„Psychologia porażki” i zasady pracy w zespole scenarzystów – na co zwrócić uwagę w kontekście tworzenia gier

Spis treści:

• Jak system zapisu wpływa na projektowanie gier
• Jak przegrywanie w grach wpływa na różnych ludzi
• Jak pracować w zespole scenarzystów i pisarzy
• Wywiad z projektantem gier Kiryłem Zołowkinem

W każdy piątek redakcja Gamedev Skillbox Media prezentuje nowe filmy w języku rosyjskim i angielskim poświęcone grom, ich rozwojowi i projektowaniu. W tym odcinku omówimy tajniki tworzenia systemów zapisu, „psychologię porażki” i wpływ porażki na zachowanie gracza. Będziecie mogli również obejrzeć wykład na temat efektywnej pracy w zespole scenarzystów. Nie przegapcie przydatnych materiałów, które pomogą Wam udoskonalić umiejętności tworzenia gier.

Jak system zapisu wpływa na projektowanie gier

Tworzenie filmów o systemach zapisu w grach bez wspominania o ogniskach i punktach kontrolnych z Dark Souls i innych gier RPG akcji FromSoftware jest jak najbardziej możliwe. Nowy film z kanału Design Doc na YouTube wyraźnie to pokazuje. Film analizuje różne podejścia do zapisywania postępów w grach, od automatycznego po ręczne. Film obejmuje szeroki wachlarz gatunków gier i oferuje świeże spojrzenie na to, jak twórcy gier mogą wdrażać unikalne mechanizmy zapisywania, które wpływają na rozgrywkę i interakcję gracza ze światem gry. Takie podejście pozwala na głębsze zrozumienie, jak systemy zapisywania wpływają na rozgrywkę i doświadczenie użytkownika. Zamiast bezustannie chwalić japońskie studio, autor filmu skupił się na zapisywaniu w erze konsol ośmiobitowych. W tym kontekście warto zauważyć, że w niektórych klasycznych grach użytkownicy mogli „logować się” za pomocą kodów. Ponadto autor szczegółowo przyjrzał się systemom zapisywania stosowanym we współczesnych grach wideo, podkreślając ich ewolucję i wpływ na rozgrywkę. Bloger przytoczył jako przykład unikalne podejście do zapisywania postępów w platformówce 3D Demon Turf. W tej grze brakuje tradycyjnych mechanizmów zapisywania, takich jak zapisywanie ręczne. Zamiast tego gracze otrzymują ograniczoną liczbę punktów kontrolnych, które mogą rozmieszczać na poziomie według własnego uznania. Ten innowacyjny pomysł, opracowany przez twórców Demon Turf, wywarł znaczący wpływ na wygląd lokacji w grze i sposób, w jaki gracze eksplorują poziomy w poszukiwaniu ukrytych sekretów. Takie podejście nie tylko zmienia postrzeganie postępu, ale także zachęca do bardziej aktywnej interakcji z otaczającym światem.

Jak przegrywanie w grach wpływa na różnych ludzi

Czy istnieje różnica między chęcią wygranej a chęcią uniknięcia przegranej? Tak, istnieje i wpływa ona na zachowanie graczy po porażce. Niektórzy gracze decydują się na całkowite lub długotrwałe zaprzestanie gry, podczas gdy inni wolą się rozproszyć i szybko wracają do trudnego momentu w grze, aby spróbować ponownie. Zrozumienie tych różnic może pomóc twórcom gier i trenerom lepiej wspierać graczy, tworząc skuteczniejsze strategie pokonywania trudności i zwiększając motywację.

W swoim nowym filmie YouTuber Daryl Talks Games szczegółowo omawia „psychologię porażki”. Ilustruje tę koncepcję przykładem znanym wielu graczom. Wyobraź sobie, że po raz pierwszy stajesz do walki z bossem w Elden Ring i udaje ci się odebrać mu 80% zdrowia za jednym podejściem. Jesteś blisko zwycięstwa i teraz pewnie zmierzasz od punktu odrodzenia do bossa, aby wykorzystać swoje doświadczenie i zakończyć walkę. Jednak pomimo Twoich wysiłków, ani za drugą, ani za dwudziestą drugą próbą nie jesteś w stanie odebrać bossowi nawet połowy jego zdrowia. Ten przykład pokazuje, jak początkowy sukces może prowadzić do fałszywego poczucia pewności siebie, co ostatecznie prowadzi do powtarzających się porażek i rozczarowań. Co dokładnie robisz źle w grze? Być może gra po prostu testuje Twoją cierpliwość. Odpowiedź leży w teorii skupienia regulacyjnego, opracowanej przez profesora psychologii z Uniwersytetu Columbia. Teoria ta zakłada, że ​​ludzie mają tendencję do wybierania jednego z dwóch podejść do osiągania celów. Niektórzy dążą do osiągnięcia sukcesu (w kontekście gier – zwycięstwa), podczas gdy inni koncentrują się na unikaniu porażki. Jeśli należysz do tej drugiej kategorii, to stając twarzą w twarz z bossem w Elden Ring, możesz podświadomie próbować powtórzyć swoje poprzednie sukcesy, podczas gdy sam proces zwycięstwa stanie się drugorzędny. Zrozumienie swojego podejścia do gry może pomóc Ci zmienić strategię i zwiększyć szanse na sukces.

Autor filmu argumentuje, że w różnych sytuacjach te same osoby mogą wybrać jeden lub drugi sposób osiągnięcia swoich celów. Podkreśla to elastyczność podejść i różnorodność strategii, które można zastosować w zależności od okoliczności.

Jak pracować w zespole scenarzystów i pisarzy

Omawiając scenariusze popularnych seriali telewizyjnych lub udanych gier AAA, zazwyczaj cała zasługa przypada jednemu głównemu scenarzyście. Rzadko wymienia się dwóch scenarzystów, jeśli ich nazwiska są znane szerokiej publiczności. Jednak w rzeczywistości za powstaniem dużych projektów stoi cały zespół profesjonalnych scenarzystów i pisarzy. Ich współpraca, pomysły i kreatywność odgrywają kluczową rolę w tworzeniu angażujących historii i postaci, czyniąc każdy projekt wyjątkowym i niezapomnianym. Praca zespołowa i feedback przyczyniają się do stworzenia głębszej, bardziej wielowarstwowej struktury narracji, która ostatecznie przyciąga uwagę widzów i graczy.

W Hollywood i zachodnim przemyśle gier takie zespoły nazywane są Writers' Rooms. To nie tylko fizyczne przestrzenie, w których uczestnicy spotykają się, aby omawiać pomysły i burze mózgów, ale także unikalna ideologia i podejście do organizacji pracy. Writers' Rooms umożliwiają tworzenie wysokiej jakości treści poprzez gromadzenie utalentowanych scenarzystów i wspieranie kreatywnej interakcji. Ta metoda sprzyja generowaniu unikalnych pomysłów i rozwija zbiorową kreatywność, co jest szczególnie ważne w dzisiejszym, dynamicznie zmieniającym się świecie rozrywki.

Scenarzyści o różnym doświadczeniu i w różnym wieku spotykają się w kreatywnych pokojach myślenia. Każdy z nich wykonuje unikalne zadania, ale łączy ich jeden cel: generowanie różnorodnych pomysłów na tworzenie wciągających historii. Scenarzyści wymieniają się przemyśleniami, eksplorują nowe podejścia i czerpią inspirację od siebie nawzajem, co pozwala im znajdować oryginalne rozwiązania i rozwijać swoje projekty. Te wspólne wysiłki owocują scenariuszami, które urzekają publiczność i pozostawiają trwałe wrażenie.

Praca w zespole scenarzystów wiąże się z własnymi, unikalnymi wyzwaniami, zależnymi od poziomu doświadczenia uczestników. W nowym wykładzie na kanale GDC na YouTube, scenarzysta i autor komiksów Antony Johnston dzieli się kluczowymi spostrzeżeniami na temat znaczenia Pokoju Scenarzystów, jego struktury oraz sposobów optymalizacji procesu pisania przez liderów zespołów. Johnston podkreśla, że ​​odpowiednia organizacja i zarządzanie zespołem znacząco poprawiają efektywność procesu twórczego i przyczyniają się do tworzenia wysokiej jakości treści.

Anthony Johnston jest uznanym autorem powieści graficznej „The Coldest City”, która stała się kanwą filmu „Atomic Blonde”. Jest również scenarzystą takich popularnych gier wideo, jak „Dead Space”, „Shadow of Mordor” i „Resident Evil: Village”. Dzięki swojemu talentowi i kreatywnemu podejściu Johnston zdobył uznanie zarówno w branży komiksowej, jak i gier.

Wywiad z projektantem gry Kiryłem Zolovkinem

Na kanale Lava Lampa w serwisie YouTube opublikowano obszerny wywiad z projektantem gry Kiryłem Zolovkinem. Jest on szefem studia Heart Core i pracuje nad grą akcji o motocykliście o nazwie Gripper. Wywiad omawia kluczowe aspekty rozwoju gry, jej koncepcję i unikalną mechanikę, która wyróżni projekt na tle konkurencji.

Kirill podzielił się ważnymi aspektami podczas wywiadu. Omówił kluczowe momenty swojego życia zawodowego i podzielił się doświadczeniami, które pomogły mu osiągnąć sukces w swojej dziedzinie. Kirill podkreślił również znaczenie osobistej motywacji i ciągłego uczenia się w dążeniu do celów. Jego rady mogą być przydatne dla osób, które chcą rozwijać się i awansować w karierze. Wywiad podkreślił znaczenie networkingu i budowania silnych relacji zawodowych, które mogą odegrać decydującą rolę w karierze.

• o pierwszych krokach w branży gier;
• o motywacji niezależnego dewelopera;
• o profesjonalizmie w tworzeniu gier;
• o istocie projektowania gier;
• oraz o „Manifeście Gier Naiwnych”.

Osobny artykuł o „Manifeście…” został opublikowany na platformie Skillbox Media, w którym Kirill szczegółowo opisał koncepcję, zgodnie z którą udana gra nie zawsze wymaga systemu walki ani skomplikowanej fabuły. W tym kontekście podkreśla, że ​​kluczowe są rozgrywka i interakcja z użytkownikiem. Takie podejście pozwala na tworzenie unikalnych projektów, które mogą przyciągnąć uwagę odbiorców, nawet bez tradycyjnych elementów charakterystycznych dla większości gier.

Przeczytaj także:

Manifest gier naiwnych: stanowisko projektanta gier Kirilla Zolovkina w sprawie mechaniki rozgrywki bez Projektant gier Kirył Zołowkin twierdzi, że gry mogą być angażujące i interesujące bez uciekania się do przemocy. Jego manifest naiwnych gier podkreśla, że ​​rozgrywka może koncentrować się na kreatywności, eksploracji i współpracy. Zołowkin podkreśla wagę tworzenia mechaniki gry, która sprzyja pozytywnym emocjom i interakcjom społecznym między graczami. Wierzy, że gry mogą nie tylko bawić, ale także edukować, inspirować i jednoczyć ludzi. Znaczenie takich podejść w projektowaniu gier jest szczególnie istotne we współczesnym społeczeństwie, gdzie przemoc w mediach może mieć negatywny wpływ na młodych ludzi. Manifest Zolovkina przedstawia alternatywny pogląd na rozgrywkę, w którym nacisk przesuwa się z konfliktu na tworzenie.