Jak wymagający ton nauczyciela wpływa na nastolatków

Spis treści:

• Jak wymagający ton wpływa na motywację
• Jak przeprowadzono eksperyment
• Co wykazał eksperyment
• Jakie wnioski wyciągnęli badacze

Surowy i wymagający ton może być skutecznym narzędziem kształtowania pożądanych zachowań u uczniów. Wielu nauczycieli uważa, że ​​takie podejście motywuje uczniów do wykonywania wymaganych zadań i powstrzymywania się od niepożądanych zachowań. Ważne jest jednak, aby wziąć pod uwagę rzeczywiste konsekwencje tego stylu komunikacji. Badania pokazują, że surowe podejście może nie tylko wywoływać strach, ale także zmniejszać zaangażowanie i kreatywność uczniów. Ważne jest znalezienie równowagi między wymaganiem a wspieraniem, aby stworzyć bezpieczne i produktywne środowisko uczenia się.

Silke Pohlmann, profesor psychologii na Uniwersytecie w Essex, i Netta Weinstein, profesor w Szkole Psychologii i Studiów Języka Klinicznego na Uniwersytecie w Reading, przeprowadziły badanie, którego wyniki opublikowano w „British Journal of Educational Psychology”. W swoim eksperymencie zbadały wpływ różnych czynników na proces uczenia się i percepcję informacji. Wyniki badania podkreślają znaczenie aspektów psychologicznych w środowisku edukacyjnym, co może pomóc w opracowaniu skuteczniejszych metod nauczania.

Jak wymagający ton wpływa na motywację

W niniejszej pracy badacze opierają się na koncepcji teorii samostanowienia, opracowanej przez Richarda Ryana i Edwarda Deciego. Teoria ta dowodzi, że trzy podstawowe potrzeby psychologiczne mają znacznie większy wpływ na motywację ludzi niż bodźce zewnętrzne. Potrzeby te obejmują autonomię, kompetencje i relacje. Zrozumienie tych czynników pozwala na głębsze zrozumienie mechanizmów motywacji i ich wpływu na zachowanie i satysfakcję z życia.

• pragnienie wzajemnej więzi z innymi ludźmi;
• chęć poczucia kompetencji;
• potrzeba autonomii i niezależności.

Motywacja wewnętrzna, oparta na potrzebach psychologicznych, odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu zachowań. Z kolei motywacja zewnętrzna pojawia się pod wpływem wymagań, presji lub groźby negatywnych konsekwencji. Najczęściej motywacja zewnętrzna jest wykorzystywana w kontekście kontrolującego stylu rodzicielskiego. Badania pokazują, że takie podejście negatywnie wpływa na zaspokojenie podstawowych potrzeb psychologicznych. Kontrolujący klimat w środowisku edukacyjnym, jak dowodzi analiza literatury naukowej, prowadzi do spadku ogólnego dobrostanu uczniów zarówno w procesie edukacyjnym, jak i w życiu poza szkołą. Zamiast pożądanego posłuszeństwa, taka motywacja wywołuje opór i negatywne reakcje. Zatem motywacja oparta na kontroli przynosi rezultaty sprzeczne z oczekiwaniami.

Badania nad wpływem intonacji głosu na motywację pozostają ograniczone. Większość wczesnych badań koncentruje się na interakcjach rodzic-dziecko, podczas gdy wpływ nauczyciela na uczniów pozostaje słabo zbadany. Jedno z nielicznych badań przeprowadzonych przez samych autorów wykazało, że kontrolujący ton głosu w środowisku pozalekcyjnym negatywnie wpływa na dobrostan uczniów i zmniejsza ich chęć do współpracy. Nowy eksperyment ma na celu zbadanie wpływu intonacji głosu w klasie i jej wpływu na motywację uczniów.

Naukowcy zsyntetyzowali istniejące dane na ten temat, opierając się na wynikach innych badań naukowych. Pozwoliło im to zidentyfikować kluczowe aspekty i obszary wymagające dalszych badań.

• Charakterystyka głosu ma znaczący wpływ na to, jak dobrze dzieci przetwarzają i rozumieją nowe informacje.
• Osoby, które nigdy nie zmieniają tonu głosu, mają trudności z kontrolowaniem uwagi uczniów.
• Zmienianie tonu głosu jest przydatne – w ten sposób nauczyciele mogą wskazywać uczniom nieprawidłowe odpowiedzi i zachęcać ich do znalezienia właściwych.

Wpływ wymagających i motywujących do samodzielności intonacji pozostawał niedostatecznie zbadany do niedawna. Te aspekty były przedmiotem nowego eksperymentu. Badanie ma na celu zrozumienie wpływu intonacji na rozwój samodzielności i inicjatywy u uczestników, co może mieć znaczący wpływ na praktyki pedagogiczne i metody nauczania.

Czytanie jest ważnym aspektem naszego życia. Nie tylko rozwija myślenie, ale także wzbogaca wiedzę, poszerza horyzonty i pomaga zrozumieć otaczający nas świat. Książki, artykuły i inne materiały dają możliwość uczenia się nowych rzeczy, zanurzenia się w różnych kulturach i punktach widzenia. Regularne czytanie pomaga poprawić umiejętności komunikacyjne i krytyczne myślenie. W dzisiejszym świecie przesyconym informacjami, umiejętność identyfikowania użytecznych i wysokiej jakości źródeł jest ważna. Czytaj więcej, aby rozwijać siebie i swoją osobowość.

Głos i cechy mowy wykładowcy odgrywają kluczową rolę w procesie uczenia się. Jakość głosu, intonacja i tempo mogą znacząco wpływać na sposób, w jaki słuchacze postrzegają informacje. Czysty i ekspresyjny głos pomaga utrzymać uwagę i sprzyja lepszemu zrozumieniu materiału.

Ważne jest, aby pamiętać, że różnorodność intonacji i rytmu może sprawić, że wykład będzie bardziej angażujący i zapadający w pamięć. Wykładowcy, którzy wykorzystują koloryt emocjonalny i zmieniają tempo swojej mowy, mogą wzbudzić większe zainteresowanie tematem. Ponadto cechy wokalne, takie jak głośność i barwa głosu, mogą budować zaufanie i zaangażowanie słuchaczy.

Warto również zauważyć, że cechy mowy, takie jak akcent i wymowa, mogą wpływać na zrozumienie. Mogą one ułatwiać lub utrudniać zrozumienie informacji, w zależności od poziomu przygotowania słuchaczy.

Stosowanie skutecznych technik głosowych i dbałość o cechy mowy wykładowców to istotne czynniki wpływające na pomyślną naukę i zdobywanie wiedzy.

Jak przeprowadzono eksperyment

Autorzy badania starali się dowiedzieć, jak różne tony głosu wpływają na trzy kluczowe potrzeby psychologiczne dzieci, a także na ich ogólne samopoczucie, chęć dzielenia się doświadczeniami i chęć interakcji z nauczycielami. W toku badań naukowcy zidentyfikowali trzy główne typy intonacji:

• Wspieranie autonomii uczniów, czyli zachęcanie ich do samodzielnego działania. Naukowcy charakteryzują ją jako ciepły, uprzejmy, ale jednocześnie pewny siebie ton, którym nauczyciel podkreśla uczniom wagę przygotowywania się do lekcji.
• Kontrolowanie. Jest to asertywna, rozkazująca lub osądzająca intonacja, która ma na celu nakłonienie uczniów do wykonania określonych czynności.
• Neutralna.

Silke Pohlmann i Netta Weinstein postawiły hipotezę, że:

• Ton kontrolujący negatywnie wpływa na samopoczucie uczniów, ich chęć dzielenia się doświadczeniami i pragnienie interakcji z nauczycielami.
• Ton wspierający autonomię będzie miał korzystniejszy wpływ na wszystkie trzy czynniki niż ton kontrolujący i neutralny.
• Dobre samopoczucie, chęć dzielenia się doświadczeniami i chęć współpracy będą zależeć od stopnia zaspokojenia podstawowych potrzeb psychologicznych Ryana i Deci — czyli potrzeby autonomii, kompetencji i relacji z innymi ludźmi.

Eksperyment przeprowadzono online z udziałem 250 brytyjskich uczniów w wieku od 10 do 16 lat. Uczestnicy zostali poproszeni o odpowiedź na serię pytań ogólnych, po czym słuchali nagranych wcześniej zwrotów wypowiadanych z różną intonacją. Według legendy, zwroty te zostały wypowiedziane przez nauczyciela. Autorzy badania nie ujawnili treści zwrotów, ale zauważyli, że są one typowe dla środowiska szkolnego. Badanie ma na celu zbadanie percepcji intonacji w środowisku edukacyjnym i jej wpływu na uczniów. Uczniowie zostali poproszeni o podzielenie się swoimi odczuciami, jeśli nauczyciele wypowiadali określone zwroty bezpośrednio do nich. Uczestnicy zostali losowo przydzieleni do wysłuchania nagrania, w którym mówca mówił w tonie kontrolującym, neutralnym lub wzmacniającym niezależność. Badanie to pozwala zrozumieć, w jaki sposób intonacja i styl komunikacji nauczycieli wpływają na percepcję i stan emocjonalny uczniów. Nagrania audio trwały 80 sekund. Po ich wysłuchaniu uczestnicy wypełnili kwestionariusz, w którym badacze oceniali percepcję różnych tonów komunikacji przez nastolatków. W kwestionariuszu respondenci wybierali, czy ton, który postrzegali, był wspierający, kontrolujący czy neutralny. W tym celu zadano im pytania wielokrotnego wyboru, takie jak: „Gdyby moi nauczyciele poprosili mnie o wykonanie zadania szkolnego w tym tonie, czułbym, że…”. Dostępne odpowiedzi obejmowały: „…mój nauczyciel okazuje mi zainteresowanie i jest skłonny mnie słuchać” oraz „…mój nauczyciel wywiera na mnie presję lub chce mnie zmusić do określonego zachowania”. Uczestnicy oceniali intensywność swoich uczuć w skali od jednego do pięciu. Celem badania było zrozumienie wpływu tonu komunikacji nauczycieli na stan emocjonalny nastolatków.

Drugi etap badania polegał na ocenie reakcji nastolatków na dany ton komunikacji. W tym celu poproszono uczestników o odpowiedź na serię pytań mających na celu zmierzenie różnych wskaźników. Na przykład, aby ocenić poczucie dobrostanu, zastosowano pytanie: „Jak byś się czuł, gdyby nauczyciel mówił w tym tonie?”, z możliwymi odpowiedziami: „szczęśliwy”, „radosny”, „zainteresowany”, „przestraszony”, „nieszczęśliwy”, „zawstydzony”. Uczestników poproszono również o ocenę intensywności każdego doświadczenia, co pozwoliło na uzyskanie dokładniejszych danych na temat wpływu tonu na stan emocjonalny nastolatków.

Przerobiony tekst:

Czytaj także:

Zwiększanie motywacji do nauki: skuteczne style nauczania

Motywacja do nauki odgrywa kluczową rolę w procesie edukacyjnym. Różne style nauczania mogą znacząco wpływać na poziom zaangażowania uczniów. Stosowanie aktywnych metod uczenia się, takich jak praca projektowa i dyskusje grupowe, wzmacnia zainteresowanie przedmiotem. Ważne jest również uwzględnienie indywidualnych potrzeb uczniów, aby stworzyć komfortową i wspierającą atmosferę. Wykorzystanie technologii w nauczaniu, takich jak platformy interaktywne i zasoby online, sprawia, że ​​proces jest bardziej angażujący i przystępny. Nauczyciele, którzy aktywnie angażują uczniów, zadają pytania otwarte i zachęcają do krytycznego myślenia, budują pozytywne nastawienie do nauki. Co więcej, tworzenie powiązań między materiałem teoretycznym a praktycznym zastosowaniem pogłębia zainteresowanie i motywację. Zrozumienie realnego znaczenia przedmiotu w życiu codziennym pomaga uczniom docenić wartość zdobywanej wiedzy.

Dlatego różnorodność stylów nauczania, aktywne zaangażowanie uczniów i wykorzystanie nowoczesnych technologii są ważnymi czynnikami zwiększającymi motywację do nauki.

Co pokazał eksperyment

W wyniku eksperymentu naukowcy dokonali kilku istotnych odkryć, które mogą wpłynąć na dalsze badania w tej dziedzinie. Te odkrycia pogłębiają naszą wiedzę na temat badanych procesów i otwierają nowe perspektywy dla badań naukowych.

• Ton kontrolny miał negatywny wpływ na potrzeby psychologiczne nastolatków.

Badanie wykazało, że uczniowie, którzy słyszeli wypowiedzi w tonie kontrolującym, zgłaszali niższe wyniki w zakresie satysfakcji z potrzeb psychologicznych, zdefiniowanych w teorii Deciego i Ryana, w tym autonomii, kompetencji i relacji. Sugeruje to, że użycie tonu wymagającego nie wzmacnia motywacji, a wręcz przeciwnie, negatywnie na nią wpływa. Uczestnicy, którzy odbierali ton kontrolujący, zgłaszali również niższy poziom dobrego samopoczucia i chęć dzielenia się swoimi doświadczeniami w porównaniu z tymi, którzy słyszeli ton neutralny. Sugeruje to, że uczniowie rzadziej otwierają się przed nauczycielami stosującymi surowy i wymagający styl komunikacji. Autorzy badania podkreślają wagę tych ustaleń, biorąc pod uwagę fakt, że zaledwie 80-sekundowe nagranie audio miało znaczący wpływ, mimo że uczniowie spędzają do 60% czasu w szkole słuchając nauczycieli. Wspierający ton głosu promował niezależność, ale nie kompetencje. Badania pokazują, że różne tony głosu mają różny wpływ na kluczowe potrzeby psychologiczne. Mówiąc konkretnie, wspierający ton głosu zwiększa poziom autonomii nastolatków, ale nie wpływa znacząco na poziom ich kompetencji. Oznacza to, że wspierający ton może rzeczywiście zachęcać nastolatków do samodzielnego działania, ale nie zawsze wzmacnia pewność siebie. Autorzy badania początkowo postawili hipotezę, że wspierający ton głosu będzie pozytywnie wpływać na wszystkie badane aspekty psychologiczne, ale wyniki pokazały co innego. Dlatego ważne jest, aby rozważyć, jak różne intonacje mogą oddziaływać na nastolatków, aby lepiej wspierać ich rozwój i zaspokajanie potrzeb psychologicznych.

• Ton głosu nie wydaje się mieć istotnego wpływu na chęć uczniów do współpracy.

Ten ton komunikacji nie przyczynia się do osiągania pożądanych rezultatów, chociaż nie zmniejsza chęci uczniów do wykonywania poleceń nauczyciela. Jednocześnie, wcześniejsze badanie tych samych autorów wykazało, że kontrolujący ton ze strony rodziców negatywnie wpływa na chęć dzieci do współpracy. Mówiąc wprost, rodzice nie są w stanie osiągnąć pożądanych rezultatów u nastolatków, stosując podejście kontrolujące, a nauczyciele mogą spodziewać się jedynie minimalnego efektu – istnieje on, ale jest niezwykle nieistotny.

Badanie wykazało, że kontrolujący ton głosu, w przeciwieństwie do neutralnego, nie przyczynia się do osiągnięcia pożądanego rezultatu w postaci posłuszeństwa uczniów. Co więcej, stosowanie takiego tonu może prowadzić do niezamierzonych negatywnych konsekwencji, w tym zmniejszenia zaspokojenia potrzeb psychologicznych, pogorszenia samopoczucia i zmniejszonej chęci dzielenia się swoimi doświadczeniami. Odkrycia te podkreślają wagę wyboru odpowiedniego stylu komunikacji w procesie edukacyjnym, aby stworzyć bardziej efektywną i wspierającą atmosferę.

Badania potwierdzają, że środowiska edukacyjne promujące niezależność są skuteczniejsze niż te kontrolujące. Takie środowisko nie tylko sprzyja zaangażowaniu uczniów, ale także zwiększa ich motywację i satysfakcję z procesu uczenia się. Stworzenie warunków wspierających aktywne uczestnictwo i niezależność uczniów odgrywa kluczową rolę w ich doświadczeniu edukacyjnym.

Do jakich wniosków doszli badacze?

Ocena wyników tego eksperymentu wymaga uwzględnienia jego ograniczeń. Po pierwsze, młodzież słuchała nagrania, zamiast wchodzić w interakcję z prawdziwym nauczycielem w realistycznym środowisku edukacyjnym. Po drugie, ich reakcję psychologiczną na różne tony głosu oceniano na podstawie samooceny, podczas gdy bardziej wiarygodną metodą byłoby wykorzystanie markerów elektrofizjologicznych do dokładnej oceny.

Niemniej jednak można wyciągnąć ważny wniosek. Autorzy zauważyli, że ton kontrolujący negatywnie wpływa na potrzeby psychologiczne nastolatków, nasilając ich negatywne emocje w porównaniu z pozytywnymi. Obniża to również poczucie własnej wartości i zniechęca do dzielenia się swoimi osiągnięciami i problemami z nauczycielem, który stosuje takie podejście do komunikacji.

Kontrolujący ton stosowany przez nauczycieli często nie osiąga swojego głównego celu – kształtowania pożądanych zachowań u nastolatków. Natomiast ton wspierający autonomię ma pozytywny wpływ na zaspokajanie potrzeby niezależności i budowania relacji. Podkreśla to wagę podejścia opartego na wsparciu i współpracy, które promuje skuteczniejsze interakcje z nastolatkami i poprawia ich wyniki behawioralne.

Silke Pohlmann i Netta Weinstein zauważają, że nauczyciele często napotykają problemy, które negatywnie wpływają na jakość ich głosu. Niewłaściwe używanie głosu, takie jak ciągłe próby zagłuszania uczniów lub utrzymywanie dyscypliny poprzez natarczywą wokalizację, może prowadzić do jego pogorszenia. Badania pokazują, że takie wysiłki są nie tylko nieskuteczne, ale także szkodliwe dla ogólnego klimatu psychologicznego w klasie, a także dla samopoczucia samych uczniów. Ważne jest, aby zrozumieć, że zdrowie głosu nauczyciela jest bezpośrednio związane z sukcesem procesu edukacyjnego. Skupienie się na ciepłym i wspierającym głosie może znacząco wpłynąć na stworzenie efektywnego środowiska edukacyjnego. Takie podejście pomaga nauczycielom zaspokoić psychologiczne potrzeby uczniów i promować ich dobre samopoczucie. Wspierający głos nie tylko poprawia atmosferę w klasie, ale także zwiększa zaangażowanie i satysfakcję uczniów. Dlatego używanie ciepłego tonu w komunikacji z uczniami staje się ważnym narzędziem dydaktycznym, przyczyniając się do poprawy wyników w nauce i ogólnego klimatu psychologicznego w procesie edukacyjnym. Dowiedz się więcej o edukacji i jej aktualnych trendach na naszym kanale Telegram. Subskrybuj i bądź na bieżąco! Czytanie jest ważną częścią naszego życia. Nie tylko rozwija myślenie, ale także wzbogaca nasz wewnętrzny świat. Angażujące książki, artykuły i blogi mogą otworzyć nowe perspektywy, poszerzyć horyzonty i pogłębić nasze zrozumienie otaczającego nas świata. Ważne jest, aby znaleźć czas na czytanie, aby wzbogacić swoje słownictwo i poprawić umiejętności komunikacyjne.

Czytanie może być nie tylko korzystne, ale i przyjemne. Angażowanie się w fascynujące historie lub zgłębianie nowych tematów może sprzyjać kreatywności i krytycznemu myśleniu. Czytanie może również pomóc w redukcji stresu, pozwalając uciec od codziennych zmartwień i delektować się chwilą.

Pamiętaj, że czytanie różnorodnych materiałów, w tym beletrystyki, artykułów naukowych i doniesień prasowych, odgrywa ważną rolę w kształtowaniu osobowości i światopoglądu. Regularne czytanie ma również pozytywny wpływ na zdolność analizowania i syntezowania informacji, co jest ważną umiejętnością we współczesnym świecie.

Dlatego wybieraj interesujące książki, artykuły i źródła, aby wzbogacić swoją wiedzę i uczynić czytanie integralną częścią swojego życia.

• Jak styl nauczania i pozytywne emocje wpływają na naukę?
• Rozwijanie krytycznego myślenia: jaki styl nauczania pomaga?
• Co jest nie tak z informacją zwrotną w naszych szkołach i jak to naprawić?
• Co jest lepsze – nauka progresywna czy tradycyjna? Naukowcy przeprowadzili obszerne badanie.