Zatańcz swój doktorat

Spis treści:

• Jak biolog połączył siły z choreografem
• Dlaczego tańczą nie tylko nauczyciele, ale także naukowcy
• Dlaczego taniec jest przydatny również dla uczniów

Jak biolog połączył siły z choreografem

Central Michigan University (CMU) Przyciąga dużą liczbę studentów, tworząc aktywną atmosferę nauki. Podczas wykładu z biologii ogólnej na temat podziału komórek, można zaobserwować różnorodne reakcje wśród publiczności. Niektórzy studenci są wyraźnie zmęczeni i ziewają, podczas gdy inni zdają się już spać. To podkreśla wagę interesującego i angażującego podejścia do nauki w środowisku akademickim.

Wykładowca i profesor Wilin Pangle naciska przycisk, a muzyka wypełnia salę. W tym momencie rozpoczyna się wyjątkowy występ: tancerze pojawiają się na widowni, wizualizując proces podziału komórek, który właśnie opisał Pangle. Ten występ jest pierwszym projektem grupy kreatywnej Team Hyena Puppet, która wykorzystuje sztukę do demonstrowania zagadnień biologicznych. Ich podejście łączy naukę i sztukę, co pozwala na lepsze zrozumienie złożonych zagadnień i sprawia, że ​​proces edukacji jest bardziej angażujący.

W wywiadzie dla Michigan Radio profesor Wilin Pangle podzieliła się swoimi doświadczeniami z początków swojej kariery nauczycielskiej. Szukała skutecznych metod angażowania studentów w proces nauki i dążyła do tego, aby przedmiot biologia był bardziej interesujący. Wspominając, profesor przypomniała sobie podejście swojej mentorki do wykorzystywania sztuki do ilustrowania pojęć naukowych. Ta metoda pomogła jej opracować nowe strategie lepszego zrozumienia procesów biologicznych i zwiększenia zainteresowania studentów tym tematem.

Młoda nauczycielka postanowiła zaadaptować to podejście do swojej praktyki. Wysłała e-maile do różnych instruktorów tańca, zapraszając ich do współpracy. Po wysłaniu około dziesięciu do piętnastu e-maili, otrzymała odpowiedź od Heather w ciągu dziesięciu minut. To doświadczenie podkreśliło wagę aktywnego zaangażowania i budowania sieci kontaktów w edukacji i sztuce.

Heather Trommer-Beardsley jest choreografką i instruktorką na Wydziale Teatru CMU. Opracowuje choreografię do produkcji w oparciu o naukowe koncepcje Wilina Pangle'a. Utwory te wykonują jej studenci z Wydziału Teatru. Heather współpracuje z kompozytorem i projektantem kostiumów podczas procesu produkcji, tworząc wyjątkowe doświadczenie teatralne.

Taniec o podziale komórek został po raz pierwszy zaprezentowany w 2013 roku i od tego czasu jest regularnie prezentowany przez artystów w każdym semestrze jesiennym w ramach wykładu na ten temat. Wilin Pangle podkreśla, że ​​takie podejście sprzyja głębszemu zaangażowaniu uczniów, czyniąc naukę bardziej wizualną i zapadającą w pamięć. Wykorzystanie ekspresji artystycznej w procesie edukacyjnym pomaga rozbudzić zainteresowanie tematem i pogłębia zrozumienie złożonych procesów biologicznych, takich jak mitoza i mejoza.

Podczas egzaminów pisemnych uczniowie często powracali do układów tanecznych, odpowiadając na pytania dotyczące „podziału komórki”, co przyczyniało się do lepszego zapamiętywania materiału. To podejście rzeczywiście przyczyniło się do długotrwałego utrwalania wiedzy, jak zauważył Pangle w wywiadzie dla Pioneer. Stosowanie aktywnych metod uczenia się, takich jak taniec, może znacząco poprawić zrozumienie i zapamiętywanie złożonych zagadnień, w tym procesów biologicznych.

Projekt Team Hyena Puppet prezentuje spektakl „Klany”, poświęcony badaniom naukowym profesora Pangle’a nad hienami cętkowanymi. Ten wyjątkowy projekt zanurza widzów w świecie niesamowitych faktów i odkryć związanych z życiem i zachowaniem tych zwierząt. Spektakl nie tylko bawi, ale i edukuje, ujawniając ważne aspekty ekologii i biologii hien cętkowanych.

Spektakl „Dunes” oferuje unikalną interpretację badań nad wydmami w Michigan. Ten projekt zanurza widzów w świecie naturalnych procesów i ekosystemów, zgłębiając dynamikę wydm i ich wpływ na środowisko. Poprzez koncepcje artystyczne i naukowe spektakl ukazuje wagę ochrony tych unikalnych formacji naturalnych, podkreślając ich rolę w ekologii regionu. „Wydmy” stają się nie tylko doświadczeniem estetycznym, ale także edukacyjnym, promując świadomość problemów środowiskowych i potrzebę ich rozwiązania.

Dlaczego tańczą nie tylko nauczyciele, ale także naukowcy

Pomysł profesora Pangle'a może wydawać się błahy, a nawet zabawny, przypominając pokaz Eleny Malyshevej. Jednak w rzeczywistości nauka i sztuka tańca mają głębszy związek, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Taniec nie tylko wyraża emocje, ale także służy jako sposób na zgłębienie natury ludzkiej i psychologii. Naukowe podejście do badania tańca otwiera nowe horyzonty zrozumienia jego wpływu na zdrowie, kreatywność i interakcje międzyludzkie. Badania w tej dziedzinie mogą prowadzić do nowych metod treningu, rehabilitacji i poprawy jakości życia.

Amerykańskie Stowarzyszenie Postępu Nauki ma inny punkt widzenia.

Od 2008 roku międzynarodowy konkurs „Dance Your Ph.D.” odbywa się we współpracy z magazynem „Science”. Ten wyjątkowy konkurs jest przeznaczony dla doktorantów i studentów studiów podyplomowych, którzy chcą zaprezentować swoje badania poprzez taniec interpretacyjny. Nacisk kładziony jest na rozprawę i aktywny udział autora w występie. Takie podejście pozwala na przekazanie idei naukowych szerszej publiczności w angażujący i przystępny sposób, łącząc sztukę z nauką.

Uczestnicy rywalizują o nagrodę główną, a także o zwycięstwo w czterech kategoriach: biologia, fizyka, chemia i nauki społeczne. W zeszłym roku dodano nową kategorię: badania nad COVID-19. Zwycięzców wybiera komisja ekspertów złożona z naukowców i specjalistów, a także widzowie, którzy mogą oceniać występy publikowane na YouTube i TikToku. Zwycięzca w każdej kategorii otrzymuje 750 dolarów, a zdobywca nagrody głównej – 2000 dolarów. Konkurs zapewnia uczestnikom wyjątkową okazję do zaprezentowania swojej wiedzy i kreatywności w wybranej dziedzinie, podczas gdy publiczność może cieszyć się angażującymi i pouczającymi występami.

W konkursie biorą udział naukowcy z całego świata, w tym Rosjanie. W 2016 roku Jewgienij Sogorin, student studiów magisterskich w Instytucie Nauk o Białku Rosyjskiej Akademii Nauk, zwyciężył w kategorii Chemia. Wykorzystał taniec towarzyski, aby wyjaśnić działanie rybosomów – organelli komórkowych odpowiedzialnych za syntezę białek. To podejście pokazało, jak można przedstawić naukę w angażujący i przystępny sposób, zwracając uwagę na ważne procesy biologiczne.

Konkurs „Dance Your Ph.D.” został stworzony przez Johna Bohannona, naukowca z doktoratem z biologii molekularnej i dziennikarza naukowego. W swoim wystąpieniu na konferencji TEDxBrussels Bohannon podzielił się informacją, że pomysł na ten wyjątkowy, kreatywny konkurs zrodził się podczas rozmowy z przyjacielem, fizykiem z MIT. Jego przyjaciel zmagał się z wyjaśnieniem złożonego eksperymentu polegającego na chłodzeniu materii za pomocą lasera, co zainspirowało Bohannona do stworzenia konkursu, w którym uczestnicy prezentują swoje naukowe koncepcje poprzez taniec. To niekonwencjonalne podejście do popularyzacji nauki i ułatwiania zrozumienia złożonych zagadnień, które przemawia zarówno do naukowców, jak i do ogółu społeczeństwa.

„Kiedy mój przyjaciel próbował wyjaśnić eksperyment, czułem, że każde jego słowo umykało mojej uwadze. Kiedy próbujesz przekazać złożoną ideę, ważne jest, aby używać jak najmniej słów. Właściwie, może lepiej byłoby całkowicie zrezygnować ze słów. Pomyślałem, że mój przyjaciel mógłby lepiej przekazać istotę eksperymentu poprzez taniec” – John Bohannon podzielił się swoimi przemyśleniami z publicznością.

13. edycja konkursu „Dance Your Ph.D.” odbyła się w 2020 roku. Nagrodę główną otrzymał Jakub Kubečka, doktorant fizyki z Finlandii. Przedstawił on swoją pracę badawczą pt. „Formation, Structure, and Stability of Atmospheric Molecular Clusters” za pomocą tańca i rapu. Konkurs łączy naukę ze sztuką, pozwalając badaczom na kreatywne prezentowanie swoich badań, co przyczynia się do popularyzacji nauki wśród szerszej publiczności.

„Głównym celem udziału w konkursie była rozrywka i pokazanie, że nauka jest dostępna tylko dla wąskiego grona specjalistów” – powiedział w wywiadzie dla „Haaretz”.

Cele zostały osiągnięte: pod filmem zebrało się mnóstwo entuzjastycznych komentarzy, w tym od osób niezwiązanych ze środowiskiem naukowym. Niektórzy sugerowali nawet wysłanie młodych naukowców na Konkurs Piosenki Eurowizji, co świadczy o szerokim zainteresowaniu i poparciu dla inicjatyw naukowych.

Pamiętaj o następujących zaleceniach:

Aby skutecznie promować swoje treści w wyszukiwarkach, ważne jest, aby wziąć pod uwagę słowa kluczowe i frazy wpisywane przez użytkowników w pasku wyszukiwania. Zoptymalizuj nagłówki i podtytuły, aby zawierały słowa kluczowe oddające istotę treści. Upewnij się również, że tekst jest uporządkowany i łatwy w czytaniu, stosując krótkie akapity i listy, gdy jest to stosowne. Nie zapomnij o linkowaniu wewnętrznym i zewnętrznym. Dodawanie linków do istotnych stron w witrynie i wiarygodnych źródeł zwiększy wiarygodność Twoich treści i poprawi ich widoczność w wyszukiwarkach.

Regularnie aktualizuj swoje treści, aby były aktualne. Będzie to miało pozytywny wpływ nie tylko na SEO, ale także przyciągnie lojalnych czytelników zainteresowanych nowymi informacjami.

Zwróć uwagę na meta tagi, takie jak meta title i meta description. Powinny być angażujące i zawierać słowa kluczowe, aby zwiększyć prawdopodobieństwo kliknięcia Twoich treści w wynikach wyszukiwania.

Nie zapomnij o optymalizacji pod kątem urządzeń mobilnych. Upewnij się, że Twoje treści wyświetlają się poprawnie na różnych urządzeniach, ponieważ coraz więcej użytkowników korzysta z telefonów komórkowych do łączenia się z internetem.

Postępując zgodnie z tymi zaleceniami, możesz znacznie poprawić widoczność swoich treści w wyszukiwarkach i przyciągnąć większą publiczność.

Nauczyciele zaczęli włączać rap do procesu edukacyjnego, aby lekcje były bardziej angażujące i istotne dla współczesnych uczniów. Rap, jako forma sztuki, ma ogromny potencjał w przekazywaniu informacji i rozwijaniu krytycznego myślenia. Wykorzystanie rapu w klasie pomaga nauczycielom angażować uczniów i sprzyja lepszemu uczeniu się.

Rym i rytm mogą być wykorzystywane do wyjaśniania złożonych tematów, czyniąc naukę bardziej przystępną. Rap daje również uczniom możliwość rozwijania kreatywności. Tworzenie własnych tekstów pozwala im wyrażać swoje myśli i uczucia, a także rozwijać umiejętności pisania i wystąpień publicznych. Włączenie rapu do lekcji pomaga budować głębsze więzi między nauczycielami a uczniami i tworzy pozytywne środowisko uczenia się.

Dlaczego uczniowie również na tym korzystają

Taniec w edukacji poprawia wyniki uczniów w matematyce i pomaga im lepiej rozumieć pojęcia z chemii i fizyki. Przyjrzyjmy się dwóm nietypowym przykładom ilustrującym to powiązanie. Ruchy taneczne mogą służyć do wizualizacji pojęć matematycznych, takich jak figury geometryczne i symetria. Co więcej, rytmiczne ruchy pomagają uczniom zapamiętywać złożone wzory i reakcje chemiczne, kojarząc je z doznaniami fizycznymi. Dzięki temu nauka staje się bardziej interaktywna i angażująca, co z kolei zwiększa zaangażowanie i motywację uczniów.

Taniec naprawdę pomaga zainteresować nastolatków programowaniem i inżynierią. Od 2012 roku organizacja non-profit STEM from Dance aktywnie wdraża tę inicjatywę w szkołach w Nowym Jorku. Projekt łączy elementy choreografii i dyscyplin STEM, umożliwiając uczniom jednoczesne rozwijanie umiejętności kreatywnych i technicznych. Takie podejście pomaga dzieciom dostrzec związek między sztuką a nauką, inspirując je do zgłębiania technologii.

Projekt został zaprojektowany i wdrożony przez Yamilę Toussaint, absolwentkę Massachusetts Institute of Technology (MIT). Po ukończeniu studiów Toussaint rozpoczęła nauczanie algebry w szkole średniej na Brooklynie. Podczas swojej pracy zauważyła, że ​​wielu uczniów niechętnie rozumie złożone koncepcje teoretyczne, ponieważ nie wierzyli w swoje możliwości opanowania tego przedmiotu. Ta obserwacja zainspirowała projekt mający na celu zwiększenie pewności siebie uczniów i poprawę ich rozumienia matematyki.

Oczywiście, chętnie pomogę w edycji. Proszę o dostarczenie oryginalnego tekstu, który chcesz poprawić.

Nasze postrzeganie własnego sukcesu odgrywa kluczową rolę w tym, czy osiągniemy pożądane rezultaty. W wywiadzie dla magazynu Dance Magazine Yamila Toussaint podkreśliła, że ​​pokonywanie barier związanych z poczuciem własnej wartości jest ważnym krokiem. Jak student może postrzegać siebie jako eksperta w dziedzinie matematyki i nauk przyrodniczych lub zostać inżynierem? Odpowiedź leży w tym, jak postrzegamy siebie i nasze możliwości. Budowanie pozytywnego wizerunku może być pierwszym krokiem do osiągnięć akademickich i zawodowych.

Taniec to skuteczny sposób na rozwijanie pewności siebie. Toussaint, czerpiąc z własnych doświadczeń, zaczęła tańczyć w wieku czterech lat i kontynuowała tę pasję również na studiach. Ta inspiracja stała się impulsem do stworzenia własnego projektu edukacji tanecznej, który ma również ważną misję społeczną. Projekt ma na celu zaangażowanie ludzi w taniec i stworzenie społeczności, w której każdy może rozwijać swoje umiejętności i pewność siebie.

Toussaint rozpoczęła swoją działalność, wspierając dziewczęta z defaworyzowanych społeczności afroamerykańskich i latynoskich, które mają trudności z uzyskaniem wykształcenia i napotykają liczne bariery zawodowe. Założycielka STEM for Dance doskonale zdaje sobie sprawę z ogromnych różnic płciowych i rasowych w tej dziedzinie. Studiując inżynierię mechaniczną na uniwersytecie, zauważyła, że ​​na 200 studentów tylko dwie były Afroamerykankami, w tym Yamily. Podkreśla to potrzebę programów, które pomagają pokonać te bariery i inspirują młodsze pokolenia do kariery w dyscyplinach STEM.

„Staram się zmieniać przyszłość naukowców, inżynierów i specjalistów technicznych”. „Brak różnorodności nie wynika z braku chęci do nauki, ale z braku świadomości i przygotowania do kariery w STEM wśród społeczności czarnoskórych i latynoskich” – zauważył Toussaint w wywiadzie dla Broadway World.

W programach STEM from Dance nauczyciele i uczniowie łączą choreografię z programowaniem i technologią. Na przykład uczniowie opracowują grafikę komputerową, która wspiera układy taneczne i jest wyświetlana na ścianach. Programują również kostiumy wyposażone w podświetlenie, które pozwala im zmieniać kolor i częstotliwość migania w zależności od ruchów tancerza. Takie podejście sprzyja rozwojowi kreatywności i umiejętności technicznych, a także pozwala na głębsze zrozumienie interakcji między sztuką a technologią.

Yamile Toussaint zauważa, że ​​większość dziewcząt początkowo przychodzi do programu po prostu po to, by tańczyć, a dwie trzecie z nich spotyka się z kodowaniem po raz pierwszy w STEM (nauka, technika, inżynieria, matematyka) na zajęciach tanecznych. Chociaż zespół projektowy wykorzystuje choreografię jako motywator, Toussaint jest przekonana, że ​​to podejście jest skuteczne. Pod koniec programu wiele dziewcząt zdaje sobie sprawę, że kodowanie może być zabawne i interesujące i żałuje, że nie dowiedziały się o tym wcześniej. To doświadczenie nie tylko rozwija umiejętności kodowania, ale także pozwala dziewczętom dostrzec związek między sztuką a nauką, co może zainspirować je do kontynuowania edukacji w dziedzinach STEM (nauka, technika, inżynieria, matematyka).

Tańce nadające się do nauki mogą obejmować różnorodne style, takie jak balet, hip-hop, bachata, a nawet taniec indyjski. Potwierdza to doświadczenie naukowca i nauczycielki tańca z Houston, niedawno opublikowane w amerykańskim czasopiśmie Houston Chronicle. Różnorodność stylów tanecznych daje każdemu możliwość wyboru stylu, który jest nie tylko interesujący, ale także korzystny dla rozwoju umiejętności i samoekspresji. Taniec poprawia sprawność fizyczną, rozwija koordynację i gibkość oraz pomaga rozwijać inteligencję emocjonalną. Nauka tańca, niezależnie od stylu, otwiera nowe horyzonty i sprzyja rozwojowi osobistemu.

Lavanya Rajagopalan przeprowadziła się z Indii do Stanów Zjednoczonych ponad 20 lat temu. W Ameryce uzyskała doktorat z biochemii, ale szybko zdała sobie sprawę, że brakuje jej tańca, który był ważną częścią jej życia w ojczyźnie. W 2002 roku Rajagopalan założyła zespół taneczny Silambam Houston, do którego należy kilka klasycznych studiów tańca indyjskiego w Houston i Pearland. Pomimo sukcesów w nauce, kontynuowała naukę i założyła przedszkolny klub STEM. Klub ten ostatecznie rozszerzył się do 16 modułów edukacyjnych, w tym kursów takich jak „Zwinne Neurony”, „Chemistry Crazy” i „EcoAdventures”. Rajagopalan z powodzeniem łączy swoją pasję do tańca z edukacją naukową, inspirując nowe pokolenie uczniów do zgłębiania nauki i kultury. Na krótko przed pandemią COVID-19 Rajagopalan postanowiła zgłębić nowy kierunek i rozpoczęła opracowywanie dwóch modułów projektu poświęconego przedmiotom STEM nauczanym poprzez taniec. W pierwszym module nauczycielka wykorzystywała rytm i rytmy muzyczne do wyjaśniania liczb i pojęć matematycznych. Drugi moduł, zatytułowany „Science Story”, pozostał niedokończony, ponieważ pandemia doprowadziła do globalnego lockdownu. Rajagopalan opracowała unikalny pomysł tworzenia filmów edukacyjnych, które wyjaśniają tematy STEM poprzez klasyczny taniec indyjski dla uczniów szkół podstawowych. To innowacyjne podejście pomaga dzieciom lepiej zrozumieć złożone koncepcje poprzez połączenie sztuki i nauki. Projekt otrzymał dofinansowanie od Texas Arts Commission, co pozwoliło nauczycielce na stworzenie scenariuszy i zaangażowanie tancerzy z Silambam Houston. Ta współpraca nie tylko promuje edukację, ale także kulturę indyjską wśród młodych ludzi.

„Miałam dużo wolnego czasu i nietypowy sposób myślenia. Te cechy stały się dla mnie drugą naturą. Jestem naukowcem i tancerką. Chociaż świadomie o tym nie myślałam, zawsze zastanawiałam się, jak połączyć moje pasje” – powiedziała Lavanya Rajagopalan.

W ramach projektu Dancing Into STEM zaprezentowano dotychczas pięć filmów poświęconych różnym zjawiskom naukowym. Obecnie w przygotowaniu jest pięć kolejnych filmów, co podkreśla aktywny rozwój projektu i jego dążenie do popularyzacji nauki.

Lekcje wideo, dostępne dla wszystkich zainteresowanych nauczycieli, są dostępne bezpłatnie na oficjalnej stronie Silambam Houston oraz na platformie YouTube. Materiały te można wykorzystać w procesie edukacyjnym. Silambam Houston oferuje również lekcje offline inspirowane filmami, które pozwalają uczniom pogłębiać wiedzę i umiejętności w tej dziedzinie.

Przeczytaj także:

• Op-op, gangnam style, czyli jak k-pop zmienia edukację
• Jak rysunek jest wykorzystywany na zajęciach pozalekcyjnych
• Bardzo nietypowa praktyka: jak nauczyciele sprawiają, że nauka staje się ciekawsza