Artysta 3D One Day More o tworzeniu lokacji i poziomów w grach

Spis treści:

• Maria Obłożko

Jak stworzyć wciągającą lokację w grze? Zwróciliśmy się do profesjonalistów z dziedziny projektowania poziomów, grafiki 3D i projektowania gier, aby poznać ich opinię. W rezultacie zebraliśmy sześć esejów pełnych praktycznych porad dla tych, którzy chcą zgłębić tajniki projektowania poziomów. Te rekomendacje pomogą Ci zrozumieć, jak stworzyć wyjątkową atmosferę i sprawić, by lokacja była prawdziwie wciągająca dla graczy.

Ten materiał to pierwsza część serii poświęconej tajnikom tworzenia poziomów w grach. W tym artykule Maria Oblozhko, artystka 3D, która pracowała nad grą One Day More, dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem.

Maria Oblozhko

Mam na imię Masza, jestem artystką 3D i aspirującą projektantką poziomów. W naszym studiu kierujemy się zasadą: „Jeśli nie wiesz jak, to się naucz”. Oznacza to, że stając przed nowym zadaniem, niezależnie od jego złożoności, mamy możliwość rozwoju i opanowania nieznanych obszarów. Tak właśnie było w moim przypadku. Stanęłam przed zadaniem, z którym wcześniej się nie mierzyłam, co zainspirowało mnie do rozwoju zawodowego i zgłębienia nowych aspektów projektowania.

One Day More było na wczesnym etapie rozwoju. Lokacje stworzono za pomocą sześciennych kształtów, a postać poruszała się w pozycjach T, bez animacji. Większość poziomów była rozwijana koncepcyjnie i pozostało tylko rozpoczęcie ich wdrażania.

Czwarty poziom rodzi wiele pytań i trudności. Wielu nie wie, od czego zacząć, na czym się skupić i co dokładnie uwzględnić na tym etapie. Znana jest tylko fabuła. Czwarty poziom ujawnia fragment historii, w którym główna bohaterka, Hannah, tworzy piosenkę. Marzy o występie na koncercie z przyjaciółmi. Ten poziom oferuje wyjątkową okazję, aby zanurzyć się w procesie twórczym i zrozumieć, jak ważne jest wsparcie przyjaciół w realizacji marzeń.

Praca rozpoczęła się od całkowicie abstrakcyjnego poziomu, po tym, jak pierwszy prototyp był już gotowy. Prototypowi brakowało mechaniki rozgrywki i przejrzystej rozgrywki, a piękne otoczenie nie przyciągnęło uwagi gracza. Na tym etapie gracz mógł poruszać się tylko do przodu, w lewo i w prawo, słuchając muzyki w tle. Później próbowaliśmy wprowadzić do świata gry obiekty, ale to nie rozwiązało problemu braku zaangażowania. W rezultacie zdecydowaliśmy się całkowicie przeprojektować poziom, aby zapewnić bardziej wciągające wrażenia z gry.

Tworzenie poziomu w Unreal Engine może być zniechęcającym doświadczeniem, zwłaszcza gdy masz do czynienia z pustą sceną i mnóstwem niejasnych pomysłów. Pierwszym krokiem do udanego projektu jest znalezienie materiałów referencyjnych. Pomoże Ci to stworzyć jasną wizję pożądanego rezultatu i zainspiruje Cię do dalszych działań. Zapoznaj się z różnymi źródłami, takimi jak grafiki koncepcyjne, gry o podobnej tematyce i materiały wizualne, aby zorientować się, jak powinny wyglądać elementy poziomu. Dobrze dobrane materiały referencyjne pomogą Ci uporządkować pomysły i przyspieszyć proces tworzenia.

Proces tworzenia muzyki można postrzegać jako fascynującą podróż, w której pomysły stają się żywymi bytami. Ważne jest stworzenie przestrzeni, w której gracz poczuje się, jakby był w umyśle kompozytora. Wymaga to głębokiego namysłu. Po intensywnych dyskusjach rozpoczęliśmy prace nad nowym prototypem: projektanci gry pracowali nad mechaniką rozgrywki, kompozytor poszukiwał odpowiednich rozwiązań dźwiękowych, a ja, jako projektant, skupiłem się na wizualizacji.

Stworzyłem serię tablic inspiracji, odzwierciedlających atmosferę poziomu i jego cechy architektoniczne. Na tym etapie zrodził się pomysł, aby stylizować poziom na program do nagrywania dźwięku. Nasz kompozytor stworzył kilka szkiców przedstawiających „takty” MIDI lewitujące w pustej przestrzeni poziomu, tworząc wrażenie, że Hannah porusza się wewnątrz oprogramowania dźwiękowego. Później dodała elementy konsoli DJ-skiej: pokrętła, fadery i pady, co wzmacnia muzyczny motyw poziomu i zanurza gracza w świecie dźwięku.

Po pewnym czasie gotowy był nowy prototyp. Wiedzieliśmy jasno, co trzeba zrobić, dokąd iść i na co zwrócić uwagę. Pojawił się pomysł dodania elementów łamigłówki. Na tym etapie gra przekształciła się w biegacza: gracz musiał stale posuwać się do przodu, jednocześnie rozwiązując zagadki i torując sobie drogę. Koncepcja gry opierała się na ciągłym ruchu, który symbolizował przepływ myśli pojawiających się podczas tworzenia muzyki.

Z entuzjazmem zaprezentowaliśmy prototyp naszym kolegom i z zapartym tchem obserwowaliśmy, jak go testują. Jednak sądząc po ich reakcjach, było jasne, że projekt ich nie zainteresował. Nudne i proste zagadki, przeciętna grafika — nic z tego nie zmotywowało ich do ukończenia gry. Nie myślcie, że moi koledzy byli negatywnie nastawieni; tak naprawdę są to życzliwi i pomocni ludzie.

Trudno pracować, gdy w głowie pojawiają się myśli o tym, że nic nie odniesie sukcesu. Nic, co tworzę, nie jest angażujące, rozgrywka nie jest wciągająca, a poziom nie jest zbudowany z serii udanych elementów, które przerywają płynność. Ważne jest, aby zaakceptować ten stan, powrócić do pustej sceny i ponownie skupić się na procesie. Potrzeba cierpliwości i wytrwałości, aby znaleźć inspirację i stworzyć coś naprawdę wciągającego.

Proces rozwoju znacząco przyczynia się do wzrostu i rozwoju. Często konieczne staje się przerobienie różnych elementów, czy to gry, kreskówki, postaci, czy innych aspektów. Testowanie i ocenianie ukończonych prac to trudny, ale kluczowy krok w tworzeniu wysokiej jakości produktu. Ważne jest, aby móc spojrzeć na swoją pracę z innej perspektywy, co pozwala zyskać świeżą perspektywę i wprowadzić niezbędne poprawki. Przyjmowanie i analizowanie konstruktywnej krytyki to ważne kroki na drodze do doskonalenia. Na przykład ten esej przeszedł kilka iteracji, co podkreśla wagę procesu edycji i udoskonalania.

W tamtym czasie wiele projektów było w toku, a niedobór specjalistów był dotkliwy. W rezultacie projektant poziomów przejął dodatkowe obowiązki związane z projektowaniem gry. Nie było to łatwe, ale wyzwanie okazało się ekscytujące. Nie mając doświadczenia w tej dziedzinie, zadałem sobie pytanie: co mogę zaoferować grze?

Zacząłem tworzyć nowe tablice inspiracji i opracowywać kolejny prototyp. Tym razem użyłem oprogramowania 3D, ponieważ praca z fizyką i logiką w silniku Unreal Engine była dla mnie wówczas wyzwaniem. Oparłem się na odrzuconej propozycji poziomu od kolegów i starałem się wprowadzać zmiany w oparciu o ich sugestie, jednocześnie trzymając się pierwotnego pomysłu, który nadal mi się podobał.

Współpracując z kompozytorem, opracowaliśmy nową koncepcję, porzucając tradycyjne podejście do przestrzeni i symulując program dźwiękowy. Zamiast tego zachowaliśmy elementy stanowiska DJ-a i włączyliśmy abstrakcyjne formy instrumentów muzycznych, organicznie wkomponowane w tajemnicze elementy. Stworzy to niepowtarzalną atmosferę i zwróci uwagę na sztukę muzyczną, otwierając nowe horyzonty percepcji dźwięku.

Długo oczekiwane „zatwierdzenie” w końcu nadeszło! Przenoszę prototyp do silnika gry i zwracam się do zespołu projektantów gry o pomoc w dopracowaniu szczegółów technicznych. Zaczynam testować i odkrywam, że potrzeba kilku poprawek. Bez obaw, pracujemy dalej, wprowadzamy zmiany i ponownie testujemy. Ten proces powtarza się kilka razy, ale jak już wspomniałem, jest kluczem do sukcesu gry.

Podczas tworzenia gry postanowiliśmy zastąpić większość stworzonych przeze mnie łamigłówek ciekawszymi i oryginalnymi opcjami lub zmodyfikować istniejące. Mimo to nadal jestem dumny z niewielkiej liczby łamigłówek, które pozostały niezmienione i trafiły do ​​wersji finalnej gry.

Podczas tworzenia poziomu włożyliśmy sporo pracy w integrację dźwięku i rozgrywki, co jest kluczowe dla stworzenia wciągającej atmosfery. Ponieważ lokacja jest silnie związana z muzyką, nasz zespół opracował unikalne portale. Przechodząc przez te portale, bohaterka Hannah aktywuje falę dźwiękową, która rozprzestrzenia się po całym poziomie, powodując odbijanie się obiektów. Portale te stanowią również ważne osiągnięcie dla Hannah. Przechodząc przez nie, nie tylko uruchamia falę dźwiękową, ale także aktywuje nową pętlę dźwiękową w ścieżce dźwiękowej, dodając bębny, skrzypce i melodię. Takie podejście nie tylko wzbogaca rozgrywkę, ale także sprawia, że ​​interakcja z otoczeniem jest bardziej dynamiczna i angażująca.

Gra oferuje około 15 portali, z których każdy tworzy unikalną atmosferę. Na początku gracza otacza jedynie muzyka ambientowa — pejzaż dźwiękowy, który tworzy odpowiedni nastrój. Jednak gdy Hannah przechodzi przez ostatni portal, muzyka zaczyna nabierać pełnej formy. W tym momencie gracz po raz pierwszy słyszy w całości utwór skomponowany przez bohaterkę na potrzeby jej występu. Ten muzyczny akompaniament nie tylko podkreśla emocjonalny aspekt gry, ale także stanowi ważny element narracji, odsłaniając wewnętrzny świat postaci.

Rezultatem jest abstrakcyjny poziom stworzony z elementów kabiny DJ-a i fragmentów dźwięków instrumentów muzycznych, który stopniowo narasta, tworząc ostateczną kompozycję. Początkowa część poziomu symbolizuje „czystą kartę”, a wraz z postępami gracza na tej „karcie” pojawia się coraz więcej szczegółów. Przygoda kończy się w lokacji inspirowanej greckim miastem Santorini. W ten sposób przechodzimy od całkowitej abstrakcji do świata bliższego realistycznej percepcji.

Sekret udanego projektowania poziomów tkwi w znalezieniu inspiracji, przemyśleniu pomysłów i wykorzystaniu odniesień. Te trzy aspekty odgrywają kluczową rolę w tworzeniu wysokiej jakości rozgrywki. Ważne jest, aby eksplorować różne podejścia i koncepcje, aby doskonalić swoje umiejętności i tworzyć unikalne i angażujące poziomy. Zrozumienie i analiza udanych przykładów pomoże Ci uniknąć typowych błędów i znacząco ulepszyć projekt.

Ważne jest, aby pamiętać, że przerabianie ukończonego dzieła jest kluczowe, nawet jeśli na pierwszy rzut oka wszystko wydaje się idealne. Znajdź inspirację, zbierz różnorodne odniesienia i spróbuj wdrożyć niektóre z nich do testów. Następnie wybierz najbardziej udane opcje i dopracuj je, aż uzyskasz efekt końcowy. Tworzenie wysokiej jakości projektów to nie tylko umiejętność, ale wynik długich i dogłębnych poszukiwań.

• Strona One Day More na Steamie
• Grupa One Day More na VKontakte

Przerób tekst, ale nie odbiegaj od głównego tematu. Nie dodawaj niczego zbędnego. Zoptymalizuj tekst pod kątem SEO i w razie potrzeby rozszerz jego treść. Unikaj używania emotikonów i zbędnych znaków. Nie dodawaj sekcji jako list. Podaj tekst źródłowy do edycji.

Wydanie gry na VK Play: zalety i wady, jak pokazuje doświadczenie Watt Studio, twórców gry One Day More

Wydanie gry na platformie VK Play ma swoje zalety i wady, jak pokazuje doświadczenie zespołu Watt Studio, twórców popularnej gry One Day More.

Do zalet należy szeroka publiczność aktywnie korzystająca z VK Play, co stwarza możliwości szybkiego pozyskiwania użytkowników. Platforma oferuje wbudowane narzędzia promocyjne, które mogą znacznie uprościć proces marketingowy. Warto również zwrócić uwagę na obecność systemu monetyzacji, który pozwala deweloperom generować dochód ze swoich projektów.

Jednak istnieją również wady. Konkurencja na platformie jest dość duża, co wymaga od deweloperów dostarczania wysokiej jakości treści. Ograniczenia funkcjonalne i wymagania dotyczące treści mogą utrudniać realizację niektórych pomysłów. Warto również wziąć pod uwagę, że odbiorcy VK Play mogą mieć specyficzne preferencje, co wymaga dostosowania gry do tych oczekiwań.

Doświadczenie Watt Studio pokazuje zatem, że wydanie gry na VK Play może być udanym krokiem, jeśli prawidłowo ocenisz wszystkie za i przeciw oraz dostosujesz produkt do wymagań platformy i preferencji użytkownika.