Design Miami.Basel 2024: Trendy i najciekawsze projekty

Spis treści:

• Meble Gaetano Pesce
• Przedmioty biomorficzne i „rzeczy przyjacielskie”
• Meble modułowe o funkcjach społecznych
• Kontrast materiałów i nowych technologii
• Technocraft i tradycje rzemieślnicze
• Projekty autorskie i doświadczenie transcendentalne

Design Miami to międzynarodowe targi sztuki i designu, założone w 2005 roku przez biznesmena i kolekcjonera Craiga Robinsona oraz kuratorkę Ambrę Meddę. Targi są wydarzeniem towarzyszącym światowej sławy targom Art Basel Miami Beach. Od 2006 roku wydarzenie odbywa się również w Bazylei w Szwajcarii, przyciągając europejską publiczność. Następnie wystawy Design Miami były organizowane w dużych miastach, takich jak Szanghaj i Paryż, podkreślając globalne znaczenie tego wydarzenia w świecie designu i sztuki. Design Miami staje się ważną platformą prezentującą współczesne wzornictwo, przyciągając uwagę kolekcjonerów, projektantów i historyków sztuki z całego świata.

W tym artykule historyczka wzornictwa Alena Sokolnikova omówi kluczowe tematy, trendy i wyjątkowe obiekty wystawy Design Miami.Basel 2024, która odbyła się w dniach 10-16 czerwca. Zastanowimy się, jak współczesne rozwiązania i innowacje projektowe wpływają na postrzeganie sztuki i wnętrz, a także przeanalizujemy, które trendy zyskały największą popularność wśród uczestników i widzów wydarzenia.

Meble Gaetano Pesce

Wystawa prac projektowych włoskiego architekta i artysty Gaetano Pesce (1939–2024) stała się flagowym projektem targów. Ekspozycja powstała ze zbiorów kilku galerii uczestniczących w wydarzeniu. Wiele z nich prezentowało również prace mistrza na swoich stoiskach. Na przykład centralnymi eksponatami na stoisku francuskiej Galerii Pulp były gabinet chorych (lub sikhijskich) (1995) i krzesło Pratta nr 7 (1984), które otrzymało nagrodę za najlepszy eksponat historyczny wystawy. Ta wystawa podkreśla wpływ Gaetano Pesce na sztukę współczesną i design, prezentując jego unikalny styl i kunszt.

Krzesło jest efektem eksperymentalnej współpracy Gaetano Pesce i Instytutu Pratt. Projekt obejmował stworzenie dziewięciu krzeseł, wszystkie identyczne pod względem kształtu, ale różniące się kolorem. Główna różnica między nimi tkwi w ilości utwardzacza dodanego do żywicy poliuretanowej. Krzesło nr 1 było zbyt miękkie i przypominało dekoracyjną rzeźbę, podczas gdy krzesło nr 9 było twarde jak szkło, co negatywnie wpływało na jego komfort podczas długiego siedzenia. Krzesło nr 7, prezentowane na wystawie, łączy wystarczającą wytrzymałość z wygodnym, sprężystym oparciem, co czyni je najbardziej funkcjonalnym elementem serii. Gaetano Pesce postrzegał design jako formę sztuki i pasjonował się tworzeniem obiektów figuratywnych. Krzesło nr 7, oprócz przyjaznego, szerokiego uśmiechu, charakteryzuje się czternastoma symbolami, które w zakodowanej formie wyrażają myśli autora na temat istoty kreatywności. Każdy z tych symboli jest nie tylko elementem projektu, ale także głębokim wyrazem filozofii Pesce, ukazującym jego unikalne podejście do interakcji sztuki i funkcjonalności.

• odcisk dłoni – wartość pracy fizycznej;
• krzyż – symbol religii i wiary w swoją pracę;
• oko – dbałość o szczegóły;
• kropki reprezentujące twierdzenie Pitagorasa i książka – znaczenie wiedzy naukowej i kultury;
• para uprawiająca seks – przyjemność z procesu pracy;
• winogrona – przyjemność z owoców swojej pracy;
• karty do gry i gest „kozy” – potrzeba ryzyka i szczęścia;
• walizka i labirynt – podróż w nieznane i transformacja idei po drodze;
• robak – eksploracja dawnych tradycji;
• głowa – intelektualna ocena pracy innych;
• chleb – możesz usiąść na krześle podczas jedzenia, a autor sprzedaje je, żeby zarobić na chleb.

Szafka na izbę chorych (lub szafka sikhijska) powstała w 1995 roku i zawiera w swojej nazwie grę słów, łączącą koncepcje „szafki na izbę chorych” i „szafki sikhijskiej”, odnosząc się do tradycyjnego nakrycia głowy w kształcie turbanu. Ten obiekt artystyczny został wykonany specjalnie na wystawę w Centrum Sztuki Współczesnej Pompidou w Paryżu. Szafka stanowi unikalne połączenie ekspresji artystycznej i odniesień kulturowych, co czyni ją ważnym elementem sztuki współczesnej.

Szafka została wykonana ręcznie z drewna, metalu, gazy bawełnianej i żywicy. Na przednim panelu znajdują się dwa wypełnione żywicą wgłębienia przypominające „oczy”, nadające szafce wygląd mumii lub sarkofagu. Drzwiczki szafki są utrzymywane na miejscu przez metalową przeciwwagę, która wydaje złowieszczy dźwięk przy każdym otwarciu. Efekt ten tworzy atmosferę tajemniczości i dramatyzmu, a przedstawiciele galerii chętnie pokazują go zwiedzającym.

Obiekty biomorficzne i „rzeczy zaprzyjaźnione”

Wśród licznych eksponatów szczególną uwagę zwrócono na obiekty o formach organicznych, w tym dokładne kopie ludzi, zwierząt i roślin, a także figury abstrakcyjne. W szczególności surrealistyczne krzesło „Krokodyl” (Fauteuil Crocodile, 2015) Claude'a Lalanne'a i inne zoomorficzne dzieła sztuki prezentowane w Galerii Mitterrand świadczą o oryginalności i kreatywności współczesnych projektantów. Te unikatowe dzieła podkreślają związek sztuki z naturą, a jednocześnie angażują widzów swoją niezwykłą formą i konceptualnym designem.

Ciekawym przykładem jest groteskowe lustro „Portrait Mirror” hiszpańskiego projektanta Jaime Hayona, prezentowane w Galerii Kreo. Na uwagę zasługuje również czarny stolik konsolowy „Rizoma” (2024) o krzywiznach przypominających rosnące korzenie, zaprojektowany przez projektanta Abela Carcamo i prezentowany w Galerii Scene Ouverte. Te elementy wyposażenia wnętrz nie tylko przyciągają uwagę swoim wyjątkowym designem, ale mogą również stać się akcentem w każdej nowoczesnej przestrzeni.

Nowojorska galeria Friedman Benda zaprezentowała antropomorficzne obiekty przekształcone w „rzeczy-postacie”. Na wystawie można podziwiać pomysłowe meble tapicerowane autorstwa znanego amerykańskiego projektanta Mishy Kahna, a także gliniane rzeźby lamp autorstwa szwajcarskiej artystki Carmen D'Apollonio, mieszkającej w USA. Te wyjątkowe dzieła sztuki łączą w sobie humor z ciepłem rękodzieła, tworząc we wnętrzu atmosferę przytulności i oryginalności.

Jakość rzeźbiarska jest kluczową cechą projektów Barbory ​​Žilinskaitė. Ta utalentowana projektantka urodziła się i kształciła na Litwie, a obecnie pracuje w Belgii. Antropomorficzne formy obecne w jej pracach odgrywają ważną rolę w budowaniu głębokiej więzi emocjonalnej między ludźmi a przedmiotami. Zhilinskaite podkreśla znaczenie „sprawczości” przedmiotów nieożywionych, Wyraża się to w ich zdolności wpływania na stan fizyczny i psychiczny człowieka, a także na jego styl życia. Jej podejście do projektowania nie tylko przyciąga uwagę, ale także zachęca widzów do refleksji nad interakcjami z otoczeniem i nad tym, jak przedmioty mogą wzbogacać nasze życie.

Galeria Friedman Benda zaprezentowała „Sunbather” (2023), który przypomina stylizowaną postać leżącej osoby z jedną nogą zgiętą w kolanie. Wykonana z betonu, praca zachowuje wyczuwalną fakturę i jest pomalowana na słoneczny, pastelowy żółty kolor. Obiekt jest nie tylko dziełem sztuki, ale może również służyć jako ławka ogrodowa, pozwalająca na przybieranie różnych póz i cieszenie się świeżym powietrzem.

Meble modułowe o funkcjach społecznych

Eksperymentalne meble modułowe zyskały popularność pod koniec lat 60., kiedy radykalny design stał się integralną częścią modnych imprez undergroundowych. Autentyczne przykłady francuskiego wzornictwa eksperymentalnego z lat 60. i 70. zaprezentowała Galerie Meubles et Lumières, która otrzymała nagrodę Design Miami za najlepsze stoisko. Meble te nie tylko odzwierciedlają ducha tamtych czasów, ale także nadal inspirują współczesnych projektantów, podkreślając ich znaczenie i wszechstronność w aranżacji wnętrz. Sofa Anémone (1969) Jean-Pierre'a Laporte'a to wyjątkowy przykład mebla designerskiego, który stał się jednym z Najważniejszym punktem wystawy i została sprzedana przed jej zakończeniem. Sofa została wykonana z włókna szklanego i pianki, a jej tapicerka jest wykonana z wełnianej tkaniny. Jej unikatowy kształt przypomina kwiat, z cylindrycznym pufem stanowiącym jego centralny element i fotelami w kształcie płatków wokół niego. Wszystkie fotele można używać pojedynczo lub łączyć, tworząc przytulny, zaokrąglony leżak. Sofa Anemone nie tylko przyciąga uwagę swoim designem, ale także oferuje wielofunkcyjne rozwiązania do nowoczesnych wnętrz.

Francuska galeria Scene Ouverte zaprezentowała modułowe siedziska i stoły holenderskiego projektanta Rino Clessensa, inspirowane japońskimi tradycjami ceramicznymi. Dla Clessensa modułowość to nie tylko sposób na uczynienie obiektów bardziej interaktywnymi, ale także okazja do poszerzenia horyzontów ceramiki wnętrzarskiej, przezwyciężając ograniczenia rozmiarów pieców. Jego prace stanowią harmonijne połączenie estetyki i funkcjonalności, otwierając nowe perspektywy w projektowaniu wnętrz.

Wystawa prezentowała ławę składającą się z 14 siedzisk, w tym pięciu modułów bazowych, o łącznej długości prawie trzech metrów. Unikalna konstrukcja ławy, z dużymi, owalnymi nogami i łagodnymi krzywiznami, przywołuje obraz Duża zielona gąsienica. Moduły wykonane z gresu porcelanowego są solidnie połączone ze sobą, co gwarantuje trwałość i stabilność konstrukcji. Ławka ta będzie doskonałym elementem przestrzeni publicznej, łącząc funkcjonalność z wyrazistym stylem wizualnym.

Galeria zaprezentowała prace fińskiej artystki multidyscyplinarnej Anny Pesonen, znanej z funkcjonalnych rzeźb z włoskiego marmuru. Jeden z jej kluczowych obiektów wnętrzarskich, zatytułowany „Dialog”, składa się z kwadratowych powierzchni, które pod pewnym kątem tworzą optyczną iluzję niestabilnego siedziska z pojedynczym punktem podparcia. W rzeczywistości to dzieło sztuki zawiera drugie siedzisko, lustrzane odbicie względem pierwszego i połączone z nim. na wspólnej podstawie. Takie podejście podkreśla interakcję form i przestrzeni, dzięki czemu obiekt jest nie tylko estetyczny, ale i funkcjonalny.

Ta praca artysty zawiera filozoficzną ideę o znaczeniu równego dialogu. Zygzakowata kompozycja przywodzi na myśl stare sofy z serialu „Plotkara”, gdzie dwie damy w długich spódnicach mogły wymieniać się sekretami, siedząc w półobrocie. To skojarzenie podkreśla wagę komunikacji i interakcji, co czyni dzieło istotnym w kontekście współczesnych relacji społecznych.

Projekty brazylijsko-portugalskiego studia Mameluca są wynikiem dogłębnej analizy form interakcji społecznych i możliwości ich transformacji poprzez design. Założyciele studia, kreatywna para Nuno Franco de Sousa i Alessandra Clark, opracowali serię miniaturowych modeli swoich pełnowymiarowych obiektów przeznaczonych do siedzenia i komunikacji. Nazwa każdego modelu odzwierciedla jego koncepcję: „Krąg Zaufania”, „Spotkanie w Połowie Drogi”, „Połączenie Perspektyw”, „Hołd dla Przyjaźni”, „Cnota Słuchania”. Projekty te ilustrują, jak design może wpływać na relacje społeczne i tworzyć przestrzenie do interakcji i wymiany idei.

Obiekt w pełnej skali, „Monument to Collective „Purpose” (Pomnik Wspólnego Celu, 2023) znajduje się w centrum trybuny. Składa się z pięciu identycznych, trójkątnych siedzisk z wysokimi, trójkątnymi oparciami, ściśle przylegających do siebie. Dzięki temu każdy z siedzących jest zwrócony w inną stronę, pozostając jednocześnie częścią grupy. Projekt ten podkreśla równą wartość różnych punktów widzenia i wagę łączenia ludzi, którzy wzbogacają wspólną sprawę swoimi unikalnymi doświadczeniami. Pomnik jest symbolem zbiorowej odpowiedzialności i współpracy, podkreślając, że różnorodność opinii i pomysłów jest podstawą do osiągnięcia wspólnego celu.

Podstawa obiektu wykonana jest z marmuru, co nadaje kompozycji monumentalności i elegancji. Siedziska wykonane są z antypoślizgowego, miękkiego i ciepłego korka, zapewniającego wysoki poziom komfortu. Kontrast między marmurem a korkiem podkreśla znaczenie różnorodności w zastosowaniu materiałów, tworząc harmonijne połączenie stylu i komfortu.

Kontrast Materiałów i Nowych Technologii

Nieoczekiwane połączenia materiałów i ich przetwarzanie z wykorzystaniem nowoczesnych technologii stanowią centrum zainteresowania kilku galerii. Galeria „Objects with Narratives” w Brukseli zaprezentowała indywidualną wystawę nowej kolekcji belgijskiego projektanta Bena Stormsa. Kolekcja ta prezentuje materiały takie jak zielony onyks, odlew szkło i aluminium, podkreślając unikalny styl i innowacyjne podejście projektanta. Wystawa pokazuje, jak nowoczesne technologie pozwalają przekształcić tradycyjne materiały w dzieła sztuki, tworząc harmonijne i estetyczne obiekty.

W stoliku konsolowym Crushed Console Mirrored Steel Onyx zakrzywiona stal tworzy miękki efekt, a teksturowana płyta onyksowa na lustrzanej powierzchni sprawia wrażenie niemal nieważkiej. Ten wyjątkowy kontrast materiałów sprawia, że ​​stół jest nie tylko funkcjonalny, ale także stylowym elementem wnętrza.

Przykładem tego jest ławka „Fire Opens Stone”, stworzona przez znanego afrykańsko-brytyjskiego projektanta i artystę Samuela Rossa, wyznaczająca trendy. Została ona uznana za najlepszy obiekt współczesnego designu na wystawie, co podkreśla jej unikalność i innowacyjne podejście do projektowania multidyscyplinarnego. Ławka przyciąga uwagę wyrazistym stylem i oryginalnym rozwiązaniem koncepcyjnym, odzwierciedlając współczesne trendy w projektowaniu wnętrz. W swoich pracach artysta często eksploruje kwestie tożsamości kulturowej i pamięci historycznej, eksperymentując z różnymi materiałami. Ławka wykonana jest z płyty czarnego afrykańskiego granitu o surowej, surowej krawędzi i wygrawerowanym kodzie cyfrowym. Łączy w sobie beton zbrojony włóknem szklanym, wypalane płyty OSB, patynę w kolorze mleka miodowego, barwioną na czerwono stal i poliuretan. Ostateczny wygląd ławki nawiązuje do estetyki brutalizmu i odzwierciedla wspomnienia autora z dzieciństwa, zabawy na podwórku. Praca ta nie tylko dowodzi biegłości w posługiwaniu się materiałami, ale także tworzy głęboki związek między architekturą a doświadczeniem osobistym, podkreślając znaczenie tożsamości kulturowej we współczesnym społeczeństwie.

Technorzemiosło i tradycje rzemieślnicze

Połączenie nowoczesnej technologii z tradycyjnym rzemiosłem nadal cieszy się ogromną popularnością. Uderzającym przykładem jest debiutancka wystawa Craft x Tech, która otrzymała nagrodę za najlepszy projekt kuratorski. Kuratorką wystawy jest Maria Cristina Didero, nowa dyrektor kreatywna Design Miami. Wystawa pokazuje, jak innowacja może płynnie łączyć się ze sztuką i rzemiosłem, tworząc unikatowe dzieła, które przyciągają uwagę zarówno kolekcjonerów, jak i miłośników współczesnego designu. Didero zainicjowała współpracę japońskich i europejskich projektantów z tradycyjnymi rzemieślnikami z sześciu regionów północnej Japonii. Uderzającym przykładem tej interakcji jest drewniana komoda „Metropolis I” (2024), stworzona przez japońsko-brytyjski duet Studio SWINE. Ten obiekt łączy w sobie tradycję wytwarzania skrzyń samurajskich z estetyką architektury modernistycznej, stanowiąc unikalną kombinację elementów kulturowych i współczesnego wzornictwa.

Seria obiektów modułowych „Blossom Links” (2024) jest uderzającym przykładem Praca Brytyjczyka autorstwa mieszkającego w Hongkongu projektanta przemysłowego Michaela Yanga. Kolekcja obejmuje metalowe stoliki kawowe i dekoracje ścienne ozdobione wzorem łączącym tradycyjny japoński kwiat wiśni z nowoczesnymi elementami. Projekt powstał z wykorzystaniem najnowocześniejszych technologii druku 3D, co podkreśla innowacyjne podejście projektanta do projektowania wnętrz. Ta seria nie tylko przyciąga uwagę estetyką, ale także pokazuje harmonię między dziedzictwem kulturowym a nowoczesnymi trendami projektowymi.

Na stoisku Nolwa Studio zaprezentowano swoją debiutancką kolekcję, która harmonijnie łączy idee współczesnych międzynarodowych projektantów z kunsztem indyjskich rzemieślników. Inspiracją dla tej kolekcji jest starożytna persko-indyjska technika obróbki metalu i srebrnych inkrustacji, znana jako „bidri”. Ta wyjątkowa kolekcja prezentuje nie tylko bogate dziedzictwo kulturowe, ale także współczesne trendy wzornicze, co czyni ją atrakcyjną dla miłośników sztuki i mody.

Ten wieloetapowy proces został wyraźnie zilustrowany metalowymi kulami. Otaczały je nowoczesne przedmioty do wnętrz z matowego, czarnego metalu, ozdobione subtelnymi geometrycznymi wzorami w kolorze srebrnym lub złotym. Wśród nich wyróżniał się stolik kawowy „Drop” z optycznym wzorem przypominającym fale rozchodzące się po wodzie oraz duża lampa ścienna „Horizon”. Elementy te harmonijnie się ze sobą łączą, tworząc stylową i nowoczesną przestrzeń.

Wystawa prezentuje unikatowe dzieła japońskich rzemieślników z połowy XX wieku. Wśród eksponatów wyróżniają się tradycyjne lampy papierowe, które zyskały szczególną popularność w amerykańskim wzornictwie modernistycznym po II wojnie światowej. Lampy te nie tylko służą jako źródło światła, ale stanowią również uderzający przykład sztuki japońskiej, odzwierciedlając wyrafinowanie i harmonię formy. Wystawa zaprasza do zanurzenia się w atmosferze japońskiego dziedzictwa i docenienia wpływu tych produktów na współczesny design.

Sztuka papieru wciąż cieszy się popularnością wśród współczesnych projektantów ze względu na swoją przyjazność dla środowiska i wyjątkowe możliwości twórcze. Paryska galeria Downtown+ zaprezentowała prace japońskich projektantów, którzy aktywnie eksplorują interakcję z dziedzictwem poprzednich pokoleń. Ten „dialog” między nowoczesnym a historycznym podejściem do pracy z papierem podkreśla znaczenie zachowania tradycji i wprowadzania innowacji do designu. Sztuka papieru nie tylko inspiruje artystów, ale także przyciąga dbałość o zrównoważone praktyki w sztuce współczesnej.

Na wystawie prezentowany jest słynny fotel „Honey Pop” wykonany z „papierowych plastrów miodu”, stworzony przez japońskiego projektanta i artystę Tokujina Yoshiokę w 2001 roku. To wyjątkowe krzesło wykonane jest z cienkiego, półprzezroczystego białego papieru złożonego w harmonijkę. Ostateczny kształt siedziska nabiera w momencie, gdy projektant siada na krześle, delikatnie dociskając materiał. To dzieło nie tylko demonstruje innowacyjne podejście do projektowania, ale także podkreśla znaczenie interakcji między człowiekiem a przedmiotem.

Projektant chciał pokazać, jak kruchość można połączyć z wytrzymałością, tworząc atmosferę lekkości. Kontynuując swoją pracę w tym kierunku, zaprojektował kolejne wyjątkowe krzesło, prezentowane na wystawie. Stworzone w 2003 roku, to miękkie i lekkie krzesło Pane jest wykonane z cienkich włókien poliestrowych formowanych w kształt przypominający proces wypieku chleba.

Belgijska galeria Spazio Nobile zaprezentowała obszerny cykl prac artystki i projektantki z Tajwanu, Pao Hui Kao. Technika papieru, którą rozwinęła podczas studiów w renomowanej Holenderskiej Akademii Designu w Eindhoven, łączy kreatywność z dbałością o środowisko. Pao Hui, zmagająca się z alergią na materiały wykorzystywane w sztuce współczesnej, Kao postawiła na tradycyjne techniki, dzięki czemu jej prace są wyjątkowe i przyjazne dla środowiska. Jej twórczość odzwierciedla pragnienie harmonii z naturą, przyciągając uwagę koneserów sztuki współczesnej i designu. Projektantka tworzy cienkie rurki z kalki technicznej, mocząc je w wodzie ryżowej, która działa jak klej i wzmacnia materiał. Czasami artystka używa naturalnych barwników, aby uzyskać nierównomierne zabarwienie rurek, a następnie układa je zgodnie z kształtem przyszłej konsoli, ławki lub lampy. Mokry papier marszczy się, a po wyschnięciu nierówności nadają rurkowatej powierzchni prac unikalną fakturę i dodatkową wytrzymałość. Takie podejście sprawia, że ​​każdy produkt jest nie tylko oryginalny, ale i trwały, co jest szczególnie ważne w przypadku elementów wyposażenia wnętrz.

Projekty autorskie i doświadczenie transcendentalne

Uwaga publiczności skupiła się na stoiskach autorskich z wyjątkowymi przedmiotami, które pomagały oderwać się od codziennych trosk i skupić na praktykach duchowych. Stoiska te oferowały możliwość doświadczenia nowych doznań emocjonalnych bez wychodzenia z domu, z biura czy mieszkania.

Stoisko renomowanej, multidyscyplinarnej Francuska artystka Marie Piselli, tworząca w stylu ekspresjonizmu transcendentalnego, przyciągnęła uwagę. Na wystawie zaprezentowała swoją pierwszą pracę cyfrową, zegar Oui. Ten unikatowy obiekt, pozbawiony tradycyjnych elementów pomiaru czasu, oferuje medytacyjną praktykę kontemplacji. Zegar Oui pozwala skupić się na jakości komunikacji i relacjach emocjonalnych, odwracając uwagę od zwykłego ruchu wskazówek i cyfr. Dzieło to podkreśla wagę wewnętrznego postrzegania czasu i tworzy przestrzeń do głębokiej refleksji, czyniąc go ważnym elementem sztuki współczesnej.

Artystka oferuje unikalną perspektywę postrzegania czasu poprzez romantyczną koncepcję: „Być z tobą lub bez ciebie to jedyny sposób pomiaru czasu”. W tym stwierdzeniu umieszcza człowieka w centrum wymiarów czasowych, co wyraża się w centralnym umieszczeniu stylizowanego reliefu przedstawiającego okrągłą twarz o dużych oczach. Ten minimalistyczny i urzekający wizerunek artystki prezentowany jest również w formie dekoracyjnych paneli i biżuterii wykonanej z kamienia i metalu. Takie podejście nie tylko podkreśla emocjonalny związek z czasem, ale także stwarza okazję do… widza do refleksji nad znaczeniem obecności i nieobecności w życiu. Zegarek Oui to wyjątkowe połączenie sztuki i czasu, z tarczą delikatnie obracającą się na tle pulsującego tła, na którym znajduje się prosty, kwiatowy wzór zmieniający kolory. Każdy kwiat jest ręcznie wykonany i niepowtarzalny, symbolizując piękno ludzkości w jedności różnorodności. To manifest pokoju i harmonii, który inspiruje do pozytywnych zmian. Zegarki Oui, których nazwa po francusku oznacza „tak”, napełniają nas optymizmem i wiarą w przyszłość, zachęcając do powiedzenia „tak” nowym możliwościom i nadziejom.

Nick Tomm to australijski artysta mieszkający i pracujący w Los Angeles. Znany jest ze swoich wielkoformatowych, hiperspektralnych obrazów abstrakcyjnych i immersyjnych instalacji projekcyjnych. Stoisko artysty, oświetlone W głębokim niebieskim świetle, prezentowano pojedyncze dzieło zatytułowane „Arch”. Ten obraz, ukształtowany jak starożytny element architektoniczny, eksploruje kulturowe znaczenie symbolu łuku, postrzegając go jako portal, przestrzeń przejścia do innego świata i symbol odrodzenia. Dzieła Nicka Tomma przyciągają uwagę głębią i filozoficznym kontekstem, co czyni je ważnym elementem sztuki współczesnej.

Technika stosowana przez artystę Nicka Tomma tworzy prawdziwie magiczny efekt dzięki zastosowaniu przejść kolorystycznych i gradientowych. Przejścia te zmieniają odcienie w zależności od odległości widza od obrazu, tworząc niepowtarzalne doznania wizualne. W swoich pracach Nick używa tradycyjnych materiałów, takich jak farba, i uzupełnia je specjalnymi tuszami. Następnie pokrywa powierzchnię błyszczącą żywicą i obrabia ją palnikiem, nadając dziełu jednolity, szklany połysk. Ta technika znacząco poprawia percepcję wizualną i sprawia, że ​​każdy obiekt jest prawdziwie unikatowy.

Prezentując swoje dzieło na wystawie kolekcjonerskiego designu, artysta podkreślił jego rolę jako obiektu wnętrzarskiego. Podkreślił, że to dzieło sztuki ma znaczący wpływ emocjonalny, co czyni je ważnym elementem nowoczesnego wnętrza. wnętrze.

Dowiedz się więcej o projektowaniu na naszym kanale Telegram. Subskrybuj, aby być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami, wskazówkami i inspiracjami ze świata designu.

Sprawdź następujące materiały:

• Projektowanie w szczegółach: Gradient
• Projektowanie w szczegółach: Palec wskazujący
• ICSID: Jak wygląda Główny Kongres Designu w ZSRR został zatrzymany