Spis treści:
Kurs z zatrudnieniem: „Zawód metodyka od podstaw do PRO"
Dowiedz się więcejAby poprawić efektywność szkoleń, konieczna może być zmiana metodologii lub środowiska edukacyjnego. W szczególności ważne jest ponowne rozważenie interakcji między uczestnikami procesu edukacyjnego, niezależnie od tego, czy są to nauczyciele i uczniowie, czy też interakcje między samymi uczniami. Zmiana tych aspektów może znacząco poprawić nastawienie uczniów do kursu. Takie zmiany mogą:
— Zwiększyć motywację uczniów, co sprzyja głębszemu uczeniu się.
— Promować aktywne uczestnictwo uczniów w procesie uczenia się, co poprawia ich umiejętności współpracy i komunikacji.
— Zwiększyć poziom zaangażowania, pozwalając uczniom poczuć swoją ważność w procesie uczenia się.
— Pomóc dostosować metody nauczania do indywidualnych potrzeb uczniów, co sprawia, że zajęcia są bardziej spersonalizowane i efektywne.
— Stwórz bardziej pozytywną atmosferę w klasie, sprzyjającą wymianie pomysłów i rozwojowi krytycznego myślenia. W ten sposób zmiana interakcji i postaw uczestników procesu edukacyjnego może znacząco poprawić jakość nauki i zadowolenie uczniów. Motywuj uczniów; Przełamuj wewnętrzne bariery; Rozwijaj konkretne umiejętności; Przekazuj wartości. Stworzenie scenariusza lekcji lub programu z nowymi relacjami, niestandardowymi rolami uczestników i różnorodnymi formami interakcji to zadanie wymagające kreatywnego podejścia. Metodologia CRAFT, opracowana przez autorów z naciskiem na kreatywność i innowacyjność, idealnie nadaje się do osiągnięcia tych celów. Zbadaliśmy, jak dokładnie działa i jakie korzyści może zaoferować w procesie tworzenia unikalnych programów edukacyjnych. Wykorzystanie metody CRAFT pozwala nie tylko na dywersyfikację podejść do interakcji, ale także na głębsze zrozumienie ról uczestników, co przyczynia się do efektywniejszego uczenia się i rozwoju.
Czym jest metodologia CRAFT?
Rozwój kreatywnych pomysłów odbywa się poprzez tworzenie nowych relacji, ról i kontekstów w różnych dziedzinach, takich jak IT, marketing, sprzedaż, branża gier i branża rozrywkowa. Proces ten pozwala na odkrywanie unikalnych rozwiązań i podejść, które promują innowacyjność i efektywny rozwój w każdej z tych dziedzin. Zastosowanie kreatywnych metod w tych obszarach nie tylko poprawia jakość produktów i usług, ale także zwiększa konkurencyjność firm na rynku.
Twórcy metodologii CRAFT twierdzą, że znacząco optymalizuje ona procesy projektowe poprzez wprowadzenie wzorców do naśladowania. Autorem metodyki jest Wasilij Lebiediew, dyrektor Szkoły Innowacji IKRA. Podkreśla, że fundamentem tej metodologii jest praca francuskiego socjologa Brunona Latoura, a także idee metodyki systemowo-aktywnościowej Gieorgija Szczedrowickiego oraz amerykańskich socjologów George’a Meada i Ervinga Goffmana. Oficjalna strona internetowa autorów oferuje ograniczony opis metodologii CRAFT, ale bardziej szczegółowe wyjaśnienie można znaleźć w książce „CRAFT: Jak tworzyć wielkie idee”. Zapowiedziano również wydanie nowej książki poświęconej zastosowaniu metodologii CRAFT w instytucjach edukacyjnych. Metodologia CRAFT oferuje innowacyjne podejście do organizacji pracy zespołowej i może stać się kluczowym narzędziem poprawy efektywności w różnych dziedzinach. Daria Sawieljewa, projektantka programów edukacyjnych i kuratorka Szkoły Innowacji IKRA, współpracowała z Artemiem Lebiediewem, aby dostosować metodologię CRAFT do tworzenia produktów edukacyjnych. Podejście to nosi nazwę CRAFT/ED. W wywiadzie dla Skillbox Media podzieliła się szczegółami na temat tej metodologii i jej zastosowania w edukacji. CRAFT/ED ma na celu poprawę jakości programów edukacyjnych i rozwój innowacyjnych podejść do nauczania.
Czym jest CRAFT/ED? ...Daria twierdzi, że metodologia CRAFT/ED została opracowana w celu szybkiego znajdowania efektywnych pomysłów na rozwiązanie problemów lub celów programu nauczania. To podejście jest szczególnie przydatne w warunkach ograniczonego czasu, gdy konieczne jest szybkie znalezienie inspiracji. Metodologia CRAFT/ED nadaje się zarówno do tworzenia indywidualnych działań edukacyjnych, jak i do opracowywania i ulepszania całych kursów edukacyjnych.
Metodologia składa się z czterech kroków, które mogą wydawać się bajkowe, ale w praktyce są całkiem realistyczne. Pierwszym krokiem jest zdefiniowanie problemu, który należy rozwiązać. Następnie następuje generowanie pomysłów na rozwiązanie tego problemu. Następnie pomysły są przekształcane w konkretne mechanizmy implementacji. Ostatnim etapem jest dokładne przetestowanie interakcji tych mechanizmów ze sobą oraz z istniejącym programem nauczania, jeśli taki istnieje. W przypadku zidentyfikowania niespójności należy rozważyć sposoby ich rozwiązania zgodnie z zasadami i regułami dydaktycznymi. Metodologia ta pozwala na efektywne doskonalenie programów nauczania i dostosowywanie ich do potrzeb uczniów.
Oto cztery główne kroki metody CRAFT/ED.
Pierwszym krokiem jest jasne zdefiniowanie problemów i zadań wymagających rozwiązania. Sformułowanie powinno być jasne i konkretne. Na przykład sformułowanie „uczeń nie chce się uczyć” jest abstrakcyjne i nie pozwala na zrozumienie istoty problemu. Przed opracowaniem rozwiązania ważne jest zrozumienie, dlaczego uczeń nie jest zainteresowany nauką. Dokładna analiza przyczyn pozwoli na opracowanie skutecznych strategii zwiększania motywacji i zaangażowania w proces edukacyjny.
Istnieje pięć skutecznych metod diagnozowania problemu. Możesz zastosować wszystkie z nich lub wybrać tylko te, które najlepiej odpowiadają Twojej sytuacji.
- Analiza wzorców do naśladowania (pomaga przeanalizować aktualny wzorzec do naśladowania w relacjach i zidentyfikować w nim problemy);
- Analiza barier (odkrywamy, co utrudnia naukę);
- Analiza motywacji (czego pragną studenci?);
- Analiza wartości (jeśli chcemy uwzględnić w programie wartość, która pomoże absolwentom skuteczniej stosować nabyte umiejętności i wiedzę);
- Analiza umiejętności (precyzujemy, na jakie umiejętności chcemy położyć nacisk w programie).
W ten sposób przechodzimy do sformułowania konkretnego problemu w formacie „jak osiągnąć…” i uświadamiamy sobie, jakie aspekty należy wziąć pod uwagę podczas opracowywania kursu. Mogą to być bariery, motywacja, wartości lub inne kluczowe czynniki. Właściwe zrozumienie tych elementów pomoże Ci stworzyć kurs, który będzie skuteczny i popularny, spełniający potrzeby grupy docelowej i przyczyniający się do osiągnięcia wyznaczonych celów.
Po zdefiniowaniu problemu warto poszukać sytuacji niezwiązanych z nauką, w których można znaleźć odpowiednie rozwiązanie. Ważne jest, aby oderwać się od znanej rzeczywistości i zbadać inne konteksty, pozwalając swojej wyobraźni swobodnie się rozwijać. Pomoże to otworzyć nowe perspektywy i pomysły, które mogą znaleźć zastosowanie w Twojej sytuacji. Badając różne „ramki”, możesz znaleźć innowacyjne podejścia, których wcześniej nie brałeś pod uwagę.
Daria zaleca poszukiwanie pomysłów w kluczowych kategoriach analizy sytuacyjnej. Weź pod uwagę aspekty społeczne, naturalne, rytualne, historyczne, zawodowe i artystyczne. Obszary te mogą inspirować nowe pomysły i wspierać proces twórczy.
Aby zjednoczyć i zmotywować zespół, ważne jest, aby zadać sobie pytanie: w jakim kontekście ludzie czują się częścią zjednoczonej całości? Jedną z opcji jest wykorzystanie scenariuszy związanych z przetrwaniem apokalipsy zombie, które należą do kategorii sytuacji artystycznych, lub rozbrajania bomb, które należą do kategorii sytuacji profesjonalnych. Jeśli Twoim celem jest rozwinięcie konkretnej umiejętności, takiej jak umiejętność znajdowania rozwiązań w warunkach ograniczonych zasobów i wysokiej niepewności, rozważ odpowiednie scenariusze. Na przykład scenariusz podróży na Marsa doskonale ilustruje tę umiejętność. W takim otoczeniu zespół musiałby improwizować i adaptować się, rozwiązując problemy, takie jak naprawa łazika, wykorzystując dostępne materiały. Takie sytuacje sprzyjają kreatywności i pracy zespołowej, co z kolei wzmacnia spójność zespołu.
Poznaj interesujące podejście: jak instytucje edukacyjne organizują apokalipsę zombie. Ta praktyka angażuje uczniów i tworzy unikalne środowisko edukacyjne. Podczas takich zajęć uczestnicy mogą rozwijać umiejętności pracy zespołowej, myślenia strategicznego i szybkiego reagowania w niekonwencjonalnych sytuacjach. Apokalipsy zombie w szkołach i na uniwersytetach stają się nie tylko ekscytującą rozrywką, ale także skutecznym narzędziem rozwijania umiejętności przywódczych i komunikacyjnych u młodych ludzi.
Kluczem jest znalezienie nie byle jakiej ramy, ale takiej, która już oferuje rozwiązanie Twojego problemu. Wybór odpowiedniej ramy pozwoli Ci zaoszczędzić czas i wysiłek, zapewniając jednocześnie skuteczne osiągnięcie celów. Upewnij się, że wybrana rama spełnia Twoje wymagania i zawiera praktyczne przykłady rozwiązywania podobnych problemów.
Teraz ważne jest, aby wydobyć ze zidentyfikowanej ramy konkretne narzędzia, które pomogą rozwiązać nasz problem. Narzędziami tymi mogą być działania, obiekty, formy interakcji lub integracja, które można uwzględnić w programie edukacyjnym. Identyfikacja tych elementów pozwoli Ci skutecznie rozwiązać problem i usprawnić proces uczenia się.
Przeanalizuj zidentyfikowaną ramę, zwracając uwagę na jej role, formy interakcji i kontekst. Używając analogii, przenieś te elementy do swojego programu edukacyjnego. Pomoże Ci to stworzyć bardziej efektywne i ustrukturyzowane środowisko edukacyjne, spełniające współczesne wymagania. Koncentrując się na interakcji uczestników i kontekście uczenia się, możesz poprawić jakość procesu edukacyjnego i uczynić go bardziej dostępnym i zrozumiałym dla wszystkich.
Załóżmy, że prowadzisz internetowy program szkoleniowy dla programistów. Jednym z głównych wyzwań jest to, że tradycyjny format kursu online jest nudny, a studentom brakuje poczucia więzi i wsparcia ze strony rówieśników, tutorów i wykładowców. Kiedy zadajesz sobie pytanie: „Jak sprawić, by uczestnicy programu czuli się częścią swojej roli i przynależnością?”, sięgasz po metaforę „mistrzostw piłki nożnej”. Korzystając z tej metafory, możesz rozważyć kilka sposobów na poprawę interakcji ze studentami. Możesz na przykład utworzyć zespoły, w których uczestnicy pracują nad projektami, niczym zawodnicy w drużynie piłkarskiej. Każdemu zespołowi możesz przypisać kapitana, który będzie koordynował działania i podtrzymywał ducha zespołowego. Dodatkowo możesz wprowadzić elementy rywalizacji, takie jak turnieje rozwiązywania problemów lub hackathony, w których zespoły rywalizują ze sobą. To nie tylko stworzy zdrową rywalizację, ale także da studentom możliwość dzielenia się wiedzą i doświadczeniami.
Warto również rozważyć możliwość regularnych wideokonferencji, podczas których uczniowie mogą dzielić się swoimi postępami, omawiać wyzwania i otrzymywać informacje zwrotne od instruktorów. Taka forma komunikacji pomoże wzmocnić społeczność i zwiększyć zaangażowanie.
Wprowadzając elementy rywalizacji sportowej do nauki online, można znacznie zwiększyć motywację uczniów i stworzyć atmosferę współpracy, co ostatecznie poprawi jakość nauki i osiągnięcia w programowaniu.
- Jak zmieniłyby się prace domowe, gdybyśmy mieli program osiedlowych mistrzostw w piłce nożnej?
- Jaka forma interakcji w sytuacji „Osiedlowych Mistrzostw w Piłce Nożnej” przypomina pracę domową? Na przykład, gdy uczestnicy spontanicznie wychodzą na podwórko, aby grać w piłkę nożną i jednocześnie ćwiczyć.
- Jak podobna sytuacja mogłaby wyglądać w naszym programie szkoleń z programowania online? Na przykład wirtualnym „dziedzińcem” mógłby być Zoom, który „otwiera się” w każdy czwartek w godzinach 20:00-22:00.
Teraz nasi uczniowie-gracze mogą korzystać z Zooma, aby wspólnie odrabiać prace domowe lub ćwiczyć kodowanie. Jeśli ktoś zaloguje się do Zooma i nie znajdzie nikogo ze swojej grupy, może łatwo zapytać kolegę z klasy: „Siergiej, chodźmy na Zooma!”. To jak zaproszenie znajomych na zewnątrz, żeby pograć w piłkę nożną, tworząc atmosferę współpracy i interakcji.
Daria zaleca stosowanie analogii i znajdowanie powiązań między przedmiotami i zajęciami edukacyjnymi za pomocą tabeli artefaktów lub mapy historii uczenia się. Narzędzia te pomogą lepiej ustrukturyzować informacje i ułatwią proces uczenia się poprzez identyfikację kluczowych elementów i ich interakcji.
Tabela artefaktów to wizualna pomoc w stosowaniu metodologii CRAFT. Pozwala wyodrębnić konkretne idee i koncepcje z ogólnego kontekstu, które można wykorzystać w programach edukacyjnych. To narzędzie pomaga ustrukturyzować informacje i usprawnić proces opracowywania materiałów edukacyjnych, zapewniając bardziej ukierunkowane i efektywne podejście do nauki.
Mapa Historii Nauki to zaadaptowana przez CRAFT/ED wersja znanej Mapy Podróży Ucznia, znanej wielu metodykom i producentom. To narzędzie umożliwia wizualizację i analizę podróży ucznia, identyfikując kluczowe etapy i interakcje, a tym samym usprawniając proces edukacyjny. Korzystanie z mapy historii uczenia się pomaga optymalizować programy nauczania i podnosić jakość nauczania.
Na podstawie podanej ramki tworzona jest konkretna historia, która następnie jest wykorzystywana do tworzenia działań edukacyjnych. Sama historia może jednak zostać odłożona na bok i nie być omawiana z uczniami. W podanym przykładzie uczniowie nie są informowani o koncepcji „Mistrzostw w Piłce Nożnej Ulicznej”. Informuje się ich jedynie o możliwości uczestnictwa w otwartej konferencji Zoom z kolegami z klasy w określone dni. Takie podejście pozwala uczniom skupić się na celach edukacyjnych, nie rozpraszając się szczegółami fabuły.
Ważne jest, aby ocenić zebrane informacje z perspektywy zasad dydaktycznych. Konieczne jest określenie, które elementy odpowiadają zasadom efektywnego uczenia się, a które nie. W przypadku zidentyfikowania sprzeczności warto rozważyć sposoby ich rozwiązania, aby stworzyć bardziej harmonijne środowisko uczenia się.
Konieczne jest włączenie nowych idei i mechanizmów do procesu edukacyjnego w sposób zgodny z efektami uczenia się. Czasami narzędzia, takie jak testy, mogą nie być zgodne z ogólną koncepcją kursu. Należy wziąć to ograniczenie pod uwagę i dokładnie rozważyć, jak je przedstawić w ramach kursu, aby zapewnić maksymalną efektywność uczenia się, zauważa Daria Sawieljewa, współautorka metodologii CRAFT/ED. Proces stosowania metody CRAFT/ED może wydawać się skomplikowany i czasochłonny, ale w praktyce okazuje się szybki i skuteczny. Anna Kryłowa, metodyczka w Skillbox i doświadczona w tym podejściu, zauważa: „W rzeczywistości po prostu przeprowadzamy burzę mózgów, generujemy kreatywne pomysły, a następnie, biorąc pod uwagę dane początkowe, wybieramy najodpowiedniejsze opcje. CRAFT/ED oferuje przydatne filtry w tym procesie, upraszczając proces selekcji. Warto zauważyć, że niektóre kroki można łączyć. Jeśli dobrze rozumiesz grupę docelową swojego kursu, kluczowe cele i ograniczenia metodologiczne, możesz natychmiast filtrować pomysły w miarę ich pojawiania się”. Wykorzystanie metody CRAFT/ED pozwala na skuteczniejsze strukturyzowanie pomysłów i dostosowywanie ich do konkretnych celów, co znacznie przyspiesza proces tworzenia programów edukacyjnych.
Zadanie rozgałęzione to innowacyjna metoda, która sprawia, że nauka jest bardziej angażująca i interaktywna. Zawiera elementy gry, umożliwiając uczestnikom wybór różnych ścieżek, co przyczynia się do głębszego przyswojenia materiału. Wykorzystanie zadań rozgałęzionych w procesie edukacyjnym nie tylko pobudza zainteresowanie omawianymi tematami, ale także rozwija krytyczne myślenie, kreatywność i pracę zespołową. Wprowadzenie takich podejść do nauczania pomaga zwiększyć motywację uczniów i poprawić jakość przyswajania informacji.
Przykład wykorzystania metody CRAFT/ED w opracowaniu kursu
CRAFT/ED zastosował podejście eksperymentalne podczas tworzenia kursu Skillbox „Dyrektor Marketingu”. Metoda ta umożliwiła opracowanie modelu kursu opartego na rolach, z uwzględnieniem klasycznych badań odbiorców, które zidentyfikowały ich potrzeby i cechy charakterystyczne. Kurs nie jest skierowany do początkujących, lecz do doświadczonych profesjonalistów powyżej 30. roku życia. Badania wykazały, że ta grupa odbiorców poszukuje dogłębnej wiedzy i praktycznych umiejętności, które pomogą im rozwinąć karierę i osiągnąć nowe szczyty w marketingu.
- Często doświadczają syndromu oszusta;
- Mogą mieć solidne podstawy w zakresie umiejętności twardych w marketingu, ale jednocześnie mogą mieć deficyt w zakresie umiejętności miękkich – inteligencji emocjonalnej, autoprezentacji, umiejętności delikatnego udzielania informacji zwrotnej, umiejętności zarządzania.
Anna Krylova przedstawiła rozwiązania opracowane na potrzeby tego kursu z wykorzystaniem platformy CRAFT/ED. Rozwiązania te mają na celu usprawnienie procesu edukacyjnego i optymalizację materiałów dydaktycznych. CRAFT/ED pozwala dostosować treści do potrzeb studentów, zapewniając głębsze zrozumienie tematów i efektywne przyswajanie wiedzy.
Zaczęliśmy od abstrakcyjnego pojęcia „świata”. „I szczegółowo opisaliśmy je w kontekście zarówno ścieżki życia społeczeństwa, jak i jednostki” – wyjaśnia Anna. W rezultacie zidentyfikowaliśmy trzy kluczowe obszary kształtujące ścieżki życiowe: edukacyjny, osobisty i zawodowy. Każdy z tych obszarów jest podzielony na konkretne bloki. Obszar osobisty obejmuje takie aspekty, jak rodzina i przyjaciele. Obszar edukacyjny obejmuje studia wyższe, szkolenia w miejscu pracy, udział w konferencjach, czytanie książek i udział w kursach. Każdy z tych bloków można dodatkowo podzielić na mniejsze elementy. Na przykład, w ramach konferencji bierzemy pod uwagę różne wydarzenia, takie jak prezentacje osobiste, słuchanie prezentacji ekspertów i możliwości spotkania się z kolegami. Ta analiza pozwoliła nam wybrać działania na kurs, które uwzględniają doświadczenia życiowe studentów w znanych im sytuacjach. Wykształcenie wyższe jest postrzegane jako ważna wartość, a proces rekrutacji na uniwersytet jest konkurencyjny. Kandydat, który pomyślnie przejdzie ten etap, odczuwa radość i dumę: „Hurra, mój poziom wiedzy okazał się godny, moje wysiłki i przygotowania nie poszły na marne, udało mi się!”. To poczucie spełnienia odgrywa kluczową rolę w motywowaniu studentów i budowaniu ich pewności siebie.
Pomysł przeprowadzenia konkursu naboru studentów na kurs zrodził się ze znanej struktury uniwersyteckiej. Pomyślne ukończenie tego procesu selekcji pozwala kandydatom docenić swoją wartość jako specjalistów, co jest szczególnie ważne w kontekście syndromu oszusta. Takie podejście podkreśla również znaczenie kursu, tworząc dodatkową motywację do nauki, zauważa Anna.
Konkurs naboru był zgodny z interesami platformy edukacyjnej, ponieważ zapewnienie indywidualnego podejścia do każdego studenta wymaga utworzenia ograniczonych grup i podzielenia ich na mini-grupy. Pozwala to na efektywniejszą organizację szkoleń i poprawia jakość interakcji między wykładowcami a studentami.
Zwróciliśmy uwagę na problem braku kompetencji miękkich wśród naszej grupy docelowej i zastanowiliśmy się nad sytuacjami, w których można je skutecznie rozwijać. Jak zauważa Anna Kryłowa, konferencje i spotkania zawodowe należą do najlepszych miejsc do tego celu. Podczas takich wydarzeń uczestnicy muszą być w stanie nie tylko zaprezentować, ale także uzasadnić swój punkt widzenia w przypadku sporu, a także nawiązać kontakt z profesjonalistami w swojej dziedzinie. Rozwijanie umiejętności miękkich w takim środowisku sprzyja rozwojowi osobistemu i zawodowemu oraz poprawia pracę zespołową.
W ramach kursu symulowaliśmy sytuację konferencyjną, organizując obrony projektów badawczych. Program podzielono na cztery bloki tematyczne, po których studenci wykonywali zadania i prezentowali wyniki w formie strategii marketingowych. Zorganizowaliśmy ten proces w formie dyskusji z udziałem ekspertów kursu i studentów z innych grup. Studenci musieli bronić swojego punktu widzenia, co odzwierciedla rzeczywistą praktykę opracowywania strategii marketingowych, która zawsze obejmuje dyskusje i debaty. Takie podejście nie tylko rozwija umiejętności prezentacyjne, ale także sprzyja dogłębnemu zrozumieniu procesów zachodzących w marketingu.
Grupy robocze zostały utworzone na podstawie wstępnego testu studentów zgodnie z typologią Adizesa, co zapewniło ukierunkowane podejście do budowania zespołu. W każdej grupie zdefiniowano role, takie jak „menedżer”, „wykonawca”, „twórca” i „współtwórca” oraz inne, co umożliwiło stworzenie mini-działów marketingu. Członkowie zespołu okresowo zamieniali się rolami, dając każdemu uczestnikowi możliwość spróbowania swoich sił w roli lidera. Takie podejście przyczyniło się do rozwoju menedżerskich „miękkich umiejętności” niezbędnych do skutecznej pracy zespołowej i marketingu.
W ramach kursu „Dyrektor Marketingu” opracowano nowe kreatywne rozwiązanie na warsztaty poświęcone strategii kreatywnej. Celem tego rozwiązania jest pogłębienie wiedzy uczestników na temat tworzenia skutecznych kampanii marketingowych i wdrażania innowacyjnych podejść do strategii marki.
Anna Krylova dzieli się swoimi doświadczeniami z organizacji warsztatów z ekspertem, który miał poprowadzić wydarzenie. W trakcie planowania stało się jasne, że konieczne jest wyrwanie uczestników z ich zwykłego środowiska pracy. W przeciwnym razie nadal rozwodziliby się nad rozwiązaniami, które już znali, ponieważ wszyscy byli doświadczonymi marketerami. Głównym problemem jest to, że wysoka odpowiedzialność zawodowa za rezultaty strategii znacząco utrudnia kreatywne myślenie. Strach przed porażką tworzy bariery dla innowacji i nowych podejść. Ważne jest stworzenie atmosfery, w której uczestnicy mogą swobodnie eksperymentować i generować niekonwencjonalne pomysły, co pozwoli im rozwijać swoje umiejętności i znajdować nowe rozwiązania.
Jak pomóc uczestnikom kursu oderwać się od doświadczeń zawodowych i odkryć śmiałe, kreatywne rozwiązania? Odpowiedź tkwi w pozornie nietypowym pomyśle: wykorzystaniu rosyjskich baśni ludowych jako studiów przypadku zamiast tradycyjnych problemów biznesowych. Brak tradycyjnych barier pozwala ludziom wyrazić swoją kreatywność i znaleźć o wiele bardziej innowacyjne rozwiązania, niż byłoby to możliwe w typowym środowisku pracy. Takie podejście sprzyja innowacyjnemu myśleniu i umiejętności patrzenia na problemy z nowej perspektywy.
Żabia Księżniczka dąży do swojego celu biznesowego – stania się człowiekiem. Instruktor podkreśla, że ma własne narzędzia do osiągnięcia tego celu: umie piec chleb, tkać dywany i wykonywać inne rękodzieła. Uczniowie muszą opracować strategię, która pomoże Żabia Księżniczce przekazać Iwanowi Carewiczowi potrzebę przekształcenia jej w człowieka. Ważne jest, aby przeanalizować, jak wykorzystać swoje umiejętności i zasoby, aby osiągnąć ten cel.
Na „Górze Pomysłów” zebrano wiele znanych wątków baśniowych, które posłużyły jako podstawa do dalszej analizy w „Polu Refleksji”. Uczestnicy warsztatów badali, które z tych wątków najskuteczniej spełniają cele i jak je dostosować do wszystkich etapów tworzenia strategii komunikacji. Takie podejście pozwala na integrację elementów baśniowych z planowaniem strategicznym, co przyczynia się do głębszego zrozumienia aspektów komunikacji i wzmacnia kreatywność w procesie tworzenia strategii.
Anna dzieli się swoimi wrażeniami na temat sukcesu tego nietypowego rozwiązania: „Na początku uczniowie byli sceptycznie nastawieni do tego pomysłu: »Ćwiczenie na bajkach? To nie jest poważne!«”. Jednak w trakcie procesu nastąpił prawdziwy rozkwit wyobraźni! Wykorzystanie bajek dało im poczucie wolności: w tej formie każdy pomysł mógł zostać zrealizowany. To podejście znacznie poszerzyło ich horyzonty możliwości. Co najważniejsze, to doświadczenie utorowało im drogę do prawdziwej kreatywności w rzeczywistych sytuacjach zawodowych. Studenci przezwyciężyli strach przed dokonywaniem wyborów i zaczęli podejmować niekonwencjonalne decyzje, zamiast powtarzać sprawdzone podejścia. Teraz nie boją się eksperymentować w swojej działalności zawodowej.
Przeczytaj także:
- Nietypowa praktyka: jak nauczyciel przekształcił lekcje historii w opowieści kryminalne
- Opowiadanie historii w edukacji: moda czy użyteczność?
- Jak motywować uczniów do ukończenia kursu za pomocą emocji
- Czym jest mapa ścieżki edukacyjnej i jak korzystać z tego narzędzia
