę nie tylko w rozwijaniu konkretnych umiejętności, ale także w osiąganiu innych celów i efektów. Promują głębsze zrozumienie materiału, pomagają rozwijać krytyczne myślenie i poprawiają zdolność rozwiązywania problemów. Co więcej, takie zadania mogą zwiększyć zaangażowanie i motywację, ponieważ pozwalają studentom zastosować wiedzę teoretyczną w praktyce. Dlatego też zadania praktyczne stanowią ważne narzędzie edukacyjne, które wspiera wszechstronny rozwój studentów.

Kristina Grahl, dyrektor ds. rozwoju biznesu w IThub Group, podkreśliła znaczenie zadań praktycznych w procesie edukacyjnym w International College of Information Technology. Zauważyła, że ​​takie zadania pozwalają studentom nie tylko przyswoić materiał teoretyczny, ale także rozwinąć własne doświadczenie. W przeciwnym razie, jeśli studenci ograniczą się wyłącznie do wykładów i teorii, mogą zastanawiać się: „Co zrobić z nabytą wiedzą?”. Zadania praktyczne odgrywają kluczową rolę w integracji teorii z praktyką, co sprzyja dogłębnemu zrozumieniu materiału i przygotowuje studentów do rzeczywistych wyzwań w dziedzinie technologii informatycznych.

W zaawansowanych programach szkoleniowych dla dorosłych podejście praktyczne obejmuje współtworzenie wiedzy i rozwiązań pod okiem nauczyciela, mówi Daria Grits, dyrektor ds. cyfryzacji edukacji w MIPT. Uczestnicy takich kursów zazwyczaj posiadają bogate doświadczenie zawodowe i są ekspertami w swoich dziedzinach. Nie szukają gotowych rozwiązań ani uniwersalnych instrukcji wykonania zadań. Dla nich nauka powinna być aktywnym procesem, którego celem jest rozwijanie wiedzy i doświadczenia praktycznego, co pozwala im skutecznie rozwiązywać rzeczywiste problemy w swojej działalności zawodowej.

Anna Tkachik, dyrektor ds. projektów w Centrum Programów Wyrównanych SberUniversity, podkreślił znaczenie zadań praktycznych dla zwiększenia zaangażowania odbiorców. Biorąc pod uwagę mnogość informacji dostępnych do biernej konsumpcji, takie treści stają się niewystarczające do prawdziwego zaangażowania. Jednak Daria Grits zwróciła uwagę na problem, który pojawia się podczas organizacji zajęć praktycznych: studenci często przyjmują infantylne podejście, wierząc, że proces edukacyjny powinien być wyłącznie zabawny i komfortowy. Podkreśla to potrzebę dostosowania metod nauczania, aby uczynić je bardziej aktywnym i angażującym.Daria wierzy, że skutecznym sposobem na realizację zadań jest powiązanie każdego zadania z konkretnym problemem zawodowym. Takie podejście tworzy wyraźny związek między praktycznym szkoleniem a rzeczywistymi wyzwaniami, z którymi trzeba się zmierzyć w miejscu pracy. Nie tylko zwiększa to motywację uczestników, ale także zapewnia głębsze zrozumienie materiału, co ostatecznie przyczynia się do rozwoju niezbędnych umiejętności i kompetencji.

Czytelnicy, zwróćcie uwagę na dodatkowe materiały:

Głównym problemem w dziedzinie edukacji jest to, że uczniowie stracili chęć do podejmowania wysiłku. Prowadzi to do spadku poziomu wiedzy i umiejętności niezbędnych do udanego życia we współczesnym społeczeństwie. Bez chęci uczenia się i samorozwoju młode pokolenie naraża się na trudności w przyszłości. Ważne jest stworzenie warunków, które będą motywować uczniów do aktywnego uczestnictwa w procesie edukacyjnym i rozwijania krytycznego myślenia. Skuteczne metody nauczania i angażowania, takie jak zajęcia interaktywne i praktyczne zastosowanie wiedzy, pomogą przywrócić zainteresowanie nauką i podnieść poziom aktywności edukacyjnej.

Eksperci omówili przykłady organizacji nauki zorientowanej na praktykę, podczas których zidentyfikowali cztery kluczowe zasady, wielokrotnie przywoływane w ich prezentacjach. Zasady te stanowią podstawę skutecznego wdrażania podejścia praktycznego w procesie edukacyjnym.

Praktyka jest możliwa na każdym etapie kształcenia

Czasami wskazane jest odejście od tradycyjnego podejścia, w którym najpierw studiuje się teorię, a dopiero potem stosuje praktykę. Zależy to od konkretnego celu zadania praktycznego. W niektórych przypadkach doświadczenie praktyczne może być bardziej wartościowe i pouczające niż wstępne studiowanie teorii. Takie podejście pozwala na szybszą naukę i zastosowanie wiedzy w sytuacjach rzeczywistych, co sprzyja głębszemu zrozumieniu tematu.

Jeśli chcesz zaangażować uczniów w aktywną naukę poprzez zadania praktyczne, zaleca się rozpoczęcie wcześnie. Takie podejście podkreśla znaczenie udziału uczniów w procesie edukacyjnym. Daria Rastorgueva, architektka programów edukacyjnych i współzałożycielka startupu oferującego rozwiązania edukacyjne #forcustomer, podkreśla znaczenie tej metody dla poprawy efektywności nauczania.

Uczniowie często wykazują bierność na zajęciach, chowając się za rówieśnikami, ponieważ są przyzwyczajeni do siedzenia i słuchania. Aby zaangażować uczniów, ważne jest, aby zacząć od małych zadań, które pomogą im uwolnić ich potencjał. Już na etapie rejestracji możesz zaproponować proste zadanie praktyczne, takie jak napisanie listu do przyszłości, w którym przedstawią swoje oczekiwania wobec kursu. Takie podejście nie tylko zaangażuje uczniów, ale także zmotywuje ich do aktywnego uczestnictwa w nauce.

Kristina Grahl przedstawiła kolejny ważny argument przemawiający za korzyściami płynącymi z zadań praktycznych na początku procesu nauczania. Nastolatki często wykazują niewielkie zainteresowanie wyjaśnieniami teoretycznymi, uważając je za nudne. Dlatego poproszenie ich o samodzielne rozwiązanie problemu lub znalezienie odpowiedzi na pytanie może znacząco zwiększyć ich zaangażowanie. Nawet jeśli nie wszystko im się uda, takie aktywne podejście pomoże skupić uwagę uczniów na kolejnych wyjaśnieniach nauczyciela. Takie podejście sprzyja głębszemu zrozumieniu materiału i zwiększa efektywność uczenia się.

Należy zwrócić uwagę na następujące materiały:

Skuteczne metody nauczania: teoria przed praktyką czy odwrotnie?

Pytanie, jak najlepiej zorganizować proces edukacyjny, pozostaje aktualne dla nauczycieli i uczniów. Istnieją dwa główne podejścia: najpierw nauka teorii, a następnie rozwiązywanie problemów i odwrotnie. Obie metody mają swoje zalety i wady.

W pierwszym podejściu, gdzie najpierw nauczana jest teoria, uczniowie zdobywają niezbędną wiedzę i zrozumienie podstaw przedmiotu. Pozwala im to pewnie podchodzić do praktycznych problemów w oparciu o to, czego się już nauczyli. Jednak ta metoda może znudzić niektórych uczniów, którzy preferują aktywną interakcję z materiałem.

Drugie podejście, gdzie najpierw prezentowane są problemy, może być bardziej interaktywne i angażujące. Uczniowie stykają się z rzeczywistymi problemami i, chcąc je rozwiązać, są w stanie lepiej przyswoić teorię. Ta metoda rozwija umiejętności krytycznego myślenia i rozwiązywania problemów, ale bez wstępnego fundamentu teoretycznego może prowadzić do nieporozumień w zakresie kluczowych pojęć.

Optymalne może być podejście łączone, łączące elementy obu metod. Pozwala to na dostosowanie procesu uczenia się do różnych stylów uczenia się uczniów, zapewniając dogłębne zrozumienie przedmiotu i rozwój umiejętności praktycznych.

Interdyscyplinarność jest przydatna w praktyce

Zachęcanie uczniów do stosowania wiedzy i umiejętności z różnych dziedzin do rozwiązywania problemów praktycznych jest ważnym aspektem procesu edukacyjnego. Pozwala to na rozwój myślenia interdyscyplinarnego i sprzyja głębszemu zrozumieniu materiału. Takie podejście pomaga uczniom dostrzegać powiązania między różnymi dyscyplinami i wykorzystywać je do rozwiązywania złożonych problemów, co ostatecznie przyczynia się do rozwoju kompetencji potrzebnych w życiu codziennym.

Anna Tkachik obrazowo zademonstrowała zasadę integracji wiedzy na przykładzie programu mini-MBA oferowanego przez SberUniversity dla pracowników Sber. Program koncentruje się na pracy grupowej nad rzeczywistymi projektami firmowymi. Podczas szkolenia uczestnicy stosują wiedzę z różnych dziedzin, takich jak zarządzanie finansami, zarządzanie ryzykiem, analiza danych i inne. To podejście nie powstało z dnia na dzień, podkreślając wagę praktycznego zastosowania wiedzy teoretycznej w procesie uczenia się.

W pierwszym etapie uczestnicy kursu „Komunikacja i Wpływ”, obejmującego złożone negocjacje, stworzyli mapę negocjacyjną dla abstrakcyjnej sytuacji biznesowej. Doszliśmy do wniosku, że to zadanie może być przydatne do stworzenia mapy interesariuszy dla konkretnego projektu. Dzięki temu ta dyscyplina idealnie wpisuje się w zadania grupowe, co pomaga uczestnikom doskonalić umiejętności zarządzania projektami i interakcji z interesariuszami.

Liczy się nie praktyka dla samej praktyki, ale dążenie do rezultatów

Kristina Grahl, odwołując się do przykładu IThub College, podkreśliła znaczenie podejścia zorientowanego na rezultaty w nauce zorientowanej na praktykę, które jest podobne do podejścia produktowego. Zauważyła, że ​​edukacja informatyczna na studiach powinna być postrzegana jako produkt, który studenci otrzymują w celu osiągnięcia sukcesu zawodowego. Każda dyscyplina i każda lekcja powinny być częścią tego produktu edukacyjnego, mającego na celu osiągnięcie konkretnych rezultatów i przygotowanie studentów do wymagań rynku pracy.

Kiedy ogłosiłam nauczycielom, że nie będziemy już zadawać prac domowych, reakcja była przewidywalna: „Jak to możliwe? Nie starczy nam czasu na omówienie całego materiału!”. Ważne jest jednak, aby zrozumieć, że celem edukacji nie jest po prostu „przesypywanie materiału”. Sześćdziesiąt stron wykładów nie czyni studentów mądrzejszymi. Dlatego na zajęciach poświęcamy maksymalnie 15 minut na teorię, a następnie przechodzimy do praktycznych zadań komputerowych. Takie podejście pozwala studentom dogłębnie przyswoić materiał i rozwinąć niezbędne umiejętności. W przypadku studentów podejście oparte na produktach przejawia się w rozwiązywaniu praktycznych problemów i tworzeniu projektów w ramach każdej dyscypliny. Zaliczenie kursu jest możliwe tylko po kompletnym rozwiązaniu. Jeśli jednak student opanuje materiał i wykona zadanie przed terminem, może ukończyć moduł wcześniej. Pracodawcy również uczestniczą w ocenie wyników, co pomaga zwiększyć trafność i praktyczne znaczenie szkoleń.

Przeczytaj również:

Projektowanie szkoleń z naciskiem na wyniki: trzy kluczowe koncepcje dla metodyków

We współczesnej edukacji ważnym aspektem jest projektowanie szkoleń skoncentrowane na osiąganiu konkretnych rezultatów. Metodycy powinni znać trzy kluczowe koncepcje, które pomogą im skutecznie opracowywać programy nauczania i kursy.

Pierwsza koncepcja to opracowanie jasnych i mierzalnych celów edukacyjnych. Będzie to nie tylko ukierunkowywać proces uczenia się, ale także oceniać jego skuteczność. Ważne jest, aby cele były dostosowane do potrzeb uczniów i wymagań rynku pracy.

Druga koncepcja kładzie nacisk na indywidualizację procesu uczenia się. Biorąc pod uwagę różne style i tempo uczenia się, metodycy muszą opracować adaptacyjne programy nauczania, które będą uwzględniać unikalne potrzeby każdego ucznia. Zwiększy to motywację i zaangażowanie uczniów.

Trzecia koncepcja wiąże się z integracją nowych technologii z procesem edukacyjnym. Korzystanie z zasobów online, interaktywnych platform i materiałów multimedialnych sprawia, że ​​nauka jest bardziej dostępna i efektywna, a także sprzyja rozwojowi umiejętności cyfrowych u uczniów. Przestrzeganie tych trzech koncepcji pomoże metodykom tworzyć wysokiej jakości programy edukacyjne, które przynoszą wymierne rezultaty i spełniają współczesne wymagania. Eksperci podkreślają, że skupienie się na efektach uczenia się jest ważniejsze niż wybór formatu stażu. Daria Grits, opierając się na doświadczeniu MIPT, zauważyła, że ​​uniwersytety tradycyjnie rozróżniają formaty takie jak wykłady, seminaria, staże i prace dyplomowe. Warto jednak zastanowić się, czy dany program wymaga wszystkich tych formatów. Projektując programy magisterskie w MIPT, podjęto decyzję o uzależnieniu wyboru odpowiednich formatów nauczania od pożądanych rezultatów. Dzięki temu podejściu możemy skuteczniej osiągać nasze cele i dostosowywać proces kształcenia do potrzeb studentów.

Przeczytaj dodatkowe materiały:

Projektowanie szkolnictwa wyższego z wykorzystaniem modelu ADDIE zgodnie z Federalnymi Standardami Edukacyjnymi (FSES) wymaga starannego podejścia. Model ADDIE obejmuje pięć kluczowych etapów: analizę, projektowanie, rozwój, wdrożenie i ewaluację. Pierwszy etap wymaga analizy potrzeb i celów programu edukacyjnego, z uwzględnieniem wymogów Federalnego Standardu Edukacyjnego (FSES) oraz specyfiki grupy docelowej.

Etap projektowania obejmuje opracowywanie programów nauczania i programów edukacyjnych, które spełniają ustalone standardy i zapewniają niezbędne kompetencje. Ważne jest, aby rozważyć różnorodne formaty nauczania, w tym tradycyjne i zdalne metody nauczania, aby zwiększyć dostępność edukacji.

Etap rozwoju obejmuje tworzenie materiałów i zasobów edukacyjnych, które są adekwatne i spełniają współczesne wymagania edukacyjne. Wdrażanie obejmuje wdrażanie opracowanych programów i materiałów do procesu edukacyjnego, a także szkolenie nauczycieli w zakresie pracy z nowymi narzędziami i metodami nauczania.

Etap końcowy – ewaluacja – obejmuje analizę efektów uczenia się i skuteczności programu. Pozwala to zidentyfikować mocne i słabe strony procesu edukacyjnego oraz wprowadzić niezbędne zmiany w celu jego ulepszenia. Wykorzystanie modelu ADDIE w projektowaniu szkolnictwa wyższego zapewnia systematyczne podejście, które spełnia wymogi Federalnego Standardu Edukacyjnego i promuje wysoką jakość kształcenia studentów.

Jeśli szkolenie ma klienta, musi on uczestniczyć w praktyce.

Zasada doskonalenia umiejętności zawodowych ma ogromne znaczenie dla wszystkich programów edukacyjnych. Omówili to na seminarium Anna Tkachik, reprezentująca program mini-MBA na SberUniversity; Kristina Gral, która kształci specjalistów IT na uczelni; oraz Daria Grits, reprezentująca internetowe programy magisterskie w MIPT. Eksperci ci podkreślili znaczenie praktycznego podejścia do szkoleń w celu rozwijania kompetencji poszukiwanych na rynku pracy.

W takich sytuacjach klientem jest zazwyczaj firma lub organizacja zainteresowana pozyskaniem wykwalifikowanego personelu lub znalezieniem nowych rozwiązań swoich problemów. Aby praktyczne szkolenie przyniosło wymierne rezultaty, rozwijając niezbędne umiejętności i tworząc skuteczne rozwiązania, ważne jest, aby klient aktywnie uczestniczył w tym procesie. Przyjrzyjmy się kilku przykładom organizacji tej interakcji.

• W programie mini-MBA w SberUniversity różne działy Sber University początkowo przedstawiają studentom własne problemy biznesowe do rozwiązania lub oceny pomysłów, które wnoszą na kurs. W trakcie programu grupy realizują swoje projekty przez kilka etapów (dni demonstracyjne), podczas których omawiają z klientami wyniki pośrednie.
• Program IThub College opiera się na metodologii zorientowanej na biznes. Placówka edukacyjna stosuje się również do federalnych standardów edukacyjnych (Federal State Educational Standards), ale specjalizacje określone w standardach zostały podzielone na konkretne role biznesowe, zgodnie z tym, jak działają prawdziwi pracodawcy. Potencjalni pracodawcy przydzielają zadania dla każdej roli.
• W programach MIPT skoncentrowanych na innowacjach i przedsiębiorczości technologicznej studenci rozwiązują również problemy biznesowe. Koncentrują się jednak na rozwiązywaniu problemów bardziej złożonych niż te, z którymi borykają się studenci, a sukces często wymaga tworzenia innowacyjnych rozwiązań. Tego typu zadania oferują partnerzy uczelni – zarówno korporacje, jak i małe startupy technologiczne. Jeśli rozwiązanie zespołu studenckiego okaże się sukcesem, absolwenci mogą kontynuować współpracę z klientami – dołączając do tej samej firmy lub tworząc własny startup.

Praca nad dużymi, praktycznymi problemami zawsze odbywa się w grupach, co pomaga rozwijać umiejętności pracy zespołowej. Studenci, nawet na kierunkach nieskoncentrowanych na rozwijaniu umiejętności miękkich, uczą się efektywnej współpracy. Jest to ważny aspekt nauki zorientowanej na praktykę, który pomaga nie tylko w procesie akademickim, ale także w przyszłej działalności zawodowej. Rozwijanie umiejętności pracy zespołowej znacząco zwiększa szanse na znalezienie zatrudnienia i ułatwia skuteczne rozwiązywanie złożonych problemów w różnych dziedzinach.

Dowiedz się więcej o edukacji, subskrybując nasz kanał na Telegramie. Dzielimy się aktualnymi wiadomościami, przydatnymi wskazówkami i ciekawymi materiałami, które pomogą Ci być na bieżąco ze wszystkimi nowościami w edukacji. Dołącz do nas i poszerz swoją wiedzę!

Przejrzyj tekst, ale trzymaj się tematu. Nie dodawaj niczego zbędnego. Edytuj tekst pod kątem SEO i uzupełnij go treścią. Unikaj emotikonów i zbędnych symboli. Nie dodawaj sekcji takich jak 1, 2, 3 czy *. Po prostu podaj zwykły tekst.

Przeczytaj także:

• Nietypowa praktyka: jak studenci są oceniani za ich wysiłki, a nie za wyniki
• Projektowanie szkoleń zawodowych: jak powstają duże kursy
• Model 70:20:10 – sprawdzona praktyka, poważna teoria czy tylko popularny mit?
• Jak stworzyć interaktywny symulator do rozwijania umiejętności miękkich