Samouczki Blendera, przewodnik Blendera, podstawy modelowania 3D, narzędzia do modelowania Blendera, jak pracować w Blenderze

Spis treści:

• Podejścia destrukcyjne i proceduralne
• Wierzchołki, krawędzie i ściany
• Podstawowe modelowanie
• Podstawowe narzędzia trybu edycji
• Podejście proceduralne
• Przykład użycia
• Dodatkowe manipulacje

Specjalista w dziedzinie grafiki komputerowej, optymalizacji i automatyzacji projektów. Autor materiałów szkoleniowych i kursów dotyczących Blendera, popularnego narzędzia do modelowania i animacji 3D. Dzięki dogłębnej wiedzy w tych dziedzinach pomagam rozwijać umiejętności użytkowników i zwiększać ich wydajność podczas pracy nad projektami graficznymi.

Rok temu Andrey opublikował na swoim kanale YouTube szczegółowy kurs dotyczący Blendera, programu, z którym pracuje od ponad siedmiu lat. Szkolenie zaczyna się od podstaw i jest przeznaczone dla początkujących, ale bardziej zaawansowani użytkownicy również znajdą interesujące informacje, w tym ukryte funkcje programu. Materiał został nagrany przy użyciu Blendera 2.90.1, ale zdobyta wiedza dotyczy wszystkich wersji, od 2.80 do najnowszej 3.0.0. Kurs dostarcza cennych informacji użytkownikom na każdym poziomie, pozwalając im lepiej zrozumieć funkcjonalność Blendera i rozwijać swoje umiejętności.

Druga lekcja poświęcona jest podstawom modelowania w Blenderze. W tej lekcji omówimy kluczowe koncepcje i techniki, które pozwolą Ci tworzyć obiekty 3D za pomocą tego oprogramowania. Jeśli chcesz poznać interfejs Blendera i jego podstawowe operacje, sprawdź pierwszą lekcję pod podanym linkiem.

Kanał Checkpoint na Telegramie oferuje cenne zasoby dla początkujących twórców gier. Na naszym kanale znajdziesz artykuły o projektowaniu gier, przydatne poradniki dotyczące oprogramowania oraz wywiady z twórcami, którzy już wydali swoje gry. Subskrybuj, aby być na bieżąco z istotnymi materiałami i wskazówkami, które pomogą Ci rozwijać się w świecie tworzenia gier.

Specjalista grafiki komputerowej z doświadczeniem w optymalizacji i automatyzacji projektów. Jest autorem materiałów szkoleniowych Blendera, które pomagają użytkownikom opanować kluczowe umiejętności i techniki pracy z programem. Zapewnia efektywne wykorzystanie technologii do tworzenia wysokiej jakości grafiki i upraszczania przepływów pracy.

Podejścia destrukcyjne i proceduralne

W modelowaniu Andriej wyróżnia dwa główne podejścia: destrukcyjne i proceduralne. Podejście destrukcyjne charakteryzuje się brakiem możliwości powrotu do poprzednich kroków bez usunięcia wszystkich kolejnych. Natomiast podejście proceduralne pozwala na wprowadzanie zmian na dowolnym etapie, a każda korekta wpływa na wszystkie kolejne kroki. Ta różnica w podejściu znacząco wpływa na elastyczność i wydajność procesu modelowania.

Modelowanie destrukcyjne jest wykonywane w trybie edycji i częściowo w trybie rzeźbienia. Jednym z przykładów modelowania proceduralnego jest system modyfikatorów, który omówimy bardziej szczegółowo później.

Zacznijmy od podejścia destrukcyjnego i przyjrzyjmy się kluczowym operacjom, które pozwalają na stworzenie modelu od podstaw. Podejście destrukcyjne polega na rozmontowaniu istniejących elementów i wykorzystaniu ich do zbudowania nowej struktury. W tym kontekście ważne jest, aby zrozumieć, jak dokładnie można wyodrębnić wartościowe komponenty i dostosować je do osiągnięcia nowych celów. Skuteczne wykorzystanie tej metody zapewnia większą elastyczność w rozwoju i pozwala tworzyć unikalne rozwiązania w oparciu o istniejące doświadczenie i wiedzę.

Wierzchołki, krawędzie i ściany

W scenie początkowej należy przełączyć się na tryb edycji. Można to zrobić, klikając menu w lewym górnym rogu i zmieniając tryb obiektu na tryb edycji lub po prostu naciskając klawisz Tab. Tryb edycji oferuje rozbudowane możliwości, których opanowanie zajmuje sporo czasu. W tym samouczku omówimy podstawowe operacje, które pomogą Ci opanować podstawowe umiejętności modelowania. Po prawej stronie menu głównego znajdują się ikony trzech trybów zaznaczania. Aby przełączać się między nimi, użyj klawiszy 1, 2 i 3 na głównej części klawiatury.

Pierwszym trybem jest zaznaczanie wierzchołków (punkty/wierzchołki) (Wybór wierzchołków). W tym trybie użytkownicy mogą zaznaczać wierzchołki lewym lub prawym przyciskiem myszy, w zależności od ustawień interfejsu. Aby zaznaczyć lub odznaczyć wiele punktów, należy przytrzymać klawisz Shift. Ta funkcja jest szczególnie przydatna podczas pracy z modelami 3D, umożliwiając precyzyjną manipulację geometrią obiektu.

Drugi tryb to Wybór Krawędzi. Krawędź to połączenie między dwoma wierzchołkami. W tym trybie użytkownicy mogą precyzyjnie zaznaczać i edytować krawędzie w modelu, co pozwala na bardziej szczegółową manipulację geometrią obiektu. Wybór krawędzi jest ważnym elementem grafiki i modelowania 3D, ponieważ zapewnia większą elastyczność w tworzeniu i modyfikowaniu kształtów 3D.

Trzecim trybem edycji w modelowaniu 3D jest wybór powierzchni. Powierzchnia to element utworzony przez połączenie trzech lub więcej krawędzi. Wybór powierzchni pozwala na bardziej precyzyjną kontrolę nad powierzchniami modelu oraz ułatwia edycję, teksturowanie i nakładanie materiałów. Ten tryb jest niezbędnym narzędziem dla artystów i modelarzy 3D, ponieważ pozwala im efektywnie pracować z formami złożonymi i złożonymi strukturami geometrycznymi.

Jeśli uczysz się Blendera, rozważ kurs Skillbox „3D Artist”. Ten kurs nauczy Cię programów takich jak Autodesk Maya, Blender, Houdini, Substance Painter i Photoshop. Ten kurs jest odpowiedni zarówno dla początkujących, jak i dla tych, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę i osiągnąć profesjonalny poziom w modelowaniu i wizualizacji 3D.

Podstawy modelowania

Możesz wykonywać podstawowe operacje na wybranych elementach, podobne do tych zaprezentowanych w poprzedniej lekcji. Operacje te obejmują przesuwanie (G), obracanie (R) i skalowanie (S). Potwierdź operację lewym przyciskiem myszy (LPM), a cofnij ją prawym przyciskiem myszy (PPM). Te umiejętności pomogą Ci efektywnie pracować z obiektami w projekcie.

Elementy w grafice 3D można modyfikować wzdłuż wszystkich osi. Na przykład, aby obrócić ścianę wokół osi X, użyj skrótu klawiaturowego R + X. Aby obrócić ją wzdłuż innych osi, użyj R + Y i R + Z. Podobnie, przesuwanie elementów wykonuje się za pomocą G + X, G + Y i G + Z, a skalowanie za pomocą S + X, S + Y i S + Z. Te skróty klawiaturowe pozwalają skutecznie manipulować obiektami i usprawnić proces modelowania.

Tryb edycji oferuje nie tylko podstawowe operacje, ale także dodatkowe narzędzia, które znacząco rozszerzają funkcjonalność. W tym kontekście ważne jest, aby zwrócić uwagę na możliwości, które pozwalają na tworzenie prostych modeli. Zastanówmy się, jakie narzędzia i funkcje mogą pomóc w tym procesie.

Podstawowe narzędzia trybu edycji

Zacznijmy od jednej z najczęściej używanych operacji – wytłaczania. Zaznacz żądaną ścianę, naciśnij klawisz E i wytłocz nowy wielokąt do przodu. W ten sposób powstanie nowa ściana i dodatkowy pierścień wielokątów, który połączy ją z resztą siatki. Obracając nowe powierzchnie wokół osi i kontynuując wytłaczanie, można tworzyć zakrzywione i złożone kształty. Wytłaczanie to kluczowe narzędzie w modelowaniu 3D, umożliwiające tworzenie części i struktur o wysokim stopniu złożoności.

Należy pamiętać, że tę i inne operacje można znaleźć na pasku narzędzi znajdującym się po lewej stronie. Zdecydowanie zalecamy jednak korzystanie ze skrótów klawiszowych, ponieważ znacznie zwiększają one wydajność pracy.

Polecenie „Wstaw ściany” z klawiszem skrótu I to niezbędne narzędzie w modelowaniu 3D. W trybie wyboru ścian pozwala ono utworzyć nowy wielokąt wewnątrz istniejącego, tworząc wokół niego dodatkowy pierścień ścian. Funkcja ta jest przydatna do dodawania szczegółów i ulepszania struktury modelu, co jest szczególnie ważne podczas tworzenia złożonych obiektów. Użycie polecenia Wstaw ściany znacznie ułatwia pracę z wielokątami i poprawia jakość modeli 3D.

Cięcie pętlą to niezbędne narzędzie w modelowaniu. Aby wykonać ten proces, naciśnij Ctrl + R i najedź kursorem na żądany obszar obiektu. Pojawi się żółta ramka wskazująca miejsce, w którym zostanie wykonane cięcie. Po wybraniu pozycji cięcia kliknij lewym przyciskiem myszy, aby potwierdzić działanie. Możesz następnie dostosować pozycję cięcia, przesuwając kursor. Po zakończeniu dostosowywania ustawień kliknij ponownie lewym przyciskiem myszy, aby potwierdzić lub prawym przyciskiem myszy, aby anulować — w tym przypadku ramka powróci do swojej pierwotnej pozycji. Ta metoda pozwala skutecznie „wycinać” wielokąty i dodawać nowe krawędzie, co znacznie poprawia szczegółowość modelu 3D.

Aby usunąć element, zaznacz go i naciśnij klawisz X. Pojawi się menu, w którym możesz określić, który element chcesz usunąć: wierzchołki, krawędzie lub wielokąty. Dostępnych jest również kilka dodatkowych opcji, ale zostawimy je na później. Należy pamiętać, że usunięcie jednego elementu może spowodować zniknięcie innych powiązanych obiektów. Na przykład, jeśli usuniesz krawędź narożną, dwa wielokąty utworzone przez tę krawędź również zostaną usunięte.

Jeśli usuniesz oba wierzchołki krawędzi osobno, wszystkie krawędzie i wielokąty powiązane z tymi wierzchołkami znikną. Ta zmiana zaburza strukturę modelu geometrycznego, ponieważ wierzchołki są kluczowymi elementami definiującymi kształt i połączenia w siatkach wielokątnych. Usunięcie wierzchołków wpływa na integralność całego modelu i może skutkować pustymi przestrzeniami lub zniekształceniami geometrii.

Aby utworzyć wielokąt między dwiema lub trzema krawędziami w Blenderze, włącz tryb zaznaczania krawędzi. Zaznacz żądane krawędzie i naciśnij klawisz F. Ta funkcja działa również z pojedynczą krawędzią, o ile geometria obiektu na to pozwala. W takich przypadkach Blender spróbuje automatycznie utworzyć wielokąt między zaznaczoną krawędzią a sąsiednimi. Ta metoda jest szczególnie skuteczna, gdy trzeba dodać wiele wielokątów, na przykład aby utworzyć rząd pięciu wielokątów. Chociaż ta funkcja może nie działać we wszystkich przypadkach i dla wszystkich typów geometrii, warto ją wypróbować, ponieważ znacznie upraszcza proces modelowania i przyspiesza pracę.

Używając wymienionych metod, można tworzyć obiekty o różnym stopniu złożoności. Jednak takie podejście ma swoje wady, ponieważ użytkownikowi trudno jest powrócić do poprzednich etapów pracy.

Jeśli usuniesz wierzchołek obiektu w Blenderze, a następnie zdecydujesz się go przywrócić, będziesz musiał cofnąć wszystkie poprzednie akcje, zanim będzie można przywrócić usunięty wierzchołek. Jeśli problem wystąpi w jednej sesji, możesz spróbować nacisnąć Ctrl + Z kilka razy, aby cofnąć akcje. Należy jednak pamiętać, że Blender ma ograniczoną liczbę operacji cofania (domyślnie 32, maksymalnie 256). Wszystkie dostępne operacje cofania można znaleźć w zakładce Edycja – Historia cofania... Aby uniknąć utraty danych i uprościć proces edycji, zaleca się okresowe zapisywanie projektu i korzystanie z funkcji historii.

Pomimo swoich wad, wielu użytkowników nadal wybiera Blendera do modelowania 3D. Ten program oferuje dużą szybkość działania i bogaty zestaw narzędzi, co czyni go idealnym wyborem dla profesjonalistów i entuzjastów grafiki komputerowej. Blender łączy w sobie zaawansowane funkcje i przyjazny interfejs, umożliwiając użytkownikom efektywną realizację kreatywnych projektów.

Podejście proceduralne

W przypadku modelowania proceduralnego, które umożliwia wprowadzanie zmian na dowolnym etapie, zaleca się korzystanie z systemu modyfikatorów. System ten jest wyświetlany w prawym panelu i oznaczony ikoną klucza. Korzystanie z modyfikatorów umożliwia efektywne zarządzanie obiektami i ich parametrami, co znacznie upraszcza proces tworzenia i edycji modeli.

Po wybraniu opcji „Dodaj modyfikator” uzyskasz dostęp do pełnej listy dostępnych modyfikatorów. Zalecamy poświęcenie czasu na ich poznanie i poeksperymentowanie z różnymi opcjami, aby w pełni wykorzystać wszystkie dostępne funkcje.

Przykład użycia

W tym tekście przyjrzymy się kilku modyfikatorom z klas Generate i Deform. Najpopularniejszym z nich jest modyfikator Subdivision Surface. Ten modyfikator zwiększa liczbę wielokątów i jednocześnie wygładza ich rogi, co pozwala uzyskać gładszy i bardziej realistyczny wygląd modelu. Zastosujemy ten modyfikator do standardowego sześcianu, aby pokazać jego wpływ na geometrię obiektu.

W tej sekcji przyjrzymy się modyfikatorowi Array, który umożliwia duplikowanie obiektów. W parametrze Count (Liczba) określasz liczbę kopii obiektu, które chcesz utworzyć. Możesz również poeksperymentować z parametrem Relative Offset (Przesunięcie względne), aby dostosować rozmieszczenie przestrzenne duplikowanych obiektów. Użycie tego modyfikatora znacznie upraszcza proces tworzenia złożonych scen i obiektów, umożliwiając szybką i skuteczną organizację elementów.

Dodajmy nowy obiekt do sceny. W trybie obiektu otwórz menu, naciskając Shift + A. W sekcji „Krzywa” wybierz „Okrąg” i zmień jego rozmiar, naciskając S. Następnie wróć do pierwszego obiektu, do którego można zastosować modyfikator „Krzywa”. W ustawieniach tego modyfikatora przejdź do zakładki „Obiekt krzywej” i wybierz „Okrąg” — możesz to zrobić z listy rozwijanej lub za pomocą kroplomierza w samej scenie. W rezultacie wzdłuż utworzonego okręgu zostanie umieszczony łańcuch kopii, co pozwoli Ci tworzyć ciekawe kompozycje i efekty wizualne w Twojej scenie 3D.

Ten przykład pokazuje, jak modyfikatory mogą znacznie przyspieszyć Twój przepływ pracy. Konfigurowanie sceny metodą destruktywną jest czasochłonne i utrudnia równomierne rozmieszczenie obiektów. Użycie modyfikatorów upraszcza i usprawnia proces, co jest szczególnie ważne dla specjalistów ds. projektowania i rozwoju. Skuteczne techniki modyfikatorów pomagają zaoszczędzić czas i wysiłek, poprawiając końcową jakość projektu.

Dodawanie wielu kopii obiektu do wcześniej użytego modyfikatora Array (Macierz) spowoduje rozmieszczenie obiektów na obwodzie. Zmiana ustawień Subdivision Surface (Powierzchnia podziału) również wpłynie na Macierz, co pokazuje istotę podejścia proceduralnego. Zmiany można wprowadzać na dowolnym etapie i zostaną one automatycznie zastosowane we wszystkich kolejnych krokach. Pozwala to na elastyczne zarządzanie procesem modelowania i osiąganie odpowiednich rezultatów bez konieczności ponownego tworzenia elementów.

Kurs Skillbox „3D Artist” oferuje wyjątkową okazję do opanowania modelowania 3D w ciągu jednego roku. Zdobędziesz praktyczne umiejętności, tworząc ponad 20 prac, które staną się podstawą Twojego portfolio. Szkolenie to ma na celu przygotowanie specjalistów poszukiwanych w branży filmowej i gamingowej. Dołącz do kursu, aby zostać profesjonalistą w dziedzinie projektowania 3D i poszerzyć swoje horyzonty zawodowe.

Zaawansowane manipulacje

Modyfikatory oferują szeroki zakres ustawień do pracy z obiektami. Jednym z przykładów jest możliwość duplikowania obiektu wzdłuż wielu osi. Aby to zrobić, otwórz menu obiektów za pomocą kombinacji klawiszy Shift + A, a następnie na karcie „Puste” wybierz opcję „Zwykłe osie”. Ten element zostanie użyty do przesunięcia wszystkich kopii oryginalnego obiektu. W modyfikatorze „Tablica” odznacz opcję „Przesunięcie względne” i włącz opcję „Przesunięcie obiektu”, wybierając wcześniej utworzony obiekt „Puste”. Po wykonaniu tej czynności stare duplikaty znikną, a naciskając G + X, możesz rozpocząć klonowanie obiektów wzdłuż osi X. Dzięki temu podejściu możesz efektywnie zarządzać obiektami w przestrzeni i tworzyć złożone kompozycje.

Możesz poeksperymentować z powstałym łańcuchem kopii. Za pomocą skrótu klawiaturowego G + Z możesz rozciągnąć spiralę i zmienić kształt obiektów. W tym celu użyj narzędzi Obróć (R) lub Skaluj (S). Takie manipulacje pozwalają tworzyć unikalne kompozycje i poprawiać wizualną percepcję obiektów.

Podsumujmy. Modyfikatory skutecznie rozwiązują zadania trudne do wykonania ręcznie. Ich istotną zaletą jest możliwość powrotu do poprzedniego etapu i wprowadzenia niezbędnych zmian, w tym dostosowania obiektu za pomocą modelowania destrukcyjnego. Aby to zrobić, wystarczy przejść do trybu edycji i wykonać niezbędne operacje na obiekcie. Po zakończeniu manipulacji można powrócić do trybu obiektu i uzyskać zaktualizowany wynik. Takie podejście znacznie upraszcza proces modelowania i pozwala nam uzyskać wysokiej jakości rezultaty.

W trzeciej części przewodnika skupimy się na kluczowych aspektach, które interesują zarówno początkujących, jak i doświadczonych użytkowników: strukturze obiektów i optymalizacji. Te tematy są kluczowe dla osiągania wysokich wyników w tworzeniu i zarządzaniu treścią. Omówimy, jak prawidłowo zorganizować strukturę obiektów, aby zapewnić wydajność i dostępność, a także omówimy techniki optymalizacji, które pomogą poprawić wydajność i indeksowanie SEO Twoich projektów.

Sprawdź inne materiały z tej serii.

• Samouczki Blendera: interfejs, nawigacja, proste operacje
• Samouczki Blendera: struktura obiektów, optymalizacja, skrypty Pythona
• Samouczki Blendera: podstawy animacji