„Moją misją jest przekształcenie produkcji odzieży adaptacyjnej w biznes”

Spis treści:

• O początku podróży
• O odzieży adaptacyjnej
• O biznesie

Be Easy Kid to marka odzieży adaptacyjnej dla dzieci o specjalnych potrzebach. Oferujemy unikalne rozwiązania, takie jak zapięcia magnetyczne, rzepy i zapięcie na rzepy, które wyróżniają naszą odzież na tle zwykłych ubrań dziecięcych. Cechy te nie tylko upraszczają proces ubierania, ale także sprzyjają rozwojowi samodzielności dziecka, dając mu poczucie komfortu i pewności siebie. Naszym celem jest tworzenie stylowych i funkcjonalnych ubrań, które spełniają potrzeby dzieci ze specjalnymi potrzebami i pomagają im wyrazić swoją indywidualność.

Rozmawialiśmy z Natalią Malko, założycielką marki, o znaczeniu samodzielnego ubierania się i rozbierania, a także o potrzebie płatnej odzieży adaptacyjnej. Dowiedzieliśmy się również, co na ten temat ma do powiedzenia znany projektant Tommy Hilfiger.

O początkach

Zawsze pasjonowałam się sztuką i kreatywnością, co skłoniło mnie do wyboru zawodu projektanta. Jako dziecko często rysowałam i eksperymentowałam z różnymi materiałami. Następnie zdecydowałam się na studia wzornictwa na uniwersytecie, gdzie zdobyłam dogłębną wiedzę z zakresu grafiki, koloru i kompozycji. Praktyka i udział w różnych projektach pomogły mi rozwinąć umiejętności i odnaleźć własny styl. Z czasem zrozumiałam, że projektowanie to nie tylko tworzenie estetycznych rozwiązań, ale także znajdowanie funkcjonalnych i skutecznych sposobów rozwiązywania problemów.

Moja ścieżka kariery była pełna różnorodnych projektów, które pozwoliły mi poszerzyć horyzonty i zapoznać się z nowymi technologiami. Wierzę, że ciągła nauka i dostosowywanie się do zmian w branży są kluczowymi czynnikami sukcesu w karierze projektanta. Każdy nowy projekt to okazja do nauki i rozwoju, co czyni ten zawód szczególnie ekscytującym.

Moja mama była krawcową i pracowała w firmie Bolshevichka, szyjąc mi ubrania, gdy byłem dzieckiem. Fascynowała mnie również kreatywnością i w trzeciej klasie zacząłem uczęszczać do szkoły artystycznej. W tym samym czasie mój tata próbował założyć własną firmę. Wraz z pojawieniem się komputerów w latach 90. cała nasza rodzina zaczęła uczyć się Photoshopa. Wtedy zdałem sobie sprawę, że projektowanie graficzne to to, co naprawdę kocham.

W tamtym czasie na uniwersytetach nie było żadnego programu związanego z moim kierunkiem. Znalazłem jedyną uczelnię, która go studiowała i studiowałem tam przez cztery lata. Po ukończeniu studiów przeprowadziłem się do Danii, gdzie uczęszczałem na różne wykłady w szkole projektowania. Po powrocie do Moskwy odkryłam Brytyjską Szkołę Projektowania, ale dowiedziawszy się o opłatach za naukę, byłam bardzo zdenerwowana i zaczęłam pracować. Po zebraniu niezbędnych funduszy w końcu mogłam zapisać się na studia projektowania graficznego.

Brytyjski system edukacji oferuje kurs podstawowy, który stanowi etap przygotowawczy i pozwala studentom zapoznać się z różnymi specjalizacjami projektowymi. Na koniec kursu studenci nie tylko wybierają własny kierunek studiów, ale także otrzymują ocenę od nauczycieli, którzy pomagają im zidentyfikować swoje talenty i mocne strony. Podczas studiów zalecono mi skupienie się na projektowaniu mody. Jednak nadal bardziej skupiałam się na rysunku. Szycie jest dla mnie wyzwaniem, ponieważ często mam problemy ze ściegiem prostym, co powoduje u mnie frustrację.

Studiowałam i otrzymałam stypendium, dzięki któremu mogłam spędzić ostatni rok studiów w Anglii, w Hertfordshire. Jednak moje plany zmieniły się, gdy urodziło mi się dziecko. W rezultacie wzięłam urlop naukowy i nie wróciłam do szkoły.

Kiedy zdałaś sobie sprawę, że Twoja córka będzie potrzebowała specjalistycznej opieki i wsparcia?

Poród przebiegł naturalnie, ale u córki pojawiła się wysypka. Początkowo podejrzewano opryszczkę, która stanowi poważne zagrożenie dla noworodków. Badania wykazały dobre wyniki, dziecko jadło i spało normalnie, ale wysypka nie zniknęła. Lekarze nie mogli ustalić przyczyny. Na szczęście miałam szczęście do mojej lekarki, która podejrzewała rzadką chorobę genetyczną. Skierowała nas do specjalisty, a jej podejrzenia się potwierdziły.

Pomysł stworzenia kolekcji ubranek dziecięcych zrodził się właśnie w tym okresie. Chcieliśmy oferować stylowe i wygodne ubrania dla dzieci, odzwierciedlające aktualne trendy w modzie. Nasza kolekcja została zaprojektowana z myślą o potrzebach rodziców i dzieci, zapewniając wysoką jakość materiałów i przemyślane wzornictwo. Jesteśmy przekonani, że nasze ubrania będą nie tylko piękne, ale i praktyczne, co jest bardzo ważne dla aktywnych małych fashionistek.

Nigdy nie wyobrażałam sobie, że zajmę się szyciem. Rynek odzieży dziecięcej jest już przesycony i nie chciałam tworzyć czegoś identycznego. Zawsze martwiły mnie problemy społeczeństwa konsumpcyjnego, o których często mówiono w „Britance”, i czułam wewnętrzny bunt. Kiedy moja córka dorastała, zdałam sobie sprawę, że nie może sama wybierać sobie ubrań. Wtedy jasno sformułowałam swoje intencje i zrozumiałam, dlaczego muszę szyć. Chcę tworzyć wyjątkowe rzeczy, które odzwierciedlać będą indywidualność dziecka i promować świadomą konsumpcję.

Be Easy Kid to marka odzieży adaptacyjnej dla dzieci ze specjalnymi potrzebami. Oferujemy unikalne rozwiązania, takie jak zapięcia magnetyczne, rzepy i zapięcie na rzepy, dzięki którym nasze ubrania są nie tylko stylowe, ale i wygodne. Te elementy konstrukcyjne pomagają dzieciom rozwijać niezależność i pewność siebie, ułatwiając im ubieranie się. Naszym celem jest tworzenie wygodnej i funkcjonalnej odzieży, która spełnia potrzeby dzieci ze specjalnymi potrzebami i ich rodzin.

Rozmawialiśmy z Natalią Malko, twórczynią marki, o znaczeniu samodzielnego ubierania się i rozbierania. Wyjaśniła, dlaczego odzież adaptacyjna nie powinna być darmowa i jak widoczny jest w tym kontekście wpływ znanego projektanta Tommy'ego Hilfigera. Natalia podkreśla wagę tworzenia wygodnej i stylowej odzieży dla osób ze specjalnymi potrzebami, która promuje ich niezależność i pewność siebie.

O odzieży adaptacyjnej

Odzież ma ogromne znaczenie dla osób z niepełnosprawnościami. Ubrania nie tylko chronią przed czynnikami zewnętrznymi, ale także wpływają na samopoczucie i pewność siebie. Odpowiedni dobór ubrań może ułatwić codzienne życie, zapewniając komfort i swobodę ruchów.

Ważne jest, aby uwzględnić indywidualne potrzeby i cechy każdej osoby. Ubrania powinny być nie tylko funkcjonalne, ale i stylowe, pozwalając osobom z niepełnosprawnościami wyrażać swoją indywidualność. Nowoczesne marki zaczynają brać te aspekty pod uwagę, tworząc kolekcje dostosowane do osób z różnymi ograniczeniami.

W ten sposób kwestia ubioru staje się nie tylko praktyczna, ale także społeczna, promując integrację osób niepełnosprawnych ze społeczeństwem i zwiększając ich poczucie własnej wartości.

Ubieranie dzieci w nieodpowiednie ubrania powoduje dyskomfort zarówno u nich, jak i u ich rodziców. Ważne jest, aby uprościć proces ubierania się, aby uniknąć dyskomfortu, zwłaszcza gdy niektórych części ciała nie da się wyprostować. Nauka samodzielnego ubierania się i rozbierania znacząco zwiększa pewność siebie dziecka. Jeśli potrafi ono samodzielnie zapinać i rozpinać guziki ubrania, otwiera to nowe możliwości, takie jak pewne korzystanie z toalety w szkole lub przebieranie się podczas zajęć wychowania fizycznego i na basenie. Umiejętności te bezpośrednio wpływają na poczucie własnej wartości i pewność siebie, co przyczynia się do harmonijnego rozwoju dziecka.

Moja córka z niecierpliwością czeka na sezon zimowy. Uwielbia jeździć na nartach. Jednak na każdym treningu napotyka trudności, począwszy od zakładania butów. Obsługa sprzętu jest przyzwyczajona do trudnych momentów i zawsze gotowa do pomocy. Ale w tym momencie pojawia się histeria: „Nie chcę jeździć na nartach, nie lubię tego, zabierzcie mnie stąd, boję się”. Prawda jest taka, że ​​zakładanie butów może być bolesne. Jednak kiedy już przejdzie ten etap, radośnie zjeżdża ze stoku i zapomina o swoich lękach i dyskomforcie. Ten proces zamienia każdą wyprawę na narty w wyjątkową przygodę, która wzmacnia jej pewność siebie i miłość do sportów zimowych.

Ubrania i obuwie, z którymi trudno sobie poradzić, mogą ograniczać pragnienia i możliwości dzieci. W ankietach przeprowadzonych wśród dorosłych z niepełnosprawnościami wielu z nich zauważyło, że nie mogli pojechać na obóz, mimo że chcieli, z powodu braku możliwości samodzielnej zmiany ubrania. Proszenie o pomoc w tej sprawie często może być niezręczne, szczególnie dla nastolatków, którzy czują się nieswojo, gdy ktoś pomaga im się ubrać. Podkreśla to znaczenie tworzenia dostępnej i wygodnej odzieży, która pozwala dzieciom i młodzieży być bardziej niezależnymi i swobodnie uczestniczyć w zajęciach.

Ubranie jest integralną częścią naszego życia. W dzisiejszym społeczeństwie pojawia się nowe pokolenie młodych ludzi poniżej 30. roku życia, którzy są gotowi otwarcie rozmawiać o swojej niepełnosprawności i aktywnie uczestniczyć w życiu. Rozważmy przykład Wani Bakajdowa. Wielu postrzega ubranie jako coś prostego, ale dla osób z niepełnosprawnościami proces ubierania się może być skomplikowany. Na przykład, przygotowanie się na randkę wymaga całkowitego rozebrania się, co jest niemożliwe w dresie. Jeśli w pracy obowiązuje dress code, założenie koszuli zapinanej na guziki rano staje się prawdziwym wyzwaniem.

Mam przyjaciółkę, piękną blondynkę z lekkim porażeniem mózgowym i ograniczoną sprawnością rąk. Kiedy idziemy do kawiarni, prosi kelnerów o pomoc w rozebraniu się i ubraniu. Jednak nie wszystkie osoby z niepełnosprawnościami mogą sobie pozwolić na taką otwartość i nie zawsze są przygotowane na takie sytuacje, nawet jeśli znajdują się w podobnej sytuacji. Podkreśla to wagę zrozumienia i wsparcia ze strony społeczeństwa, aby stworzyć komfortowe środowisko dla wszystkich.

Pewnej nocy zadzwoniła do mnie z płaczem i opowiedziała mi o swojej sytuacji. Na konferencji w Soczi miała na sobie olśniewającą czerwoną sukienkę, która przyciągała wzrok. Jednak kiedy wszystkie wydarzenia dobiegły końca i wróciła do swojego pokoju, stało się dla niej jasne, że nie może zdjąć tej sukienki samodzielnie. Prośba o pomoc recepcjonistki sprawia, że ​​czuje się niezręcznie. Trudno jej sobie wyobrazić, co powiedzieć: „Przyjdź i pomóż mi się rozebrać?”. Przypomina sobie, jaka kiedyś była piękna, a łzy płyną jej po twarzy. Ubrania, które nosi, ograniczają jej swobodę, nawet w tak prostych rzeczach, jak możliwość samodzielnego rozebrania się przed snem. Podkreśla to wagę swobody i wygody w życiu codziennym, a także potrzebę wsparcia w trudnych chwilach. Odzież adaptacyjna powinna łączyć w sobie funkcjonalność, wygodę i styl. Jest przeznaczona dla osób ze specjalnymi potrzebami, takimi jak niepełnosprawność lub ograniczona sprawność fizyczna. Kluczowe cechy odzieży adaptacyjnej to łatwość zakładania i zdejmowania, zastosowanie miękkich i elastycznych materiałów oraz obecność specjalnych elementów ułatwiających ubieranie. Ważne jest, aby taka odzież nie tylko ułatwiała codzienne życie, ale także była zgodna z aktualnymi trendami w modzie, pozwalając ludziom wyrażać swoją indywidualność. Odzież adaptacyjna powinna być dostępna i różnorodna, aby sprostać potrzebom każdej osoby.

Osoby z niepełnosprawnościami nie powinny czuć się odizolowane od społeczeństwa, a ich ubrania nie powinny wyróżniać się z tłumu. Społeczeństwo i tak już zmaga się z wieloma uprzedzeniami, dlatego ważne jest, aby ubrania dla tych osób były wygodne i dyskretne. Nie powinny one nosić ubrań, które podkreślają ich odmienność, na przykład ubrań przypominających worki na ziemniaki. Każdy zasługuje na to, by wyglądać stylowo i wygodnie. Dżinsy mogą być casualowe, ale z funkcjonalnymi detalami, takimi jak rzepy lub gumki, ułatwiającymi dostęp do urządzeń na nogawkach. Koszulki również mogą pozostać klasyczne, ale z wygodnymi zapięciami, które ułatwiają zakładanie. Ważne jest tworzenie ubrań, które łączą styl i funkcjonalność, aby każdy mógł poczuć się częścią społeczeństwa, nie zwracając na siebie niepotrzebnej uwagi.

W Ameryce aktywnie rozwijane są kolekcje odzieży adaptacyjnej. Mam nadzieję, że ten trend wkrótce rozprzestrzeni się na nasz kraj. Na przykład Marks & Spencer oferuje odzież adaptacyjną dla dzieci, a Tommy Hilfiger wprowadził pełną linię takiej odzieży. To, co wyróżnia te kolekcje, to fakt, że ich design niczym nie różni się od tradycyjnej odzieży. Kiedy noszę moje własne projekty, często słyszę komentarze w stylu: „Dlaczego nazywasz to odzieżą dla osób niepełnosprawnych? Dlaczego oszukujesz ludzi?”. Na co odpowiadam: „Dziękuję”. Warto jednak zauważyć, że moja koszula, na przykład, zapinana jest na magnesy i można ją rozpiąć w sekundę. Odzież adaptacyjna staje się ważną częścią branży modowej, zapewniając komfort i styl osobom niepełnosprawnym.

Tworzenie Specjalna linia odzieży dla osób z niepełnosprawnościami rodzi wiele pytań. Ważne jest rozważenie potrzeby stworzenia unikalnych rozwiązań dla tej grupy, a może wystarczy opracowanie funkcjonalnych produktów, z których mogą korzystać zarówno aktywni turyści, jak i osoby z protezami. Specjalistyczna odzież może uwzględniać cechy i potrzeby osób z niepełnosprawnościami, zapewniając komfort i wygodę w życiu codziennym. Jednak funkcjonalne produkty dostosowane do szerokiego grona użytkowników mogą również zaspokoić wiele potrzeb. Ostatecznie wybór zależy od preferencji i indywidualnych potrzeb każdej osoby, co podkreśla znaczenie różnorodności w branży modowej dla wszystkich kategorii konsumentów.

W branży modowej ważne jest, aby zwracać większą uwagę na osoby z niepełnosprawnościami. Reprezentowanie osób z niepełnosprawnościami w reklamach pomaga budować poczucie integracji i zrozumienia. Integracja w modzie oznacza, że ​​każdy, niezależnie od sprawności fizycznej, powinien czuć się reprezentowany i brany pod uwagę. To nie tylko promuje różnorodność, ale także pomaga społeczeństwu zrozumieć, że moda powinna być dostępna dla każdego.

O biznesie

Inspirują mnie różnorodni ludzie i wydarzenia. W literaturze inspirację czerpię od wielkich pisarzy, których dzieła pozostawiły niezatarty ślad w kulturze. Wpływ na mnie wywarli również innowatorzy ze świata sztuki i nauki, którzy odważnie dążyli do swoich celów pomimo trudności. Ich wytrwałość i kreatywność są dla mnie źródłem motywacji. Co więcej, inspirują mnie ludzie, którzy okazują życzliwość i troszczą się o innych, pokazując, jak ważna jest ludzkość w naszym świecie. Ostatecznie każdy z tych czynników kształtuje mój światopogląd i pomaga mi rozwijać się w życiu i kreatywności.

Widziałam prelekcję Mindy Shyer, która we współpracy z Tommym Hilfigerem wprowadziła na rynek linię odzieży adaptacyjnej. Na początku byłam zaskoczona, dlaczego Hilfiger tego potrzebuje. Jednak po przeczytaniu jego książki „Podróż do marzenia” dowiedziałam się, że ma troje dzieci z autyzmem. Uświadomiło mi to, że prawdopodobnie zdaje sobie sprawę z wyzwań, przed którymi stoją rodziny. Zaczęłam badać sytuację w Rosji, aktywnie uczestnicząc w mediach społecznościowych i dołączając do społeczności, aby dowiedzieć się, jak radzą sobie rodzice. Odkryłam, że są dziewczyny, które szyją ubrania dla dzieci z niepełnosprawnościami – tych, które nie potrafią się same ubrać. Były to głównie dzianiny, takie jak body, które ułatwiają im codzienne życie. Poszukując możliwości finansowania, dowiedziałam się o różnych grantach i aplikowałam o nie. W 2020 roku odkryłam program Open Style Lab, który projektuje ubrania dla osób z rdzeniowym zanikiem mięśni i tworzy unikatowe dzieła. Ta nowojorska organizacja non-profit aktywnie promuje modę inkluzywną i współpracuje z Parsons School of Design. Zostałam przyjęta do programu, ale z powodu pandemii nie mogłam podróżować. Program online pozwolił mi poznać społeczność międzynarodową i nauczył mnie, jak projektanci mody współpracują z fizjoterapeutami i terapeutami zajęciowymi. Dało mi to możliwość poszerzenia wiedzy i zrozumienia rozwoju odzieży adaptacyjnej.

Nasz projekt jest zorganizowany w oparciu o przejrzystą strukturę i efektywne procesy. Zaczynamy od analizy potrzeb użytkowników, co pozwala nam jasno określić cele i zadania. Następnie, na etapie planowania, formułujemy strategię i identyfikujemy kluczowe etapy wdrożenia.

W procesie rozwoju wykorzystujemy nowoczesne technologie i podejścia, co gwarantuje wysoką jakość produktu końcowego. Zespół profesjonalistów ściśle ze sobą współpracuje, aby zapewnić, że każdy szczegół spełnia wysokie standardy.

Po zakończeniu rozwoju przeprowadzamy testy w celu zidentyfikowania i wyeliminowania potencjalnych błędów. Pozwala nam to zapewnić niezawodność i stabilność projektu.

Po uruchomieniu, kontynuujemy wsparcie i rozwój projektu, uwzględniając opinie użytkowników i wprowadzając nowe funkcje. Takie podejście pozwala nam utrzymać wysoki poziom zadowolenia klientów i dostosowywać się do zmieniających się wymagań rynku.

Obecnie nie posiadam własnego zakładu produkcyjnego i współpracuję z zewnętrznymi krawcowymi przy tworzeniu kolekcji. W przyszłości, po uruchomieniu własnego zakładu produkcyjnego, planuję zaangażować specjalistów rehabilitacji i terapeutów do opracowywania bardziej złożonych projektów. Obecnie tworzę wykroje i gotowe produkty, które prezentuję ekspertom do testów. Otrzymane informacje zwrotne pomagają mi identyfikować obszary wymagające modyfikacji, obszary dyskomfortu i ulepszenia. Moje ubrania pomagają terapeutom zajęciowym uczyć dzieci, jak samodzielnie się ubierać.

Obecnie skupiam się na Realizacja indywidualnych zamówień. Aby lepiej zrozumieć rynek i opracować ujednolicony model, konieczne jest zebranie opinii od rodziców. Popyt konsumentów na odzież adaptacyjną nie rozwinął się jeszcze, a większość producentów w tej branży pracuje indywidualnie dla każdego przypadku. Jest to szczególnie istotne w przypadku dzieci z poważnymi deformacjami, dla których komfort i funkcjonalność odzieży są kluczowe. Zebranie opinii rodziców pomoże zidentyfikować kluczowe potrzeby i preferencje, co pozwoli na ulepszenie oferty na rynku odzieży adaptacyjnej.

W mojej idealnej przyszłości widzę markę odzieży funkcjonalnej, zaprojektowanej specjalnie dla osób z dużymi krzywiznami. Rynek odzieży adaptacyjnej będzie mógł się w pełni rozwinąć tylko wtedy, gdy proces szycia stanie się powszechny i ​​zorganizowany. Umożliwi to produkcję w dużych ilościach, zapewniając kupującym dostępność i różnorodność stylów.

W idealnej przyszłości Be Easy Kid reprezentuje unikalne połączenie projektu komercyjnego i przedsiębiorczości społecznej. Jego celem jest stworzenie zrównoważonego modelu biznesowego, który nie tylko generuje zysk, ale także rozwiązuje palące problemy społeczne. Głównym celem jest tworzenie wartości dla społeczeństwa przy jednoczesnym zapewnieniu stabilności finansowej i wzrostu. Takie podejście zwraca uwagę na ważne kwestie społeczne, takie jak edukacja, zdrowie i dobrostan młodych ludzi, jednocześnie tworząc możliwości dla klientów i partnerów. W idealnej przyszłości Be Easy Kid będzie przykładem tego, jak firma może skutecznie łączyć interesy komercyjne z inicjatywami społecznymi. Ważne jest, aby projekt miał podstawy komercyjne i stał się integralną częścią branży modowej. Emocjonalne idee rzadko stają się częścią rynku. Na przykład, w przeszłości odzież plus-size nie była popularna. Mam ojca plus-size i pamiętam otwarcie pierwszego sklepu Three Fat Men w latach 90. Odwiedziłem go, aby wybrać dla niego prezent urodzinowy i byłem zaskoczony cenami. Dzisiaj wszystko się zmieniło. Podobnie odzież ciążowa i do karmienia piersią również znalazła swoje miejsce na rynku. Nie była to darmowa oferta, a takie podejście nie jest działalnością społeczną. Rozwój tych segmentów mody podkreśla znaczenie sukcesu komercyjnego i popytu rynkowego.

Moją misją jest zapewnienie dostępności i popularności odzieży adaptacyjnej w masowej produkcji. Dążę do tego, aby każdy mógł bez problemu wejść do sklepu, takiego jak Sela, i znaleźć odpowiednie ubrania. Nie powinno być żadnych ograniczeń ani specjalnych warunków. Każdy powinien móc ubierać się stylowo i wygodnie, niezależnie od swoich możliwości fizycznych.

Dowiedz się więcej o projektowaniu, subskrybując nasz kanał w Telegramie. Znajdziesz tam najnowsze wiadomości, przydatne wskazówki i inspiracje dla swojej kreatywności. Dołącz do społeczności zainteresowanej nowoczesnymi trendami w projektowaniu.

Sprawdź następujące materiały:

• Projektowanie inkluzywne: Sposoby na poszerzenie grona odbiorców Twojego produktu
• „Nikt nie myśli o tym, co go nie dotyczy – i to jest w porządku”: Vadim Chagin, ekspert w dziedzinie dostępności interfejsów niewizualnych, opowiada o swoim doświadczeniu użytkownika i głównych błędach popełnianych przez projektantów i programistów
• „Wersja dla osób niedowidzących ma jedną poważną wadę”: Valeria Kurmak o tandemie projektant-programista, wyzwaniach komunikacyjnych i projektowaniu inkluzywnym w Rosji

Dowiedz się więcej o projektowaniu, subskrybując nasz kanał w Telegramie. Dzielimy się najnowszymi wiadomościami, przydatnymi wskazówkami i inspirującymi pomysłami ze świata designu. Dołącz do nas i bądź na bieżąco z najnowszymi trendami!