Recenzja gry The Alters: Wciągająca gra o wewnętrznym dialogu

Zawartość:

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się nad słusznością swoich życiowych wyborów? Nie mówimy tu o drobiazgach, ale o decyzjach, które miały znaczący wpływ na twoje przeznaczenie i określiły jego kierunek. Jak byś się zmienił, gdybyś na przykład wybrał inny uniwersytet, inny kierunek studiów, poznał innych ludzi lub odwiedził inne kraje?

I oto pytanie, które może skłonić do wielu refleksji: co byś zrobił, gdybyś spotkał alternatywną wersję siebie? Byłaby to osoba o zupełnie innym doświadczeniu, zestawie cech, umiejętności i wiedzy. Jakie słowa byś jej powiedział? I jak mogłaby na ciebie zareagować?

Powieść „The Alters” oferuje odpowiedzi na te pytania, zanurzając czytelnika w świecie fantazji poprzez doświadczenia głównego bohatera. Ma on wyjątkową okazję spotkać alternatywne wersje samego siebie. Daje mu to szansę na uświadomienie sobie, jak mogłoby potoczyć się jego życie, gdyby wykazał się większą odwagą lub, przeciwnie, gdyby był bardziej ostrożny w swoich działaniach.

Głównym bohaterem tej opowieści jest odkrywca kosmosu o imieniu Jan Dolsky. On i niewielka grupa podobnie myślących osób wyruszają na wyprawę na odległą planetę, gdzie według naukowców może znajdować się tajemniczy surowiec zwany rapidium. Substancja ta posiada niezwykłą właściwość, pozwalającą jej znacząco przyspieszyć wzrost organizmów żywych – dziesiątki, a nawet setki razy. Z tego powodu została nazwana „pierwiastkiem zdolnym do podróży w czasie”, choć w rzeczywistości rapidium nie ma nic wspólnego z rzeczywistymi podróżami w czasie. Ally Corp, firma, która zainicjowała wyprawę, zamierza wykorzystać rapidium do szybkiego rozwiązania istniejącego problemu niedoboru zasobów na Ziemi. Pomimo miesięcy przygotowań do ryzykownej operacji, uczestnikom misji nie udało się uniknąć poważnych trudności. Po wylądowaniu na odległej planecie Dolsky był jedynym ocalałym; reszta zespołu zginęła, gdy systemy podtrzymywania życia w ich wahadłowcach z nieznanych przyczyn przestały działać. Jan musi dowiedzieć się, co się stało, ale przede wszystkim musi skupić się na przetrwaniu. Co więcej, musi spróbować zdobyć jak najwięcej rapidium, ponieważ cele misji pozostają aktualne nawet po tragicznej śmierci prawie wszystkich członków ekspedycji.

Zadania stojące przed bohaterem są dość złożone. Wkrótce po lądowaniu dociera do mobilnej bazy – zaawansowanej technologicznie konstrukcji przypominającej gigantyczne koło, mieszczącej różne działy, w tym pomieszczenie łączności. Dolskiemu udaje się nawiązać kontakt z przedstawicielem Ally Corp i dowiaduje się, że za kilka dni na planecie wzejdzie świt. Ponieważ lokalna gwiazda jest znacznie potężniejsza od Słońca, jej promieniowanie niemal na pewno zniszczy wszelkie życie na tym obszarze, a te obiekty, które przetrwają, otrzymają krytyczną dawkę promieniowania. Proponowane rozwiązanie polega na uruchomieniu silników mobilnej bazy i przeniesieniu jej w miejsce, gdzie nadal będzie panował cień. Jednak samodzielne zarządzanie tą gigantyczną strukturą okazuje się niemożliwe, a jeden z systemów uległ awarii i wymaga pilnych napraw.

Przedstawiciel firmy przedstawia jedyne możliwe rozwiązanie problemu – odkrycie Zapasy rapidium, a następnie wykorzystanie tego niezwykłego zasobu do stworzenia alternatywnej wersji Iana, który może pomóc w zarządzaniu bazą. Jednak natychmiastowe użycie rapidium w takim celu mogłoby być ryzykowne, dlatego Dolsky postanawia najpierw poeksperymentować z DNA owcy. W specjalnej komorze, którą nazywa „Macicą”, w ciągu zaledwie kilku minut tworzy nowe zwierzę.

Kolejny krok polega na wykorzystaniu DNA Yana do stworzenia alternatywnej wersji samego siebie. Nazywanie tego klonowaniem byłoby jednak mylące: chociaż ciało fizyczne będzie identyczne, jego myśli, doświadczenia życiowe, wspomnienia i cechy osobowości będą zupełnie inne. Dolsky w istocie tworzy alternatywną interpretację samego siebie. Korzystając z komputera kwantowego zainstalowanego w bazie, może on badać różne możliwe ścieżki swojego życia. Główna ścieżka jest tą wybraną przez pierwotnego Yana Dolsky'ego, ale ma ona liczne odnogi, napędzane znaczącymi zmianami w jego życiu. Na przykład, gdyby Yan wykazał się większą odwagą w konflikcie z agresywnym ojcem jako nastolatek, decydując się na stawienie oporu podczas kłótni i wyrzucenie go z domu, jego życie potoczyłoby się zupełnie inaczej. Prawdopodobnie nie poszedłby na uniwersytet, zostałby w rodzinnym mieście, by opiekować się chorą matką, podjąłby pracę inżyniera w lokalnej fabryce i...

W tej chwili w mobilnej bazie brakuje inżynierów — to dzięki ich wsparciu główny bohater jest w stanie uruchomić bazę, uniknąć świtu i kontynuować swoją przygodę. Niedługo do zespołu dołączy kolejny Yan, a potem kolejny... i więcej…

Te wyzwania z pewnością nie są ostatecznym celem, ponieważ The Alters to przede wszystkim Gra o przetrwaniu w trudnych warunkach. Różni się jednak od gier z otwartym światem, takich jak Valheim i The Forest. W The Alters gracze muszą również gromadzić zasoby i budować nowe pomieszczenia dla swojej mobilnej bazy. Wszystkie elementy związane z przetrwaniem istnieją jednak w ograniczonym ekosystemie i konkurują o uwagę z innymi kluczowymi aspektami gry – fabułą i dialogami.

Niemniej jednak przetrwanie w The Alters jest kluczowym elementem. Zagrożenie dla protagonisty i jego alternatywnych wersji nie ogranicza się do godzin porannych, kiedy muszą się ukrywać przed niebezpieczeństwem. Zagrożenia obejmują również burze magnetyczne, które zagrażają sprzętowi i poszczególnym sektorom bazy, okresowe skoki promieniowania na powierzchni planety oraz różne anomalie, które utrudniają gromadzenie zasobów i eksplorację okolic mobilnego obozu.

Co więcej, zespół Dolsky'ego regularnie napotyka trudności, które utrudniają im postępy w kierunku nowych złóż rapidium i miejsca ewakuacji, gdzie Ally Corp obiecuje wysłać ekipę ratunkową. W pierwszym akcie pojawia się przeszkoda w postaci rzeki lawy – aby ją pokonać, trzeba opracować plan budowy mostu. W drugim akcie potężna anomalia grawitacyjna zagraża bazie mobilnej. A co dzieje się w akcie trzecim? Uwaga, spoilery.

Kluczem do osiągnięcia sukcesu w tej sytuacji jest efektywne zarządzanie wszystkimi aspektami: siłą roboczą, zasobami i wewnętrznymi procesami bazy mobilnej. Każdy etap można podzielić na trzy główne etapy. W pierwszej fazie, gdy świt jest jeszcze daleko, postacie mogą spokojnie zajmować się swoimi sprawami. Następnie nadchodzi faza pośrednia, w której stawka zaczyna rosnąć. W fazie końcowej, gdy promieniowanie gwiazdy zbliża się coraz bardziej, wyścig z czasem staje się niezwykle intensywny, zmuszając wszystkich do wysiłku na granicy swoich możliwości.

Przede wszystkim musisz skupić się na wydobywaniu cennych surowców, takich jak metale, minerały, materia organiczna i oczywiście rapidium. Niewielkie złoża tych materiałów znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie twojej bazy – wystarczy się do nich zbliżyć i je zebrać. Jednak w przypadku znacznych ilości surowców będziesz musiał zorganizować wydobycie w wyspecjalizowanych złożach. Aby to zrobić, musisz zbudować placówkę wyposażoną w wiertło, a następnie nawiązać połączenie z bazą za pomocą specjalistycznych pylonów. Nie podniecaj się zbytnio: placówka musi być zawsze obsadzona pracownikami zajmującymi się wydobyciem surowców, przynajmniej do czasu ukończenia badań nad automatycznymi wiertłami, które uwolnią twój zespół od pracy ręcznej.

Między innymi, kluczowe jest zorganizowanie kluczowych procesów w bazie. Po warsztacie, w którym można wytwarzać przedmioty niezbędne do przetrwania, należy zbudować szklarnię do uprawy warzyw oraz kuchnię do przygotowywania wysokiej jakości żywności. Niezbędna jest również izba medyczna do leczenia chorych i rannych. Należy również rozważyć dodatkowe magazyny do przechowywania zasobów i systemy pomocnicze, takie jak izba automatycznie produkująca materiały organiczne. Oczywiście Ian i jego alternatywne ja nie są maszynami, więc trzeba im zapewnić przestrzeń do snu, odpoczynku i ćwiczeń.

Zasadniczo to podstawowa rozgrywka w The Alters. Na tę warstwę bazową nakładają się dodatkowe aspekty, takie jak zarządzanie zapasami filtrów promieniowania w bazie. Jeśli zostaną wyczerpane, promieniowanie może przeniknąć do środka, zagrażając życiu całej drużyny. Ogólnie rzecz biorąc, mechaniki związane z procesem przetrwania nie są zbyt liczne. Gra nie obarcza gracza skomplikowanym systemem ekonomicznym, nie stawia nadmiernych wymagań w zakresie zarządzania zasobami i powoli karze za błędy, dając możliwość ich poprawienia nawet po raz trzeci.

Niemniej jednak, aby osiągnąć sukces i dotrzeć do finału, kluczowe jest ostrożne zarządzanie najcenniejszym zasobem w tej grze: czasem. Zawsze go brakuje, ale jest on niezbędny do niemal wszystkich działań: wydobywania surowców, wytwarzania przedmiotów i żywności, leczenia członków drużyny, a także odpoczynku i rozrywki. W większości przypadków czas jest dosłownie spędzany: podchodzisz na przykład do platformy wiertniczej na polu naftowym (lub stołu warsztatowego w warsztacie, albo kuchennego stołu), naciskasz przycisk, aby wykonać czynność, a czas zaczyna szybko uciekać.

Jedynym sposobem na oszukanie czasu jest wykonywanie kilku zadań jednocześnie. Pytanie, jak to zrobić, jest jasne – jest to możliwe tylko dzięki alternatywnym wersjom bohatera. Zespół to jednak nie tylko zwiększanie liczby ludzi. Każda wersja Jana posiada unikalną umiejętność, kluczową dla przetrwania na odległej planecie. Na przykład, po inżynierze, Jan, naukowiec, jest prawdopodobnie najcenniejszy, ponieważ to on jest w stanie badać nowe technologie, niezbędne do rozwoju fabuły. Jan, lekarz, skuteczniej dba o zdrowie swoich towarzyszy, Jan, botanik, znacznie szybciej uprawia warzywa w swojej szklarni, Jan, górnik, jest niezrównany w wydobywaniu surowców, a Jan, psycholog, potrafi znaleźć odpowiednie słowa, by uspokoić każdego członka zespołu i tak dalej.

Gra oferuje dziesięć różnych wersji Jana Dolsky'ego, ale tylko sześć można wybrać podczas jednej rozgrywki. Prawdopodobnie wynika to z konieczności zachowania równowagi w grze.

Postacie Yang mają nie tylko własne, unikalne umiejętności, ale także wiele innych różnic. Twórcom z 11 Bit Studios udało się sprawić, że każda z nich jest naprawdę fascynująca i niezapomniana. Nie chodzi tylko o same postacie – naprawdę bardzo się różnią. Na przykład Jan, inżynier, którego nieuprzejmość skrywa wrażliwą naturę, wielokrotnie wdaje się w napięte dyskusje z Janem, naukowcem, który momentami przypomina Sheldona Coopera. W tej interpretacji postaci odkrycia naukowe okazują się o wiele ważniejsze niż okazywanie emocji.

Każdy Jan staje w obliczu własnych, unikalnych wyzwań, a ignorowanie tych trudności może mieć poważne konsekwencje. Na przykład Jan, górnik, w pewnym momencie swojego nieistniejącego życia dostał pracę w kopalni, gdzie doszło do wybuchu, w wyniku którego stracił rękę. Jednak jego stworzenie zostało oparte na DNA prawdziwego Jana Dolskiego, więc po wejściu do „Macicy” górnik jest zaskoczony, odkrywając, że obie jego ręce są nienaruszone. To go bardzo przeraża, ale prawdziwym problemem jest to, że wkrótce zaczyna odczuwać ból fantomowy w brakującej ręce i zwraca się do bohatera, prosząc najpierw o silne środki przeciwbólowe (które mogą prowadzić do uzależnienia), a następnie o amputację. I zapewniam, że tego problemu nie należy ignorować!

Drugim istotnym elementem „The Alters” jest, że tak powiem, „zarządzanie” alternatywnymi wersjami bohatera. Gracz musi uważnie monitorować ich stan emocjonalny i nastrój, brać pod uwagę ich życzenia, angażować się w dialog, pomagać w rozwiązywaniu różnych problemów i ogólnie okazywać im człowieczeństwo, nawet wobec tych, którzy nie uważają takiego traktowania za godne. Każdy z Janów ma własne zadanie, którego ukończenie pomaga wzmocnić więzi w zespole.

Z Oczywiście, gdyby scenariusz i dialogi nie były na najwyższym poziomie, ta koncepcja mogłaby z łatwością przerodzić się w coś w rodzaju cyrku. Jednak zespół odpowiedzialny za napisanie „The Alters” wykazał się niezwykłym kunsztem – i, szczerze mówiąc, przerósł wszelkie oczekiwania. Fabuła gry z łatwością mogłaby znaleźć się na kartach wysokiej jakości powieści science fiction: wciąga od pierwszej chwili i nie puszcza aż do samego końca, nieustannie wypełniając się nowymi szczegółami, znaczeniami i kontekstami.

Szczególne uznanie należy się angielskiemu aktorowi Alexowi Jordanowi, który sam użyczył głosu wszystkim interpretacjom Jana Dolskiego. To naprawdę imponujące osiągnięcie: każda postać ma swój własny, niepowtarzalny głos, ale to tylko część sukcesu. Co ważniejsze, głos każdego Jana oddaje jego indywidualność i charakter, napędzając historię tak skutecznie, jak mistrzowsko napisany scenariusz.

Historia nie zawiera żadnych informacji na temat tego, czy Alex Jordan stworzył alternatywne wersje siebie, aby użyczyć głosu postaciom w The Alters.

Ostatecznie The Alters prezentuje się jako wciągająca opowieść fantasy, a dopiero potem jako gra skupiająca się na przetrwaniu w odległym, kosmicznym świecie. Jeśli masz wątpliwości co do klasyfikacji gatunkowej, nie pozwól, aby to był powód, aby pominąć ten projekt, zwłaszcza jeśli interesuje Cię jego wyjątkowy świat. Chociaż zarządzanie zasobami i inne aspekty związane z przetrwaniem odgrywają znaczącą rolę w rozgrywce, to właśnie dobrze rozwinięta fabuła naprawdę przykuwa uwagę graczy.