Historia projektu: „Robotnica i kołchoźnica”

Treść:

• Kreacja
• Pomysł
• Wpływ

W sekcji „Historia jednego projektu” omawiamy wybitne produkty projektowe, badamy powody ich pojawienia się, analizujemy ich znaczenie i wpływ na ewolucję kultury wizualnej.

Pomnik „Robotnik „Robotnik i kołchoźnica” zajmuje jedno z trzech kluczowych miejsc wśród pomników radzieckich, obok takich dzieł jak „Ojczyzna” i „Żołnierz-Wyzwoliciel”. Twórcy tego dzieła sztuki starali się przekazać ideę nowego człowieka, wychowanego w duchu ideałów komunistycznych, poprzez dwie dynamiczne postacie uchwycone w chwili akcji.

Tworzenie

Powstanie kompozycji „Robotnik i kołchoźnica” zbiegło się w czasie ze Światową Wystawą Sztuki i Techniki, która odbyła się w Paryżu w 1937 roku. W obliczu nieufności społeczności międzynarodowej wobec Związku Radzieckiego, władze postawiły sobie za cel zaprezentowanie kraju w jak najbardziej atrakcyjnym i imponującym świetle.

Pomnik był kluczowym elementem zarówno pod względem idei, jak i kompozycji radzieckiego pawilonu. Ta 25-metrowa rzeźba została umieszczona na 34-metrowej podstawie, dokładnie naprzeciwko niemieckiego pawilonu, na którego dachu znajdował się faszystowski orzeł.

Pomnik „Robotniczka i Kołchoźnica” był efektem współpracy dwóch twórczych umysłów. Boris Jofan, radziecki architekt znany z projektów stalinowskich wieżowców, opracował koncepcję i naszkicował pomnik. Rzeźbiarka Wiera Muchina z kolei nadała mu namacalną formę, przekształcając pomysł w dzieło sztuki.

Jofan czerpał inspirację z dwóch historycznych modeli. Po pierwsze, słynnego starożytnego greckiego posągu „Tyranobójcy”, przedstawiającego Harmodiosa i Arystogeitona stojących tyłem do siebie, z jedną nogą wysuniętą do przodu, a drugą trzymającą miecz. Innym klasycznym obrazem, który wpłynął na jego koncepcję twórczą, jest Nike z Samotraki, marmurowa rzeźba ze starożytnej Grecji, która zdaje się pędzić naprzód, emanując dynamiką i ruchem.

Pomysł

Pomnik składa się z kompozycji rzeźbiarskiej, w której znajdują się dwie postacie – mężczyzna i kobieta, którzy, ściśle do siebie przyciśnięci, unoszą nad sobą sierp i młot. ich głowy. Koncepcyjnie postacie te reprezentują dwie kluczowe grupy społeczne, które przyczyniły się do dojścia bolszewików do władzy: chłopów i klasę robotniczą.

Wizerunek kołchoźnicy został oparty na 18-letniej członkini Komsomołu, a postać męską przedstawiono na baletnicy. Rzeźby były pierwotnie prezentowane nago, ale komisja odpowiedzialna za zatwierdzenie pomnika zdecydowała, że ​​powinny być ubrane. W rezultacie Wiera Muchina dodała kombinezon robotnikowi, sarafan chłopce i ozdobiła kompozycję dekoracyjnym szalem. Ten element odgrywa kluczową rolę w projekcie rzeźby: łącząc postacie, szal nie tylko tworzy harmonię, ale także równoważy linie pionowe, dodając posągowi poziome akcenty.

Rzeźba, w formie trójkąta równoramiennego, stwarza wrażenie ruchu: umieszczone na masywnym cokole „Robotnik i kołchoźnica” zdają się unosić w górę, jakby unosiły się w powietrzu. Pomnik nie został wykonany ze zwykłego brązu lub miedzi, lecz z lekkich arkuszy stali nierdzewnej chromowo-niklowej, która skutecznie odbija światło.

Pomnik stał się symbolicznym przesłaniem dla całego świata: nowe państwo komunistyczne powstało na bazie zjednoczenia klasy robotniczej i chłopskiej. Kształtowało ich na bohaterów nowej ery, śmiało zmierzających ku ideałom równości i szczęścia.

Wpływ

Na wystawie radzieckiej wręczono łącznie 270 nagród, w tym 95 Grand Prix, 70 złotych medali, 40 srebrnych, 6 brązowych i ponad 50 dyplomów. Ten niezwykły sukces, zademonstrowany w Paryżu, skłonił władze do zwrócenia większej uwagi na rzeźbę stworzoną specjalnie dla pawilonu. W rezultacie w 1939 roku pomnik stanął przy wejściu do WOGN-u. W 1948 roku pomnik Robotnika i Kołchoźnicy został uznany za oficjalny symbol studia Mosfilm. Ponadto wielokrotnie wydano serię znaczków pocztowych i monet kolekcjonerskich z wizerunkiem tej słynnej rzeźby.

W kampanii reklamowej papierosów Java Gold plakaty przedstawiały słynnego robotnika i kołchoźnicę trzymającą paczkę papierosów zamiast tradycyjnego sierpa i młota. Fabryka odzieży Monolith zdecydowała się wykorzystać ten wizerunek jako swoje logo. Gorzelnia Lianozowska również zaczęła drukować go na swoich etykietach.

Pomnik „Robotnika i Kołchoźnicy” stał się Symbol ten wyznacza nowy trend, kładący nacisk na przedstawianie ludzi o prostych zawodach jako bohaterów swoich czasów. W 1954 roku na łuku głównego wejścia do WOGN-u zainstalowano rzeźbę przedstawiającą dwie osoby unoszące snop zboża nad głowy. Dzieło to, autorstwa rzeźbiarza Siergieja Orłowa, zatytułowane „Traktorzysta i kołchoźnica”, wyraźnie nawiązuje do słynnego pomnika „Robotnik i kołchoźnica”.

Wraz z pojawieniem się kultowego statusu rzeźby, jej wizerunki zaczęły być aktywnie wykorzystywane w designie jako symbol epoki radzieckiej i jej ideologii. Znajdują swoje miejsce na różnych przedmiotach, takich jak naczynia, ubrania i plakaty, a także są wykorzystywane w druku, figurkach, a nawet podstawkach.

Popularny obraz został zawłaszczony przez kicz. Uderzającym przykładem jest dzieło znanego artysty społecznego Aleksandra Kosołapowa, który stworzył rzeźbę „Robotnik i kołchoźnica”, w której głowy Myszki Miki i Myszki Minnie podkreślają „popowy” charakter tego pomnika.