Strach i obrzydzenie wobec Linusa Torvaldsa: Komu twórca Linuksa poleca wypicie trucizny

Spis treści:

• Mach i FreeBSD — za coś niezrozumiałego
• Debian — za zbyt skomplikowaną instalację
• GNOME — za zbyt prostą
• C++ — za nonsens
• NVIDIA — za brak chęci współpracy ze społecznością
• ZFS — za problemy z licencjonowaniem
• AVX-512 od Intela — za słabą wydajność

Torvalds skromnie uważa się za najinteligentniejszą i najatrakcyjniejszą osobę. Jednocześnie często krytykuje różne rzeczy i ludzi. Zastanówmy się, co dokładnie irytuje jednego z najwybitniejszych programistów naszych czasów.

Mach i FreeBSD – za coś niezrozumiałego

Linus Torvalds ostro scharakteryzował twórców Macha i FreeBSD, nazywając ich niekompetentnymi. Wyraził również niezadowolenie ze społeczności OpenBSD, opisując ją jako grupę ludzi zaangażowanych w bezsensowne działania.

Osoby pracujące z Machem i FreeBSD są często krytykowane za niekompetencję. Korzystanie z maszyn wirtualnych w grach ma swoje wady i jest nieefektywne. Chociaż tworzenie kopii pamięci nie jest idealne, w praktyce może być mniej problematyczne niż gry wirtualne.

Torvalds krytykuje mechanizm otrzymywania kopii zerowej zaimplementowany w FreeBSD, wskazując na jego wady. Głównym problemem jest to, że powtarzające się błędy stron mogą znacznie obniżyć wydajność systemu. Podczas przetwarzania danych informacje są kopiowane z karty sieciowej do pamięci RAM, a następnie umieszczane w pamięci podręcznej VFS lub na stronach przestrzeni użytkownika. Zawsze wykonywane jest co najmniej jedno opróżnienie pamięci podręcznej TLB. Jeśli użytkownik wprowadza zmiany na tych stronach, występuje błąd stron, który wymaga znacznego czasu przetwarzania. Ta okoliczność nie podoba się Torvaldsowi, podkreślając wagę optymalizacji zarządzania pamięcią w celu poprawy ogólnej wydajności systemu.

Błędy, zwłaszcza te złożone i niejasne, mogą wskazywać na wysoki stopień złożoności zadania lub brak informacji. Osoby napotykające takie sytuacje zasługują na szacunek, ponieważ ich doświadczenie i wysiłki w rozwiązywaniu problemów mogą prowadzić do ważnych wniosków i ulepszeń w przyszłości. Zrozumienie i analiza błędów to ważny aspekt rozwoju osobistego i zawodowego.

Debian – zbyt skomplikowana instalacja

Linus Torvalds nie lubił złożoności instalacji w Debianie. Twórca Linuksa wysoko ceni prostotę interfejsu użytkownika i w jednym ze swoich wywiadów z 2007 roku wyraził krytykę wobec Debiana. Uproszczenie procesu instalacji i poprawa komfortu użytkowania pozostają istotnymi celami wielu dystrybucji, w tym Debiana, co podkreśla znaczenie wygody użytkownika końcowego w świecie systemów operacyjnych.

System operacyjny powinien być jak najłatwiejszy w instalacji, aby programiści mogli skupić się na tworzeniu jądra bez zbędnego bałaganu. Wygodna instalacja systemu operacyjnego to ważny aspekt, który przyczynia się do wydajnej i produktywnej pracy. Gdy proces instalacji jest prosty i intuicyjny, programiści mogą szybko przejść do głównego zadania i skupić się na rozwijaniu funkcji.

Linus Torvalds uważa instalację Debiana za bezużyteczne ćwiczenie. W tym kontekście wyraża on pewną aprobatę dla Ubuntu, pochodnej Debiana, choć sam woli korzystać z innej dystrybucji, Fedory Linux.

Wypróbowałem Ubuntu kilka razy, ponieważ skutecznie dostosowało ono Debiana do wygodnego użytkowania. Ubuntu wyróżnia się prostotą i użytecznością, co czyni go doskonałym wyborem dla użytkowników rozpoczynających przygodę z Linuksem. Ten system operacyjny zachowuje wszystkie zalety Debiana, dodając intuicyjny interfejs i regularne aktualizacje, dzięki czemu jest idealny dla użytkowników na każdym poziomie zaawansowania.

GNOME – Za zbytnią prostotę

Linus Torvalds, twórca jądra Linuksa, skrytykował środowisko graficzne GNOME za zbytnią prostotę. W 2005 roku namawiał użytkowników do rozważenia przejścia na KDE. W 2007 roku jego krytyka ponownie się nasiliła, a on sam napisał obszerny list, w którym wyraził swoje niezadowolenie z GNOME i jego twórców. To stanowisko Linusa podkreśla wagę użyteczności i funkcjonalności interfejsów użytkownika, a także jego chęć poprawy wrażeń z korzystania z systemu operacyjnego.

Wydaje się, że GNOME projektuje swój interfejs w oparciu o zasadę, że każda decyzja o dodaniu złożoności jest uzasadniona ryzykiem wprowadzenia użytkownika w błąd. Takie podejście skutkuje ograniczonym interfejsem, który nie zawsze spełnia potrzeby bardziej doświadczonych użytkowników. Zamiast wdrażać nowe funkcje i ulepszać interakcję, programiści stosują nadmiernie konserwatywną strategię, która może negatywnie wpłynąć na postrzeganie i korzystanie ze środowiska graficznego.

Programiści początkowo stworzyli prosty i intuicyjny interfejs graficzny. Jednak w swojej minimalistycznej postawie przekształcili prostotę interfejsu w kult cargo, ostatecznie zaniedbując podstawowe zasady użyteczności. Spowodowało to, że użytkownicy doświadczali niedogodności, które można by łatwo rozwiązać. Ważne jest zachowanie równowagi między estetyką a funkcjonalnością, aby zapewnić łatwość obsługi i satysfakcję użytkownika.

Łatwość obsługi jest ważna, ale niewystarczająca. Jeśli produkt jest jedynie łatwy do opanowania, to po pokonaniu początkowego etapu nauki użytkownik pozostaje z ograniczonymi możliwościami. Brak możliwości wykonywania bardziej złożonych zadań jest frustrujący i utrudnia osiągnięcie pożądanych rezultatów. To sprawia, że ​​prosty interfejs jest mniej atrakcyjny w porównaniu ze złożonymi systemami oferującymi więcej wrażeń użytkownika.

Konflikt między Linusem a GNOME leży w ich odmiennych podejściach do wrażeń użytkownika. Linus oferuje użytkownikom szerokie możliwości personalizacji i kontroli nad każdym aspektem systemu, zapewniając maksymalną elastyczność. W przeciwieństwie do tego, GNOME koncentruje się na użyteczności i stabilności, ograniczając dostęp do potencjalnie niebezpiecznych ustawień systemowych za pośrednictwem interfejsu graficznego. Ta różnica w filozofii stwarza wyjątkowe możliwości i wyzwania dla użytkowników, którzy muszą wybierać między tymi dwoma podejściami.

W 2007 roku kontrowersje wokół GNOME trwały. Pięć lat później Linus Torvalds, twórca Linuksa, skrytykował nowy interfejs GNOME 3, nazywając go kompletną porażką pod względem komfortu użytkowania. Użytkownicy muszą teraz instalować dodatkowe rozszerzenia, aby wykonywać podstawowe operacje i dostosowywać środowisko. Jednak takie dodatki mogą okazać się niekompatybilne z nowszymi wersjami GNOME, komplikując komfort użytkowania i powodując frustrację.

Strona Extensions.gnome.org ma potencjał, aby być użytecznym źródłem informacji, ale w praktyce istnieje szereg poważnych problemów z użytecznością. Podejście GNOME 3, polegające na braku domyślnych narzędzi do prostych zadań i umożliwieniu użytkownikom rozwiązywania problemów za pomocą nieoficjalnych rozszerzeń, wywołuje frustrację. Ma to negatywny wpływ na komfort użytkowania i sprawia, że ​​interakcja z platformą staje się mniej intuicyjna. Poprawa użyteczności i zapewnienie wbudowanych narzędzi znacząco zwiększyłyby satysfakcję użytkowników i uczyniłyby środowisko GNOME bardziej dostępnym dla szerszego grona odbiorców.

C++ – bezsens

W 2007 roku Linus Torvalds, twórca Linuksa, znalazł się w centrum uwagi z powodu licznych kontrowersji, w tym ze względu na swoje ostre opinie na temat języka programowania C++. Opisał C++ jako okropny język, wywołując ożywioną debatę w społeczności programistycznej. To stwierdzenie podkreśla jego preferencję dla prostszych i bardziej wydajnych języków, co odzwierciedla również jego filozofię tworzenia oprogramowania i podejście do tworzenia systemów operacyjnych. Torvalds nadal jest wpływową postacią w świecie technologii, a jego opinie mają duże znaczenie wśród programistów. C++ jest często postrzegany jako trudny język programowania, szczególnie dlatego, że używają go mniej doświadczeni programiści. Może to prowadzić do niskiej jakości kodu. W rzeczywistości wielu programistów wolałoby pracować z C, aby uniknąć ingerencji programistów C++ i ich podejść. Wybór języka programowania zawsze zależy od celów i wymagań projektu, należy jednak pamiętać, że jakość kodu zależy nie tylko od języka, ale także od umiejętności programisty.

NVIDIA — za niechęć do współpracy ze społecznością

W 2012 roku Linus Torvalds nazwał firmę NVIDIA najgorszą firmą, z jaką kiedykolwiek musiała współpracować społeczność Linuksa. Podczas przemówienia na Uniwersytecie Aalto w Finlandii wyraził krytykę firmy NVIDIA. Głównym powodem jego niezadowolenia był brak współpracy firmy ze społecznością open source, a także brak transparentności w rozwoju sterowników graficznych dla systemu Linux, ponieważ NVIDIA ukrywa kod swoich sterowników.

Pod koniec swojego przemówienia wyraził niezadowolenie z firmy NVIDIA, dodając do tego obsceniczny wyraz twarzy i charakterystyczny gest.

Firma NVIDIA potwierdziła, że ​​nie planuje zmiany swojej polityki dotyczącej systemu Linux. Firma nadal wspiera użytkowników tego systemu operacyjnego, oferując sterowniki i rozwiązania zapewniające optymalną pracę kart graficznych na platformie Linux. NVIDIA dostrzega znaczenie oprogramowania open source i dąży do poprawy kompatybilności swoich produktów z Linuksem, umożliwiając programistom i użytkownikom korzystanie z wysokiej wydajności i stabilności.

Wsparcie dla Linuksa jest dla firmy NVIDIA priorytetem. Firma zdaje sobie sprawę z istnienia licznej społeczności użytkowników aktywnie wspierających Linuksa jako platformę open source. NVIDIA dokłada wszelkich starań, aby zapewnić tym użytkownikom najszybsze i najbardziej wydajne sterowniki wideo, które zapewniają maksymalną wydajność i stabilność w systemie Linux.

Ostatnio toczyła się dyskusja na temat braku wsparcia dla technologii Optimus firmy NVIDIA w systemie operacyjnym Linux. Na początku firma zapewniała wsparcie tylko dla systemu Windows 7. Jednak społeczność open source zjednoczyła się i stworzyła projekt o nazwie Bumblebee, który zapewnia użytkownikom Linuksa wsparcie technologii Optimus. Ten projekt stał się ważnym krokiem w kierunku poprawy wydajności kart graficznych NVIDIA na platformie Linux, umożliwiając użytkownikom efektywne wykorzystanie możliwości grafiki hybrydowej.

Rozumiemy, że wielu użytkowników chciałoby zapoznać się z bardziej szczegółową dokumentacją dotyczącą wewnętrznych elementów naszych sterowników wideo lub naszego aktywnego udziału w dyskusjach dotyczących jądra Linux. Wybraliśmy jednak strategię wsparcia dla Linuksa opartą na użyciu wspólnego kodu z systemem Windows, zamiast opracowywania oddzielnego kodu dla Linuksa. Ta decyzja pozwoli nam zapewnić wysoką jakość pracy z naszym sprzętem na wszystkich platformach.

Ci ludzie naprawdę znają się na pracy biurowej. Po przeczytaniu ich listu, wybryki ekscentrycznego fińskiego Szweda stają się jasne.

ZFS – kwestie licencyjne

Linus Torvalds po raz kolejny wypowiedział się na temat systemu plików ZFS, dodając go do swojej osobistej listy anty-ratingowej. Po raz pierwszy wyraził krytyczne uwagi w 2020 roku na swojej liście mailingowej. ZFS, pomimo swoich zalet, napotyka szereg problemów, które powodują niezadowolenie wśród programistów i użytkowników.

ZFS nie powinien być używany. To oczywiste. Uważam, że jego popularność wynika raczej z trendów mody niż z rzeczywistych zalet. Co więcej, kwestie licencyjne sprawiają, że korzystanie z niego jest dla wielu ryzykowne. Osobiście wolałbym unikać pracy z ZFS.

Niektórzy programiści zintegrowali obsługę systemu plików ZFS ze swoimi dystrybucjami. W szczególności Ubuntu stworzył w tym celu oddzielny moduł jądra, który pozwala użytkownikom efektywnie korzystać ze wszystkich zalet ZFS, takich jak wysoka wydajność i niezawodność.

Istniejący problem polega na tym, że prawnicy nie osiągnęli jeszcze konsensusu w sprawie klasyfikacji warstwy kompatybilności. Pytanie brzmi, czy należy ją traktować jako integralną część jądra, czy jako pochodną systemu plików ZFS. Jeśli warstwa ta zostanie uznana za pochodną, ​​może to prowadzić do konsekwencji prawnych, podważając legalność korzystania z tego systemu plików.

Linus Torvalds wyraża nieufność wobec producenta ZFS, firmy Oracle, i słusznie. Oracle jest znane z pozwów przeciwko innym firmom, w tym z wieloletniego procesu przeciwko Google, związanego z wykorzystaniem Javy w ekosystemie Androida. W związku z tym Torvalds zauważył, że nie czułby się bezpiecznie integrując ZFS z kernelem Linuksa za pośrednictwem oddzielnego modułu. Podkreśla to wagę wyboru niezawodnych technologii zapewniających stabilność i bezpieczeństwo systemu operacyjnego.

Oczywiście chętnie pomogę w edycji tekstu. Proszę o podanie kodu źródłowego, który chcesz przerobić.

Nie interesuje mnie kompatybilność z ZFS, którą niektórzy uważają za podstawę do podziału projektów. Nie przynosi nam to żadnych korzyści, zwłaszcza biorąc pod uwagę historię pozwów sądowych ze strony Oracle. Wątpię, aby takie rozwiązanie rozwiązało problemy z licencjonowaniem.

Aby zintegrować ZFS z kernelem głównym, Linus Torvalds zażądał od Oracle oficjalnego listu potwierdzającego, że ZFS jest licencjonowany na licencji GPL. Oracle, zgodnie z oczekiwaniami, nie dostarcza niezbędnych informacji.

AVX-512 firmy Intel – dla niskiej wydajności

Mam nadzieję, że AVX-512 zniknie, a Intel skupi się na rozwiązywaniu rzeczywistych problemów, zamiast opracowywać nowe magiczne instrukcje i testy, których celem jest ukrycie niedociągnięć. Priorytetem powinna być optymalizacja architektury i poprawa wydajności, a nie tworzenie złożonych instrukcji, które nie rozwiązują głównych problemów.

Ta część krytyki dotyczy roku 2020 i pojawiła się w kontekście dyskusji na temat Advanced Vector Extensions 512 (AVX-512), dostępnych w niektórych procesorach Intel. AVX-512 to zestaw instrukcji zaprojektowany w celu poprawy wydajności obliczeniowej, zwłaszcza w zadaniach wymagających intensywnego przetwarzania. Jednak pomimo swoich zalet, AVX-512 budzi kontrowersje wśród specjalistów od wydajności i optymalizacji, co czyni go istotnym tematem do analizy nowoczesnych technologii procesorowych.

Wydajność procesorów Intel FP pozostawia wiele do życzenia i wydaje się, że nie przeszkadza to firmie. Poza testami porównawczymi, Intel nie jest zainteresowany ich wydajnością. AVX-512 ma swoje wady i uważam, że zasoby tranzystorów lepiej wykorzystać do ważniejszych zadań. Chciałbym zobaczyć więcej rdzeni o wysokiej wydajności jednowątkowej, bez zbędnych funkcji typu AVX-512.

Sytuacja wygląda następująco: z jednej strony mamy potężny Korporacja Microsoft, na której czele stoi Bill Gates, kojarzona z chciwością i bogactwem. Z drugiej strony istnieje ruch wolnego oprogramowania, reprezentowany przez Linusa Torvaldsa, który stał się symbolem miłości do Linuksa i technologii open source. Wielu absolwentów, rozpoczynających karierę w dużych firmach, przynosi ze sobą pasję do Linuksa. Niektórzy z nich, pracując w Microsofcie, opowiadają anegdoty o tym, jak widzieli moją twarz na tarczach do rzutek. To skłania mnie do zastanowienia się: jak można nie trafić w mój nos?

W tym kontekście ważne jest, aby zauważyć, że wolne oprogramowanie i technologie open source nadal inspirują nowe pokolenie programistów dążących do innowacji i współpracy. Linux nie tylko wspiera ducha wspólnoty, ale staje się również podstawą wielu nowoczesnych technologii, co czyni go ważnym elementem w świecie IT.