Spis treści:
Zdefiniuj swoją rolę w branży gier wideo: bezpłatny kurs dla początkujących ➞ Praktyczna znajomość trzech specjalizacji: projektanta gier, grafika 2D i programisty Unity. Stwórz swoją pierwszą grę w duchu Mario.
Dowiedz się więcejOdkąd gatunek soulslike'ów powstał i stał się rozpoznawalny, regularnie pojawiały się skargi na to, że większość gier z tego gatunku jest do siebie podobna. W 2017 roku znany YouTuber Mark Brown opublikował esej zatytułowany „Czy potrzebujemy gatunku soulslike'ów?”, w którym odniósł się do problemów związanych z grami, które kopiują Dark Souls i nie oferują niczego oryginalnego.
Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że najważniejsze innowacje w tym gatunku gier wciąż rodzą się wyłącznie w FromSoftware, studiu, które stworzyło soulslike'i. Na przykład Sekiro: Shadows Die Twice wprowadziło mechanikę parowania, która zyskała popularność. Elden Ring z kolei zaadaptował rozgrywkę Dark Souls do otwartego świata. Elden Ring: Nightreign łączy koncepcje oryginalnej gry z elementami gier battle royale i kooperacyjnych gier roguelike.
Wygląda na to, że inni twórcy gier nie mają innego wyjścia, jak pójść w ślady FromSoftware. Jednak nawet ci, którzy starają się naśladować to kreatywne podejście, czasami wpadają na oryginalne pomysły, które zaskakują i inspirują.
Aby to udowodnić, stworzyliśmy listę siedmiu najciekawszych gier soulslike, które powstały poza FromSoftware. Nasza lista zawiera zarówno wysokiej jakości kopie Dark Souls, jak i oryginalne gry, które stały się źródłem inspiracji dla innych twórców.
Czym jest soulslike?
Na pierwszy rzut oka odpowiedź na to pytanie może wydawać się prosta: „Gra przypominająca Dark Souls”. Jednak sytuacja jest w rzeczywistości o wiele bardziej złożona, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka, ponieważ określenie to obejmuje szereg unikalnych cech charakterystycznych dla projektów FromSoftware.
- Złożony teren, pełen rozgałęzień i skrótów.
- W tym świecie występują unikalne punkty zapisu, które przywracają zdrowie Twojej postaci podczas odpoczynku. Warto jednak zauważyć, że korzystanie z tych miejsc prowadzi do odrodzenia się wszystkich wrogów na danym obszarze.
- Udanie się do miejsca, w którym bohater spotkał swój los, z zamiarem zabrania pozostawionych tam pieniędzy.
- Okresy nietykalności, występujące podczas wykonywania rzutów i uników, umożliwiają unikanie ataków przeciwnika.
- Zarządzanie poziomem wytrzymałości, która jest wykorzystywana do ataków i uników.
- Niewielki zapas medykamentów, które zazwyczaj uzupełnia się na punktach kontrolnych.
- Możliwość wezwania innych uczestników lub sztucznych postaci, aby pomóc w pokonaniu trudnych etapów gry.
Oczywiście, niektóre z tych elementów zostały zaimplementowane w grach wideo na długo przed premierą Dark Souls (2011), a nawet jej poprzednika Demon's Souls (2009). Kluczową kwestią pozostaje jednak fakt, że projektant gry Hidetaka Miyazaki i jego zespół jako pierwsi połączyli wszystkie te elementy w spójną całość, tworząc wciągającą rozgrywkę, która łączy wymagającą taktyczną walkę z angażującą mechaniką eksploracji.
Sukces Dark Souls stał się silną motywacją dla wielu deweloperów, którzy chcą powtórzyć formułę stworzoną przez FromSoftware, licząc na podobny sukces. Naszą listę zaczynamy od prawdopodobnie najwybitniejszych spośród tych, które próbują naśladować.
Kłamstwa P
Twórcy: Neowiz, Round8 Studio
Rok wydania: 2023
Główne innowacje: mechanizmy sterowania uchwytami i manipulacja dłońmi Legionu.
Na pierwszy rzut oka Lies of P sprawia wrażenie kompletnej analogii do Bloodborne: mamy zrujnowane miasto z XIX-wiecznymi elementami architektonicznymi, punkty zapisu są reprezentowane przez latarnie, a w centrum gry znajduje się również pomocnicza lalka, która ulepsza umiejętności postaci.
Jednak w praktyce staje się oczywiste, że gra opracowana przez Neowiz i Round8 ma znacznie więcej podobieństw do Sekiro, ponieważ jej mechanizm walki w dużej mierze opiera się na parowaniu.
W Lies of P, oprócz możliwości uników i blokowania, ważne jest parowanie ataków wroga, aby uzyskać maksymalną skuteczność w walce. Pozwoli ci to szybko ogłuszyć wroga i zadać cios krytyczny. Warto również wziąć pod uwagę, że niektórych ataków nie da się zablokować i w takich przypadkach jedyną obroną jest parowanie.
Warto zauważyć, że mechanika walki w Lies of P nie dorównuje wyrafinowaniu pojedynków samurajów z Sekiro. Oferuje jednak większą różnorodność dzięki licznym opcjom personalizacji.
Weźmy na przykład system, który pozwala połączyć rękojeść jednej broni z ostrzem lub głowicą innej. Rękojeść determinuje schematy ataków i ruchy specjalne, a ostrza wpływają na szybkość i siłę ciosów. Stwarza to zachętę do eksperymentowania z różnymi kombinacjami, umożliwiając tworzenie oryginalnych opcji hybrydowych.
Proces tworzenia postaci na tym się jednak nie kończy. Dostępne są również ramiona Legionu – protezy Pinokia – dające mu różne narzędzia, takie jak ręczny miotacz ognia czy hak. Co więcej, gra oferuje możliwość ulepszenia bohatera poprzez ulepszenie jego podstawowych statystyk i specjalnych atutów dla samego Pinokia.
W Lies of P atmosfera jest szczególnie ważna – staje się rodzajem tajnej broni. Miasto Crath może początkowo przypominać replikę Yharnam z Bloodborne, ale jego majestatyczne budynki w stylu art déco i elementy steampunkowe nadają mu wyjątkowego charakteru. Historia marionetek, które albo oszalały, albo zyskały świadomość, porusza zupełnie inne kwestie filozoficzne.
Ta gra charakteryzuje się unikalnym systemem moralności. Zamiast tradycyjnego wyboru między dobrem a złem, w kluczowych momentach historii będziesz musiał zdecydować, czy powiedzieć prawdę, postępując zgodnie z zasadami marionetek w tym uniwersum, czy skłamać, zbliżając się tym samym do prawdziwej natury ludzkiej.
Oczywiście gra ma swoje własne zawiłości, które czasami wykraczają poza granice sprawiedliwości; spotyka się z nimi znacznie częściej niż projekty FromSoftware. Niektóre mechanizmy, takie jak zużycie broni, wydają się ewidentnie zbędne. Niemniej jednak, ogólnie rzecz biorąc, gra z powodzeniem łączy i rozwija elementy zapożyczone z innych źródeł. Ostatecznie Lies of P staje się klonem, który jest niemal tak dobry, jak jego prototyp, i stanowi doskonały przykład tego, jak naśladować, zachowując jednocześnie poczucie smaku.
Nioh
Twórca: Team Ninja
Rok wydania: 2017
Główne innowacje: klimatyczny świat samurajów i system postaw bojowych.
Teraz zwróćmy uwagę na mniej oczywiste przykłady inspiracji, które są bardziej oryginalne. Kilka lat przed tym, jak Sekiro zanurzyło graczy w średniowiecznej Japonii, Team Ninja wydało inny tytuł z gatunku souls-like, który również oferował podobną oprawę graficzną. Jednak Nioh podszedł do tematu z zupełnie unikalnej perspektywy. Akcja Nioh nie jest po prostu światem fantasy, ale raczej alternatywną rzeczywistością historyczną. Główny bohater, William Adams, to prawdziwy angielski żeglarz, który przybył do Japonii w 1600 roku, tam pozostał i ostatecznie zdobył tytuł samuraja. W narracji gry jego historia, choć oparta na prawdziwych wydarzeniach, jest pełna fantastycznych przygód, w których spotyka zarówno fikcyjne postacie, jak i postacie historyczne.
Co więcej, gra oferuje mnóstwo osobliwego i zabawnego humoru, jakiego można oczekiwać od twórców serii Dead or Alive. Warto wspomnieć na przykład o wojowniku, który używa kota jako zegarka na rękę.
Pod względem rozgrywki Nioh wyróżnia się na tle innych projektów: Team Ninja z powodzeniem łączy taktyczne elementy walki charakterystyczne dla Dark Souls z dynamicznymi kombinacjami typowymi dla gier hack-and-slash. Jest to możliwe głównie dzięki systemowi postaw, który pozwala graczom w dowolnym momencie zmienić styl walki, przechodząc od silnych, agresywnych ataków do niezawodnych manewrów obronnych. Ponadto różne postawy oddziałują na różne sposoby z różnymi rodzajami broni.
W grze Nioh występują duchy strażnicze, których aktywacja zapewnia Ulepsza umiejętności pasywne i zapewnia możliwość przywrócenia części wytrzymałości podczas kombinacji. Bezpośrednia kontynuacja pierwszej części, Nioh 2, wydana w 2020 roku, wprowadziła jeszcze więcej mechanizmów rozgrywki, w tym potężne kontrataki. Gra wprowadziła również tryb kooperacji „Ekspedycja”, pozwalający graczom na rozegranie historii ze znajomymi od początku do końca. Później podobny format współpracy został zaimplementowany w grach Lords of the Fallen i Remnant, o czym opowiemy poniżej.
W ten sposób Team Ninja, mimo że zapożyczył wiele koncepcji od FromSoftware, zdołał wzbogacić je o oryginalne elementy i zintegrować z oryginalnym kontekstem wschodnioazjatyckiego średniowiecza, który później stał się kultowy dzięki Sekiro. Choć Nioh nigdy całkowicie nie uwolnił się od wpływu swojego twórcy, to i tak udało mu się zdobyć serca graczy.
Lords of the Fallen
Twórca: Hexworks
Rok wydania: 2023
Główne innowacje: mechanika międzyświatowa i niestandardowe punkty kontrolne.
Projekt Hexworks cieszy się dużym zainteresowaniem. W przeciwieństwie do gier takich jak Lies of P czy Nioh, nie jest to niemal idealny klon. Dzieło to jest bardzo kontrowersyjne i stanowi nowe spojrzenie na jeszcze bardziej kontrowersyjny oryginał.
Pierwsza część Lords of the Fallen, wydana w 2014 roku, znalazła się w gronie pierwszych gier imitujących Dark Souls i zrobiła to całkiem wiernie. Zawiera zrujnowane lokacje zamkowe, głównego bohatera – rycerza w potężnej zbroi, który walczy ze starożytnymi bóstwami, oraz system walki bogaty w uniki i bloki. Wszystkie te kluczowe elementy wyraźnie wskazują na oryginalne źródło.
Jednakże, deweloperzy z Deck13 ewidentnie nie osiągnęli poziomu kreatywności i kunsztu swoich konkurentów z FromSoftware. W rezultacie oryginalna wersja Lords of the Fallen przekształciła się w dobrze wykonaną, ale raczej przeciętną grę RPG akcji.
Co ciekawe, prawie dekadę później Lords of the Fallen powróciło w formie rebootu pod identyczną nazwą. Gra napotkała liczne trudności w trakcie produkcji: po dwukrotnej zmianie studia, trafiła pod kontrolę zespołu stworzonego specjalnie na potrzeby jej ukończenia – Hexworks. Produkt finalny okazał się dość nierówny.
Wydana w 2023 roku gra Lords of the Fallen była szeroko krytykowana za gwałtowne zmiany poziomu trudności, słabą optymalizację i oklepany, mroczny styl fantasy. Wyróżnia się jednak jedną oryginalną innowacją – systemem przemieszczania się między dwoma światami, który przywołuje skojarzenia z horrorem Medium czy kultowym poziomem z Titanfall 2.
Główny bohater zawsze nosi lampę, która otwiera drogę do Umbralu – pozaziemskiego odpowiednika świata gry. Ta cecha jest kluczowa dla rozwiązania wielu zagadek w grze: używając Umbralu, możesz dotrzeć do miejsc niedostępnych w normalnym świecie. Należy jednak zachować ostrożność, wkraczając do tego wymiaru, ponieważ lokalni wrogowie mogą wyrządzić ci krzywdę.
Umbralu reprezentuje nie tylko niebezpieczeństwo, ale także szansę na nowy początek. Po śmierci główny bohater ma szansę odrodzić się w zaświatach, gdzie może powrócić do swojego ciała i odzyskać niewykorzystane punkty doświadczenia. Przebywanie w tym wymiarze jest jednak bardziej ryzykowne niż w normalnym życiu: im dłużej pozostajesz w Umbralu, tym potężniejsi stają się przeciwnicy, z którymi się zmierzysz.
Jeśli umrzesz w tym świecie, wszystkie zgromadzone przez ciebie punkty doświadczenia zostaną bezpowrotnie utracone.
Na koniec, lampa pozwala na wykorzystanie nasion zdobytych z pokonanych potworów w Umbralu lub zakupionych od handlarzy do tworzenia własnych punktów kontrolnych. Ta funkcja okaże się bardzo przydatna, ponieważ standardowe punkty kontrolne, jak można się spodziewać, są dość rzadkie w świecie gry.
W ten sposób Lords of the Fallen nie uczyniło z Hexworks drugiego co do wielkości studia w gatunku Soulslike, jak przewidywał producent zarządzający Sol Gascon. Niemniej jednak gra pokazała, że nawet pozornie przeciętny klon Dark Souls może zaskoczyć swoich odbiorców.
Co więcej, zespół deweloperski stale ją ulepsza, a ta idea pozostaje aktualna do dziś. Hexworks niedawno wydało aktualizację 2.0, która wprowadziła rozgrywkę międzyplatformową, ulepszone sterowanie i uproszczony interfejs, zapewniając użytkownikom większą wygodę.
Treasures of Another Crab
Twórca: Aggro Crab
Rok wydania: 2024
Najważniejsze funkcje to morski pejzaż, animowana estetyka i zbroja wykonana z resztek.
Odłóżmy na bok gry przypominające Dark Souls i zanurzmy się w nowe, niezbadane horyzonty.
Na pierwszy rzut oka Another Crab’s Treasure może wydawać się typową kreskówkową przygodówką, nawiązującą do gier na PlayStation 2. Gra ma jednak odpowiedni ton: głównym bohaterem nie jest dzielny rycerz, a krab pustelnik o imieniu Kril. Kiedy wierzyciel-rekin odbiera mu skorupę z powodu długów, Kril wyrusza na wyprawę, by odzyskać utraconą własność.
Pomimo frywolnego stylu, Another Crab’s Treasure to gra typu soulslike. Zawiera wszystkie kluczowe cechy gatunku, takie jak eksploracja złożonych lokacji i walka z trudnymi przeciwnikami. Twórcy z Aggro Crab umiejętnie wykorzystują jednak unikalny świat gry, aby przedstawić te elementy w nowym świetle.
Weźmy na przykład sprzęt ochronny. Kril używa skorupy jako pancerza, ale ponieważ jego oryginalna skorupa została mu odebrana, jest zmuszony improwizować, używając różnych przedmiotów wyrzuconych przez ludzi na dno morza. Może to być kapsel od butelki, dziecięcy but sportowy, a nawet kula dyskotekowa.
Każda z tych umiejętności, prowizoryczne „skorupy”, dają mu unikalne zdolności: na przykład rolkę sushi można zjeść w walce, aby przywrócić zdrowie, a gumowa kaczka przyciąga uwagę wrogów. Co więcej, szybko się niszczą, przypominając utratę wytrzymałości mieczy i tarcz w The Legend of Zelda: Breath of the Wild, co motywuje gracza do ciągłego poszukiwania różnych opcji obrony. Oceaniczna koncepcja przenika nawet najdrobniejsze detale. Na przykład w pewnym momencie Kril zdobywa hak z liną, który może wciągnąć wrogów. Aby przynieść do domu dużą zdobycz, gracz będzie musiał ukończyć minigrę wędkarską.
Ponadto gra Aggro Crab dowcipnie wyśmiewa tradycyjne schematy fabularne w gatunku soulslice. W grze dusze nazywane są mikroplastikami, a nadchodząca katastrofa nie jest spowodowana przez mityczne bóstwa, lecz przez problemy środowiskowe i chciwych mieszkańców dna morskiego, czerpiących zyski z cierpienia innych stworzeń.
Oczywiście Another Crab’s Treasure nie wniosło radykalnych zmian do gatunku, ale jest to nowa gra, która pokazuje, że soulslike może znaleźć swoje miejsce nawet w świecie inspirowanym „SpongeBobem Kanciastoportym” – najważniejsze, że jest dobry pomysł.
Remnant 2
Twórca: Gunfire Games
Rok wydania: 2023
Główne innowacje: strzelanie z perspektywy trzeciej osoby i proceduralne generowanie gier.
W porównaniu z Another Crab’s Treasure, projekt Gunfire Games wydaje się zauważalnie bardziej tradycyjny. Nieprzypadkowo obie gry z tej duologii określane są mianem „Dark Souls z bronią”: są to również gry RPG akcji z unikami, skrótami i umierającym (wieloświatem). Jednak seria Remnant to coś zupełnie innego. Przede wszystkim to broń palna wyróżnia ją na tle innych gier Soulslike. Te gry oferują imponujący wybór broni, w tym różnorodne karabiny, strzelby, pistolety, rewolwery i karabiny maszynowe.
Pod tym względem Remnant przypomina raczej odwróconą wersję Bloodborne niż Dark Souls. Pomimo obecności walki wręcz, obie gry z serii Remnant to przede wszystkim strzelanki. Wyczucie czasu jest kluczowe, ale jeszcze ważniejsze są precyzja i umiejętność trzymania wrogów na bezpieczną odległość.
Drugą, bardziej znaczącą różnicą w stosunku do Dark Souls jest zastosowanie generowania proceduralnego. W Remnant świat jest podzielony na kilka wymiarów, które otwierają się z głównego węzła, a każdy z tych regionów jest generowany na nowo przy każdej nowej rozgrywce. Dotyczy to nie tylko konfiguracji poziomów i rozmieszczenia wrogów; Remnant 2 generuje również losowy zestaw zadań pobocznych, spotkań z postaciami niezależnymi i walk z bossami dla każdego regionu.
Czy można powiedzieć, że zawsze ma to pozytywny wpływ na rozgrywkę? Raczej nie: w szczególności narracja i jej prezentacja w Remnant 2 wyglądają dość nijako. Niemniej jednak twórcom z Gunfire Games udało się osiągnąć swój kluczowy cel: każdy gracz będzie mógł doświadczyć unikalnych wrażeń z rozgrywki. To, w połączeniu z mechaniką strzelanki, pozwala drugiej części Remnant wyjść poza prostą imitację Dark Souls i stać się projektem prawdziwie oryginalnym.
Jednym z powodów, dla których warto rozpocząć przygodę z serią Remnant od drugiej części, jest ulepszone generowanie proceduralne. W sequelu twórcy zadbali również o bardziej oryginalnych bossów i ulepszyli system archetypów, co znacząco rozszerza możliwości tworzenia różnorodnych buildów.
Zaledwie tydzień po premierze Remnant 2 sprzedał się w milionie egzemplarzy, a powody tego sukcesu są oczywiste. Gra zainteresuje nie tylko fanów gier soulslike, ale także każdego, kto ceni sobie wysokiej jakości gry akcji. Chociaż wielu doszukiwało się podobieństw do Dark Souls, twórcy nie zamierzali zadowolić tylko tej grupy odbiorców. Wybrane przez nich podejście okazało się całkiem udane.
Tunic
Twórca: Isometricorp Games
Rok wydania: 2022
Główne innowacje: perspektywa izometryczna i łamigłówka w trybie szkoleniowym.
Jeśli Remnant został opisany jako „Dark Souls z bronią”, to projekt stworzony przez projektanta gier Andrew Shouldisa na pierwszy rzut oka nie ma nic wspólnego z gatunkiem Soulslike. Izometryczna kamera i kreskówkowy styl natychmiast przywodzą na myśl gry z serii Legend of Zelda, rozgrywane z perspektywy lotu ptaka.
Mimo to Tunic zachowuje wszystkie kluczowe cechy gatunku Soulslike. W grze odpoczynek na punktach kontrolnych prowadzi również do odrodzenia się wrogów, a w przypadku porażki gracz będzie musiał zwrócić walutę utraconą w miejscu śmierci. Ponadto sam Shouldis podkreślił, że Dark Souls i Bloodborne były głównymi źródłami inspiracji dla rozwoju mechaniki walki w jego projekcie.
Gdzie więc, co jest naprawdę innowacyjnego w Tunic? Odpowiedź można znaleźć w pozornie mało znaczącym aspekcie: trybie samouczka.
Tunic należy do kategorii gier, które ostatnio zaczęto nazywać metroidvaniami. W tych projektach sukces nie zależy wyłącznie od umiejętności postaci czy arsenału przedmiotów, ale w dużej mierze od świadomości gracza w zakresie tajnych mechanizmów i zasad rządzących światem gry.
Jeśli chodzi o Tunic, warto zwrócić uwagę na poradnik do gry, stylizowany na drukowane instrukcje typowe dla gier z epoki SNES i Game Boy. Poradnik zawiera nie tylko instrukcje sterowania i listę przedmiotów w grze, ale także mapy różnych lokacji. Warto jednak zwrócić uwagę na dwie ważne kwestie.
Pierwszym aspektem jest to, że strony tego odniesienia Rozsiani po zniszczonym królestwie bohater eksploruje ruiny. Po odkryciu tych stron, staniesz przed kolejnym wyzwaniem: niektóre instrukcje są napisane w fikcyjnym języku stworzonym specjalnie na potrzeby tej gry i będziesz musiał rozszyfrować ich znaczenie.
Tunic daje ci wszystkie narzędzia potrzebne do sukcesu od pierwszej minuty, ale nie wiesz, jak je prawidłowo wykorzystać.
W ten sposób nacisk w rozgrywce przesuwa się z dynamicznych bitew na eksplorację i chęć rozwiązywania zagadek, które wielu fanów FromSoftware często pomija. Gracz czuje się nie tylko zbawicielem świata, ale raczej archeologiem, który przypadkowo odkrył zapomniane społeczeństwo i próbuje połączyć rozbieżne elementy ogromnej mozaiki.
W tym kontekście Tunic najwierniej oddaje emocje towarzyszące pierwszej rozgrywce w Dark Souls, ale wykorzystuje w tym celu zupełnie oryginalne podejście. Być może to właśnie najbardziej przyciąga uwagę do gry Andrew Shouldice'a: jej twórca zrozumiał, co sprawia, że gry Miyazakiego są tak niezapomniane, i wykorzystał te spostrzeżenia, by ponownie zaskoczyć widzów.
Tunic mógłby zamknąć listę gier, gdyby nie istnienie kolejnego niezależnego arcydzieła, o którym z pewnością już słyszeliście.
Hollow Knight
Twórca gry: Team Cherry
Rok wydania: 2017
Główne innowacje: 2D metroidvania i ilustrowane owady.
Na pierwszy rzut oka połączenie Metroidvanii i Soulslike wydaje się całkiem logiczne: istnieje wiele podobieństw między tymi gatunkami. Podobnie jak w świecie Metroid, poziomy w grach FromSoftware to złożone, wielowarstwowe labirynty pełne sekretnych ścieżek i nieoczekiwanych skrzyżowań. Nasuwa się pytanie: dlaczego nie wprowadzić do tych labiryntów mechanik, które wymagają rozwoju postaci poprzez zdobywanie nowych umiejętności?
Co zabawne, twórcy z Team Cherry początkowo nie planowali stworzenia ani metroidvanii, ani soulslike'a. Pierwsza wersja Hollow Knight pojawiła się podczas game jamu Ludum Dare i nosiła nazwę Hungry Knight. W tej grze gracz musiał przetrwać, zabijając owady i jedząc je, aby uniknąć śmierci głodowej. Co ciekawe, tę grę nadal można znaleźć na platformie Newgrounds.
Hungry Knight nie zdobył żadnych nagród, ale zainspirował projektantów Ariego Gibsona i Williama Pellena do wymyślenia nowego pomysłu: co by było, gdyby zamiast jeść owady, rycerz-żuk wyruszał w podróż przez opuszczone podziemne królestwo? Format Metroidvania, z jego typowo złożonymi mapami 2D, był świetnym rozwiązaniem do realizacji tego pomysłu.
Jednak na tym etapie twórcy bardziej polegali na swoich instynktach i preferencjach estetycznych niż na ogólnie przyjętych standardach gatunku. Z pewnością gry Metroid były kluczowym źródłem inspiracji dla mapy Hallownest, a Dark Souls zapożyczyło mroczną i przytłaczającą atmosferę, a prawdopodobnie także system zapisu. Zespół nie wahał się jednak nadać tym elementom własnej interpretacji.
Na przykład na początku gry nie otrzymujemy kompletnej mapy Hallownest. Zamiast tego możesz kupić części od sprzedawcy, a następnie zostaną one wypełnione informacjami i poszerzone w miarę, jak będziesz eksplorować okolicę. Hollow Knight rozbudza w Tobie ducha odkrywcy, pozwalając Ci jednocześnie nie zgubić się w splątanych ścieżkach królestwa.
W przypadku innych elementów gry Gibson i Pellen czerpali inspirację z szerokiej gamy źródeł, od retro platformówek, takich jak Super Mario Bros. i Mega Man, po klasyczne gry z serii Legend of Zelda. Jak sami twórcy twierdzili, chcieli uniknąć ograniczeń związanych z konkretnym gatunkiem.
„Połączyliśmy wszystkie elementy w taki sposób, aby rozgrywka przynosiła radość i pozwalała odkryć coś nowego” – podzielił się swoimi przemyśleniami Pellen.
Finalna wersja Hollow Knight to przykład rzadkiego zjawiska, w którym wpływ innych gier staje się oczywisty nawet na pierwszy rzut oka. Jednak wszystkie te elementy łączą się, tworząc dzieło wyjątkowe, niezrównane.
Królestwo Hallownest, które musi eksplorować protagonista, przywołuje skojarzenia z martwymi światami serii Dark Souls dzięki krajobrazom rozkładu i ogólnej atmosferze melancholii. Królestwo to wyróżnia się jednak unikalną i dziwaczną estetyką, nawiązującą do świata owadów. System walki z pewnością zawiera elementy uników i blokowania, ale znane mechanizmy są uzupełnione o złożone elementy platformowe, umiejętności postaci i perspektywę 2D.
W istocie Hollow Knight zrewolucjonizował oba gatunki, a jego triumf stał się katalizatorem dla wielu projektów, od oczywistych podróbek, takich jak Voidwrought, po bardziej oryginalne dzieła, takie jak Nine Sols. Dzieło Team Cherry nie tylko rozwinęło koncepcje FromSoftware; wyznaczyło nowy standard dla gier przygodowych, który później przyjęli inni deweloperzy.
Fakt, że gra Soulslike opracowana poza FromSoftware zainspirowała falę naśladowców, dowodzi, że gatunek ten nie stoi w miejscu, na co krytycy chętnie wskazują. Oczywiście, istnieje wiele gier Soulslike, które wydają się podobne i nie są szczególnie wysokiej jakości – ale to typowe dla każdego gatunku, który osiąga status mainstreamu. Pomyślcie tylko, ile przeciętnych strzelanek pierwszoosobowych pojawiło się w latach 2000.
Jednak ta krytyka nie dotyczy siedmiu tytułów wymienionych w tym tekście. Choć jakość tych gier nie zawsze jest najwyższa, wyróżniają się one oryginalnością koncepcji, co czyni je doskonałym wyborem dla graczy poszukujących innego doświadczenia niż granie w Elden Ring po raz piąty.
Twoje miejsce w branży tworzenia gier: krótki przewodnik dla początkujących twórców gier Programiści
W ramach tego bezpłatnego minikursu będziesz mieć okazję zanurzyć się w świecie projektowania gier, spróbować swoich sił jako artysta 2D lub twórca gier na platformie Unity, a także zdecydować, który zawód najbardziej Ci odpowiada.
Dowiedz się więcej