Tkinter w Pythonie: Tworzenie aplikacji okienkowej z graficznym interfejsem użytkownika w 7 krokach

Spis treści:

• Czym jest GUI i jak z nim pracować w Pythonie
• Poznawanie Tkinter
• Tworzenie kalkulatora wskaźnika masy ciała
• Uruchamianie Pythona i importowanie Tkinter
• Szkicowanie interfejsu i przemyślenie logiki aplikacji
• Tworzenie okna głównego i określanie nazwy aplikacji
• Tworzenie widżetu ramki do kontrolowania rozmieszczenia elementów
• Dodawanie pól wprowadzania danych i przycisk do rozpoczęcia obliczania wskaźnika masy ciała body
• Pobierz informacje z widżetów wejściowych i oblicz wskaźnik masy ciała
• Oceń wynik i pokaż go użytkownikowi
• Oto pełny kod bez komentarzy
• Co dalej?

Aplikacje desktopowe są tworzone przy użyciu różnych języków programowania, takich jak C++, C#, C i Python. Dla początkujących programistów Python jest najwygodniejszym wyborem ze względu na swoją prostotę i dostępność. Istnieje wiele bibliotek dla Pythona, które ułatwiają tworzenie interfejsów graficznych, co czyni go idealnym narzędziem dla osób rozpoczynających przygodę z programowaniem.

Tkinter to jedna z bibliotek do tworzenia interfejsów graficznych w Pythonie, która jest zawarta w standardowym pakiecie języka. Umożliwia ona programistom tworzenie aplikacji dla różnych systemów operacyjnych, w tym Windows, macOS i Linux. W tym tekście przyjrzymy się głównym funkcjom biblioteki Tkinter i stworzymy aplikację desktopową – kalkulator, który pomoże obliczyć wagę.

Czym jest GUI i jak z nim pracować w Pythonie

Graficzny interfejs użytkownika (GUI) to wizualna powłoka oprogramowania, za pośrednictwem której użytkownik komunikuje się z komputerem za pomocą klawiatury i myszy. W nowoczesnych systemach operacyjnych większość aplikacji korzysta z interfejsu graficznego, który pozwala użytkownikom łatwo i intuicyjnie wykonywać różne zadania. Z interfejsami graficznymi spotykamy się codziennie podczas czytania artykułów w przeglądarce, tworzenia dokumentów tekstowych w edytorach lub grania w gry wideo. Efektywny GUI zapewnia łatwość obsługi i zwiększa produktywność, czyniąc interakcję z programami bardziej dostępną i komfortową.

Wiersz poleceń jest przeciwieństwem interfejsu graficznego, umożliwiając użytkownikom sterowanie aplikacjami za pomocą poleceń tekstowych. Ten interfejs jest dostępny w terminalu systemu macOS i wierszu poleceń systemu Windows. Korzystanie z wiersza poleceń pozwala na wydajniejsze wykonywanie zadań, automatyzację procesów i dostęp do zaawansowanych funkcji oprogramowania. Zrozumienie wiersza poleceń otwiera nowe możliwości dla użytkowników i programistów, rozwijając ich umiejętności pracy z systemami operacyjnymi.

Istnieją cztery główne biblioteki do tworzenia graficznych interfejsów użytkownika (GUI) w Pythonie. Narzędzia te umożliwiają tworzenie wygodnych i funkcjonalnych interfejsów dla aplikacji, oferując programistom szeroki wachlarz opcji. Główne biblioteki wykorzystywane do pracy z GUI w Pythonie to Tkinter, PyQt, wxPython i Kivy. Każda z nich ma unikalne funkcje i nadaje się do różnych zadań, co czyni je popularnymi wśród programistów. Wybór konkretnej biblioteki zależy od wymagań projektu, stopnia złożoności interfejsu oraz preferencji programisty.

• Tkinter;
• Kivy;
• Python QT;
• wxPython.

Wybraliśmy Tkinter, ponieważ nie wymaga dodatkowych instalacji i umożliwia szybkie tworzenie aplikacji za pomocą intuicyjnego interfejsu graficznego. Tkinter to wbudowana biblioteka Pythona, co czyni ją dostępną dla każdego programisty. Dzięki swojej prostocie i wygodzie Tkinter idealnie nadaje się do tworzenia zarówno prostych, jak i bardziej złożonych aplikacji użytkownika.

Poznawanie Tkinter

Tkinter to wygodny interfejs do pracy z biblioteką Tk. Aplikacje tworzone z wykorzystaniem Tkinter cechują się kompatybilnością międzyplatformową, co pozwala na ich uruchamianie w różnych systemach operacyjnych, takich jak Windows, macOS i Linux. Ze względu na swoją prostotę i wydajność, Tkinter stał się popularnym wyborem dla programistów tworzących graficzne interfejsy użytkownika (GUI) w Pythonie. Za pomocą Tkinter można szybko i łatwo tworzyć okna, przyciski, pola tekstowe i inne elementy interfejsu, co czyni go idealnym narzędziem do tworzenia aplikacji desktopowych. Pracę z Tkinterem można podzielić na cztery kluczowe kroki. Pierwszym krokiem jest instalacja i konfiguracja biblioteki Tkinter, która umożliwia rozpoczęcie pracy z interfejsem graficznym w Pythonie. Drugim krokiem jest utworzenie głównego okna aplikacji, w którym będą znajdować się grafiki i kontrolki. Trzecim krokiem jest dodanie widżetów, takich jak przyciski, etykiety i pola tekstowe, które umożliwiają interakcję z użytkownikiem. Czwartym krokiem jest obsługa zdarzeń, która pozwala reagować na działania użytkownika i zapewnia dynamiczne zachowanie aplikacji. Postępując zgodnie z tymi krokami, będziesz w stanie efektywnie tworzyć interfejsy graficzne za pomocą Tkinter.

Ta strona zawiera informacje o bieżących wydarzeniach i trwających procesach. Analizujemy kluczowe czynniki wpływające na sytuację i prezentujemy aktualne dane oparte na rzeczywistych badaniach i obserwacjach. Zrozumienie trendów i ich wpływu na różne dziedziny życia jest kluczowe. Dokładamy wszelkich starań, aby zapewnić czytelnikom jasne zrozumienie aktualnych realiów, aby mogli podejmować świadome decyzje. Informacje są regularnie aktualizowane, aby odzwierciedlać zmieniające się okoliczności. Bądź na bieżąco z najnowszymi wydarzeniami i analizuj ich wpływ na obszar, który Cię interesuje.

• Dołączamy bibliotekę Tkinter za pomocą dyrektywy import.
• Tworzymy główne okno aplikacji, w którym będą znajdować się wszystkie elementy graficzne.
• Dodajemy widżety — elementy wizualne wykonujące określone czynności.
• Tworzymy główną pętlę zdarzeń — zawiera ona wszystkie zdarzenia występujące podczas interakcji użytkownika z interfejsem.

Podczas pracy z Tkinter widżety są kluczowymi obiektami. Elementy te można porównać do znaczników HTML, ponieważ umożliwiają tworzenie zarówno komponentów interaktywnych, jak i nieinteraktywnych, takich jak etykiety tekstowe i przyciski. W Tkinter dostępnych jest 18 typów widżetów, ale najczęściej używane są następujące:

• Przycisk — przyciski;
• Płótno — „płótno”, na którym rysowane są kształty graficzne;
• Wpis — widżet do tworzenia pól wprowadzania;
• Etykieta — pojemnik na tekst lub obraz;
• Menu — widżet do tworzenia pozycji menu.

Nauka pracy z widżetami staje się najskuteczniejsza w praktyce. Zanim przejdziemy do implementacji, omówmy koncepcję naszej pierwszej aplikacji desktopowej.

Tworzenie kalkulatora do obliczania wskaźnika masy ciała

Stworzenie kalkulatora wskaźnika masy ciała (BMI) to ważne zadanie, ponieważ BMI jest kluczowym wskaźnikiem medycznym służącym do oceny masy ciała danej osoby. Wskaźnik ten pomaga określić, czy dana osoba ma nadwagę, czy jest otyła. Wskaźnik BMI oblicza się według następującego wzoru:

BMI = masa ciała (kg) / (wzrost (m))^2.

Za pomocą tego kalkulatora użytkownicy mogą szybko i łatwo ocenić swój stan zdrowia, co sprzyja bardziej świadomemu podejściu do wagi i stylu życia. Prawidłowe zrozumienie i wykorzystanie wskaźnika BMI może pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących zmian w diecie lub aktywności fizycznej.

Wyniki obliczeń są analizowane za pomocą specjalnej tabeli. Lekarze mają wiele stopniowań, ale dla wygody używamy uproszczonej wersji.

Uruchamianie Pythona i importowanie Tkinter

Pisanie kodu w Pythonie najskuteczniej realizuje się w specjalistycznym środowisku programistycznym (IDE), takim jak PyCharm lub Visual Studio Code. Narzędzia te zapewniają podświetlanie składni i uzupełnianie kodu, co znacznie ułatwia proces programowania. W tym artykule cały kod został napisany w Visual Studio Code, co podkreśla wygodę i funkcjonalność tego środowiska dla programistów Pythona.

Biblioteka Tkinter jest zawarta w standardowym pakiecie Pythona, dzięki czemu jest dostępna do użycia bez konieczności dodatkowej instalacji. Aby rozpocząć pracę z interfejsem, wystarczy zaimportować moduł Tkinter do projektu. Tkinter oferuje potężne narzędzia do tworzenia graficznych interfejsów użytkownika (GUI), umożliwiając programistom łatwe tworzenie okien, przycisków, pól tekstowych i innych elementów sterujących. Korzystanie z Tkinter upraszcza proces tworzenia aplikacji GUI, czyniąc je dostępnymi nawet dla początkujących programistów.

Teraz możemy korzystać z dowolnych modułów z tej biblioteki. Otwiera to nowe horyzonty dla rozwoju i pozwala nam efektywnie integrować funkcjonalność z naszymi projektami. Dzięki różnorodności dostępnych modułów możemy znacząco poprawić wydajność i rozszerzyć funkcjonalność aplikacji.

Sprawdź dodatkowe materiały:

Skróty klawiaturowe w programie Visual Studio Code

Skróty klawiaturowe w programie Visual Studio Code znacznie upraszczają proces tworzenia, umożliwiając przyspieszenie Przyspiesz wykonywanie często używanych poleceń. Korzystając ze skrótów klawiaturowych, możesz efektywnie organizować swoją pracę, oszczędzając czas na nawigację i edycję kodu.

Podstawowe skróty klawiaturowe obejmują polecenia otwierania plików, nawigacji w kodzie, wyszukiwania i zamiany oraz zarządzania rozszerzeniami i terminalem. Na przykład Ctrl + P szybko otwiera plik według nazwy, a Ctrl + Shift + F aktywuje globalne wyszukiwanie w projekcie.

Ponadto, dostosowywanie skrótów klawiaturowych w VS Code pozwala dostosować obszar roboczy do własnych potrzeb. Możesz zmieniać skróty klawiaturowe dla konkretnych poleceń w zależności od swojego stylu pracy.

Nauka skrótów klawiaturowych w Visual Studio Code nie tylko zwiększy Twoją produktywność, ale także pomoże Ci stać się bardziej doświadczonym programistą. Regularne ćwiczenie skrótów klawiaturowych pomoże Ci pracować szybciej i wydajniej, co jest szczególnie ważne w dzisiejszym wymagającym środowisku programistycznym.

Optymalizacja SEO: skróty klawiszowe w VS Code, skróty klawiszowe w Visual Studio Code, wskazówki dotyczące produktywności dla programistów, dostosowywanie skrótów klawiszowych, polecenia dla programistów.

Szkicowanie interfejsu i przemyślenie logiki aplikacji

Zanim zaczniesz kodować, ważne jest, aby zadać sobie kilka kluczowych pytań. Pomoże Ci to lepiej zrozumieć zadanie i uprościć proces rozwoju. Ważne jest, aby zdefiniować cele projektu, grupę docelową i wymagania funkcjonalne. Warto również rozważyć technologie i narzędzia, które będą najskuteczniejsze w realizacji Twoich planów. Dokładne zrozumienie tych aspektów znacząco poprawi jakość kodu i uprości jego konserwację w przyszłości.

• Jakie dane chcemy otrzymywać od użytkownika i w jakiej formie?
• Jakie zdarzenie uruchomi obliczenie BMI: naciśnięcie przycisku, otrzymanie przez aplikację wszystkich niezbędnych danych, czy coś innego?
• Jak wyświetlimy wynik?

Aby dokładnie obliczyć wskaźnik masy ciała (BMI), użytkownik musi wprowadzić dane dotyczące wagi i wzrostu w liczbach całkowitych. Wagę należy podać w kilogramach, a wzrost w centymetrach. Po kliknięciu przycisku zostanie wykonane obliczenie BMI, a otrzymana wartość wraz z odpowiadającą jej kategorią zostanie wyświetlona w oknie podręcznym.

Interfejs graficzny kalkulatora zostanie przedstawiony w formie schematycznej.

W tym artykule dowiesz się, jak stworzyć interfejs i funkcjonalność kalkulatora za pomocą Pythona i biblioteki Tkinter. Tkinter oferuje potężne narzędzia do tworzenia interfejsów graficznych, ułatwiając tworzenie aplikacji z interfejsem użytkownika. Skupimy się na podstawowych komponentach potrzebnych do zaimplementowania prostego kalkulatora, w tym operacjach arytmetycznych, wprowadzaniu danych i wyświetlaniu wyników. Ten projekt jest doskonałym przykładem nauki podstaw programowania w Pythonie i pracy z interfejsami graficznymi.

Tworzenie okna głównego i określanie nazwy aplikacji

Po zaimportowaniu biblioteki do Pythona należy załadować jej metody do dalszego użytku. Pozwoli to na efektywne wykorzystanie funkcjonalności biblioteki w projekcie. Upewnij się, że poprawnie zaimportowałeś wszystkie niezbędne moduły i funkcje, aby uniknąć błędów podczas uruchamiania kodu. Każda metoda biblioteki oferuje różne możliwości, które pomogą zoptymalizować pracę i poprawić wydajność oprogramowania.

Pierwszy wiersz kodu ładuje wszystkie metody biblioteki Tkinter, umożliwiając korzystanie z nich bez podawania ich pełnych nazw. W drugim wierszu importujemy metodę messagebox, która zostanie użyta do wyświetlenia okna pop-up z wynikami. To podejście jest wygodne, ponieważ metoda ta może być potrzebna wielokrotnie podczas tworzenia interfejsu.

Utwórzmy okno dla naszej aplikacji za pomocą modułu Tk. Nazwijmy je „Kalkulator wskaźnika masy ciała (BMI)”. Ta aplikacja pozwoli użytkownikom szybko i łatwo obliczyć wskaźnik BMI, który jest ważnym wskaźnikiem oceny stanu zdrowia. Korzystając z Tk, możemy stworzyć intuicyjny interfejs zapewniający komfortowe korzystanie z aplikacji.

Po uruchomieniu kodu może się wydawać, że nic się nie dzieje. To nie błąd. W rzeczywistości kod wykonał się pomyślnie, a okno aplikacji zostało zamknięte. Aby zapobiec zamknięciu okna, dopóki użytkownik nie zdecyduje się go zamknąć, musimy dodać funkcję window.mainloop(). Ta funkcja inicjuje pętlę zdarzeń, która pozwala aplikacji pozostać otwartą i reagować na działania użytkownika.

Po uruchomieniu kodu zobaczysz interfejs aplikacji. To pierwszy krok do interakcji z zaimplementowaną przez nas funkcjonalnością. Ekran aplikacji zapewnia użytkownikowi dostęp do wszystkich głównych funkcji zaprojektowanych w celu poprawy komfortu użytkowania. Proszę zwrócić uwagę na elementy sterujące i nawigację, dzięki którym praca z aplikacją jest intuicyjna i wygodna.

Nie określiliśmy wymiarów okna, dlatego Tytuł Aplikacja nie jest w pełni wyświetlana. Aby rozwiązać ten problem, możemy użyć metody geometrycznej do ustawienia niezbędnych parametrów okna. Pozwoli to na poprawne wyświetlanie nazwy aplikacji w interfejsie i poprawi komfort użytkowania.

Pełna nazwa aplikacji jest teraz wyświetlana w całości. To ulepszenie ułatwia użytkownikom identyfikację i zapamiętanie nazwy, co sprzyja efektywniejszej interakcji z aplikacją. Pełna nazwa pomaga również w optymalizacji pod kątem wyszukiwarek, ponieważ użytkownicy mogą łatwiej znaleźć aplikację w wyszukiwarkach i sklepach z aplikacjami. Zaktualizowany sposób wyświetlania tytułu sprawia, że ​​jest on bardziej zauważalny i atrakcyjny dla potencjalnych użytkowników.

Tworzenie widżetu ramki do sterowania układ

Musimy umieścić kilka elementów w oknie aplikacji na podstawie naszego szkicu: dwa pola wprowadzania danych z etykietami i jeden przycisk. Kluczowe jest to, aby pola wprowadzania danych nie nachodziły na siebie i nie wykraczały poza granice okna. Aby to osiągnąć, biblioteka Tkinter może korzystać z różnych metod organizacji układu elementów.

• pack — używany podczas pracy z kontenerami na elementy. Umożliwia pozycjonowanie przycisków, etykiet lub innych elementów wewnątrz kontenerów.
• place — umożliwia pozycjonowanie elementów poprzez określenie dokładnych współrzędnych.
• grid — umieszcza elementy w komórkach siatki warunkowej dzielącej okno aplikacji.

Użyjemy kombinacji metod pack i grid do utworzenia interfejsu. Najpierw utworzymy widżet Ramka, który będzie używany do umieszczania etykiet tekstowych, pól wprowadzania danych i przycisków. Pełny opis działania widżetu jest dostępny w dokumentacji, ale w naszym przypadku skupimy się na użyciu dwóch właściwości: padx i pady. Te właściwości pomogą nam dostosować marginesy i poprawić odbiór wizualny interfejsu.

Ustawimy marginesy na 10 pikseli zarówno w pionie, jak i w poziomie dla elementów umieszczonych wewnątrz ramki. Zapewni to schludny i harmonijny układ komponentów, poprawiając odbiór wizualny i ułatwiając interakcję. Prawidłowe marginesy przyczyniają się do stworzenia uporządkowanego interfejsu, co jest ważnym aspektem projektowania stron internetowych i doświadczenia użytkownika.

Dodawanie pól wprowadzania danych i przycisku do rozpoczęcia obliczania wskaźnika masy ciała

Interfejs aplikacji musi integrować trzy typy widżetów: pole wprowadzania danych (Entry), etykiety tekstowe (Label) i przycisk (Button). Elementy te odgrywają kluczową rolę w zapewnieniu interakcji użytkownika z aplikacją, umożliwiając mu wprowadzanie i wyświetlanie informacji, a także inicjowanie działań. Prawidłowa organizacja i korzystanie z tych widżetów poprawia odbiór użytkownika i zwiększa funkcjonalność aplikacji.

Zacznijmy od utworzenia etykiet za pomocą widżetu Label. To narzędzie umożliwia łatwe wyświetlanie komunikatów tekstowych w interfejsie. Widżet Etykieta idealnie nadaje się do wyświetlania nagłówków, instrukcji lub innych informacji, które należy przekazać użytkownikowi. Z jego pomocą możesz poprawić odbiór swojej aplikacji, czyniąc ją wygodniejszą i bardziej zrozumiałą. Korzystając z widżetu Etykieta, zapewniasz przejrzystą i zwięzłą prezentację danych, co pozytywnie wpłynie na interakcję użytkownika z produktem.

Przekazujemy dwa kluczowe parametry do widżetu Etykieta.

• ramka – używamy szablonu widżetu Ramka, który ma już skonfigurowane pionowe i poziome odstępy.
• tekst – tekst, który ma być wyświetlany na ekranie.

Metoda siatki służy do pozycjonowania widżetu. Określamy, że tekst powinien zostać umieszczony w komórce o współrzędnych „3. wiersz, 1. kolumna”. Po uruchomieniu kodu zobaczymy tylko jeden element w danym położeniu. Siatka pozwala na łatwą kontrolę układu elementów na stronie, zapewniając elastyczność projektowania i ulepszając interfejs użytkownika.

Na W tej chwili element znajduje się w centrum okna. Jednak po dodaniu innych elementów zajmie on właściwą pozycję.

Dodajmy drugą etykietę wagi, podobną do pierwszej, ale określmy położenie siatki w czwartym wierszu.

Uruchom kod i przeanalizuj wynik.

Dodajmy pola do wprowadzania informacji o użytkowniku za pomocą widżetu Wprowadzanie. Ten element interfejsu umożliwia użytkownikom wprowadzanie danych tekstowych, co czyni go idealnym do tworzenia formularzy. Widżet „Wpis” zapewnia wygodny sposób zbierania informacji od użytkowników, takich jak ich imiona, adresy e-mail i inne parametry. Prawidłowa konfiguracja i korzystanie z widżetu „Wpis” zapewnia wysoką jakość obsługi i poprawia ogólne wrażenia z korzystania z aplikacji.

Do pozycjonowania elementów na stronie zastosowaliśmy metodę siatki. Ważne jest, aby nasz element znajdował się naprzeciwko etykiety tekstowej „Podaj swój wzrost (w cm)”. Aby to osiągnąć, umieściliśmy go w tym samym wierszu, ale w drugiej kolumnie. Uruchommy kod i oceńmy wynik.

Wszystko zostało pomyślnie ukończone. Teraz musisz dodać pole do wprowadzania wagi, postępując zgodnie z podobną zasadą. To pole umożliwi użytkownikom wprowadzanie danych dotyczących wagi, co poprawi funkcjonalność i użyteczność interfejsu.

Przeanalizujmy wynik:

Dodaj przycisk umożliwiający uruchomienie obliczeń wskaźnika masy ciała (BMI) za pomocą widżetu Przycisk. Ten przycisk umożliwi użytkownikom łatwe rozpoczęcie procesu obliczania BMI, zapewniając przyjazny interfejs do uzyskiwania aktualnych informacji o ich zdrowiu.

Przyjrzyjmy się danym końcowym.

W obecnej wersji aplikacji wszystkie elementy graficzne są zaimplementowane. Teraz musimy napisać kod, który będzie pobierał dane z widżetów Entry i obliczał wskaźnik masy ciała (BMI). Ta funkcjonalność pozwoli użytkownikom szybko i łatwo uzyskać informacje o swoim zdrowiu na podstawie wprowadzonych danych.

Pobieranie informacji z widżetów Entry i obliczanie wskaźnika masy ciała

Utwórzmy prostą funkcję i przeanalizujmy ją wiersz po wierszu.

Funkcja jest ukończona i teraz ważne jest, aby ocenić wynik obliczeń. Musimy przekazać użytkownikowi jasny komunikat, aby mógł ocenić wynik.

Ocenianie wyniku i wyświetlanie go użytkownikowi

Ulepszmy naszą funkcję „calculate_bmi”. Użyjemy instrukcji warunkowej if do analizy obliczonych wartości wskaźnika masy ciała (BMI) i metody messagebox biblioteki Tkinter do wyświetlenia wyniku w wyskakującym okienku. Dzięki temu użytkownik będzie mógł otrzymywać bardziej szczegółowe powiadomienia o stanie zdrowia na podstawie obliczonego BMI.

Ostatnim krokiem jest skonfigurowanie naszej funkcji tak, aby działała po kliknięciu przycisku „Oblicz BMI”. Aby to zrobić, dodaj właściwość command do widżetu „Przycisk”. Spowoduje to skojarzenie zdarzenia kliknięcia przycisku z odpowiednią funkcją, zapewniając poprawne obliczenie BMI.

Uruchommy kod i przeanalizujmy dane wyjściowe. Pozwoli nam to określić jego funkcjonalność i skuteczność. Zwróć uwagę na to, w jaki sposób kod oddziałuje na dane i jakie wnioski można wyciągnąć z wyników. Każde uruchomienie pomaga lepiej zrozumieć jego zachowanie i zoptymalizować jego działanie.

Funkcja działa poprawnie, odbierając dane z pól wejściowych i obliczając wskaźnik masy ciała (BMI). Wynik obliczeń jest wyświetlany na ekranie. Wskaźnik masy ciała (BMI) jest ważnym wskaźnikiem wagi i wzrostu danej osoby. Prawidłowe korzystanie z tej funkcji pozwala użytkownikom szybko i łatwo określić swoje BMI, co sprzyja bardziej świadomemu podejściu do zarządzania swoim zdrowiem i kondycją.

Oto pełny kod bez komentarzy

Co dalej?

Więcej informacji o Tkinter i sposobie pracy z widżetami można znaleźć w oficjalnej dokumentacji. Aby uzyskać bardziej praktyczne przykłady, zalecamy zapoznanie się z dwiema książkami, które pomogą Ci pogłębić wiedzę i umiejętności w zakresie korzystania z tego narzędzia.

• Programowanie graficznego interfejsu użytkownika w Pythonie za pomocą Tkinter. Twórz responsywne i wydajne aplikacje graficzne za pomocą Tkinter, Alan Moore. Programowanie graficznego interfejsu użytkownika w Tkinter na przykładach, David Love. Dowiedz się więcej o programowaniu i kodowaniu na naszym kanale Telegram. Subskrybuj, aby być na bieżąco z przydatnymi materiałami i aktualizacjami! Przeczytaj również: Pisanie komunikatora w C#. Część 1. Układ
• Test: Czy potrafisz odróżnić zen Pythona od filozofii Lao Tzu?
• Jak nauczyć się Pythona samodzielnie i za darmo: algorytm