Recenzja koreańskiego slashera Stellar Blade, bez słowa o seksualizacji

Spis treści:

• Matko Sfero, daj mi siłę
• Naciśnij Mój Diabelski Spust

W nowoczesnym świecie gier Stellar Blade zasługuje na uwagę ze względu na stabilną wydajność, zapewniającą 60 FPS przy ustawieniach nastawionych na wydajność lub równowagę. Spadki liczby klatek na sekundę są praktycznie niezauważalne, nawet w najbardziej intensywnych scenach. Ta stabilność jest szczególnie ważna w dynamicznych grach, takich jak Stellar Blade, gdzie dynamiczna i płynna rozgrywka są kluczem do ogólnego doświadczenia.

To hardkorowa gra typu hack and slash z systemem walki skoncentrowanym na parowaniu. Rozgrywka przypomina Sekiro: Shadows Die Twice, ale z szerszym oknem parowania i bardziej wyrozumiałym podejściem do porażki. Grafika gry również zasługuje na pochwałę, tworząc wciągającą atmosferę.

Zasubskrybuj nasz kanał na Telegramie „Checkpoint” – przestrzeń, w której dzielimy się nowinkami ze świata gier i opowiadamy o procesie ich tworzenia. Udzielamy przydatnych wskazówek deweloperom i informujemy o istotnych aktualizacjach popularnych programów. W komentarzach możesz proponować pomysły na nowe materiały lub dyskutować na tematy związane z tworzeniem gier. Dołącz do naszej społeczności i bądź na bieżąco z aktualnymi wydarzeniami w branży gier.

Zasubskrybuj nasz kanał na Telegramie „Checkpoint”. Tutaj znajdziesz informacje o grach, procesie ich tworzenia oraz przydatne wskazówki od profesjonalistów. Udostępniamy również ważne aktualizacje popularnych programów i oprogramowania. Komentarze są otwarte na dyskusję: możesz proponować pomysły na nowe publikacje lub omawiać wszystkie aspekty tworzenia gier. Dołącz do nas i bądź na bieżąco z najnowszymi wiadomościami ze świata gier.

Mother Sphere, Give Me Strength

Stellar Blade to postapokaliptyczny projekt science fiction. Pomimo oczywistych nawiązań do Evangelionu pod koniec, fabuła jako całość okazuje się dość banalna. Autorom nie udało się rozwinąć wątków fabularnych w angażujący sposób, a większość niuansów przekazywana jest poprzez szczere i bezpośrednie dialogi. W rezultacie liczba interesujących szczegółów pozostaje ograniczona.

W pobliżu Ziemi znajduje się tajemnicza Mother Sphere, która wysyła na planetę grupę spadochroniarzy. Bohaterka gry, Eva, jest wśród nich. Wkrótce poznaje Adama, który postanawia pomóc jej w misji. Jej drugą partnerką jest Lily, również spadochroniarka, ale przede wszystkim inżynierka bez umiejętności bojowych. Razem stawiają czoła różnym wyzwaniom i odkrywają sekrety, które mogą zmienić ich przeznaczenie i losy całej planety.

Ziemia jest zdewastowana, a po jej bezkresach wędrują biotywy – mutanty przypominające postacie z Resident Evil, z których niektóre posiadają nawet cechy biomechaniczne. Głównym celem Eve jest wyeliminowanie tych stworzeń i zniszczenie Prime Biotic, a po drodze będzie musiała zmierzyć się z kilkoma Beta i Alpha Biotic. Adam przekonuje ją jednak do odwiedzenia jednego z miast, które przetrwały apokalipsę – Xionu (podobnego do Zionu). To miasto staje się centralnym punktem Eve, do którego regularnie wraca. Xion jest domem dla kupców i innych postaci oferujących zadania poboczne, co dodaje rozgrywce głębi i różnorodności.

Postać Eve nie jest szczególnie głęboka ani wielowarstwowa. Podchodzi do wszystkiego odważnie, bez zadawania zbędnych pytań i ma bezpośredni charakter. Wykazuje cechy typowego żołnierza, skupionego na zadaniu. Jednakże w finale okazuje swoje emocje, ale w tym momencie gra zbliża się już do końca. Jest za późno, by ujawnić jej wewnętrzny świat i uczucia.

Jest intrygi w tej historii. Dlaczego ludzie często przypominają cyborgi? Jakie są prawdziwe intencje Matki Sfery? Kim są biotywi? Te pytania można zgłębić poprzez zadania poboczne, dodając historii głębi i różnorodności. Jednak w praktyce nie zawsze tak jest. Chociaż niektóre zadania poboczne są naprawdę interesujące, nie wnoszą one nic do głównej fabuły, ponieważ wszystkie ważne aspekty są koniecznie poruszane w bombastycznych dialogach głównego wątku. Sytuację można poprawić notatkami znalezionymi przy zwłokach, ale często okazują się one mało informatywne i nudne. Znajdując zwłoki w kryjówce, oczekujesz nagrody za swoją ciekawość, ale notatka zawiera tylko kilka linijek o tym, jak dana osoba zginęła. To powoduje rozczarowanie. Chociaż listy rozwijające wiedzę są nieco lepsze, nadal nie zapewniają wystarczająco interesującego kontekstu, aby zanurzyć się w historii. Ostatecznie takie notatki raczej utrudniają niż pomagają i nie dodają głębi rozgrywce.

Stellar Blade nie koncentruje się na fabule. Choć świat gry jest interesujący, szczególnie pod względem designu, takiego jak robotyka i kombinezony, jego potencjał nie jest w pełni wykorzystany. Jednak jak na prostą, epicką przygodę, istniejące elementy są wystarczające. Gra ma imponująco epicki klimat: przerywniki filmowe momentami zapierają dech w piersiach, a sama historia odzwierciedla skalę przetrwania ludzkości.

Głównym problemem Stellar Blade jest słaba struktura i nierówna rozgrywka. Pierwsza część gry zmusza gracza do spędzenia około pięciu godzin w częściowo zalanym, szarym mieście Eidos-7, gdzie nawigacja staje się prawdziwym wyzwaniem. Otoczenie jest tak monotonne, że bez ciągłego korzystania ze skanera trudno zorientować się, dokąd iść i jakie działania podjąć. To powoduje problemy z immersją i zmniejsza ogólną przyjemność z rozgrywki.

Dlaczego twórcy podjęli taką decyzję? Zamiast od razu wciągnąć gracza w świat Xion, z jego kontekstem fabularnym, żywymi postaciami i zadaniami pobocznymi, twórcy postawili na inne podejście. Xion jest z pewnością atrakcyjniejszy i bogatszy, oferując graczom głębszą interakcję ze światem. Wprowadzenie do gry mogłoby być bardziej angażujące, gdyby gracze zostali od razu wrzuceni w to dynamiczne środowisko.

Sytuację pogarsza brak mapy obszaru w Eidos-7, co niezwykle utrudnia nawigację. Po ukończeniu tej lokacji w Xionie, gracze otrzymują kilka zadań pobocznych, które wymagają powrotu do Eidos-7. Jednak nie jest jasne, dokąd dokładnie się udać. Opisy zadań nie są wystarczająco szczegółowe, a mapy brakuje. Na przykład, zadanie wspomina o odwiedzeniu biblioteki, ale gdzie ona się znajduje? Gdzie powinienem się teleportować? Przypomnienie sobie takich szczegółów jest trudne, zwłaszcza biorąc pod uwagę wizualną monotonię lokacji.

Gra zawiera poziomy wodne, a Eva często wyraża niezadowolenie, mówiąc, że będzie musiała ponownie zanurzyć się w wodzie. Nasuwa się pytanie: dlaczego twórcy dodali te wodne lokacje, skoro nawet główny bohater jest im przeciwny? To zastanawiające i skłania do zastanowienia się nad potrzebą takich poziomów w rozgrywce.

Po Xionie Eva trafia do dwóch rozległych, otwartych lokacji, z których każda jest pustynią. Choć druga lokacja nie jest tak interesująca jak pierwsza, obie charakteryzują się żywymi krajobrazami. Gracze mogą szybko przemierzać te przestrzenie, ale znajdą też mnóstwo okazji do eksploracji i odkrywania ukrytych detali. Pustynne lokacje oferują unikalne elementy, które sprawiają, że rozgrywka jest bardziej wciągająca i bogata.

W różnych momentach fabuły pojawiają się liczne zadania poboczne, które przyciągają uwagę i stają się pożądane do wykonania. Zadania te mogą obejmować spotkania z minibossami, odblokowywanie nowych fryzur i zdobywanie znacznej ilości doświadczenia. Zadania poboczne nie tylko urozmaicają rozgrywkę, ale także wzbogacają fabułę, dając graczom możliwość głębszego zanurzenia się w świecie gry.

Większość lokacji w grze rozgrywa się w formie korytarzy, co nie stanowi szczególnego wyzwania dla gracza. Elementy akrobatyczne i platformowe mogą być jednak nieco irytujące. Główna bohaterka, Eva, ma nietypową fizykę, co utrudnia obliczanie odległości skoków. Może to prowadzić do upadków w przepaście. Należy jednak zauważyć, że gra jako całość nie koncentruje się na tych aspektach.

Push My Devil Trigger

Stellar Blade nie może być tak naprawdę sklasyfikowana jako gra typu soulslice, choć gra zawiera pewne elementy tego stylu. Przede wszystkim gracz może znaleźć obozy zaopatrzeniowe w różnych miejscach. Odpoczynek w tych obozach pozwala Eve odnowić wszystkie przedmioty lecznicze, których ilość wzrasta wraz z poziomem postaci. Biotyka jest również przywracana w obozach, ale nie we wszystkich.Po drugie, sednem systemu walki jest parowanie. Postać ginie szybko, nawet przy maksymalnym zdrowiu i obronie. Blokowanie ataków również nie zawsze jest skuteczne, ponieważ część obrażeń i tak zostaje zadana, a wrogowie mają ataki, których nie da się zablokować. Dlatego ważne jest, aby parować ciosy w odpowiednim momencie, unikać ciosów i aktywnie poruszać się po polu gry.

Wszystkie umiejętności postaci Evy można ulepszać, odblokowując nowe ruchy i superruchy, takie jak superataki Beta i Alpha. Aby aktywować te potężne umiejętności, gracz musi wydać punkty zdobyte poprzez skuteczne parowanie lub unikanie ataków. Ulepszanie umiejętności Evy urozmaica rozgrywkę i zwiększa szanse na pomyślne ukończenie bitew.

Siła ataku i liczba przedmiotów leczących są zwiększone, a dron również ulepszony, umożliwiając ataki dalekiego zasięgu. W sklepach dostępne są różne zapasy: amunicja do broni, różne przedmioty leczące i specjalne przedmioty wskrzeszające. Warto jednak pamiętać, że wskrzeszać można tylko raz na bitwę.

Gadżety i egzokolce odgrywają kluczową rolę w procesie tworzenia postaci. W Evie możesz stworzyć postać specjalizującą się w walce na dystans lub ryzykownego wojownika, który stale balansuje na krawędzi życia i śmierci. Istnieje wiele możliwości tworzenia unikalnych stylów walki, co pozwala każdemu graczowi dostosować swoją postać do własnych preferencji i strategii. Różnorodność opcji otwiera przestrzeń na eksperymenty i tworzenie efektywnych konfiguracji, które pasują do Twojego stylu gry.

System walki w Stellar Blade został starannie zaprojektowany i zoptymalizowany, co czyni go jednym z najmocniejszych punktów gry. Jedynym sposobem na śmierć w tej grze jest nieuwaga, co podkreśla wysoki poziom odpowiedzialności gracza. Walka w Stellar Blade jest niezwykle przyjemna dzięki dynamicznej mechanice i ciekawym kombinacjom.

Gra oferuje dwa poziomy trudności: normalny i łatwy. Po ukończeniu pierwszej rozgrywki odblokowuje się dodatkowy poziom trudny. W trybie łatwym gra upraszcza proces, spowalniając czas i podpowiadając, który przycisk nacisnąć, aby wykonać unik lub parowanie. Jednak ten tryb nie wykorzystuje w pełni potencjału systemu walki i mechaniki poziomowania, dlatego zaleca się grę na poziomie normalnym, aby w pełni doświadczyć rozgrywki.

Gra oferuje wciągające doświadczenie pomimo swojego poziomu trudności. Gra oferuje system poziomów i szczegółową personalizację postaci, pozwalając graczom dostosować swoją postać do własnego stylu. Chociaż nadal będziesz musiał analizować ataki wroga i uczyć się, kiedy parować lub unikać ciosów, system poziomów znacznie ułatwia ten proces. Gra hojnie nagradza wykonywanie zadań, więc jeśli ukończysz dodatkowe misje, będziesz mógł rozwinąć swoją postać niemal do maksimum pod koniec gry.

W końcowych etapach walk z bossami, gdy proste ataki przestają być skuteczne, kluczem do sukcesu staje się rozwój postaci i różnorodność broni. Gracze zaczynają aktywnie korzystać z różnych rodzajów leczenia, rakiet i innych rodzajów broni. Może to wymagać przeprojektowania buildów i korzystania z alternatywnych gadżetów i modyfikacji, aby dostosować się do złożonych warunków walki. Skuteczna strategia i właściwy dobór ekwipunku pozwolą Ci zwyciężyć w najtrudniejszych bitwach.

Niestety, wielu graczy nie bierze pod uwagę tych aspektów do tego momentu. Gra mogłaby być znacznie bardziej wciągająca, gdyby bossowie mieli wieloetapową walkę. To urozmaiciłoby bitwy, wymagając od graczy nie tylko szybkich par i uników, ale także aktywnego korzystania ze wszystkich umiejętności bojowych i zdolności Eve. Takie podejście mogłoby uczynić rozgrywkę bardziej dynamiczną i ekscytującą.

Oczywiście pomogę Ci poprawić tekst. Proszę o dostarczenie oryginalnego tekstu do edycji.

Stellar Blade ma dwa główne problemy: niedostatecznie rozwiniętą fabułę i ubogą oprawę wizualną niektórych lokacji. Nudne lokacje to częsty problem w gatunku slasherów, co widać w grach takich jak Metal Gear Rising: Revengeance i Devil May Cry 5. Te aspekty mogą psuć ogólne wrażenia z gry, ale Stellar Blade nadal oferuje ciekawą rozgrywkę i dynamiczną walkę, co czyni ją atrakcyjną dla fanów gatunku.

To świetna gra, która działa płynnie i przyjemnie się w nią gra. Choć ma pewne wady, pozostawia pozytywne wrażenie.

Jedna z najbardziej oczekiwanych gier 2024 roku? Oczywiście.