Jak sieć neuronowa ChatGPT zrewolucjonizowała edukację humanistyczną

Spis treści:

• Czym jest ChatGPT
• Dlaczego ChatGPT uznano za zagrożenie dla edukacji
• Jak uczniowie korzystają z ChatGPT i jak można temu przeciwdziałać
• Dlaczego problem nie dotyczy tylko i nie tyle oszukiwania
• Jak ChatGPT może zmienić proces uczenia się i ocenę jego wyników

ChatGPT, sieć neuronowa zdolna do generowania tekstów w różnych stylach i formatach, jest ostatnio przedmiotem wielu dyskusji. Ta innowacja technologiczna wzbudziła obawy, że może znacząco zakłócić, a nawet zagrozić tradycyjnym metodom nauczania, szczególnie w naukach humanistycznych. Ważne jest przeanalizowanie, jak dokładnie ChatGPT wpływa na edukację i jakie zmiany mogą nastąpić w tym obszarze.

• Czym jest ChatGPT i jakie zagrożenia dla edukacji stwarza ten bot;
• Jak sieć neuronowa prawie zdała egzaminy w USA i Rosji – i jak jeszcze korzystają z niej uczniowie;
• Skoro technologia zwalczająca oszustwa już się pojawiła, to dlaczego nie rozwiązuje głównego problemu;
• Jak ChatGPT może zmienić proces uczenia się.

Czym jest ChatGPT

Kilka lat temu OpenAI wprowadziło algorytm przetwarzania języka naturalnego znany jako GPT-3. To narzędzie pozwala generować teksty w różnych stylach i formatach, a także tworzyć chatboty. Zasada działania polega na tym, że użytkownik wprowadza początkową część tekstu, a algorytm kontynuuje go, uzupełniając treść. Pomimo powszechnej popularności GPT-3, dostęp do tej technologii był ograniczony i płatny, co ograniczyło jej adopcję.

W listopadzie 2022 roku OpenAI wydało swojego najnowszego darmowego chatbota, ChatGPT, opartego na ulepszonej wersji algorytmu GPT-3.5. To narzędzie łączy funkcje wyszukiwarki i asystenta cyfrowego. Możesz zadać ChatGPT dowolne pytanie, a on udzieli Ci sensownej odpowiedzi, eliminując potrzebę klikania w liczne linki w celu znalezienia informacji. Bot może wykonywać różne zadania, takie jak pisanie kodu, tworzenie skryptów reklamowych czy esejów filozoficznych. Aby to zrobić, wystarczy określić temat, długość tekstu i, w razie potrzeby, dodatkowe parametry. W ciągu zaledwie kilku minut otrzymasz unikalne zadanie, które możesz przekazać nauczycielowi. ChatGPT otwiera nowe możliwości dla studentów i profesjonalistów, upraszczając proces uzyskiwania informacji i realizacji kreatywnych zadań.

Pojawienie się ChatGPT wywołało ożywione dyskusje i obawy w środowisku edukacyjnym. „The Atlantic” opublikował dwa artykuły o alarmujących nagłówkach: „Eseje studenckie są martwe” i „Koniec esejów licealnych”. Autorzy tych artykułów stawiają ważne pytanie: skoro algorytmy potrafią myśleć i pisać za ludzi, jak powinniśmy organizować proces uczenia się? Czy ma sens zlecanie uczniom i studentom prac pisemnych mających na celu rozwijanie umiejętności gromadzenia, podsumowywania i analizowania informacji, a także formułowania własnych wniosków? Po co zawracać sobie tym głowę, skoro sztuczna inteligencja potrafi poradzić sobie ze wszystkimi tymi zadaniami? Pytania o przyszłość edukacji i rolę tradycyjnych metod nauczania stają się coraz bardziej palące w obliczu szybkiego postępu technologicznego. Znany amerykański ekspert ds. polityki edukacyjnej Rick Hess w swoim felietonie dla „Education Week” podkreśla, że ​​brak rozwijania u uczniów bezkompromisowej sumienności, co nie było normą jeszcze sto lat temu, stwarza dodatkowe wyzwania dla nauczycieli. Muszą oni zadbać o to, aby uczniowie rzeczywiście uczyli się materiału, a nie polegali na sztucznej inteligencji w realizacji swoich zadań. Wprowadzenie ChatGPT otwiera zatem nową erę w edukacji, wymagając od nauczycieli dostosowania się do nowych warunków i metod oceny. Elon Musk, współzałożyciel OpenAI, powiedział: „To nowy świat. Żegnajcie prace domowe!”. Jego słowa podkreślają znaczący wpływ technologii i sztucznej inteligencji na edukację i codzienne życie. Era innowacji otwiera nowe horyzonty, zmieniając podejście do uczenia się i realizacji zadań. Sztuczna inteligencja staje się ważnym narzędziem, które pomaga poprawić jakość edukacji i ułatwia proces zdobywania wiedzy.

Aktualny tekst można ulepszyć z punktu widzenia SEO, dodając słowa kluczowe i zwiększając jego czytelność.

Czytaj także:

W tej sekcji znajdziesz przydatne informacje i rekomendacje dotyczące aktualnych tematów. Zebraliśmy dla Ciebie najciekawsze materiały, które pomogą Ci pogłębić wiedzę i poszerzyć horyzonty. Zapoznaj się z naszymi artykułami, aby znaleźć odpowiedzi na swoje pytania i uzyskać cenne porady. Nie przegap okazji, aby dowiedzieć się więcej o kluczowych aspektach, które mogą mieć wpływ na Twoje życie lub biznes. Zanurz się w świecie nowych pomysłów i praktycznych rozwiązań.

Nieuczciwość akademicka to globalny problem, który stale narasta. W ostatnich latach zaobserwowano wzrost liczby przypadków plagiatu, fałszowania danych i innych form nieuczciwości w środowisku edukacyjnym. Zjawisko to dotyka nie tylko studentów, ale także naukowców i instytucje szkolnictwa wyższego. Zrównoważony rozwój uczciwości akademickiej wymaga kompleksowego podejścia do wykrywania i zapobiegania nieuczciwości, które obejmuje inicjatywy edukacyjne, rygorystyczne kontrole i podnoszenie świadomości konsekwencji naruszeń. Zwalczanie nieuczciwości akademickiej jest niezbędne do utrzymania zaufania do systemów edukacyjnych i badań naukowych.

Dlaczego ChatGPT jest uważany za zagrożenie dla edukacji

Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że nie ma powodu do paniki. W XXI wieku przyzwyczailiśmy się do tego, że studenci ciągle szukają sposobów na ułatwienie sobie pracy akademickiej i oszukiwanie. Zmieniają się tylko metody i narzędzia. Jednak możliwości nowego bota, choć ograniczone, znacznie zwiększają skalę nieuczciwości akademickiej, co budzi niepokój.

Rick Hess twierdzi, że ChatGPT sprawi, że tradycyjne metody oszukiwania w pracach akademickich będą w porównaniu z nim nieistotne. Podkreśla, że ​​to narzędzie nie jest jedynie zamiennikiem częściowego oszukiwania, ale całościowym i skutecznym rozwiązaniem do tworzenia tekstów. ChatGPT znacząco upraszcza proces generowania treści, czyniąc go bardziej przystępnym i atrakcyjnym dla użytkowników szukających sposobów na ominięcie tradycyjnych metod nauczania.

Niektóre eksperymenty i studia przypadków potwierdzają te obawy.

Amerykańska firma konsultingowa przeprowadziła badanie, aby ocenić skuteczność ChatGPT w pisaniu esejów przez studentów w porównaniu z prawdziwymi studentami. W tym celu firma zatrudniła profesorów, którzy opracowali zadania z takich przedmiotów jak medycyna, prawo, pisanie kreatywne i historia. Zadania te zostały wykonane zarówno przez studentów, jak i chatbota, a studenci otrzymali wynagrodzenie za swoją pracę. Badanie ocenia potencjał sztucznej inteligencji w edukacji i jej zdolność do generowania wysokiej jakości treści.

Anonimowe odpowiedzi zostały ocenione przez tych samych profesorów, którzy opracowali zadania. Eseje wygenerowane przez sieć neuronową zostały nieznacznie zredagowane w celu usunięcia oczywistych powtórzeń i poprawy jakości tekstu.

Ukończenie każdego zadania zajmowało sieci neuronowej od trzech do dwudziestu minut, podczas gdy w przypadku ludzi proces ten trwał około trzech dni. Wyniki były imponujące:

• Esej z medycyny: ludzcy autorzy otrzymali oceny B i D, podczas gdy sieć neuronowa otrzymała solidną ocenę C.
• Esej z historii: ludzie otrzymali oceny B i C+, podczas gdy sieć neuronowa otrzymała ocenę B-.
• Opowiadanie literackie: sieć neuronowa otrzymała ocenę F, podczas gdy ludzie mieli lepsze oceny — A, C i D+.
• Esej z prawa: nauczyciele ocenili pracę sieci neuronowej na solidną ocenę B, podczas gdy ludzkie eseje otrzymały oceny A, C- i F.

Autorzy badania przeprowadzili analizę porównawczą opinii otrzymanych od uczniów i chatbota. Wyniki pokazały, że liczba komentarzy dotyczących różnych typów problemów dla ludzi i sieci neuronowej była praktycznie identyczna. Na przykład chatbot otrzymał 49,2% komentarzy dotyczących gramatyki i składni, podczas gdy ta sama liczba dla uczniów była zbliżona do tej liczby.

Wykładowcy Wydziału Prawa Uniwersytetu Minnesoty (USA) przeprowadzili eksperyment w celu oceny zdolności chatbot na egzaminach pisemnych z czterech różnych przedmiotów. Aby to zrobić, chatbot musiał odpowiedzieć na 95 pytań wielokrotnego wyboru i 12 pytań otwartych. W wyniku eksperymentu ChatGPT wykazał się poziomem wiedzy ocenionym jako „zadowalający” – chatbot nie osiągnął idealnego wyniku, ale mimo to pomyślnie zdał egzamin.

W eksperymencie z zarządzania biznesem przeprowadzonym w Wharton School chatbot osiągnął imponujące wyniki, otrzymując ocenę „4” na egzaminach. Instruktor, który obserwował eksperyment, zauważył, że pomimo wysokich osiągnięć, bot nadal popełniał oczywiste błędy w prostych zadaniach matematycznych. Badanie to podkreśla zarówno potencjał nowoczesnych technologii w edukacji, jak i potrzebę dalszego ulepszania algorytmów w celu zwiększenia dokładności i niezawodności sztucznej inteligencji.

Błędy są jedną ze słabości ChatGPT. Ten algorytm nie jest magikiem, ale opiera się na danych wejściowych od ludzi, które mogą być zawodne lub niewystarczająco precyzyjne, aby odpowiednio przetworzyć informacje. Na przykład, w jednym eksperymencie bot pomylił idee Johna Locke'a i Thomasa Hobbesa. Autor eksperymentu wyjaśnia to faktem, że ci filozofowie są często wymieniani razem. Ponieważ bot nie jest zdolny do prawdziwego myślenia, wybrał to, co jego zdaniem najlepiej pasowało do kontekstu. Podkreśla to wagę krytycznej oceny informacji dostarczanych przez takie systemy i potrzebę weryfikacji danych. Eksperymenty z ChatGPT ilustrują jego zdolność do generowania tekstu i kodu, których autorstwo może być trudne do ustalenia. Ten model sztucznej inteligencji charakteryzuje się wysokim stopniem adaptowalności i kreatywności, co czyni go użytecznym narzędziem do różnorodnych zadań, w tym tworzenia treści, programowania i automatyzacji procesów. ChatGPT otwiera nowe horyzonty w dziedzinie przetwarzania języka naturalnego, umożliwiając użytkownikom uzyskiwanie wysokiej jakości wyników w krótkim czasie.

Przerób tekst, aby pozostał na temat, zachowując ważne słowa kluczowe i zapewniając zgodność z SEO. Unikaj dodawania zbędnych informacji i symboli. Nie używaj sekcji z numerami ani punktorami.

Czytaj również:

Nadzór staje się rozwiązaniem wielu problemów związanych z egzaminami zdalnymi. Rozwiązuje on wszystkie niedogodności, które mogą pojawić się podczas egzaminów online, zapewniając integralność i zgodność z zasadami. Dzięki nadzorowi instytucje edukacyjne mogą zapewnić, że egzaminy odbywają się w bezpiecznym środowisku, minimalizując ryzyko oszustw i naruszeń. To sprawia, że ​​nauka na odległość jest bardziej wiarygodna i sprawiedliwa, co jest szczególnie ważne w obliczu dzisiejszych wymagań dotyczących jakości edukacji.

ChatGPT osiąga doskonałe wyniki w języku angielskim, ale nie osiągnął jeszcze podobnego poziomu skuteczności w języku rosyjskim. Spowodowało to, że środowisko akademickie zachowało powściągliwość w tej kwestii, choć być może było to przedwczesne. Najpierw omówimy wyniki jednego eksperymentu, a następnie przejdziemy do kontrowersji wokół wykorzystania ChatGPT do pisania prac dyplomowych w języku rosyjskim.

Michaił Pawłowec, profesor nadzwyczajny Wydziału Nauk Filologicznych HSE i wykładowca w Liceum HSE, przedstawił wyniki eksperymentu w artykule dla magazynu „Vesti Obrazovaniia”. On i jego współpracownicy zlecili sieci neuronowej GPT-3 napisanie wypracowania zaliczeniowego w języku angielskim, biorąc pod uwagę kilka parametrów, takich jak temat, odniesienia literackie i długość. Sieć neuronowa wykonała zadanie w zaledwie kilka minut. Ukończony tekst został natychmiast przetłumaczony za pomocą Tłumacza Yandex i przesłany bez edycji dwóm ekspertom do oceny. Eksperyment podkreśla potencjał sztucznej inteligencji w edukacji i jej zdolność do generowania tekstów spełniających wymagania akademickie.

Nauczyciele filologii mogą zauważyć pewne powtórzenia i błędy językowe, ale ogólnie rzecz biorąc, wypracowanie można uznać za udane. Praca spełnia wszystkie wymagania FIPI: liczy ponad 350 słów, zawiera jasno sformułowaną tezę i jest gruntownie poparta trzema argumentami, w tym jednym literackim. Ponadto praca zawiera wnioski. Mógłbym ocenić tę pracę sam, ale postanowiłem skonsultować się z dwoma kolegami: Jekateriną Browko, kierownikiem Katedry Literatury w Liceum HSE, i Siergiejem Rajskim, doświadczonym moskiewskim nauczycielem, który pracuje w oświacie od ponad 30 lat. Obaj eksperci zauważyli kilka błędów językowych, ale stwierdzili, że praca zasługuje na ocenę „zaliczona” na podstawie wszystkich głównych kryteriów. Pod koniec stycznia 2022 roku absolwent RSUH, Aleksander Żadan, poinformował na Twitterze, że obronił swoją pracę magisterską, stworzoną z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Tematem jego pracy były „Teoretyczne aspekty zarządzania nowoczesną organizacją”. Student zadawał pytania botowi po angielsku, a następnie tłumaczył otrzymany tekst na rosyjski za pomocą tłumacza online. Opisał ten proces jako „relaksujący i angażujący”. Ten przypadek podkreśla rosnącą rolę technologii w edukacji i jej wpływ na tradycyjne metody nauczania.

Młody mężczyzna przyznaje, że pisanie pracy dyplomowej było trudniejsze, niż się spodziewał. Musiał kilkakrotnie zmieniać i modyfikować swój plan, ponieważ bot nie radził sobie z tym zadaniem tak skutecznie, jak jego promotor. W rezultacie musiał dzielić się niezbędnymi informacjami z algorytmem fragmentarycznie, a także samodzielnie dopracowywać tekst lub zwracać się do sieci neuronowej o poprawki na podstawie komentarzy promotora. Wykorzystał również czyjąś pracę dyplomową do stworzenia podobnego tekstu. Strategia „stworzenia pracy dyplomowej za pomocą ChatGPT, połączenia jej z pracami innych osób i dodania własnych pomysłów” okazała się skuteczna.

Praca dyplomowa wykazała się wysokim poziomem oryginalności, sięgającym 82%. Cały proces pisania i edycji zajął absolwentowi zaledwie 23 godziny: 11 godzin poświęcono na pierwszą wersję, a pozostały czas na poprawki. Komisja przyznała wspólnej pracy człowieka i sztucznej inteligencji ocenę C, odliczając jeden punkt za wynik egzaminu. Autor posta zachęca wszystkich do zapoznania się z pracą i oceny jej jakości.

Pisanie pracy dyplomowej za pomocą ChatGPT jest naprawdę wygodne. Chociaż ważna jest samodzielna edycja tekstu, większość informacji można pobrać automatycznie. Zachowanie dyscypliny i monitorowanie procesu pomoże Ci uzyskać wysoką ocenę.

Historia wywołała spore poruszenie. Biuro prasowe Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Humanistycznego (RSUH) opublikowało komunikat, w którym wyjaśniono, że podczas przygotowywania pracy dyplomowej promotor wielokrotnie wskazywał na braki w przesłanych przez studenta materiałach. Podczas obrony członkowie komisji państwowej wahali się między oceną pracy „zadowalającą” a „niezadowalającą”. Tylko dzięki wysokiej jakości prezentacji studenta i pewnym odpowiedziom na pytania komisja wydała orzeczenie na jego korzyść, podkreślając wagę oceny i obrony prac dyplomowych w instytucjach edukacyjnych. Uczelnie wyższe stoją przed koniecznością opracowania narzędzi do wykrywania wykorzystania sieci neuronowych w pracach pisemnych. W tym kontekście RSUH zaproponował ograniczenie dostępu do ChatGPT w placówkach edukacyjnych. Decyzja ta wynika z obaw o jego negatywny wpływ na proces nauczania, a także z problemów z bezpieczeństwem i dokładnością treści generowanych przez ten system. Takie środki mogą pomóc w zachowaniu integralności akademickiej i zapewnieniu jakości procesu edukacyjnego.

Tworzenie prac dyplomowych z wykorzystaniem ChatGPT może stać się popularną praktyką wśród studentów. Jest to szczególnie istotne dla tych, którzy dążą do uzyskania minimalnej oceny zaliczeniowej. Nie jest tajemnicą, że wielu studentów niechętnie angażuje się w naukę. Należy zauważyć, że sztuczna inteligencja stale ewoluuje, a jej możliwości mogą umożliwić studentom osiąganie wyższych ocen w przyszłości. ChatGPT jest obecnie darmowy, ale nawet po wprowadzeniu płatnych planów może okazać się bardziej opłacalnym rozwiązaniem w porównaniu z usługami pisania prac dyplomowych na zamówienie. Stwarza to wygodne środowisko dla osób szukających łatwego rozwiązania. Warto jednak zastanowić się: czy rzeczywiście winna jest technologia? Być może problem leży w braku chęci do nauki i rozwoju. Rodzi to poważne pytania dotyczące podejścia studentów do edukacji.

Czytaj również:

W tym artykule przeanalizowano sześć typów wewnętrznych postaw, które skłaniają studentów do oszukiwania. Postawy te mogą znacząco wpłynąć na proces uczenia się i jego wyniki. Zrozumienie tych czynników pomoże zarówno uczniom, jak i nauczycielom opracować skuteczne strategie wzmacniania uczciwości akademickiej i poprawy jakości nauczania. Analizując przyczyny oszukiwania, można zidentyfikować kluczowe aspekty wymagające uwagi i korekty, co ostatecznie przyczynia się do rozwoju bardziej odpowiedzialnego podejścia do nauki.

Jak studenci korzystają z ChatGPT i jak temu przeciwdziałać

Głównym problemem związanym z wykorzystaniem nowoczesnych technologii jest ich wpływ na prace pisemne. Studenci i uczniowie aktywnie korzystają z algorytmów do pisania prac semestralnych i esejów, co budzi obawy dotyczące jakości kształcenia i rozwoju umiejętności pisania. Technologie te mogą znacznie uprościć proces, ale ich wykorzystanie stawia pytania o uczciwość i oryginalność ukończonej pracy.

Nowozelandzkie czasopismo Canta, afiliowane przy Uniwersytecie Canterbury, opublikowało historię studentki lokalnego uniwersytetu, która wykorzystała sieć neuronową do poprawy swoich wyników w nauce. Podchodziła do nauki poważnie: regularnie uczęszczała na wykłady i studiowała zalecaną literaturę, ale miała trudności z formułowaniem myśli. To sprawiło, że poczuła się niesprawiedliwie i „karana” za brak biegłości werbalnej. Studentka uznała, że ​​pomimo wysiłków, brak talentu nie powinien utrudniać jej sukcesu, a zatem wykorzystanie sieci neuronowej nie zaszkodzi jej procesowi edukacyjnemu.

Oczywiście chętnie pomogę w korekcie tekstu. Proszę o dostarczenie samego tekstu do edycji.

Rozmówca publikacji zapewnił: „To nie jest kopiowanie ani plagiat. Ta treść jest unikatowa i nie ma odpowiedników”. Jednak uniwersytet zajął inne stanowisko: jeśli esej nie jest napisany samodzielnie, jest to naruszenie ustalonych zasad. Oryginalność treści ma kluczowe znaczenie w środowisku edukacyjnym, a samodzielne pisanie pracy potwierdza poziom wiedzy studenta.

W grudniu 2022 roku „The New York Post” opublikował artykuł o profesorze Uniwersytetu Furman, Darrenie Hicksie, który w swojej praktyce zetknął się z nietypowym przypadkiem. Odkrył, że jeden z jego studentów przesłał esej napisany za pomocą chatbota. Profesor zauważył, że styl pisania przypominał styl wysoce inteligentnego 12-latka. Niektóre frazy były albo zbyt proste, albo dziwne jak na wypracowanie ucznia, co wskazywało na brak indywidualnego stylu. Co ciekawe, nawet przy próbie powtórzenia zapytania, odpowiedzi chatbota pozostawały niepowtarzalne. Profesor sam to sprawdził, zgadując, jakie pytanie mógłby zadać uczeń, i zauważył, że wyniki były zróżnicowane. Sytuacja ta rodzi ważne pytania dotyczące roli technologii w procesie edukacyjnym i wpływu sztucznej inteligencji na uczciwość akademicką.

Jeśli bot generuje tekst w stylu inteligentnego nastolatka, może to uprościć tworzenie wypracowań szkolnych. Rick Hess, wspomniany na początku artykułu, uważa, że ​​tak właśnie jest. Teksty pisane przez boty nie zawsze są jasne i logiczne, ale Hess przyznaje, że podobne niedociągnięcia występują w wielu pracach uczniów. Zauważa, że ​​większość nauczycieli szkół podstawowych i średnich oraz studentów, z którymi rozmawiał, ma trudności z wiarygodnym odróżnieniem oryginalnych prac uczniów od tekstów tworzonych za pomocą ChatGPT. Ta sytuacja rodzi pytania o jakość edukacji i wpływ technologii na proces uczenia się.

Na początku 2023 roku student Uniwersytetu Princeton opracował projekt o nazwie GPTZero, mający pomóc nauczycielom w rozpoznawaniu tekstów tworzonych za pomocą sieci neuronowych. Platforma analizuje tekst wejściowy, oceniając go według dwóch głównych kryteriów. To narzędzie umożliwia instytucjom edukacyjnym identyfikację prac napisanych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji, promując w ten sposób uczciwość akademicką i oryginalność. GPTZero staje się niezbędnym zasobem dla nauczycieli dążących do utrzymania wysokiego poziomu doskonałości edukacyjnej.

• Prepleksja – odnosi się do tego, jak znajomy i spójny wydaje się tekst modelowi językowemu: jeśli jest trudny do zrozumienia, najprawdopodobniej został napisany przez człowieka.
• „Dane wsadowe” – człowiek pisze długie i krótkie zdania, rozciągając myśl w jednym akapicie i ograniczając ją do krótkiego wykrzyknika w drugim. Algorytmiczne sformułowania są o wiele nudniejsze, a teksty płynniejsze.

Według Tech Learning, ponad 20 000 nauczycieli na całym świecie subskrybuje aktualizacje GPTZero. Warto jednak zauważyć, że GPTZero nie zawsze wykazuje wysoką dokładność. W jednym teście system został poproszony o rozpoznanie dziewięciu esejów – sześciu prawdziwych prac studenckich i trzech stworzonych przez chatbota – i poprawnie zidentyfikował siedem z nich. W dwóch przypadkach system popełnił błąd: jeden esej został napisany przez człowieka, a drugi wygenerowany przez chatbota.

Dlaczego problem nie dotyczy tylko i nie tyle oszustw

W sektorze edukacji niepokój budzi nie tylko rosnąca nieuczciwość akademicka, ale także wpływ technologii takich jak ChatGPT na proces zdobywania wiedzy i organizację nauczania. Technologie sztucznej inteligencji zmieniają podejście do uczenia się, oferując nowe możliwości uczniom i nauczycielom. Wykorzystanie takich narzędzi może zarówno poprawić jakość edukacji, jak i budzić obawy dotyczące integralności i głębi nauczania. Ważne jest znalezienie równowagi między wykorzystaniem technologii a utrzymaniem wysokich standardów uczciwości akademickiej w procesie edukacyjnym.

W swoim felietonie dla „The Conversation” profesor językoznawstwa Naomi S. Baron porusza istotne kwestie dotyczące wpływu technologii na czytanie, pisanie i myślenie. Uważa, że ​​poza problemem ściągania istnieją inne poważne powody do niepokoju. Kluczowe pytania to: czy sztuczna inteligencja zagraża umiejętnościom pisania, czy umniejsza wartość pisania jako procesu oraz czy wpływa na postrzeganie pisania jako narzędzia refleksji. Kwestie te wymagają starannego rozważenia, ponieważ dotyczą nie tylko praktyk edukacyjnych, ale także szerszych aspektów naszej komunikacji i kreatywności w erze cyfrowej.

Badanie przeprowadzone wśród studentów w USA i Europie ujawniło interesujący aspekt korzystania z asystentów cyfrowych. Wielu respondentów zauważa, że ​​pomimo oczywistych korzyści, takie narzędzia mogą stanowić zagrożenie dla rozwoju umiejętności pisania. Automatyczne sprawdzanie błędów w popularnych edytorach tekstu, choć ułatwia proces pisania, może prowadzić do spadku świadomości i skupienia na własnym stylu. Uczestnicy badania podkreślają, że nadmierne poleganie na technologii może utrudniać zrozumienie tekstu i ograniczać możliwości twórczej ekspresji. W rezultacie uczniowie ryzykują utratę umiejętności krytycznego myślenia i ciekawości, które są ważnym elementem procesu edukacyjnego. Dlatego ważne jest znalezienie równowagi między korzystaniem z technologii a rozwijaniem własnych umiejętności.

Wykorzystanie nowoczesnych technologii prowadzi do znaczących zmian w podejściu do edukacji humanitarnej. Może to wpłynąć na jakość nauczania i postrzeganie dyscyplin humanistycznych, ponieważ nacisk przesuwa się na umiejętności cyfrowe i technologię. Ważne jest dostosowanie metod nauczania, aby zachować wartość wiedzy humanistycznej i zapewnić jej integrację z nowymi technologiami. Dlatego programy edukacyjne muszą zostać przeprojektowane, aby sprostać wymaganiom współczesnego świata i wspierać rozwój krytycznego myślenia i umiejętności analitycznych u studentów. Przetwarzanie języka naturalnego stanowi poważne wyzwanie dla akademickich nauk humanistycznych. Istnieją ważne kwestie praktyczne: wydziały humanistyczne oceniają studentów na podstawie ich esejów i przyznają doktoraty na podstawie rozpraw doktorskich. Co by się stało, gdyby te procesy zostały znacząco zautomatyzowane? Szacuję, że środowisko akademickie zajmie około dziesięciu lat, aby dostosować się do tej nowej rzeczywistości: dwa lata, aby studenci opanowali technologię, trzy lata, aby profesorowie zdali sobie sprawę, że studenci aktywnie z niej korzystają, i pięć lat, aby administracja uniwersytecka opracowała strategię. Wykładowcy są już pod ogromną presją i często są niedopłacani. Stoją w obliczu kryzysu w naukach humanistycznych, a pojawienie się nowych technologii stwarza dodatkowe wyzwania. „Sympatyzuję z nimi” – zauważył kanadyjski pisarz Stephen Marsh w felietonie dla „The Atlantic”. Edukatorzy będą musieli nie tylko weryfikować wyjątkowość pracy akademickiej, ale także oceniać ją pod kątem jej „ludzkości”, czyli identyfikować możliwe zastosowanie sztucznej inteligencji. Wymaga to ponownego przemyślenia podejścia do nauczania i oceny jego rezultatów. Konieczne jest dostosowanie metod oceny, aby uwzględnić nowe realia związane z wprowadzaniem technologii.

Optymalizacja tekstu pod kątem SEO obejmuje użycie słów kluczowych i poprawę struktury treści w celu zwiększenia widoczności w wyszukiwarkach. Ważne jest tworzenie treści informacyjnych i angażujących, które spełnią potrzeby użytkowników.

Czytaj także:

Edukacja jest kształtowana przez ludzi, a nauka odbywa się za pomocą technologii.

Jak ChatGPT może zmienić proces uczenia się i ocenę jego rezultatów

Po początkowym szoku wywołanym tą innowacją w sferze edukacyjnej, w społeczności ekspertów rozpoczęła się aktywna refleksja. W styczniu 2023 roku szanowany magazyn Inside Higher Ed, poświęcony zagadnieniom szkolnictwa wyższego, opublikował około 16 artykułów dotyczących zmieniających się podejść do edukacji w nowej rzeczywistości. Publikacje te podnoszą ważne pytania dotyczące potrzeby dostosowania strategii i metod edukacyjnych do współczesnych wymagań i wyzwań. Nowe technologie, zmiany w programach nauczania i rola Omówiono rolę nauczycieli, podkreślając istotność tematu w kontekście globalnych zmian.

John Warner, autor kilku książek o kreatywnym pisaniu i pedagog, kwestionuje wartość zadań, które mogą wykonywać chatboty. Nowoczesne technologie mogą stać się katalizatorem do ponownego przemyślenia procesu edukacyjnego i rzeczywistej wartości wiedzy zdobywanej na uniwersytetach. Warner zauważa, że ​​proces tworzenia i przekazywania wiedzy traci na znaczeniu, a studenci to rozumieją. W rezultacie nadal szukają „skrótów” do sukcesu, uciekając się do oszukiwania lub zwracając się do starszych uczniów o odpowiedzi na egzaminy. Ważne jest, aby rozważyć, jak innowacje technologiczne wpływają na tradycyjne uczenie się i jakie zmiany są potrzebne, aby poprawić doświadczenia edukacyjne studentów.

Eksperci jednogłośnie zgadzają się, że nowoczesne technologie zmieniają metody nauczania. Instruktorka Rachel Elliott Rigolino proponuje interesujące rozwiązanie: jeśli sieci neuronowe mogą przetwarzać i analizować informacje za studentów, otwiera to możliwość skupienia się na rozwijaniu krytycznego myślenia, umiejętności redagowania i innych ważnych kompetencji potrzebnych w przyszłości. W ten sposób instruktorzy mogą dostosować swoje podejście, aby przygotować studentów do wyzwania ery cyfrowej i zwiększyć ich zdolność do samodzielnej analizy informacji.

Istnieje alternatywny punkt widzenia. Rick Hess argumentuje, że nie należy porzucać prac pisemnych, lecz oddawać je uczniom pod nadzorem nauczyciela. Jeśli prace są zabierane do domu, ważne jest, aby wymagać od uczniów przedstawiania planów i notatek oraz sprawdzania każdego etapu pracy. Hess przyznaje, że w ciągu ostatnich 10–20 lat edukacja, dzięki technologiom cyfrowym, coraz bardziej ewoluowała w kierunku modelu odwróconej klasy. Jednak technologia może teraz stać się powodem porzucenia tego modelu edukacyjnego.

W Rosji, w związku z rezonansem wokół rozprawy Aleksandra Żadana, napisanej z wykorzystaniem sieci neuronowej, Aleksandr Mażuga, wiceprzewodniczący Komisji ds. Nauki i Szkolnictwa Wyższego Dumy Państwowej, zauważył, że incydent ten jest ważnym sygnałem dla środowiska nauczycielskiego. Podkreślił potrzebę starannego uczestnictwa nauczycieli w procesie pisania prac dyplomowych studentów, co zapewni jakość procesu edukacyjnego i zapobiegnie podobnym incydentom w przyszłość.

Autorka pracy uważa, że ​​znaczenie prac dyplomowych jest przesadzone i że nie wymagają one dużego wysiłku. Margarita Simonyan wyraziła podobną opinię na swoim kanale w Telegramie, zauważając, że umiejętność napisania pracy dyplomowej nie świadczy o gotowości danej osoby do pracy zawodowej ani nie świadczy o jakości zdobytej wiedzy. Argumentuje, że dyplomy służą jedynie jako formalne dokumenty, które nie pozwalają na obiektywną ocenę wiedzy i umiejętności studentów.

Pierwszy wiceprzewodniczący komisji, Oleg Smolin, wyraził zaniepokojenie wykorzystaniem sieci neuronowych do pisania prac dyplomowych. Zauważył, że jeśli ta praktyka będzie kontynuowana, studenci mogą utracić umiejętność samodzielnej pracy. Smolin podkreśla jednak, że zakaz takich usług nie przyniesie pożądanych rezultatów, ponieważ zawsze znajdą się sposoby na obejście tych ograniczeń. Zamiast tego proponuje zmianę podejścia do oceniania prac dyplomowych. Studenci powinni nie tylko prezentować swoje prace, ale także umieć jasno wyjaśnić ich treść i odpowiedzieć na pytania komisji. Wymaga to przejścia na bardziej aktywną formę obrony prac dyplomowych, w której Nacisk zostanie położony na zdolność studenta do obrony swojej pracy, a nie tylko na jej recytowanie. W środowisku nauczycielskim istnieje szerokie spektrum opinii na temat formatu prac licencjackich. Dyskusja na kanale Telegram „Nauka i Uniwersytety” ujawniła różne podejścia do tego problemu. Niektórzy wykładowcy opowiadają się za całkowitym wyeliminowaniem pisemnych prac dyplomowych, proponując zamiast tego egzaminy interdyscyplinarne jako test końcowy. Inni preferują zróżnicowane podejście, w którym utalentowani studenci mogą pisać prace dyplomowe, a ci z niższymi ocenami są zmuszeni do zdania egzaminu. Takie podejście może przyczynić się do bardziej sprawiedliwej oceny wiedzy i umiejętności studentów.

Zobacz również:

• Sztuczna inteligencja może teraz tworzyć kursy online
• Czy chatbot może pomóc studentom dotrzymać terminów?
• Jak kurs literatury przekształcono w bot-performance
• Nauczyciele-roboty – jakie są ich perspektywy i do czego tak naprawdę służą?
• Jak Gazprom Neft rozwija inteligencję emocjonalną za pomocą Chatbot