Vim: Wtyczki, .vimrc, NERDTree — część czwarta bezpłatnego kursu online

Zawartość:

• Struktura kursu
• Wtyczki i menedżery pakietów wtyczek
• Praca z plikiem .vimrc
• Wtyczka NERDTree

W ciągu 16 lekcji szczegółowo omówimy wszystkie niezbędne aspekty potrzebne do udanego rozpoczęcia pracy z Vimem. Zdobędziesz praktyczne umiejętności i wiedzę, które pomogą Ci efektywnie korzystać z tego potężnego edytora tekstu.

• historia edytorów tekstu;
• praca w trybie wstawiania, trybie poleceń, trybie wiersza poleceń, trybie wizualnym;
• korzystanie z wyrażeń regularnych i tworzenie makr;
• wtyczki, menedżery pakietów wtyczek;
• konfiguracja Vima, praca z plikiem .vimrc (w szczególności na przykładzie pliku .vimrc autora);
• praca z Neovimem;
• konfigurowanie autouzupełniania.

Dzisiaj przeprowadzimy trzy lekcje wideo, w których szczegółowo omówimy wtyczki, ustawienia .vimrc i pracę z NERDTree. Te tematy są kluczowe dla optymalizacji pracy w edytorze Vim i pomogą Ci zwiększyć produktywność podczas programowania. Dołącz do nas, aby pogłębić swoją wiedzę i umiejętności w zakresie korzystania z Vima.

Jak zbudowany jest kurs

Oferujemy samouczki wideo i transkrypcje tekstowe, dzięki którym możesz uczyć się teorii zarówno w formacie wideo, jak i tekstowym.

Autor kursu jest doświadczonym profesjonalistą w swojej dziedzinie, posiadającym głęboką wiedzę i doświadczenie praktyczne. Jego podejście do nauczania opiera się na nowoczesnych metodach i aktualnych trendach, pozwalając studentom zdobywać nie tylko wiedzę teoretyczną, ale także umiejętności praktyczne. Autor aktywnie dzieli się swoim doświadczeniem, oferując uczestnikom kursu unikalne zasoby i narzędzia, które pomogą im osiągnąć sukces. Jego misją jest inspirowanie i motywowanie studentów, aby mogli wykorzystać swój potencjał i osiągnąć swoje cele.

Lider zespołu w Purple Magic, producent wideo w Red Magic, współprowadzący podcast IT Way i autor kursów programowania. Specjalizuje się w języku Ruby.

W poprzednich częściach omówiliśmy kluczowe aspekty, które pomagają zrozumieć istotę tematu. Przyjrzeliśmy się podstawowym koncepcjom i zasadom, a także podkreśliliśmy ważne punkty, które są ważne dla dalszej nauki. W tym artykule zagłębimy się w szczegóły i przeanalizujemy konkretne przykłady, aby wzmocnić zrozumienie i przedstawić praktyczne rekomendacje. Staramy się nie tylko dostarczać informacji, ale także pomagać czytelnikowi w stosowaniu zdobytej wiedzy w praktyce.

• Lekcje 1–2. Historia edytorów tekstu i ewolucja Vima
• Lekcje 3–7. Wszystko o trybach Vima
• Lekcje 8–10. Wyrażenia regularne, praca z oknami, makra

Wtyczki i menedżery pakietów wtyczek

W tym artykule przyjrzymy się infrastrukturze Vim, w tym wtyczkom i menedżerom pakietów. Omówimy, jak poprawnie skonfigurować wtyczki, a także jak korzystać z gotowych kompilacji dla różnych języków programowania. Omówimy również Neovim, nowoczesny edytor oparty na Vimie, który oferuje zaawansowane funkcje i lepszą wydajność. Zrozumienie tych aspektów znacznie uprości pracę z Vimem i zwiększy efektywność programowania.

Wtyczki to kluczowe narzędzia, które pozwalają Vimowi utrzymać konkurencyjność na rynku nowoczesnych zintegrowanych środowisk programistycznych (IDE), zachowując jednocześnie swój unikalny styl. Zalecamy korzystanie ze strony vimawesome.com w celu znalezienia wtyczek. Ta strona porządkuje wtyczki według języka programowania, technologii i funkcjonalności, co znacznie ułatwia wybór i instalację odpowiednich dodatków do Twojego procesu pracy.

Po tej lekcji będziesz mógł odwiedzić stronę i przetestować wtyczki w swoim środowisku. Zaczniemy od podstawowych zasad ich działania, koncentrując się na kilku kluczowych aspektach.

Menedżery pakietów to niezbędne narzędzie do instalowania, aktualizowania i usuwania oprogramowania. Jeśli jesteś doświadczonym użytkownikiem systemów uniksowych, prawdopodobnie znasz ich możliwości. W kontekście edytora Vim, menedżery pakietów działają jak wtyczki, które upraszczają proces instalowania i odinstalowywania innych wtyczek. To znacznie upraszcza zarządzanie funkcjonalnością edytora, zapewniając bardziej elastyczną i wydajną pracę z kodem. Korzystanie z menedżerów pakietów w Vimie nie tylko przyspiesza proces konfiguracji środowiska programistycznego, ale także pomaga w utrzymaniu aktualności używanych narzędzi.

Większość menedżerów pakietów Vima pobiera wtyczki bezpośrednio z GitHuba i uruchamia wbudowane skrypty instalacyjne. Kontrola wersji nie jest ich mocną stroną w tym kontekście, ponieważ konflikty wersji między wtyczkami Vima są dość rzadkie. Dzięki temu proces instalowania i aktualizowania wtyczek jest prostszy i bardziej niezawodny, pozwalając użytkownikom skupić się na ulepszaniu swojego środowiska pracy bez martwienia się o kompatybilność wersji.

Vim-plug to nowoczesny i popularny menedżer pakietów dla Vima, który oferuje szereg zalet w porównaniu z Vundle. Przede wszystkim, vim-plug oferuje lepszą kompatybilność z Neovim, co czyni go idealnym wyborem dla użytkowników tego edytora. Po drugie, vim-plug oferuje bardziej przyjazny dla użytkownika interfejs, zawierający szczegółowe komunikaty o błędach instalacji wtyczek. Pomaga to szybko identyfikować i rozwiązywać problemy. Przyjrzyjmy się przykładowi użycia go do instalacji wtyczki.

Najpierw musisz zainstalować vim-plug. Szczegółowe instrukcje instalacji dla różnych systemów operacyjnych znajdują się w pliku Readme na GitHubie. Postępując zgodnie z tymi wskazówkami, możesz szybko i skutecznie zintegrować vim-plug ze swoim środowiskiem programistycznym, znacznie upraszczając zarządzanie wtyczkami edytora Vim.

Instalacja oprogramowania Oprogramowanie może wiązać się z różnymi problemami. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek trudności zalecamy odwiedzenie sekcji Problemy w repozytorium. Znajdziesz tam opisy błędów i sytuacji podobnych do Twojego, a także możliwe rozwiązania.

Takie sytuacje zdarzają się dość często i w większości przypadków znajdują swoje Rozwiązanie.

Otwórz plik .vimrc, aby skonfigurować edytor Vim. Ten plik pozwala dostosować zachowanie i wygląd edytora, czyniąc go bardziej przyjaznym dla użytkownika. W pliku .vimrc można ustawić preferencje, takie jak schemat kolorów, ustawienia wcięć i inne ważne opcje. Prawidłowa konfiguracja pliku .vimrc może zwiększyć produktywność i ułatwić edycję kodu. Dostosuj swojego Vima, aby w pełni wykorzystać jego możliwości.

W systemach Linux plik domyślnie znajduje się w katalogu domowym użytkownika. Aby znaleźć jego lokalizację w systemie operacyjnym, przeszukaj internet. Nie zajmie to dużo czasu i pozwoli Ci szybko uzyskać potrzebne informacje.

W pliku należy wpisać polecenie call plug#begin(). To polecenie służy do inicjalizacji wtyczek w Vimie. Upewnij się, że dodałeś je do prawidłowej lokalizacji w pliku konfiguracyjnym. Prawidłowe zainicjowanie wtyczek może poprawić funkcjonalność edycji i personalizację edytora tekstu.

To polecenie inicjuje blok, który zostanie wykonany przez Wtyczka vim-plug. Zainstalujemy wtyczkę vim-sensible. Aby to zrobić, wpisz jej nazwę w pasku wyszukiwania na stronie vimawesome.com. Skorzystaj z podanego linku GitHub. Wyodrębnij nazwę użytkownika GitHub i nazwę repozytorium z adresu URL.

W pliku .vimrc wywołaj metodę Plug i określ ją w Ukośnik to nazwa użytkownika i nazwa repozytorium. Pozwala to na integrację wtyczek z Vimem, poprawiając funkcjonalność edytora. Upewnij się, że poprawnie określiłeś ścieżkę do repozytorium, aby uniknąć błędów instalacji. Użycie metody Plug upraszcza proces zarządzania wtyczkami i czyni go wygodniejszym.

Aby zainstalować wtyczki w edytorze tekstu, użyj polecenia PlugInstall. Po wykonaniu tego polecenia otrzymasz informacje o stanie instalacji. Upewnij się, że wszystkie niezbędne wtyczki są poprawnie zainstalowane, aby zoptymalizować środowisko pracy.

Wtyczka została pomyślnie zainstalowana. Teraz możesz korzystać ze wszystkich jej funkcji i możliwości. Upewnij się, że przeczytałeś ustawienia i instrukcję obsługi, aby zapewnić optymalne korzystanie z witryny. Wtyczka pomoże Ci poprawić funkcjonalność Twojej witryny i zwiększyć jej wydajność.

Prawie wszystkie wtyczki Vima instaluje się w podobny sposób. Istnieją jednak takie, które nie obsługują instalacji za pośrednictwem vim-plug, Vundle ani innych menedżerów pakietów. Z czasem takich wtyczek jest coraz mniej, ponieważ użytkownicy coraz chętniej wybierają te, które są trudne w instalacji. Łatwość instalacji za pośrednictwem menedżerów pakietów znacznie upraszcza proces pracy z wtyczkami i przyczynia się do ich popularności.

Przyjrzyjmy się najpopularniejszym wtyczkom, które mogą być przydatne dla każdego specjalisty, niezależnie od używanej technologii. Narzędzia te pozwalają poprawić funkcjonalność i wydajność projektów oraz uprościć przepływy pracy.

Wtyczka vim-sensible oferuje zestaw powszechnie akceptowanych ustawień edytora Vima, co czyni ją idealnym wyborem dla użytkowników pracujących na serwerach. Zapewnia wygodę korzystania z Vima, szczególnie w środowiskach współpracy. Jeśli ustawienia zapewniane przez tę wtyczkę nie spełniają Twoich wymagań, zawsze możesz ją usunąć. Korzystanie z vim-sensible upraszcza personalizację Vima i poprawia komfort użytkowania.

Wtyczka vim-surround znacznie upraszcza pracę ze znakami parami, takimi jak nawiasy kwadratowe i cudzysłowy. Na przykład, gdy trzeba zastąpić jeden typ cudzysłowu innym, vim-surround sprawia, że ​​proces ten jest szybki i wygodny. W języku programowania Ruby ciągi znaków bez interpolacji są zazwyczaj ujęte w pojedyncze cudzysłowy, a ciągi znaków z interpolacją – w podwójne. Korzystając z vim-surround, można wejść do bloku kodu i po prostu nacisnąć kombinację klawiszy cs ' '', aby zastąpić pojedyncze cudzysłowy podwójnymi cudzysłowami. Ta funkcja znacznie przyspiesza edycję kodu i poprawia jego czytelność. Efektywne korzystanie z vim-surround pomoże Ci zwiększyć produktywność podczas pracy z Ruby i innymi językami programowania.

Zastępowanie cytatów zostało zakończone, dzięki czemu możesz łatwe stosowanie interpolacji w kodzie. To ulepszenie znacznie upraszcza pracę z danymi tekstowymi i zwiększa czytelność kodu. Programiści mogą teraz efektywnie wykorzystywać zmienne w ciągach znaków, zwiększając elastyczność i funkcjonalność swoich programów. Interpolacja prowadzi do bardziej przejrzystego kodu i zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia błędów podczas przetwarzania wartości ciągów znaków.

NERDTree to potężna wtyczka do Vima, która zapewnia wygodny interfejs do pracy z drzewem plików. W kolejnych lekcjach szczegółowo omówimy jego funkcjonalność i możliwości, które pomogą Ci efektywnie organizować i zarządzać plikami w Twoim projekcie.

Vim-commentary to potężna wtyczka do edytora Vim, która upraszcza proces komentowania kodu w różnych językach programowania. Dzięki niej programiści mogą szybko dodawać lub usuwać komentarze do wierszy i bloków kodu, znacznie przyspieszając przepływ pracy i poprawiając czytelność kodu. Wtyczka obsługuje wiele języków, co czyni ją uniwersalnym narzędziem dla programistów. Instalacja vim-commentary jest prosta i wymaga minimalnego wysiłku, co pozwala na szybką integrację z Twoim przepływem pracy. Korzystanie z tej wtyczki pomoże Ci zwiększyć produktywność i uporządkować kod, a także ułatwi współpracę zespołową podczas tworzenia.

FZF to potężna wtyczka do wyszukiwania rozmytego, która pozwala skutecznie znajdować informacje w Twoim projekcie. Przeszukuje nie tylko kod i pliki, ale także commity i bufory, znacznie upraszczając pracę programistów. Dzięki FZF możesz szybko znaleźć potrzebne elementy, zwiększając produktywność i usprawniając proces rozwoju.

Vim-airline to pasek stanu znajdujący się u dołu ekranu edytora Vim. Ta wtyczka poprawia percepcję wizualną i funkcjonalność, dostarczając użytkownikom aktualnych informacji o statusie pliku i innych aspektach pracy w edytorze. Dzięki vim-airline nawigacja po plikach staje się wygodniejsza i wydajniejsza, co jest szczególnie cenne dla programistów pracujących nad dużymi projektami. Korzystanie z tego paska stanu w połączeniu z innymi wtyczkami znacząco rozszerza możliwości Vima i pozwala skupić się na samym kodzie.

W kolejnych lekcjach przyjrzymy się bliżej innym wtyczkom i gotowym kompilacjom dla różnych języków programowania.

Praca z plikiem .vimrc

Plik .vimrc to główny plik konfiguracyjny edytora Vim, w którym przechowywane są wszystkie ustawienia. Ten plik zazwyczaj określa polecenia Vima, które można wykonać z wiersza poleceń. Konfigurowanie Vima za pomocą .vimrc to sekwencja poleceń zdefiniowanych w tym pliku. Wyjątkami są polecenia związane z konkretnymi wtyczkami, takimi jak vim-plug. Prawidłowa konfiguracja .vimrc może znacznie poprawić komfort użytkowania i zwiększyć wydajność pracy w Vimie.

W tym tekście przyjrzymy się podstawowym ustawieniom, które można wprowadzić w pliku .vimrc, aby zoptymalizować pracę w edytorze Vim. Prawidłowa konfiguracja .vimrc może poprawić wydajność i uczynić proces edycji wygodniejszym. Ustawienia mogą obejmować zmianę wyglądu edytora, dostosowanie wcięć, automatyczne zapisywanie i wiele innych parametrów. Poznanie tych opcji pomoże Ci w pełni wykorzystać możliwości Vima.

Polecenie set hlsearch umożliwia podświetlanie wyników wyszukiwania w edytorze Vim. Po wprowadzeniu tego polecenia wszystkie znalezione wyniki będą podświetlane do momentu zamknięcia edytora. Aby to ustawienie było trwałe, dodaj polecenie do pliku .vimrc. Dzięki temu wyróżnianie wyników wyszukiwania będzie włączane automatycznie przy każdym uruchomieniu edytora.

Sprawdźmy funkcjonalność. Zamknij edytor i otwórz go ponownie, a następnie przeprowadź wyszukiwanie. Funkcja działa poprawnie.

W poprzednich lekcjach zauważyliśmy, że przełączanie się między oknami w Vimie może być trudne. Aby uprościć ten proces, zmienimy przypisanie klawisza nawigacyjnego do klawisza Ctrl i klawiszy strzałek kierunkowych. Utworzymy również nowy zestaw klawiszy, aby ułatwić nawigację między oknami. Zobaczmy, jak wdrożyć tę modyfikację.

Wiersz poleceń edytora Vim zawiera polecenie wincmd, które umożliwia przełączanie się między oknami. To polecenie przyjmuje kierunek nawigacji jako argument. Możemy go użyć do dostosowania naszego pliku .vimrc.

Vim używa polecenia map do mapowania klawiszy. Wymaga dwóch parametrów: kombinacji klawiszy do naciśnięcia i akcji do wykonania. Za pomocą tego polecenia możesz skonfigurować własne skróty klawiszowe, aby uprościć pracę w edytorze. Dostosowywanie skrótów klawiszowych może zwiększyć produktywność i ułatwić edycję tekstu. Ważne jest, aby poprawnie używać polecenia map, aby uniknąć konfliktów z istniejącymi kombinacjami i zapewnić wydajną pracę w Vimie.

Możesz ustawić unikalne skróty klawiaturowe dla każdego trybu. Umożliwi Ci to dostosowanie sterowania do Twoich preferencji i poprawę efektywności pracy. Dostosowanie klawiszy zapewni łatwość obsługi i poprawi interakcję z oprogramowaniem. Wybierz optymalne kombinacje dla każdego trybu, aby uczynić proces bardziej intuicyjnym i wydajnym.

• nmap (tryb normalny) jest przypisany tylko do trybu poleceń;
• imap (tryb wprowadzania) – do trybu wprowadzania;
• vmap (tryb wizualny) – do trybu wizualnego;
• smap (tryb zaznaczania) – do trybu zaznaczania;
• cmap (tryb wiersza poleceń) – do trybu wiersza poleceń.

Planujemy skonfigurować przełączanie między oknami wyłącznie w trybie poleceń. W tym celu użyjemy polecenia nmap z przypisanym poleceniem wincmd k. Tutaj nmap oznacza miejsce docelowe trybu poleceń, a skrót klawiaturowy Ctrl + k będzie używany do aktywacji tego przejścia.

Polecenie wywołane za pomocą Skrót klawiaturowy wincmd k. Domyślnie odpowiada on klawiszowi Enter. Służy do potwierdzenia polecenia, po którym należy nacisnąć Enter. Spróbujmy. Uruchom ponownie edytor i otwórz dwa okna. Następnie naciśnij Ctrl + k. Zadziałało!

Polecenie wincmd k pojawia się na dole ekranu, ale nie jest to konieczne, ponieważ ciągłe przypomnienie o przełączaniu się między oknami może rozpraszać. Aby usunąć to powiadomienie, wróć do pliku .vimrc i dodaj odpowiedni argument. Spowoduje to, że Vim nie będzie wyświetlał zbędnych komunikatów podczas przełączania się między oknami, co zwiększy komfort i wydajność pracy. Dostosowywanie Vima do własnych preferencji to ważny krok w kierunku zwiększenia produktywności.

Ten argument wyłącza wyświetlanie wyników wykonywania poleceń w edytorze. Spróbujmy z tego skorzystać.

Przejście działa, ale polecenie nie jest wyświetlane. Musisz powtórzyć to ustawienie dla przejść w przeciwnych kierunkach.

Teraz ustawmy skrót klawiaturowy do zapisywania. Wpisz: map : w. To polecenie pozwoli Ci sprawnie zapisywać zmiany w dokumencie, usprawniając przepływ pracy i zwiększając produktywność. Prawidłowe ustawienie skrótów klawiszowych znacznie uprości interakcję z edytorem tekstu i przyspieszy wykonywanie zadań.

Naciśnięcie klawisza Esc przełącza na polecenie Tryb domyślny. Następnie wpisz polecenie :w i naciśnij Enter, aby zapisać zmiany. Aby zamknąć plik bez zapisywania, użyj polecenia :q!. Umożliwi to wyjście z edytora bez zapisywania zmian.

Aby zapisać i zamknąć, użyj odpowiedniej funkcji w aplikacji lub systemie. Przed zamknięciem upewnij się, że wszystkie zmiany zostały zapisane. Dzięki temu Twoja praca nie zostanie utracona, a wszystkie dane będą dostępne przy następnym otwarciu. W razie potrzeby utwórz kopię zapasową ważnych informacji, aby uniknąć ich utraty. Prawidłowe zapisywanie danych jest kluczowym aspektem efektywnego zarządzania informacjami.

W Vimie możesz aktywować wyświetlanie numerów wierszy za pomocą poleceń set nu lub set number. Obie opcje działają tak samo i pozwalają użytkownikowi zobaczyć numery wierszy w edytorze. To znacznie upraszcza nawigację po kodzie i usprawnia proces edycji, szczególnie podczas pracy z dużymi plikami. Aby wyłączyć numerowanie wierszy, użyj poleceń set nonu lub set nonumber. Korzystanie z tych poleceń jest ważną częścią konfiguracji przepływu pracy w Vimie, aby zwiększyć produktywność.

Ustawienie „set nocompatible” wyłącza Tryb zgodności Vima z Vi. Pozwala on korzystać ze wszystkich zaawansowanych funkcji i możliwości Vima bez ograniczeń związanych ze zgodnością ze starszymi edytorami. Wyłączenie zgodności daje użytkownikowi dostęp do nowocześniejszych funkcji edycji, zwiększając produktywność i użyteczność. Włączenie tego ustawienia to ważny krok w optymalizacji przepływu pracy w Vimie, zwłaszcza dla użytkowników, którzy chcą w pełni wykorzystać potencjał edytora.

Nowoczesne wtyczki często wymagają pewnych ustawień, aby działać poprawnie. Brak kompatybilności z edytorem Vi może prowadzić do różnych nieprzewidywalnych problemów. Obecnie prośby o wsparcie kompatybilności z Vi są rzadko zgłaszane, a wielu programistów je zaniedbuje. Zalecamy wprowadzenie niezbędnych zmian w ustawieniach, jeśli nie jesteś zagorzałym użytkownikiem Vi. Pomoże to uniknąć potencjalnych błędów i usprawni korzystanie z wtyczek.

Ustawienia „filetype on” i „syntax on” w kontrolce kodu edytora Vim z podświetlaniem składni. Włączenie opcji „filetype” pozwala edytorowi automatycznie wykryć typ pliku i zastosować odpowiednie reguły formatowania. Włączenie opcji „syntax” podświetla słowa kluczowe, komentarze i inne elementy kodu, znacznie poprawiając czytelność i użyteczność. Ustawienia te są ważne dla programistów, ponieważ pomagają im szybko poruszać się po kodzie i identyfikować błędy. Prawidłowa konfiguracja Vima zwiększa produktywność i usprawnia programowanie.

Większość wtyczek działa efektywnie nawet bez początkowej konfiguracji, w tym funkcje do obsługi rozszerzeń plików. Niektóre z nich mogą wymagać wyłączenia tej opcji. Na przykład ustawienia typu pliku w Vimie są wyłączone. Zalecamy pozostawienie włączonego typu pliku, chyba że jest to konieczne. Zapewni to optymalną wydajność wtyczki i poprawi ogólną wydajność środowiska programistycznego.

Możesz dostosować podświetlenie wiersza i kolumny zawierającej kursor za pomocą poleceń set cursorline i set cursorcolumn. Umożliwi to łatwe śledzenie aktualnej pozycji kursora w dokumencie, usprawniając nawigację i pracę z tekstem. Dostosowanie tych ustawień może pomóc zwiększyć produktywność, zwłaszcza podczas edycji dużych plików.

W tym przypadku ustawienia nie zostały dodane, ponieważ dodatkowe wiersze mogą odwracać uwagę od głównego procesu. Funkcję „ustaw kolumnę kursora” można jednak przypisać do klawisza F8, co pozwoli na okresowe sprawdzanie wyrównania i formatowania kodu. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy trzeba znaleźć brakujący nawias zamykający. W kolejnych lekcjach omówimy, jak włączać i wyłączać ustawienia za pomocą skrótów klawiaturowych.

Polecenie „set nowrap” zapobiega zawijaniu długich wierszy tekstu. Pomaga to zachować formatowanie i czytelność, szczególnie w tabelach i kodzie, gdzie struktura ma znaczenie. To polecenie może być przydatne w różnych sytuacjach, gdy trzeba uniknąć automatycznego zawijania wierszy i zachować tekst w jednym wierszu. Optymalne wykorzystanie polecenia set nowrap poprawia wizualne postrzeganie danych i czyni je bardziej dostępnymi dla użytkowników.

Polecenie set history=1000 konfiguruje liczbę Liczba poleceń wiersza poleceń zapisanych w historii do określonej wartości. Pozwala to użytkownikom na zapisywanie i zarządzanie dużą liczbą wcześniej wprowadzonych poleceń, upraszczając proces obsługi wiersza poleceń. Zwiększenie historii poleceń może być przydatne dla osób często korzystających z powtarzających się poleceń lub chcących uzyskać dostęp do wcześniej wykonanych czynności. Optymalizacja historii poleceń pomaga pracować wydajniej i łatwiej wykonywać zadania.

Domyślnie liczba elementów to 20.

Następnym krokiem jest ustawienie schematu kolorów dla Vima. Zalecamy pobranie jednego z najpopularniejszych schematów kolorów, Molokai. Ten schemat znany jest z wysokiego kontrastu i przyjemnego dla oka designu, dzięki czemu praca z tekstem jest wygodniejsza. Zainstalowanie Molokai poprawi wizualne postrzeganie kodu i zwiększy produktywność.

Schematy kolorów dla Vima znajdują się w katalogu ~/.vim/colors. Ten katalog zawiera pliki definiujące wygląd edytora. Możesz dodawać nowe schematy kolorów, pobierając je z internetu i umieszczając w tym katalogu. Aby aktywować wybrany schemat, użyj polecenia `:colorscheme nazwa_schematu` w trybie poleceń Vima. Wybór odpowiedniego schematu kolorów może poprawić czytelność kodu i komfort pracy. Nie zapomnij, że wiele schematów kolorów można dostosować, aby uzyskać optymalny kontrast i komfort widzenia.

Pobierz plik schematu kolorów i umieść go w określonym folderze. W systemie Linux można to zrobić za pomocą polecenia curl. Użyj następującego polecenia: curl -o molokai.vim https://raw.githubusercontent.com/tomasr/molokai/master/colors/molokai.vim. Spowoduje to pobranie pliku Molokai, którego można następnie użyć do dostosowania schematu kolorów w edytorze tekstu. Upewnij się, że plik znajduje się w odpowiednim katalogu, aby schemat kolorów był dostępny do użycia.

Otwórz plik .vimrc i ustaw żądany schemat kolorów. Zapisz zmiany, a następnie zamknij i ponownie otwórz Vima. Zobaczysz, że nowy schemat kolorów został pomyślnie zastosowany. Znacznie poprawi to odbiór wizualny edytora.

Możesz nie tylko pobierać gotowe schematy kolorów, ale także wprowadzać w nich zmiany, a także tworzyć własne. Otwórzmy pobrany plik.

Początkowe linie kodu poświęcone są głównie zgodności schematu z edytorem. Opis samego schematu kolorów zaczyna się w wierszu 47. Znajdziesz tu symbole znane każdemu programiście, takie jak boolowskie, znakowe, stałe i inne. Elementy te odgrywają ważną rolę w wizualnym zrozumieniu kodu i pomagają programistom szybko poruszać się po strukturze programu. Odpowiedni schemat kolorów poprawia czytelność kodu, co sprzyja wydajniejszej pracy i zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia błędów.

Zmień kolor wartości logicznych na biały. Ponieważ pracujemy z terminalem 256-kolorowym, musimy wprowadzić zmiany w module odpowiedzialnym za jego obsługę. Poprawi to wizualną percepcję danych i uprości ich analizę. Aktualizacja koloru sprawi, że informacje będą bardziej widoczne i czytelne, co jest szczególnie ważne dla użytkowników pracujących z dużymi ilościami danych.

Zamknij Vim Edytor i ponownie otwieramy plik Ruby. Wprowadzamy wartości logiczne prawda i fałsz. Te wartości są wyświetlane na biało.

Możesz zmienić cały schemat kolorów według własnego gustu. Dostosowywanie kolorów pozwala na kreatywną ekspresję i może być czasochłonne. Teraz dostosujmy pasek stanu. Możemy użyć wtyczki vim-airline, aby szybko dodać różnorodne funkcje, ale aby lepiej zrozumieć proces dostosowywania, najpierw wypróbujmy go sami. Aby rozpocząć, wpisz polecenie :help statusline:. Dzięki temu zapoznasz się z podstawami dostosowywania paska stanu w Vimie, co pomoże Ci efektywniej korzystać z wtyczki i dostosować ją do swoich potrzeb. Pasek stanu to ważny element interfejsu, który pomaga monitorować bieżące ustawienia edytora, stan pliku i inne przydatne dane.

Przyjrzyjmy się Główne funkcje, które zostały już zaimplementowane w vim-airline. Ta wtyczka do Vima wzbogaca interfejs użytkownika, zapewniając atrakcyjny wizualnie i informacyjny pasek stanu. Dzięki lekkiemu, minimalistycznemu designowi, vim-airline pozwala użytkownikom skupić się na kodowaniu bez rozpraszania uwagi. Wtyczka obsługuje różne motywy i ustawienia, umożliwiając dostosowanie do indywidualnych preferencji. Ponadto vim-airline integruje się z różnymi narzędziami, takimi jak Git, umożliwiając śledzenie zmian w kodzie bezpośrednio na pasku stanu. Te funkcje sprawiają, że vim-airline jest niezbędnym narzędziem dla programistów, którzy chcą zwiększyć swoją produktywność i użyteczność w Vimie.

Otwórz plik .vimrc. Pierwszym krokiem jest wyczyszczenie paska stanu. Aby to zrobić, dodaj następujący wiersz kodu: set statusline=:

Teraz w następnym wierszu dodaj polecenie set statusline += \ %F\ %R. To polecenie umożliwia dostosowanie paska stanu, wyświetlając pełną ścieżkę do bieżącego pliku i jego tryb. Prawidłowe dostosowanie paska stanu jest ważne dla łatwości użytkowania, ponieważ umożliwia szybkie nawigowanie po otwartych plikach i sprawdzanie ich statusu. Należy pamiętać, że użycie poprawnej składni i spacji jest kluczowe dla poprawnego wyświetlania informacji.

Parametr F w tym kontekście oznacza wyprowadzenie pełnego pliku Adres, a parametr R wskazuje status tylko do odczytu, jeśli plik jest chroniony przed zapisem. Teraz dodajmy wyświetlanie bieżącej gałęzi Gita. Aby to zrobić, musimy pobrać nazwę bieżącej gałęzi. Utworzymy odpowiednią zmienną w pliku .vimrc za pomocą następującego polecenia: let gitBranch=system(«git rev-parse —abbrev-ref HEAD»). Spowoduje to automatyczne wyświetlenie nazwy bieżącej gałęzi podczas pracy z Gitem w edytorze Vim.

To polecenie umożliwia uzyskanie informacji o bieżącej gałęzi gałąź w repozytorium Git. Ponieważ plik .vimrc nie ma wbudowanej funkcji interpolacji, skorzystamy z przydatnej sztuczki. Ta sztuczka pozwala na wykonywanie niezbędnych czynności, nawet jeśli edytor nie posiada ważnych funkcji, takich jak interpolacja.

Aby dostosować pasek stanu w edytorze, uruchom polecenie execute "set statusline +=". Spowoduje to dodanie informacji o bieżącej gałęzi Git do paska stanu. Upewnij się, że poprawnie ustawiłeś zmienną gitBranch, aby wyświetlać aktualne informacje o gałęzi, w której się znajdujesz. Poprawi to Twoją produktywność i uprości pracę z wersjami kodu.

Sprawdzanie: wartość zmiennej gitBranch została pomyślnie dodana do paska stanu.

Dodaj dane po prawej stronie paska stanu, używając następującego polecenia: set statusline+=\ Row:\ %l\ Col:\ %c\ Procent:\ %p%%. Spowoduje to wyświetlenie bieżącego wiersza, kolumny i procentu przewijania w edytorze. To podejście poprawi komfort użytkownika, dostarczając ważnych informacji o położeniu kursora i poziomie przewijania dokumentu.

W tym kontekście %l oznacza wiersz Liczba, %c oznacza numer kolumny, a %p określa pozycję kursora jako procent całkowitego rozmiaru pliku. Parametry te pomagają użytkownikowi precyzyjnie poruszać się po dokumencie, zapewniając łatwość edycji i nawigacji po tekście. Korzystanie z takich metryk znacznie poprawia interakcję z edytorami tekstu i programami.

Aby lepiej korzystać z Vima, zalecamy zainstalowanie wtyczki vim-airline. Wtyczka ta znacząco ulepsza interfejs edytora i udostępnia przydatne funkcje. Aby zainstalować vim-airline, dodaj następujący wiersz do pliku konfiguracyjnego Vima: Plug ‘vim-airline/vim-airline’. Następnie uruchom polecenie :PlugInstall, aby zakończyć instalację. Korzystanie z vim-airline sprawi, że Twoja praca w Vimie będzie wygodniejsza i wydajniejsza.

Stworzono piękny pasek stanu, który przyciąga uwagę. Ten element interfejsu nie tylko poprawia percepcję wizualną, ale także ułatwia użytkownikowi interakcję z aplikacją. Pasek stanu dostarcza informacji o aktualnym stanie systemu, dzięki czemu interfejs jest bardziej intuicyjny i przyjazny dla użytkownika. Ten projekt poprawia komfort użytkowania i podnosi ogólną jakość aplikacji.

W tym samouczku omówiliśmy podstawowe ustawienia, które musisz znać. Istnieje jednak wiele innych opcji. Możesz zapisać swoje ustawienia, przenieść je na inne komputery i zainstalować ponownie po aktualizacji systemu operacyjnego. Wystarczy umieścić niezbędne pliki w odpowiednich katalogach i ponownie uruchomić edytor. Należy pamiętać, że nie wszystkie nowoczesne środowiska programistyczne (IDE) oferują taką elastyczność w zarządzaniu ustawieniami.

Zalecamy utworzenie własnego repozytorium do personalizacji środowiska pracy. Takie repozytoria, znane jako pliki dotfiles, ułatwiają konfigurację wszystkich niezbędnych ustawień w nowym systemie operacyjnym za pomocą jednego polecenia. Na przykład autor tego kursu stworzył własne repozytorium plików dotfiles, które przechowuje wszystkie ustawienia Vima. Ustawienia te znajdują się w pliku .vimrc. Utworzenie i korzystanie z własnego repozytorium pomoże uprościć proces konfiguracji środowiska i zapewni spójność pracy.

Zalecamy dodanie rozszerzeń .swp i .swn do globalnego pliku .gitignore. Pliki te są tworzone przez edytor tekstowy Vima podczas edycji innych plików. Aby zapobiec przypadkowemu zapisaniu tych plików tymczasowych w repozytorium, najlepiej skonfigurować globalne reguły ignorowania na poziomie systemu. To rozwiązanie pomoże utrzymać repozytorium w czystości i uniknąć niepotrzebnych konfliktów.

Dodawanie plików konfiguracyjnych do ustawień specyficznych dla repozytorium może być nieodpowiednie, ponieważ nie wszyscy uczestnicy projektu korzystają z Vima. Zaleca się, aby takie ustawienia były konfigurowane indywidualnie dla każdego programisty. Pozwoli to uniknąć konfliktów i zapewni bardziej elastyczne środowisko pracy.

Wtyczka NERDTree

NERDTree to jedna z najpopularniejszych wtyczek do wizualizacji i zarządzania drzewem plików w projektach. W tym artykule dowiesz się, jak efektywnie wykorzystać NERDTree do uproszczenia pracy z plikami i katalogami.

Dzięki NERDTree możesz szybko poruszać się po strukturze projektu, otwierając, tworząc i usuwając pliki i foldery. To narzędzie znacznie przyspiesza proces tworzenia, pozwalając skupić się na kodzie, a nie na wyszukiwaniu potrzebnych plików.

Aby rozpocząć korzystanie z NERDTree, musisz zainstalować wtyczkę i zapoznać się z jej podstawowymi poleceniami. Po aktywacji NERDTree możesz go uruchomić za pomocą polecenia, które pozwala zobaczyć hierarchię plików. Ułatwi to znalezienie potrzebnych zasobów i pomoże Ci uporządkować pracę.

Korzystając z NERDTree, możesz nie tylko przeglądać pliki, ale także je edytować, co czyni to narzędzie niezbędnym dla programistów. Ta wtyczka nadaje się do projektów o dowolnej wielkości i złożoności, co czyni ją idealnym rozwiązaniem do pracy z plikami w Vimie.

Instalacja wtyczki za pomocą vim-plug zajmuje zaledwie kilka sekund.

Ponowne uruchomienie edytora to ważny proces, który pozwala zaktualizować jego funkcjonalność i naprawić ewentualne błędy. Regularne ponowne uruchamianie pomaga poprawić wydajność, zoptymalizować zarządzanie treścią i zapewnić stabilność systemu. Jeśli musisz ponownie uruchomić edytor, ważne jest, aby zapisać wszystkie niezapisane zmiany, aby uniknąć utraty danych. Należy również upewnić się, że wszystkie niezbędne aktualizacje są zainstalowane, aby zapewnić pełną kompatybilność i bezpieczeństwo. Dzięki temu użytkownicy będą mogli efektywnie pracować z edytorem i w pełni wykorzystać jego możliwości.

Aby otworzyć okno z drzewem plików, wprowadź polecenie: NERDTree. To polecenie pozwala szybko wyświetlić strukturę katalogów i plików projektu, upraszczając nawigację i zarządzanie plikami. NERDTree to potężne narzędzie dla programistów, pozwalające efektywnie organizować i edytować pliki w edytorze tekstu. Użyj polecenia NERDTree, aby usprawnić przepływ pracy w projekcie i zwiększyć produktywność.

Możesz przypisać dowolny skrót klawiaturowy do sterowania NERDTree. Aby to zrobić, należy użyć polecenia NERDTreeToggle, które automatycznie otworzy NERDTree, jeśli jest ono zamknięte, i zamknie je, jeśli jest już otwarte. W naszej konfiguracji to polecenie jest powiązane ze skrótem klawiaturowym Ctrl + f.

Domyślnie NERDTree ustawia katalog główny na ten, z którego uruchamiany jest Vim. Aby otworzyć foldery i pliki, naciśnij klawisz O. Pliki otwierają się w prawym oknie, a foldery rozwijają się, aby wyświetlić ich zawartość. Aby otworzyć plik w nowym oknie, użyj klawisza I. NERDTree to potężne narzędzie do zarządzania systemem plików w Vimie, umożliwiające szybkie nawigowanie między projektami i uproszczenie pracy z plikami.

Naciśnięcie klawisza S powoduje pionowy podział okien. Aby wyświetlić ukryte pliki, użyj kombinacji klawiszy Shift + I.

Aby ukryć elementy, kliknij je ponownie. Aby dodać plik lub folder, wykonaj następujące kroki: przejdź do żądanego katalogu, w którym planujesz utworzyć elementy i naciśnij kombinację klawiszy ma. Wprowadź nazwę pliku. Jeśli na końcu nazwy dodasz ukośnik, system utworzy folder.

Aby utworzyć plik w nieistniejącym folderze, podaj pełną ścieżkę do pliku. W takim przypadku foldery zostaną utworzone automatycznie.

Aby zmienić nazwę lub ścieżkę pliku, należy wprowadzić polecenie mm, a następnie określić nową nazwę.

Aby skopiować plik, użyj polecenia mc, podając nową nazwę pliku.

Aby usunąć plik, wprowadź polecenie md i potwierdź Aby wykonać akcję, naciśnij Enter lub klawisz y.

Główną różnicą między NERDTree a tradycyjnymi drzewami plików jest to, że nie aktualizują się one automatycznie. Jeśli dodasz, usuniesz lub zmienisz nazwę pliku, musisz ręcznie odświeżyć drzewo, naciskając kombinację klawiszy Shift + r. Dzięki temu użytkownik może dokładnie kontrolować, kiedy dane są aktualizowane, co może być przydatne do zachowania porządku w projekcie.

Teraz omówione zostaną główne funkcje tej wtyczki. W następnej lekcji skupimy się na wtyczkach do różnych języków programowania.

Koniecznie sprawdź dodatkowe materiały:

• Jak szybko i wydajnie pisać kod: Emacs, Vim i inne edytory dla użytkowników Haskella
• „Myślałem, że pisanie kodu jest jak budowanie statków kosmicznych”
• Czym jest API i jak pomaga w tworzeniu systemów oprogramowania?