Wszystko o trybach Vima: Lekcja 2 darmowego kursu online

Spis treści:

• Struktura kursu
• Przegląd trybów Vima
• Tryb poleceń
• Tryb wiersza poleceń
• Tryb wstawiania
• Tryb wizualny

W 16 lekcjach omówimy wszystkie podstawy potrzebne do rozpoczęcia pracy z edytorem Vim. Każda lekcja obejmuje kluczowe funkcje i techniki efektywnego wykorzystania Vima do edycji tekstu i programowania. Opanujesz nawigację, edycję, zarządzanie plikami i wtyczki, co pomoże Ci stać się pewnym siebie użytkownikiem Vima. Rozpocznij z nami swoją przygodę z Vimem i popraw swoje umiejętności edycji kodu.

• historia edytorów tekstu;
• praca w trybie wstawiania, trybie poleceń, trybie wiersza poleceń i trybie wizualnym;
• korzystanie z wyrażeń regularnych i tworzenie makr;
• wtyczki i menedżery pakietów wtyczek;
• konfiguracja Vima, praca z plikiem .vimrc (w szczególności na przykładzie pliku .vimrc autora);
• praca z Neovimem;
• konfigurowanie autouzupełniania.

Dziś zaprezentujemy pięć samouczków wideo, które szczegółowo omówią, jak efektywnie korzystać z różnych trybów edytora Vim. Poznasz różnice między trybami, a także polecenia, które pomogą Ci zwiększyć produktywność i uprościć pracę w tym potężnym narzędziu. Dołącz do nas, aby poznać najważniejsze funkcje programu Vim i udoskonalić swoje umiejętności edycji tekstu.

Jak zbudowany jest kurs

Oferujemy samouczki wideo i transkrypcje tekstowe, dzięki którym możesz poznać teorię w wygodnej formie. Możesz wybrać oglądanie filmów lub czytanie materiałów tekstowych, co ułatwia przyswajanie informacji.

Autor kursu jest kluczową postacią z doświadczeniem i wiedzą w swojej dziedzinie. Jego ścieżka zawodowa i osiągnięcia stanowią podstawę tworzenia wysokiej jakości treści edukacyjnych. Autor dzieli się unikalnymi metodami i podejściami, które pomogą studentom osiągnąć ich cele. Uczestnicy kursu mają możliwość uczenia się od eksperta, który chętnie dzieli się nie tylko wiedzą teoretyczną, ale także umiejętnościami praktycznymi. Co ważne, autor stale aktualizuje materiał, uwzględniając aktualne trendy i potrzeby rynku. Dzięki temu studenci są o krok do przodu i skutecznie wykorzystują zdobytą wiedzę w praktyce.

Lider zespołu w Purple Magic, producent wideo w Red Magic, współprowadzący podcast IT Way i autor kursów programowania. Specjalizuje się w języku Ruby.

Przegląd trybów Vima

Profesjonalny edytor Vim nie używa trybu edycji do zmiany tekstu. Używa trybu Insert wyłącznie do dodawania nowego tekstu, a klawisz Backspace umożliwia usuwanie znaków.

Wiele filmów i artykułów o Vimie w języku rosyjskim twierdzi, że edytor ma trzy tryby. To stwierdzenie nie jest bezpodstawne, ponieważ istnieją trzy podstawowe tryby, które każdy użytkownik powinien opanować: tryb normalny (tryb poleceń), tryb wizualny (tryb wizualny) i tryb insert (tryb insert). W rzeczywistości jednak Vim oferuje więcej trybów, z których każdy oferuje unikalne możliwości pracy z tekstem. Zrozumienie wszystkich trybów pozwoli użytkownikom na efektywniejsze korzystanie z edytora i znacznie zwiększy ich produktywność.

Aby uzyskać listę trybów dostępnych w wersji Vima zainstalowanej na komputerze, otwórz edytor Vima i wpisz polecenie :help vim-modes. To polecenie zapewni Ci pełne informacje o wszystkich trybach w Vimie. Spróbuj użyć tego polecenia, aby lepiej zrozumieć funkcjonalność edytora i zoptymalizować proces edycji tekstu.

Na ekranie. To, co widzisz, to mój działający Vim, który może różnić się od Twojej wersji. Aby uzyskać informacje o trybach, wpisz polecenie :help vim-modes. Natychmiast zobaczysz komunikat informujący, że „Vim ma 7 głównych trybów”. Dostępne są również informacje o 7 dodatkowych trybach. W sumie Vim ma 14 różnych trybów.

Przyjrzyjmy się najważniejszym punktom.

Tryb normalny, znany użytkownikom rosyjskojęzycznym jako tryb poleceń, to tryb domyślnie aktywny po otwarciu edytora Vim. To ustawienie można zmienić w zależności od preferencji. W trybie poleceń dostępne są zarówno standardowe, jak i dodatkowe polecenia, co pozwala na efektywną edycję tekstu.

Tryb wizualny umożliwia zaznaczenie tekstu i zastosowanie do niego zarówno standardowych, jak i dodatkowych poleceń edytora. W tym kursie omówimy funkcjonalność trybu wizualnego i sposób jego wykorzystania do efektywnej edycji treści. Tryb wstawiania, znany również jako tryb wprowadzania, to funkcja, w której użytkownik może bezpośrednio wprowadzać tekst. W tym kursie szczegółowo omówimy funkcje i zastosowania trybu wprowadzania tekstu, abyś mógł efektywnie wykorzystać go w swojej pracy. Tryb wyboru w Vimie jest podobny do trybu wizualnego, ale jest wygodniejszy do sterowania myszą. Korzystanie z myszy w Vimie może jednak budzić wątpliwości, ponieważ ogranicza zalety metody wprowadzania tekstu dziesięcioma palcami. W moim Vimie ten tryb jest wyłączony w preferencjach. Tryb wiersza poleceń (Command-line mode) jest niezbędnym elementem pracy w edytorze Vim. Często jest pomijany przy omawianiu możliwości Vima. Tryb ten jest aktywowany, gdy użytkownik zaczyna wprowadzać polecenia w wierszu poleceń u dołu ekranu edytora. W trybie poleceń można wykonywać różne polecenia do edycji tekstu, zarządzania plikami i dostosowywania ustawień Vima, co czyni go niezbędnym narzędziem do wydajnej pracy. Zrozumienie i korzystanie z wiersza poleceń znacząco zwiększa Twoją produktywność podczas pracy z Vimem.

Tryb Ex to tryb pracy z edytorem ex. W poprzednim filmie nie wspomniano, że Bill Joy, zanim stworzył vi, tworzył edytory tekstu oparte na wierszach. Jeden z takich edytorów, który opracował, nazywał się ex. Jest to modyfikacja edytora em, który z kolei jest adaptacją edytora ed. W Vimie zdecydowano się zachować możliwość korzystania z edytora ex w jednym z podstawowych trybów, co pozwala na korzystanie z większości funkcji edytora ed. Niektórzy specjaliści wolą używać ex zamiast sed w terminalu bezpośrednio z Vima, ponieważ jest to dla nich wygodniejsze.

Tryb terminala to tryb terminala w Vimie, który pozwala na bezpośrednie wykonywanie poleceń bez konieczności otwierania osobnego terminala dla systemu operacyjnego. W tym trybie można wprowadzić dowolne polecenie, a Vim automatycznie otworzy terminal, wyświetlając wyniki polecenia. To znacznie upraszcza pracę z terminalem i zwiększa wydajność korzystania z Vima.

Przyjrzyjmy się najczęściej używanym dodatkowym trybom w Vimie. Tryby te znacząco rozszerzają funkcjonalność edytora i pozwalają na efektywniejszą pracę z tekstem.

Tryb zamiany, znany również jako tryb zamiany, działa podobnie do trybu wstawiania. Jednak w tym trybie każdy nowy znak zastępuje znak już wpisany w tekście podczas pisania. To zachowanie przypomina standardowe edytory tekstu po naciśnięciu klawisza Insert. Tryb zamiany jest przydatny do szybkiej edycji tekstu, umożliwiając łatwą zamianę znaków bez konieczności ich ręcznego usuwania.

Tryb zamiany wizualnej to tryb zamiany wizualnej, który oferuje zaawansowane funkcje i szczegółową kontrolę nad procesem zamiany. Tryb ten zapewnia bardziej intuicyjną interakcję z treścią, umożliwiając użytkownikowi łatwą edycję tekstu i wprowadzanie zmian wizualnie. Dzięki tym dodatkowym opcjom tryb zamiany wizualnej staje się niezbędnym narzędziem dla osób ceniących precyzję i łatwość edycji.

Tryb Wstawiania Normalnego umożliwia wykonanie pojedynczego polecenia bezpośrednio w trybie Wstawiania. Upraszcza to proces edycji tekstu, umożliwiając użytkownikom szybkie i wydajne wprowadzanie zmian bez konieczności przełączania się między różnymi trybami. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna dla programistów i redaktorów, którzy pracują z dużą ilością informacji i wymagają szybszego wykonywania poleceń. Korzystanie z trybu Wstawiania Normalnego znacznie usprawnia przepływ pracy, czyniąc go bardziej intuicyjnym i wygodnym.

Jeśli chcesz wykonać polecenie, na przykład przesunąć kursor o pięć wierszy w dół, użyj skrótu klawiaturowego Ctrl + o, aby przełączyć się na tryb Wstawiania Normalnego. Ta metoda znacznie przyspiesza pracę.

Pamiętaj, że możesz zapoznać się z możliwościami różnych trybów w dokumentacji Vima. Każdy tryb zawiera tematy pomocy, które szczegółowo opisują polecenia i funkcje. Na przykład, wpisanie :help Select-mode wyświetli informacje o trybie Zaznaczania. Zapoznanie się z tymi tematami pomoże Ci lepiej zrozumieć i korzystać z funkcji edytora Vima.

Różne artykuły i filmy o Vimie często wspominają o trzech głównych trybach: poleceń, wstawiania i wizualnym. Te tryby stanowią podstawę pracy w edytorze, ponieważ większość pozostałych trybów to kombinacje lub drobne wariacje tych trzech. Jednak znajomość dodatkowych trybów może znacznie poprawić efektywność zadań i przyspieszyć przepływ pracy.

Tryb poleceń

Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z Vimem, zalecamy wydrukowanie ściągi Vim. Ta ściągawka pomoże Ci szybko opanować podstawowe polecenia i funkcje edytora, znacznie upraszczając proces nauki. Dzięki ściągawce Vim możesz efektywnie pracować z tekstem i szybko zapamiętywać skróty klawiaturowe i polecenia. Będzie to świetne wsparcie na początkowym etapie Twojej znajomości z Vimem.

Wydrukuj materiał, zalaminuj go dla trwałości i ochrony przed zużyciem, tak jak w przypadku kodów do GTA, i połóż na biurku. W razie pytań zapoznaj się z rosyjskim tłumaczeniem tej ściągawki, aby lepiej ją zrozumieć.

W tym trybie dostępnych jest wiele poleceń i trudno znaleźć specjalistę, który zapamięta je wszystkie. Każdy użytkownik Vima ma swoje własne, znane polecenia, których regularnie używa. Nawet doświadczeni użytkownicy, którzy pracują z Vimem od wielu lat, czasami natykają się na polecenia, o których nie wiedzieli, obserwując pracę innych. W tym filmie skupimy się wyłącznie na podstawowych poleceniach, które pomogą Ci zwiększyć wydajność w edytorze.

Natrafiłem na film, który szczegółowo wyjaśnia wszystkie polecenia w trybie poleceń. Film trwa 2 godziny i 57 minut. Należy pamiętać, że wtyczki często dodają nowe polecenia zarówno do trybu poleceń, jak i do trybu wiersza poleceń. Te dodatki mogą znacząco rozszerzyć funkcjonalność i użyteczność programu.

To plik z kodem Ruby i ustawieniami podświetlania składni. W tym tekście przedstawiono podstawowe polecenia do pracy w trybie poleceń. Te polecenia pomogą Ci efektywnie korzystać z Ruby i zoptymalizować proces rozwoju.

Nawigacja w trybie poleceń Vima jest kontrolowana za pomocą klawiszy hjkl, które pozwalają użytkownikowi pozostać skupionym na polu wprowadzania tekstu bez konieczności przenoszenia rąk na klawisze strzałek. Chociaż Vim ma domyślnie włączoną nawigację za pomocą klawiszy strzałek, zaleca się jej wyłączenie. Pomoże to uniknąć pokusy używania klawiszy strzałek i skupić się na efektywnej nawigacji za pomocą klawiszy hjkl, co pomoże szybciej nauczyć się obsługi edytora i zwiększyć produktywność.

Istnieją dwie dodatkowe metody podstawowej nawigacji po tekście. Aby przejść o 5 wierszy w dół, użyj polecenia 5j. Aby przejść o 5 wierszy w górę, naciśnij 5k. Dla wygodniejszego korzystania z tych funkcji zaleca się wyświetlanie numerów wierszy na ekranie. Pozwoli to zobaczyć aktualny numer wiersza i śledzić ruch w górę i w dół, eliminując potrzebę wykonywania obliczeń w pamięci.

Drugim sposobem nawigacji po kodzie jest użycie numeru wiersza. Większość kompilatorów, interpreterów i analizatorów kodu wyświetla plik i wskazuje numer wiersza, w którym wykryto błąd. Aby szybko przejść do konkretnego wiersza, na przykład 145, wystarczy wpisać :145. Ta metoda pozwala skutecznie znaleźć i naprawić problemy w kodzie, co jest szczególnie ważne dla programistów dążących do poprawy jakości swojego oprogramowania.

Aby szybko przejść na początek pliku, użyj polecenia gg, a aby przejść na koniec pliku, użyj kombinacji klawiszy Shift + g (lub wielkiej litery G). Te polecenia pozwalają skutecznie poruszać się po dokumentach tekstowych, znacznie przyspieszając proces edycji i przeglądania treści.

Centrowanie ekranu to wygodna metoda nawigacji, która pozwala skupić się na bieżącym wierszu. Aby to zrobić, wpisz polecenie zz. Spowoduje to wyśrodkowanie wiersza, w którym się znajdujesz, na ekranie, co ułatwi przeglądanie i edytowanie tekstu. Ta metoda pomaga szybko znaleźć potrzebne fragmenty kodu i poprawia ogólną wydajność pracy.

Skrót klawiaturowy Shift + H przenosi kursor do pierwszego wiersza na ekranie, a Shift + L do ostatniego. Te kombinacje są przydatne do szybkiego poruszania się po tekście, umożliwiając efektywne zarządzanie edycją i przeglądaniem treści. Korzystanie z tych skrótów klawiaturowych zwiększa wydajność pracy z edytorami tekstu i ułatwia dostęp do potrzebnych części dokumentu.

Aby przejść o jedno słowo do przodu, naciśnij w. Aby przejść o jedno słowo do tyłu, użyj b. Jeśli kursor znajduje się w środku słowa, naciśnięcie w przeniesie go na koniec tego słowa, a naciśnięcie b na jego początek.

Możesz poruszać się po tekście za pomocą funkcji wyszukiwania. Aby to zrobić, naciśnij f (znajdź), a następnie wpisz znak, do którego chcesz przenieść kursor. Aby przejść do następnego wystąpienia, naciśnij n, a aby cofnąć, naciśnij Shift + n. Aby przejść do drugiego wystąpienia, możesz użyć 2fw. Kombinacja Shift + f działa podobnie, ale w tym przypadku wyszukiwanie zostanie przeprowadzone od bieżącej pozycji kursora do początku pliku. Ta metoda znacznie upraszcza nawigację i przyspiesza pracę z tekstem.

Klawisz U w edytorze Vim działa jak cofanie. Umożliwia łatwe cofanie wszelkich zmian, takich jak wklejanie tekstu, stosowanie wyrażeń regularnych, wywoływanie poleceń wtyczek lub uruchamianie makr. Użycie klawisza U znacznie upraszcza edycję i zwiększa wydajność w Vimie, dając możliwość szybkiego korygowania błędów i powrotu do poprzednich stanów dokumentu.

Klawisz . (kropka) w Vimie pozwala na ponowienie niemal każdej wykonanej czynności, w tym wklejania i uruchamiania poleceń. Nie można jednak cofnąć cofniętej czynności wykonanej za pomocą klawisza u. Należy pamiętać, że funkcja ponawiania może nie działać poprawnie w niektórych przypadkach, zwłaszcza podczas korzystania z wtyczek, które same formatują lub modyfikują kod.

Klawisz X usuwa znak pod kursorem. Ta funkcja jest przydatna podczas edycji tekstu, umożliwiając szybkie i skuteczne usuwanie niechcianych elementów. Użycie klawisza X ułatwia edycję i przyspiesza pracę z tekstem.

Klawisz d służy do usuwania, ale wymaga argumentów, które są określane za pomocą innych skrótów klawiszowych. Ponowne naciśnięcie d usuwa bieżący wiersz. Aby usunąć trzy wiersze w dół od kursora, wpisz d3j, a aby usunąć trzy wiersze w górę, wpisz d3k. Aby usunąć tekst do określonego znaku, użyj kombinacji d + f. Na przykład, aby usunąć wszystko do nawiasu zamykającego, wpisz df. Aby usunąć tekst do drugiego nawiasu zamykającego, użyj polecenia d2f. Aby usunąć bieżące słowo do końca, wpisz dw, a aby usunąć bieżące słowo do początku, wpisz db. Te kombinacje pozwalają efektywnie zarządzać tekstem i znacznie przyspieszają proces edycji.

Klawisz d w edycji tekstu nie tylko usuwa, ale także wycina zaznaczony fragment. Po użyciu tego klawisza, jeśli naciśniemy p (wklej), wycięty tekst zostanie wklejony w bieżącym położeniu kursora. Funkcja ta dotyczy nie tylko wierszy, ale także wszelkich innych fragmentów tekstu, które zostały wycięte za pomocą klawisza d i jego argumentów. W ten sposób wycinanie tekstu zapewnia wygodny sposób przenoszenia i edycji treści.

Kopiowanie w edytorze Vim odbywa się za pomocą polecenia yank, które jest aktywowane klawiszem y. Aby skopiować wiersz, naciśnij yy. Następnie możesz przejść do żądanej lokalizacji w pliku i wkleić skopiowany fragment, naciskając p. Kopiowanie używa tych samych argumentów co polecenie usuwania, umożliwiając usuwanie wielu wierszy, pojedynczych słów i innych elementów tekstu.

Aby skutecznie promować swoje treści w wyszukiwarkach, ważne jest, aby wziąć pod uwagę kilka kluczowych aspektów. Po pierwsze, używaj trafnych słów kluczowych, które odpowiadają zainteresowaniom grupy docelowej. Pomoże to poprawić widoczność Twojej witryny w wynikach wyszukiwania. Po drugie, zadbaj o to, aby tekst był uporządkowany i łatwy w czytaniu. Podziel go na akapity, stosuj podtytuły i podkreślaj ważne punkty.

Nie zapomnij o meta tagach i opisach, które pomagają wyszukiwarkom zrozumieć zawartość Twojej strony. Zoptymalizuj obrazy, dodając atrybuty alt wraz z opisami, aby poprawić dostępność i SEO. Regularna aktualizacja treści również pozytywnie wpłynie na pozycję Twojej witryny w wynikach wyszukiwania.

Na koniec rozważ dodanie linków wewnętrznych i zewnętrznych, aby poprawić nawigację i autorytet swojej witryny. Zastosowanie się do tych zaleceń znacznie zwiększy skuteczność Twojej promocji online.

• Możemy zmienić wielkość liter, na których znajduje się kursor, za pomocą kombinacji klawiszy Shift + ~. Naciśnięcie tej kombinacji klawiszy zmieni wielkość liter wybranego znaku i automatycznie przesunie kursor o jeden krok do przodu.
• Jeśli kursor znajduje się na liczbie, kombinacja klawiszy Ctrl + a zwiększy ją o 1, a Ctrl + x zmniejszy ją o 1. Działa to nie tylko w przypadku liczb jednocyfrowych, ale także w przypadku liczb z tego zakresu — od -18446744073709551615 do 18446744073709551615.

W następnym filmie omówimy tryb wiersza poleceń, jego funkcje i możliwości. Dowiesz się, jak efektywnie korzystać z wiersza poleceń do wykonywania różnych zadań i zarządzania systemem operacyjnym. Omówimy podstawowe polecenia i ich zastosowania, które pomogą Ci zwiększyć wydajność pracy na komputerze. Nie przegap przydatnych wskazówek i trików dotyczących optymalizacji pracy z wierszem poleceń.

Tryb wiersza poleceń

W tym filmie przyjrzymy się bliżej trybowi wiersza poleceń w edytorze Vim. Wiersz poleceń znajduje się na dole edytora i zajmuje jeden wiersz, co wystarcza do uruchamiania typowych poleceń. Szybko przedstawimy Ci podstawowe funkcje wiersza poleceń w Vimie, które pomogą Ci zwiększyć produktywność i uprościć pracę z tekstem.

W trybie poleceń możesz szybko przejść do wiersza poleceń, po prostu zaczynając wpisywać polecenie. Zazwyczaj wszystkie polecenia zaczynają się od ukośnika, dwukropka lub znaku zapytania. Aby wyjść z wiersza poleceń, naciśnij klawisz Esc. Ta prosta funkcja pozwala na efektywną interakcję z systemem i wykonywanie niezbędnych działań.

W trybie poleceń klawisz f wyszukuje pojedyncze znaki, ale za pomocą wiersza poleceń możesz znaleźć słowa i dowolne inne sekwencje znaków. Aby to zrobić, wpisz /, a następnie szukane słowo. Następnie, aby przejść do następnego lub poprzedniego wystąpienia słowa w pliku, użyj odpowiednio klawiszy n i Shift + n. To podejście znacznie upraszcza pracę z tekstem i zwiększa wydajność edycji.

Wyszukiwanie według Ukośnik jest wykonywany od bieżącej pozycji kursora do końca pliku. Wyszukiwanie od kursora do początku pliku odbywa się na tej samej zasadzie, co w trybie poleceń. W takim przypadku należy użyć znaku zapytania zamiast ukośnika.

Wyrażenia regularne mogą być używane do wyszukiwania i przetwarzania tekstu w wierszu poleceń. Należy pamiętać, że wszystkie znaki specjalne w Vimie są interpretowane jako elementy wyrażenia regularnego, a nie jako zwykłe znaki tekstowe. Jeśli chcesz wyszukiwać konkretnie te znaki, a nie ich znaczenie funkcjonalne w wyrażeniach regularnych, musisz je poprzedzić ukośnikiem odwrotnym. Ta wiedza jest kluczowa dla efektywnego stosowania wyrażeń regularnych w Vimie, co może znacznie uprościć pracę z tekstem i zwiększyć produktywność.

Aby zaznaczyć wszystkie wystąpienia słowa w Vimie, wpisz /word, a następnie :set hlsearch. Aby wyłączyć zaznaczanie, użyj :set nohlsearch. Choć może się to wydawać niewygodne, możesz powiązać te polecenia z klawiszami lub kombinacjami klawiszy w preferencjach Vima. Możliwe jest również domyślne włączenie zaznaczania w Vimie. Konfigurację Vima omówimy w przyszłych filmach.

Przechodzenie do określonej linii w pliku to ważna funkcja trybu wiersza poleceń. Wspominaliśmy o niej w poprzednim filmie. Aby przejść do określonej linii, należy wpisać dwukropek i numer linii. To polecenie pozwala na szybkie poruszanie się po pliku, co znacznie przyspiesza proces edycji i poprawia wydajność.

Vim umożliwia wykonywanie standardowych poleceń terminala. Aby to zrobić, wystarczy wpisać :!, a następnie określić żądane polecenie. Po naciśnięciu Enter wynik tego polecenia zostanie wyświetlony bezpośrednio w oknie Vima. Ta funkcjonalność jest szczególnie przydatna, gdy trzeba szybko wykonać pojedyncze polecenie bez konieczności otwierania osobnego terminala. Vim pozwala zatem na wydajniejszą pracę dzięki integracji funkcji terminala bezpośrednio z edytorem tekstu.

Vim oferuje standardowy zestaw poleceń, których można używać z poziomu wiersza poleceń. Jednym z najczęściej używanych poleceń jest wyszukiwanie i zamiana. Na przykład, aby zastąpić nazwę zmiennej, można użyć następującego polecenia: :%s/stara_zmienna/nowa_zmienna/g. W tym przypadku : oznacza wiersz poleceń, % oznacza, że ​​akcja zostanie wykonana we wszystkich wierszach, a s oznacza, że ​​zostanie wykonana zamiana. /stara_zmienna to słowo do zastąpienia, a /nowa_zmienna to nowa nazwa zmiennej. Litera g na końcu polecenia nakazuje Vimowi zastąpienie wszystkich wystąpień określonego słowa w każdym wierszu. To polecenie to potężne narzędzie do szybkiej edycji kodu i optymalizacji przepływu pracy w edytorze Vim.

Jeśli uruchomisz to polecenie bez flagi "z" g, zastąpi ono tylko pierwsze wystąpienie w każdym wierszu. Należy pamiętać, że ta funkcja działa inaczej niż podstawianie zmiennych w zwykłych edytorach. Zastępuje ona wszystkie znalezione słowa. Tak więc, jeśli zastąpisz słowo "user" słowem "admin", a słowo "user" pojawia się również w nazwach innych zmiennych i funkcji, Vim zastąpi je we wszystkich wystąpieniach. Zachowaj ostrożność podczas korzystania z tej funkcji, aby uniknąć niepożądanych zmian w kodzie.

Aby wykonać podstawianie w jednym wierszu, użyj podobnej składni, ale pomiń znaki procenta.

Wyrażenia regularne również mogą być tutaj przydatne. Na przykład, jeśli chcesz zastąpić słowa, które pojawiają się tylko raz w wierszu, możesz użyć konstrukcji ^$ z poleceniem :s/^old_variable$/new_variable/g. Pozwala to precyzyjnie określić poszukiwane słowa i zastąpić je pożądanymi wartościami bez wpływu na inne słowa. Wyrażenia regularne to potężne narzędzie do przetwarzania tekstu, pozwalające wykonywać złożone operacje przy minimalnym wysiłku.

Jedną z typowych funkcji w edytorach tekstu jest polecenie g (globalne). Pozwala ono edytować wszystkie wiersze pasujące do danego wyrażenia regularnego. Na przykład polecenie :g/user/d pozwala usunąć wszystkie wiersze zawierające słowo „user”. W tym przypadku litera d na końcu polecenia oznacza operację usuwania. Korzystanie z tej funkcji znacznie upraszcza pracę z plikami tekstowymi, umożliwiając efektywne zarządzanie ich zawartością i szybkie wprowadzanie zmian.

Aby otworzyć plik w nowym oknie, użyj polecenia :new filepath. Aby otworzyć plik w bieżącym oknie, użyj polecenia :e filepath. Domyślnie nowe okna otwierają się z podziałem poziomym. Aby otworzyć plik w trybie pionowym, wpisz :vs filepath. Należy pamiętać, że ścieżka względna do pliku jest określana na podstawie katalogu, w którym uruchomiono edytor Vim.

W standardowym terminalu można przeglądać historię poleceń za pomocą klawiszy strzałek w górę i w dół. Dostępna jest również funkcja wyświetlania pełnej listy wszystkich wcześniej wprowadzonych poleceń. Aby to zrobić, wprowadź polecenie :his, co jest skrótem od :history. Pozwala to na efektywne zarządzanie poleceniami i ich powtarzanie, zwiększając produktywność w terminalu.

Polecenie :q w edytorze Vim służy do zamykania bieżącego okna. Na początku wspomnieliśmy, że aby wyjść z Vima, wystarczy użyć polecenia :q. Warto jednak zauważyć, że to polecenie zamyka tylko aktywne okno. Aby zamknąć wszystkie otwarte okna w Vimie, należy użyć polecenia :qa, gdzie litera a oznacza «all». Pomoże to skutecznie zamknąć edytor i uniknąć konieczności zamykania każdego okna z osobna.

Aby zapisać plik otwarty w bieżącym oknie, użyj polecenia :w. Jeśli chcesz zapisać wszystkie otwarte pliki, wprowadź :wa. Aby zapisać zmiany i wyjść z bieżącego okna, użyj polecenia :wq. Aby zapisać wszystkie pliki i zamknąć wszystkie okna, użyj polecenia :wqa. Oto podstawowe polecenia służące do zarządzania plikami w edytorze tekstu.

Zalecam powiązanie poleceń :q i :wq do klawiszy lub kombinacji klawiszy dla wygodniejszej pracy. Te polecenia mam przypisane do klawiszy F3 i F4. W poniższych samouczkach wideo szczegółowo pokażemy, jak to zrobić.

Tryb wstawiania

W tym filmie omówimy tryb Insert i zaczniemy kodowanie. Przyjrzymy się szczegółowo, jak poprawnie używać trybu Insert w programowaniu. Dołącz do nas, aby poznać praktyczne wskazówki i triki, które pomogą Ci lepiej zrozumieć ten temat i poprawić Twoje umiejętności kodowania.

Ważna informacja: W trybie wstawiania prawdziwy vimer jest ograniczony wyłącznie do wprowadzania tekstu. Proces edycji tekstu odbywa się z wykorzystaniem funkcji innych trybów.

Ciągłe pozostawanie w trybie wstawiania podczas edycji tekstu prowadzi do nieefektywnego wykorzystania czasu. W tym trybie Twoim głównym zadaniem jest wprowadzanie tekstu. Jedyną dodatkową rzeczą, jaką możesz zrobić, to użyć klawisza Backspace do poprawienia literówek. Wszystkie inne zmiany najlepiej wprowadzać w innych trybach edycji. Podczas poruszania się po dokumencie powinieneś również używać klawisza Command lub innego odpowiedniego trybu, a nie trybu wstawiania. To znacznie zwiększy Twoją produktywność i uprości proces edycji.

Istnieje kilka metod przełączania się z trybu poleceń do trybu wstawiania. Najprostszym sposobem jest naciśnięcie klawisza „i”. Umożliwi to wprowadzenie tekstu w miejscu kursora. Aby powrócić do trybu poleceń, wystarczy nacisnąć klawisz Esc. Proces ten stanowi podstawę pracy z edytorami tekstu, takimi jak Vim, i umożliwia efektywną edycję dokumentów.

• Jeśli chcesz rozpocząć pisanie od następnego znaku po kursorze, naciśnij a.
• Aby zastąpić bieżący znak i przejść do trybu wstawiania, naciśnij s.
• Aby rozpocząć pisanie w nowym wierszu poniżej, naciśnij o; aby rozpocząć pisanie w nowym wierszu powyżej, naciśnij Shift + o.
• Aby przejść do trybu wstawiania i natychmiast przesunąć kursor na koniec wiersza, naciśnij Shift + a.
• Aby usunąć wszystko od kursora do końca wiersza i przejść do trybu wstawiania, naciśnij Shift + c.
• Aby usunąć wiersz i natychmiast przejść do trybu wstawiania, naciśnij cc.

Podczas korzystania z ustawień formatowania dla określonego języka programowania w Vimie kursor nie przesuwa się na początek wiersza, ale pozostaje w pozycji odpowiadającej początkowi kodu. Pomaga to zachować prawidłowe wcięcia i strukturę kodu, co znacznie upraszcza proces edycji i czyni go wygodniejszym dla programistów.

Aby rozpocząć pisanie od początku bieżącego wiersza, naciśnij Shift + i. Ta prosta sztuczka pomoże Ci szybko wrócić na początek wiersza i kontynuować pisanie bez dodatkowego wysiłku. Użyj tej funkcji, aby usprawnić przepływ pracy z tekstem i ułatwić edycję.

Tryb edycji to prosty interfejs, w którym użytkownicy mogą wprowadzać tekst. Wszystkie wprowadzone znaki są przetwarzane jak zwykły tekst bez żadnych dodatkowych działań. Warto jednak zauważyć, że formatowanie jest dostępne w trybie edycji. Jeśli edytor został skonfigurowany dla określonego języka programowania, automatycznie zastosuje odpowiednie reguły formatowania. Na przykład po naciśnięciu Enter edytor utworzy niezbędne wcięcie, co znacznie upraszcza proces pisania kodu i czyni go bardziej uporządkowanym.

W tym trybie klawisze hjkl nie mogą być używane do nawigacji, ponieważ dostępne są tylko klawisze strzałek, które wyłączyliśmy. Dlatego w trybie wstawiania kursor można przesuwać tylko za pomocą klawisza Backspace. Nie stanowi to jednak problemu, ponieważ inne polecenia można wykonywać w innych trybach.

Tryb wizualny

W tym filmie omówimy tryb wizualny w programie Vim i przyjrzymy się kluczowym różnicom między trybem wizualnym a trybem zaznaczania. Tryb wizualny pozwala wygodnie zaznaczać tekst do późniejszej edycji, podczas gdy tryb zaznaczania jest przeznaczony do pracy z tekstem w bardziej ograniczonym zakresie. Zrozumienie tych różnic pomoże Ci zwiększyć produktywność w Vimie.

Tryb wizualny to wygodne narzędzie do edycji dużych ilości tekstu. Aby przejść do trybu wizualnego z trybu poleceń, naciśnij klawisz v. Aby wyjść z tego trybu, użyj klawisza Esc. Tryb wizualny pozwala na zaznaczanie tekstu za pomocą klawiszy nawigacyjnych. W tym trybie działają nie tylko klawisze hjkl, ale także inne metody nawigacji. Na przykład, naciśnięcie klawisza 10j spowoduje zaznaczenie 10 wierszy w dół od bieżącej pozycji kursora. Po zaznaczeniu tekstu możesz wykonywać polecenia dostępne w trybie poleceń.

Aby zmienić zmienną user na admin, naciśnij klawisz v, aby przejść do trybu zaznaczania. Następnie przejdź na koniec funkcji i użyj polecenia :s/user/admin/g, aby wykonać zamianę. Pamiętaj, że zamiana ta nastąpi tylko w zaznaczonym fragmencie kodu. Jeśli posiadasz polecenia do komentowania i usuwania komentarzy, możesz ich również używać w tym trybie. Te polecenia będą działać wyłącznie na wybranym fragmencie kodu.

Tryb zaznaczania działa podobnie, ale w trybie wizualnym zaznaczane są całe wiersze. W tym trybie możesz kontrolować zaznaczanie prostokątnych bloków kodu, co znacznie upraszcza pracę z tekstem i strukturą kodu. Pozwala to na wydajniejszą edycję i formatowanie treści, poprawiając ogólną czytelność i organizację.

Ta metoda jest idealna w pewnych wyjątkowych przypadkach. Na przykład, gdy masz plik CSV zawierający nazwiska, numery telefonów i nieznany identyfikator. W takich sytuacjach możesz efektywnie wyodrębnić tylko nazwiska i numery telefonów, ignorując resztę danych. Takie podejście pozwala zoptymalizować przetwarzanie informacji i skupić się na niezbędnych danych.

W trybie poleceń mogę wykonywać polecenia, a aby przejść do trybu zaznaczania, używam skrótu klawiaturowego Ctrl + V. Następnie zaznaczam identyfikator w pierwszym wierszu i wpisuję 10000j. Następnie naciskam klawisz x, a wszystkie niepotrzebne dane są usuwane. Ta metoda jest prosta, skuteczna i nie wymaga tworzenia wyrażeń regularnych.

Tryb wizualny i tryb zaznaczania w Vimie można zastąpić innymi trybami lub makrami, które omówimy w kolejnych filmach. Jednak te tryby znacznie upraszczają i przyspieszają wiele konkretnych operacji, zwiększając efektywność pracy z tekstem. Opanowanie tych funkcji może znacząco zwiększyć Twoją produktywność podczas edycji i zarządzania tekstem w Vimie.

Czytanie jest ważnym aspektem naszego życia, dając nam możliwość zanurzenia się w nowych ideach i poszerzenia horyzontów. Nie tylko rozwija nasze myślenie, ale także pomaga doskonalić umiejętności komunikacyjne. Ważne jest, aby wybierać różnorodne źródła, aby wzbogacić swoje doświadczenie i wiedzę. Czytanie książek, artykułów i badań naukowych pomaga rozwijać krytyczne myślenie i umiejętność analizowania informacji. Co więcej, regularne czytanie może być świetnym sposobem na relaks i oderwanie się od codziennej harówki. Nie przegap okazji, by odkryć nowe światy dzięki książkom i innym materiałom.

• GNU Emacs: Jak edytor tekstu z lat 80. uczy programistów wartości wolnego oprogramowania
• „Byłem zaskoczony, gdy napisałem kod, który zadziałał”: Życie początkującego programisty Pythona
• Czym jest testowanie oprogramowania i dlaczego go potrzebujemy?