Jak udoskonalić obrazowanie i interpretować rzeczywistość – wskazówki dla artystów

Spis treści:

• Krótkie informacje o mówcy
• Czym jest „forma wewnętrzna”?
• Artystyczne postrzeganie rzeczywistości
• Jak pracować nad formami wewnętrznymi?
• Szkic kontra fotografia
• Przykłady interpretacji rzeczywistości
• Interpretacja rzeczywistości w 3D
• Wyniki

Artysta Conrad Justin był kolarzem przez całe życie, ale nigdy nie namalował roweru. Na pierwszy rzut oka można by pomyśleć, że profesjonalny artysta z łatwością przedstawi znajomy obiekt. Jednak gdy Conrad postanowił uwiecznić rower na płótnie, efekt był daleki od oczekiwań.

Człowiek może wielokrotnie widywać te same obiekty, ale jego postrzeganie ich struktury często znacznie odbiega od rzeczywistości. Conrad Justin, który zetknął się z tym zjawiskiem, podzielił się swoimi doświadczeniami na konferencji Blender Conference 2022. Podczas swojego wystąpienia przedstawił kolegom rekomendacje dotyczące lepszego zrozumienia wewnętrznej formy obiektów, oparte na analizie obiektów rzeczywistych. Wiedza ta może znacząco poprawić jakość pracy zarówno w 2D, jak i 3D. Zespół redakcyjny GameDev firmy Skillbox Media podsumował kluczowe idee jego wystąpienia, podkreślając znaczenie praktycznego podejścia do analizy form w projektowaniu.

Krótka informacja o prelegencie

Ukończył Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie Ukończył studia na kierunku nauk ścisłych, ze specjalizacją w inżynierii lądowej. Uczył się również w szkole muzycznej. Jego doświadczenie artystyczne obejmuje zarówno grafikę komputerową, jak i techniki tradycyjne, w tym malarstwo klasyczne i rzeźbę. Od ponad 10 lat tworzy środowiska i zasoby do gier wideo, pracując nad lokacjami do takich projektów jak Xonotic, Unreal Tournament 4 i Diabotical. Jego umiejętności i kreatywne podejście do tworzenia światów gier czynią go cennym nabytkiem w branży.

Konrad obecnie tworzy zasoby dla Unreal Engine 4 i Unreal Engine 5, a także komponuje muzykę. Do pracy nad grafiką 3D używa Blendera, który przeszedł na tę platformę wraz z wydaniem wersji 2.8. Jego podejście do tworzenia zasobów i muzyki podkreśla wysoki poziom profesjonalizmu i kreatywności, co sprawia, że ​​jego prace są poszukiwane w branży gier.

Czym jest „forma wewnętrzna”?

W sztuce filozoficzny termin „forma wewnętrzna” odnosi się do pierwotnego obrazu obiektu lub zjawiska, który powstaje i jest przechowywany w ludzkim umyśle. Według Konrada artyści powinni rozwijać formy wewnętrzne i tworzyć nowe dzieła w oparciu o znane obrazy. Aby opanować tę umiejętność, należy najpierw zrozumieć źródła form wewnętrznych. Zrozumienie tych źródeł jest kluczem do procesu twórczego i pozwala artystom pogłębiać wiedzę na temat obiektów i zjawisk, które starają się odzwierciedlić w swojej sztuce.

Artystyczne postrzeganie rzeczywistości

Artyści często znajdują inspirację poza miejscem pracy, eksplorując otaczający ich świat. Natura jest jednym z najpotężniejszych źródeł kreatywności. Za każdym razem, gdy obserwujemy otaczające nas obiekty, postrzegamy je w ich prawdziwej formie. Informacje te są przechowywane w naszej świadomości, tworząc rodzaj repozytorium symboli, znaczeń i uproszczonych obrazów różnych obiektów. Ludzie stale sięgają do tych danych, aby zapamiętywać, identyfikować obiekty i komunikować się z innymi. Interakcja z naturą nie tylko wzbogaca percepcję artysty, ale także sprzyja rozwojowi twórczemu, otwierając nowe horyzonty dla samoekspresji. Obrazy w naszych umysłach często różnią się jakością od rzeczywistości. Ludzki mózg nie jest w stanie przechowywać i przetwarzać ogromnych ilości informacji, dlatego jest zmuszony do uproszczenia percepcji. To wyjaśnia, dlaczego tak szybko i łatwo rozpoznajemy proste wzory i kształty. Proces postrzegania informacji i ich interpretowania jest ważnym aspektem naszego życia i wpływa na nasze postrzeganie otaczającego nas świata. Zrozumienie, jak działa mózg, pomaga nam lepiej zrozumieć, jak postrzegamy informacje wizualne i jak mogą one wpływać na nasze zachowania i decyzje.

Połączenie linii na powyższym obrazie można postrzegać jako prostą twarz, ponieważ odpowiada ona wewnętrznym formom zakorzenionym w naszej świadomości. Formy te często nie są do końca precyzyjne, co może prowadzić do interesujących interpretacji. Percepcja takich obrazów pokazuje, jak nasza świadomość dąży do stworzenia porządku z chaosu, wypełniania luk i odnajdywania znajomych obrazów w abstrakcyjnych formach. Zjawisko to podkreśla związek między percepcją wizualną a psychologią, otwierając nowe horyzonty analizy sztuki i designu.

Po lewej stronie zdjęcie straganu, które Conrad zrobił podczas swojej podróży do Szwecji. Po prawej szkic tego samego krajobrazu, wykonany z pamięci. Ludzki mózg przechowuje informacje w taki sposób, że po odtworzeniu obraz staje się rozpoznawalny, choć może brakować szczegółów. Ten proces podkreśla wyjątkową naturę percepcji i zapamiętywania informacji wizualnych.

Otrzymane informacje są łatwe do rozpoznania i zapamiętania. Jednak dla artysty to nie wystarczy. Ważne jest nie tylko postrzeganie danych, ale także ich głębsza analiza, poszukiwanie inspiracji i przekształcanie pomysłów w niepowtarzalne dzieła sztuki. Artysta dąży do wykorzystania informacji jako podstawy ekspresji twórczej, co pozwala mu tworzyć dzieła, które wywołują emocje i refleksje u odbiorców.

Wyobraź sobie, że patrzysz na dzieło sztuki, którego znaczenie jest dla Ciebie niejasne. Mimo to, przywołujesz skojarzenia z innymi obrazami, które już widziałeś. Sztuka ma moc przywoływania wspomnień i emocji, nawet jeśli jej treść pozostaje tajemnicą. Każdy pociąg i kolor może przywołać coś znajomego, tworząc wyjątkowe doświadczenie.

Jesteś blisko Jesteś z artystą i zauważasz, że jego obraz przypomina inne dzieło. Artysta obraża się na twój komentarz, czując, że jego wizja i wysiłek zostały zdewaluowane. Zainwestował czas i wysiłek w stworzenie unikalnego dzieła, a nie po prostu kopiowanie czyichś pomysłów. Ty z kolei chciałeś omówić jego pracę i podejście do sztuki. Podczas gdy omawianie podobieństw między dziełami może być ważnym aspektem wymiany, ważne jest, aby wziąć pod uwagę uczucia artysty i jego unikalną wizję. Artyści muszą zdawać sobie sprawę, że istnieją odbiorcy, którzy nie są wystarczająco poinformowani, aby w pełni docenić ich pracę. W takich przypadkach pomocne jest wyjaśnienie, że obrazy mają wspólne elementy, ale są znacząco różne. Może to zainicjować dialog między artystą a widzem. W rezultacie widz poszerzy swoją wiedzę i doświadczenie wizualne, a artysta zyska lepsze zrozumienie swojej pracy. Proces twórczy jest często spontaniczny i intuicyjny, a otwarta rozmowa może stymulować introspekcję, co przyczynia się do rozwoju zarówno artysty, jak i odbiorców.

Conrad przeżył interesujące doświadczenie, gdy zobaczył wizualizację, która go zaintrygowała. Zaintrygowany dziełem, skontaktował się z artystą i dowiedział się, że inspiracją do wizualizacji była anomalia magnetyczna w kraterze księżycowym Tycho, przedstawiona w filmie „2001: Odyseja kosmiczna” i powieści Arthura C. Clarke'a o tym samym tytule. To odkrycie pozwoliło Conradowi głębiej zrozumieć koncepcję i znaczenie wizualizacji, a także jej związek z tematyką kosmosu i science fiction.

Uproszczone obrazy w naszych umysłach nie tylko utrudniają nam zrozumienie dzieł innych ludzi, ale także komplikują proces tworzenia własnych. Kiedy spoglądamy na nieznany obiekt, postrzegamy go jedynie jako zbiór form wewnętrznych. Zamiast ignorować te formy i zapominać o obiekcie, możemy dążyć do ich udoskonalenia poprzez głębokie zrozumienie. To nie tylko poszerzy naszą percepcję, ale także rozwinie nasze zdolności twórcze, co ostatecznie otworzy nowe horyzonty w sztuce i projektowaniu.

Arystoteles podkreślał, że myślenie jest niemożliwe bez doświadczenia zmysłowego, które nabywamy poprzez aktywną eksplorację i analizę otaczającej rzeczywistości. Conrad podkreślał również potrzebę dostrzegania piękna w otaczającym świecie, ponieważ jest to ważny krok do stworzenia czegoś naprawdę pięknego. Bez wartości percepcji i świadomości estetyki ryzykujemy utratę okazji do inspiracji i kreatywności.

Conrad przytacza przykład Jamesa Gurneya, autora serii ilustrowanych książek „Dinotopia”, gdzie ludzie i dinozaury żyją w harmonii. Pracując nad panoramą „Miasto Wodospadów”, Gurney odwiedził Nowy Jork, aby zobaczyć Wodospad Niagara na własne oczy. Starał się poczuć krople wody na skórze, usłyszeć szum strumienia i zaobserwować, jak woda zmienia kolor, spadając z wysokości. W tej atmosferze artysta tworzył swoje obrazy, co podkreśla wagę bezpośredniej percepcji zjawisk naturalnych.

Jak pracować nad formami wewnętrznymi?

Za każdym razem, gdy wychodzisz na zewnątrz lub podróżujesz, warto zabrać ze sobą ołówek, szkicownik lub zwykłe kartki papieru, aby naszkicować interesujące obiekty. Aby uczynić ten proces bardziej efektywnym, Konrad sugeruje zastosowanie trzech technik, które pomogą rozwinąć umiejętności obserwacji i poprawić artystyczne postrzeganie otaczającego Cię świata.

• Szybkie szkicowanie. Naszkicuj rzeczy wokół siebie, które lubisz lub uważasz za interesujące, ale jeszcze nie rozumiesz dlaczego. Podczas szkicowania umysł artysty koncentruje się na najciekawszych szczegółach. Po ukończeniu szkicu stanie się jaśniejsze, dlaczego dokładnie spodobał Ci się dany obiekt. Ta technika uczy Cię uchwycić istotę rzeczy, które chcesz przedstawić.
• Rozmyte spojrzenie (lub spojrzenie bez okularów, jeśli masz krótkowzroczność). Bez ostrości kontury są rozmazane, drobne szczegóły znikają, ale nadal widzisz duże kształty i kolory. Pomoże Ci to określić, czy rysunek jest przeładowany szczegółami i sprawdzić kompozycję. W ten sam sposób możesz spojrzeć na otaczający Cię świat i zgłębić istotę obiektów poprzez ich ogólne formy.
• Synteza. Wielu artystów stosuje tę technikę, aby nauczyć się łączyć obiekty w kompozycji. Chodzi o to, aby wybrać kilka elementów i połączyć je w rysunek o jednej fabule. Na przykład, podczas spaceru, Twój wzrok przyciąga samochód, krajobraz, wiewiórka i gałęzie na chodniku, które dziwnie przypominają czyjeś kości... Próbujesz połączyć wszystko w jeden obraz, a nagle otrzymujesz postapokaliptyczny krajobraz, w którym ludzkość wyginęła, a światem rządzą wiewiórki.

Szkic kontra fotografia

Używanie fotografii zamiast szkiców może wydawać się łatwiejszym rozwiązaniem, ale takie podejście ma swoje wady. Po pierwsze, fotografie uchwycają jedynie wygląd obiektów, podczas gdy szkice pozwalają przekazać indywidualny styl, nastrój i percepcję artystyczną. Szkice mogą być bardziej ekspresyjne i niepowtarzalne, pomagając lepiej przekazać idee i koncepcje.

Po drugie, proces szkicowania sprzyja głębszemu zrozumieniu formy, struktury i kompozycji. Pozwala to artyście rozwijać umiejętności obserwacyjne i analityczne, których nie da się osiągnąć za pomocą zwykłej fotografii.

Po trzecie, szkic można dostosowywać i zmieniać w miarę postępu pracy, dając artyście swobodę kreatywności i eksperymentowania. Fotografia natomiast uchwyca chwilę i nie oferuje takiej elastyczności.

Dlatego, pomimo dostępności i szybkości fotografii, szkicowanie pozostaje ważnym narzędziem dla artystów i projektantów, pozwalając im głębiej zagłębić się w proces twórczy i przekazać swoje pomysły.

• Kiedy ktoś szkicuje nowe obiekty, biblioteka wizualna w jego umyśle poszerza się, ułatwiając pracę nad przyszłymi projektami. Kiedy zrobimy zdjęcie, szybko zapominamy o uchwyconej chwili, ponieważ cała praca została już wykonana za nas. Rysując, trzeba zastanowić się, jak najlepiej przenieść obiekt na kartkę papieru i podjąć dziesiątki decyzji – to pomaga zapamiętać obrazy.
• W procesie szkicowania poznajesz nie tylko naturę obiektu, ale także siebie: nawet najbardziej niedokładny szkic odzwierciedli Twoją indywidualność i subiektywne postrzeganie, zachowując element emocjonalny. Innymi słowy, szkic pokazuje, jak artysta widzi świat, a nie aparat.
• Zdjęcie jest statyczne, ale rysunek jest dynamiczny. W przeciwieństwie do gotowego zdjęcia, w szkicu można odbudować rzeczywistość: dodać lub zmienić szczegóły, wymazać niepotrzebne rzeczy.

Przykłady interpretacji rzeczywistości

Możesz tworzyć unikalne kompozycje z dostępnych elementów. Wyobraź sobie, że spacerujesz po malowniczych zakątkach Europy i dostrzegasz górę, a nieco dalej – młyn wodny nad strumieniem. W swoim przykładzie Konrad wykorzystał górę jako tło, mnożąc ją, i ustawił młyn zgodnie ze złotym podziałem. Dodaj do tego rower i piękne drzewo napotkane po drodze, a otrzymasz zupełnie nowy, oryginalny krajobraz. W ten sposób, wykorzystując proste elementy otoczenia, możesz stworzyć imponujące dzieła sztuki.

Jest Skuteczna metoda zmiany postrzegania rzeczywistości – wykorzystanie jednej formy do przedstawienia innej. Na przykład, można połączyć elementy architektoniczne wielopiętrowego budynku z naturalną formą skręconego pnia drzewa. To podejście pozwala tworzyć unikalne obrazy wizualne i poszerzać granice zwykłego pojmowania obiektów.

Możesz stworzyć dom mieszkalny z drewna, instalując w nim okna i drzwi. Można również zbudować całą metropolię, wykorzystując gałęzie jako bazę dla budynków.

Interpretacja rzeczywistości w 3D

Renderingi fotorealistyczne mają na celu jak najdokładniejsze odtworzenie rzeczywistości w trzech wymiarach. Osiąga się to poprzez kilka kluczowych aspektów. Po pierwsze, niezbędna jest wysoka szczegółowość obiektów, umożliwiająca precyzyjne oddanie tekstur i materiałów. Po drugie, realistyczne oświetlenie odgrywa kluczową rolę w tworzeniu atmosfery i głębi obrazu. Po trzecie, dokładna symulacja właściwości fizycznych, takich jak odbicia, załamania i cienie, pomaga uzyskać naturalny efekt. Zastosowanie nowoczesnych technologii graficznych i oprogramowania również znacząco wpływa na jakość fotorealistycznych renderów, umożliwiając tworzenie imponujących wizualizacji, jak najbardziej zbliżonych do rzeczywistości.

• poprawna kolorystyka;
• tekstury PBR;
• modele wielokątne;
• realistyczne oświetlenie.

Te narzędzia doskonale nadają się również do tworzenia stylizowanych projektów. Conrad ilustruje ich możliwości na przykładzie trójwymiarowej dioramy stworzonej w Blenderze.

Niedaleko domu artysty znajduje się łuk z unikalną, ozdobną bramą. Zaintrygowany tym projektem, Conrad szybko naszkicował łuk i kilka pobliskich elementów. Ten moment inspiracji stał się ważną częścią jego procesu twórczego, ponieważ detale otaczającej architektury często stanowią podstawę jego prac.

Dopracował najważniejsze szczegóły, poświęcając im więcej czasu, a następnie w warsztacie skoncentrował się na opracowaniu ornamentyki kratownicy i latarni, a także na widoku bocznym obiektów i dodaniu drzewa do kompozycji. Pozwoliło nam to stworzyć dzieło bardziej harmonijne i ekspresyjne, skupiając się na szczegółach, które nadają mu wyjątkowość i głębię.

Pierwszy etap modelowania, znany jako etap blokowania, polega na stworzeniu modelu bazowego złożonego z prostych kształtów geometrycznych. Conrad użył Blendera do wycięcia łuku i fasady za pomocą narzędzia Boole'a. Do złożenia modelu drzewa użył krzywych, dodając gałęzie u góry dla uzyskania bardziej realistycznego wyglądu. Ten proces skutecznie kładzie podwaliny pod dalsze uszczegółowienie i teksturowanie modelu.

Udoskonalił Obiekty, dodając dodatkowe detale, w tym roślinność wygenerowaną za pomocą systemu cząsteczek włosów. Poprawiło to percepcję wizualną scen i dodało realizmu modelom. Użycie systemu cząsteczek do stworzenia roślinności pomaga uzyskać naturalny wygląd, co jest szczególnie ważne w projektowaniu i animacji 3D.

Po zakończeniu etapu modelowania Conrad wybrał optymalny kąt kamery w obszarze widoku, utworzył render i zapisał obraz. Powstały zrzut ekranu został załadowany do edytora graficznego Krita, gdzie pomalował obie strony. Ten proces pozwolił mu dopracować model i poprawić jego prezentację wizualną, znacząco podnosząc jakość końcowego rezultatu.

Conrad namalował geometrię 3D w Blenderze, używając trybu malowania tekstur. Podczas ustawiania materiałów skupił się głównie na mapie rozproszenia. Prezentowany kolaż przedstawia finalną wersję obiektu z rozpakowaniem UV, co ukazuje precyzję i szczegółowość pracy.

Conrad stworzył dramatyczne oświetlenie swojej dioramy, dostosowując je zarówno do scen dziennych, jak i nocnych. Oświetlenie nocne zostało stworzone za pomocą stylizowanej mapy HDRI i obejmuje 35 różnych źródeł światła. Każde ze źródeł światła zostało wybrane z uwzględnieniem różnych typów i materiałów o właściwościach emisyjnych, co pozwala roślinom wyglądać szczególnie realistycznie w nocnej wersji dioramy.

W renderze dziennym artysta dodał dodatkową płaszczyznę za obiektem, która rozpraszała światło za pomocą HDRI i 28 źródeł światła. Ten zestaw świateł zawierał również niektóre z wartościami ujemnymi. Ten typ oświetlenia można regulować ręcznie, modyfikując parametr Moc, ponieważ standardowy ruch suwaka nie pozwala na spadek wartości poniżej zera. Korzystanie z dodatkowych źródeł i odpowiednie ustawienie oświetlenia pozwala uzyskać realistyczny efekt i głębię w renderze.

Wypalanie światła to ostatni etap pracy z teksturami graficznymi. Na tym etapie wszystkie informacje pochodzące ze źródeł światła są przechwytywane w teksturach, co pozwala na uzyskanie realistycznego oświetlenia sceny. Proces ten tworzy efekt końcowy, który znacząco poprawia jakość wizualną i głębię obrazu.

Każdy obiekt z życia realnego można przenieść na papier, a artyści dysponują wieloma narzędziami do interpretacji rzeczywistości. Ważne jest, aby uniknąć pułapki fotorealizmu i zachować emocjonalny przekaz w swojej pracy, oddając niepowtarzalny styl autora. Treść emocjonalna i indywidualność to kluczowe aspekty pozwalające artyście przekazać swój punkt widzenia i doświadczenia za pomocą obrazów wizualnych. Prawidłowe zastosowanie techniki i materiałów pomoże stworzyć dzieło, które nie tylko odzwierciedla rzeczywistość, ale także wywołuje głębokie uczucia i refleksje u widza.

Wyniki

• Wszyscy czasami myślimy kategoriami, a umysł każdej osoby przechowuje wiele uproszczonych obrazów. Często nie do końca odpowiadają one rzeczywistości.
• Uproszczone obrazy można ulepszyć poprzez:

• rysowanie;
• zdobywanie wrażeń sensorycznych poprzez przemyślane i pozytywne odkrywanie świata;
• komunikowanie się z artystami.

• Nie wahaj się zabrać ze sobą szkicownika i szkicować miejsc i rzeczy, które Ci się podobają. Rysując, ćwicz szybkie szkicowanie i techniki syntezy, staraj się przemyśleć rzeczywistość i eksperymentować.
• Narzędzia do renderowania fotorealistycznego mogą być przydatne w stylizowanych pracach, ale nie daj się ponieść realistycznym efektom — ważne jest, aby zachować styl autora i jego emocjonalny przekaz.