Mikron: Jak powstaje mikroelektronika w Rosji

Spis treści:

• Od kosmosu do „No, poczekaj tylko!”: gdzie to wszystko się zaczęło
• A co teraz?
• Co produkuje Mikron?
• Ani mikrona w tył: co przyniesie przyszłość dla zakładu

W 2024 roku firma Mikron z siedzibą w Zielenogradzie obchodzi 60-lecie istnienia. Obecnie jest największym producentem i eksporterem mikroelektroniki w Rosji. Specjalizuje się w rozwoju i produkcji układów scalonych do kart transportowych i płatniczych, a także do systemów bezpieczeństwa i komputerów osobistych. W ostatnich latach Mikron aktywnie wdraża innowacyjne technologie, co pozwala mu utrzymać konkurencyjność na globalnym rynku mikroelektroniki.

Możemy produkować procesory bez udziału zagranicznych fabryk, ale nie jest to tak oczywiste. Istnieją pewne niuanse, które wpływają na możliwość lokalnej produkcji. Należy pamiętać, że tworzenie nowoczesnych procesorów wymaga zaawansowanych technologii i sprzętu, które często zależą od zagranicznych dostawców. Dlatego, pomimo istnienia pewnych możliwości samodzielnej produkcji, pełna niezależność od zagranicznych fabryk w tym obszarze pozostaje wątpliwa.

W tym artykule zapoznasz się z głównymi aspektami tematu. Omówimy kluczowe punkty, które pomogą Ci lepiej zrozumieć temat i jego znaczenie. Otrzymasz przydatne wskazówki i rekomendacje, które można zastosować w praktyce. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej i poszerzyć swoją wiedzę.

• Jak powstała firma Mikron;
• Jak obecnie zorganizowana jest produkcja;
• Jakie mikroukłady produkuje Mikron;
• Co czeka zakład w przyszłości?

Od kosmosu do "No, poczekaj!": gdzie to wszystko się zaczęło

Rozwój produkcji mikroelektroniki w ZSRR wynikał z kilku czynników. Po pierwsze, mikroelektronika stała się kluczowym elementem podnoszenia poziomu technologicznego przemysłu obronnego i zapewnienia bezpieczeństwa narodowego. Po drugie, istotną rolę odegrało dążenie do postępu naukowego i technologicznego oraz potrzeba stworzenia konkurencyjnej gospodarki.

Co więcej, rozwój mikroelektroniki poprawił jakość życia obywateli, zapewniając dostęp do najnowszych technologii i ulepszając urządzenia codziennego użytku. Innym ważnym aspektem była chęć ZSRR do zajęcia czołowej pozycji w światowej sferze naukowo-technicznej, co przyczyniło się do aktywnych inwestycji w badania i rozwój w dziedzinie mikroelektroniki.

Rozwój mikroelektroniki w ZSRR był zatem wieloczynnikowym procesem mającym na celu modernizację gospodarki, wzmocnienie zdolności obronnych i poprawę warunków życia ludności.

Według legendy, pod koniec lat 50. XX wieku amerykański komunistyczny uciekinier Philip Staros, kierujący laboratorium w ZSRR, zademonstrował Nikicie Chruszczowowi kompaktowe radio produkcji zagranicznej. Urządzenie to, wyposażone w słuchawki, akumulator i ładowarkę, zrobiło duże wrażenie na sekretarzu generalnym. Zainspirowany nowoczesną technologią, Chruszczow postanowił rozwijać mikroelektronikę w swoim kraju.

W tym czasie Stany Zjednoczone aktywnie rozwijały układy scalone, czyli tranzystory osadzone w kryształach. Dało im to znaczną przewagę w wyścigu kosmicznym i zbrojeniowym. Sowieci zdawali sobie sprawę z możliwych konsekwencji i starając się nie pozostać w tyle, zmobilizowali wszystkie swoje zasoby na program „doganiania i wyprzedzania”.

Przerobiony tekst:

Zalecamy zapoznanie się z dodatkowymi informacjami Materiały:

Jak ZSRR odniósł sukces w wyścigu komputerowym i poniósł porażkę

Związek Radziecki przez kilka dekad był liderem w rozwoju technologii komputerowej. W latach 60. i 70. XX wieku ZSRR intensywnie inwestował w badania i rozwój komputerów, co doprowadziło do powstania wielu unikalnych technologii. Radzieccy inżynierowie i naukowcy opracowali własne komputery, które znalazły zastosowanie zarówno w przemyśle, jak i w badaniach naukowych.

Jednak w latach 80. sytuacja uległa zmianie. W obliczu trudności gospodarczych i braku nowoczesnych technologii ZSRR nie był w stanie utrzymać tempa rozwoju wyznaczonego przez kraje zachodnie. Odkrycie i wdrożenie komputerów osobistych na Zachodzie nastąpiło znacznie szybciej niż w Związku Radzieckim, co doprowadziło do opóźnienia radzieckiego przemysłu komputerowego.

Brak finansowania i brak elastyczności produkcji były głównymi przyczynami porażki. Badania naukowe w dziedzinie informatyki i programowania nie przyniosły rezultatów porównywalnych z tymi osiągniętymi w Stanach Zjednoczonych i innych krajach zachodnich. W rezultacie pod koniec lat 80. ZSRR stracił pozycję w wyścigu komputerowym, co stało się jedną z przyczyn jego późniejszego upadku.

Tak więc etapy sukcesu i porażki ZSRR w wyścigu komputerowym podkreślają wagę inwestowania w innowacje i potrzebę adaptacji do szybko zmieniającego się krajobrazu technologicznego.

Produkcję szybko zorganizowano w Zielenogradzie pod Moskwą. Projekt opierał się na dwupiętrowej fabryce zegarków: na parterze mieścił się warsztat pilotażowy, a na piętrze dział rozwoju. Ten pośpiech umożliwił uruchomienie produkcji mikroprocesorów już w 1964 roku, niemal równocześnie ze Stanami Zjednoczonymi.

NIIME, czyli Instytut Elektroniki Molekularnej, powstał w okresie, gdy naukowcy aktywnie interesowali się perspektywami nanotechnologii. Nazwa instytutu odzwierciedlała ambitne cele i zaangażowanie w badania w dziedzinie elektroniki molekularnej, które zapowiadały rewolucyjne zmiany w sferze technologicznej. Instytut stał się ważnym ośrodkiem rozwoju innowacyjnych rozwiązań związanych z elektroniką na poziomie molekularnym.

Dwa lata po uruchomieniu NIIME produkowało 100 000 mikroprocesorów rocznie, ale popyt klientów stale rósł. Pojawiła się potrzeba zwiększenia mocy produkcyjnych, zatrudnienia nowych pracowników i utworzenia dodatkowych warsztatów. W tym celu w 1967 roku w Instytucie Badawczym powstał nowy zakład produkcji układów scalonych Mikron.

Po otwarciu zakładu, Zielenograd stał się technologiczną mekką ZSRR. Wraz z rozpoczęciem działalności przez zakład Mikron, w tym samym miejscu otwarto również zakład Angstrem w NIITT. Angstrem specjalizował się w produkcji mikroukładów w technologii hybrydowej. Oznaczało to, że niektóre elementy, takie jak cewki, diody i kondensatory, były umieszczane nad powierzchnią podłoża, tworząc analogi współczesnych płyt głównych. Natomiast mikroukłady Mikron miały wszystkie elementy zintegrowane z kryształem, co upodabniało je do współczesnych procesorów. Ta różnica technologiczna podkreśla znaczenie i wyjątkowość każdego zakładu w rozwoju mikroelektroniki w kraju.

Na początku lat 70. nowy zakład produkował ponad 3,5 miliona mikroukładów rocznie. Wśród jego klientów znajdowały się organizacje wojskowe, kosmiczne i przemysłowe. Zakład w Zielenogradzie stał się ważnym ośrodkiem montażu różnorodnych urządzeń, w tym zaawansowanych technologii dla przemysłu obronnego i eksploracji kosmosu.

• Sekcja mikroprocesorowa 1802 dla systemów obrony powietrznej.
• Hybrydowy układ scalony „Tropa”, pierwszy, który okrążył Księżyc i powrócił na Ziemię. Opracowany przez Angstrem, ale działał na tranzystorach Mikron.
• Mikroukłady dla programów kosmicznych Mars i Wenus.
• Podstawa dla radzieckich superkomputerów Elbrus-1 i Elbrus-2.
• Uniwersalny System Komputerowy – radziecki prototyp współczesnego Internetu – działał na układach scalonych, w tym produkowanych przez Mikron.

Radzieckie zaawansowane technologie wyprodukowały wiele urządzeń cywilnych, w tym radia, telewizory, samochody i prototyp słynnej konsoli Elektronika, produkowanej w zakładach w Zielenogradzie. Konsola ta miała wymienne ekrany, co czyniło ją jeszcze bardziej innowacyjną niż wiele współczesnych urządzeń do gier, takich jak Nintendo. Technologie te stały się symbolem swoich czasów i pozostawiły znaczący ślad w historii elektroniki domowej.

Badania, które pokazują, że historia radzieckiej mikroelektroniki pokazuje, że nie ustępowała ona zagranicznym odpowiednikom, choć w dużej mierze opierała się na ich osiągnięciach. Na początku swojej kariery radzieccy inżynierowie pracowali w warunkach niemal całkowitego wsparcia finansowego i swobody twórczej, co pozwalało im skutecznie konkurować z zachodnimi kolegami. Dzięki temu osiągnęli znaczące wyniki w dziedzinie mikroelektroniki, rozwijając technologie, które później stały się podstawą wielu innowacji.

Swoboda twórcza w rozwoju skończyła się dość szybko, w połowie lat 70. XX wieku. Stało się tak głównie z powodu nieufności ze strony resortów wojskowych, które wolały szybko przejmować działające wzorce z Zachodu, niż inwestować w tworzenie własnych rozwiązań. Ta praktyka, którą trudno nazwać pozytywną, była częściowo kontynuowana w kolejnych dekadach, co wpłynęło na rozwój technologii i innowacji w tej dziedzinie.

A co teraz?

Po upadku Związku Radzieckiego NIIME i Mikron połączyły się w jeden podmiot prawny. Pomimo sceptycyzmu rządu wobec krajowych technologii, firmie udało się nie tylko przetrwać, ale także z powodzeniem wejść na rynek międzynarodowy. Na początku lat 90. Mikron podpisał kontrakt z południowokoreańskim koncernem Samsung, dostarczającym mikroprocesory do kalkulatorów i zegarków elektronicznych. Współpraca ta była znaczącym krokiem dla firmy, umacniając jej pozycję w globalnym przemyśle półprzewodników.

W tych samych latach w zakładach Mikron powstały dwa nowe „pomieszczenia czyste”. Są one niezbędne do produkcji kompaktowych mikroprocesorów, ponieważ nawet najmniejsze cząsteczki pyłu mogą uszkodzić tranzystory, których rozmiary są mniejsze niż mikron. Pracownicy pracujący w takich warunkach są wyposażeni w maski i kombinezony ochronne, przywodzące na myśl obrazy sprzątaczy z kreskówki „Potwory i spółka”. Pomieszczenia czyste zapewniają niezbędną sterylność i ochronę, co jest kluczowe w produkcji zaawansowanej technologicznie elektroniki.

Po zawarciu umowy z STMicroelectronics w 2006 roku, Mikron doświadczył znaczących zmian, które stały się prawdziwym renesansem firmy. Umowa ta zapewniła zakładowi w Zelenogradzie nowoczesny sprzęt do produkcji półprzewodników w procesach 180- i 90-nanometrowych. Wprowadzenie nowych technologii pozwoliło Mikronowi poprawić jakość i konkurencyjność swoich produktów na rynku, co przyczyniło się do dalszego rozwoju i umocnienia pozycji firmy w dziedzinie mikroelektroniki.

Chociaż technologii tych nie można uznać za nowatorskie, warto zauważyć, że Intel już wtedy przeszedł na proces 32-nanometrowy. Niemniej jednak Mikron był w stanie produkować dość nowoczesne układy scalone, które były wykorzystywane głównie do zastosowań użytkowych. Układy te były wykorzystywane na przykład w kartach SIM i kartach Trojka w Moskwie. Takie rozwiązania pozwoliły Mikronowi zająć niszę rynkową i zaspokoić zapotrzebowanie na niedrogie i wydajne półprzewodniki.

Technologia procesowa, czyli proces produkcyjny, to sekwencja operacji niezbędnych do wytworzenia produktu lub wykonania usługi. Obejmuje opis wszystkich etapów, materiałów i urządzeń używanych w procesie. Technologia procesowa jest ważna, ponieważ zapewnia standaryzację, optymalizuje koszty produkcji i minimalizuje błędy. Skutecznie opracowana technologia procesowa poprawia jakość produktu i bezpieczeństwo produkcji. Prawidłowo udokumentowana technologia procesowa ułatwia również szkolenie nowych pracowników i upraszcza monitorowanie operacji procesowych. Na konkurencyjnym rynku jasno zdefiniowana technologia procesowa jest integralną częścią udanej strategii przedsiębiorstwa.

Technologia procesowa, czyli proces produkcyjny, określa grubość tranzystorów używanych w produkcji procesorów. Zmniejszenie rozmiaru tranzystorów pozwala na umieszczenie ich większej liczby na pojedynczym krysztale, co z kolei zwiększa szybkość przetwarzania. Obecnie nowoczesne procesory Intel są wytwarzane w procesie technologicznym 14 nm, co oznacza, że ​​na przekroju ludzkiego włosa zmieszczą się setki tysięcy tranzystorów. To znaczące osiągnięcie w dziedzinie mikroelektroniki przyczynia się do wzrostu wydajności i efektywności energetycznej nowoczesnych systemów komputerowych.

W 2015 roku w Zielenogradzie powstał pierwszy rosyjski dwurdzeniowy procesor Elbrus-2SM, opracowany przez MCST. Premiera zakończyła się jednak niepowodzeniem. Główną przyczyną były nieodpowiednie linie produkcyjne w zakładzie Mikron, co prowadziło do wysokiej awaryjności i niskiej wydajności układów scalonych. W rezultacie produkcja rosyjskich procesorów została przeniesiona do tajwańskiej fabryki TSMC, gdzie była wytwarzana do 2022 roku. Wydarzenie to podkreśla wagę dostosowania mocy produkcyjnych do pomyślnego wdrożenia nowych technologii w krajowej mikroelektronice.

W 2014 roku inżynierowie Mikron ogłosili opracowanie mikroukładów wykorzystujących topologię 65 nm. Pomimo tego znaczącego postępu technologicznego, masowa produkcja tych mikroprocesorów nigdy nie została rozpoczęta.

Co produkuje Mikron

W 2022 roku wolumen produkcji Mikron wyniósł ponad 4 miliardy mikroprocesorów, co czyni go największym eksporterem mikroelektroniki w Rosji. Mikron odpowiada za 54% wszystkich dostaw półprzewodników za granicę, co świadczy o znaczącej roli firmy w rosyjskim i międzynarodowym przemyśle mikroelektronicznym. Sukces Mikron podkreśla znaczenie krajowej produkcji mikroprocesorów dla zapewnienia niezależności technologicznej i rozwoju zaawansowanych technologii w kraju.

W naszym kraju krąży wiele mitów, takich jak przekonanie, że Azja dyktuje ceny i produkuje absolutnie wszystko. Nasz eksport rozpoczął się pod koniec lat 80., kiedy Samsung zwrócił się do nas z prośbą o pomoc w odbudowie swoich fabryk, nie chcąc przerywać dostaw. Od tego czasu ugruntowaliśmy swoją pozycję na rynku Azji Południowo-Wschodniej, gdzie z powodzeniem się rozwijamy.

Gennadij Krasnikow, prezes Rosyjskiej Akademii Nauk i były dyrektor JSC NIIME, udzielił wywiadu dziennikowi Kommiersant. W rozmowie omówił bieżące kwestie badań naukowych, rozwoju technologicznego i ich wpływu na gospodarkę kraju. Krasnikow podzielił się swoją opinią na temat obecnego stanu rosyjskiej nauki i wskazał kluczowe obszary wymagające uwagi i inwestycji dla dalszego rozwoju. Należy zauważyć, że jego doświadczenie i wiedza w dziedzinie innowacji mogą pomóc wzmocnić pozycję Rosji na arenie międzynarodowej.

Od 2023 roku katalog firmy obejmuje ponad 100 produktów, podzielonych na dziewięć głównych kategorii.

• Ogólnoprzemysłowe mikroukłady.
• Mikroukłady do trudnych warunków pracy.
• Dyskretne półprzewodniki.
• Produkty RFID.
• Internet rzeczy.
• Elektronika samochodowa.
• Mikrokontrolery.
• Mikroukłady wpisane do rosyjskiego rejestru wyrobów przemysłowych.
• Funkcjonalne odpowiedniki zagranicznych mikroukładów.

Produkty Micron są szeroko obecne w życiu codziennym. Przyjrzyjmy się kilku przykładom jego zastosowania.

Nowoczesne paszporty biometryczne są wyposażone w znaczniki RFID, produkowane w Zielenogradzie od 2013 roku. Kryptograficzna ochrona tych paszportów jest certyfikowana przez Federalną Służbę Bezpieczeństwa Rosji. Jednak, według danych, Mikron kupuje niektóre komponenty do produkcji tych znaczników za granicą. Doprowadziło to do problemów z dostawami latem 2022 roku, kiedy Rosjanie napotkali trudności z uzyskaniem paszportów. Należy zauważyć, że paszporty biometryczne zapewniają wyższy poziom bezpieczeństwa i ochrony danych osobowych, co czyni je istotnymi dla współczesnych podróży.

Karty transportowe są ważnym elementem systemu transportu publicznego w Moskwie. Pierwsze chipy do kart Troika zostały wyprodukowane w Zielenogradzie w 2013 roku, ale moskiewskie metro zaczęło je później kupować od holenderskiej firmy NXP Semiconductors. Jednak po nałożeniu sankcji dostawy chipów z Holandii zostały wstrzymane. W rezultacie produkcja chipów do kart Troika została wznowiona w rosyjskiej firmie Mikron Security Printing. Ta decyzja wspiera lokalizację technologii i zapewnia stabilne dostawy dla moskiewskiego systemu transportu publicznego. Znaczniki RFID z Zielenogradu są szeroko stosowane w kartach transportowych używanych w pociągach podmiejskich, pociągach Aeroexpress i metrze, w tym w systemie nowojorskim. Tagi te zapewniają wygodne i szybkie płatności za przejazdy, znacznie upraszczając podróżowanie. Zastosowanie technologii RFID w transporcie pomaga zoptymalizować przepływ pasażerów i poprawić ogólną wydajność systemów transportowych. Karty bankowe Mir częściowo wykorzystują chipy produkowane przez Mikron, ale większość modułów pochodzi z Chin. W 2019 roku moce produkcyjne Mikron wynosiły około 4 milionów chipów miesięcznie, podczas gdy rosyjskie banki wydają około 183 milionów kart rocznie. Stwarza to pewne wyzwania dla zapewnienia wystarczającej produkcji krajowej. Zwiększenie udziału rosyjskich chipów w kartach bankowych mogłoby przyczynić się do rozwoju krajowej elektroniki i zmniejszenia uzależnienia od importu.

Identyfikacja radiowa w systemie szybkich płatności. W 2022 roku, na zlecenie X5 Group, Mikron opracował naklejki do natychmiastowych płatności bezgotówkowych, kompatybilne z systemem szybkich płatności. Te znaczniki można odczytać za pomocą smartfonów z modułem NFC. Można je znaleźć w sklepach Perekrestok i innych sieciach handlowych, co sprawia, że ​​proces płatności jest dla klientów wygodny i szybki.

Mikroczipy tego krajowego producenta chipów są wykorzystywane w różnych dziedzinach, między innymi w czujnikach samochodowych, systemach oświetlenia ulicznego oraz znacznikach potwierdzających autentyczność towarów. Ponadto inżynierowie firmy opracowali innowacyjny system identyfikacji dzieł sztuki, stosowany w muzeach. Technologie te przyczyniają się do zwiększenia bezpieczeństwa i niezawodności w różnych branżach.

Micron obecnie nie produkuje procesorów do komputerów osobistych i smartfonów. Zakład opanował produkcję chipów w przestarzałym procesie technologicznym 65 nanometrów, który nie spełnia wymagań nowoczesnych urządzeń. Aby zapewnić konkurencyjność na rynku, konieczne jest przejście na bardziej zaawansowane technologie, które pozwolą na tworzenie wydajnych procesorów spełniających potrzeby współczesnych użytkowników.

Ani mikrona wstecz: co przyniesie przyszłość zakładowi?

Od 2016 roku Mikron jest objęty sankcjami, które znacznie zaostrzyły się po wydarzeniach z lutego 2022 roku. Mimo to zakład kontynuuje działalność, a nawet zwiększa wolumen produkcji. Wynika to z faktu, że po wprowadzeniu ograniczeń wielu klientów zaczęło przenosić produkcję do Rosji. W rezultacie i tak już przeciążone linie produkcyjne Mikrona zmagają się ze wzrostem zamówień na chipy do kart SIM, paszportów, układów scalonych i innych produktów. To z kolei doprowadziło do zakłóceń w dostawach i wielomilionowych pozwów sądowych ze strony producentów kart bankowych. Firmie udało się jednak skutecznie i pokojowo rozwiązać te problemy.

Przeciążenie zakładu Mikron doprowadziło do konieczności uzyskania 10 miliardów rubli dotacji na rozszerzenie produkcji. Do 2025 roku firma planuje podwoić produkcję płytek krzemowych, z trzech do sześciu tysięcy sztuk miesięcznie. Warto jednak zauważyć, że wszystkie produkowane chipy będą wytwarzane w oparciu o stosunkowo przestarzałą topologię z zakresu 180–90 nm.

Nowoczesne procesory ewoluują z roku na rok. W 2015 roku Giennadij Krasnikow, ówczesny dyrektor Mikrona, ogłosił plany zwiększenia mocy produkcyjnych zakładu w celu osiągnięcia technologii 28-nanometrowej. Poziom ten odpowiada procesorom Intel i AMD, które cieszyły się popularnością na początku lat 2010. Osiągnięcie takich technologii poprawiłoby wydajność mikroprocesorów, zwiększyłoby produktywność i zmniejszyło zużycie energii – kluczowe aspekty w dzisiejszym świecie zaawansowanych technologii.

Pomysł rozwoju krajowych procesorów w Rosji początkowo wydawał się ambitny, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że technologia 65 nanometrów nie została jeszcze opanowana. Jednak po nałożeniu sankcji na MCST i Baikal Electronics, a także po wstrzymaniu dostaw z tajwańskiego TSMC, sytuacja stała się krytyczna. Rosyjscy producenci procesorów praktycznie nie mają teraz możliwości pozyskiwania środków na produkcję swoich chipów. Stwarza to poważne wyzwania dla krajowej mikroelektroniki i wymaga poszukiwania nowych rozwiązań i partnerów, którzy zapewnią niezależność technologiczną.

Przerobiony tekst:

Przeczytaj także:

Zhańbiony „Bajkał”: los rosyjskiego

Procesor Bajkał budzi wiele kontrowersji w rosyjskiej sferze technologicznej i gospodarczej. Z jednej strony, ten chip jest symbolem krajowej produkcji i dążenia do niezależności technologicznej. Z drugiej strony, jego przyszłość pozostaje niepewna ze względu na konkurencję z międzynarodowymi producentami i trudności rozwojowe.

Główne problemy, z jakimi boryka się Bajkał, wiążą się z brakiem inwestycji i ograniczonym dostępem do nowoczesnych technologii. Zagraża to jego konkurencyjności na rynku. Mimo tych trudności istnieje jednak nadzieja na odrodzenie i rozwój tego procesora, co może być ważnym krokiem w kierunku wzmocnienia pozycji Rosji w dziedzinie wysokich technologii.

Stworzenie i wsparcie krajowego procesora to nie tylko kwestia ekonomiczna, ale także strategiczna. Sukces Bajkału może przyczynić się do rozwoju powiązanych branż, tworzenia miejsc pracy i zwiększenia inwestycji w innowacje. Należy zauważyć, że wsparcie ze strony sektora państwowego i prywatnego może odegrać decydującą rolę w tym procesie.

Dlatego kwestia przyszłości procesora Bajkał pozostaje otwarta. Jego los zależy od wielu czynników, w tym inwestycji, rozwoju technologicznego i wsparcia rządowego. Czy ten procesor będzie w stanie zająć należne mu miejsce na rynku, dopiero się okaże.

W Rosji rozpoczęła się budowa fabryki chipów 28-nanometrowych, co stanowi pozytywny krok dla krajowego przemysłu półprzewodników. W rozwoju nowego sprzętu produkcyjnego uczestniczy między innymi Mikron. Wsparcie rządowe w wysokości ponad trzech bilionów rubli potwierdza powagę tej inicjatywy. Plany rozwoju technologii są również imponujące: do 2027 roku firma planuje opanować produkcję chipów 28-nanometrowych, a do 2030 roku przejść na technologię 14-nanometrową. Projekt ten mógłby znacząco wzmocnić pozycję Rosji na rynku zaawansowanych technologii i zmniejszyć jej zależność od importu.

Nie jest jasne, czy nowy zakład produkcyjny będzie powiązany z firmą Mikron. Nie jest to jednak najważniejsze. Być może Zielenograd rzeczywiście stanie się rosyjską Doliną Krzemową, a nie tylko obiektem ironii w memach i komentarzach online. Rozwój technologii i nowych gałęzi przemysłu w tym regionie może przyciągnąć inwestorów i stworzyć warunki do rozwoju zaawansowanych technologii w Rosji.

Dowiedz się więcej o programowaniu i kodowaniu na naszym kanale Telegram. Subskrybuj, aby być na bieżąco z ciekawymi wiadomościami i przydatnymi treściami!

Przerobiony tekst:

Przeczytaj również:

• Rewolucja tranzystorowa: od maszyn mechanicznych do superkomputerów przyszłości
• Test: jak dobrze znasz strukturę procesora?
• Zhańbiony Bajkał: być albo nie być rosyjskim procesorem?