Najlepsze strzelanki na PC i konsole: 100 najlepszych strzelanek z fajną fabułą i grafiką

Spis treści:

• F.E.A.R.
• Titanfall 2
• BioShock
• BioShock Infinite
• Deathloop
• TimeShift
• Singularity
• Seria Killzone
• Prey (2006)
• Call of Juarez
• Bulletstorm
• seria Borderlands
• Wolfenstein: The New Order i Wolfenstein 2: The New Colossus
• Doom 3
• Doom 2016 i Doom Eternal
• Half-Life i Half-Life 2
• S.T.A.L.K.E.R. seria
• Call of Duty: Infinite Warfare
• Call of Duty: Black Ops
• Seria Far Cry
• Seria Crysis
• Prey 2017
• Kroniki Riddicka: Atak na Mroczną Atenę
• Quake 4
• Ciemność i Ciemność 2
• Rage 2
• Team Fortress 2
• Left 4 Dead i Left 4 Dead 2
• Seria Counter-Strike
• Hunt: Showdown
• Rainbow Six: Siege
• Insurgency: Sandstorm
• Seria Red Orchestra / Rising Storm
• Apex Legends
• Paladins
• Destiny 2
• Valorant
• Overwatch 2
• Escape from Tarkov
• Star Wars: Battlefront 2
• Payday 2
• XDefiant
• Quake Live
• Battlefield 2042
• Dusk
• Heretic
• Duke Nukem 3D
• Rise of the Triad
• Redneck Rampage
• Zero tolerancji
• Krew
• GoldenEye 007
• Seria SWAT
• Czerwona Frakcja
• Żołnierz Fortuny
• Prodeus
• Oddział Policji Mody
• XIII
• Czarny
• Powrót do Zamku Wolfenstein
• Unreal
• Nightmare Reaper
• Severed Steel
• Metal: Hellsinger
• Serious Sam: Pierwsze spotkanie
• Quake i Quake 2
• Aliens kontra Predator 2
• The Operative: Nikt nie żyje wiecznie
• Ion Fury i Phantom Fury
• Painkiller
• Neon Biały
• "Gorąco" (Skwar)
• Post Void
• Oddział Okrucieństwa
• Czarny Mesa

F.E.A.R.

F.E.A.R. można śmiało nazwać grą wyprzedzającą swoje czasy. W 2005 roku Monolith Productions, korzystając z silnika LithTech: Jupiter EX, stworzyło grę o przełomowej jak na tamte czasy grafice i imponującej sztucznej inteligencji wrogów, która do dziś jest uważana za jedną z najlepszych w gatunku. Strzelaniny w F.E.A.R. to intensywne bitwy, w których wrogowie manewrują, współpracują, chowają się za osłonami, a nawet mogą czyhać na bohatera w ciemnym kącie i strzelać mu w plecy. Jednym słowem, reagują logicznie i bardzo po ludzku na poczynania gracza.
Fabuła warta jest osobnego omówienia. Nie będziemy jej zdradzać, ale zaufajcie nam, F.E.A.R. oferuje nie tylko wysokiej jakości strzelaninę, ale także prawdziwie przerażającą historię godną najlepszych gier grozy.
F.E.A.R. można ukończyć w 8-9 godzin. Dla tych, którym nie wystarcza oryginalna gra, dostępne są dwa rozszerzenia: F.E.A.R. Extraction Point i F.E.A.R. Perseus Mandate. Nie zapominajmy też o drugiej i trzeciej części serii, na które jednak warto zwrócić uwagę tylko wtedy, gdy pierwsza część przypadła nam do gustu: same sequele okazały się gorszej jakości od oryginału.

Titanfall 2

Titanfall 2 został stworzony przez twórców „złotych części” Call of Duty, ale nie przypomina gier z tej serii. Titanfall 2 opiera się na prostym i szybkim poruszaniu się. Prawie jak Doom, ale z saltami Księcia Persji – bieganiem po ścianach, skakaniem, ślizganiem się, szybką jazdą platformową i, czasami, manipulowaniem czasem. Jednak zamiast zwalniania lub cofania akcji, Respawn daje możliwość przemieszczania się między teraźniejszością a przeszłością, zmieniając otoczenie w biegu, aby pokonywać przeszkody.
Akrobatyka jest nierozerwalnie związana ze strzelaniem do wrogów, dlatego w Titanfall 2 musisz strzelać w biegu: każda sekunda wahania może skutkować powrotem do punktu kontrolnego. Będziesz mógł poruszać się wolniej tylko podczas spektakularnych scen, w których pilotujesz niezdarnego robota, ale w tych będziesz musiał myśleć o tym, by utrzymać swój samochód bezpiecznym, przedzierając się przez wrogie roboty, eksplozje i efekty specjalne.

BioShock

BioShock był w swoich czasach mocnym argumentem, że gry wideo mogą być sztuką, i słusznie. Po pierwsze, gra do dziś pozostaje oszałamiająco piękna dzięki scenerii – podwodnemu miastu Rapture z architekturą w stylu art déco. Po drugie, fabuła BioShocka zawiera doskonały zwrot akcji, który zmienia postrzeganie nie tylko samej fabuły, ale także narracji gier wideo w ogóle.
Wszystko to połączone jest z rozgrywką związaną z walką z mutantami za pomocą supermocy i pistoletu maszynowego Thompson. Jednak nawet tutaj BioShock pozostaje „inteligentną” strzelanką dzięki interaktywnemu otoczeniu i elementom RPG. Na przykład, nie musisz koniecznie strzelać do wroga: możesz zwabić go w kałużę i porazić prądem z ręki. Albo posłać na wroga rój pszczół. Proces niszczenia potworów jest tutaj zorganizowany w taki sam sposób, jak w reszcie gry — stylowo i pomysłowo.

BioShock Infinite

Drugi BioShock okazał się solidnym, ale niepotrzebnym epilogiem pierwszej części - tak więc prawdziwą kontynuacją stał się BioShock Infinite, ponownie z Kenem Levine'em na czele prac nad jego rozwojem. Choć ściśle rzecz biorąc, nie można nazwać jej sequelem – tak naprawdę jest to prequel z innymi postaciami i innym settingiem.
Zmienił się również nacisk w rozgrywce: teraz gramy w szaloną grę akcji z walkami na wielopoziomowych arenach i przejażdżkami kolejkami powietrznymi.
Jeśli podobał Ci się BioShock Infinite, polecamy również duologię DLC Burial at Sea: zamykają one koło trzech queli wraz z pierwszą częścią, pokazując ostatnie dni Rapture, odpowiadając na niektóre pytania związane z historią i kończąc historie głównych bohaterów serii.

Deathloop

Gra pochodzi od Arkane, jednego z niewielu dużych studiów, które nadal tworzą immersyjne symulatory. Co prawda, Deathloop można nazwać immersyjnym symulatorem tylko z dużym rozciągnięciem. Sama immersja jest słaba i praktycznie nie ma różnych ścieżek.
Ale koncepcja jest interesująca: główny bohater znajduje się w pętli czasowej, w której utknęli również wszyscy wrogowie. W ciągu jednego dnia musi zabić kilku bossów w różnych lokacjach i uciec z pętli. Zginąłeś? Zaczynasz od nowa. Oczywiście gra dość szybko podpowiada, w jakiej kolejności należy zabić bossów, aby zmieścić się w wyznaczonym czasie, ale pomysł i tak jest interesujący. Strzelanie również jest całkiem przyjemne, co rzadko zdarza się w symulatorach immersyjnych.

TimeShift

Oprócz ruchu i standardowego arsenału mechaniki strzelanek, TimeShift da ci możliwość wykorzystania samego czasu jako swojej broni – zatrzymywania, cofania i spowalniania go za pomocą specjalnego kombinezonu. Bohater może wyrywać broń z rąk wrogów, niszczyć ją, gdy stoją w miejscu, i unikać kul, niczym w filmach „Matrix” czy Johna Woo. A przewijanie nie raz uratuje mu życie lub pomoże odgruzować w ważnym momencie fabuły.
Na pierwszy rzut oka takie umiejętności mogą wydawać się niesprawiedliwe, dając przewagę graczowi, a sama gra – prostą. To nieprawda. TimeShift będzie Cię stresować, dosłownie zmuszając do oszczędzania i mądrego wydawania skromnego ładunku superkombinezonu. Bo gdy tylko się skończy (a stanie się to w trakcie mistrzowsko skonstruowanego, filmowego combo), zaczną się problemy. Tak, czas jest po twojej stronie i możesz go użyć jako broni, ale nikt nie zniwelował kruchej cielesności i chaosu naturalnego biegu rzeczy.

Osobliwość

Sądząc po filmie wprowadzającym, Singularity wygląda jak strzelanka science fiction klasy B o kolejnym oddziale sił specjalnych w helikopterze. Jedyną różnicą jest to, że akcja rozgrywa się na wyspie o malowniczej nazwie Katorga-12, gdzie można znaleźć nie tylko plakaty propagandowe, herbatę w uchwytach na kubki, papierosy i tajne radzieckie technologie manipulowania czasem, ale także posągi Stalina. To już dość nietypowe jak na „dużą” strzelankę z lat 2010. Kolejnym nietypowym detalem jest mroczna i przytłaczająca atmosfera wyspy, balansująca między thrillerem z przeskokami w czasie i złożonymi związkami przyczynowo-skutkowymi a paranoicznym horrorem z efektami „jump scare”.
Manipulacja czasem odgrywa kluczową rolę nie tylko w fabule, ale także w rozgrywce. Bohater Singularity, podobnie jak bohater TimeShift, używa czasu jako broni, ale na inną skalę. Za pomocą specjalnej rękawicy może przesuwać w czasie poszczególne obiekty, a nawet wrogów. Konsekwencje zabawy czasem w Singularity są o wiele bardziej przerażające niż w podobnym TimeShift. Bohater może postarzać wrogów, aż rozpadną się w pył, lub odmładzać ich, aż całkowicie znikną. A te interakcje wyglądają jak fragmenty filmów body horror mistrzów gatunku, takich jak Clive Barker (Hellraiser, Books of Blood) czy David Cronenberg (The Fly, ExistenZ).

Seria Killzone

Był czas, gdy Killzone nazywano odpowiedzią PlayStation na Halo na Xboksie. Niestety, nie udało się stworzyć tak dobrze rozwiniętego i interesującego uniwersum, ale wciąż jest to ciekawa seria.
Przede wszystkim jest interesująca ze względu na swoją historię. Głównymi przeciwnikami są Helghaści, przedstawiciele dawnej kolonii ludzkiej, która zerwała wszelkie więzi z Ziemią i popadła w izolację. Sama Ziemia, po niszczycielskiej wojnie nuklearnej, stała się niemal niezdatna do zamieszkania. W pierwszej części Helghaści atakują inną kolonię – Vektę. Wokół Helghana narastają polityczne intrygi i prawdziwy dramat korporacyjny.

Prey (2006)

Prey to jeden z najsłynniejszych i najbardziej niekonwencjonalnych długoterminowych projektów lat 2000. Jego oryginalność nie kończy się na gigerowskich przestrzeniach statku obcych (śliskie ciało, drzwi zwieracza i stalowe rury). Główny bohater, Tommy, porusza się po obcych (w każdym sensie) wnętrzach, w których podłoga i sufit mogą w każdej chwili zamienić się miejscami, i pokonuje kosmitów za pomocą „żywej” broni z ciała i stali – porusza się, oddycha i może ugryźć w palec.
Prey daje możliwość chwilowego porzucenia cielesności, z którą gatunek strzelanek jest związany od samego początku. Indianin Tommy może w każdej chwili opuścić swoje fizyczne ciało, przemienić się w ducha z upiornym łukiem w dłoniach i przenieść się do świata astralnego. W ten sposób możesz rozwiązywać lokalne zagadki i unikać bezpośrednich konfrontacji z żywymi przeciwnikami, eliminując ich po cichu łukiem. Najważniejsze to upewnić się, że nikt w tym czasie nie zaatakuje fizycznej postaci Tommy'ego.
Ponadto, korzystając z planu astralnego, możesz uniknąć porażki i powrócić do świata fizycznego z dodatkowym zdrowiem i amunicją. Да, в Prey буквально нельзя умереть, потому что дух Томми гораздо сильнее его физического тела.

Call of Juarez

Для тех кто любит атмосферу Дикого Запада — разборки с бандитами i дуэли в полдень с участием лучших стрелков той эпохи. Bezpłatne gry w zwykłej wersji gry Call of Juarez: Bound in Blood — nowe gry, a także gry Call of Juarez: Gunslinger сел-шейдинговой графикой.
Бесконечные перестрелки разбавлены системой навыков, заточенных под определенный стиль боя. Для любителей исследования добавлены секреты и коллекционные карточки с описаниями известных стрелков Дикого Запада. Сам сюжет линейный, но порой преподносит довольно неожиданные повороты, сохраняя интригу до самого конца.

Bulletstorm

Bulletstorm вышла в период, когда милитари-шутеры были на пике популярности, и потому немного затерялась на их фоне — а жаль. Задолго до нынешней волны олдскульных экшенов эта игра показала, что творческий потенциал аркадных экшенов далеко не исчерпан, — i dla tego samego urządzenia dla Devil May Cry.
Kонечно, w języku Bulletstorm просто ходить i отстреливать противников из винтовки — но какой в ​​этом кайф? Куда веселее отправить их пинком на торчащие из стены лезвия. Или притянуть их к себе плетью и застрелить, пока они еще находятся в полете. Или намотать им на шею взрывчатку с таймером. Чем абсурднее i кровавее способ убийства, тем больше вы получите за него очков — а их уже можно потратить на прокачку оружия и приемы, позволяющие совершать еще более кровавые убийства.
Добавьте к этому сюжетную кампанию, которая удачно высмеивает клише жанра, — i получите культовую классику, которая с годами не потеряла ни капли своего обаяния.

Серия Borderlands

Jak grać, grać w gry RPG? Можно сказать, она стала прародительницей поджанра лутер-шутеров. Динамичные перестрелки — это не просто зачистка толп врагов, но i изучение мира, отвлечение на побочные задачи и… абсолютное безумие.
В каждой из частей игрок может выбрать одного из четырех персонажей — все они с уникальными способностями и предысторией. А еще в Borderlands много оружия: некоторые пушки имеют несколько режимов стрельбы, можно собирать оружие из различных запчастей, даже есть встроенная система случайной генерации вооружения.

Wolfenstein: The New Order и Wolfenstein 2: The New Colossus

У серии Wolfenstein в игровой индустрии заслуг не меньше, чем и революционной Doom. Судьба у обеих серий тоже оказалась на удивление похожей: после оглушительного успеха первых игр в 1990-х годах в жанре появилось слишком много сильных конкурентов — и слава Wolfenstein и Doom в 2000-х слегка померкла. Так продолжалось до середины 2010-х годов, когда id Software перезапустила Doom, создав один из лучших шутеров современности, а студия MachineGames выпустила Wolfenstein: The New Order — игру с крайне увлекательным сюжетом, крутым и динамичным геймплеем, множеством шуток и запредельным уровнем жестокости.
В Wolfenstein 2: The New Colossus градус фантастичности и безумия происходящего поднялся еще выше, и приключения Бласковица от этого только выиграли. Геймплейная крутость тоже возросла: как шутер и первая часть работала отлично, но во второй многие элементы улучшили, и стало вообще хорошо.

Doom 3

Doom 3 заметно выделяется на фоне других частей популярной серии. Это не динамичный шутер про отстрел демонов на высоких скоростях, а самый настоящий хоррор — с медленным темпом, темными локациями, мрачной атмосферой и крайне опасными врагами. Из-за этого легко подумать, что Doom 3 можно смело пропустить, но не дайте себя обмануть — иначе рискуете упустить одну из лучших игр в серии.
События Doom 3 происходят на Марсе, где в результате экспериментов с порталами открылась дверь в Ад. Через нее в мир людей прорвались толпы чертей и демонов, и теперь лишь безымянный пехотинец, за которого нам и предстоит сыграть, сможет остановить монстров. Да, завязка знакомая, однако за ней кроется множество непривычных для серии элементов — например, аудиодневники погибших членов марсианской станции, через которые раскрываются детали произошедшего, и вдумчивое исследование локаций, где в самых темных уголках могут лежать полезные ресурсы и патроны.

Doom 2016 года и Doom Eternal

Игра Doom, вышедшая в 2016 году, не только переизобрела культовую серию, но и задала жанровые стандарты на много лет вперед. Doom Eternal, которая появилась в 2020-м, закрепила успех и окончательно вернула Doom звание главного шутера в индустрии.
Обе игры — чистейшая квинтэссенция жанра. В них нет ничего лишнего — ни укрытий, ни ограничения на два оружия, ни автоматического восстановления здоровья, ничего подобного. Только бесконечная крутость Думгая, который голыми руками способен разрывать пасти чертей, динамичный геймплей на высоких скоростях, классические головоломки с поиском ключей от дверей и напряженные сражения с мощными боссами.

Half-Life и Half-Life 2

Пока третья часть Half-Life — все еще только мечта, можно познакомиться с первыми двумя или перепройти их, тем более что они того, без сомнения, стоят. Это отличные сюжетные шутеры в фантастическом сеттинге — про таинственные эксперименты, исследовательские лаборатории и пришельцев, которые вторглись на Землю и фактически поработили человечество.
Вторая часть и по сей день выглядит и играется отлично — не зря ведь эту игру, вышедшую в 2004 году, по-прежнему называют одной из важнейших в индустрии. А вот первая Half-Life из-за своего внешнего вида — весьма устаревшего, чего уж скрывать — может кого-то и отпугнуть. Если так, то обратите внимание на Black Mesa — пусть и фанатский, но очень качественный ремейк первой части, одобренный самой Valve.

Серия S.T.A.L.K.E.R.

Główną wartością serii S.T.A.L.K.E.R. jest wyjątkowy, postapokaliptyczny świat na odrębnym terytorium. Czy to martwe wieżowce opuszczonego miasta Prypeć, przytłaczająca szarość i monotonia betonowych konstrukcji elektrowni jądrowej, w której kiedyś doszło do straszliwej tragedii, czy też rozpadające się drewniane domy i puste fabryki na obrzeżach Strefy Wykluczenia – wszystko to jest częścią świata przepełnionego poczuciem beznadziei, a jednocześnie niezwykle interesującego.
A elementy fantastyczne stanowią świetny dodatek do tego świata: tajemniczy artefakt w centrum Strefy, zdolny do zmieniania świadomości ludzi, przerażające potwory czające się w podziemnych laboratoriach, mutanty wędrujące po powierzchni, mnóstwo niebezpiecznych anomalii i wiele więcej. Zasadniczo, są dwa kluczowe elementy, które przyciągają mnie do S.T.A.L.K.E.R.: atmosfera i wciągająca, fantastyczna historia, która pozostaje interesująca nawet po ukończeniu gier.
Nawiasem mówiąc, pierwsze trzy części niedawno pojawiły się na nowoczesnych konsolach, więc teraz można w nie grać nie tylko na PC. A w 2024 roku ukazał się S.T.A.L.K.E.R. 2, która kontynuowała historię Strefy Wykluczenia.

Call of Duty: Infinite Warfare

Call of Duty: Infinite Warfare jest prawdopodobnie jedną z najbardziej niedocenianych gier Call of Duty. Dlaczego tak się dzieje, pozostaje zagadką, ale ta gra zdecydowanie ma do zaoferowania o wiele więcej, niż można by się spodziewać po popularnej serii Activision.
Gra oferuje wciągającą – i dość długą! – kampanię fabularną o konfrontacji Ziemi z grupą paramilitarną utworzoną przez marsjańskich kolonizatorów. Zgadza się, skala wydarzeń jest kosmiczna: odwiedzisz nie tylko swoją rodzinną planetę, ale także Księżyc, księżyce Jowisza i Saturna oraz asteroidę krążącą wokół Merkurego. Co więcej, oprócz standardowych dla serii strzelanin w różnorodnych warunkach, Infinite Warfare oferuje również bitwy kosmiczne, podczas których trzeba sterować szybkim myśliwcem.

Call of Duty: Black Ops

Black Ops to kolejna gra z serii Call of Duty, której, podobnie jak Infinite Warfare, nie powinien przegapić żaden miłośnik dobrych strzelanek z ciekawą fabułą. W tym kontekście można polecić nie tylko pierwszą część Black Ops, ale także jej dwie kontynuacje. Black Ops 4 można zignorować, ponieważ nie posiada kampanii dla jednego gracza, tylko tryb wieloosobowy.
Główną cechą pierwszych trzech części były zawiłe fabuły z nieoczekiwanymi zwrotami akcji i tajemnicami, których rozwiązanie zwykle znajduje się w finale, gdy gracz ma już wszystkie informacje o tym, co się dzieje.

Seria Far Cry

Trudno wyróżnić tylko jedną grę Far Cry w tym zestawieniu: wszystkie są dobre na swój sposób, każda ma coś do zaoferowania fanom strzelanek i... cóż, wszystkie są dość podobne pod względem rozgrywki. Jedyne, które się wyróżniają, to pierwsza część Far Cry, stworzona nie przez Ubisoft, a przez Crytek, oraz druga, opracowana przez Ubisoft, ale przed wprowadzeniem klasycznej formuły gry typu tower defense. Wszystkie wydane od tamtej pory gry różnią się głównie pod względem scenerii – możesz wybrać dowolną, w zależności od tego, który otwarty świat chcesz dziś eksplorować.
Jeśli pociąga Cię fikcyjny kraj wzorowany na Kubie, w którym walczysz z dyktatorskim reżimem, to Far Cry 6 jest grą dla Ciebie. Jeśli wolisz scenerię północnych stanów Ameryki, takich jak Montana, możesz zagrać w Far Cry 5 – jeden z takich regionów, z gęstymi lasami i pięknymi jeziorami, został skutecznie przejęty przez kultystów. Tropikalna wyspa z bandytami i kartelami – to właśnie Far Cry 3. A jeśli pociągają Cię góry, odpal Far Cry 4 i udaj się do tajemniczego Kyratu, położonego w Himalajach. Jest nawet Far Cry o prymitywnym społeczeństwie – gra z podtytułem Primal.
Każda z gier z serii, nawet dwie pierwsze, wciągnie Cię na dziesiątki godzin. W tym czasie prawdopodobnie będziesz mieć czas na ukończenie dziesiątek misji fabularnych i pobocznych, setki aktywności pobocznych, polowanie, ulepszanie broni i znalezienie nowego sprzętu, samochodów wyścigowych, latanie samolotami i żaglówkami. A w Far Cry 4 możesz nawet jeździć na słoniach.

Seria Crysis

Pierwszy Crysis, wydany w 2007 roku, stał się swego rodzaju punktem odniesienia dla wydajności komputerów PC dzięki przełomowej grafice. Niewiele powiedziano o rozgrywce i fabule, choć było wiele do omówienia. Pierwszy Crysis miał swoje wady w obu tych aspektach, ale ogólnie rzecz biorąc, była to strzelanka, którą można było łatwo polubić — zwłaszcza jeśli lubi się obce science fiction.
Druga i trzecia część dodały do ​​historii nieoczekiwane zwroty akcji, intrygi i tajemnice. Ale najważniejsze jest to, że granie stało się o wiele ciekawsze: studio Crytek wykonało również dobrą robotę nad rozgrywką, zbliżając w tym sensie drugą i trzecią część do serii Call of Duty i nagle Half-Life 2. Teraz, nawiasem mówiąc, dostępne są remastery całej trylogii - lepiej w nie zagrać.

Prey 2017

Należy od razu zaznaczyć, że Prey nie jest w żaden sposób powiązany z grą o tym samym tytule, wydaną w 2006 roku. To nie jest zwykła strzelanka, ale jeden z najlepszych przedstawicieli gatunku symulatorów immersyjnych, poświęcony przygodzie pełnej sekretów i tajemnic na stacji kosmicznej Talos I, która została przejęta przez kosmitów.
Prey był Stworzona przez Arkane Studios, znane również z Dishonored i Deathloop. Jak w każdym dobrym symulatorze immersyjnym, w tej grze możesz podejść do tych samych zadań rozgrywki z różnych perspektyw, a zawsze istnieje mniej oczywista ścieżka odchodząca od tej najbardziej oczywistej, która może prowadzić do dodatkowej nagrody. Najważniejsze to nie bać się eksperymentować przy każdej okazji, zwłaszcza że Prey nie stawia żadnych przeszkód. Oczywiście, będziesz musiał też strzelać – w końcu to strzelanka pierwszoosobowa. Jedna z najlepszych gier w tym gatunku.

Kroniki Riddicka: Atak na Mroczną Atenę

Nawiasem mówiąc, obie gry są prequelami do „Pitch Black”: to Escape from Butcher Bay opowiada historię o tym, jak Richard Riddick uzyskał swoją wyjątkową zdolność widzenia w ciemności.

Quake 4

W W połowie pierwszej dekady XXI wieku Raven Software przejęło rolę twórcy Quake 4, długo oczekiwanej kontynuacji słynnej serii. Nie była ona rewolucyjna jak pierwsza część, ale strzelanka okazała się udana – idealnie wpisując się w ducha epoki. Kontynuując fabułę gry Quake 2 (w trzeciej części Quake nie było fabuły), przenosimy graczy do brutalnego świata przyszłości, w którym ludzkość walczy o przetrwanie z obcą rasą Stroggów.

The Darkness i The Darkness 2

W obu częściach Ciemności główny bohater wykorzystuje fantastyczne zdolności dane mu przez Ciemność, aby zemścić się na złoczyńcach, a następnie pozbyć się konkurentów w świecie przestępczym. Cena okazuje się jednak bardzo wysoka: Ciemność pochłania duszę Jackiego i prędzej czy później będzie musiał znaleźć sposób, by uratować się przed mistyczną istotą.

Rage 2

Rage 2 jest pełen wad, ale to nie znaczy, że nie może być zabawny: najważniejsze jest, aby jasno zrozumieć, po co się w tę grę gra. Owszem, ma pusty, otwarty świat i monotonne aktywności, a poza tym ściganie się dziwnymi samochodami po drogach postapokaliptycznego pustkowia dość szybko się nudzi. Gra oferuje jednak doskonałą mechanikę strzelania, mnóstwo zróżnicowanej broni i fajnych umiejętności, a także ogromną liczbę lokacji i sytuacji, w których można to wszystko wykorzystać i przetestować.
Niektórym z pewnością spodoba się sceneria: świat oszalały po końcu świata – w duchu Mad Maxa. Fabuła jednak nie napawa optymizmem: jest niezwykle prosta i koncentruje się na walce ze złowrogą, totalitarną grupą, która pragnie przejąć władzę nad pustkowiem. Jednak w strzelaninach z udziałem przedstawicieli tej grupy, rabusiów i innych złoczyńców, trudno znaleźć coś równie dobrego jak Rage 2.

Team Fortress 2

Jedna z najsłynniejszych strzelanek drużynowych, kładąca nacisk na unikalne umiejętności postaci. Kluczem do sukcesu jest tu wybór odpowiedniej klasy (jest ich dziewięć) i granie nią poprawnie, wykorzystując wszystkie jej dostępne mocne strony. Istotnym atutem jest szeroki wybór trybów gry oraz duża liczba map, zarówno od twórców, jak i społeczności. Nie wspominając o różnorodności przedmiotów kosmetycznych, z których niektóre mogą nawet wpływać na rozgrywkę.
Przez lata istnienia Team Fortress 2 ewoluował w charakterystyczny wszechświat z regularnymi wydarzeniami w grze, a machinima z postaciami stała się nawet podstawą popularnych memów.

Left 4 Dead i Left 4 Dead 2

Left 4 Dead nie ustępuje popularnością innym franczyzom Valve. Obie części to klasyczne strzelanki o apokalipsie zombie, zaprojektowane z myślą o kooperacji i trybie wieloosobowym. Jednym z uroków serii Left 4 Dead jest jej prostota. Brak klas i awansowania, tylko czterech ocalałych, niewielki arsenał broni, wielopoziomowe mapy i fale nieumarłych.
Być może to właśnie ta prostota pozwoliła obu grom rozwinąć się w kierunku rywalizacji – i to zasługa samych graczy. Trudno powiedzieć, czy samo Valve na to liczyło, ale w Left 4 Dead uformowała się dość liczna społeczność, która utrzymuje serwery, tworzy niestandardowe tryby rywalizacji i organizuje mistrzostwa z nagrodami. А если желания соревноваться нет, то всегда есть режим кампании, в котором можно просто сражаться с ботами вместе с друзьями. Кастомных kamпаний тоже, к слову, очень много.

Серия Counter-Strike

Живая легенда i самый знаменитый командный шутер. W historii Counter-Strike znajdują się gry i gry, gry i gry, które nie pozwalają na korzystanie z takich gier. Counter-Strike 2 zostanie wydany w 2023 r., ponieważ będzie dostępny, nie będzie dostępny na platformie хорошо, а именно это для серии самое важное.
Что интересно, od 2000 roku, wersja dla Counter-Strike 1.6, niedostępna сильно. Движок несколько раз обновлялся, появилась физика и несколько новых типов метательного оружия, пересмотрели множество нюансов — nie основа все та же. Террористы все также пытаются заминировать точку А или Б, а спецназ держит оборону. Формула игры всее отлично работает.

Hunt: Showdown

Формула у Hunt от Crytek примерно та же, что у Escape from Tarkov. Задача — найти на относительно большой карте логово босса (или сразу двух), убить его, удержаться некоторое время на точке, а затем добежать до места эвакуации. Локация при этом кишит разнообразными монстрами, которых желательно убивать по-тихому — inаче другие игроки могут услышать. А люди, конечно, гораздо опаснее всяких там зомби. В Hunt: Showdown jest dostępny dla wszystkich, nie jest dostępny dla wszystkich человек.
Dzięki temu ключевая особенность игры — оружие. Так как в качестве сеттинга авторы выбрали Дикий Запад, оружие тут тоже соответствуюющее. Оно сложное в освоении и долго перезаряжается (к тому же не автоматически), так что нападение на других игроков нужно kliknij.

Rainbow Six: Siege

Opublikowany w CS: GO. Ta gra w Rainbow Six: Siege jest dostępna w grze: gra jest dostępna dla graczy na serwerze NPC-заложником, еще пять выполняют роль спецназа, которому нужно устранить врагов i вызволить несчастного NPC i плена. Однако особенности игры добавляют в этот привычный сценарий новые краски.
Перед матчем стороне террористов дается время на установку укреплений на локации, размещение ловушек и баррикадирование окон. В этот момент команда спецназа выбирает место десантирования и разведывает локацию с помощью MINIAтюрных ездовых дронов. В Rainbow Six: Siege jest dostępny w: звук шагов противника, внимательность к окружению — oglądany na miejscu оказаться камера наблюдения, — прослушка и многое другое. Да еще и каждый персонаж обладает своей уникальной особенностью. Эта игра не дает заскучать и умеет преподносить сюрпризы.

Insurgency: Sandstorm

Последний на данный момент выпуск серии, выросшей из модификации для Half-Life, представляет собой удачный пример баланса между играбельностью и реализмом.
Геймплей Insurgency: Sandstorm — это живое воплощение слова «тактикульный». В игре присутствует какое-то безумное число вариаций боевой выкладки: на каждую пушку найдется десяток разных обвесов, броня бывает легкой и тяжелой, гранаты можно взять осколочные, огненные, газовые, дымовые — и это мы еще не говорим о снаряжении для ночных операций.

Серия Red Orchestra / Rising Storm

Фанаты окрестили игры серии симулятором ПТСР — и это почти не шутка. Впечатления от первых часов там примерно такие: со всех сторон звучит стрельба и крики раненых, взводного командира только что разорвало на части артиллерийским снарядом, а вы лежите в укрытии, пока изображение на экране расплывается от свиста пуль над головой. Из-за угла выходит противник, вы жмете на курок — и слишком поздно понимаете, что застрелили товарища по команде.
Потом вы научитесь во всем этом ориентироваться и обнаружите удивительно компетентный и веселый шутер — но даже тогда эти игры сохранят свою густую тревожную атмосферу. Опыт, конечно, на любителя — но любителей затягивает с головой.
Тут стоит прояснить возможную путаницу с названием и сеттингами игр серии. Действие Red Orchestra: Ostfront 41–45 полностью происходит на восточном фронте Второй мировой войны. Развилка начинается с Red Orchestra 2: Heroes of Stalingrad — для нее вышел аддон Rising Storm, посвященный Тихоокеанскому театру боевых действий. Его продолжением и стала Rising Storm 2: Vietnam.

Apex Legends

20 отрядов по три игрока в каждом сражаются между собой на огромной карте за право стать победителями. В отличие от других похожих игр, геймплей Apex Legends завязан не столько на выживании и поиске лучшего лута (хотя, конечно, это дает весомое преимущество), сколько на умелом использовании уникальных способностей каждого героя. Для разнообразия доступны дополнительные режимы мультиплеера, список которых может меняться в зависимости от сезона.
Отдельного внимания заслуживает вселенная игры. Местные Легенды — не просто красивые аватары, а проработанные персонажи со своей предысторией, поданной в формате короткометражной анимации. К тому же ростер Легенд пополняется с каждым сезоном, и кто-нибудь из героев вам обязательно приглянется.

Paladins

Командный шутер, который часто называют клоном Overwatch. И действительно, игровой процесс мало чем от нее отличается. Правда, ростер персонажей здесь более разнообразный, а вместо стилизованного научно-фантастического сеттинга — стилизованное фэнтези. Тем не менее механики оружия и большинства спецспособностей, как и отдельные детали в образах героев, весьма узнаваемы.
Но схожесть с известным шутером от Blizzard не помешала Paladins набрать свою аудиторию. Во многом это произошло благодаря изначально условно-бесплатной модели распространения. И игра продолжает укреплять свои позиции с каждым новым сезоном, периодически добавляя в ростер новых персонажей.

Destiny 2

Minęło sporo czasu od premiery Destiny 2 i teraz może być trochę trudno się w nią wciągnąć. Rozpoznanie, kto jest kim i gdzie kliknąć, nie jest już takie proste. Ale nie możemy nie wspomnieć o tej wspaniałej strzelance. W końcu Bungie nigdy nie tworzy złych gier.
To absolutnie epicka gra, a od 2017 roku zgromadziliśmy mnóstwo zawartości. W Destiny 2 można grać w pojedynkę, ale o wiele lepiej gra się w grupie. Lochy można zasadniczo pokonywać z losowymi sojusznikami, ale na rajdy warto już teraz skompletować normalną drużynę.

Valorant

Strzelanka sieciowa od Riot Games kontynuuje tradycje znanego Counter-Strike'a, ale wprowadza własne modyfikacje, dzięki którym rozgrywka jest bardziej dynamiczna i ciekawa. Główny cel meczu jest prosty: jedna z drużyn musi podłożyć kolczastą bombę (lokalną bombę) i zapewnić jej skuteczną detonację, podczas gdy druga drużyna musi zapobiec eksplozji. Pomiędzy rundami gracze kupują sprzęt i broń, a w trakcie meczu zamieniają się stronami: obrońcy stają się atakującymi, a atakujący obrońcami. Bitwa będzie trwała, aż jedna z drużyn zdobędzie 13 zwycięstw.
Nie będziesz grał abstrakcyjnymi terrorystami i agentami, ale bohaterami o unikalnych zdolnościach. Wśród agentów możesz znaleźć postać, której styl gry jest bliższy twojemu.
Tak, Valorant można uznać za grę drugorzędną. Riot Games czerpało inspirację z dwóch innych popularnych strzelanek i udało mu się stworzyć oryginalny projekt, który wymaga od gracza pewnych umiejętności, ale jednocześnie nie jest zbyt trudny do opanowania.

Overwatch 2

Umarł Overwatch, niech żyje Overwatch 2! Druga część zastępuje pierwszą, zachowując w pełni istotę poprzedniczki. Te same bitwy PvP na mapach, te same tryby i znani bohaterowie. Zmienił się tylko model dystrybucji: sama gra jest warunkowo darmowa, a monetyzacja opiera się na zakupie skórek w sklepie w grze i Karnecie Bojowym. Grafika również została nieznacznie ulepszona, ale nie zaszły żadne radykalne zmiany.

Escape from Tarkov

Jeden z najlepszych przedstawicieli popularnego gatunku strzelanek ekstrakcyjnych, którego istotą jest samodzielna lub grupowa wyprawa do rozległych lokacji, wykonywanie zadań i zbieranie cennych zasobów w określonym czasie. W tych lokacjach gracze mogą stawić czoła wielu niebezpieczeństwom – zazwyczaj spotkają się z przeciwnikami sterowanymi przez sztuczną inteligencję i najemnikami z przeciwnej drużyny, granymi przez prawdziwych bohaterów.
Ponadto, jedną z najważniejszych cech gatunku, a w szczególności Escape from Tarkov, jest element przetrwania. Gracze muszą uważnie monitorować stan zdrowia swoich postaci, szukać zapasów i lekarstw, a jeśli zajdzie taka potrzeba, także ich używać. Cechą charakterystyczną tej konkretnej gry jest również nacisk na realistyczne strzelanie i wiarygodne zachowanie broni, które można dostosować na wszelkie możliwe sposoby.

Star Wars: Battlefront 2

Strzelanka na dużą skalę oparta na Gwiezdnych Wojnach, obejmująca kluczowe bitwy ze wszystkich er sagi. W tej grze możesz wziąć udział w bitwie o stolicę Naboo, walczyć ze szturmowcami na Tatooine, odtworzyć atak Imperium na bazę rebeliantów na planecie Hoth, a nawet odwiedzić bazę Najwyższego Porządku „Starkiller”.
Ogólnie rzecz biorąc, Star Wars: Battlefront 2 ma również dość emocjonującą kampanię fabularną, której wydarzenia rozgrywają się tuż po zakończeniu Epizodu VI „Powrót Jedi”. Jednak najważniejszą cechą tej strzelanki jest nadal tryb wieloosobowy z wieloma znanymi sceneriami, bronią i pojazdami, a także możliwością wcielenia się w postacie z filmów.

Payday 2

W tej strzelance kooperacyjnej połączysz siły ze znajomymi i wspólnie ruszysz na napad. W drużynie może być maksymalnie czterech graczy, którzy mogą obrabować wiele banków. Oczywiście, nie jest to takie proste, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Zanim rozpoczniesz zadanie, musisz wszystko dokładnie przemyśleć — wybierz odpowiednią broń, dostosuj ją, przeanalizuj drogi ucieczki i mądrze oceń swoje mocne strony.
W każdej chwili, nawet przy dobrym przygotowaniu, coś może pójść nie tak. Ale nagroda jest warta wysiłku: pieniądze zarobione za wykonywanie zadań dla różnych przestępców można wydać na ulepszenie ekwipunku.

XDefiant

Darmowa strzelanka sieciowa od Ubisoftu, bardzo zbliżona ideą do trybu wieloosobowego z Call of Duty. Tak blisko, że XDefiant może być odpowiednią alternatywą, jeśli z jakiegoś powodu znudziła Ci się seria Activision.
XDefiant oferuje te same dynamiczne strzelaniny na małych arenach, zbudowanych na zasadzie trójtorowych ścieżek – trzech kierunków, po których porusza się większość graczy na mapie. Arsenał obejmuje standardowe dla fanów Call of Duty pistolety i pistolety maszynowe, karabiny szturmowe i snajperskie, strzelby oraz wszelkiego rodzaju broń pomocniczą, taką jak granaty i miny. Wszystkie tryby są znane: punkty obserwacyjne, wersja „potwierdzenia zabójstwa” i tak dalej. Być może główna różnica tkwi w systemie specjalistów z unikalnymi umiejętnościami, ale ten system również nie jest rewolucyjny. Wygląda na to, że Ubisoft miał na myśli Overwatch, tworząc tę ​​grę.

Quake Live

Quake Live to strzelanka oparta na Quake 3 Arena, która w przeciwieństwie do dwóch poprzednich gier z serii, skupiała się na dynamicznych bitwach wieloosobowych. Live to bezpośredni następca Areny, ale z dużo większą zawartością i ulepszona pod każdym względem.
W Quake Live kluczową rolę odgrywają szybkość i reakcja gracza, a także znajomość mapy. Próg wejścia jest dość wysoki, ale gdy już się zaangażujesz, niemal niemożliwe będzie rozproszenie uwagi. Tryby gry obejmują uznane klasyki: deathmatch, deathmatch drużynowy, przejmowanie flagi i inne. Sednem rozgrywki są zacięte strzelaniny w szalonych prędkościach, użycie różnorodnej broni i zastosowanie różnych technik, takich jak skoki rakietowe i ostrzał z dystansu.

Battlefield 2042

Najnowsza odsłona popularnej serii strzelanek wojskowych. Battlefield 2042 nie posiada kampanii fabularnej, a bitwy na rozległych mapach rozgrywają się w wyimaginowanej konfrontacji między Rosją a Stanami Zjednoczonymi w niedalekiej przyszłości, w świecie praktycznie pozbawionym zasobów naturalnych.
Tryb wieloosobowy jest zgodny z tradycjami serii: ogromne lokacje obsługują dziesiątki graczy (tutaj nawet 128), możliwość sterowania różnymi pojazdami, od czołgów po samoloty, oraz szeroki wybór broni i sprzętu. Główną innowacją Battlefield 2042 jest system losowych katastrof naturalnych. Jeśli masz pecha, niszczycielski huragan może wybuchnąć tuż podczas rozgrywki na mapie, nie oszczędzając ani sojuszników, ani wrogów, ani nawet najcięższego sprzętu.

Zmierzch

Oda do wszystkich klasycznych strzelanek lat 90., które w pewnym momencie wniosły ogromny wkład w odrodzenie gatunku retro FPS. W przypadku Dusk oldschool nie jest opakowaniem ani chwytem marketingowym, ale istotą i duszą gry. Nic nowego – wszystko, co najlepsze ze starych gier, odtworzone przez Davida Szymańskiego tak wiernie, jak to możliwe. Rozgrywki chyba nie trzeba opisywać: jeśli wiesz, czym są Doom, Quake, Hexen i Heretic, to Dusk już znasz. Po prostu graj.

Heretic

Na początku lat 90. Heretic wyróżniał się na tle innych Gry akcji 3D. Znany świat science fiction został zastąpiony mrocznym fantasy, a broń palna zastąpiona maczugami, magicznymi kosturami i kuszami. Nawet silnik id Tech został zmodyfikowany, aby umożliwić bohaterowi patrzenie w górę i latanie dzięki specjalnym wzmocnieniom. Nawiasem mówiąc, tych samych ulepszeń można używać nie od razu, ale w razie potrzeby dzięki wbudowanej mechanice ekwipunku.

Duke Nukem 3D

Duke Nukem 3D nieustannie wmawiał graczowi, że postać znajduje się w pełnoprawnym, trójwymiarowym świecie, a nie tylko w przestrzeni renderowanych płaszczyzn. Wielopiętrowe budynki z windami i odbiciami w lustrach sprawiały, że świat był bardziej realistyczny, a w niektórych miejscach można było nawet wysadzić ścianę. Nawiasem mówiąc, po wizycie w toalecie zdrowie nieco się poprawia, a tutejsze striptizerki chętnie przyjmują napiwki. Tak dobrze rozwinięta interakcja z otoczeniem nie jest obecna w każdej współczesnej grze wideo, nie sądzisz?

Rise of the Triad

Lost między innymi экшенов и незаслуженно забытая игра с огромным потенциалом, по сравнению с другими шутерами той эпохи. Огнестрельное оружие по умолчанию имеет бесконечный боезапас, так как вся суть игрового процесса состоит в том, чтобы оставить от врагов лишь мокрое место с помощью различных ракетниц, электрического посоха iли даже бейсбольной bity. Помимо стандартных предметов, на уровнях встречаются артефакты, дающие временный эффект. Среди них есть не только полезные (режим бога, режим полета и так далее), но i с негативными свойствами (галлюциногены, бесконтрольное перемещение по зигзагообразной траектории).
Помимо обилия кровавых спрайтов, игра отличается интерактивным для 1994 года окружением: можно расстреливать стеклянные перегородки и светильники, прыгать на катапультах и перемещаться на подъемниках. А подвижные стены стали не только проводником к секретным зонам, no и смертельной ловушкой.
В 2013 году вышел ремейк игры в полноценном 3D, который не только сохранил брутальную атмосферу i дизайн уровней, но i вдохнул в игровых персонажей жизнь, сопроводив ten действия дерзкими комментариями.

Redneck Rampage

Острая сатира, высмеивающая в хулиганской манере быт американской глубинки и ее жителей — tak называемых реднеков. Redneck Rampage — odin i последних шутеров эпохи псевдотрехмерной графики, i из движка Build выжали максимум технологических возможностей, что можно заметить по более высокому разрешению текстур. Помимо охоты на inопланетных монстров, на протяжении всего прохождения можно взаимодействовать с некоторыми местными жителями, использовать транспорт и восполнять характеристики едой и алкогольными напитками, но о побочных эффектах переедания, мы, пожалуй, умолчим.

Zero tolerancji

Doom w 1993 roku, w języku angielskim, i w języku angielskim współpracuj. И Zero Tolerance w naszym własnym języku. Ten system jest przeznaczony do gry w 2,5D i w… 16-bitowej konsoli Sega Mega Drive. Да, настоящий консольный шутер! Причем хороший: для того времени очень красивый, мрачный, с разнообразными врагами, боссами, сюжетом i персонажами.
Что интересно, в Zero Tolerance даже был кооператив. Купившие игру могли заказать по почте кабель и соединить им две консоли, подключив их к разным telewizyjna.

Krew

Мрачный i порой запутанный дизайн окружения, крикливые враги-сектанты, экзотический набор оружия, кровавые спрайты и обилие черного юмора — примерно так можно описать Blood, предаваясь ностальгии. Как и многие шутеры той эпохи, игра разделена на несколько эпизодов, на протяжении которых восставший из мертвых Калеб мстит культистам и их божеству за себя и своих близких. Причем восстанавливать справедливость придется не только огнестрелом, но и вилами, куклой вуду и даже пушкой Теслы.

GoldenEye 007

GoldenEye 007 принято считать одним из первых шутеров, который задолго до Halo: Combat Evolved показал, что FPS на консолях может быть не просто адекватной, но и удобной. Игра стала хитом: привязка к фильму про Джеймса Бонда, достойная графика, зрелищная стрельба и сложный ИИ противников (они даже посещали туалет по надобности) сделали свое дело. GoldenEye не просто позволяет пережить яркие сцены из фильмов, но и передает саму суть бондианы через шутерный геймплей.
Вместо линейных коридоров из трехмерных шутеров конца девяностых студия Rare предложила игрокам военные базы с множеством развилок, тайных ходов, вентиляций и лестниц. Выполнять задачи можно в любом порядке, а стиль игры зависит только от вашего желания: на выбор дают стелс со шпионскими гаджетами, открытый бой с оружием и кулаками или промежуточный вариант, в котором можно совмещать и то и другое, как настоящий агент 007, который мастерски адаптируется под ситуацию.
В моменты, когда героя обнаруживают и начинается стрельба, дизайнеры GoldenEye подражают киношной манере Бонда вести бой: британец стреляет от бедра, обязательно попадает в цель, а игрок наблюдает за артистичной хореографией побежденных противников. Именно для воссоздания этого ощущения авторы ввели в игру удобную систему автоприцеливания с «прилипанием» перекрестия к врагам.

Серия SWAT

Серия SWAT достаточно многогранна, но в контексте шутеров от первого лица можно выделить третью и четвертую части, созданные в начале нулевых. SWAT 3 и SWAT 4 вполне подходят даже под определение симулятора, благодаря своему подходу к реализму и вниманию к деталям.
В распоряжении игрока разнообразный арсенал оружия, соответствующий характеристикам из реальной жизни, набор вариативных команд для управления бойцами, а также масса вариантов прохождения миссий. Ведь и в реальности оперативники не всегда применяют огнестрельное оружие, вместо этого они могут уговорить преступника сдаться. Но в то же время любая ошибка может выйти боком: одно неверное движение или выстрел — и миссия провалена. К слову, если вам нравятся игры подобного формата, рекомендуем ознакомиться с духовной наследницей серии — Ready or Not.

Red Faction

Сюжетно Red Faction следует многим клише о Марсе будущего. Шахтеры страдают, их труд никто не ценит, еще и странная эпидемия начинается. Разумеется, вспыхивает восстание.
Но эта игра ценна не сюжетом, а геймплеем. Дело в том что в Red Faction частично разрушаемое окружение, что открывает дополнительный простор в схватке. Если враги окружили, можно попробовать проломить стену и обойти их. В программе также есть различная шахтерская техника, с помощью которой герой прокладывает себе puść. Даже странно, что подобных шутеров до сих пор мало.

Soldier of Fortune

Во многом Soldier of Fortune похожа на современные игры серии Call of Duty (собственно, Raven в сотрудничестве с другими студиями этой серией сейчас и занимается), но есть одно важное отличие — детальная система повреждений противников.
Руки, ноги и головы отлетают только так, благодаря чему Soldier of Fortune остается одним из самых брутальных шутеров в истории. У игры есть удачный сиквел с подзаголовком Double Helix и уже менее впечатляющая третья часть.

Prodeus

Pomimo soczystej, retro stylizacji z krwią, ciałem i pikselami, Prodeus nie gra się jak strzelanki z lat 90. z labiryntowymi przestrzeniami i naciskiem na czas reakcji, ale jak nowoczesna strzelanka konsolowa z komfortową grafiką. I nie jest to zaskakujące, ponieważ grę stworzyli ludzie, którzy wcześniej pracowali nad Battlefield 3, BioShock Infinite i Singularity.
Wrogowie w Prodeus są stale w zasięgu wzroku i pojawiają się tuż przed bohaterem, niczym w GoldenEye czy Doomie 2016. Nie brakuje amunicji i apteczek, a porażce nie tracimy postępów. Owszem, śmierć cofa zabójcę demonów do ostatniego punktu kontrolnego, ale pokonani wrogowie nie odzyskują sił po takim odrodzeniu. Twórcy przearanżowali jednak amunicję i apteczki w znanych lokacjach. Połączenie rozwiązań projektowych pozwala na pokonanie nawet najbardziej wymagających lokacji lub bossów bez konieczności wyczerpującego treningu czy zapamiętywania schematów zachowań przeciwników.
Jednak opinie na temat elegancji tych rozwiązań projektowych są podzielone. Niektórzy gracze uważają, że odradzanie się rujnuje wyzwanie w szybkiej, mięsistej strzelance, podczas gdy inni cieszą się możliwością ukończenia gry w komfortowych warunkach bez wyczerpującego treningu, popełniając tyle błędów, ile potrzeba.

Fashion Police Squad

W tej pacyfistycznej strzelance nie musisz nikogo zabijać ani iść na kompromis ze swoim sumieniem, godząc się na szarą moralność. Zadanie policjanta od stylu jest o wiele ważniejsze – powstrzymać przestępstwa przeciwko modzie i zamienić tłum obdartusów w ikonostas dobrego smaku! Zamiast tradycyjnej broni palnej – maszyna do szycia (do szycia garniturów biurowych), pasek z kolekcji modowej (do karania tych, którzy noszą obwisłe spodnie) i nawilżacz powietrza (do chłodzenia tych, którym jest za gorąco). Gra wygląda jak Doom Eternal (strój jednorożca dodano nie bez powodu), Elite Beat Agents i JoJo's Bizarre Adventure: Eyes of Heaven – wszystkie te gry toczyły zacięty pojedynek o tytuł najbardziej stylowej gry, ale w trakcie rozgrywki zdano sobie sprawę, że są już niezwykle stylowe, więc połączono je w jednego gigantycznego „transformatora” – Fashion Police Squad.
Gra studia Mopeful Games składa się niemal wyłącznie z żartów, dowcipów i memów na szeroką gamę tematów. Gwarantujemy, że poprawi Ci humor po długich sesjach poważnych strzelanek o siłach specjalnych i jednocześnie zasugeruje, że czas zacząć się lepiej ubierać.

XIII

Jak na swoje czasy, strzelanka wyróżniała się stylizowanym cel-shadingiem, pokazem scen skryptowanych i animacji rozgrywki wykorzystujących metodę obrazu w obrazie, a także efektami wizualnymi w postaci tekstu. Wszystkie te cechy razem wzięte sprawiły, że gra stała się spektakularnym komiksem dla dorosłych. Chociaż w 2020 roku wydano remake gry XIII, ze względu na dużą liczbę błędów technicznych w nowej wersji zalecamy najpierw zapoznanie się z oryginałem.

Czarny

Strzelanie w strzelance Criterion jest dopracowane w najdrobniejszych szczegółach (zwłaszcza dźwięk), a siła oddziaływania broni może być porównywalna do duologii B.J. Blazkowicza od MachineGames.
Główne role w Black grają nie schematyczne postacie, ale broń w rękach awatara gracza. To niszczycielska siła, zdolna niszczyć budynki w dynamicznym betonowym musicalu, z perkusyjnymi fragmentami eksplozji i a cappella tłuczonego szkła. Black to jedna z najbardziej zaawansowanych technologicznie gier na PlayStation 2 i pierwszego Xboksa, a z pewnością najgłośniejsza. Nie chodzi o popularność czy skandal, ale o przekazanie „muzyki” wojny, ryku działań wojennych, w których karabiny maszynowe i strzelby pełnią rolę instrumentów.

Powrót do zamku Wolfenstein

W Return to Castle Wolfenstein zdaje się obejmować wszystkie mity o nazistach, a gra kładzie szczególny nacisk na ich mistyczne aspekty. BJ Blazkowicz próbuje powstrzymać paranormalny oddział SS, który tworzy Übersoldat i dąży do przywrócenia życia Henrykowi I.
Fabuła jest przyjemnie szalona, ​​co działa na korzyść Return to Castle Wolfenstein. Dzięki tej historii gra jest bardzo różnorodna i nieustannie zaskakuje efektami specjalnymi. Klasyka gatunku i po prostu jedna z najlepszych strzelanek w historii.

Unreal

Kilkadziesiąt poziomów na dużą skalę, projekt harmonijnie łącząca starożytne budynki, naturalny krajobraz i science fiction, nowy standard grafiki 3D w grach tamtych czasów, unikalny wszechświat z własnymi rasami, elektroniczna ścieżka dźwiękowa zmieniająca dynamikę w zależności od rozgrywki — wszystko to wydawało się naprawdę nierealne w kontekście 1998 roku.
Kolejną cechą serii Unreal, w tym wieloosobowym turniejem, jest bogaty arsenał broni, a także alternatywny tryb strzelania wbudowany w każdy rodzaj. Oczywiście, to właśnie ta gra położyła podwaliny pod jedną z najsłynniejszych technologii dzisiejszych czasów – Unreal Engine.

Nightmare Reaper

Nightmare Reaper to kolejna gra nawiązująca do Dooma, ale częściowo zmodernizowana, z elementami looter shootera i roguelike'a. Wszystko jest klasyczne: pędź przez mroczne lokacje i rozwalaj wszystko, co się rusza. Poziomy są generowane proceduralnie, a przeciwnicy upuszczają broń – jest jej ponad 80 rodzajów o różnych cechach. Drzewko poziomów zostało sprytnie zapożyczone z gier takich jak Super Mario Bros.: aby kupić ulepszenie, musisz nie tylko zgromadzić pieniądze, ale także ukończyć minipoziom z elementami platformowymi. Co zaskakujące, jest to również strzelanka z elementami boomu, oparta na fabule: każdy poziom to w zasadzie koszmar, a na końcu zawsze budzisz się na oddziale szpitala psychiatrycznego. W miarę postępów w grze pojawiają się notatki, dzięki którym dowiadujesz się coraz więcej o głównej bohaterce i jej gorączkowych snach.

Severed Steel

Twórcy włączyli do swojej pierwszej gry historię zemsty w duchu Johna Wicka, scenerię Ghost in the Shell, dynamikę ruchu na ziemi z Dooma, bieganie po ścianach i ślizganie się z Titanfall 2, akrobacje z Mirror's Edge i zwolnione tempo z Maxa Payne'a. Brzmi fajnie? Chwila, twórcy mają jeszcze inne pomysły. Steel, główna bohaterka Severed Steel, straciła jedną rękę, co nakłada pewne ograniczenia na mechanikę strzelanki: nie może przeładować broni. Amunicję można uzupełnić jedynie podnosząc broń przeciwników. Jest jednak i pozytyw: zamiast utraconej ręki, dziewczyna ma potężny blaster, zdolny do przebijania się przez ściany na poziomach. Możesz to zrobić wszędzie, lokacje są zbudowane z wokseli, a elementy poziomów pięknie się rozpadają.

Metal: Hellsinger

Metal: Hellsinger koncentruje się przede wszystkim na kluczowej idei rozgrywki: aby uzyskać jak najlepszy efekt za pomocą różnych broni podczas walk z demonami, gracz musi strzelać w rytm muzyki dudniącej w tle. Co więcej, im lepiej graczowi udaje się dopasować rytm, tym bardziej agresywna i dynamiczna staje się muzyka.
Nie trzeba dodawać, że przy takiej mechanice łatwo byłoby zepsuć grę, wybierając niewłaściwe kompozycje do ścieżki dźwiękowej. Jednak twórcy Metal: Hellsinger, studio The Outsiders, spisali się jeszcze lepiej, niż można było przypuszczać – zaprosili członków znanych zespołów metalowych do nagrania utworów do gry: Dark Tranquillity, Arch Enemy, Trivium, Lamb of God i innych. Nawet Serj Tankian, który zasłynął jako wokalista zespołu System of a Down, znalazł tu swoje miejsce.

Serious Sam: The First Encounter

Klasyka gatunku i niezwykle dynamiczna strzelanka poświęcona walkom głównego bohatera Sama Stone'a z kosmitami pragnącymi zniewolić ludzi.
Rozgrywka w Serious Sam: The First Encounter koncentruje się na nieustannym ruchu. Tłumy różnych potworów nieustannie pędzą w stronę Sama, a on strzela do wrogów z różnych broni, od czasu do czasu rzucając im dowcipne żarty. Ta sama rozgrywka stanowi podstawę wszystkich pozostałych części serii Serious Sam, więc po ukończeniu pierwszej części możesz śmiało sięgnąć po kontynuacje.

Quake i Quake 2

Staroszkolne i dość hardkorowe strzelanki od id Software, łączące mroczne światy fantasy z radosną muzyką, w której elektronika i metal przeplatają się ze sobą. Pierwszy Quake w rzeczywistości nie ma fabuły – jedynie zestaw luźno powiązanych ze sobą tras przez średniowieczne zamki i dziwne ruiny, po których wędrują umarli i inne potwory. W Quake 2 jest jednak pewna centralna historia, poświęcona wojnie ludzi z kosmitą Stroggiem. Główny bohater gry będzie musiał odwiedzić planetę, z której pochodzą najwięksi wrogowie ludzkości.

Aliens vs. Predator 2

Aliens vs. Predator 2 i tryb wieloosobowy, ale wciąż najcenniejszą rzeczą w tej grze jest różnorodność rozgrywki i treści kampanii fabularnych.

The Operative: No One Lives Forever

Stylowa gra szpiegowska. Strzelanka z elementami skradankowymi i okazjonalną koniecznością korzystania z różnych gadżetów, nawiązujących do filmów o Jamesie Bondzie. Jednak bohaterką The Operative: No One Lives Forever, a właściwie główną bohaterką, jest kobieta o imieniu Kate Archer, agentka specjalnej organizacji UNITY. Podczas misji na całym świecie szpieg walczy z przestępcami z H.A.R.M. И гаджеты у нее соответствующие — например, смертельно опасная помада, которая превращается в оружие.
The Operative: Nikt nie żyje wiecznie точно понравится любителям шпионских историй и тем, кто ценит игры с увлекательным, пусть и слегка безумным сюжетом i оригинальными maszyny.

Ion Fury i Phantom Fury

Ion Fury — ретрошутер от первого лица, который возвращает игроков в золотую эпоху 1990-х годов, но при этом предлагает современную подачу сюжета. Главная героиня, Шелли Харрисон, сражается с армией кибернетических врагов, стремясь остановить их создателя, злодея по имени doktor Хескель. Phantom Fury udostępnia historię i предлагает еще неожиданных ситуаций, уникального i необычного оружия, разнообразных врагов и запутанных lek.

Środek przeciwbólowy

Главного героя игры сразу же бросают в самое пекло — на арены, где ему предстоит в распрыжке преодолевать огромные расстояния i с помощью разного оружия убивать даже не десятки, а сотни монстров.
Удивительно, но Чистилище в Painkiller состоит не только из лавовых озер и туманных бесформенных миров, где обитают заблудшие души. Главному герою предстоит бороться с демонами и в оперном театре, и в психиатрической лечебнице, и на военной базе, i даже во дворе заснеженного замка. Кто это все построил, мы не знаем — да и не надо. Главное, что декорации в игре меняются с огромной скоростью i никогда не успевают надоесть.

Neonowa biel

Czy chcesz sprawdzić? А паркур? Ten artykuł jest dostępny w nowych wersjach: студия Angel Matrix nie jest dostępny dla две эти вещи в edinое целое, но и завернуть их в яркую обертку экшен-платформера w stylistyce anime.
Rozwiązanie w Neon White opinie: вы должны как можно быстрее добраться до финиша на уровне, попутно истребив всех демонов. Для этого у вас есть карты оружия, которые можно использовать как, собственно, оружие — а можно сбросить, получив двойной прыжок или рывок вперед. Сначала вы будете добираться до финиша обычным маршрутом — но вскоре вы заметите, что на каждом уровне есть масса коротких путей, которые можно использовать с помощью упомянутых карт.
И вот здесь оказывается, что Neon White — это не шутер и даже не платформер. Это головоломка, каждый уровень в которой — это пазл на оптимизацию, после решения которого вы всякий раз чувствуете себя величайшим в мире киберспортсменом. А еще здесь крутой саундтрек в духе шутеров вроде Unreal Tournament — идеальная музыка, чтобы ставить рекорды.

«Зной» (Swelter)

Действие кампании разворачивается в Сити-545 — одном из городов Центральной Азии, в котором, несмотря на разрушения, явно улавливается восточный колорит вперемешку с атмосферой СССР. Местные группы повстанцев не могут договориться между собой, и только агент лямбда-сопротивления может примирить их и объединить в борьбе против пришельцев.
Сам геймплей «Зноя» мало чем отличается от оригинальной игры: здесь есть и головоломки, основанные на физике, и исследование локаций, и использование транспортных средств. Но необычный сеттинг, переработанный арсенал оружия и некоторые механики дают возможность взглянуть на известную вселенную под другим углом. Пускай и всего лишь на пару часов.

Post Void

Весьма занятный шутер, сочетающий крайне динамичный геймплей в духе ранних частей Doom и Quake и сюрреалистический стиль, в котором преобладают кислотные цвета и с трудом различимые образы. В центре игрового процесса — постоянное движение вперед, необходимость метко стрелять и стремительно реагировать на появляющихся перед носом врагов. Заучить расположение противников и запомнить структуру уровней не выйдет, поскольку каждая локация в Post Void всякий раз создается с нуля через процедурную генерацию.
Кроме того, Post Void — довольно хардкорный шутер, который не раз и не два испытает ваши навыки. Отличный вариант для тех, кто хочет меньше думать и больше стрелять, полагаясь исключительно на собственные рефлексы и способность сконцентрироваться в условиях хаотичного виртуального мира.

Cruelty Squad

Эксцентричный шутер с сюрреалистичной графикой, хаотичным дизайном локаций и элементами жанра immersive sim. События игры происходят на больших открытых локациях, не предполагающих единого пути прохождения. По уровням бродят цели, которые главному герою следует устранить — и как именно он это сделает, зависит только от игрока. Можно выбрать скрытный вариант, добираясь до жертвы по малозаметным переулкам, — или же, напротив, атаковать в лоб, используя широкий арсенал оружия. Есть также возможность прокачать навыки и приобрести новые способности, которые откроют еще больше возможностей для прохождения и выполнения заданий.

Black Mesa

Black Mesa — ремейк первой Half-Life, созданный командой фанатов Crowbar Collective. Но не дайте себя обмануть. В этом случае характеристика «фанатский проект» вовсе не означает, что игра получилась хуже, чем шутер самой Valve. Наоборот, Black Mesa оказалась настолько удачной, что компания, создавшая оригинал, без каких-либо проблем позволила продавать ремейк в Steam.
Создателям Black Mesa удалась сложная задача. Они смогли сохранить атмосферу оригинальной игры и при этом заметно переработать ее во многих akceptacja. Переработали графику, используя более современный движок Source, переделали физическую модель, изменили структуру некоторых уровней, с нуля создали искусственный интеллект врагов, добавили новые элементы и даже кое-что поменяли в сюжете. Больших изменений в повествовании, впрочем, не произошло — это по-прежнему история об ученом Гордоне Фримене, который после неудачного эксперимента столкнулся с необходимостью защищать исследовательский комплекс от пришельцев из иных миров.