Największe wpadki sztucznej inteligencji: wymuszenia, obelgi i domki dla lalek

Spis treści:

• Sztuczna inteligencja zamawia domki dla lalek
• Chatboty uczą się złych rzeczy
• Sztuczna inteligencja wymusza pieniądze
• Sztuczna inteligencja jest niedoskonała, ale trzeba nauczyć się z tym żyć

Sztuczna inteligencja odgrywa ważną rolę w naszym codziennym życiu. Smartfony i inteligentne głośniki rozpoznają polecenia głosowe, a chatboty obsługują do dwóch trzecich zapytań klientów w sklepach internetowych, bankach i firmach telekomunikacyjnych. W niektórych krajach systemy automatyczne zaczynają już zastępować urzędników państwowych. Jednak do osiągnięcia pełnej sztucznej inteligencji wciąż daleka droga, a obecnie chatboty i asystenci głosowi czasami popełniają błędy, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji.

Sztuczna inteligencja zamawia domki dla lalek

Asystenci głosowi to nie tylko wygodne narzędzie, ale także potencjalne zagrożenie. Problem nie polega tylko na tym, że systemy takie jak Alice czy Siri mogą czasami udzielać zabawnych, ale nieodpowiednich odpowiedzi. Sytuacja staje się poważna, gdy sztuczna inteligencja może dokonywać zakupów bez wiedzy użytkownika, zagrażając jego bezpieczeństwu finansowemu. Należy pamiętać, że pomimo swojej wygody, asystenci głosowi mogą stwarzać zagrożenia związane z prywatnością i odpowiedzialnością finansową. Użytkownicy powinni zachować ostrożność i być świadomi potencjalnych konsekwencji korzystania z takich technologii.

W 2017 roku asystenci głosowi wbudowani w głośniki niespodziewanie zaczęli zamawiać i płacić za domki dla lalek. Ten incydent, znany jako „powstanie maszyn”, dotknął kilkadziesiąt amerykańskich rodzin. Zautomatyzowane systemy zaprojektowane, aby uprościć codzienne życie, nagle stały się źródłem nieoczekiwanych problemów. Rodziny borykają się z nieoczekiwanymi wydatkami i błędnymi zamówieniami, co uwydatnia potencjalne ryzyko związane z korzystaniem z technologii głosowej w domu.

Historia Megan Neitzel z Dallas rozpoczęła się, gdy otrzymała niespodziewaną dostawę czterech funtów ciasteczek i domek dla lalek za 170 dolarów. Była przekonana, że ​​nie kupiła tych produktów.

Odkryła, że ​​zamówienie zostało złożone za pomocą jej inteligentnego głośnika Echo Dot, wyposażonego w Alexę, a kwota została pobrana z karty kredytowej powiązanej z jej kontem Amazon.

Zamówienie, o którym mowa, złożyła jej sześcioletnia córka, Brooke. Podczas rozmowy o ciasteczkach i lalkach asystent głosowy błędnie zinterpretował jej słowa jako polecenie zakupu.

Kobieta podeszła do reporterów i pojawiła się w porannym programie telewizyjnym z córką, aby opowiedzieć swoją historię i ostrzec widzów. Jej pojawienie się było jednak nieoczekiwane i przyniosło odwrotny skutek.

Podczas transmisji na żywo gospodarz i goście wielokrotnie używali słów „Alexa”, „zamów”, „kup” i „domek dla lalek”. Te słowa nieumyślnie aktywowały liczne inteligentne głośniki w domach widzów, co wywołało nieoczekiwaną reakcję ze strony technologii. To wydarzenie podkreśla znaczenie korzystania z asystentów głosowych w życiu codziennym i ich wpływ na nawyki konsumenckie. Inteligentne urządzenia stają się coraz bardziej integralną częścią naszego życia, a sytuacje takie jak ta pokazują, jak łatwo można je aktywować za pomocą popularnych fraz.

Sztuczna inteligencja zaczęła aktywnie zamawiać domki dla lalek online i pobierać pieniądze z kart bankowych. Wkrótce redakcja zaczęła otrzymywać gniewne wiadomości od użytkowników niezadowolonych z takich działań. Ta sytuacja rodzi ważne pytania dotyczące bezpieczeństwa i etyki korzystania ze sztucznej inteligencji w handlu internetowym.

Większość zakupów została anulowana na czas i zwrócona. Matka przekazała domek dla lalek, przypadkowo zakupiony przez córkę, na cele charytatywne. Dziewczynka zachowała ciasteczka.

W 2017 roku doszło do incydentu z domkami dla lalek, gdy popularne asystenty głosowe nie były w stanie odróżnić właścicieli od nieautoryzowanych użytkowników. W rezultacie urządzenia reagowały na polecenia z telewizora lub radia, co stwarzało potencjalne zagrożenia dla prywatności i bezpieczeństwa. Dyskusje na temat tych wydarzeń podkreślają wagę udoskonalania technologii rozpoznawania głosu, aby zapewnić dokładniejsze interakcje między użytkownikiem a urządzeniem.

Sieć restauracji typu fast food Burger King zastosowała ciekawy chwyt reklamowy. Pod koniec reklamy słychać frazę „Ok, Google: co to jest Whopper?”. Jeśli inteligentny głośnik z Asystentem Google odczyta to wyrażenie, zacznie czytać wpis w Wikipedii o słynnym burgerze. Ta kreatywna strategia pomogła zwrócić uwagę na produkt i pokazać, jak nowoczesna technologia może współdziałać z tradycyjną reklamą.

Chatboty uczą się źle

Boty skutecznie odpowiadają na konkretne pytania, co czyni je użytecznymi narzędziami w wielu dziedzinach. Jednak ich sztuczna inteligencja ogranicza się do wąskiej specjalizacji. Wirtualni asystenci wykorzystywani w bankach i sklepach nie potrafią rozmawiać na tematy takie jak pogoda, polityka czy sport. To ograniczenie podkreśla wagę zrozumienia kontekstu, w którym działają boty, i zastosowania ich do wysoce wyspecjalizowanych zadań.

Wiele firm dąży do opracowania uniwersalnego chatbota, który mógłby uczyć się na podstawie interakcji z użytkownikami. Jednak takie próby wielokrotnie kończyły się poważnymi porażkami. Przyjrzyjmy się niektórym z nich.

IBM stworzył superkomputer Watson, który w 2011 roku wygrał popularny program telewizyjny Jeopardy!, amerykański odpowiednik Jeopardy. Aby poprawić swoje umiejętności językowe, sztuczną inteligencję poproszono o analizę słownika miejskiego (Urban Dictionary). Dodanie nowych słów miało pomóc Watsonowi lepiej komunikować się z młodszą publicznością. Nikt jednak nie wziął pod uwagę, że wiele haseł w tym słowniku zawiera wulgaryzmy.

W wyniku szkolenia sztuczna inteligencja zaczęła używać wulgarnego języka i odpowiadać na pytania wulgarnym językiem, nawet gdy zwracano się do niej uprzejmie i bez obciążenia emocjonalnego. Watson nie był w stanie odróżnić zwykłej mowy od przekleństw, co podważa jego zdolność do prawidłowego postrzegania języka.

Po tym IBM ograniczyło dostęp swojego komputera do słownika Urban Dictionary i przez długi czas trenowało go, aby unikał wulgarnego języka. Do algorytmów wprowadzono filtr, który zabraniał Watsonowi używania wulgarnych słów, co przyczyniło się do bardziej poprawnej interakcji z użytkownikami.

W marcu 2016 roku doszło do niefortunnego incydentu z chatbotem Tay firmy Microsoft. Zaledwie 16 godzin po uruchomieniu został on wyłączony. W tym krótkim czasie sztuczna inteligencja zdołała opublikować na Twitterze wiele niestosownych treści, które mogłyby skutkować odpowiedzialnością karną osoby podżegającej do nienawiści i nacjonalizmu. Ta sprawa stała się ważną lekcją dotyczącą potrzeby nadzoru i standardów etycznych w rozwoju i wykorzystaniu sztucznej inteligencji.

Wszystko zaczęło się od prostoty. Utworzono konto na Twitterze dla fikcyjnej 19-letniej kobiety o imieniu Tay. Każdy użytkownik mógł wysłać jej wiadomość i otrzymać odpowiedź wygenerowaną przez sztuczną inteligencję. Ten eksperyment przyciągnął uwagę i stał się przykładem wykorzystania sztucznej inteligencji w mediach społecznościowych. Tay szybko zyskała popularność, a wielu użytkowników zaczęło z nią wchodzić w interakcje, tworząc unikalne treści i dyskutując na tematy interesujące młodą publiczność. W ten sposób projekt zademonstrował potencjał sztucznej inteligencji w komunikacji i interakcji z użytkownikami w przestrzeni cyfrowej.

Algorytmy Tay zostały zaprojektowane tak, aby zapewnić samouczącą się sztuczną inteligencję i dostosowywać się do ludzkiego stylu komunikacji. Program jest w stanie znaleźć informacje w internecie, nawet jeśli nie posiada danych niezbędnych do udzielenia odpowiedzi. Dzięki temu jest bardziej elastyczna i skuteczniejsza w interakcji z użytkownikami.

Trolle zadawały Tay prowokacyjne pytania na tematy takie jak Holokaust, feminizm, narkotyki i prezydentura Baracka Obamy. W rezultacie chatbot szybko przyswoił sobie negatywny wpływ i zaczął publikować skandaliczne tweety, co doprowadziło do jego niekontrolowanego zachowania.

Po tym wydarzeniu twórcy zablokowali chatbota i przeprosili wszystkich, których mógł urazić. Jednocześnie zaczęli usuwać tweety opublikowane w tym krótkim czasie, a ich liczba osiągnęła 96 tysięcy w ciągu 16 godzin.

Microsoft wkrótce wprowadził nowego chatbota o nazwie Zo, który naprawił poprzednie błędy. Zo wdrożył system ochrony, który pozwala sztucznej inteligencji odmawiać dyskusji na złożone tematy. Jednocześnie bot odpowiadał na takie prośby standardowymi frazami. Ta innowacja znacznie zwiększyła poziom bezpieczeństwa i użyteczności chatbota, czyniąc go bardziej niezawodnym narzędziem dla użytkowników.

Stworzony politycznie poprawny bot naśladował zachowanie trzynastolatka i działał z powodzeniem przez trzy lata. Pomimo swojej długiej historii, czasami generował absurdalne odpowiedzi.

Zo wyrażał niejednoznaczne opinie na temat terrorystów, a następnie zauważył, że uważa system Windows 10 za gorszy od poprzednich wersji. Chatbot zalecał użytkownikom, aby nie aktualizowali systemu, powołując się na problemy z oprogramowaniem szpiegującym, i wyraził preferencję dla przestarzałego systemu Windows 7. Te kontrowersyjne odpowiedzi mogły doprowadzić do zamknięcia Zo w 2019 roku.

Chińscy programiści również napotkali podobne problemy. W 2017 roku Tencent zdecydował się zatrzymać chatboty BabyQ i XiaoBing, aby je „reedukować”. Ten ruch został zainspirowany programami, które zawierały krytyczne wypowiedzi pod adresem Komunistycznej Partii Chin i wyrażały chęć emigracji do Stanów Zjednoczonych. Takie sytuacje podkreślają wagę regulacji sztucznej inteligencji i jej interakcji z tematami politycznymi w krajach o ścisłej cenzurze.

Sztuczna inteligencja wymusza pieniądze

W latach 2016–2020 system Robodebt, znany jako „dług robotyczny”, wymuszał pieniądze od setek tysięcy Australijczyków. Szczególnie narażone były osoby niepełnosprawne, bezrobotni, osoby ubogie i inne grupy wrażliwe. System wykorzystywał zautomatyzowane algorytmy do obliczania długów, co prowadziło do licznych błędów i niesprawiedliwych żądań spłaty. W rezultacie wielu Australijczyków znalazło się w trudnej sytuacji finansowej, co wywołało powszechne oburzenie społeczne i krytykę ze strony organizacji pozarządowych.

Departament Usług Społecznych uruchomił program automatycznej weryfikacji legalności przyznawanych świadczeń. W trakcie procesu pojawiły się jednak problemy: sztuczna inteligencja omyłkowo przypisała nieistniejące długi pół miliona obywateli i zażądała zwrotu pieniędzy wypłaconych przez państwo. Sytuacja ta rodzi poważne pytania dotyczące wiarygodności algorytmów i ich wpływu na sytuację finansową obywateli. Ważne jest zapewnienie ścisłego poszanowania praw człowieka oraz konieczność dokładnej weryfikacji działania takich systemów, aby uniknąć nieporozumień i utrzymać zaufanie do instytucji rządowych.

Do 2016 roku dokumenty płatnicze były weryfikowane ręcznie. Gwarantowało to, że wnioskodawcy nie zaniżali swoich dochodów i legalnie ubiegali się o świadczenia. W rezultacie, z milionów otrzymanych wniosków, rozpatrywano rocznie tylko 20 000. Takie podejście znacznie spowolniło proces i zwiększyło prawdopodobieństwo wystąpienia błędów. Wdrożenie zautomatyzowanych systemów stało się niezbędnym krokiem w celu zwiększenia efektywności przetwarzania wniosków i poprawy jakości obsługi obywateli.

Wprowadzenie systemu Robodebt znacznie przyspieszyło proces weryfikacji 20 000 wniosków i zakończyło go w zaledwie tydzień. Dzięki automatyzacji usług zmniejszyło się zapotrzebowanie na dużą liczbę pracowników, co pozwoliło agencjom rządowym zoptymalizować obsadę kadrową i zmniejszyć liczbę urzędników.

Od kilku lat australijski rząd informuje o pomyślnym wdrożeniu programu zwrotu nielegalnych płatności. W ciągu czterech lat system ten pozwolił skarbowi państwa zwrócić ponad miliard dolarów australijskich, co potwierdza jego skuteczność w walce z oszustwami w zakresie świadczeń socjalnych.

Zarząd nie zwrócił uwagi na metody stosowane przez system Robodebt do wymuszania zwrotu środków przez obywateli. Wielu z nich zostało zmuszonych do spłaty długów, które w rzeczywistości nie istniały.

Sztuczna inteligencja uzyskała dostęp do bazy danych urzędu skarbowego, co pozwoliło jej skutecznie porównywać dochody podane we wnioskach o świadczenia z danymi z dokumentów podatkowych. Zadanie to, na pierwszy rzut oka, wydaje się proste: jeśli zadeklarowana kwota dochodu jest niższa od rzeczywistej, może to wskazywać na oszustwo. Wykorzystanie takich technologii może znacząco poprawić dokładność weryfikacji wniosków o świadczenia socjalne i zmniejszyć liczbę nieprawidłowości finansowych.

Pojawił się problem: zgodnie z australijskim prawem wniosek musi wskazywać dochody za ostatnie dwa tygodnie, podczas gdy dokumenty podatkowe przedstawiają kwotę za cały rok.

Robodebt wdrożył algorytm uśredniania dochodów, aby porównać pierwszą i drugą kwotę. Program podzielił dane z bazy danych podatkowych przez 365, aby określić średni dochód za każdy dwutygodniowy okres roku. Prowadziło to do rozbieżności między kwotami, ponieważ wyniki często się nie zgadzały.

Przed automatyzacją tego systemu ostateczną decyzję o tym, czy obywatel został uznany za oszusta, podejmowała osoba, która kompleksowo oceniała sytuację. Jednak bezduszna sztuczna inteligencja, działająca zgodnie z algorytmami, mogła uznać niemal każdego odbiorcę świadczeń za przestępcę. Podkreśla to wagę czynnika ludzkiego w procesie oceny i podejmowania decyzji, zwłaszcza w kwestiach wrażliwych, takich jak świadczenia socjalne.

Ktoś może być bezrobotny i pobierać świadczenia w pierwszej połowie roku, a następnie znaleźć pracę i odmówić ich przyjęcia. W takiej sytuacji sztuczna inteligencja rejestrowałaby średni dochód i z mocą wsteczną ustalała, że ​​wypłaty zostały dokonane nielegalnie.

W rzeczywistości jednak w tamtym czasie dana osoba była bezrobotna i bardzo potrzebowała wsparcia finansowego.

Robodebt, rozpoznawszy osobę jako dłużnika, wysłał jej wezwanie do zwrotu świadczeń z dodatkową karą w wysokości 10%. System został uruchomiony w 2016 roku, ale od 2010 roku przeprowadzał kontrole oparte na danych, co zaowocowało znaczną liczbą dłużników.

Kwestionowanie decyzji podjętych przez sztuczną inteligencję to złożone zadanie. Z czasem ludziom trudno jest znaleźć niezbędne dowody na poparcie swojego stanowiska. Ponadto banki i poprzedni pracodawcy często odmawiają udostępniania kopii dokumentów, co pogarsza sytuację. Stwarza to poważne przeszkody dla tych, którzy próbują chronić swoje interesy w zautomatyzowanym systemie.

Jeśli obywatel nie zakwestionuje decyzji w ciągu 30 dni od otrzymania powiadomienia, dług zostaje uznany za ostateczny i przekazany windykatorom. W tym przypadku windykatorzy mają prawo zająć majątek i konta bankowe dłużników, a następnie przekazać te aktywa agencjom rządowym. Podkreśla to wagę szybkiego reagowania na takie zawiadomienia, aby uniknąć poważnych konsekwencji finansowych.

Terry Carney, były członek Australijskiego Trybunału Apelacyjnego ds. Administracji, porównał system sądowniczy do mafii. Zauważył, że obecne praktyki i struktura zarządzania mogą przypominać organizacje przestępcze, co podważa uczciwość i przejrzystość wymiaru sprawiedliwości.

Departament wykazuje wysoce niedopuszczalne zachowania, które można porównać do postaw typowych dla krajów trzeciego świata. Obecna sytuacja przypomina działania mafii i budzi skojarzenia z wymuszeniami. Takie podejście do obywateli jest niedopuszczalne i wymaga uwagi opinii publicznej oraz organizacji praw człowieka.

Terry Carney, znany australijski sędzia, podzielił się swoimi przemyśleniami w wywiadzie dla abc.net.au. W rozmowie opowiedział o swoich doświadczeniach jako sędzia, a także o wyzwaniach, z jakimi mierzył się w swojej karierze. Carney podkreślił wagę uczciwego i bezstronnego podejścia do sędziowania, które jego zdaniem stanowi fundament uczciwej rywalizacji sportowej. Omówił również zmiany w przepisach i technologiach, które wpływają na sędziowanie, podkreślając potrzebę ciągłego uczenia się i adaptacji do nowych warunków. Sędzia wyraził nadzieję na dalszy rozwój praktyki sędziowskiej w Australii i na świecie, a także na wzrost zaufania do decyzji sędziowskich wśród zawodników i widzów.

Według dziennikarzy zmarło ponad dwa tysiące osób, które otrzymały powiadomienia z systemu Robodebt. 600 z nich popełniło samobójstwo. Związek między systemem a tymi tragicznymi zdarzeniami pozostaje niejasny, jednak wielu krewnych ofiar twierdzi, że to właśnie Robodebt był przyczyną ich cierpienia i doprowadził do tak tragicznych konsekwencji.

Kiedy liczba ofiar programu Robodebt wzrosła do setek tysięcy, lokalne władze zostały zmuszone do przyznania, że ​​system jest nieskuteczny. W 2020 roku zawieszono jego działalność, a premier Australii Scott Morrison przeprosił w parlamencie za „wszelkie szkody, krzywdy lub trudności” spowodowane programem Robodebt.

Ofiary i ich rodziny złożyły pozew zbiorowy. 11 czerwca 2021 r. Federalny Sąd Australii uznał ponad 500 000 obywateli za ofiary i nakazał im zapłatę 751 milionów dolarów australijskich. Uwzględniając koszty sądowe, rząd przeznaczy na te wypłaty 1,87 miliarda dolarów australijskich.

Postępowanie będzie kontynuowane, ponieważ wiele ofiar jest niezadowolonych z otrzymanego odszkodowania.

Australijski system Robodebt zawiódł z powodu niewystarczającej uwagi twórców na prawidłowe obliczanie średniego dochodu, a także z powodu niedostatecznego przetestowania rozwiązania przed jego wdrożeniem. Agencje rządowe dążyły do ​​zmniejszenia liczby urzędników i zwiększenia dochodów budżetowych, co doprowadziło do zignorowania licznych skarg obywateli. Spowodowało to poważne problemy w systemie zabezpieczenia społecznego i podważyło zaufanie społeczeństwa do rządu.

Sztuczna inteligencja jest niedoskonała, ale musimy nauczyć się z nią żyć

Sztuczna inteligencja stała się integralną częścią naszego codziennego życia, ale jej wydajność nie zawsze spełnia nasze oczekiwania. Sugeruje to, że sztuczna inteligencja może napotkać dalsze poważne trudności. Ważne jest, aby zrozumieć, że sztuczna inteligencja jest jedynie narzędziem, które może zarówno przynosić korzyści, jak i szkodzić ludziom, firmom i agencjom rządowym. Świadome korzystanie ze sztucznej inteligencji wymaga ostrożności i zrównoważonego podejścia, aby zminimalizować potencjalne ryzyko i zmaksymalizować jej potencjał.

Nowoczesne podejście do sztucznej inteligencji można zaobserwować na przykładzie Unii Europejskiej. W 2016 r. przyjęto Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych (RODO), które ustanawia surowe wymogi dotyczące przetwarzania danych osobowych. W przypadkach, gdy decyzje podejmowane przez zautomatyzowane systemy mogą wpływać na prawa i wolności osób fizycznych, rozporządzenie wymaga obowiązkowego nadzoru ze strony człowieka. Zapewnia to transparentność i rozliczalność wykorzystania sztucznej inteligencji w takich sytuacjach.

Badanie poważnych błędów sztucznej inteligencji (AI) prowadzi do kilku kluczowych wniosków. Po pierwsze, błędy AI podkreślają wagę starannego dostrajania algorytmów i modeli. Niedostateczne szkolenie na zróżnicowanych danych może prowadzić do nieprawidłowych wyników. Po drugie, brak transparentności w działaniu AI może prowadzić do braku zaufania między użytkownikami a całym społeczeństwem. Podkreśla to potrzebę tworzenia bardziej zrozumiałych i łatwiejszych do wyjaśnienia systemów. Po trzecie, poważne błędy ilustrują ryzyko związane z automatyzacją procesów, w których błąd ludzki nadal odgrywa znaczącą rolę. Zrozumienie tych niedociągnięć może pomóc programistom w tworzeniu bardziej niezawodnych i bezpiecznych rozwiązań oraz zwiększeniu zaufania do technologii AI.

• Asystenci głosowi wymagają ostrożności. Sztuczna inteligencja w gadżetach potrafi już rozpoznawać ludzi po głosie, ale polecenie nadal może zostać wydane przez dziecko dodane do listy zatwierdzonych użytkowników.

Jeśli posiadasz inteligentne głośniki, zaleca się ustawienie hasła do potwierdzania zamówień i zmianę domyślnego słowa aktywującego. Na przykład Alexa oferuje kilka opcji. Warto również regularnie wyciszać mikrofon i zachować ostrożność podczas podłączania kart bankowych do urządzenia. Takie środki pomogą zwiększyć bezpieczeństwo i chronić Twoje dane osobowe.

• Chatboty nie rozumieją, o czym mówią. Potrafią jedynie naśladować emocje i udzielać wiarygodnych odpowiedzi na serię pytań. Nie ma sensu obrażać się, gdy chatboty wygłaszają absurdy.

Unikaj dyskusji o polityce i religii ze sztuczną inteligencją, ponieważ nierozsądnie jest oczekiwać od niej głębokich i sensownych odpowiedzi na złożone tematy. Programiści powinni wdrażać blokady, aby ograniczyć zdolność sztucznej inteligencji do rozwiązywania tak wrażliwych kwestii. Pomoże to zachować konstruktywny charakter interakcji i zapobiegnie nieporozumieniom.

• Sztuczna inteligencja nie jest jeszcze gotowa do rządzenia krajem. Warto zachować szczególną ostrożność, gdy sztuczna inteligencja ingeruje w sprawy narodowe. W Australii, która ucierpiała z powodu systemu Robodebt, coraz częściej pojawiają się apele o zakazanie komputerom samodzielnego wpływania na ludzkie losy. Każda decyzja musi zostać potwierdzona przez osobę za nią odpowiedzialną.

Czytanie odgrywa ważną rolę w naszej edukacji i rozwoju. Nie tylko wzbogaca słownictwo, ale także pomaga rozwijać krytyczne myślenie. Książki, artykuły i badania naukowe pozwalają nam zanurzyć się w nowych ideach i perspektywach, co przyczynia się do poszerzenia naszych horyzontów. Regularne czytanie poprawia koncentrację i pamięć, a także przyczynia się do wzrostu ogólnej wiedzy.

Ważne jest, aby wybierać różnorodne źródła informacji, aby w pełni zrozumieć różne aspekty życia. Czytanie nie tylko bawi, ale także inspiruje do nowych osiągnięć. Staraj się codziennie wygospodarować czas na czytanie, nawet jeśli to tylko kilka stron. Pomoże Ci to zdobyć większą wiedzę i pewność siebie.

Przeczytaj także:

• Specjalista ds. uczenia maszynowego: kim jest, co robi i ile zarabia
• Rozpoznawanie COVID-19, onkologii i zaćmy: co sztuczna inteligencja potrafi zrobić w Twoim smartfonie 🤖📱
• „Cześć, przyjdź na rozmowę kwalifikacyjną”: dlaczego dział HR puka do Twoich drzwi w mediach społecznościowych i co z tym zrobić