Plusy i minusy Dragon Age: The Veilguard – wrażenia po 33 godzinach

Spis treści:

• Gra kontynuuje ogólną fabułę i robi to interesująco
• The Veilguard jest zbyt pozytywny i bezzębny
• System walki jest imponujący i dynamiczny
• Wizualnie jest to „glamour fantasy”, które nie pasuje do uniwersum
• Gra jest oszczędna, ale ma wiele sekretów i zadań pobocznych
• Gra ma problemy techniczne – przynajmniej na PC
• Towarzysze są różnorodni i każdy ma swoje własne problemy – w najlepszych tradycjach BioWare

Po nieudanych premierach Mass Effect: Andromeda i Anthem wielu graczy rozczarowało się BioWare, studiem znanym z tworzenia kultowych gier RPG. Co więcej, Dragon Age: Inquisition, choć chwalony, nie usatysfakcjonował wszystkich fanów serii. W rezultacie reputacja BioWare została zagrożona, a wielu fanów zaczęło wątpić w zdolność studia do tworzenia wysokiej jakości i angażujących projektów w przyszłości.

The Veilguard ma potencjał, by przywrócić reputację BioWare i pomimo pewnych niedociągnięć, prawdopodobnie odniesie sukces. Gra to rozbudowana, wielopłaszczyznowa gra przygodowa RPG z wyrazistymi postaciami, za co twórcy zawsze byli chwaleni. Powrót do tradycji, obejmujący głęboką narrację i rozwój postaci, mógłby przyciągnąć zarówno starych, jak i nowych fanów, co byłoby ważnym krokiem dla BioWare w kierunku odbudowania zaufania publiczności.

Tekst okazał się miejscami nierówny i kontrowersyjny, dlatego postanowiłem przedstawić go w formie zalet i wad. Który z nich przeważa nad drugim, zależy od Ciebie.

Korzyści płynące z wykorzystania nowoczesnej technologii w życiu codziennym są oczywiste. Po pierwsze, znacznie upraszcza ona rutynowe zadania, oszczędzając czas i wysiłek. Po drugie, nowoczesna technologia zapewnia dostęp do informacji w dowolnym czasie i miejscu, co przyczynia się do wzrostu edukacji i świadomości. Technologia pomaga również usprawnić komunikację między ludźmi, zmniejszając odległości i czas potrzebny na wymianę wiadomości. Ponadto innowacyjne rozwiązania w dziedzinie opieki zdrowotnej i ekologii pomagają poprawić jakość życia i chronić środowisko. Wprowadzenie technologii do różnych dziedzin życia otwiera nowe możliwości rozwoju biznesowego i osobistego, czyniąc je integralną częścią współczesnego społeczeństwa.

Gra kontynuuje ogólną fabułę i robi to w interesujący sposób

The Veilguard kontynuuje fabułę „Inkwizycji”, zanurzając graczy w fascynującym świecie fantasy. Główny bohater, o imieniu Rook, może być mężczyzną, kobietą lub osobą niebinarną. Wraz z Varricem wyrusza na poszukiwanie Solasa. Ten starożytny bóg elfów, który w poprzedniej grze przebrał się za zwykłego śmiertelnika, stał się nawet częścią Inkwizycji. Podczas śledztwa bohaterowie odnajdują Solasa w Tevinterze, gdzie przerywają jego niebezpieczny rytuał mający na celu zniszczenie Zasłony – granicy między światem rzeczywistym a zamieszkaną przez duchy Pustką. Gra oferuje graczom wyjątkowe doświadczenie z bogatą historią i wciągającą rozgrywką, w której każda decyzja wpływa na historię i rozwój postaci.

Rytuał może zostać przerwany, co uwięzi Solasa w Pustce. Sytuacja jednak zaostrza się, gdy z Pustki wyłaniają się dwaj okrutni bogowie elfów, niegdyś uwięzieni przez Solasa, znani jako Straszliwy Wilk. Bohater musi stawić czoła tym potężnym wrogom, tworząc drużynę wyjątkowych jednostek, co jest znakiem rozpoznawczym gier BioWare. Ta epicka opowieść fantasy stawia przed graczem wyzwanie uratowania całego świata.

Rook osiedla się w Twierdzy Grozy Wilka, położonej w Pustce i połączonej z innymi lokacjami poprzez tajemnicze Rozdroża, które otwierają drogę do dowolnego miejsca. Niedaleko znajduje się Solas, z którym Rook okresowo się konsultuje. Okazuje się, że Solas nie jest prawdziwym złoczyńcą – po prostu przetrwał wiele lat i jest gotów poświęcić niezliczone życia dla swojej wersji dobra. To dobro, choć zniekształcone przez jego pojmowanie, odgrywa kluczową rolę w jego działaniach i motywacjach.

Solas, znany jako bóg podstępu, stawia pytania o jego prawdziwe intencje. Czy jego troska o Rooka i jego załogę jest szczera, czy to tylko podstęp? Być może planuje wykorzystać zaufanie Rooka, aby uciec z więzienia przy pierwszej okazji. Ta gra manipulacji pozostawia wiele pytań na temat lojalności i prawdziwych motywów postaci, podkreślając złożoność ich interakcji w świecie pełnym intryg.

Filozoficzne rozmowy z Solasem są dobrze napisane, a sam Wilk Grozy okazuje się interesującą i wielowarstwową postacią. Dotyczy to również wszystkich kluczowych postaci gry, co podkreśla unikalny styl klasycznego BioWare. Każda postać posiada głębię i charakter, dzięki czemu interakcje z nią są angażujące i znaczące dla rozgrywki.

Fabuła nowej gry przedstawia powrót Inkwizytora z poprzedniej części, który kontynuuje swoją pracę na południu Thedas, podczas gdy Rook i jego drużyna walczą z bogami na północy. W historii pojawia się również Morrigan, gotowa zaoferować swoją pomoc. Ta interakcja postaci dodaje głębi historii i tworzy interesujące rozwinięcia.

Pomimo potęgi bogów, Ręka stawia czoła bardziej przyziemnym zagrożeniom – fanatycznym Venatori, najeźdźcom Qunari, którzy wyrzekli się Qun, mrocznym pomiotom i innym złoczyńcom. Wszystkie te stworzenia nieuchronnie przyciągają uwagę zbiegłych elfich bogów, którzy starają się przeciągnąć je na swoją stronę. W rezultacie liczba zadań rośnie, a każde działanie wiąże się z przeciwdziałaniem większemu złu. Jak w najlepszych tradycjach fantasy, wszystkie wątki fabularne przeplatają się, podkreślając wagę każdego działania, nawet tego najdrobniejszego, w walce z ciemnością.

Rozgrywka nie jest zbyt zróżnicowana. Podczas 33 godzin gry miałem tylko jeden sensowny wybór, a reszta to po prostu opcje dialogowe.

Wady to wady lub negatywne aspekty czegoś. Mogą one przejawiać się w różnych obszarach, w tym w produktach, usługach, relacjach i cechach osobistych. Zrozumienie wad jest ważne dla podejmowania świadomych decyzji. Na przykład, wybierając produkt, należy rozważyć możliwe wady, które mogą wpłynąć na jego użytkowanie i satysfakcję.

Obiektywna ocena wad jest ważna. Pozwala to nie tylko uniknąć rozczarowań, ale także lepiej przygotować się na potencjalne problemy. Analizując wady, można znaleźć sposoby na ich zminimalizowanie, a nawet przekształcenie w zalety, co pomoże poprawić ogólne wrażenia.

Wady mogą być również związane z aspektami emocjonalnymi, takimi jak stres czy niezadowolenie. Zrozumienie tych punktów przyczynia się do głębszego zrozumienia sytuacji i pomaga w znalezieniu rozwiązań. Zatem znajomość wad pozwala podejmować bardziej świadome decyzje i osiągać pożądane rezultaty w różnych dziedzinach życia.

Strażnik Welonu jest zbyt pozytywny i bezzębny

Seria przeszła długą drogę. Minęło sporo czasu od premiery Dragon Age: Początek, kiedy postacie nieustannie przebywały w ponurej atmosferze. Strażnika Welonu można uznać za szczyt tej ewolucji, w której nacisk przesuwa się z mroku na jaśniejsze i bardziej zabawne elementy. W tym kontekście nekromanta Emmrik stał się interesującą postacią z nietypowym towarzyszem – małym szkieletorem, który przynosi herbatę. Dodaje to odrobinę humoru i oryginalności do świata, który niegdyś był przesiąknięty mrokiem.

Historia jest opowiadana przez narratora Varrica, który tym razem nadaje narracji jeszcze więcej baśniowych elementów. Tworzy to atmosferę lekkiego fantasy, w przeciwieństwie do ponurego nastroju, który charakteryzował pierwszą część Dragon Age. To podejście pozwala zanurzyć się w świecie pełnym magii i przygód, wnosząc świeżą perspektywę do znanego uniwersum.

Przeczytaj także:

Dark fantasy i grimdark: geneza, cechy i główni przedstawiciele

Dark fantasy i grimdark to podgatunki fantasy, które kładą nacisk na mroczne, często beznadziejne światy. Gatunki te różnią się od tradycyjnego fantasy brutalną fabułą, złożoną postacią i moralną niejednoznacznością.

Dark fantasy ma swoje korzenie w twórczości takich autorów jak H. P. Lovecraft i Michael Moorcock. Ich dzieła poruszają tematy szaleństwa, wewnętrznej walki i sił destrukcyjnych. Grimdark z kolei powstał jako odpowiedź na tradycyjne wyobrażenia o fantasy, kładąc nacisk na realizm i surowość życia w fikcyjnych światach.

Głównymi cechami dark fantasy są ponura atmosfera, elementy horroru i często pesymistyczny pogląd na naturę ludzką. Grimdark kładzie nacisk na realistyczne i często brutalne konsekwencje działań postaci, dzięki czemu jest bardziej adekwatny do realiów naszego świata, nawet w fikcyjnym uniwersum.

Głównymi przedstawicielami dark fantasy są autorzy tacy jak George R.R. Martin, którego „Pieśń lodu i ognia” pełna jest politycznych intryg i moralnej niejednoznaczności. Gatunek grimdark obejmuje dzieła takie jak „Pierwsze prawo” Joe Abercrombiego, w którym bohaterowie ponoszą brutalne konsekwencje swoich wyborów i funkcjonują w środowisku, w którym dobro i zło nie mają wyraźnych granic.

W ten sposób dark fantasy i grimdark wciąż ewoluują, przyciągając czytelników swoimi unikalnymi cechami i głębokimi fabułami, które skłaniają do refleksji nad naturą człowieczeństwa i moralnością.

Bajkowy charakter i brak przemocy w grze mogą być postrzegane jako subiektywna wada. Dla niektórych graczy może to być atrakcyjny aspekt. Jednak seria Dragon Age pierwotnie zanurzała nas w mrocznym i złożonym świecie, w którym głównymi tematami były cierpienie biednych i chorych elfów, zdrady, okrutni zabójcy i krwiożercze stworzenia zrodzone z ciemności. Elementy te dodały grze głębi i emocji, podkreślając poważne problemy społeczne i etyczne.

Akcja gry toczy się w północnym Thedas, regionie o unikalnych tradycjach i obyczajach, o czym wspominały już poprzednie części. Na przykład w Tevinterze trwa niekończąca się walka o władzę, a niewolnictwo jest powszechne. Fabuła gry ma być bogata w polityczne intrygi i brutalne konflikty, ale The Veilguard oferuje coś innego. To lekka historia o starciu dwóch złowrogich elfich bogów, pozbawiona głębi i powagi. Autorzy zdają się unikać natarczywych tematów i konfliktów, przez co gra jest mniej angażująca i ma mniejszy wpływ na rozgrywkę. Ta decyzja prowadzi do wrażenia, że ​​fabule brakuje intensywności i powagi, co może pozostawić graczy z poczuciem niekompletności.

Postacie z poprzednich gier opisywały straszne rzeczy, które w rzeczywistości okazują się nie takie straszne. Na przykład Dom Kruków, którego zabójcy wzbudzali strach w całych miastach i państwach, Tak naprawdę to mała grupa ideologicznych obrońców ojczyzny. Ci pozbawieni skrupułów zabójcy okazują się być całkiem miłymi i życzliwymi ludźmi.

Zaletami produktu są jego wysoka wydajność, niezawodność i przystępna cena. Zapewnia on doskonałe rezultaty, co czyni go idealnym wyborem dla użytkowników ceniących jakość. Ponadto jest łatwy w obsłudze, co pozwala na łatwą integrację z codziennymi zadaniami. Przystępna cena czyni go atrakcyjną opcją dla szerokiego grona odbiorców, zarówno użytkowników prywatnych, jak i biznesowych. Oferowana wydajność i oszczędność czasu znacząco zwiększają produktywność, co z kolei przyczynia się do pomyślnego wykonania powierzonych zadań.

System walki jest imponujący i dynamiczny

Zgódźmy się, że prawdziwie wysokiej jakości taktyczny system walki był obecny tylko w pierwszej części Dragon Age. W kolejnych grach był jedynie namiastką. Nowa wersja całkowicie eliminuje walkę turową. Teraz bohater może unikać i parować ataki, aktywnie poruszając się po arenie i szybko używając umiejętności. Gracz ma do dyspozycji trzy klasy, ale aby przetrwać w walce, niezbędny jest ciągły ruch, w przeciwnym razie postać szybko zginie. Chociaż gra oferuje tylko trzy mikstury lecznicze, podobnie jak w serii Souls, można je ulepszyć, aby uzyskać więcej możliwości leczenia.

The Veilguard oferuje graczom pełne i wciągające doświadczenie RPG akcji, które znacznie przewyższa parodystyczne elementy taktyczne występujące w grach takich jak Inkwizycja. Chociaż w grze brakuje tradycyjnej rozgrywki taktycznej, mechanizm aktywnej pauzy pozwala graczom wydawać polecenia sojusznikom, wybierając cele i strategie ataku. Dodaje to głębi systemowi walki i stwarza możliwości synergii między umiejętnościami postaci, co jest szczególnie ważne w walce z dużymi przeciwnikami. Chociaż każdy sojusznik może leczyć, liczba aktywnych slotów umiejętności jest ograniczona do trzech, co zmusza graczy do starannego wyboru najważniejszych zdolności w każdej bitwie. Takie podejście do projektowania walki sprawia, że ​​The Veilguard to wciągająca gra, łącząca elementy strategii i dynamicznej akcji.

Aktywna pauza może nie być konieczna, ponieważ skróty klawiszowe pozwalają na szybkie reakcje w grze. Z pewnością docenisz jednak możliwość użycia aktywnej pauzy do krótkiego odpoczynku, zwłaszcza gdy przeciwnicy nie dają Ci szansy na złapanie oddechu. Pozwoli Ci to lepiej zaplanować działania i dostosować się do sytuacji na polu bitwy.

Wrogowie w grze są zróżnicowani, ale ich przewaga liczebna niezmiennie wymaga od gracza stosowania ataków dystansowych i skutecznej kontroli pola bitwy. Pozwala to na skuteczne zarządzanie zagrożeniami i utrzymanie strategicznej przewagi.

Minibossowie wyróżniają się na tle głównych bossów wyjątkową siłą i agresywnością. Potrafią atakować z dystansu, zadając obrażenia obszarowe, a także skakać lub teleportować się po arenie, co czyni ich szczególnie niebezpiecznymi. Ci przeciwnicy potrafią zniszczyć bohatera zaledwie kilkoma ciosami, całkowicie ignorując jego zdrowie. Jednak ich pokonanie jest niezbędne, aby odblokować dostęp do superbossów na Rozdrożach, gdzie walki stają się jeszcze bardziej ekscytujące i wymagające. Pokonanie tych wyzwań wymaga nie tylko umiejętności, ale także strategicznego myślenia, co czyni rozgrywkę jeszcze bardziej ekscytującą.

Wady są ważnym aspektem w każdej dyskusji, niezależnie od tego, czy dotyczy ona produktu, usługi czy pomysłu. Ważne jest, aby mieć świadomość tych wad, aby podejmować świadome decyzje. Mogą one obejmować wysoki koszt, słabą wydajność lub ograniczone funkcje. Ich analiza pomaga zidentyfikować potencjalne zagrożenia i niedociągnięcia. Rozważając te wady, możesz lepiej przygotować się na potencjalne wyzwania i wybrać najlepszą opcję dla swoich potrzeb. Zrozumienie tych wad nie tylko pomoże Ci uniknąć rozczarowań, ale także pozwoli Ci mądrzej planować przyszłość.

Wizualnie to „olśniewające fantasy”, które nie pasuje do uniwersum.

Niektórzy mogą uznać to za zaletę, ale pamiętajcie Origins. Seria pierwotnie była mrocznym fantasy. Czy jaskrawe, pierzaste stroje, jak te na koncertach popowych, są tu odpowiednie? Odzwierciedla to również długą drogę, jaką przebyło BioWare, stopniowo odchodząc od mrocznego klimatu swoich ostatnich gier.

Wszystkie aktualne trendy młodzieżowe są tu reprezentowane, w interpretacji producentów. Wśród obecnych elementów wyróżniają się fiolet i złoto, kapelusze, pióra i stylizacja w duchu popularnych seriali animowanych CG. Te trendy w modzie tworzą obrazy, które odzwierciedlają aktualne trendy wśród młodych ludzi.

Zaletami tego podejścia są jego wydajność i prostota. Pozwala ono znacząco poprawić wyniki, zapewniając stabilny wzrost i rozwój. Dzięki jego wdrożeniu można zoptymalizować procesy, co z kolei prowadzi do oszczędności czasu i zasobów. Warto również zauważyć, że metoda ta przyczynia się do poprawy jakości usług i zadowolenia klientów, co jest ważnym aspektem dla każdej firmy. Zastosowanie tego podejścia pozwala na szybką adaptację do zmian na rynku, co czyni je szczególnie istotnym w nowoczesnych warunkach.

Gra jest uporządkowana, ale pełna sekretów i zadań pobocznych

Przypomnij sobie elementy z gier mobilnych i przeglądarkowych w „Inkwizycji”, związane z wysyłaniem postaci na wyprawy i zarządzaniem organizacją. W „The Veilguard” możesz się bez tego obejść. Na szczęście gra nie zawiera sztucznych dodatków, które odwracają uwagę od głównej rozgrywki. Jedynym wyjątkiem są różnorodne zasoby, które trzeba zbierać, aby ulepszyć swój ekwipunek. Zasoby te są rozrzucone po całym świecie gry, a ich zbieranie jest standardową praktyką w nowoczesnych grach.

Gra oferuje graczom możliwość eksploracji zwartych, przypominających korytarze lokacji. Każda przestrzeń zawiera strefy walki, kupców i liczne zadania poboczne, a także obszary eksploracji z zagadkami. Choć zagadki są prostsze niż w Genshin Impact, wciąż urozmaicają rozgrywkę i dodają ciekawe elementy do przygody.

Wszystkie lokacje są pełne sekretów. Skrzynie oznaczone na mapie przyciągają uwagę, ale dotarcie do nich nie jest łatwym zadaniem. Będziesz musiał użyć sprytu, a w niektórych przypadkach siły.

Rozdroża są pełne sekretów i tajemnic. Niektóre zadania można ukończyć tylko pokonując minibossów w określonych lokacjach powiązanych z różnymi obszarami Rozdroża. Pomyślne pokonanie tych wyzwań odblokuje superbossę, który będzie stanowić prawdziwe wyzwanie dla graczy. Przygotuj się na poważne bitwy i starannie przygotuj się do walki z tym groźnym przeciwnikiem.

Zadania poboczne to angażujące i zróżnicowane zadania w grze. Mogą one przychodzić pocztą, pojawiać się w notatkach, być upuszczane przez towarzyszy lub być odkrywane na ulicach miast i wsi. Jakość tych zadań jest różna, ale zazwyczaj trafiałem na ciekawe historie. Na przykład zadanie o echu ze studni, które doprowadziło całą chłopską rodzinę do szaleństwa i ją przechwyciło, tworzy wyjątkową atmosferę i pozwala wciągnąć gracza w świat gry. Takie zadania nie tylko urozmaicają rozgrywkę, ale także pozwalają głębiej zanurzyć się w historii i kulturze świata gry.

Czasami w rozgrywce zdarzają się nieodpowiednie momenty. Na przykład, kupiec na targu może skierować bohaterów na złą drogę, a następnie zostawić na ladzie notatkę wskazującą właściwy kierunek. Chociaż można to wytłumaczyć konwencjami rozgrywki, takich absurdów jest w grze zbyt wiele. To zmniejsza zaufanie do świata gry i jego logiki.

Minus to znak używany do oznaczania wartości ujemnych, odejmowania lub niedoboru czegoś. W matematyce znak minus odgrywa kluczową rolę w działaniach arytmetycznych. Wskazuje, że jedną liczbę należy odjąć od drugiej, podkreślając w ten sposób różnicę i związek między wielkościami. W życiu codziennym pojęcie „minus” może również odnosić się do negatywnych aspektów lub wad czegoś, czy to w relacjach osobistych, ocenie produktu, czy analizie sytuacyjnej. Mając to na uwadze, ważne jest, aby brać pod uwagę minusy w kontekście, aby podejmować świadome decyzje i unikać potencjalnego ryzyka. Zrozumienie minusów pomaga lepiej docenić zalety i je ocenić. i „kontra”.

Gra ma problemy techniczne, przynajmniej na PC.

Napotkałem poważny problem w The Veilguard, który całkowicie przestał działać po 25 godzinach rozgrywki na PC. Do tego momentu gra działała bez żadnych zacięć i nie wprowadzałem żadnych zmian, które mogłyby ją uszkodzić. Ta sytuacja rodzi pytania o stabilność i niezawodność gry, ponieważ użytkownicy oczekują bezproblemowej rozgrywki.

Włosy postaci nagle zniknęły, a następnie tekstury zaczęły się ładować. Później ten sam problem wpłynął na geometrię gry. Czas ładowania wydłużył się o 50%, co prowadziło do opóźnień nawet w menu. W przerywnikach filmowych postacie czasami się nie ładowały, a dialogi zaczynały brzmieć z opóźnieniem. Co więcej, gra cierpiała na nagłe spadki liczby klatek na sekundę bez wyraźnego powodu, a jedynym sposobem na ich rozwiązanie był restart.

W grze wystąpił ciekawy incydent: model postaci w menu nagle zmienił się na inny, bezwłosy. Najwyraźniej było to związane z szybkim przemieszczaniem się między lokacjami na mapie. Jednak po skorzystaniu z lustra w bazie problem zniknął. Ogólnie rzecz biorąc, gra ma wiele innych błędów, które również wymagają uwagi deweloperów.

Zaletami produktu są jego wysoka jakość i niezawodność. Zapewnia on doskonałe rezultaty i spełnia potrzeby użytkowników. Produkt jest łatwy w użyciu i dostępny, co czyni go idealnym wyborem dla szerokiego grona odbiorców. Ponadto jego konkurencyjna cena przyciąga nowych klientów. Pozytywne opinie użytkowników potwierdzają jego skuteczność i trwałość. Taki produkt będzie doskonałym uzupełnieniem każdej firmy, zapewniając stabilny wzrost i rozwój.

Towarzysze są różnorodni, każdy z własnymi problemami – w najlepszych tradycjach BioWare

Możesz zabrać ze sobą tylko dwóch, ale każda para prowadzi różnorodne dialogi, zależne od kontekstu. Imponujące jest to, jak starannie zaplanowano te dialogi i jak wiele ich jest. To nie są zwykłe rozmowy – każda kwestia ma znaczenie i wagę.

Towarzysze znajdują się w oddzielnych pokojach, gdzie można obserwować hobby ich właścicieli. Na przykład zabójca Lucanis uważnie monitoruje potrawy przygotowywane przez swoich towarzyszy broni. To prawdziwy smakosz, który nie tylko ceni gotowanie, ale także starannie dobiera składniki dla swoich towarzyszy.

Szary strażnik Davrin rzeźbi w drewnie, tworząc unikatowe przedmioty. Krasnolud Harding pielęgnuje mały ogród, ciesząc oko różnorodnością roślin. Elfka Bellara odnawia tajemnicze starożytne artefakty, dając im nowe życie i odkrywając ich sekrety. Te postacie wykazują się kunsztem i pasją do swojego rzemiosła, wzbogacając otaczający je świat.

Każdy towarzysz ma swoją własną, unikalną historię i ważne zadanie. W tym przypadku ich osobiste zadania zajmują dużo czasu i są porównywalne pod względem ważności do zadań głównych. Nawet Solas podkreśla, że ​​drużyna musi być zjednoczona i spójna, aby osiągnąć zwycięstwo nad Starymi Bogami.

Jest jednak pewien minus: towarzysze dołączają do Rooka bez powodu i zachowują się tak, jakby znali go od dawna. Bez wahania wierzą w jego opowieści o powracających bogach i podążają za nim bez pytania. Niektórzy z nich mają nadzieję na ukończenie osobistego zadania, którego znaczenie nie dorównuje wyzwaniom, z którymi zmierzy się drużyna.

W chwili pisania tego tekstu nie ukończyłem jeszcze gry. Niektórzy twierdzą, że ukończenie Dragon Age: The Veilguard może zająć ponad 80 godzin. Nie mogę się doczekać, żeby ukończyć grę w 100%, zwłaszcza biorąc pod uwagę superbossów na Rozdrożach. Dodatkowo gra oferuje wiele ciekawych zadań pobocznych, które angażują i dodają głębi rozgrywce.

BioWare rzeczywiście zrobiło krok w stronę powrotu, ale niestety nie w najlepszej formie. Ton gry może nie przypaść do gustu wielu osobom, ponieważ nie wpisuje się w tradycje serii Dragon Age. Wygląda na to, że BioWare nieufnie podchodzi do swojego uniwersum i stara się unikać kontrowersyjnych tematów. Poprawność polityczna w dark fantasy budzi wątpliwości co do jego prawdziwej głębi i mroku. To stawia pod znakiem zapytania, czy ten projekt rzeczywiście można uznać za reprezentanta gatunku grimdark.

Otrzymaliśmy doskonałą grę z angażującą mechaniką. Eksploracja licznych lokacji i walka z przeciwnikami to prawdziwie wciągające doświadczenie. Każdy zakątek świata jest pełen tajemnic i przygód, co sprawia, że ​​gra jest jeszcze ciekawsza i bardziej ekscytująca.