35 najlepszych rosyjskich gier na PC od krajowych twórców

Spis treści:

• Tetris
• Parkan: Historia Imperium
  
• Seria Allods
• Vangers
• Perimeter
• Corsairs
• Truckers 2
• Dwa tomy przygód w świecie Space Rangers
• Hasło do Utopii
  Podstawy prawne moc"
• Dwie części serii Blitzkrieg
• Ex Machina
• Sublustrum
• Heroes of Might and Magic 5: Wielkość strategii i fantasy
• "Turgor"
• "Misja Quiet Storm"
  
• "Royal Booty: Opowieść rycerska"
• War Thunder
• "Pathologic 2"
• "Czarny książka»
• Ucieczka z Tarkova
• Bohater pętli
• Duologia Pathfinder
• Warhammer 40,000: Outcast Trader
• Breathedge
• SnowRunner
• Atomic Heart
• MiSide
• Warhammer 40,000: Drugie przyjście Kosmicznych Marines

Pierwszą połowę XXI wieku można bez wątpienia uznać za najlepszy okres dla branży gier w Rosji. W tym czasie ukazało się wiele udanych gier, które zyskały uznanie nie tylko na rynku krajowym, ale i zagranicznym. Jednak branża wkrótce stanęła w obliczu poważnych trudności, w tym kryzysu z 2008 roku, który stał się prawdziwym testem. Następnie nastąpił wzrost popularności gier online, a w kolejnej dekadzie segment mobilny zaczął się aktywnie rozwijać, gdzie rosyjskie studia odniosły znaczący sukces. Jednak w ostatnich latach na scenie gier hardcore można zaobserwować pozytywny trend: rośnie liczba wysokiej jakości gier niezależnych tworzonych przez rosyjskich deweloperów, a także pojawia się wiele wysokobudżetowych projektów od dużych studiów.

Stworzyliśmy listę 35 znaczących gier, które wpłynęły na rosyjski przemysł gier, choć w rzeczywistości istnieje o wiele więcej wartościowych projektów. Warto zaznaczyć, że nasza lista obejmuje wyłącznie gry hardcore na PC i konsole.

Spis treści

• Tetris
• Parkan: Chronicle of the Empire
• Seria Allods
• Vangers
• Perimeter
• Corsairs
• Truckers 2
• Duologia Space Rangers to wciągające dzieło, które zanurza czytelnika w ekscytującym świecie kosmicznych przygód. Ta dwuczęściowa seria oferuje unikalne połączenie gatunków, obejmujące elementy strategii, RPG i akcji. Gra eksploruje złożone relacje między bohaterami a ich przeciwnikami, poruszając kwestie honoru, obowiązku i przetrwania w bezwzględnym wszechświecie. Każda postać obdarzona jest własną osobowością i motywacjami, co czyni fabułę bardziej wielowarstwową i interesującą. Czytelnicy mogą spodziewać się nie tylko dynamicznych bitew, ale także głębokich refleksji na temat życia w kosmicznej otchłani.
• „Password: Paradise” i „Legislative Authority”
• Dwie części serii „Blitzkrieg”
• Ex Machina
• Sublustrum
• Heroes of Might and Magic V to gra strategiczna, która kontynuuje słynną serię, która stała się kultowa wśród fanów gatunku. Wydana w 2006 roku, zaprasza graczy do zanurzenia się w świecie fantasy pełnym epickich bitew i ekscytujących przygód.

  Ta wersja gry wprowadziła nową grafikę 3D, która znacząco odświeżyła percepcję wizualną i uczyniła rozgrywkę bardziej wciągającą. Gracze mogą wybierać spośród różnych frakcji, z których każda ma unikalnych bohaterów i jednostki, co urozmaica strategię.

  System walki nadal opiera się na turach, pozwalając na precyzyjne planowanie działań, wykorzystując mocne strony swoich oddziałów i słabości przeciwnika. Dodatkowo gra zawiera elementy rozwoju postaci, w których bohaterowie mogą zdobywać doświadczenie, doskonalić swoje umiejętności i nabywać nowe zdolności.

  Fabuła gry Heroes of Might and Magic V rozgrywa się w kontekście konfliktu między różnymi królestwami, co dodaje grze głębi i intrygi. Gracze będą musieli nie tylko walczyć, ale także eksplorować rozległe mapy, znajdować zasoby i podejmować strategiczne decyzje, które wpłyną na wynik kampanii.

  Ogólnie rzecz biorąc, Heroes of Might and Magic V kontynuuje tradycję swoich poprzedników, oferując ekscytującą rozgrywkę i bogaty świat do eksploracji, dzięki czemu jest pożądanym wyborem dla fanów strategii i przygód fantasy.

• „Turgor”

• „Operacja Cicha Burza”
• „Królewska Nagroda”. Tale of the Knight
• War Thunder
• Pathologic 2
• The Black Book
• Escape from Tarkov
• Loop Hero
• Pathfinder Duology
• Warhammer 40,000: Rogue Trader to gra fabularna oparta na popularnym uniwersum Warhammer 40,000. W tej grze gracze wcielają się w wędrownych kupców, którzy eksplorują rozległe przestrzenie kosmiczne, prowadzą handel i popadają w konflikty z różnymi frakcjami.

  Gracze mogą tworzyć unikalne postacie o różnorodnych umiejętnościach i zdolnościach, co pozwala każdemu uczestnikowi wnieść do rozgrywki własną osobowość. Kluczowym aspektem gry jest interakcja z innymi postaciami i frakcjami, która może prowadzić do sojuszy lub, przeciwnie, do wrogich starć.

  Co więcej, Rogue Trader kładzie nacisk na podejmowanie decyzji, które mogą znacząco wpłynąć na rozwój fabuły i wynik kampanii. Gracze muszą decydować, jak zareagować na różne sytuacje, od umów handlowych po starcia z wrogami, co wnosi element strategii do rozgrywki.

  W ten sposób Warhammer 40,000: Rogue Trader oferuje graczom możliwość zanurzenia się w bogatym i szczegółowym uniwersum, w którym każda gra może stać się wyjątkową przygodą pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji i ekscytujących momentów.

• Breathedge
• SnowRunner
• Atomic Heart
• MiSide
• Warhammer 40,000: Space Marine 2

Tetris

Data wydania: 1984

Należy do najważniejszych gier w historii, obok takich klasyków jak Pong i Asteroids.

Aleksiej Pażytnow, inżynier oprogramowania w Centrum Obliczeniowym Akademii Nauk ZSRR, testował nowy komputer o nazwie Elektronika-60. Aby przetestować jego możliwości, stworzył prostą grę w Pascalu, inspirowaną Tetromino. Tak rozpoczęła się historia jednej z najsłynniejszych i najbardziej ekscytujących gier wszech czasów, której wersje pojawiają się do dziś.

Jest „szklanka”, do której wpadają różne elementy. Elementy te różnią się rodzajem i można je obracać. Głównym celem gry jest układanie ich w poziome linie. Ale dlaczego to wyjaśniamy? Prawdopodobnie znasz Tetrisa, tak jak większość ludzi na świecie.

Przeczytaj także:

Tetris: Jak gra stworzona przez radzieckiego inżyniera doprowadziła do rywalizacji między światowymi gigantami branży.

«Parkan: Historia Imperium»

Data wydania: 1997

Symulator kosmiczny łączący elementy różnych gatunków.

Twórcy „Parkan” starali się połączyć najlepsze elementy różnych gatunków i rzeczywiście im się to udało. Wydana w 1997 roku gra imponowała zaawansowaniem technologicznym i miała wysokie jak na tamte czasy wymagania sprzętowe. Łączyła elementy symulatora kosmicznego, strategii ekonomicznej i strzelanki pierwszoosobowej. Co więcej, za każdym razem, gdy gracz rozpoczynał nową grę, przestrzeń była generowana losowo.

Gracz jest zanurzony w eksploracji rozległego klastra kosmicznego, podzielonego na strefy wpływów różnych klanów robotów. Można walczyć z tymi klanami, co często prowadzi do poważnych trudności, lub nawiązywać przyjazne relacje, zdobywając ich zaufanie i prowadząc handel. Zasoby energetyczne statku są rozdzielane między jego systemy, które z pewnością podlegają ulepszeniom. W walce przydatne są drony – bezzałogowe urządzenia, których można używać do atakowania przeciwników. Gracz musi okresowo przełączać się na tryb pierwszoosobowy, który pozwala na skuteczne oczyszczanie planet i niszczenie wrogich statków. Główny surowiec – paliwo – można zdobyć nie tylko poprzez handel czy działania militarne, ale także kolonizując planety.

Po premierze „Kronik Imperium” Nikita wprowadziła nową grę o nazwie „Żelazna Strategia”. W przeciwieństwie do poprzedniczki, brakowało w niej motywów wolności i podróży kosmicznych, koncentrując się zamiast tego na bitwach robotów na różnych planetach. Niektóre elementy tego pomysłu znalazły później odzwierciedlenie w „Parkan 2”, ale niestety gra ta nie zdobyła takiej popularności jak poprzedniczka z powodu licznych uproszczeń w rozgrywce. Ponadto w tym czasie konkurencja w tym gatunku znacznie wzrosła.

Seria Allods

Okres wydania: od 1998 do 2009 roku.

Ta kultowa seria gier RPG stała się znaczącym osiągnięciem rosyjskiej branży gier.

W tym zbiorze kilkakrotnie wspomnimy o Nivalu, ale szczególną uwagę należy zwrócić na jego kultowy projekt, serię Allods, która, nawiasem mówiąc, zdobyła uznanie również poza Rosją. Pierwsza część, zatytułowana „Pieczęć Tajemnic”, była prawdziwym osiągnięciem w branży gier. To połączenie RPG i RTS-a, z naciskiem na elementy RPG, zachwyciło graczy imponującą grafiką jak na rok 1998 i głęboką rozgrywką, oferującą różnorodne opcje w starciach – różne klasy postaci, najemników i kilka szkół magii. Gra oferuje również cykl dnia i nocy w czasie rzeczywistym. W drugiej części Nival znacząco poprawił wiele aspektów gry, ale i tak już doskonały rdzeń pozostał niezmieniony.

Uniwersum „Allods” oferuje fascynującą historię. W wyniku magicznej katastrofy świat rozpadł się na fragmenty, które teraz unoszą się w przestrzeni astralnej – tak zwane „Allody”. Każdy z tych „Allodów” jest kontrolowany przez Wielkiego Maga, który nie może opuścić swoich terytoriów. Wewnątrz tych „Allodów” rozgrywa się wiele różnorodnych wydarzeń.

Następną grą była „Cursed Lands”, która nie wspominała o serii w tytule z powodu problemów z prawami autorskimi, ale mimo to nadal jest „Allodami”. Rozgrywka uległa znaczącym zmianom: usunięto mechanikę strategii czasu rzeczywistego, a w jej miejsce wprowadzono ekscytujące elementy rzemiosła i skradania. Wrogowie w tej grze są imponująco silni, dlatego lepiej atakować ich od tyłu. Co więcej, projekt został w całości wykonany w 3D i prezentował się imponująco w momencie premiery. Prawdopodobnie widzieliście słynny mem z dźwignią i kamieniem? Wywodzi się z Przeklętych Ziem.

Podsumowując, warto zauważyć, że Allods Online początkowo stanowiło problematyczną alternatywę dla World of Warcraft, ale z czasem odbudowało swoją pozycję i nadal się rozwija. W ostatnich latach projekt znacznie zwiększył liczbę subskrybentów, co sugeruje możliwy wzrost jego popularności. Warto jednak podkreślić, że Nival nie jest już zaangażowany w jej rozwój.

«Vangers»

Data wydania: 1998

Krótko mówiąc: jest to jedna z najbardziej tajemniczych i jednocześnie niesamowitych gier, jakie istnieją na świecie.

Vangers to gra daleka od najłatwiejszej. Po pierwsze, dość trudno zrozumieć, jakie działania należy podjąć. Trudności pojawiają się już na pierwszym ekranie interfejsu. Po drugie, teren, po którym będziesz poruszać się różnymi pojazdami, został stworzony w technologii voxelowej, a każda nierówność czy dziura może stać się poważną przeszkodą. Jeśli jednak będziesz cierpliwy i trochę się zaadaptujesz, otworzy się przed tobą niesamowity świat, który nie jest taki łatwy do zrozumienia!

W tym tkwi piękno. Vangers mistrzowsko odtwarza nieznany i trudny do zrozumienia świat, w którym, co zaskakujące, absolutnie nikt nie zwraca na ciebie uwagi. Zajmujesz tu najniższe pozycje, a miejscowi traktują cię odpowiednio. Mają swój własny język i nikt niczego ci nie wytłumaczy. Różne postacie mogą mówić o tych samych rzeczach na zupełnie różne sposoby. Będziesz musiał sam odkryć, czym są nimbosy z kocami i jak zdobywać beebs. Jest to podobne do procesu sepulcji, który przeprowadza się za pomocą sepulcarium, w którym, jak się wydaje, znajdują się grobowce.

Ogółem, to wybitne dzieło, które śmiało można nazwać klasyką.

Perimeter

Data wydania: 2004

W skrócie: oryginalna strategia oparta na terraformacji i zarządzaniu terytorium.

Wydarzenia opisane w „Perimeter” rozgrywają się znacznie wcześniej niż w „Vangers” i nie ma między nimi żadnego związku fabularnego. Ludzkość zdołała przekroczyć granice znanej jej przestrzeni, wkraczając w Psychosferę – obszar nasycony energią psychiczną zgromadzoną przez całą jej historię. Naukowcy znani jako spirytualiści wysunęli hipotezę, że sfera ta może służyć do podróżowania między różnymi planetami, co doprowadziło do wysłania pierwszych kolonistów. Fabuła gry rozgrywa się na gąbczastych światach, stworzonych z wyobraźni i emocji pokoleń ludzi. Jednak oprócz tych pozytywnych doświadczeń, gąbki ucieleśniały również lęki dręczące ludzkość – w postaci nieczystości. Nieczystość ta próbowała przeniknąć na Ziemię, zamykając korytarze do tego równoległego świata, pozostawiając kolonistów samym sobie. W rezultacie podzielili się na kilka frakcji i rozpoczęli wojnę między sobą, podróżując po zrujnowanych światach.

Na pierwszy rzut oka rozgrywka przypomina typowe mechanizmy gier strategicznych czasu rzeczywistego: budujesz bazę, produkujesz jednostki wojskowe i walczysz. Kluczowe aspekty gry to jednak subtelności, które dodają jej różnorodności. Terraformowanie terenu i organizacja sieci energetycznych odgrywają ważną rolę. Budowa jest możliwa tylko na płaskich obszarach – warstwie zerowej – która musi zostać najpierw uformowana. Gra ma tylko jeden surowiec: energię. Aby ją zdobyć, musisz budować rdzenie – elektrownie, które pobierają energię z warstwy zerowej i łączą się ze sobą, a także z głównym budynkiem twojej bazy.

Możesz aktywować obwód wokół rdzeni – pole ochronne, które skutecznie niszczy wrogów. Należy jednak pamiętać, że energia szybko się zużywa, dlatego należy z tego korzystać rozważnie. Możliwe jest również przejęcie rdzeni wroga i zintegrowanie ich z twoją siecią energetyczną, a warstwa zerowa pod strukturami wroga jest narażona na zniszczenie. Kolejną ciekawą funkcją jest możliwość błyskawicznego przeprojektowywania armii, co pozwala na zamianę jednostek z jednego typu na inny – na przykład z naziemnych na powietrzne. Otwiera to szeroki wachlarz możliwości taktycznych w walce i zdobywaniu terytoriów.

Pierwsza część „Perimetera” zyskała popularność zarówno w Rosji, jak i za granicą, szybko stając się kultowym fenomenem. Jednocześnie sequel był odbierany przez dziennikarzy i graczy z większą rezerwą – wynika to z drobnych innowacji i wielu uproszczeń w rozgrywce.

"Korsarze"

Data premiery: 2000

Krótko mówiąc: kluczowa gra poświęcona piratom ukazała się po wydanej w 1987 roku grze „Sid Meier's Pirates!”.

„Corsairs” to gra o wolności i ekscytującym romansie pirackiego życia. Akella rozwinął koncepcję „Sid Meier's Pirates!”, tworząc oszałamiająco piękną grę na początek XXI wieku. Gracze mogli zajmować się handlem, przewożąc ładunki między portami i czerpiąc z tego prawdziwą przyjemność. Jednocześnie istniała jednak możliwość działań militarnych – atakowania statków handlowych, ostrzeliwania ich z dział okrętowych i abordażu. Dodatkowo gracze mogli szturmować całe forty. Pełna swoboda działania była właśnie tą cechą, która uczyniła tę grę naprawdę wyjątkową. Niestety, żadna z kolejnych części nie była w stanie powtórzyć sukcesu oryginału. W drugiej części „Korsarzy” elementy swobody zostały znacząco ograniczone, gdyż twórcy dopracowywali projekt pod premierę filmu „Piraci z Karaibów” (choć sama gra pozostała na wysokim poziomie). Potem pojawiła się trzecia gra „Corsairs”, pełna błędów i z niedostatecznie zróżnicowaną rozgrywką, a także kilka innych części, które niestety nigdy nie zyskały takiej popularności jak pierwsza część.

„Truckers 2”

Data premiery: 2001

Spiesz się, klikaj, nie trać czasu!

Pierwsza część gry Truckers również zyskała status kultowej, ale koncentruje się głównie na wyścigach ciężarówek, choć niekiedy z dość delikatnym ładunkiem. Natomiast druga część to pełnoprawny symulator ekonomiczny, w którym gracze zajmują się transportem ładunków w otwartym świecie. Można twierdzić, że Truckers 2 stał się podstawą całego nurtu symulatorów poświęconych transportowi towarów ciągnikami siodłowymi.

Miała wszystko: rozległą sieć autostrad, elementy prowadzenia własnego biznesu, niestabilny ładunek, konieczność okresowego tankowania, rywali walczących o zwycięstwo, a także organy ścigania i struktury przestępcze. Jednak romantyzm podróży po niekończących się drogach niewątpliwie góruje nad resztą. Co ciekawe, ścieżkę dźwiękową gry stworzył zespół „Aria”. Długo oczekiwana trzecia odsłona ukazała się w 2009 roku, ale niestety nie spełniła pokładanych w niej nadziei. Krytykowano ją za słabą grafikę, nierealistyczną fizykę naczep, liczne błędy oraz podobieństwo miast i monotonię otaczającego krajobrazu. Ponadto, w ciągu ośmiu lat rozwoju, na rynku pojawili się silniejsi konkurenci.

Dwa tomy przygód w świecie „Space Rangers”

Rok wydania: 2002, 2004.

Krótko mówiąc: jest to symulator kosmiczny oferujący graczom szerokie możliwości akcji, podobnie jak Elite.

Space Rangers w swoim duchu wolności przypomina Corsairs, ale w tym przypadku to podobieństwo jest jeszcze bardziej widoczne. Rozgrywka obu gier nie różni się znacząco, poza tym, że druga część posiada tryb strategiczny. Ten element nie jest szczególnie emocjonujący, więc można go po prostu zignorować. Jednak po ukończeniu jednej z części z pewnością zechcesz spróbować drugiej.

Space Rangers to niesamowite połączenie kilku gatunków gier, wśród których szczególne miejsce zajmują kultowe questy tekstowe. Teoretycznie globalne zagrożenie w kosmosie można zignorować: ramię galaktyki, w którym rozgrywają się wydarzenia w grze, jest w stanie poradzić sobie z nim samodzielnie (lub z minimalną interwencją z Twojej strony). Unikanie starć z Klissanami w pierwszej części i Dominatorami w drugiej będzie jednak prawdopodobnie nieuniknione: zdobywają oni system po systemie. Oprócz bitew, gracze mogą angażować się w handel lub zanurzyć się w różnorodnych, ekscytujących przygodach, ponieważ „Space Rangers” jest prawdziwie epicki i oferuje mnóstwo zawartości.

„Password to Utopia”
„Legal Framework of Power”

Premiery miały miejsce w 2002 i 2004 roku.

W skrócie: kultowa seria taktycznych gier wideo w gatunku cyberpunk, która zyskała popularność w przestrzeni poradzieckiej.

W 2002 roku niewiele taktycznych gier 3D mogło pochwalić się jakością, więc MiST Land South wyróżnia się na tle innych. Niestety, jako projekt taktyczny, gra cierpi na znaczną nierównowagę między różnymi buildami i typami broni. Dodatkowo, gra boryka się z problemami, takimi jak częste chybianie, pomimo dużej szansy na trafienie, co czyni sytuację jeszcze trudniejszą – nawet gorszą niż w XCOM: Enemy Unknown. Jeśli jednak poświęcisz czas na naukę mechaniki i zaadaptowanie się do rozgrywki, walka może sprawić Ci przyjemność. Na uwagę zasługuje tu coś jeszcze: niesamowita atmosfera, wspaniała ścieżka dźwiękowa i dubbing Pitagorasa. Postacie są skrupulatnie wykreowane, a gra fabularna i głęboka fabuła dodają grze wyjątkowej wartości. Access Code: Paradise maluje ponury obraz, który ukazuje nie tylko rozwarstwienie społeczne, ale także zwiastun upadku ludzkości. W dolnym mieście życie, choć obecne, jest pełne przestępczości, ubóstwa i rozkładu. Na wyższych poziomach ludzie zasadniczo nie żyją, a jedynie egzystują, odczuwając niewiele potrzeb. Choć sama koncepcja nie jest zupełnie nowa, głębia świata, nazwanego „Reality 4.13”, jest naprawdę imponująca.

Warto zauważyć, że Access Code: Paradise doczekało się fanowskiego remastera opartego na silniku Rule of Law, który usuwa kluczowe wady oryginalnej wersji.

Rule of Law znacząco pogłębia i rozszerza świat, w którym rozgrywa się akcja. Ta gra jest prequelem, opowiadającym historię Katie, jednej z bohaterek Access Code. W tamtym czasie Katie była policjantką i, jak można się spodziewać w cyberpunkowym świecie, jej życie było dalekie od ideału. Taktyczna walka w tej grze okazała się znacznie bardziej wciągająca niż w Access Code, a balans rozgrywki uległ poprawie, choć sama gra nadal wymaga sporego wysiłku. Pod innymi względami „Rule of Law” kontynuuje idee swojego poprzednika: postacie są nadal wyraziste i zapadają w pamięć (w tym zabawny, tchórzliwy Szczur, szczur mutant!), a nieliniowa fabuła i bogata atmosfera zachowują swoje znaczenie.

Dwie części serii Blitzkrieg

Okres premiery: 2003-2005.

Spośród głównych gier strategicznych poświęconych II wojnie światowej, obok „Confrontation” i Sudden Strike, ta seria również się wyróżnia.

Duchowy następca rosyjskiej gry strategicznej „Confrontation” z 1997 roku oferuje głębsze i bardziej wciągające wrażenia. Rozgrywka koncentruje się przede wszystkim na samych bitwach — nie ma możliwości budowania bazy, jak w większości gier RTS z tamtego okresu. Gracz kontroluje grupy żołnierzy i sprzęt wojskowy, którzy muszą wykonywać różne misje. Opcje zadań są dość zróżnicowane. Aspekt taktyczny gry stoi na wysokim poziomie: jednostki różnych klas, w tym snajperzy, i pojazdy otrzymują realistyczne obrażenia, budynki można niszczyć lub zdobywać, a gracze mogą kopać okopy, kierować artylerią i wzywać wojska powietrznodesantowe. Jeśli chodzi o operacje militarne, gra oferuje zróżnicowany wachlarz możliwości, a poziom trudności jest dość wysoki. Zwycięstwo wymaga polegania nie na przewadze liczebnej, ale na strategicznym myśleniu i umiejętnościach.

Głównym problemem Blitzkriega był brak skutecznego namierzania jednostek, co wymagało ciągłej kontroli. Ta wada utrzymuje się w drugiej części gry. Gra stała się jednak bardziej złożona: taktyki oparte na zasadzie „znajdź wroga i ostrzelaj go artylerią” nie zawsze przynoszą efekty, zmuszając graczy do jeszcze bardziej analitycznego myślenia. Co więcej, misje w nowej części stały się bardziej zróżnicowane, a wprowadzono element planowania z wyprzedzeniem – wzywanie posiłków wymaga teraz większej ostrożności, ponieważ mogą być potrzebne w decydującej bitwie pod koniec każdego rozdziału.

W 2017 roku, po kilku latach wczesnego dostępu, ukazała się trzecia część gry. Wprowadziła ona również wiele innowacji, w tym na przykład drzewko technologiczne. Wiele z tych zmian znacznie upraszcza jednak rozgrywkę. Usunięto mechanizmy zaopatrzenia, pojazdy naprawiają się same, a możliwości bojowe piechoty zostały znacznie zwiększone; utracone jednostki są teraz przywracane po ukończeniu misji. Jednocześnie gra oferuje teraz sztuczną inteligencję o imieniu Boris, opartą na sieci neuronowej, która potrafi uczyć się podczas gry.

Jest jednak jedno ważne zastrzeżenie: według recenzji użytkowników na Steamie, Blitzkrieg 3 napotkał poważne problemy i w momencie pisania tego tekstu jest praktycznie niefunkcjonalny. W związku z tym w chwili obecnej nie możemy polecić gry do zakupu i nie uwzględniamy jej na ogólnej liście.

Ex Machina

Data wydania: 2005

Krótki opis: gra zręcznościowa w postapokaliptycznym klimacie, skupiona na bitwach z użyciem ciężarówki.

Ex Machina miała potencjał, by stać się czymś w rodzaju „Korsarzy” w gatunku postapokaliptycznym, gdyby dawała więcej możliwości swobody działania. Niestety, gra okazuje się dość liniowa: chociaż handel jest możliwy, proces ten szybko traci na znaczeniu, ponieważ pieniądze zaczynają się gromadzić w nadmiernych ilościach. Istnieją również inne wady, takie jak nieefektywna sztuczna inteligencja, natrętne automatyczne levelowanie przeciwników i liczne błędy, z których niektóre mogą być krytyczne. Co więcej, gra często zmusza do przemieszczania się między lokacjami, co zajmuje dużo czasu, a po drodze praktycznie nic się nie dzieje. Specyficzny humor oparty na odniesieniach do różnych zjawisk kulturowych może nie przypaść do gustu każdemu. Jest w tym pewien urok – podróżowanie po opuszczonym świecie w opancerzonych ciężarówkach z wieloma opcjami personalizacji, w tym zmianą nadwozia i wyposażeniem w różnorodne uzbrojenie. Ex Machina ma unikalny klimat, który uczynił ją kultowym fenomenem w przestrzeni postsowieckiej. W 2006 roku wydano osobny dodatek o nazwie „Meridian 113”, który rozwiązał szereg niedociągnięć oryginalnej wersji gry. Dodatkowo dostępne są patche tworzone przez fanów, które znacząco ulepszają rozgrywkę i inne aspekty.

Dzięki sukcesowi Ex Machina byliśmy świadkami narodzin Crossouta od tej samej firmy – popularnej gry MMO osadzonej w postapokaliptycznym świecie, w której opcje personalizacji są tak rozbudowane, że można stworzyć niemal każdy pojazd. Najważniejsze, żeby mogła się poruszać.

Sublustru

Data wydania: 2008

Gra wideo to forma interaktywnej sztuki, która łączy elementy audiowizualne.

Sublustrum to misja, która przenosi gracza w świat przypominający Myst o wysokim stopniu trudności. Projekt ten skupia się jednak nie na mechanice rozgrywki, lecz na rozwoju fabuły i oprawie audiowizualnej. Początkowo projekt był pomyślany jako interaktywny teledysk zespołu Anthesteria, w którym gracze mogliby wpływać na rozwój muzyki. Twórcy postanowili później przekształcić tę koncepcję w pełnoprawną grę fabularną, zachowując jednocześnie surrealistyczne elementy wizualne, akompaniament muzyczny i nastrojowe brzmienie.

Po sekwencji otwierającej, wydarzenia w Sublustrum rozgrywają się w dziwnym, onirycznym wymiarze – Migoczącym Świecie, przeplatanym obrazami z podświadomości brata protagonisty. Ten świat pozostawia niezatarte wrażenie i zapada w pamięć dzięki unikalnej oprawie wizualnej i dźwiękowej. Gra nie oferuje żadnych konkretnych wyjaśnień, zmuszając widza do interpretacji tego, co dokładnie się wydarzyło i znaczenia zakończenia. To jeden z atutów Sublustrum: fani mają mnóstwo teorii, ale prawda o tym, która z nich jest prawdziwa, pozostaje niepewna. Poza tym całkiem możliwe, że po prostu brakuje właściwej interpretacji fabuły.

Heroes of Might and Magic 5: The Grandeur of Strategy and Fantasy

Data wydania: 2006

Do dziś jest to najlepsza kontynuacja serii „Heroes” po legendarnej trzeciej części.

Po bankructwie 3DO prawa do serii Heroes przeszły na Ubisoft. Ubisoft zdecydował się stopniowo odświeżyć serię i stworzyć nowy świat fantasy o nazwie Ashan, który miał być sequelem obejmującym całe uniwersum Might and Magic. Za rozwój gry odpowiadało rosyjskie studio Nival, które wcześniej wydało duologię Ethereals i wykorzystało wiele koncepcji podobnych do tych z Heroes. Zaowocowało to ciekawym połączeniem, ponieważ Nival później wykorzystał niektóre elementy z Ethereals w Heroes of Might and Magic 5.

Piąta część Heroes mocno nawiązuje do kultowej trzeciej części, ale zawiera również kilka udanych elementów zapożyczonych z kontrowersyjnej czwartej części. Twórcy dodali wiele własnych, nowych pomysłów. Na przykład budowanie miast stało się o wiele bardziej ekscytujące, a bitwy nabrały dynamiki dzięki możliwości manewrowania (bohater ma dodatkowo swój własny ruch). Zamki w grze oferują różnorodne możliwości rozgrywki. Co więcej, warto zwrócić uwagę na wspaniałą grafikę, która wyglądała oszałamiająco w momencie premiery i nadal cieszy oko (widzieliście te miasta?). Wydanie gry zostało jednak naznaczone wieloma błędami, które później naprawiono.

Jeden z dodatków wprowadził ciekawy element, który znacząco wpłynął na rozgrywkę: stworzenia zyskały nowe, alternatywne ulepszenia, co znacznie zwiększyło możliwości opracowywania różnych strategii taktycznych.

Turgor

Data wydania: 2008

Krótko mówiąc: prawdziwe studio artystyczne w dziedzinie gier wideo.

Gatunek gry „Turgor” jest trudny do opisania, ponieważ jest ona całkowicie unikatowa. Chociaż pod pewnymi względami można ją porównać do gier takich jak Okami czy projektów z gatunku survival, to jako całość „Turgor” jest unikatowy. Akcja rozgrywa się w Przepaści, składającej się z wielu małych lokacji. To miejsce zamieszkują Siostry – tajemnicze dziewczyny, które pragną opuścić tę Przepaść. Aby osiągnąć pozytywne zakończenie, gracz musi wypełnić swoje serca kolorem zebranym w trakcie gry lub użyć tego koloru, aby nasycić jedną z Sióstr.

Ten świat zawiera mnóstwo odcieni, które należy zbierać, wydobywać z unikalnych stworzeń, wydobywać z głębin i uprawiać w wyspecjalizowanych ogrodach. Interakcja z otoczeniem, w tym walka, odbywa się za pomocą specjalnych znaków, które należy narysować – a to wymaga koloru. Sytuację komplikuje jednak pojawienie się Braci – przerażających strażników porządku, którzy z czasem infiltrują Pustkę i zaczynają atakować twoje ogrody, ciebie i Siostry, które wypełniasz kolorem. Co więcej, czas nieubłaganie płynie naprzód.

Oprócz unikalnej rozgrywki, „Turgor” wyróżnia się oryginalnym projektem, w tym Braćmi, i tworzy unikalną atmosferę rozkładu, w której gracz musi nie tylko niszczyć, ale i budować. Próba wyjaśnienia gry jest trudna i trudno oddać wszystkie niuanse, dlatego najlepiej samemu jej doświadczyć.

W 2009 roku, rok po premierze oryginału, ukazała się nowa edycja, „Voice of Color”. Gra stała się pod pewnymi względami bardziej przystępna, a pod innymi bardziej wymagająca. Fani jednak najczęściej zalecają rozpoczęcie od wersji oryginalnej.

Mission: Silent Storm

Data wydania: 2003

Krótko mówiąc: świetna gra taktyczna, w której budynki mogą ulec zniszczeniu.

Na tej liście znajduje się również inne niezwykłe dzieło Nival, Silent Storm. Akcja gry rozgrywa się w czasie II wojny światowej, ale znacznie odbiega od realiów historycznych. W tej historii naziści wykorzystują nietypowe technologie, takie jak egzoszkielety Panzerklein, a głównym zagrożeniem dla ludzkości jest broń masowego rażenia w postaci promienia, którą organizacja terrorystyczna, z którą będą musieli walczyć gracze, zamierza wystrzelić na orbitę okołoziemską.

Gra ma podobną strukturę do Jagged Alliance: zatrudniasz najemników i wysyłasz ich do wykonywania różnych misji, a bitwy toczą się w systemie turowym. Ważnym elementem jest skradanie się, a obecność doświadczonego snajpera będzie przydatna w większości misji. Jedną z charakterystycznych cech Silent Storm jest możliwość niszczenia obiektów oraz realistyczna fizyka pocisków. Dodaje to element nieprzewidywalności do rozgrywki: możesz przypadkowo zawalić połowę budynku, eliminując w ten sposób schody prowadzące do postaci, z którą próbujesz wejść w interakcję. Jednak takie sytuacje sprawiają, że gra jest jeszcze bardziej wciągająca!

Gra zawiera dwa rozszerzenia: „Sentinels” oraz „Hammer and Sickle”. Warto zauważyć, że drugi z nich był pierwotnie modem fanowskim, w którym niestety brakuje panzerkleinów.

Royal Loot: A Knight's Tale

Data wydania: 2008

Opowieść pełna magii i ekscytujących, krok po kroku rozgrywanych bitew, która zachwyca swoim urokiem.

Fabuła „Heroes” rozpoczyna się nie od pierwszego numeru, ale od gry King's Bounty, wydanej w 1990 roku, która stała się podstawą dla przyszłych projektów. Prawdziwy rozkwit serii nastąpił jednak później, gdy prawa do King's Bounty nabyła rosyjska firma 1C po zamknięciu studia New World Computing. Za rozwój „The Legend of the Knight” odpowiadał zespół Katauri Interactive, składający się z twórców „Space Rangers”.

King's Bounty ucieleśnia klasyczne heroiczne fantasy. To żywa i mistrzowsko napisana opowieść, pełna zachwycającej grafiki i porywającej muzyki. Jeśli szukasz porywającej przygody fantasy w duchu „starych dobrych tradycji”, „The Legend of the Knight” to doskonały wybór. Co więcej, gra oferuje przemyślany taktyczny system walki, bogaty w zróżnicowane umiejętności, otwierając szerokie możliwości eksperymentowania, a rezultaty potrafią zaskoczyć.

Do „The Legend of the Knight” wydano kilka rozszerzeń, które zarówno rozwijały główny wątek fabularny, jak i wprowadzały nowe wątki. Najważniejszym z nich jest „The Armored Princess”, ale pozostałe rozszerzenia również zasługują na uwagę.

W 2021 roku ukazała się gra King's Bounty 2, opracowana przez inny zespół, która znacząco różni się od swojej poprzedniczki zarówno pod względem oprawy graficznej, jak i rozgrywki. Gra była pod wieloma względami prawdziwym rozczarowaniem, ale później została dopracowana i stała się bardziej znośna. Nadal jednak pozostaje bladym odbiciem oryginalnego King's Bounty z Katauri.

War Thunder

Data wydania: 2013

Sesja poświęcona jest tworzeniu realistycznie działającego sprzętu wojskowego.

Prawdopodobnie posiadasz już obszerną wiedzę o War Thunder dzięki nachalnym integracjom reklamowym, które blogerzy zamienili w prawdziwe memy. Jest jednak jeden aspekt, który mógł umknąć Twojej uwadze: War Thunder to jedna z największych darmowych gier wieloosobowych, …

Poważnie, warto zauważyć, że reputacja tej gry jest wymownie udowodniona faktem, że na jej forum wielokrotnie pojawiały się wyciekłe dokumenty ze specyfikacjami technicznymi prawdziwych pojazdów wojskowych. Miało to na celu udowodnienie ich racji w dyskusjach. Jeśli szukasz gry akcji online z realistycznie zachowującym się sprzętem wojskowym, ta gra jest dla Ciebie.

Pathologic 2Data premiery: 2019

Krótko mówiąc: gra, w której walczysz z nieuniknioną śmiercią i nie masz szans na szczęśliwe zakończenie.

To miejsce mogłoby być oryginalną wersją Pathologic (Utopia) z 2005 roku, ale postanowiliśmy zaprezentować remake, który reprezentuje nową wizję – przewyższając poprzednika pod każdym względem. Chociaż w tej grze gracz ma możliwość przejścia kampanii tylko jedną z trzech kluczowych postaci, Haruspexa, jest to wciąż pełnoprawne dzieło. Dwie pozostałe historie zostaną zrealizowane w osobnych grach z unikalną rozgrywką; na przykład Pathologic 3, poświęcony Kawalerowi, ukaże się wkrótce.

Jeśli spróbujesz zaklasyfikować Pathologic do jakiegokolwiek gatunku, prawdopodobnie będzie to symulator przetrwania. Gracz musi przetrwać w mieście ogarniętym plagą, co stawia przed nim wiele wyzwań: musi zdobyć żywność i inne zasoby, czasami uciekając się do nielegalnych metod, unikać infekcji i radzić sobie ze zmęczeniem. Przetrwanie jest prawdziwym wyzwaniem, ponieważ musi również opiekować się i leczyć kluczowych mieszkańców – gra sugeruje, że uratowanie wszystkich jest niemożliwe i prawdopodobnie jest to prawdą. Zaraza rozprzestrzenia się bezceremonialnie po mieście, przenosząc się z jednej dzielnicy do drugiej, nie oszczędzając nikogo.

Śmierć w tym kontekście ma swoje własne znaczenie. Zaraza odnajduje Haruspexa i informuje go, że jej intencje są niezmienne – zabierze każdego, kogo wybierze. Jej woli można się rzeczywiście oprzeć, ale wymaga to ogromnego wysiłku. Ostatecznie głównym zadaniem jest nauczenie się akceptacji faktu, że ludzie odchodzą, i uświadomienie sobie własnej bezradności w tej sytuacji. Ta gra porusza tematy beznadziei i akceptacji śmierci.

Przeczytaj także:

Metabolizm duszy: Szczegóły patologicznego 3 w rozmowie z Ice-Pick Lodge.

«Czarny Książka»

Data wydania: 2021

W skrócie: gra przygodowa oparta na bitwach karcianych, inspirowana ludowymi opowieściami Cherdyn.

Studio Morteshka z siedzibą w Permie i jego założyciel, Władimir Bielecki, łączą głęboką więź z ojczyzną. Ich wcześniej wydana gra, „Moose Man”, czerpała inspirację z folkloru Komi-Permiaków, a ich nowe dzieło, „The Black Book”, inspirowane jest podaniami ludowymi z Czerdynia, niezwykłego starożytnego miasta w regionie permskim. Akcja gry rozgrywa się w 1879 roku, w czasach, gdy starożytne słowiańskie wierzenia powinny już odejść w zapomnienie. Jednak w regionie Czerdyńskim nadal mają one duży wpływ. Rozgrywka to interesujące połączenie powieści wizualnej, gry przygodowej i mechaniki karcianej – choć niezbyt skomplikowana, wciąż wciągająca. „Czarna Księga” to doskonały przykład tego, jak oddać autentycznego rosyjskiego ducha we współczesnych grach: z szacunkiem dla historycznych i etnograficznych korzeni, w oryginalnym otoczeniu i bez przesady, absolutnie szczerze i z duszą.

Escape from Tarkov

Data premiery: 2017 (obecnie wciąż w fazie beta)

Wiodąca postać, która zapoczątkowała gatunek strzelanek akcji, obecnie szybko zyskujący na popularności.

Wkrótce po rozpoczęciu beta testów Escape from Tarkov, które wciąż trwają, ukazała się gra Hunt: Showdown od Cryteka. W tej grze gracze muszą nie tylko wygrać, ale także uciec z lokacji z łupem. Jeśli postać zginie, cały łup przepada. Jednak Hunt, podobnie jak większość gier akcji z elementami ekstrakcji i ekstrakcji, nie może konkurować z głębią, poziomem hardcore’u i ilością zawartości oferowanej przez Escape from Tarkov. Wydaje się, że Tarkov był pionierem w tej kategorii. Wielu deweloperów próbuje wykorzystać falę popularności, ale często zostaje w tyle, jak to miało miejsce wcześniej wraz z pojawieniem się gier MOBA, a następnie battle royale. Escape from Tarkov zajmuje wyjątkowe miejsce wśród gier. Gry z elementami ekstrakcji z natury charakteryzują się wysokim poziomem trudności (po porażce gracz traci wszystko), ale Tarkov wyróżnia się unikalnym poziomem trudności: nawet przeciwnicy sterowani przez sztuczną inteligencję stanowią poważne zagrożenie. Twórca projektu, Nikita Bujanow, początkowo planował stworzenie małej, ale oddanej społeczności graczy, których można by nazwać prawdziwie hardkorowymi, o których ludzie mówiliby: „Wow, grasz w Tarkova, to znaczy, że jesteś prawdziwym fanem”. Ostatecznie jednak na całym świecie pojawiło się wielu takich oddanych, hardkorowych graczy. I to pomimo faktu, że gra nie została jeszcze oficjalnie wydana.

Loop Hero

Data premiery: 2021

Opis: Wyjątkowa gra typu roguelike bez bezpośredniej kontroli.

Loop Hero charakteryzuje się unikalną i wciągającą koncepcją. Główny bohater wędruje bez końca po obwodnicy, walcząc z różnymi przeciwnikami, a Ty nie musisz kontrolować jego poczynań – on sam sobie z nimi radzi. Twoim zadaniem jest dobieranie ekwipunku o zróżnicowanych właściwościach i rozmieszczanie obiektów na mapie. Niektóre z nich są umieszczone bezpośrednio na drodze, podczas gdy inne znajdują się w pobliżu lub w znacznej odległości. Możesz również niszczyć struktury, takie jak wrogie struktury, które dają bossowi przewagę, za pomocą kart specjalnych. Ponadto gra oferuje system poziomów z licznymi talentami i możliwością ulepszania bazy poprzez dodawanie nowych budynków.

Umieszczenie bagna na trasie bohatera obok rezydencji wampirów spowoduje, że wampiry będą otrzymywać obrażenia zamiast leczenia. Zbudowanie rezydencji wampirów obok pola wioski może przekształcić ją w opuszczone miejsce zamieszkane przez wrogów. Warto jednak zauważyć, że po trzech rundach gry taka wioska zapewni silniejsze leczenie niż standardowa. Góry, zlokalizowane na sześciu kwadratowych polach, mogą zapewnić znaczną ilość zasobów. A to tylko mała próbka możliwości. Gra oferuje ogromną różnorodność strategii i nieustannie zaskakuje bogatą zawartością.

Duologia Pathfinder

Rok wydania: 2018 i 2021.

W skrócie: rozbudowane i ekscytujące gry RPG z elementem drużynowym, z których każda wymaga około stu godzin rozgrywki.

Obie gry Pathfinder, opracowane przez Owlcat Games, to rozbudowane, wciągające przygodówki RPG. Projekty te czerpią inspirację z systemu i uniwersum Pathfindera, planszowej gry RPG, która jest bardziej złożoną odmianą Dungeons & Dragons. Zasadniczo Pathfinder czerpie z trzeciej edycji D&D, co czyni go swego rodzaju retro wersją tej klasycznej gry.

Protagonista wyrusza w podróż z towarzyszami, z których każdy jest unikalnie rozwiniętą jednostką z własną postacią i historią. Gra oferuje różnorodność klas, umiejętności, zaklęć i zróżnicowanych scenerii, co nadaje walce znaczną złożoność taktyczną. Co więcej, każda gra oferuje tryb globalny: w Kingmaker gracze muszą rozwijać i bronić swojego królestwa, podczas gdy Wrath of the Righteous oferuje zakrojoną na szeroką skalę krucjatę z bitwami armii przypominającymi Heroes.

Porównując obie gry, można śmiało powiedzieć, że Wrath of the Righteous przewyższa Kingmakera pod wieloma względami. Oferuje więcej opcji rozwoju postaci, zawiera przerywniki filmowe, a ogólna rozgrywka nie wydaje się tak wyczerpująca jak w Kingmakerze, gdzie błędy w zarządzaniu królestwem mogłyby doprowadzić do porażki. Fabuła obu gier praktycznie się nie pokrywa, więc rozpoczęcie od Wrath of the Righteous jest w pełni uzasadnione.

Warhammer 40,000: Outcast Trader

Data premiery: 2023

Krótko mówiąc: rozbudowana gra RPG osadzona w kultowym, mrocznym świecie.

Izometryczna gra RPG od Owlcat Games ponownie pojawiła się na liście, ale tym razem oparta jest na znanej licencji – Warhammer 40,000, gdzie króluje tylko wojna. Świat gry całkowicie zanurza gracza w jej brutalnej atmosferze: ludzkie życie nie ma tu sensu, a jeśli zdecydujesz się pomóc swojemu towarzyszowi w jego osobistej misji, możesz odkryć, że twoje działania tylko pogorszą sytuację. Gra oferuje trzy różne style gry, a wybierając ścieżkę Heretyka, ryzykujesz, że staniesz się postacią wyjątkowo bezwzględną.

Gra oferuje ogromne możliwości budowania postaci, a walka jest dynamiczna i taktyczna, rozgrywana w systemie turowym. Jednocześnie, podobnie jak w Pathfinderze, dostępny jest tryb globalny, w którym rozwijasz swój statek (w tym uczestniczysz w bitwach kosmicznych) i zarządzasz koloniami. Najważniejszym elementem pozostaje jednak pięknie zaprojektowany świat i wciągająca fabuła. Fani mrocznego fantasy po prostu muszą znaleźć się na radarze tej gry.

Przeczytaj także:

Warhammer 40,000: Rogue Trader to imponujący projekt, który w 2023 roku nadal znajduje się w naszym polu widzenia.

Breathedge

Data wydania: 2021

Krótki opis: Komediowa gra survivalowa pełna aluzji i odniesień kulturowych.

Kurczak jako niezbędny element. Balon z prezerwatywy wypełniony tlenem. Pasja kolekcjonowania bielizny. Zabawka typu tumbler z logo firmy VID TV. Odkurzacz przekształcony w kosmiczny motocykl. Chomik, który wylądował w toalecie. Breathedge jest pełen humorystycznych momentów – niektóre z nich są autentycznie dowcipne, inne mogą wydawać się nieco niezręczne, ale i tak wywołują uśmiech na twarzy. Warto zauważyć, że humor w Breathedge nie ogranicza się do żartów; jest organicznie wpleciony w samą rozgrywkę. Można by rzec, że stanowi jej sedno.

Twórcy nigdy nie przegapią okazji, by zrobić graczowi psikusa. Jedno z zadań, na przykład, wymaga znalezienia 200 trumien unoszących się w kosmosie. Pozornie proste zadanie! Jednocześnie asystent AI nie krył drwin i wprost wskazywał, że jest to sztuczny sposób na przeciąganie rozgrywki.

W tej pracy znajdziemy kolosalną liczbę odniesień do różnych zjawisk kulturowych – od gier wideo i filmów science fiction po kreskówki, a także wydarzeń z życia realnego, takich jak pandemia koronawirusa, która wywołuje uśmiech na mojej twarzy (koronawirus, hehe).

Wszystko to sprawia, że ​​proces gromadzenia zasobów, regularnych podróży między bazami i wytwarzania przedmiotów jest dość angażujący. Ponadto fabuła dynamicznie się rozwija i stale oferuje nowe, ciekawe zwroty akcji.

SnowRunner

Data premiery: 2020

Symulator poświęcony jeździe w trudnym terenie.

SnowRunner to kontynuacja gry Spintires, która zachowuje jej główne założenia, ale oferuje większe, piękniejsze i bardziej wciągające doświadczenie (choć poziom trudności został nieco obniżony). Zasiądź za sterami ciężarówki lub jeepa i wyrusz w ekscytującą przygodę po wymagających trasach, gdzie każda trasa kryje w sobie własne niebezpieczeństwa.

Zadania w grze zazwyczaj sprowadzają się do przemieszczania się z jednego punktu do drugiego. Jednak zadanie to nie jest tak proste, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Wirtualna fizyka jest zaimplementowana z wysokim stopniem realizmu, a drogi często stanowią prawdziwe wyzwanie, gdzie łatwo znaleźć się w trudnej sytuacji – ugrzęznąć w błocie, wywrócić się lub spaść z mostu do rzeki. Właśnie w tym tkwi urok tej rozgrywki! Wyciągarka staje się niezastąpionym pomocnikiem, ale nawet ona nie zawsze jest w stanie wyciągnąć pojazd z najtrudniejszych sytuacji. Dlatego ważne jest, aby z wyprzedzeniem zaplanować trasę i uważnie monitorować warunki drogowe. Każda ścieżka, nawet jeśli wydaje się krótka, zamienia się w prawdziwą przygodę.

Atomic Heart

Data premiery: 2023

W skrócie: Strzelanka AAA utrzymana w stylu radzieckiego futuryzmu.

Wtedy wielu uważało powstanie gry AAA w Rosji za coś niemal fantastycznego, a przed premierą Atomic Heart niektórzy wręcz wątpili w jej realność. Twierdzili, że nagranie wideo to mistyfikacja, a dziennikarze obserwujący proces produkcji to po prostu oszuści. Jednak w 2023 roku gra w końcu ujrzała światło dzienne i natychmiast zyskała popularność wśród szerokiej publiczności.

Znaczenie tej gry polega nie tylko na tym, że jej akcja rozgrywa się w alternatywnym Związku Radzieckim, który odniósł znaczący sukces w dziedzinie robotyki i technologii w ogóle. Choć jest to z pewnością znaczące, Atomic Heart charakteryzuje się zachwycającym stylem i wieloma intrygującymi nawiązaniami do radzieckiego dziedzictwa, w tym akompaniamentem muzycznym. Poza tym jest to po prostu wysokiej jakości i ekscytująca strzelanka z bogatą fabułą, która zapewnia przyjemność z rozgrywki.

Prace nad drugą częścią i osobną grą wieloosobową osadzoną w tym uniwersum są już aktywnie prowadzone.

MiSide

Data premiery: 2024

Krótki opis: thriller anime, który nieustannie przekracza granice kosmosu.

Głównym bohaterem MiSide jest zwyczajny młody mężczyzna, prowadzący raczej rutynowe życie. Pewnego dnia postanawia się rozerwać, grając w grę, w której musi umeblować mieszkanie dla uroczej dziewczyny o imieniu Mita. Jednak wkrótce dzieje się coś nieoczekiwanego i bohater trafia do świata gry, który przypomina fabułę anime o podróżnikach w czasie. Początkowo wszystko idzie całkiem dobrze, ale szybko okazuje się, że Mita to prawdziwa psychopatka, która łapie swoich graczy i przenosi ich świadomość do kartridży.

Od tego momentu rozgrywa się trzymający w napięciu thriller, który nie tylko burzy czwartą ścianę – w ogóle jej nie ma. Nie wypada ujawniać dalszych szczegółów, dlatego zaznaczymy jedynie, że fabuła nie ustępuje znanej grze Doki Doki Literature Club, a rozgrywka zaskakuje na każdym kroku.

Przeczytaj także:

Co stoi za sukcesem MiSide — gry, która stała się niezwykle popularna dzięki anime maniak?

Warhammer 40,000: The Second Coming of the Space Marines

Data premiery: 2024

Ta ekscytująca epicka gra akcji zabierze widzów w niesamowitą przygodę z udziałem kosmicznych marines, pełną intensywnych bitew i emocjonujących wydarzeń.

Podobnie jak w przypadku SnowRunnera, grę tę tworzy międzynarodowa firma Saber, posiadająca biura w różnych częściach świata. Jednak to rosyjski oddział wziął na siebie główną odpowiedzialność za stworzenie tego projektu. Ta kontynuacja dość kontrowersyjnej gry akcji od Relic pod każdym względem przewyższyła swoją poprzedniczkę i stała się jedną z kluczowych gier roku 2024.

W świecie Warhammera 40,000 liczy się tylko wojna. Gracze wezmą udział w bitwach, niszcząc wielu złowrogich Tyranidów i wyznawców Chaosu, a wszystko to w trybie kooperacji. Bitwy są niezwykle brutalne i dynamiczne, a wrogów będzie tak wielu, że można ich porównać do prawdziwych hord. Ta gra zapewnia naprawdę epickie i wciągające wrażenia.