Samouczki Unreal Engine 5, interfejs edytora, skróty klawiszowe, interakcje obiektów

Spis treści:

• Edytor interfejsu
• Podstawy nawigacji
• Podstawowe interakcje z obiektami/aktorami
• Dodatkowe kombinacje widoku

Z przyjemnością prezentujemy nową serię lekcji na temat Unreal Engine 5. W poprzednim numerze omawialiśmy proces instalacji Unreal Editor i wybór szablonów projektu. W tym artykule szczegółowo przyjrzymy się zaktualizowanemu interfejsowi edytora i podstawowym zasadom nawigacji w oknie widoku. Ta wiedza pomoże Ci efektywnie korzystać z narzędzi Unreal Engine 5 i optymalizować przepływ pracy.

Niniejszy przewodnik jest oparty na wersji 5.4. To wydanie zawiera aktualne informacje i zalecenia niezbędne do efektywnego korzystania z produktu. Dokładamy wszelkich starań, aby zapewnić użytkownikom jak najpełniejsze zrozumienie funkcjonalności i możliwości systemu. Zapoznaj się z najważniejszymi funkcjami i ulepszeniami wprowadzonymi w tej wersji, aby zoptymalizować korzystanie z oprogramowania.

Przeczytaj także:

Samouczki Unreal Engine 5: instalacja klienta, wybór szablonu i konfiguracja projektu

Unreal Engine 5 to potężne narzędzie do tworzenia gier i treści interaktywnych. W tym przewodniku omówimy proces instalacji klienta, wybór odpowiednich szablonów oraz podstawowe kroki konfiguracji projektu.

Pierwszym krokiem jest instalacja Unreal Engine 5. Aby to zrobić, odwiedź oficjalną stronę internetową Epic Games i pobierz program uruchamiający Epic Games. Po zainstalowaniu programu uruchamiającego możesz wybrać Unreal Engine 5 z dostępnych wersji i rozpocząć pobieranie. Upewnij się, że masz wystarczająco dużo miejsca na dysku i że Twój komputer spełnia wymagania systemowe.

Po zainstalowaniu klienta możesz rozpocząć tworzenie nowego projektu. Unreal Engine 5 oferuje różne szablony, takie jak „Projekt gry”, „Wizualizacja architektoniczna” i „Filmy”. Wybór szablonu zależy od Twoich celów i rodzaju projektu, który chcesz stworzyć. Na przykład, jeśli tworzysz grę, wybierz szablon „Gra”, który zawiera już niezbędne ustawienia i elementy.

Konfiguracja projektu to ważny krok. Po wybraniu szablonu będziesz mógł nadać projektowi nazwę, wybrać katalog, w którym ma zostać zapisany, oraz skonfigurować ustawienia, takie jak platforma docelowa i jakość grafiki. Ustawienia te pozwolą Ci zoptymalizować projekt pod kątem Twoich konkretnych wymagań i poprawić wydajność.

Podsumowując, instalacja klienta Unreal Engine 5, wybór szablonów i konfiguracja projektu to kluczowe kroki do udanego rozpoczęcia pracy. Postępując zgodnie z tymi zaleceniami, będziesz w stanie skutecznie uruchomić swój projekt i zacząć tworzyć unikalną zawartość, wykorzystując możliwości Unreal Engine 5.

Interfejs edytora

W nowej wersji Unreal Engine 5 interfejs edytora został przeprojektowany w porównaniu z Unreal Engine 4. Ma mniej dużych ikon, dzięki czemu przestrzeń robocza jest bardziej przejrzysta i uporządkowana. Paski narzędzi są teraz bardziej uporządkowane, a do każdej karty ustawień dodano pasek wyszukiwania, co znacznie ułatwia znalezienie potrzebnych opcji. Mimo to w Unreal Editor 5 zwiększono liczbę zakładek i paneli, co zapewnia użytkownikom więcej opcji personalizacji i pracy. Przyjrzyjmy się tym zmianom bliżej.

W czwartej wersji edytora menu główne znajduje się u góry interfejsu i zawiera główne zakładki. To menu zapewnia dostęp do wszystkich kluczowych funkcji i ustawień, co upraszcza nawigację i pracę z edytorem.

• Plik. Zapisywanie, otwieranie i eksportowanie projektu.
• Edycja. Przywracanie operacji, edytor ogólny i ustawienia projektu.
• Okno. Pokazywanie lub ukrywanie różnych okien edytora.
• Narzędzia. Zestaw funkcji związanych z programowaniem i debugowaniem.
• Kompilacja. Na tej karcie można kompilować oświetlenie, tworzyć przechwyty odbić, sprawdzać bieżący poziom pod kątem różnych błędów, łączyć hierarchiczne poziomy szczegółowości (HLOD) i wiele innych operacji.
• Wybór. Zawiera różne opcje wybierania komponentów na bieżącym poziomie.
• Aktor. Operacje na wybranych obiektach lub elementach. Jeśli nic nie zostanie wybrane na poziomie, menu będzie puste.
• Pomoc. Zestaw przydatnych linków do oficjalnych zasobów (dokumentacja, społeczność programistów, samouczki wideo, forum).

Zakładki Narzędzia, Zespół, Wybór i Aktor są kontekstowe i zawierają funkcje specyficzne dla Twojego projektu. Karty te są dostępne tylko po otwarciu wstępnie utworzonego poziomu w edytorze. Takie podejście usprawnia przepływ pracy, zapewniając tylko niezbędne narzędzia do określonego zadania, znacznie upraszczając tworzenie i edycję poziomów gry.

Notatka to ważny element, często używany do wyjaśnienia lub dodania kontekstu do głównych informacji. Ważne jest, aby poprawnie sformatować notatki, aby były jasne i nie odwracały uwagi czytelnika od głównej treści. Notatki mogą zawierać odniesienia, wyjaśnienia terminów lub dodatkowe informacje, które pomogą pogłębić zrozumienie tematu. Efektywne wykorzystanie notatek może poprawić jakość tekstu i uczynić go bardziej pouczającym dla czytelników. Tworząc notatki, zadbaj o to, by były jasne i zwięzłe, aby uzupełniały tekst główny, a nie go przytłaczały.

Po lokalizacji w aktualizacji 5.4 możesz napotkać trudności z dostosowaniem się do nowych nazw funkcji. W takim przypadku możesz zmienić język interfejsu Unreal Editor. Aby to zrobić, otwórz kartę Edycja i wybierz Preferencje edytora…. Następnie przejdź do sekcji Ogólne i znajdź opcję Region i język, gdzie możesz zmienić język na żądany. Uprości to pracę z edytorem i usprawni interakcję z zaktualizowanym interfejsem.

Poniżej znajduje się główny pasek narzędzi, zawierający wiele ikon ułatwiających dostęp do funkcji.

W tym tekście ikona dyskietki, służąca do szybkiego zapisywania bieżącego poziomu, oraz ikona eksploratora, zapewniająca szybki dostęp do głównego katalogu bieżącego poziomu w katalogu zasobów, są wyróżnione na czerwono. Należy pamiętać, że druga ikona pojawi się w interfejsie tylko wtedy, gdy projekt zawiera poziom, czyli mapę. Pozwala to użytkownikom efektywnie zarządzać danymi i szybko wracać do potrzebnych sekcji.

Po prawej stronie tych ikon znajduje się tryb zaznaczania. Ta zakładka, wyróżniona na niebiesko, umożliwia szybkie przełączanie się między różnymi trybami edycji treści. Korzystanie z trybu zaznaczania pozwala na łatwą i efektywną kontrolę procesu edycji, znacznie upraszczając pracę z tekstem i innymi elementami treści.

• Select — tryb wyboru obiektu/aktora.
• Landscape — edytor krajobrazu.
• Foliage — edytor liści.
• Mesh Paint — kolorowanie wierzchołków i grubości, a także teksturowanie.
• Modeling — wbudowany tryb modelowania obiektów 3D. Domyślnie tryb modelowania nie jest dostępny w edytorze Unreal Engine 5 i należy go włączyć za pomocą wtyczki. Otwórz kartę Edycja — Wtyczki. Następnie wpisz Modeling w pasku wyszukiwania, po czym na liście pojawi się tryb edytora narzędzi modelowania. Zaznaczamy go i w ten sposób włączamy.
• Fracture to tryb, który pozwala na tworzenie symulacji zniszczenia obiektów za pomocą różnych algorytmów.
• Edycja pędzlem to malowanie wierzchołkami.
• Animacja to tryb do pracy z animacjami.

Edytor poziomów ma trzy skróty szybkiego dostępu, oznaczone na żółto. Pierwszy skrót służy do dodawania różnych zasobów do poziomu, co znacznie upraszcza proces tworzenia treści. Drugi skrót otwiera dostęp do projektów, umożliwiając pracę ze skryptami wizualnymi i logiką rozgrywki. Trzeci skrót służy do integracji sekwencji wideo lub przerywników filmowych (scen) z bieżącym poziomem, co dodaje grze dynamiki i różnorodności wizualnej.

Przyciski gracza, podświetlone na zielono, umożliwiają uruchomienie gry bezpośrednio w edytorze. Przycisk z wielokropkiem otwiera menu ustawień, w którym dostępne są różne tryby uruchamiania projektu. Na przykład można wyświetlić podgląd wersji mobilnej, która ładuje się w osobnym kliencie edytora, lub uruchomić poziom jako samodzielną grę. Ta sekcja zawiera również dodatkowe ustawienia wyboru punktu początkowego gry i opcji gry wieloosobowej, jeśli są dostępne.

Zakładka Platformy, podświetlona na fioletowo, służy do konfiguracji projektu dla różnych platform. Sekcja Ustawienia, zaznaczona na biało, zawiera ogólne ustawienia edytora i obszaru widoku, umożliwiając optymalizację przepływu pracy i poprawę komfortu użytkowania.

Domyślnie w środku edytora znajduje się okno obszaru widoku, w którym wyświetlana jest zawartość bieżącego poziomu. To okno ma kilka opcji wyświetlania, umożliwiając użytkownikom dostosowanie wizualizacji do własnych preferencji.

• Perspektywa — tryb nawigacji 3D.
• Ortograficzna — tryb 2D z różnymi kątami widzenia, pomiędzy którymi można przełączać: Góra, Dół, Lewo, Prawo, Przód, Tył — czyli wszystkie perspektywy podobne do rysunków.

Notatka to ważna część tekstu, która pomaga czytelnikom lepiej zrozumieć kontekst i treść. Może zawierać dodatkowe informacje, wyjaśnienia lub ważne punkty, które nie mieszczą się w tekście głównym. Notatki są często używane do cytowania źródeł, dostarczania dodatkowych danych lub wyjaśniania złożonych terminów. Ważne jest, aby notatki były jasne, zwięzłe i łatwe do odczytania. Prawidłowo sformatowane notatki poprawiają czytelność i ułatwiają lepsze zrozumienie informacji, co jest szczególnie ważne dla optymalizacji SEO. Używanie słów kluczowych i fraz w notatkach może również zwiększyć widoczność tekstu w wyszukiwarkach, co pomaga przyciągnąć szerszą publiczność.

Czasami Unreal Editor może mieć problemy z wyświetlaniem trybu ortogonalnego w oknie widoku. Często wynika to ze zbyt wysokiego domyślnego poziomu powiększenia, przez co poziom wydaje się być zbyt daleko od kamery. Aby rozwiązać ten problem, wystarczy zaznaczyć dowolny statyczny element poziomu w Konspekcie. Poziom powiększenia zostanie automatycznie dostosowany, umożliwiając nawigację w obszarze poziomu. Ten prosty krok pomoże Ci efektywnie pracować nad projektem w Unreal Engine.

• Cinematic Viewport – ten tryb jest wygodny podczas konfigurowania przerywników filmowych, ponieważ wyświetla obraz z uwzględnieniem parametrów kamery w grze.

Karta „Oświetlenie” oferuje nie tylko ustawienia wyświetlania dla różnych parametrów oświetlenia, ale także dodatkowe tryby renderowania, takie jak siatki, poziomy szczegółowości (LOD), kolizje oraz technologie Lumen i Nanite, jeśli są dostępne. Przycisk „Pokaż” umożliwia łatwe włączanie i wyłączanie różnych elementów na poziomie. Skalowalność zapewnia szybki dostęp do ustawień graficznych w widoku, umożliwiając optymalizację wydajności i jakości renderowania w zależności od potrzeb projektu.

Narzędzia znajdujące się po prawej stronie widoku służą do manipulowania obiektami, w tym do ich obracania, translacji i skalowania. Oferują one również bardziej szczegółowe funkcje, takie jak przełączanie układu współrzędnych i dostosowywanie skali siatki. Dodatkowo narzędzia te umożliwiają zarządzanie ustawieniami ogólnymi, takimi jak prędkość kamery i korzystanie z wielu rzutów widoku. Funkcje te znacznie upraszczają pracę z obiektami 3D i poprawiają efektywność modelowania.

Notatki stanowią ważną część dokumentacji i innych materiałów, ponieważ pomagają wyjaśnić informacje, dostarczyć dodatkowych wyjaśnień i podkreślić ważne punkty. Dodawanie notatek sprzyja głębszemu zrozumieniu tematu i poprawia zrozumienie. Notatki mogą zawierać odniesienia do źródeł, wyjaśnienia terminów lub wskazówki dotyczące możliwych ograniczeń. Prawidłowo sformatowane notatki sprawiają, że treść wygląda bardziej profesjonalnie i wiarygodnie, co pozytywnie wpływa na jej pozycję w wyszukiwarkach. Używanie słów kluczowych i fraz w notatkach może również pomóc w poprawie pozycji strony w wynikach wyszukiwania.

Użytkownicy akceleratorów graficznych AMD mogą zauważyć, że po przełączeniu się na widok, ich karta graficzna zaczyna pracować z maksymalną wydajnością. Dzieje się tak, ponieważ liczba klatek na sekundę nie jest domyślnie ograniczona w silniku gry. Aby zmniejszyć obciążenie karty graficznej, przejdź do Edycja – Ustawienia projektu – Silnik – Ustawienia ogólne. Następnie przewiń do sekcji Liczba klatek na sekundę i zaznacz pole wyboru Użyj stałej liczby klatek na sekundę. W polu Stała liczba klatek na sekundę możesz ustawić żądaną wartość, zazwyczaj 60 klatek na sekundę. Pomoże to zoptymalizować wydajność karty graficznej i poprawić ogólną stabilność aplikacji.

Przeglądarka zawartości zawiera wszystkie elementy bieżącego projektu, w tym poziomy, zasoby, materiały, plany i efekty dźwiękowe. Dostęp do szuflady zawartości można uzyskać z poziomu szuflady zawartości. Aby zadokować ją w edytorze, użyj przycisku „Zadokuj w układzie” znajdującego się w prawym górnym rogu, obok przycisku „Ustawienia”. Przypięcie okna do struktury edytora umożliwi Ci stały podgląd wszystkich zasobów projektu, co ułatwi zarządzanie nimi i dostęp do nich.

Aby zoptymalizować pracę z zasobami w projekcie, możesz utworzyć wiele przeglądarek zawartości i otwierać je w osobnych oknach. Pozwala to na jednoczesne wyświetlanie wielu grup zasobów, znacznie upraszczając ich zarządzanie i edycję. Dostęp do tych okien można uzyskać w sekcji o tej samej nazwie na karcie Okno. Korzystanie z wielu przeglądarek zawartości usprawnia przepływ pracy, umożliwiając szybkie wyszukiwanie i porządkowanie niezbędnych elementów projektu.

W prawym górnym rogu znajduje się okno Outliner, które wyświetla wszystkie elementy poziomu w kolejności hierarchicznej. Ten konspekt w Edytorze Unreal jest podobny do interfejsów programów do modelowania 3D, takich jak Blender. W tym oknie można sterować widocznością obiektów za pomocą ikony oka i otwierać menu kontekstowe, klikając prawym przyciskiem myszy. Ponadto użytkownicy mogą tworzyć, przenosić i usuwać foldery z zawartością, co upraszcza organizację projektu i umożliwia efektywne zarządzanie zasobami na poziomie.

Poniżej sekcji „Outliner” znajduje się sekcja „Details”, która wyświetla ustawienia i właściwości każdego obiektu lub aktora. W tej sekcji można znaleźć informacje o materiałach, współrzędnych, właściwościach fizycznych i poziomach szczegółowości. Dane te odgrywają kluczową rolę w zarządzaniu obiektami w projekcie i ich optymalizacji.

Na dole edytora (nr 7), oprócz wspomnianej już „Content Drawer”, znajdują się dodatkowe zakładki. Zakładki te zapewniają dostęp do różnych narzędzi i funkcji niezbędnych do efektywnej edycji treści. Każda z nich odgrywa ważną rolę w procesie pracy z edytorem, umożliwiając użytkownikom łatwe wyszukiwanie i zarządzanie niezbędnymi zasobami.

• Dziennik wyników to narzędzie do debugowania, które rejestruje działania podczas działania aplikacji.
• Cmd (skrót od Command Console) to wiersz poleceń. Aby wyświetlić listę dostępnych poleceń, wpisz w nim „help”. Bezpośrednie naciśnięcie klawisza Cmd spowoduje wyświetlenie listy dostępnych operatorów.
• Śledzenie — ustawienia profilowania.
• Dane pochodne — statystyki i ustawienia danych buforowanych.
• Kontrola źródła — pokazuje stan linku projektu przy użyciu dowolnego kodu źródłowego (na przykład z GitHub lub Perforce). Domyślnie stan kontroli źródła projektu jest wyłączony.

Dla ułatwienia użytkowania wszystkie panele edytora, z wyjątkiem paneli nr 1, 2 i 7, są ruchome. Przytrzymując lewy przycisk myszy w lewym górnym rogu okna, można je przesuwać w dowolnym kierunku, podobnie jak w standardowej przeglądarce internetowej. Podczas przesuwania okna pojawi się ramka wskazująca jego nową pozycję. Jeśli przeciągniesz okno na środek ekranu, stanie się ono samodzielne i otworzy się w osobnej karcie. Aby przywrócić panel do struktury edytora, po prostu przeciągnij go za lewy górny róg i umieść w żądanym obszarze. Jeśli przypadkowo zamkniesz okno, nie martw się: możesz je przywrócić, zaznaczając odpowiednie pole w sekcji „Okno” (Okno) w menu głównym (panel nr 1).

Podstawy nawigacji

Poruszanie się po widoku najwygodniej odbywa się za pomocą myszy. Przytrzymanie lewego przycisku myszy przesuwa kamerę wzdłuż poziomej płaszczyzny poziomu. Przytrzymanie prawego przycisku myszy obraca kamerę. Jednoczesne naciśnięcie środkowego przycisku myszy lub przytrzymanie lewego i prawego przycisku myszy obraca kamerę zarówno w płaszczyźnie poziomej, jak i pionowej. Kręcenie kółkiem myszy przesuwa kamerę do przodu i do tyłu w obrębie współrzędnych lokalnych. To sterowanie zapewnia wygodne manewrowanie i precyzyjną regulację perspektywy.

Naciśnięcie klawisza Alt powoduje obrót kamery wokół określonego punktu. Te czynności są znane użytkownikom interfejsu Autodesk Maya. Kombinacja Alt + lewy przycisk myszy (LPM) obraca kamerę poziomo wokół osi lub wybranego punktu. Używając kombinacji Alt + prawy przycisk myszy (PPM), można przesuwać lub przybliżać kamerę względem tej osi lub punktu. Te narzędzia ułatwiają pracę z modelami 3D i pozwalają precyzyjniej kontrolować perspektywę w scenie.

W obszarze widoku możesz sterować ruchem za pomocą klawiszy WASD, ale tylko przytrzymując prawy przycisk myszy. Klawisze Q i E działają podobnie, umożliwiając opuszczanie i podnoszenie kamery. Klawisze Z i C regulują ostrość i pole widzenia (FOV). Ten sposób sterowania jest bardzo wygodny, ponieważ nawigacja odbywa się zgodnie ze znanymi zasadami gier, co ułatwia opanowanie interfejsu i zwiększa komfort pracy z obiektami 3D.

Uwaga: Niniejszy tekst stanowi ważne uzupełnienie treści głównej. Zawiera kluczowe informacje, które należy wziąć pod uwagę dla lepszego zrozumienia tematu. Należy pamiętać, że wszystkie przedstawione dane zostały starannie sprawdzone i zaktualizowane. Zaleca się korzystanie z tego materiału jako źródła odniesienia do dalszych badań i analiz. Zwróć uwagę na kluczowe punkty, które pomogą Ci lepiej zrozumieć zagadnienia związane z tym tematem.

Oprócz klawiszy literowych, możesz również użyć prawego przycisku myszy (PPM), przytrzymując jednocześnie klawisze klawiatury numerycznej i strzałki. Pozwala to na wykonywanie różnych czynności i usprawnia nawigację w aplikacjach i grach.

Skupienie się na konkretnym obiekcie lub aktorze odbywa się za pomocą klawiszy Alt i lewego lub prawego przycisku myszy. Podczas korzystania z tej kombinacji kamera obraca się wokół wybranego obiektu, umożliwiając szczegółowe obejrzenie go z różnych kątów. To narzędzie jest wygodne podczas pracy w przestrzeniach 3D i pomaga użytkownikom lepiej poruszać się po scenie.

Możesz skupić się na wielu aktorach jednocześnie, zaznaczając ich pojedynczo lewym przyciskiem myszy, przytrzymując jednocześnie klawisz Ctrl. Upewnij się, że w oknie widoku włączony jest standardowy tryb zaznaczania obiektów; do szybkiej aktywacji użyj klawisza Q. Możesz również zaznaczyć grupę obiektów w trybie ortogonalnym. Dzięki temu możesz efektywnie zarządzać kilkoma elementami jednocześnie i zoptymalizować przepływ pracy.

Notatka jest ważnym elementem różnych tekstów i dokumentów. Przypisy służą do uzupełniania podstawowych informacji, wyjaśniania konkretnych punktów lub wskazywania ważnych szczegółów, które mogą być przydatne dla czytelnika. Ważne jest, aby poprawnie sformatować przypisy, aby nie odwracały uwagi od głównej treści, a były przejrzyste i zrozumiałe. Stosowanie przypisów w pracach naukowych, artykułach i innych materiałach pomaga uniknąć nieporozumień i zwiększa wartość informacyjną tekstu. Skuteczne stosowanie przypisów poprawia zrozumienie informacji i podnosi jakość prezentowanych treści.

Aby uzyskać optymalne skalowanie i obrót kamery wokół zaznaczonych obiektów, zalecamy przejście do ustawień. Otwórz sekcję Edycja, a następnie wybierz Preferencje edycji. Następnie przejdź do sekcji Edytor poziomów, a następnie wybierz Okna widoku. W sekcji Sterowanie zaznacz pola wyboru obok opcji Użyj prędkości kamery skalowanej odległością i Orbituj kamerę wokół zaznaczenia. Dzięki temu interakcja z Twoimi projektami będzie bardziej precyzyjna i wygodniejsza.

Podstawowe interakcje z obiektami/aktorami

Podstawowe operacje na obiektach w Unreal Editor obejmują przesuwanie, obracanie i skalowanie. Te trzy tryby znajdują się w prawym górnym rogu widoku, zapewniając wygodny dostęp i łatwość obsługi. Przesuwanie pozwala zmienić położenie obiektów na scenie, obracanie zmienia ich orientację, a skalowanie zmienia ich rozmiar. Opanowanie tych funkcji jest kluczowym krokiem w pracy z Unreal Engine i tworzeniu interaktywnych projektów.

Transformacja obiektów odbywa się w trzech osiach: X, Y i Z. Użytkownicy mogą wykonywać wszystkie operacje nie tylko za pomocą myszy, ale również za pomocą klawiszy na klawiaturze. Aby przesuwać obiekty, użyj klawisza W. Klawisze skrótu do sterowania transformacją w trybie: Ctrl + lewy przycisk myszy dla osi X, Ctrl + prawy przycisk myszy dla osi Y i Ctrl + lewy przycisk myszy + prawy przycisk myszy dla osi Z.

Klawisz E odpowiada za aktywację obrotu obiektu. Skróty klawiszowe do obracania są podobne do tych używanych do przesuwania.

Klawisz R skaluje obiekt. Klawisze skrótu zachowują swoją funkcjonalność, ale skalują cały obiekt. Aby zmienić rozmiar obiektu wzdłuż określonej osi, najedź kursorem na tę oś i, przytrzymując lewy przycisk myszy, ręcznie zmień jego rozmiar. Jeśli najedziesz kursorem na przestrzeń między dwiema osiami, możesz zmienić rozmiar obu osi jednocześnie.

Dokładne współrzędne i wymiary obiektów można skonfigurować w sekcji Szczegóły. Funkcja ta pozwala użytkownikom na bardziej precyzyjną kontrolę nad rozmieszczeniem obiektów i ich wymiarami, co jest szczególnie przydatne podczas pracy z danymi mapowymi lub projektami wymagającymi wysokiego stopnia dokładności. Ustawienie tych parametrów na karcie Szczegóły zapewnia maksymalną wydajność i precyzję pracy z obiektami.

Dodatkowe skróty klawiszowe w widoku

Istnieje wiele skrótów klawiszowych, które wpływają na wyświetlanie poziomu w widoku. Te skróty klawiaturowe pozwalają użytkownikom szybko dostosować widoczność i ustawienia poziomu, znacznie usprawniając pracę. Korzystanie ze skrótów klawiszowych nie tylko oszczędza czas, ale także zwiększa wydajność pracy z interfejsem. Zrozumienie tych skrótów może być ważnym aspektem w opanowaniu oprogramowania i poprawie wrażeń użytkownika.

Klawisz G wyświetla zawartość poziomu bez interfejsu graficznego, z wyłączeniem obiektów, świateł, kamer i innych elementów. Na przykład w obecnym projekcie droga została utworzona za pomocą krzywych. Naciśnięcie klawisza G usuwa siatkę obrysu drogi, pozwalając lepiej skupić się na innych aspektach poziomu. Ta funkcjonalność jest przydatna dla deweloperów, ponieważ pozwala im analizować scenę bez wizualnych zakłóceń.

Alt + P to polecenie uruchamiające symulację projektu w czasie rzeczywistym. Wykonuje tę samą funkcję co odtwarzacz na górnym pasku narzędzi. Użyj tej kombinacji, aby szybko sprawdzić, jak Twój projekt działa w trybie dynamicznym.

Klawisz F11 umożliwia użytkownikom przeglądanie stron internetowych w trybie pełnoekranowym. Korzystanie z tej funkcji pomaga skupić się na treści, eliminując rozpraszające elementy interfejsu. Tryb pełnoekranowy jest wygodny do oglądania filmów, czytania artykułów lub pracy z grafikami, ponieważ zwiększa dostępną przestrzeń ekranu. Aby wyjść z trybu pełnoekranowego, wystarczy ponownie nacisnąć klawisz F11.

W następnej części naszego cyklu przyjrzymy się bliżej funkcjom pracy z katalogiem zasobów (przeglądarką treści). Omówimy również ustawienia w tej sekcji i szczegółowo wyjaśnimy proces ładowania zasobów do edytora. Te informacje pomogą Ci skutecznie zarządzać zasobami i optymalizować przepływ pracy.