Nowy album Tones and I Beautifully Ordinary

Spis treści:

• Jak Tones i ja zdobyliśmy sławę
• Jak nowy album pomaga poradzić sobie z życiem po sławie
• Jak powstał album Beautifully Ordinary

Jak Tones and I zdobyliśmy sławę

Na początku 2019 roku Toni Watson, znana pod pseudonimem Tones and I, występowała na ulicach Byron Bay i mieszkała w furgonetce. Jednak w maju tego samego roku ukazał się jej singiel „Dance Monkey”, który radykalnie odmienił jej życie. Wkrótce po jego wydaniu Tones stała się jedną z najbardziej rozchwytywanych piosenkarek na świecie, a jej występ w programie The Ellen DeGeneres Show przyniósł jej międzynarodową sławę. „Dance Monkey” szybko podbił listy przebojów, a styl i wyjątkowy głos Tones And I przyciągnęły uwagę milionów słuchaczy.

Podobnych historii jest wiele, ale Przypadek Tonesa jest imponujący pod względem liczb. Utwór „Dance Monkey” nie tylko stał się kolejnym muzycznym hitem, ale także ustanowił historyczne rekordy pod wieloma względami. W skrócie:

• Utwór osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów w 38 krajach.
• 16 razy uzyskał status platynowej płyty.
• W Australii utrzymywał się na pierwszym miejscu przez 24 kolejne tygodnie, bijąc rekord „White Christmas” Binga Crosby'ego, który utrzymywał się od 1943 roku.
• Utwór spędził 11 tygodni na szczycie listy przebojów w Wielkiej Brytanii – wyczyn, którego nie dokonała wcześniej żadna kobieta.
• Stał się pierwszym utworem w pierwszej piątce list przebojów w USA od ośmiu lat, napisanym przez kobietę bez pomocy producenta.
• Jest ósmym najpopularniejszym utworem wszech czasów (z ponad trzema miliardami odtworzeń) i najpopularniejszym utworem wyprodukowanym przez kobietę.
• Utrzymuje rekord wszech czasów wyszukiwania w serwisie Shazam, niepobity do dziś.

Tekst zoptymalizowany pod kątem SEO:

Czytaj również:

Muzyka kobiet zawsze odgrywała ważną rolę w życiu kulturalnym, odzwierciedlając różnorodność emocji i doświadczeń. Ta lista zawiera 10 znaczących piosenek kobiet, które odcisnęły swoje piętno na historii muzyki. Od jazzowego scat Elli Fitzgerald po mocne przesłanie Beyoncé, każda z tych kompozycji prezentuje unikalny styl i głębokie znaczenie. Te piosenki inspirują i poruszają tematy miłości, siły i samoekspresji, co czyni je aktualnymi do dziś. Każdy z tych wykonawców wniósł coś wyjątkowego do świata muzyki, a ich twórczość nadal wpływa na nowe pokolenie artystów.

Na pierwszy rzut oka taka sława wydaje się marzeniem każdego aspirującego artysty. Jednak piosenkarka nie była zadowolona ze swojej popularności. Znalezienie się w centrum uwagi powodowało u niej dyskomfort. Istnieją dwa powody.

Po pierwsze, producenci wielokrotnie żądali od Tony'ego powtarzania tych samych pomysłów. Ta presja negatywnie wpływała na proces twórczy i prowadziła do obniżenia jakości jego pracy. Ciągłe powtarzanie tych samych koncepcji nie tylko wysysało inspirację, ale także zmniejszało zainteresowanie publiczności. Tony dążył do stworzenia czegoś nowego i oryginalnego, ale wymagania producentów ograniczały jego kreatywność i hamowały rozwój.

W momencie premiery swojego hitu piosenkarka nie wydała ani jednego albumu, a swój debiutancki album napisała na fali popularności. Według artystki, po przyjeździe do Los Angeles spotkała się z nadopiekuńczością producentów w studiu nagraniowym. Wcześniej nie miała doświadczenia w pracy w dużych studiach, ponieważ pisała i nagrywała muzykę sama. Teraz producenci stale jej mówili, co i jak powinna pisać, w rezultacie czego nowe kompozycje groziły, że staną się analogami do jej udanego utworu „Dance Monkey”.

Toni nie lubiła utworu „Dance Monkey”, a nawet oświadczyła, że ​​nie chce go już wykonywać. Album „Welcome to the Madhouse” nie spełnił oczekiwań sprzedażowych. Piosenkarka stworzyła go w zaledwie trzy tygodnie pod presją wytwórni, czując, że teraz musi zarabiać, a nie być kreatywna. W komentarzach na temat swojego debiutanckiego albumu Toni wyraziła rozczarowanie i podkreśliła, że ​​proces tworzenia muzyki stał się dla niej trudny.

Ten album nie zawiera mojej osobistej historii, moich słabości i doświadczeń. Chociaż jest częścią mojej twórczej drogi, nie odzwierciedla mnie jako artystki ani autorki tekstów. Ten projekt nie oddaje mojej indywidualności ani nie ukazuje głębi mojej twórczości.

Często słyszy się znanych artystów, którzy twierdzą, że nie lubią swoich najpopularniejszych hitów. Na przykład Radiohead otwarcie wyrażają swoją niechęć do utworu „Creep”, co można postrzegać jako chęć bycia rozpoznawanym jako artyści, a nie tylko jako twórcy utworów, które odniosły komercyjny sukces. Jednak gdy artyści jednego przeboju wygłaszają podobne stwierdzenia, odzwierciedla to ich frustrację. Tacy artyści odczuwają, że ich ambicje twórcze są ograniczone, ponieważ słuchacze nie chcą zaakceptować ich nowej muzyki. W rezultacie kariera obiecującego artysty może szybko się zakończyć, uwięzionego przez swój wyjątkowy sukces.

Drugi powód leży w charakterze Toni. Okazała się zbyt powściągliwa w życiu publicznym: rzadko rozmawiała z mediami i unikała aktywnych wydarzeń towarzyskich. Nigdy nie aspirowała do tronu – jej marzenia były znacznie skromniejsze. Pracując jako sprzedawczyni, Toni marzyła o zostaniu ulicznym muzykiem, uważając taką karierę za najwyższy poziom rozwoju twórczego w swoim mieście. Kiedy Toni zaczęła występować na ulicach, uznała to już za znaczący sukces.

Piosenkarka dzieli się swoimi przemyśleniami:

Nie jestem stworzona do wielkiego sukcesu. Nie jestem osobą, która czuje się komfortowo w miejscach publicznych. Doszłam do wniosku, że nie warto nikomu nic mówić, ponieważ może to wywołać niepotrzebne podniecenie. Jednak w moich słowach tkwi ogromna moc. Na szczęście nie mówię tak często. W życiu zawodowym naprawdę wolę ciszę. Jednocześnie, w życiu codziennym, potrafię być dość rozmowny.

Jak nowy album pomaga poradzić sobie z życiem po sławie

Trudności we współpracy z producentami i niechęć Tony'ego do dążenia do popularności doprowadziły do ​​porażki albumu „Welcome to the Madhouse”, wydanego w 2021 roku. Albumowi udało się dotrzeć na pierwsze miejsce list przebojów jedynie w Australii, podczas gdy w innych krajach jego sukces był skromny, osiągając nie więcej niż 36. miejsce. W USA wyniki były jeszcze mniej imponujące, osiągając zaledwie 144. miejsce. Przypominamy, że mówimy o utalentowanym artyście, który został rekordzistą pod względem liczby wzmianek w serwisie Shazam.

Sytuacja z singlami była nieco lepsza, choć nieznacznie. Spośród wszystkich wydanych utworów, tylko „Fly Away” zdobył popularność, docierając do 11. miejsca na brytyjskiej liście przebojów. Pozostałe utwory niestety nie przyciągnęły uwagi słuchaczy i pozostały praktycznie niezauważone.

Po tym wydarzeniu Toni zaczęła częściej występować w kameralnych miejscach, a nie na ogromnych stadionach, jak w 2019 roku. To idealnie jej odpowiada, ponieważ pozwala jej zbudować głębszą więź emocjonalną z publicznością i zyskać nowe wrażenia z jej muzyki. Toni zauważa: „Uwielbiam duże koncerty, ale idealną opcją jest, gdy widzisz twarze wszystkich na widowni i nadal możesz dać niezapomniane show”. To podejście sprawia, że ​​jej występy są bardziej osobiste i niezapomniane dla fanów.

Po komercyjnej porażce jej pierwszego albumu, oczekiwanie znaczącego sukcesu od drugiego byłoby niestosowne. Praca nad albumem „Beautifully Ordinary” była trudna. Pierwsze ogłoszenie pojawiło się dwa lata temu i od tego czasu Toni preferuje wydawanie pojedynczych singli, z których wiele nie znalazło się na nowym albumie. W tym czasie Toni aktywnie uczestniczyła w różnych projektach: tworzyła ścieżki dźwiękowe, współpracowała z innymi muzykami i pisała różnorodne utwory dla różnych artystów, pracując zarówno z aranżacjami orkiestrowymi, jak i muzyką elektroniczną.

Dowiedz się również:

Jak napisać piosenkę: Przewodnik dla początkujących

Pisanie piosenek - To przyjemny i kreatywny proces. Dla początkujących ważne jest zrozumienie kilku kluczowych aspektów, które pomogą nadać Twojej muzyce ekspresyjną i zapadającą w pamięć formę. Zacznij od wyboru tematu. Powinien on być dla Ciebie zrozumiały i odzwierciedlać Twoje uczucia lub myśli. To pomoże Ci stworzyć szczery i głęboki tekst.

Następnym krokiem jest stworzenie melodii. Powinna być chwytliwa i łatwa do słyszenia. Eksperymentuj z akordami i rytmem, aby znaleźć brzmienie, które Ci się spodoba. Napisz tekst oparty na temacie swojej piosenki. Staraj się używać żywych obrazów i metafor, aby słowa były bardziej wyraziste i emocjonalne.

Nie zapomnij o strukturze utworu. Zazwyczaj zawiera ona zwrotki, refren i ewentualnie łącznik. Refren to kluczowa część, która powinna być chwytliwa i łatwa do zapamiętania. Nie bój się edytować i przepisywać tekstu, jeśli nie brzmi tak, jak chcesz. Pisanie piosenek to proces, który wymaga cierpliwości i praktyki.

Na koniec pamiętaj, że inspiracja może przyjść z dowolnego miejsca. Słuchaj muzyki różnych gatunków, czytaj książki i obserwuj otaczający Cię świat. To pomoże Ci rozwinąć Twój styl i znaleźć nowe pomysły na piosenki. Z czasem i praktyką będziesz w stanie tworzyć wysokiej jakości, oryginalne kompozycje.

Toni w końcu wydała album, który w pełni odzwierciedla jej wizję. Nikt już nie zmusza jej do tworzenia hitów, a ona mogła realizować swoje muzyczne pomysły. Ten album odzwierciedla jej prawdziwe uczucia i twórczą podróż, pokazując, że jest gotowa, by wytyczać własną ścieżkę w branży muzycznej.

Piosenkarka dzieli się swoimi przemyśleniami na temat kreatywności i inspiracji. Podkreśla, że ​​muzyka to dla niej nie tylko praca, ale sposób na wyrażanie siebie i przekazywanie emocji. W każdym ze swoich utworów stara się odzwierciedlać swoje uczucia i doświadczenia życiowe. Piosenkarka jest przekonana, że ​​szczerość i autentyczność w muzyce przyciągają słuchaczy i tworzą wyjątkową więź między artystką a publicznością. Podkreśla również wagę ciągłego rozwoju i poszukiwania nowych brzmień, co pozwala jej pozostać na czasie w dynamicznie zmieniającym się świecie muzyki. Piosenkarka czerpie inspirację zarówno z osobistych doświadczeń, jak i otaczającej rzeczywistości, co znajduje odzwierciedlenie w jej tekstach i melodiach. Dzięki temu jej twórczość staje się nie tylko źródłem rozrywki, ale także źródłem głębokiej refleksji. „Beautifully Ordinary” to podróż ku samoakceptacji. Przez całą swoją karierę dążyłam do wpasowania się w powszechnie akceptowane standardy. Być może dlatego mój sukces tak szybko się odwrócił. Gdybym nadal dostosowywała się do oczekiwań innych i podążała za trendami w modzie, całkowicie zatraciłabym swoją indywidualność. Ważne jest, aby uświadomić sobie, że prawdziwa siła tkwi w byciu sobą, a nie w próbie zadowolenia innych.

W przeciwieństwie do jej debiutanckiego albumu, który piosenkarka określiła jako bezduszny, nowy album jest bogaty w osobiste historie i emocje. W tym kontekście powraca do stylu swoich pierwszych utworów. Na przykład jej debiutancki singiel „Johnny Run Away” z 2019 roku opowiadał historię bliskiego przyjaciela, Tony'ego, który po coming oucie spotkał się z agresywną reakcją ojca. Tony dzieli się swoimi przemyśleniami na temat nowych piosenek, podkreślając ich głębię i szczerość.

Każda piosenka opowiada wyjątkową historię, odzwierciedlając konkretny moment w życiu. Kompozycje te nie mają jednej fabuły, lecz poruszają takie tematy jak samotność, złamane serce, rozpacz, strach, wrażliwość i triumf. Co ciekawe, najbardziej radosne melodie często bazują na najsmutniejszych wydarzeniach. Te utwory muzyczne pozwalają na głębsze zrozumienie ludzkich emocji i doświadczeń, budując więź ze słuchaczami poprzez osobiste historie i uczucia.

Jakie było Beautifully Ordinary

Autorka wywiadu z Toni dla The Line of Best Fit opisała Beautifully Ordinary w sposób, z którym trudno się nie zgodzić.

Beautifully Ordinary to hołd dla zdolności Emmy Watson do pozostania zwyczajną. Jest osobą, której ambicje są porównywalne z ambicjami każdego ulicznego artysty lub początkującej piosenkarki śpiewającej w swoim domu. Po trudnym procesie pokonywania sławy, otwiera się na tych, którzy nadal ją wspierają.

W Beautifully Ordinary Toni porzuca próby stworzenia hitu, oferując słuchaczom spokojniejsze kompozycje z niższym wokalem. Kreskówkowe brzmienie „Welcome to the Madhouse” ustępuje miejsca melodiom z prostymi aranżacjami, które podkreślają ducha ulicznej artystki Toni. Tutaj „ulica” nie oznacza agresji ani hałaśliwości; raczej jest synonimem szczerości i prostoty, co sprawia, że ​​muzyka jest bliższa i bardziej zrozumiała dla słuchacza.

Na ulicy Toni zawsze używała loopera — instrumentu, który Pomaga zapętlać nagrane dźwięki i nakładać wokale lub dodawać nowe instrumenty. Miało to znaczący wpływ na jej podejście do pisania piosenek. Jej kompozycje zazwyczaj zaczynają się od ballad, po których Toni określa dalszy kierunek melodii. W rezultacie albo utrzymuje pierwotny nastrój, albo zmierza w kierunku bardziej dynamicznego, popowego brzmienia. Pierwszą metodę demonstrują otwierające album utwory, „To Be Loved” i „Dance With Me”. Ich styl vintage synthpop może przypominać dwa ostatnie albumy Taylor Swift, ale w przypadku „Tones and I” atmosfera jest znacznie mniej dramatyczna, a brzmienie mniej dopracowane. Te kompozycje tworzą niepowtarzalną atmosferę, odmienną od typowego brzmienia muzyki pop.

Przerobiony tekst:

Koniecznie sprawdź dodatkowe materiały:

15 najlepszych piosenek o miłości

Muzyka o miłości zawsze zajmowała szczególne miejsce w sercach ludzi. Te kompozycje potrafią oddać najgłębsze uczucia i emocje związane z relacjami miłosnymi. Ta lista zawiera 15 najlepszych piosenek o miłości, które poruszają duszę i pozostają aktualne przez cały czas.

1. „I Will Always Love You” – Whitney Houston. Ta piosenka stała się symbolem bezwarunkowej miłości i oddania. Jej potężny wokal i wzruszający tekst czynią ją jedną z najbardziej zapadających w pamięć.

2. „Something” – The Beatles. Tekst tej kompozycji odzwierciedla podziw i czułość, co czyni ją prawdziwym hymnem miłości.

3. „My Heart Will Go On” – Celine Dion. Słynna piosenka z filmu „Titanic” opowiada o wiecznej miłości, która pokonuje wszelkie przeszkody.

4. „Unchained Melody” – The Righteous Brothers. Emocjonalna i namiętna melodia, która doskonale oddaje uczucie tęsknoty i oczekiwania.

5. „At Last” – Etta James. Ta klasyczna ballada miłosna jest symbolem nadziei i szczęścia.

6. „Endless Love” – Lionel Richie i Diana Ross. Duet, który stał się ucieleśnieniem ideału romantycznej miłości.

7. „Can't Help Falling in Love” – Elvis Presley. Ta piosenka o nieuchronności miłości zdobyła serca milionów słuchaczy.

8. „Your Song” – Elton John. Tekst pełen szczerości i ciepła sprawia, że ​​ta kompozycja o miłości jest niezapomniana.

9. „All of Me” – John Legend. Współczesna ballada poświęcona bezwarunkowej miłości do partnera, która porusza głębię duszy.

10. „The Power of Love” – Jennifer Russell. Ta piosenka opowiada o potędze miłości i jej zdolności pokonywania wszelkich przeszkód.

11. „A Thousand Years” – Christina Perri. Tekstowa kompozycja uosabiająca wieczną miłość i oddanie.

12. „You're Still the One” – Shania Twain. Piosenka o tym, jak miłość może trwać latami.

13. „I Don't Want to Miss a Thing” – Aerosmith. Ta rockowa ballada opowiada o tym, jak ważne jest docenianie każdej chwili z ukochaną osobą.

14. „Make You Feel My Love” – Adele. Emocjonalna interpretacja, która wyraża pragnienie bycia z ukochaną osobą przez cały czas.

15. „Just the Way You Are” – Bruno Mars. Piosenka o tym, jak ważne jest akceptowanie i kochanie drugiej osoby taką, jaka jest.

Te piosenki o miłości wciąż inspirują i wywołują emocje, pozostając aktualne dla kolejnych pokoleń. Każda z nich jest wyjątkowa i potrafi oddać niepowtarzalną atmosferę towarzyszącą najjaśniejszym chwilom w związku miłosnym.

„Amatorskie” podejście do tworzenia albumu ma swoje negatywne aspekty. Na przykład kompozycja „I Get High” wydaje się nieco niedokończona. Rytm perkusji oscyluje między hip-hopem a rave'owymi breakbeatami, które są obecnie popularne w muzyce pop. Utwór nie wpisuje się jednak w żaden ze stylów, co utrudnia taniec i pozostawia słuchacza w konsternacji. Mieszankę gatunków dopełnia wokoder, który brzmi zbyt futurystycznie i sztucznie jak na ten album, co psuje ogólne wrażenie utworu.

Wprowadzenie nowego elementu do kompozycji „Figure It Out” jest uzasadnione, ponieważ ten bardzo refleksyjny popowy utwór kończy się nieoczekiwanym gitarowym solo, które podkreśla ogólny dramatyzm utworu. Tekstowo utwór ten jest centralnym punktem albumu, ponieważ Tony rozmyśla w nim o swojej nieudanej próbie zostania gwiazdą. Te refleksje dodają głębi tekstom i rezonują z publicznością, poruszając tematy marzeń i rozczarowań.

Pozostaję wierny sobie i nie dążę do bycia kimś innym, powiedziałem im.

Ciągle mnie popychają do tego szczytu.

Zajęło mi trochę czasu, zanim zrozumiałem, że...

Nigdy nie będę w stanie tego w pełni zrozumieć.

Nadal inwestuję swój czas.

Balladami Toni są sednem jej metody twórczej i centralnym punktem jej albumu „Beautifully Ordinary”. Piosenkarka stara się jednak urozmaicić swój zwykły styl. Sukces w tym przedsięwzięciu okazuje się być mieszany, ponieważ głos i charyzma Toni nie zawsze odpowiadają wymaganiom różnych gatunków. Rozważmy przykłady ilustrujące zarówno udane, jak i mniej udane eksperymenty.

Utwór „Dreaming” wyróżnia się prostym, ale melodyjnym brzmieniem gitary akustycznej. Choć utwór nie jest zbyt energetyczny, wciąż sprawia wrażenie jasnego, energetycznego wybuchu na albumie. Głos Tony'ego jest w tym utworze niższy niż w innych utworach, co przypomina Elle King, która woli wykonywać swoje numery niż mocne gitarowe riffy. „Dreaming” przyciąga uwagę klimatem i oryginalnym brzmieniem, co czyni go zauważalnym w muzycznym kontekście albumu.

Czytaj również:

Wokal może przybierać różne formy, a zrozumienie tych cech jest ważne dla tych, którzy chcą nauczyć się śpiewać. Istnieje kilka podstawowych rodzajów wokalu, z których każdy ma swoją własną charakterystykę i techniki wykonawcze. Na przykład, klasyczny wokal charakteryzuje się czystością brzmienia i kontrolą oddechu, co pozwala na tworzenie mocnych i długotrwałych dźwięków. Z kolei wokal popowy koncentruje się na ekspresji emocjonalnej i melodii, co czyni go bardziej przystępnym dla szerszej publiczności.

Warto również zwrócić uwagę na style takie jak jazz, w którym improwizacja odgrywa kluczową rolę, oraz rock, który wymaga mocnego i energetycznego wykonania. Każdy z tych stylów ma swoje własne, unikalne techniki i podejście do nauki, co sprawia, że ​​proces opanowania wokalu jest ekscytujący i różnorodny.

Aby odnieść sukces jako wokalista, konieczne jest studiowanie nie tylko techniki, ale także rozwijanie swojej indywidualności. Ćwiczenie różnych stylów pomoże poszerzyć skalę i poprawić ogólną jakość występu. Ważne jest również, aby zwrócić uwagę na rozwój słuchu i zrozumienie teorii muzyki, co znacznie ułatwi proces nauki.

Zrozumienie różnych rodzajów wokalu i ich cech pomoże Ci stać się bardziej wszechstronnym wykonawcą i otworzyć nowe horyzonty w świecie muzyki.

W utworze „Raise Me Up” fortepian brzmi jak pop-soul, ale wydaje się, że Toni nie wzięła tego gatunku pod uwagę. Chociaż ten gatunek muzyki charakteryzuje się zazwyczaj seksownym, figlarnym i odważnym wokalem, Tones i ja postawiliśmy na podejście liryczne, tworząc kontrast z akompaniamentem muzycznym. Ostatecznie efekt bardziej przypomina Meghan Trainor niż Alicię Keys. To podejście pokazuje niezwykłe połączenie, które może przyciągnąć słuchaczy i wzbudzić zainteresowanie artystką.

Album zawiera wiele utworów z tekstami, takich jak „Lose Someone Like Me” poświęcony utraconym przyjaciołom i „Dance With Me”, oda do rozpaczy miłości. Na szczególną uwagę zasługuje utwór „Sorrento”, w którym Toni dzieli się swoimi doświadczeniami związanymi ze śmiercią dziadka, który zmarł na początku 2024 roku. Utwory te nie tylko ujawniają emocjonalną głębię albumu, ale także pozwalają słuchaczom lepiej zrozumieć osobiste doświadczenia artystki. Pomimo pewnych problemów, „Beautifully Ordinary” stanowi znaczący krok naprzód dla Toni po jej debiucie, który nie odniósł oczekiwanego sukcesu. Choć jej popularność jest niższa niż wcześniej, pozwala jej to skupić się na rozwijaniu własnej wizji muzycznej. Pomimo różnorodności utworów i zróżnicowanego poziomu kompozytorskiego, „Beautifully Ordinary” sprawia wrażenie spójnego dzieła i odzwierciedla jej własne podejście, w przeciwieństwie do mniej emocjonalnego „Welcome to the Madworld”. Album pokazuje rozwój Tonyi jako artystki i jej pragnienie wyrażania siebie poprzez muzykę.