Jak stworzyć grę z kreatywnymi mechanizmami i zmotywować graczy do tworzenia – na przykładzie Chicory: A Colorful Tale

Spis treści:

• Czy można ograniczyć swobodę twórczą bez jej uszczerbku?
• Oddziel kreatywność od postępów w grze
• Pobudzaj kreatywność graczy poprzez narrację
• Doceniaj kreatywność graczy, ale jej nie oceniaj
• Używaj ograniczeń jako narzędzia

W 2022 roku Greg Lobanov wygłosił prezentację na GDC zatytułowaną „Gamifikacja kreatywności w Chicory: Kolorowa opowieść”. Podczas wystąpienia zgłębił temat tworzenia gier, które koncentrują się na swobodnej ekspresji twórczej. Koncentrował się na procesie tworzenia dla samego tworzenia, a nie na rozwiązywaniu konkretnych problemów. Lobanov omówił projektowanie unikalnych podwodnych budynków i domków na drzewie w piaskownicach przypominających Minecraft, a także miksowanie utworów w Incredibox i tworzenie strojów w Barbie Fashion Show. Te podejścia do projektowania gier kładą nacisk na kreatywność i swobodę wyboru, dzięki czemu rozgrywka jest bardziej angażująca i spersonalizowana.

Kolorowanka „Chicory: Kolorowa opowieść” celebruje kreatywność i samoekspresję. Istnieje wiele gier, w których gracze mogą wykazać się swoimi umiejętnościami artystycznymi. Na przykład w grze It Takes Two jeden z poziomów zawiera magnetyczną tablicę i płótno malarskie, co pozwala graczom tworzyć unikalne obrazy. W grze The Backrooms 1998 gracze mogą również używać farby w sprayu, aby dodać otoczeniu koloru. Dodatkowo, w centralnych obszarach serii Splatoon gracze mogą tworzyć graffiti, które staje się częścią środowiska gry. Elementy te podkreślają znaczenie sztuki w grach wideo i pozwalają graczom wyrażać siebie poprzez kreatywność.

W przeciwieństwie do wielu innych gier, w których rysowanie jest czynnością drugorzędną i nie zawsze wiąże się z ideą samoekspresji, w Chicory na pierwszym planie znajduje się swobodna kreatywność. Podczas tworzenia gry Greg sformułował szereg zasad, które pozwoliły mu naturalnie zintegrować sztukę z mechaniką gry i motywować graczy.

Zespół redakcyjny Gamedev Skillbox Media dzieli się przydatnymi informacjami opartymi na wnioskach z prezentacji. Jesteśmy przekonani, że ta wiedza będzie przydatna w Twoim rozwoju, procesach twórczych i wszystkim, co związane z branżą gier.

Niezależny programista — Niezależny programista to osoba samozatrudniona, która tworzy oprogramowanie lub aplikacje internetowe, nie będąc związana z żadną konkretną firmą. Specjaliści ci posiadają szeroki wachlarz umiejętności, obejmujący programowanie, projektowanie, testowanie i zarządzanie projektami. Niezależni programiści często pracują na zasadzie freelance lub na podstawie kontraktów, świadcząc usługi różnym klientom. Pozwala im to elastycznie zarządzać czasem i wybierać interesujące projekty.

Niezależny programista musi być na bieżąco z nowoczesnymi technologiami i trendami branżowymi, aby utrzymać się na rynku. Co więcej, tacy specjaliści często prowadzą własne blogi lub portfolio, aby zaprezentować swoje umiejętności i pozyskać nowych klientów.

Praca jako niezależny programista wymaga wysokiego poziomu samoorganizacji i odpowiedzialności, ponieważ sukces często zależy od umiejętności pozyskiwania klientów i efektywnego zarządzania projektami. Zostając niezależnym programistą, możesz nie tylko realizować swoje pomysły, ale także osiągnąć niezależność finansową.

Znany ze swoich projektów Wandersong i Chicory: A Colorful Tale, autor stał się prominentną postacią w świecie gier niezależnych. Gry te przyciągają graczy swoim unikalnym stylem i kreatywnym podejściem do narracji i rozgrywki. Wandersong oferuje porywającą muzyczną przygodę, a Chicory: A Colorful Tale zanurza graczy w tętniącym życiem świecie kolorów i autoekspresji. Oba projekty dowodzą mistrzostwa twórców w tworzeniu nastrojowych i emocjonalnie nacechowanych gier, które pozostawiają trwałe wrażenie na graczach.

Pierwszą grę stworzyły zaledwie trzy osoby, z których dwie były odpowiedzialne wyłącznie za muzykę i dźwięk. Wandersong to porywająca przygoda o bardzie, który wyrusza na ratunek światu, używając wyłącznie pieśni i tańca. Muzyka przenika każdy aspekt gry, a kluczowym mechanizmem rozgrywki jest koło intonacyjne, pozwalające bardowi na interakcję ze światem poprzez śpiew. To sprawia, że ​​gra jest wyjątkowa i zapadająca w pamięć, a także podkreśla znaczenie muzyki w rozgrywce.

Chicory to duchowa kontynuacja Wandersong, w której główna bohaterka wchodzi w interakcję ze światem, przekształcając go za pomocą sztuki. Tym razem uzbrojona jest w pędzel i farby. Pewnego dnia świat traci wszystkie swoje barwy, a zwykły strażnik wieży przypadkowo wpada w ręce pędzla, który od pokoleń należał do wielkich artystów. Ta gra nie tylko zanurza Cię w świecie kreatywności, ale także zgłębia tematykę samoekspresji i odpowiedzialności za zmianę otoczenia. Chicory oferuje wyjątkowe doświadczenie, pozwalając graczom na nowo odkryć życie poprzez kolor i sztukę.

W rozwój Chicory zaangażowało się wielu utalentowanych specjalistów, w tym Lena Raine, znana kompozytorka gry Celeste. Oba projekty zostały pomyślnie sfinansowane za pośrednictwem platformy Kickstarter, co podkreśla zainteresowanie społeczności unikatowymi koncepcjami gier i wysokiej jakości treściami.

Greg Lobanov to profesjonalny fotograf, którego prace można znaleźć na jego profilu w serwisie LinkedIn. Jego unikalny styl i dbałość o szczegóły sprawiają, że każde zdjęcie jest wyjątkowe. Greg tworzy wizualne historie, które przyciągają uwagę i wywołują emocje. W jego portfolio znajduje się wiele projektów, które pokazują jego kunszt fotograficzny. Odwiedź profil Grega Lobanova na LinkedIn, aby zobaczyć jego prace i dowiedzieć się więcej o jego kreatywnym podejściu.

• Dlaczego struktura gry hamuje kreatywność
• Kreatywność i rozwój z różnych punktów widzenia
• Narracja jako źródło motywacji
• Dlaczego nie należy oceniać kreatywności
• Jak wykorzystać ograniczenia na swoją korzyść

Niezależny programista to specjalista, który pracuje niezależnie, bez związku z konkretną firmą lub pracodawcą. Tacy programiści tworzą oprogramowanie na zamówienie, aplikacje internetowe i mobilne, co pozwala im elastycznie zarządzać swoim czasem i projektami. Niezależni programiści często posiadają szeroki zakres umiejętności, w tym programowanie, projektowanie, testowanie i zarządzanie projektami. Ich praca może obejmować tworzenie prostych stron internetowych po złożone systemy spełniające specyficzne wymagania klientów. Wraz z rosnącym zapotrzebowaniem na rozwiązania cyfrowe, niezależni programiści stają się coraz bardziej poszukiwani. Mogą pracować zarówno na zlecenie, jak i na podstawie umowy, co otwiera liczne możliwości rozwoju zawodowego.

Autor jest najbardziej znany ze swoich projektów Wandersong i Chicory: A Colorful Tale. Gry te wyróżniają się unikalnym stylem i oryginalnym podejściem do opowiadania historii, co zapewniło im popularność wśród graczy i krytyków. Wandersong oferuje graczom wciągającą muzyczną przygodę, a Chicory: A Colorful Tale zanurza ich w świecie żywych kolorów i kreatywnych wyzwań. Oba projekty dowiodły mistrzowskiego opanowania przez deweloperów unikalnej mechaniki gry i głębokich fabuł.

Pierwszą grę stworzyły zaledwie trzy osoby, z których dwie zajmowały się wyłącznie muzyką i projektowaniem dźwięku. Wandersong to wciągająca przygoda o bardzie, który wyrusza na ratunek światu, polegając wyłącznie na swoim śpiewie i tańcu. Muzyka przenika każdą akcję w grze, a kluczowym mechanizmem rozgrywki jest koło intonacyjne, pozwalające bardowi na interakcję z otoczeniem poprzez śpiew. Ta unikalna mechanika sprawia, że ​​rozgrywka jest niepowtarzalna i zapadająca w pamięć, zanurzając gracza w atmosferze muzyki i kreatywności.

Chicory to duchowa kontynuacja Wandersong, w której bohaterka ponownie eksploruje otaczający ją świat i przekształca go poprzez kreatywność. Tym razem posługuje się pędzlem i maluje. Pewnego dnia wszystkie kolory znikają, a zwykły strażnik wieży otrzymuje Pędzel, którym od pokoleń posługiwali się wielcy artyści, wypełniając świat żywymi barwami. W tej wciągającej przygodzie gracze nie tylko przywrócą kolory, ale także wejdą w interakcje z wyjątkowymi postaciami, zanurzając się w atmosferze sztuki i samoekspresji.

Projekt Chicory został opracowany przez wielu profesjonalistów, w tym Lenę Raine, znaną kompozytorkę muzyki do Celeste. Oba projekty zostały pomyślnie sfinansowane za pośrednictwem Kickstartera, co świadczy o dużym zainteresowaniu i wsparciu społeczności.

Zdjęcie: Greg Lobanov. Źródło: LinkedIn

Greg Lobanov to profesjonalista w swojej dziedzinie, który aktywnie dzieli się swoim doświadczeniem i wiedzą na LinkedIn. Jego zdjęcia i posty przyciągają uwagę i wzbudzają zainteresowanie zarówno profesjonalistów, jak i nowicjuszy. Profil Grega to cenne źródło informacji dla osób, które chcą rozwijać swoją karierę, zdobywając istotne porady i spostrzeżenia. Dzięki jego aktywnemu udziałowi w dyskusjach i postach użytkownicy mogą znacznie poszerzyć swoje horyzonty i pogłębić wiedzę na temat swojego zawodu. LinkedIn to potężna platforma do dzielenia się doświadczeniami, a Greg Lobanov jest jednym z tych, którzy robią to z największym pożytkiem dla społeczności.

Obserwuj nasz kanał Checkpoint Telegram, gdzie tworzymy przyjazną przestrzeń dla miłośników gier i twórców gier. Znajdziesz tu ciekawe historie o tworzeniu gier, pomocne wskazówki od profesjonalistów oraz informacje o istotnych aktualizacjach popularnego oprogramowania. Zapraszamy do komentowania: dziel się pomysłami na nowe publikacje lub omawiaj wszystkie aspekty branży gier. Dołącz do nas, aby być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami i trendami w świecie gier.

Czy wolność twórczą można wzmocnić bez jej ograniczania?

W 2019 roku Alex Jaffe, projektant gier w Riot Games, wygłosił ważną prelekcję na GDC na temat nierozwiązywalnych problemów w projektowaniu gier. Jednym z kluczowych tematów była kwestia ilościowej kreatywności, która jest szczególnie istotna w projektach kładących nacisk na kreatywność i ekspresję. Problem ten dotyka wielu aspektów tworzenia gier, gdzie konieczne jest znalezienie równowagi między swobodą gracza a strukturą rozgrywki.

Twórcy gier wideo dążą do zapewnienia graczom maksymalnej swobody twórczej, pozwalając im decydować, jak, kiedy i ile tworzą. Kreatywność często kłóci się ze sztywnymi ramami i harmonogramami, z wyjątkiem tych, którzy są głęboko pasjonatami tego procesu lub traktują go jako swój zawód. Jednak większość gier ma wewnętrzną strukturę opartą na progresji, która obejmuje fabułę, rozwój umiejętności, nowe zdolności i poziom trudności. Ważne jest, aby znaleźć sposób na zintegrowanie swobody twórczej z tą strukturą, pomimo jej restrykcyjnego charakteru. Pozwala to na zachowanie równowagi między indywidualną ekspresją a dynamiką rozgrywki, co ostatecznie wzbogaca wrażenia z gry.

Konflikt między tymi dwoma elementami wynika z natury motywacji, która napędza graczy. Każda znacząca akcja przynosi własne nagrody. Postęp w grze oferuje zewnętrzne korzyści: postać staje się silniejsza, odblokowywane są nowe lokacje i wątki fabularne, a także pojawiają się środki na zdobycie drogich i potężnych przedmiotów. W rezultacie gracze zaczynają interesować się wykonywaniem określonych czynności, ponieważ przyczynia się to do rozwoju i wzbogacenia doświadczenia gry.

Samoekspresja to proces oparty na wewnętrznej motywacji i chęci działania dla samego działania, ponieważ przynosi przyjemność i zaspokaja osobiste potrzeby. Kreatywność, jako forma samoekspresji, przynosi radość i satysfakcję. Jeśli przestaje być źródłem przyjemności, ludzie mają tendencję do zaprzestania jej wykonywania. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że samoekspresja i kreatywność odgrywają kluczową rolę w życiu, promując rozwój osobisty i dobre samopoczucie emocjonalne.

W sytuacjach, gdy graczom oferuje się wybór między nagrodami materialnymi a wewnętrznymi, związanymi z samoekspresją, zazwyczaj preferowana jest pierwsza opcja. Często dzieje się to na poziomie podświadomości, co sprawia, że ​​ważne jest oddzielenie działań twórczych od bodźców zewnętrznych, takich jak postęp, bonusy i osiągnięcia. Kiedy gracz widzi nagrodę materialną na końcu podróży, istnieje duże prawdopodobieństwo, że czynności takie jak rysowanie czy tworzenie muzyki przekształcą się z procesu samoekspresji w wykonywanie rutynowego zadania: „zrób X, zdobądź Y”. Podkreśla to potrzebę stworzenia przestrzeni dla prawdziwej kreatywności, w której motywacje wewnętrzne stają się ważniejsze niż nagrody zewnętrzne.

Ekwipunek z różnymi statystykami w grach RPG wyraźnie ilustruje wpływ nagród zewnętrznych na rozgrywkę. Z jednej strony szala zwycięstwa to rzadka skórka, która nadaje postaci wygląd potężnego bóstwa, z drugiej zaś niska odporność na magię i znaczny ciężar, zmuszający gracza do ciągłego zarządzania ekwipunkiem, aby uniknąć przeciążenia. W rezultacie wielu graczy wybiera uniwersalną zbroję, która, choć mniej atrakcyjna wizualnie, znacznie upraszcza rozgrywkę. Estetyczna przyjemność płynąca z unikalnie zaprojektowanej zbroi schodzi na dalszy plan, ponieważ statystyki ekwipunku odgrywają kluczową rolę w rozgrywce. Rezygnacja z ważnych bonusów może prowadzić do wzrostu poziomu trudności, dlatego wybór ekwipunku jest ważną decyzją strategiczną.

Greg podaje ciekawy przykład gry Crayon Physics Deluxe, w której gracze sterują piłką, tworząc kształty za pomocą kredki. Chociaż gracze mogą narysować dowolny kształt, w praktyce są ograniczeni do 1-3 prostych kształtów, takich jak prostokąt lub linia. Nie wynika to z lenistwa, ale raczej z efektywności i łatwości wykorzystania tych podstawowych kształtów do osiągania celów w grze.

Crayon Physics Deluxe to wciągająca gra logiczna, która kładzie nacisk na rozwiązywanie problemów. W trakcie gry gracze dążą do osiągnięcia konkretnego celu, korzystając z dostępnych narzędzi. Gdy jedna metoda okaże się skuteczna, nie ma potrzeby szukania alternatywnych rozwiązań. Na przykład, aby przesunąć piłkę z punktu A do punktu B, najłatwiej jest użyć prostokąta i linii, dobierając odpowiednie rozmiary i kolejność elementów. Nawet jeśli gracz zdecyduje się podejść do zadania kreatywnie, rysując nietypowe kształty, nadal nie jest to prawdziwa kreatywność. Główny nacisk zostanie położony na funkcjonalność rysunków w kontekście układanki. W ten sposób Crayon Physics Deluxe oferuje unikalne połączenie logiki i kreatywności, pozwalając graczom znaleźć efektywne rozwiązania interesujących problemów.

Greg szukał sposobów na rozwiązanie konfliktu między nagrodami wewnętrznymi i zewnętrznymi, dążąc do zmotywowania graczy do kreatywnego wyrażania siebie bez ciągłego nacisku na postęp. Chciał również zachować jasną strukturę gry. Jego wysiłki zaowocowały kilkoma zasadami, które z powodzeniem zastosował w Chicory. Zasady te pomagają graczom skupić się na procesie tworzenia i eksploracji, a nie tylko na osiąganiu celów zewnętrznych.

Oddziel kreatywność od postępu w grze

Greg uważa, że ​​aktywności nastawione na postęp, zwłaszcza zadania wymagające umiejętności rozwiązywania problemów, są nie do pogodzenia ze swobodną kreatywnością. Nie oznacza to, że należy całkowicie wyeliminować którąś z nich, ale ważne jest, aby je oddzielić dla ich harmonijnego współistnienia. Zaleca się oddzielenie sytuacji zabawy kreatywnej od zadań nastawionych na postęp oraz unikanie ich mieszania. W ten sposób możesz zoptymalizować proces nauki i poprawić swoje wyniki w obu obszarach.

Chicory to klasyczna gra przygodowa o przejrzystej strukturze. Charakteryzuje się przejrzystą ekspozycją i sekwencją wydarzeń, pozwalając graczowi eksplorować różne lokacje. W trakcie gry gracz napotyka zagadki i postacie niezależne, które potrzebują pomocy. Na każdym etapie gracz otrzymuje zadania, które prowadzą do logicznego zakończenia fabuły. Warto jednak zauważyć, że te kroki nie wymagają kreatywności, co może ograniczyć doświadczenie gracza.

Każda sekcja gry oferuje szereg zadań pobocznych, które zapewniają odskocznię od głównego wątku fabularnego. Na przykład możesz odwiedzić lokalną akademię sztuki, aby wziąć lekcje rysunku lub wykonać zadania, takie jak pomalowanie domu lub stworzenie unikalnego wzoru pączka. Te aktywności nie wpływają na postęp, ale wzbogacają rozgrywkę i pozwalają graczom uwolnić swoją kreatywność.

Gry łączące racjonalne aktywności promujące postęp z kreatywnymi aktywnościami pobocznymi poprawiają ogólne wrażenia z gry. Ta różnorodność sprawia, że ​​gra jest bardziej wciągająca i pozwala graczom rozwijać swoje umiejętności w różnych obszarach. Łączenie różnych rodzajów aktywności nie tylko zwiększa zainteresowanie grą, ale także sprzyja głębszemu zaangażowaniu w rozgrywkę.

Ekspresja twórcza wymaga wolności, zarówno w procesie tworzenia, jak i w wyborze czasu na kreatywność. Przynosi wewnętrzną satysfakcję, ale może być emocjonalnie wyczerpująca i wymaga odpowiedniego nastawienia. Zmuszanie do wykonywania kreatywnych zadań może prowadzić do utraty zainteresowania i przyjemności. Kiedy gracz zdaje sobie sprawę, że może poświęcić się pracy twórczej w dowolnym momencie i w dowolnym zakresie, nie hamując postępów, będzie podchodzić do takich zadań z entuzjazmem, co ostatecznie zwiększa jego satysfakcję z procesu. Swoboda twórcza nie tylko sprzyja rozwojowi umiejętności, ale także wzmacnia stan emocjonalny, czyniąc go ważnym aspektem aktywności w grach. Rozwiązywanie wyzwań w grach opartych na progresji to wyjątkowa aktywność. Kierunek jest jasno określony, a narzędzia do osiągania celów są ograniczone i przejrzyste. Na przykład, w łamigłówkach, aby rozwiązać problem, konieczne jest ustalenie prawidłowej sekwencji działań. Wyzwolenie obozu wymaga wyeliminowania przywódcy gangu, a pokonanie bossa wymaga ulepszenia statystyk i broni. Gracz staje przed konkretnym problemem, który musi rozwiązać. Takie aktywności są przyjemne ze względu na poczucie postępu i namacalne nagrody. Należy jednak pamiętać, że mogą one powodować zmęczenie psychiczne. Rozwiązywanie problemów w grach opartych na progresji nie tylko rozwija logiczne myślenie, ale także pomaga doskonalić umiejętności planowania i strategicznego myślenia. Różnorodność aktywności pomaga zapobiegać obciążeniom emocjonalnym i psychicznym. Można przełączać się między różnymi aktywnościami, co sprzyja odpowiedniemu relaksowi. Na przykład podczas rysowania robisz sobie przerwę i przechodzisz do rozwiązywania łamigłówek, i odwrotnie. To podejście pomaga zachować równowagę i zwiększa ogólną produktywność.

Chicory posiada unikalną funkcję, która skutecznie wspiera podział zadań i kładzie nacisk na kreatywność, nawet gdy schodzi ona na dalszy plan. Projekt gry początkowo koncentruje się na mechanice rysowania, która jest głównym narzędziem twórczym. Mechanika ta stanowi podstawę spójnej przygody, obejmującej różnorodne lokacje i zagadki. Przenika ona fabułę i jest zawsze dostępna dla gracza, nawet podczas swobodnego przemierzania światów gry.

Gracze aktywnie korzystają z tej funkcji. Podczas transmisji Chicory, Greg wielokrotnie obserwował użytkowników eksplorujących otaczający ich świat lub wykonujących kluczowe zadania. Nagle zauważają coś interesującego – zapierający dech w piersiach krajobraz, który można namalować, lub nowe kolory w palecie. Te chwile ich rozpraszają, a oni zaczynają rysować, zanurzając się w procesie twórczym.

Notatka to ważny element, który pozwala wyróżnić dodatkowe informacje lub wyjaśnienia związane z tekstem głównym. Korzystanie z notatek pomaga czytelnikom lepiej zrozumieć kontekst i szczegóły. Ważne jest, aby poprawnie sformatować notatki, aby były wyraźnie widoczne i nie odwracały uwagi od głównej treści. Skuteczne korzystanie z notatek poprawia zrozumienie informacji i sprzyja dogłębnemu studiowaniu tematu. Dodawanie notatek do tekstu może również pozytywnie wpłynąć na SEO, ponieważ pomaga utrzymać uwagę użytkowników i wydłużyć czas spędzony na stronie.

Podczas prezentacji jeden z członków publiczności zapytał Grega, czy bierze pod uwagę graczy, którzy dążą do osiągnięć i trofeów, nieustannie poszukują sekretów i wykonują wszystkie zadania w 100%. Porzucenie tego stylu gry może być trudne, ponieważ nie jest to tylko pragnienie, ale cecha indywidualna. Dążenie do zdobycia pełnej zawartości może być satysfakcjonujące, ale może też frustrujące. Na przykład w Chicory może to objawiać się obsesyjnym kolorowaniem lokacji do ostatniego piksela, co ostatecznie staje się żmudnym zadaniem.

Greg zauważył, że niestety nie da się od tego uciec. Każdy gracz jest wyjątkowy i niezależnie od grupy docelowej gry, nie ma uniwersalnego stylu gry. Jednak nadal znajdą się tacy, którzy będą dążyć do wykonania wszystkich zadań wyznaczonych przez twórców, a czasem nawet je przekroczą.

Zniechęcanie ludzi do pewnych działań może być dość trudne. Jeśli gracze mają pełną swobodę wyboru, ile pobierają, niektórzy mogą pociągnąć więcej, niż faktycznie chcą, z powodu intensywnego zaangażowania.

Spotykam się z problemem wypalenia w grach i chciałbym znaleźć sposoby na zminimalizowanie jego wpływu. Kontynuowanie gry pomimo zmęczenia powoduje utratę radości z rozgrywki, co negatywnie wpływa na ogólne wrażenia. Dlatego ważne jest, aby nauczyć się rozpoznawać oznaki zmęczenia i podjąć kroki w celu przywrócenia energii, aby utrzymać przyjemność z gry.

Greg postanowił wyeliminować zewnętrzną motywację, aby nie zmuszać graczy do przesady. Kolorowanie lokacji nie aktywuje sekretnych scen, a uczestnictwo we wszystkich lekcjach rysunku nie nagradza medalami. Niektórzy testerzy sugerowali wprowadzenie dodatkowych nagród za rysowanie, ale Greg odrzucił ten pomysł. Uznał, że wprowadzenie zewnętrznej motywacji w postaci nagród mogłoby stworzyć pośrednią presję na rysowanie, co jest sprzeczne z jego projektem gry. Dlatego Greg dąży do stworzenia środowiska, w którym gracze mogą swobodnie wyrażać siebie bez zewnętrznej presji.

Na początku każdego rozdziału gracze mają możliwość wyboru, czy kontynuować grę, czy zapisać postęp i zakończyć ją. Ten element został wprowadzony jako subtelna propozycja przerwy, szczególnie dla tych, którzy mają tendencję do nadmiernego angażowania się w rozgrywkę. Pozwala to graczom kontrolować czas spędzony w grze i zapobiega wypaleniu.

Pobudzaj kreatywność graczy poprzez narrację

Aby zmotywować graczy do kreatywności w grze, nawet jeśli nie oferuje ona bezpośredniego postępu, ważne jest, aby zaangażować ich w wciągającą historię i zapewnić im możliwości odgrywania ról. Wciągająca fabuła i dobrze rozwinięte postacie mogą stanowić silną zachętę do tworzenia unikalnych treści. Dając graczom możliwość wpływania na bieg wydarzeń i rozwijania własnej historii, pogłębia się ich zaangażowanie. Elementy interaktywne, takie jak zadania oparte na decyzjach lub możliwość tworzenia własnych narracji, mogą znacznie zwiększyć zainteresowanie procesem twórczym. W związku z tym rozwój fabuły i możliwości odgrywania ról stają się kluczowymi czynnikami ułatwiającymi graczom ekspresję twórczą.

W Chicory jest kilka momentów, w których ukończenie zadania kreatywnego jest obowiązkowe dla dalszego postępu. Chociaż może się to wydawać naruszeniem podstawowej zasady, Greg uważa, że ​​takie momenty są skutecznie wkomponowane w fabułę. Nie tylko wzbogacają rozgrywkę, ale także znacząco wzbogacają fabułę, zanurzając gracza w unikalnym świecie gry. Fabuła koncentruje się na bohaterce, Pizzy, i utalentowanej artystce Cicorii, która staje się jej niespodziewanym mentorem. W kluczowym momencie gry Pizza prosi Cicorię o narysowanie jej portretu. Prowadzi to do szczerej rozmowy między nimi, w której dzielą się swoimi przemyśleniami i uczuciami. Gdy nadchodzi moment na ujawnienie rysunku, Cicoria z chytrym uśmiechem zaprasza Pizzę do wykonania tego samego zadania, aby mogli wymienić się portretami. Ten moment symbolizuje nie tylko zaufanie między bohaterkami, ale także ich pragnienie głębszego zrozumienia siebie nawzajem.

Ten moment pogłębia więź między dwiema postaciami, dając graczowi wyjątkową okazję nie tylko do obserwacji sceny, ale także do aktywnego uczestnictwa. Gracz może współpracować z mentorem w pracy twórczej, wyrażając swoje uczucia poprzez kolor i formę. Jednocześnie zachowana jest spora swoboda: nie ma ścisłych wymagań dotyczących rysunku, a płótno może pozostać puste. Choć może to nieco zaburzyć narrację, w praktyce puste płótna rzadko się zdarzają. Takie podejście pozwala graczowi zanurzyć się w procesie i poczuć się częścią historii.

W Chicory gracze często proszeni są o narysowanie konkretnych obiektów, a wszystkie zadania rysunkowe są zlecane przez postacie niezależne (NPC). Według Grega, tworzy to komfortową atmosferę: gracz ma swobodę wyboru, co narysować, ale istnieje również konkretna motywacja – chęć zadowolenia postaci. Gracz decyduje, ile chce zainwestować w swoją pracę, w zależności od znaczenia zainteresowań postaci niezależnej (NPC), a nie od ścisłych zasad narzuconych przez grę. W rezultacie pozwala to na swobodę działania i pogłębia zaangażowanie w fabułę i świat gry, na które postaci niezależne reagują żywo i emocjonalnie. Takie podejście do interakcji sprawia, że ​​rozgrywka jest bardziej angażująca i bogata, tworząc wyjątkowe doświadczenie dla każdego gracza.

Jesteś zanurzony w interaktywnym świecie, w którym Twoje działania bezpośrednio wpływają na rozwój fabuły i losy postaci. Nawet jeśli zmiany w grze są liniowe i z góry określone, umiejętnie skonstruowana narracja tworzy poczucie całkowitego zanurzenia, pozwalając Ci poczuć się częścią historii. Takie podejście do opowiadania historii sprawia, że ​​rozgrywka jest bardziej angażująca i zapadająca w pamięć, wzmacniając więź między graczem a światem gry.

Greg podkreśla, że ​​opowiadanie historii to Potężne narzędzie w projektowaniu gier, które może znacząco poprawić wrażenia z rozgrywki. Mocna narracja może połączyć pozornie niepowiązane elementy i dodać głębi już skutecznym mechanizmom gry. Gry takie jak Celeste i Inscryption są doskonałymi przykładami tego podejścia, pokazując, jak mocna narracja może wzbogacić rozgrywkę i wywołać silne emocje u graczy.

Doceniaj kreatywność graczy, nie oceniaj jej

Jednym z powszechnych sposobów gamifikacji kreatywności jest ocena wyników graczy poprzez przyznawanie punktów na podstawie różnych wskaźników, zarówno ukrytych, jak i jawnych. Chociaż ta technika może zwiększyć zaangażowanie, Greg uważa, że ​​w kontekście kreatywności przynosi odwrotny skutek, naruszając ideę swobodnej ekspresji. Ważne jest, aby pamiętać, że prawdziwa kreatywność wymaga wolności i braku presji oceniania. Gamifikacja w kreatywności powinna wspierać, a nie ograniczać, indywidualność, pozwalając każdemu na eksplorowanie swoich pomysłów bez obawy przed osądem.

Oceny i punkty mogą podświadomie skłaniać graczy do modyfikowania swoich rysunków tylko po to, by zdobyć pochwały od gry. Zaczynają analizować, dlaczego ich prace otrzymały niższe oceny niż oczekiwano i co mogą zmienić, aby osiągnąć lepszy wynik. Próbując obejść algorytm, tracą z oczu swoje prawdziwe intencje i to, jak czują się rysując, gdy nikt ich nie ocenia. Ostatecznie proces twórczy przeradza się w rozwiązywanie standardowego problemu o nieznanym wyniku. Ważne jest, aby pamiętać, że prawdziwa sztuka polega na wyrażaniu siebie, a nie na szukaniu aprobaty.

Ocenianie pracy gracza może nieumyślnie zmniejszyć jego motywację i chęć eksperymentowania. Na przykład, jeśli ktoś włożył dużo wysiłku w stworzenie rysunku, a gra ocenia jego pracę tylko na jeden do dziesięciu, może to prowadzić do rozczarowania i poczucia, że ​​jego wysiłki poszły na marne. Takie podejście może negatywnie wpłynąć na kreatywność i chęć doskonalenia się. Co więcej, nie da się przewidzieć, jak poważnie gracz potraktuje dane zadanie, a istnieje ryzyko zranienia uczuć tych, którzy naprawdę się postarali. Dlatego ważne jest, aby zastanowić się nad konsekwencjami oceny i znaleźć bardziej konstruktywne sposoby wspierania kreatywności graczy.

Graczy zawsze przyciąga, gdy gra reaguje na ich działania, zwłaszcza gdy uwzględnia ich wysiłki lub oferuje spersonalizowane podejście do wykonywania zadań. Takie reakcje mogą wywołać radość, zaskoczenie i motywację do eksperymentowania.

Na zajęciach z rysunku w akademii sztuki nauczyciel i uczniowie oceniają prace graczy nie w tradycyjnej skali „dobry/zły”, ale z naciskiem na wyróżniające się elementy. Gdy gracz przesyła swój rysunek do recenzji, gra analizuje go, dzieląc na sekcje i oceniając na podstawie określonych parametrów. System następnie udziela informacji zwrotnej. Nauczyciel może zwrócić uwagę, że gracz pozostawił środek rysunku pusty, co tworzy wrażenie przestronności, lub że wybrany odcień zieleni jest szczególnie atrakcyjny. To podejście promuje głębsze zrozumienie sztuki i rozwój krytycznego myślenia u uczniów.

Chociaż te komentarze są uproszczone i generowane automatycznie, nadal pokazują, że gra reaguje na działania gracza, a nie po prostu rozdziela i odbiera zadania jak bankomat. Greg dodał sytuacyjne i bardziej żywe, odręczne komentarze. Na przykład, jeden z uczniów mógłby wykrzyknąć: „Nie rozumiem, co tu jest narysowane, ale i tak jest piękne!”. Dzięki temu gra staje się bardziej realistyczna i wciągająca, zapewniając graczom wyjątkowe wrażenia.

Czasami Twoje własne rysunki mogą pojawić się w najbardziej nieoczekiwanych miejscach. Niektórzy wystawiają je w lokalnej galerii, inni wieszają obraz w domu, a Twój portret Chicory może powrócić w Twojej pamięci jako przypomnienie ważnego momentu. Takie sytuacje mogą Cię zainspirować i zmotywować do dalszego rysowania, gdy tylko pojawi się taka potrzeba i okazja. Możliwość zobaczenia swojej pracy w różnych kontekstach zachęca artystów do rozwoju i eksperymentowania.

Użyj ograniczeń jako narzędzia

Ograniczenia w zadaniach twórczych mogą być przydatne, przywracając zainteresowanie procesem, gdy poprzednie działania zaczynają Cię męczyć. Ważne jest, aby nie przekształcać tych ograniczeń w problemy logiczne, takie jak „Jak narysować kota, używając jednego koła i czterech trójkątów”. Zamiast tego, powinieneś postrzegać je jako zachętę do rozwijania kreatywności i poszukiwania niekonwencjonalnych rozwiązań. Takie podejście może inspirować do nowych pomysłów i pomagać w myśleniu nieszablonowym.

Greg sugeruje traktowanie ograniczeń jako angażującego wyzwania i ramy, która zapewnia możliwość wyrażania siebie za pomocą nietypowych narzędzi. Na przykład, możesz zastąpić pędzel gąbką do naczyń, ograniczyć się do odcieni niebieskiego lub dodać do płótna element, który musi harmonijnie wpisywać się w kompozycję. Takie ograniczenia zachęcają do rozwijania oryginalnych pomysłów bez zmuszania do podporządkowywania się sztywnym kanonom i tradycjom. Pozwala to artystom rozwijać kreatywność i znajdować nowe sposoby wyrażania siebie, co ostatecznie czyni proces twórczy bardziej ekscytującym i innowacyjnym.

Ograniczenia w projektowaniu narracji otwierają nowe horyzonty dla kreatywności, umożliwiając tworzenie oryginalnych i nietypowych historii. Nietypowe zadania inspirują do rozwoju kreatywnych fabuł. Na przykład, co sprawiło, że gąbka pojawiła się w rękach artysty i gdzie podział się pędzel? Albo kim jest ta tajemnicza postać, która zleca portret, ograniczając wybór kolorów wyłącznie do niebieskiego? Takie nietypowe warunki mogą prowadzić do ciekawych i zapadających w pamięć narracji, wzbogacając ogólne doświadczenie interakcji ze sztuką.

Prośby o konkretne, ale niejasne tematy mogą prowadzić do nieprzewidywalnych rezultatów, czasami odwołując się do osobistych doświadczeń uczestników. Na przykład, na zajęciach w akademiach sztuki, studenci proszeni są o przedstawienie różnych emocji, takich jak radość, strach, smutek i gniew. Analizując zrzuty ekranu w społeczności Steam, można zauważyć, jak bardzo zróżnicowane są interpretacje tych uczuć przez graczy. Podkreśla to wyjątkowość percepcji i kreatywności w każdym indywidualnym przypadku, a także pokazuje, jak każda osoba może postrzegać i wyrażać emocje poprzez sztukę na swój własny sposób.

Pomysł na grę Chicory: A Colorful Tale przedstawił Greg Lobanov z Wyjątkowe wyzwanie: jak sprawić, by kreatywność była opcjonalna, a jednocześnie inspirować gracza do zaangażowania się w nią. Ważne było znalezienie sposobu na połączenie aktywności pobocznej, pozbawionej jasnych celów i nagród, z elementami progresji, które stanowią silny, zewnętrzny motywator. Jednocześnie rysowanie musiało pozostać nie tylko ważną częścią rozgrywki, ale także zajmować centralne miejsce w fabule. Istotą Chicory jest ekspresja artystyczna, co czyni tę grę wyjątkową wśród innych projektów.

Problem wymagał dyskretnych i skutecznych rozwiązań, utrudnionych brakiem doświadczenia, na którym można by się oprzeć. Niemniej jednak rozwiązania zostały znalezione i z powodzeniem zastosowane w praktyce. Gracze eksplorują świat, rozpraszają się kreatywnością, wracają do progresji i ponownie angażują się w rysowanie. Te metody nie tylko przyczyniają się do rozwoju umiejętności, ale także pomagają utrzymać zainteresowanie grą, czyniąc proces bardziej angażującym i wieloaspektowym.

Samoekspresja to naturalny proces, który nie wymaga zewnętrznej motywacji. Wewnętrzna energia, tkwiąca w każdym z nas od najmłodszych lat, jest głównym motorem kreatywności. Aby odblokować ten potencjał, musisz zapewnić sobie przestrzeń do samoekspresji – płótno, farby i niewielki impuls we właściwym kierunku. Stworzenie środowiska sprzyjającego kreatywności sprzyja rozwojowi cech osobistych i pomaga odnaleźć własny, niepowtarzalny styl.