„Personalizacja z wykorzystaniem sieci neuronowych jest dziś niemożliwa... Ale za rok – tak!”

Spis treści:

• Jakich asystentów AI w edukacji omówiono?
• Co jest nie tak z personalizacją i dlaczego powinniśmy się jej spodziewać za rok?
• Czy potrzebujemy nauczycieli, skoro istnieje AI?

Omówiono asystentów AI w szkoleniach

Andrey Komissarov, kierownik projektów rozwoju sztucznej inteligencji w SberUniversity i współautor książki „Sztuczna inteligencja w edukacji”, zaprezentował na konferencji asystenta edukacyjnego „Istra” do szkoleń korporacyjnych. Zauważył, że dzięki dużym modelom językowym (LLM) i formatowi interaktywnemu możliwe jest już zaoferowanie użytkownikom spersonalizowanego podejścia. Analiza cyfrowego śladu studenta pozwala nam określić jego poziom zrozumienia i zidentyfikować wszelkie pytania refleksyjne, które może mieć. Otwiera to nowe horyzonty dla spersonalizowanego uczenia się i poprawy efektywności edukacyjnej.

Asystent AI nie tylko wspiera studentów w ich działaniach, ale także śledzi, jak nauka wpływa na ich myślenie i zachowanie. Analizuje, jak zdobyta wiedza jest stosowana w praktyce. Według Andrieja zmiany w myśleniu i zachowaniu są kluczowymi aspektami, które należy wziąć pod uwagę przy ocenie skuteczności szkoleń. Pozwala to na tworzenie bardziej efektywnych programów szkoleniowych, koncentrujących się na rzeczywistych rezultatach i ich wpływie na wydajność zawodową.

Elena Kozhina, prorektor Wyższej Szkoły Ekonomicznej Uniwersytetu Narodowego i kierownik projektu strategicznego „Technologie sztucznej inteligencji dla edukacji”, zwróciła uwagę na sieć neuronową AI Lingvo. Narzędzie to zostało zaprojektowane do oceny znajomości języka angielskiego i jest dostępne dla szerokiego grona odbiorców od października, nie tylko dla studentów HSE, ale także dla wszystkich innych. Wykorzystanie sieci neuronowych w edukacji otwiera nowe możliwości poprawy jakości nauczania i samooceny umiejętności językowych.

Na uniwersytecie studenci zdają egzamin z języka angielskiego, który trwa 60 minut i obejmuje część mówioną i pisemną. Obiektywna ocena wymaga udziału co najmniej dwóch nauczycieli, co jest czasochłonne. Aby zoptymalizować ten proces, uniwersytet opracował sieć neuronową, która wykorzystuje tę samą metodologię, co szkoły językowe do oceny znajomości języka angielskiego. Według Eleny, wdrożenie tej technologii uwalnia zasoby jednego eksperta, ponieważ sieć neuronowa działa jak asystent nauczyciela. W przyszłości możliwe jest, że oceny wiedzy będą przeprowadzane całkowicie bez ingerencji człowieka, co znacznie uprości proces egzaminacyjny i zwiększy jego skuteczność. Uczelnie aktywnie wdrażają chatboty oparte na modelu RAG (Retrieval-Augmented Generation), aby pomóc studentom w rozwiązywaniu problemów organizacyjnych. Te asystenci AI odpowiadają na często zadawane pytania, takie jak te dotyczące niespłaconych długów czy możliwości wydalenia ze studiów. Odpowiedzi generowane są na podstawie analizy obszernej bazy dokumentów wewnętrznych i przykładowych odpowiedzi. To znacznie zmniejsza obciążenie pracą pracowników uczelni, pozwalając im skupić się na bardziej złożonych zadaniach. Chatboty stają się ważnym narzędziem w procesie edukacyjnym, zwiększając efektywność komunikacji między studentami a administracją.

Vladislav Kozhemyakin, dyrektor generalny SberEducation, podzielił się informacjami na temat rozwoju asystentów AI, których celem jest wsparcie nauczycieli i uczniów. Z jednej strony tworzone są narzędzia dla nauczycieli, które pomogą im skrócić czas poświęcany na rutynowe zadania. Z drugiej strony opracowywany jest asystent AI dla uczniów, który jest obecnie testowany w dziedzinie matematyki. Ten asystent AI pomoże uczniom samodzielnie rozwiązywać problemy i pogłębiać wiedzę pod nieobecność nauczyciela, zapewniając dostęp do niezbędnych zasobów i wyjaśnień.

Vladislav wyjaśnił, że na podstawie analizy rozwiązań uczniów asystent AI dobiera optymalny poziom trudności i rodzaj zadań, które sprzyjają efektywniejszemu przyswajaniu materiału. Jeśli uczeń napotka trudności w zrozumieniu problemu, asystent może poprowadzić go krok po kroku przez proces rozwiązywania, bez podawania gotowej odpowiedzi, co przyczynia się do głębokiego zrozumienia. Dyrektor generalny SberEducation zauważył pozytywne reakcje zarówno dzieci, jak i nauczycieli, podkreślając, że to naprawdę pomaga w nauce.

Technologie sztucznej inteligencji otwierają nowe horyzonty dla spersonalizowanego nauczania. Obejmuje to adaptacyjne platformy, które pozwalają nie tylko na modyfikację treści kursu, ale także na dostosowywanie ścieżek edukacyjnych do potrzeb każdego ucznia. Istnieje wiele rozwiązań, ale dwa kluczowe obszary pozostają: treści i personalizacja doświadczenia edukacyjnego. Ważne jest zapewnienie wsparcia uczniom i tworzenie treści, które najskuteczniej odpowiadają ich potrzebom i preferencjom. Poprawia to jakość nauczania i czyni je bardziej dostępnym dla wszystkich.

Co jest złego w personalizacji i dlaczego powinniśmy się jej spodziewać za rok

Założyciel Skyeng, Georgy Solovyov, podzielił się swoją opinią na temat personalizacji nauczania z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zauważył, że podejście do personalizacji musi być bardziej przemyślane i rozważne, aby skutecznie odpowiadać potrzebom uczniów. Solovyov podkreśla znaczenie tworzenia adaptacyjnych rozwiązań edukacyjnych, które uwzględniają indywidualne cechy każdego ucznia. Sztuczna inteligencja ma potencjał, aby znacząco usprawnić proces uczenia się, ale jej wdrożenie wymaga starannego rozwoju i analizy.

Temat personalizacji był ostatnio szeroko omawiany i chciałbym wyjaśnić tę kwestię. Personalizacja oparta na sztucznej inteligencji i sieciach neuronowych z pewnością stanie się rzeczywistością w niedalekiej przyszłości, być może w ciągu roku. Obecnie wdrożenie personalizacji za pomocą sieci neuronowych jest praktycznie niemożliwe. Jako osoba, która od dziesięciu lat dzieli się swoim doświadczeniem na konferencjach, mogę śmiało powiedzieć, że żadna firma edukacyjna nie wdrożyła z powodzeniem personalizacji. Jesteśmy jednak obecnie u progu zmian: podstawy teoretyczne już istnieją, ale wciąż brakuje praktycznej implementacji. W przyszłym roku spodziewamy się pojawienia się pierwszych rozwiązań technicznych, które umożliwią skuteczną personalizację w procesie edukacyjnym.

Georgy omówił obecne ograniczenia personalizacji procesu edukacyjnego. Zauważył, że możliwe jest dostosowanie doświadczenia edukacyjnego poprzez odpowiedzi na pytania, ale stworzenie kolejnego zadania w oparciu o indywidualny wykres umiejętności ucznia, uwzględniający jego mocne i słabe strony, nie jest jeszcze możliwe. Mówca zademonstrował to na przykładzie: gdy dziecko rozwiązuje zadanie, doświadczony nauczyciel potrafi natychmiast zidentyfikować dokładny błąd, który popełniło, co jest niemożliwe w przypadku systemu automatycznego.

Jeśli uczeń popełnia błąd podczas rozwiązywania logarytmu, sygnalizuje to potrzebę powtórzenia materiału na ten temat. Jeśli błąd polega po prostu na tym, że nie zamknął nawiasu, oznacza to, że generalnie rozumie, jak rozwiązywać zadania, ale był nieuważny.

Nieuwaga jest częstą przyczyną błędów u dzieci, co podkreśla znaczenie rozwijania uważności i dokładności w procesie uczenia się.

Tutorzy wykorzystujący sztuczną inteligencję wciąż nie potrafią skutecznie analizować błędów użytkowników. Nie „rozumieją” dokładnej części zadania, w której wystąpił błąd, i nie odróżniają rzeczywistych błędów od błędów losowych. W rezultacie nadal oferują użytkownikom podobne zadania, uznając je za odpowiednie do ćwiczenia słabych umiejętności, nie rozpoznając prawdziwego problemu. Prowadzi to do odrzucenia użytkowników: tutor jest postrzegany jako nieskuteczny, jeśli ciągle oferuje to samo zadanie. Aby poprawić skuteczność takich systemów, konieczne jest wdrożenie algorytmów zdolnych do szczegółowej analizy błędów i dostosowywania szkoleń do indywidualnych potrzeb każdego użytkownika.

Georgy zauważył, że pomimo zapewnień platform takich jak Udemy i Coursera o personalizacji procesu nauczania, wielu użytkowników nigdy nie doświadczyło tego aspektu osobiście. Podkreśla to znaczenie prawdziwej personalizacji na platformach edukacyjnych i ukazuje znaczące różnice między teorią a praktyką w nauczaniu online.

Algorytm zapewniający skuteczną personalizację musi dogłębnie analizować tekst rozwiązania, rozkładając go na wiele małych podumiejętności. Ważne jest, aby był w stanie zidentyfikować konkretny błąd użytkownika i zasugerować kolejne zadanie w oparciu o tę wąską podumiejętność, a nie podobne zadanie jako całość. Dzięki najnowszym wersjom sieci neuronowych, a zwłaszcza wydaniu GPT-4o, takie możliwości stają się rzeczywistością. Chociaż nikt jeszcze nie stworzył produktu opartego na tych nowych algorytmach, eksperci przewidują ich pojawienie się w ciągu najbliższych sześciu miesięcy do roku. Będzie to znaczący krok w kierunku pełnej personalizacji.

Andrey Komissarov, odpowiadając na oświadczenie szefa Skyeng, postawił ważne pytanie: po co stosować sztuczną inteligencję w obszarach, w których nie może ona zastąpić człowieka, a zwłaszcza nauczyciela? To pole dla nauczyciela i ważne jest, aby zachować je dla ludzi. Andriej zauważył również, że nie warto generalizować i twierdzić, że personalizacja w edukacji jest niemożliwa. Zasugerował, aby postrzegać personalizację jako tworzenie indywidualnego stylu komunikacji dla każdego użytkownika, co może znacząco usprawnić proces uczenia się i zwiększyć jego efektywność.

Personalizacja w procesie edukacyjnym to coś więcej niż tylko zindywidualizowane podejście; to także dogłębna analiza mowy dziecka. Nowoczesne sieci neuronowe potrafią oceniać liczbę pauz, poziom pewności siebie, dobór słów i kontekst emocjonalny wypowiadanych fraz. Technologie te umożliwiają identyfikację mocnych i słabych stron komunikacji dziecka, co jest szczególnie ważne w edukacji domowej, gdzie nauczyciel nie jest stale obecny.

Istnieje wiele interesujących projektów wykorzystujących sztuczną inteligencję jako system wieloagentowy. W takich projektach różne zespoły sieci neuronowych działają równolegle: jeden analizuje semantyczny rdzeń odpowiedzi i decyzji, podczas gdy inny koncentruje się na komunikacji niewerbalnej i cechach mowy. Wszystkie te dane są łączone, aby stworzyć spersonalizowaną komunikację z dzieckiem. To podejście różni się od tradycyjnego, w którym interakcja jest budowana na podstawie wcześniejszych decyzji. Zamiast tego, sztuczna inteligencja uwzględnia cechy osobowe dziecka, umożliwiając bardziej naturalne i efektywne relacje edukacyjne.

Gieorgij Sołowjow zauważył, że nie jest świadomy istnienia takich usług, pomimo instalowania licznych rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji dostępnych na rynku. Podkreślił, że wiele osób dyskutuje o istnieniu takich usług, ale żadna z nich nie została wdrożona w praktyce.

Uwaga, że ​​sztucznej inteligencji nie należy sprowadzać do roli nauczycieli, wywołała ożywioną debatę. Temat ten dotyka ważnych aspektów edukacji i interakcji technologii z procesem uczenia się. Wielu ekspertów uważa, że ​​sztuczna inteligencja może znacząco usprawnić proces nauczania, zapewniając spersonalizowane rekomendacje i wsparcie. Inni jednak obawiają się, że całkowite zastąpienie nauczycieli mogłoby obniżyć jakość edukacji. Dyskusja trwa, podkreślając potrzebę zrównoważonego podejścia do integracji sztucznej inteligencji z praktykami edukacyjnymi.

Czytanie jest ważnym aspektem naszego życia, przyczyniającym się do rozwoju myślenia i poszerzania horyzontów. Pomaga nie tylko zdobywać nową wiedzę, ale także doskonalić umiejętności komunikacyjne. W dzisiejszym świecie, gdzie informacje są dostępne w różnych formatach, ważne jest, aby wybierać wysokiej jakości źródła. Regularne czytanie książek, artykułów i badań naukowych sprzyja krytycznemu myśleniu i pomaga być na bieżąco z najnowszymi trendami. Co więcej, czytanie rozwija wyobraźnię i kreatywność, co jest ważne w każdej dziedzinie. Opanuj nowe gatunki, zgłębiaj różnorodne tematy i wzbogacaj swój wewnętrzny świat.

Wywiad o cyfrowym korepetytorze dla uczniów: „Naszym celem jest rozwijanie myślenia i mowy”

Cyfrowi korepetytorzy stają się ważnym narzędziem w edukacji uczniów, pomagając im rozwijać kluczowe umiejętności. Podczas wywiadu omówiliśmy, jak nowoczesne technologie mogą pomóc w poprawie umiejętności myślenia i mowy u dzieci.

Cyfrowy korepetytor zapewnia spersonalizowane zadania dostosowane do poziomu każdego ucznia. Pozwala to nie tylko pogłębiać wiedzę, ale także rozwijać krytyczne myślenie, ważny aspekt uczenia się.

System zawiera również elementy interaktywne, które sprawiają, że nauka jest bardziej angażująca i efektywna. Uczniowie mogą rozwijać swoje umiejętności werbalne za pomocą interfejsów dialogowych, co sprzyja aktywnemu zaangażowaniu.

W rezultacie cyfrowy tutor nie tylko uczy, ale także wpaja uczniom nawyk samodzielnej nauki i rozwoju. Wykorzystanie takich technologii w procesie edukacyjnym otwiera nowe horyzonty i możliwości dla przyszłych pokoleń.

Czy nauczyciele są potrzebni, skoro istnieje sztuczna inteligencja?

Gieorgij Sołowjow argumentuje, że po 15 latach nauczyciele stają się niepotrzebni w systemie edukacji. Zauważa, że ​​istnieje szkoła, w której nie ma nauczycieli. Sołowjow zaprasza wszystkich do odwiedzenia tej instytucji edukacyjnej i zapoznania się z jej podejściem do edukacji.

W niniejszym artykule przedstawiono informacje o Skysmart, kampusie offline zaprojektowanym dla 150 uczniów, który funkcjonuje zarówno jako szkoła, jak i uczelnia. W Skysmart każdy uczeń ma możliwość podążania własną, indywidualną ścieżką edukacyjną. Edukacja jest organizowana z wykorzystaniem technologii sztucznej inteligencji, a tutorzy ze sztuczną inteligencją pełnią rolę mentorów. Uczą wszystkich przedmiotów, wyjaśniają teorię, proponują zadania matematyczne i programistyczne oraz sprawdzają prace domowe. Zajęcia z języka angielskiego prowadzone są w formie zbliżonej do interakcji twarzą w twarz. W tej placówce edukacyjnej nie ma tradycyjnych nauczycieli, co pozwala jej skupić się na nowoczesnych metodach nauczania i technologiach.

Nauczyciele pełnią dwie kluczowe funkcje: motywującą i edukacyjną. Georgy uważa, że ​​tę drugą funkcję można z powodzeniem zastąpić sztuczną inteligencją, która fundamentalnie zmienia podejście do edukacji. W kampusie stacjonarnym mentorzy pełnią rolę motywatorów. Są odpowiedzialni za utrzymanie dyscypliny, rozwijanie umiejętności interpersonalnych i angażowanie uczniów. Mentorzy organizują poranne zajęcia, planują dzień szkolny i prowadzą wieczorne refleksje i gry, co sprzyja efektywnej nauce i wzmacnia ducha zespołowego.

Nauka online z wykorzystaniem korepetytorów AI ma swoje zalety, ale nie należy lekceważyć znaczenia fizycznego kampusu i interakcji z korepetytorami. Gieorgij Sołowjow wskazuje dwa kluczowe czynniki uzasadniające potrzebę tradycyjnej edukacji. Po pierwsze, osobista interakcja z nauczycielami i kolegami z klasy sprzyja rozwojowi umiejętności społecznych, których nie da się całkowicie zastąpić komunikacją wirtualną. Po drugie, fizyczne środowisko nauki tworzy bardziej ustrukturyzowaną przestrzeń edukacyjną, co może zwiększyć motywację i koncentrację uczniów. W ten sposób połączenie nauki online i tradycyjnej może zapewnić bardziej kompleksowy proces edukacyjny.

• Nauka offline zapewnia dyscyplinę, której nauka online nigdy nie zapewni (musisz być przywiązany do przestrzeni, w której nie ma telefonu, a inne rozpraszacze są wyeliminowane – więc musisz się uczyć).
• Nauka offline daje nastolatkom społeczność, której szukają w tym wieku. Szkoła, która najlepiej zapewnia tę „imprezę”, jest w oczach nastolatków najlepsza. „A teraz możemy połączyć tę społeczność z nauczycielami klasowymi wspieranymi przez AI” – mówi Gieorgij.

Model kuratora w projektach edukacyjnych ma szereg istotnych zalet. W przeciwieństwie do nauczycieli, którzy dzielą swój czas między nauczanie a inne obowiązki, kuratorzy skupiają się wyłącznie na motywowaniu uczniów. Ich szkolenie jest specjalnie ukierunkowane na tę funkcję, co pozwala im pełnić swoją rolę skuteczniej niż nauczyciele przedmiotów. Warto również zauważyć, że do pełnienia funkcji kuratora nie jest wymagane wyższe wykształcenie pedagogiczne ani wiedza specjalistyczna z danego przedmiotu. Dzięki temu kuratorzy są bardziej dostępni w budżetach projektów edukacyjnych, co jest ważnym czynnikiem przy planowaniu wydatków. Dlatego korzystanie z kuratorów pozwala na optymalizację kosztów i poprawę motywacji uczniów.

Systemy nowej generacji są wysoce skalowalne i stanowią przyszłość technologii. Georgij Sołowjow zauważył, że projekt testowy na kampusie został dziś pomyślnie ukończony, pomimo sceptycyzmu wielu osób, które wątpiły w jego wykonalność. Projekt ten pokazuje potencjał innowacyjnych rozwiązań i ich zdolność do transformacji istniejących podejść.

Dziś system jest w pełni operacyjny i można go zobaczyć na własne oczy. Wiele osób, nawet przedstawicieli ministerstwa, odwiedziło nasz projekt, aby zobaczyć go w działaniu. W przyszłości planujemy stworzyć tysiące takich kampusów, w których tradycyjni nauczyciele zostaną zastąpieni przez edukatorów i kuratorów, którzy będą kierować procesem edukacyjnym. Ta nowa wizja edukacji otwiera przed uczniami bogactwo możliwości samodzielnej nauki i rozwoju.

Dzieci przychodzą na zajęcia, otwierają laptopy i komputery. Być może słuchają ciekawych wykładów charyzmatycznych prelegentów znanych marek. Jednak większość nauki odbywa się za pomocą symulatorów opartych na sztucznej inteligencji. Jestem przekonany, że taka rewolucja w procesie edukacyjnym nastąpi za trzy lub cztery lata.

Władysław Kożemyakin podkreślił, że edukacja nie ogranicza się do efektywności i opłacalności. Zgadza się, że w przyszłości interakcja międzyludzka na żywo stanie się przywilejem. Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że procesy edukacyjne muszą uwzględniać nie tylko aspekty praktyczne, ale także wartość interakcji międzyludzkich. Postęp technologiczny może zmienić podejście do uczenia się, ale relacje międzyludzkie pozostaną integralną częścią doświadczenia edukacyjnego.

Według Georgija Sołowjowa zalety nowego modelu organizacji edukacyjnej wykraczają poza redukcję kosztów. System ten umożliwia nastolatkom z małych miasteczek i wsi otrzymanie wysokiej jakości edukacji, która promuje równy dostęp do wiedzy i poprawia możliwości edukacyjne młodych ludzi w regionach.