Życie programisty z Woroneża: wywiad z front-end developerem

Spis treści:

• Moje plany przeprowadzki: z Woroneża ku nowym horyzontom
• Moje pierwsze spotkanie z anime
• Ulubione anime: co mnie inspiruje, a co przeraża
• Gdzie i jak oglądam anime: moje doświadczenia i rekomendacje
• Jak powstała moja kotka Fyrya: historia zdobycia zwierzaka
• Dlaczego Twój kot woli designerskie łóżko?
• Dodatkowe zdjęcia Fyryi: różnorodność i wyjątkowość

Moje plany relokacji: Z Woroneża na Nowe Horyzonty

Przed pandemią rozważałem przeprowadzkę do Moskwy, aby poprawić jakość życia. Pomimo przyzwoitych zarobków w Woroneżu, borykałem się z brakiem dogodnych usług. Dostawa ograniczała się do sushi i pizzy, a usługi sprzątające nie spełniały moich oczekiwań. Marzyłem o różnorodności i wyższym poziomie usług, których brakowało w moim rodzinnym mieście. Przeprowadzka do Moskwy wydawała się jedynym sposobem na uzyskanie dostępu do szerszej gamy usług i zaspokojenie moich potrzeb.

Próby przejścia rozmów kwalifikacyjnych nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. Za każdym razem pojawiało się pytanie o koszty finansowe związane z przeprowadzką. Dokładnie przeanalizowałem koszty utrzymania w Moskwie i porównałem je z moimi obecnymi dochodami, dodając dziesięć tysięcy rubli, aby stworzyć poduszkę finansową. W rezultacie, aby wygodnie żyć w stolicy, potrzebowałem oferty dwustu tysięcy rubli, co w tamtym czasie było rzadkością. Obecnie przeprowadzka do Moskwy już mnie nie pociąga i rozważam emigrację za granicę, choć jeszcze nie miałem takiego doświadczenia. Mój angielski wymaga poprawy, zwłaszcza po wyzdrowieniu z COVID-19, ale jestem zdecydowany go poprawić. Przede wszystkim planuję znaleźć pracę za granicą, co pozwoli mi stopniowo przystosować się do nowego życia i uniknąć drastycznych zmian. Planuję pisać artykuły, a jeśli okażą się one poszukiwane, może to otworzyć mi drogę do wizy Global Talent w Wielkiej Brytanii. Ta opcja jest interesująca, ponieważ nie wymaga wysokiego poziomu znajomości języka, co czyni ją odpowiednią dla mnie. To mój główny plan na najbliższe dwa, trzy lata, ale mam też alternatywne strategie.

Nie mam dyplomu ukończenia studiów wyższych i nie planuję go zdobywać w Rosji. Dlatego szukam krajów, które chętnie przyjmą osoby bez dyplomu, ale jest ich niewiele. Na przykład w Stanach Zjednoczonych przeprowadzka wymaga albo dyplomu ukończenia studiów wyższych, albo wizy dla utalentowanych. Mam znajomego, który mógł się przeprowadzić bez doświadczenia w pracy nad projektami open source, ale plotki o trudnościach z opieką weterynaryjną w Stanach Zjednoczonych sprawiają, że wątpię, czy ten kraj jest dla mnie i mojego kota. Wciąż szukam bardziej odpowiednich opcji migracji, gdzie brak dyplomu nie będzie przeszkodą.

Kanada wymaga dyplomu ukończenia studiów wyższych, co ogranicza moje możliwości. W związku z tym zacząłem rozważać takie kraje jak Holandia, Finlandia, Estonia i Polska. Obawiam się jednak konieczności nauki lokalnych języków w krajach nieanglojęzycznych, ponieważ nauka angielskiego sprawia mi trudność.

Interesuje mnie nauka języka japońskiego, chociaż obecnie znam tylko kilka podstawowych zwrotów. Potrafię powiedzieć „dzień dobry”, „dobry wieczór” i policzyć do czterech. Wiem, że japoński ma cztery systemy pisma, co jeszcze bardziej mnie interesuje. Chociaż nie mam konkretnych planów przeprowadzki do Japonii, wierzę, że znajomość języka otworzy przede mną nowe horyzonty i pozwoli mi lepiej zrozumieć japońską kulturę i tradycje.

Przeprowadzka do Japonii wymaga ukończenia studiów wyższych. Możliwe jest jednak wzięcie udziału w kursach na Filipinach, które w Japonii są uznawane za równoważne z dyplomem. Może to być dobra alternatywa dla osób planujących emigrację do Japonii w przyszłości.

Obecnie aktywnie poszukuję możliwości pracy i uczę się języków, co pomoże mi zrealizować moje marzenie o przeprowadzce. Japonia może stać się moim nowym domem, jeśli znajdę odpowiednie sposoby na osiągnięcie tego celu. Skupienie się na nauce języka japońskiego i poznaniu specyfiki kulturowej tego kraju pozwala mi lepiej przygotować się do przyszłej przeprowadzki i integracji z nowym społeczeństwem.

Moje pierwsze spotkanie z anime

Moja pasja do anime rozpoczęła się ponad 15 lat temu, kiedy byłem w szóstej klasie. Wtedy kanał TNT nadawał Czarodziejkę z Księżyca i nie mogłam oderwać się od ekranu. Później, w latach szkolnych, obejrzałam film Hayao Miyazakiego „Spirited Away”, który wywarł na mnie ogromne wrażenie i zapoczątkował moje zainteresowanie animacją. Ten film otworzył przede mną świat japońskiej animacji, w której każda historia jest pełna głębokich emocji i niepowtarzalnej estetyki. Od tego czasu aktywnie zgłębiam różne gatunki i style anime, co pozwoliło mi lepiej zrozumieć kulturę japońską i jej wpływ na animację światową.

Przez kilka lat nie miałam dostępu do internetu z powodu surowych zasad panujących w mojej religijnej rodzinie. Jednak w 2010 roku, po przeprowadzce do Moskwy na studia, mogłam korzystać z internetu i komputera. Ta zmiana zapoczątkowała nowy etap w moim życiu, w którym nie tylko odkryłem świat anime, ale także zgłębiłem programowanie. Internet otworzył przede mną nowe horyzonty, pozwalając mi uczyć się różnych języków programowania i rozwijać własne projekty.

Moje zainteresowanie anime rosło z roku na rok. Na studiach oglądałem prawie wszystkie popularne tytuły i prowadziłem szczegółową listę, która w momencie jej ukończenia obejmowała 498 anime. Dziś ta lista znacznie się wydłużyła, ale już jej nie prowadzę. Anime stało się ważną częścią mojego życia i wciąż odkrywam nowe gatunki i seriale, zagłębiając się coraz bardziej w świat japońskiej animacji.

Obecnie poświęcam anime nie więcej niż dwie godziny tygodniowo. W tym czasie udaje mi się śledzić cztery do pięciu aktualnych seriali, z których każdy odcinek trwa około 20 minut. Takie podejście pozwala mi cieszyć się światem anime bez inwestowania w to dużej ilości czasu, a jednocześnie podtrzymywać zainteresowanie nowymi wątkami i postaciami.

Estetyka anime zawsze mnie fascynowała dzięki żywej grafice i głębokim, wyrazistym postaciom. Chociaż nie jestem zagorzałym kinomaniakiem, na studiach obejrzałem film Władca Pierścieni: Powrót Króla. Jednak ten film mnie rozczarował, ponieważ hobbici nieustannie okazywali emocje i płakali, a ja nie mogłem zrozumieć, dlaczego płaczą.

Większość filmów, które oglądałem, charakteryzuje się słabymi postaciami i rozwlekłymi scenami. Z kolei anime wyróżnia się silnymi i wielowarstwowymi postaciami, co czyni je bardziej atrakcyjnym. Anime oferuje głębokie historie, bogate w wewnętrzne konflikty i emocjonalne przeżycia, co pozwala widzom głębiej wczuć się w bohaterów. Takie podejście do tworzenia postaci i fabuły sprawia, że ​​anime to wyjątkowy gatunek, który potrafi angażować widzów na głębszym poziomie.

Preferencje anime: Co mnie inspiruje, a co przeraża

Jestem wielkim fanem anime i preferuję dzieła, które zgłębiają zarówno zwyczajny, jak i magiczny świat codzienności. Moim absolutnym faworytem jest anime „Bakuman”. Ten tytuł zrobił na mnie tak duże wrażenie, że obejrzałem wszystkie 75 odcinków dziewięć razy, spędzając ponad dzień na jednym ciągłym seansie. „Bakuman” nie tylko urzeka fabułą, ale także głęboko porusza tematykę kreatywności, przyjaźni i dążenia do samodoskonalenia, co czyni go szczególnie wartościowym wśród innych anime.

„Bakuman” opowiada historię dwójki młodych twórców mangi, którzy marzą o ekranizacji swojej mangi. Ich dziesięcioletnia droga do sukcesu inspiruje ich do realizacji własnych ambicji. Proces twórczy w serii jest opisany tak szczegółowo, że czujesz, że wierzysz w ich marzenia. Ta historia jest nie tylko wciągająca, ale także pokazuje, jak wytrwałość i poświęcenie mogą prowadzić do osiągnięcia celów w świecie mangi i animacji.

Oprócz „Bakumana” szczególnie cenię anime „Mushi Master” i „Ergo Proxy”. Te trzy dzieła są odpowiednie dla widzów w każdym wieku dzięki głębokiej fabule i wyjątkowej prezentacji. Z mniej znanych dzieł polecam „Psycho-Pass” i „Heavenly Dragons” – one również są warte uwagi. Te anime oferują wciągające historie i dobrze rozwinięte postacie, dzięki czemu są atrakcyjne dla szerokiego grona odbiorców.

"Durarara!!" również jest na mojej liście. Serial zrobił na mnie ogromne wrażenie, ale w połowie drugiego sezonu straciłem wątek fabularny z powodu mnogości postaci. Ponieważ serial był emitowany w odcinkach, postanowiłem poczekać na jego zakończenie. W rezultacie, po ponownym obejrzeniu wszystkich czterech sezonów z rzędu w zeszłym roku, byłem absolutnie zachwycony historią i jej rozwojem.

Film „Podróż Kino” (2003) zasługuje na wzmiankę, choć remaster z 2017 roku pozostawił mnie obojętnym. Uważam „Kiedy płaczą cykady” (2006) za klasykę gatunku, ale jego zremasterowana wersja, niestety, okazała się jedną z najgorszych, jakie kiedykolwiek widziałem. Należy pamiętać, że jakość remasterów może się znacznie różnić i nie zawsze oddają one atmosferę oryginału.

Pomimo mojego ogólnego szacunku dla klasycznych anime, nie jestem ich oddanym fanem. Na przykład „Evangelion” nie zdobył mojego szczególnego uznania, a główny bohater, Shinji Ikari, stał się jedną z moich najmniej ulubionych postaci. Kururugi Suzaku z Code Geass zajmuje pierwsze miejsce na mojej liście i budzi we mnie jeszcze więcej negatywnych emocji.

Gdzie i jak oglądam anime: Moje doświadczenia i rekomendacje

Po obejrzeniu ponad 500 tytułów anime jestem pewien, że nigdy nie przegapię dobrego. Każdej wiosny, lata i jesieni z niecierpliwością czekam na premiery. Jeśli w nowym sezonie brakuje interesujących tytułów, sięgam po poprzednie sezony na podstawie ich opisów i zapowiedzi. Moje doświadczenie pozwala mi znaleźć anime warte obejrzenia i dzielić się rekomendacjami z innymi fanami gatunku.

Czasami takie podejście prowadzi do interesujących odkryć. Na przykład trafiłem na anime „Granblue Fantasy”. Choć nie jest to arcydzieło, jedną z głównych ról głosowych użyczyła Sawashiro Miyuki, utalentowana aktorka, której umiejętności podziwiam.

Wcześniej skupiałem się na aktorach głosowych, ale teraz główny nacisk położony jest na Sawashiro Miyuki. Niestety, poszła na urlop macierzyński i jej występy w nowych anime stały się rzadkością. Mam szczerą nadzieję, że wkrótce powróci do dubbingu. Sawashiro Miyuki znana jest ze swojego wyjątkowego głosu i talentu, co sprawia, że ​​jej występy są niezapomniane. Jej powrót do branży anime będzie wielkim wydarzeniem dla fanów i miłośników wysokiej jakości dubbingu.

Świat studiów animacji przeszedł znaczące zmiany. Obecnie MAPPA i Trigger są u szczytu popularności, przyciągając widzów swoimi unikalnymi projektami i wysokiej jakości animacjami. Tymczasem Madhouse, niegdyś znany z kultowego serialu animowanego, nie zachwyca już fanów nowymi produkcjami. Z każdym nowym sezonem na scenie animacji pojawiają się młode studia, szybko przykuwając uwagę widzów oryginalnymi pomysłami i świeżym podejściem do tworzenia treści. Branża animacji stale się rozwija, a widzowie z niecierpliwością oczekują nowych arcydzieł utalentowanych artystów i scenarzystów.

Kiedyś subskrybowałem shikimori.one, platformę, na której można było znaleźć anime ze wszystkich sezonów. Jednak po osiągnięciu 500 wyświetleń moje zainteresowanie stroną osłabło i wkrótce zapomniałem hasła. Teraz brakuje mi tego źródła, dzięki któremu mogłem odkrywać nowe anime i śledzić swoje postępy.

Przez długi czas oglądałem anime na pirackich stronach, ale ostatnio postanowiłem przejść na legalne platformy, takie jak Wakanim i Crunchyroll. Te serwisy oferują aktualne i popularne tytuły i chociaż ich biblioteka zawiera tylko ułamek nowości, to dla mnie w zupełności wystarcza. Subskrypcja kosztuje 300 rubli miesięcznie na każdej platformie, a treści na stronach są zróżnicowane i regularnie aktualizowane. Legalne oglądanie anime nie tylko wspiera twórców, ale także gwarantuje wysoką jakość obrazu i dźwięku.

Jednak nadal czytam mangę z nielegalnych źródeł, ponieważ wolę wygodę dostępu online. Nie kupuję książek w miękkiej oprawie, ponieważ moje mieszkanie jest już przepełnione kartonami z dostawą i nie mam czasu, żeby się ich pozbywać. Przechowywanie tomów mangi staje się dla mnie uciążliwe.

Jak narodził się mój kot Fyrya: Historia zdobycia zwierzaka

Moja podróż do znalezienia mojego kota Fyryi rozpoczęła się wiele lat temu. Od dzieciństwa nie miałam żadnych zwierząt, a wspomnienia o kocie moich rodziców stopniowo zanikały w mojej pamięci. Zmarł, gdy miałam zaledwie siedem lat, i pamiętam tylko, że ten kot nie dogadywał się z mężczyznami, a nasza relacja była trudna. Z wiekiem coraz częściej myślałam o tym, jak to jest mieć zwierzaka. Te myśli doprowadziły mnie do decyzji o posiadaniu kota i tak właśnie Fyra pojawiła się w moim życiu.

Pewnego letniego dnia moja była koleżanka uratowała kociaka, który utknął na drzewie. Pilnie potrzebowała znaleźć mu nowych właścicieli, ponieważ jej dwa inne koty nie mogły się z nim dogadać. Przez miesiąc szukała nowego domu dla kociaka, który mieszkał na jej balkonie. W końcu koleżanka zdecydowała się oddać go mnie.

Kociak pozostał bezimienny, ponieważ moja koleżanka miała nadzieję, że poprzednia właścicielka wróci lub że nowa właścicielka wybierze dla niego imię. Nie mam zbyt dużej wyobraźni i wolę nie nadawać moim zwierzakom imion po ludziach.

Na Twitterze obserwuję konto catunderhood, które co tydzień przedstawia swoim obserwatorom nowego kota. Pewnego dnia pojawił się kot o sierści podobnej do mojej Fry. Został nazwany na cześć Aziraphale'a, bohatera serialu „Dobry omen”, ale na co dzień znany był jako Fry. To imię bardzo mi się spodobało, brzmi oryginalnie i melodyjnie.

Zanim zdecydowałem się na Fyrię, długo zastanawiałem się nad kupnem czarnego kota orientalnego. Przyciągała mnie jego elegancka sylwetka, a ja osobiście wolę czarne ubrania. Jednak wysoka cena i charakterystyczna dla kotów tej rasy czułość sprawiły, że wahałem się. Przed pandemią często podróżowałem do Moskwy, pracowałem w biurze i rzadko bywałem w domu. Te okoliczności zmusiły mnie do zastanowienia się, jak komfortowo zwierzę będzie się czuło w takich warunkach.

Spodziewałem się, że bezdomny kot nie będzie potrzebował wiele uwagi, ale tak naprawdę spędziłem prawie całą pandemię z Fyrią. W tym czasie bardzo się do mnie przywiązał i denerwuje się, gdy wychodzę. Wydaje się, że ma naturę zależną, co czyni naszą relację wyjątkową. To doświadczenie pokazało, jak ważna jest interakcja ze zwierzętami, nawet jeśli początkowo wydają się niezależne. Fyrya stała się nie tylko moim pupilem, ale także prawdziwym przyjacielem w trudnych chwilach.

Dlaczego Twój kot woli designerskie legowisko?

Fyrya to mój kot i niezawodny towarzysz. Zawsze jest w pobliżu: kiedy odpoczywam, przytula się do mnie, a kiedy siedzę przy komputerze, wygodnie rozsiada się w swoim wyjątkowym legowisku w kształcie latającego spodka. To legowisko zostało wykonane specjalnie dla niego, aby zapewnić mu maksymalny komfort i przytulność. Fyrya nie tylko wnosi radość do moich dni, ale także tworzy atmosferę ciepła i spokoju w domu.

Martwiłem się, że mój kot, Fyrya, woli spać w zlewie, zwłaszcza w chłodne zimowe miesiące. Długo zastanawiałem się, jak rozwiązać ten problem i ostatecznie zrobiłem mu legowisko z wgłębieniem przypominającym zlew. Pomimo znacznego wydatku, efekt końcowy był tego wart: Fyrya jest zachwycona nowym legowiskiem i teraz spędza w nim dużo czasu.

Fyrya ma kilka unikalnych drapaków z tektury falistej, które idealnie nadają się do pielęgnacji pazurów. W tym sklepie znalazłem również książkę „Kot: Instrukcja obsługi”, która była nie tylko fascynującą lekturą, ale także cennym źródłem informacji dla każdego właściciela kota. Ta książka zawiera przydatne wskazówki i zalecenia dotyczące opieki nad zwierzęciem domowym, dzięki czemu staje się ono niezastąpionym pomocnikiem w codziennym życiu z kotem.

Firya uwielbia świeże powietrze, więc w mieszkaniu czasami może być dość zimno. Podchodzi do drzwi balkonowych i cicho czeka, aż je otworzę. Jeśli nie reaguję na jego prośby, zaczyna uporczywie miauczeć. Na szczęście moje mieszkanie jest małe i zawsze zauważam jego próby wyjścia na balkon. Znalezienie okazji, by cieszyć się świeżym powietrzem, przynosi mu radość i uspokaja go.

Kiedyś obserwowałam wiele kont na Instagramie poświęconych kotom, ale teraz zaglądam na nie rzadziej. Memy ze zwierzętami straciły dla mnie na atrakcyjności, odkąd mam własnego kota, a cała moja radość płynie ze spędzania z nim czasu. Żywa interakcja ze zwierzęciem jest o wiele przyjemniejsza niż oglądanie zdjęć w Internecie.

Dodatkowe zdjęcia Fyri: różnorodność i wyjątkowość.

Fyri to coś więcej niż tylko kot, to cały wszechświat emocji. W tej wyjątkowej przestrzeni można podziwiać różnorodne zdjęcia Fyri: od zabawnych i psotnych po spokojne i marzycielskie. Fotografie te pięknie ilustrują bogactwo i różnorodność kociego świata, ukazując ich osobowości i nastroje. Każde zdjęcie uwiecznia wyjątkowe chwile z życia Fyriego, pozwalając zanurzyć się w jego świecie i doświadczyć pełnej gamy emocji, jakie dają nam nasi futrzani przyjaciele.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o życiu w branży IT i innych pokrewnych dziedzinach, przygotowaliśmy kilka fascynujących artykułów. Te materiały pomogą Ci lepiej zrozumieć zawiłości pracy w IT, a także podzielą się przydatnymi wskazówkami i aktualnymi trendami.

• Przewodnik krok po kroku: jak rozpocząć karierę w IT, zmienić kilka projektów i zdobyć zwierzaka
• Preferencje muzyczne: co jest popularne w rosyjskojęzycznej społeczności IT
• Podstawy JavaScript: cel i znaczenie we współczesnym programowaniu

Sąd orzekł zakaz działalności Meta Platforms Inc. w Rosji, ograniczając dostęp do portali społecznościowych Facebook i Instagram. Decyzja ta opiera się na podejrzeniach o działalność ekstremistyczną firmy. Zakaz korzystania z tych platform może mieć wpływ na miliony użytkowników i firm, które polegają na tych sieciach społecznościowych w celach komunikacyjnych i marketingowych.