Otwarte szeroko, otwarte: Kto i dlaczego zajmuje się renowacją zabytkowych drzwi

Zawartość:

• Zespół
• Drzwi
• Znaczenia

„Drzwi z wysypisk” to sześcioosobowy zespół, w tym trzech założycieli i trzech pracowników, pracujących w jednym warsztacie. Renowujemy przedrewolucyjne drewniane drzwi, zachowując ich unikatowość i wartość historyczną. W naszej kolekcji znajdują się drzwi odzyskane ze starych mieszkań i bram wjazdowych. Niektóre pozostają w warsztacie, czekając na odpowiedni moment, a inne wracają do właścicieli. Należy jednak pamiętać, że drzwi te nigdy nie zostaną zamontowane we współczesnych wnętrzach, co czyni je jeszcze cenniejszymi dla miłośników antyków i historii.

Dlaczego Karta Wenecka jest ważna? Rozmawialiśmy o tym z Valentiną Mann, współzałożycielką projektu „Drzwi z wysypisk”. Karta Wenecka, przyjęta w 1964 roku, stanowi ramy dla zachowania dziedzictwa historycznego i architektonicznego wyglądu miast. Projekt „Drzwi z wysypisk” aktywnie wykorzystuje idee zawarte w tym dokumencie, koncentrując się na zrównoważonym wykorzystaniu zasobów i ochronie dziedzictwa kulturowego. Omówiliśmy, jak zasady Karty Weneckiej są stosowane we współczesnym kontekście i jaką rolę odgrywają w projektach renowacji i recyklingu.

Zespół

Valentina Mann jest z wykształcenia inżynierem mikroelektronikiem. Andrey Troshkov, inżynier z doświadczeniem w elektrowniach wodnych, pracował nad projektowaniem turbin. Alexander Artemyev, projektant środowiskowy, ukończył studia w Stieglitz Academy. Ta trójka specjalistów poznała się w 2019 roku na festiwalu Tom Sawyer Fest. Łączy ich nie tylko doświadczenie zawodowe, ale także pasja do innowacji w swoich dziedzinach.

Valentina wspomina, jak w drodze na wydarzenie natknęła się na porzucone stare drzwi. Zrobiła im zdjęcie i opublikowała je w mediach społecznościowych, wyrażając ubolewanie z powodu niedbałego traktowania dziedzictwa historycznego. W drodze do domu Valentina zauważyła, że ​​drzwi są ładowane do samochodu. Zaintrygowana, dowiedziała się, że zbierają je kuratorzy projektu „Dzień Toma Sawyera”. Zdjęcie i lokalizację znaleziono w jej relacjach. Tak narodził się pomysł na nowy projekt „Drzwi z wysypisk”. Jego celem jest renowacja i konserwacja obiektów historycznych, zwracając uwagę na problemy recyklingu i ochrony dziedzictwa kulturowego.

Pięć lat temu borykaliśmy się z brakiem powierzchni warsztatowej, sprzętu, doświadczenia i renomy w dziedzinie renowacji drzwi i okien. Zdaliśmy sobie wtedy sprawę, że połączenie naszej głównej działalności z renowacją jest niemożliwe. Początkowo myśleliśmy, że to możliwe, ale szybko zdaliśmy sobie sprawę, że udana renowacja wymaga pełnego zaangażowania. Renowacja wymaga codziennej uwagi i profesjonalnego podejścia, w przeciwnym razie lepiej nie zaczynać.

Z czasem zorganizowano warsztat – wynajętą ​​przestrzeń, w której pracują wszyscy uczestnicy projektu. „Nigdy nie wykonywałem pracy fizycznej. Chociaż nie powiedziałbym, że jestem biurowym robotnikiem, jestem raczej osobą kreatywną. Może zajmowałem się pracami domowymi, a jako dziecko na wsi rąbałem drewno. Ale nigdy nie pracowałem dłutami, skrobakami, suszarkami do włosów ani szpachelkami. To było coś z innej rzeczywistości”.

W pracy musiałem stawiać czoła trudnościom, takim jak oparzenia suszarką do włosów i drzazgi w rękach. Początkowe wyniki były często rozczarowujące, a proces nauki okazał się dość trudny.

Rozmawialiśmy do konserwatorów i ich stosunek do drewnianych drzwi. Byliśmy rozczarowani oknami. Odrestaurowanie obrazu lub XIX-wiecznej niemieckiej szafki jest z pewnością interesujące, ale drzwi i okna są postrzegane jako nieistotne obiekty, które lepiej wymienić. Ta opinia jednego ze specjalistów, z którymi rozmawiałem, wywarła na mnie silne wrażenie. Było mi przykro słyszeć takie słowa, ponieważ wielu, którzy pracują z dziedzictwem kulturowym, powinno je cenić. Jednak po pewnym czasie i obejrzeniu licznych filmów, w końcu znaleźliśmy ludzi, którzy podzielają filozofię założycieli projektu „Drzwi z wysypisk”. Ci specjaliści rozumieją wagę zachowania historycznych drzwi i okien, ich unikatowość i wartość kulturową.

Drzwi

Pracownia projektu „Drzwi z wysypisk” ma obecnie około 30 drzwi oczekujących na renowację. Proces renowacji jednego obiektu trwa od dwóch do trzech miesięcy. Podczas swojej pracy nasi konserwatorzy odnowili ponad dwa tysiące przedrewolucyjnych drzwi i okien, przywracając im dawną urodę i funkcjonalność. Dokładamy wszelkich starań, aby zachować dziedzictwo historyczne i przedłużyć żywotność tych wyjątkowych elementów wyposażenia wnętrz.

Projekt „Drzwi ze śmietników” rozpoczął się od aktywnej zbiórki drzwi porzuconych przez mieszkańców miasta. Założyciele i wolontariusze odpowiedzieli na prośby mieszkańców, którzy przesyłali zdjęcia i podawali adresy, gdzie widzieli porzucone drzwi. Szybkie reagowanie było ważne, aby zapewnić odbiór drzwi przed wywozem śmieci. Zbiórka obejmowała nie tylko drzwi do mieszkań i wewnętrzne, ale także drzwi wejściowe, które również mogły trafić na ulicę. Celem projektu jest ratowanie tych przedmiotów i ich późniejszy recykling, co pomaga zmniejszyć ilość odpadów i wspiera ideę zrównoważonego rozwoju.

Projekt zazwyczaj nie eksponuje pojedynczych drzwi i ich unikalnych historii, ponieważ autorzy są przekonani, że każde przedrewolucyjne drzwi lub okno skrywa fascynujące fakty. Na przykład, zdjęcia zrobione na wysypisku śmieci zostały kiedyś opublikowane w mediach społecznościowych projektu. Na zdjęciu widać zielony kontener na śmieci obok łuków drzwi pociętych na trzy części. Podobne zdjęcia były wielokrotnie zgłaszane do projektu „Drzwi ze śmietników”, ale to właśnie na tych fotografiach ujawniły się unikatowe malowidła, podkreślając wartość i historię każdego detalu.

Valentina wspomina, jak bardzo byli zaskoczeni malowidłami na drzwiach, które zobaczyli po raz pierwszy. Ich pierwszą myślą było to, że współczesny artysta postanowił ozdobić antyczne drzwi. Ciekawość skłoniła ją i jej kolegów do nocnych poszukiwań tych drzwi. Po zebraniu pociętych fragmentów konserwatorzy zauważyli, że drzwi są niezwykle wysokie i masywne, co podważa ich wcześniejsze miejsce przechowywania. Takie drzwi raczej nie znalazłyby się w zwykłym mieszkaniu. Następnego dnia projekt „Drzwi ze śmietnika” opublikował na swoim profilu zdjęcia tajemniczych drzwi i poprosił obserwujących o pomoc w ustaleniu ich pochodzenia. Odpowiedź była natychmiastowa: okazało się, że drzwi pochodzą z rezydencji przy ulicy Kuznechny. Obecnie znajdują się one w warsztacie projektu „Drzwi ze śmietnika”, gdzie trwają prace renowacyjne i konserwacyjne nad ich wartością historyczną.

Obecnie drzwi znalezione na wysypiskach śmieci są rzadko odbierane. Powodem jest brak miejsca do przechowywania i ograniczony czas. Firma „Drzwi ze śmietnika” zajmuje się odpłatną renowacją zabytkowych drzwi na zamówienie. Jej głównymi klientami są właściciele mieszkań w zabytkowych budynkach, a także osoby pragnące zachować pamięć o swoich bliskich, którzy mieszkali w dawnych mieszkaniach. Odrestaurowane drzwi nie tylko podkreślają wyjątkowość wnętrza, ale także chronią dziedzictwo kulturowe.

Renowujemy i naprawiamy wszystkie drzwi sprzed rewolucji, w tym drzwi do łazienek, pokoi, mieszkań i wejść głównych. Praca z drzwiami wejściowymi to najtrudniejszy proces, ponieważ stanowią one wspólną własność wielu mieszkańców. Negocjacje dotyczące niezbędnych prac i finansowania często stanowią trudne zadanie. Mamy jednak doświadczenie w pracy z wieloma drzwiami wejściowymi i jesteśmy pewni jakości naszych usług.

Koncepcja

Na częste pytanie: „Po co odnawiać, skoro można wymienić?”, zespół projektu „Drzwi z wysypisk śmieci” z przekonaniem odpowiada: wymiana nie jest rozwiązaniem. Nie ma odpowiedników tych drzwi. Drzwi sprzed rewolucji są atrakcyjne nie tylko ze względu na wyjątkową estetykę, ale także ze względu na jakość. Zazwyczaj są wykonane z litego modrzewia, co czyni je solidnymi i trwałymi. W rękach doświadczonych rzemieślników drzwi te mogą usunąć warstwy farby olejnej i ślady zużycia, przywracając im pierwotne piękno i funkcjonalność. Renowacja takich przedmiotów nie tylko zachowuje ich wartość historyczną, ale także pozwala stworzyć niepowtarzalne wnętrze, przesiąknięte charakterem i stylem.

Specjaliści od renowacji drewna zwracają również uwagę na okucia. Renowują rygle, zamki, klamki i ozdobne cremony, przywracając im pierwotny wygląd i funkcjonalność. Elementy żeliwne i mosiężne, dzięki odporności na rdzę i uszkodzenia lakiernicze, mogą służyć przez wiele lat, co czyni je idealnymi do naprawy i renowacji antycznych mebli i drzwi. Odrestaurowane okucia nie tylko poprawiają wygląd produktów, ale także przyczyniają się do ich trwałości.

W swojej pracy „Restauratorzy projektu Drzwi z wysypisk” kierują się zasadami Karty Weneckiej. Dokument ten stanowi zbiór zasad i zasad opracowanych przez architektów i konserwatorów powojennej Europy. Jedną z kluczowych zasad jest to, że obiekty muszą pochodzić z tego samego okresu, w którym powstały. Zgodnie z tą koncepcją, projekt nie obejmuje renowacji drzwi i okien w nowych, nieodrestaurowanych wnętrzach. Zasada ta obowiązuje nawet w przypadku renowacji drzwi w celach komercyjnych, które nie zostały wcześniej odzyskane. W ten sposób projekt kładzie nacisk na zachowanie dziedzictwa historycznego i podkreśla znaczenie poszanowania tradycji kulturowych w renowacji.Rozumiemy, że sprzedaż odrestaurowanych drzwi do nowych wnętrz może przynieść szybki zysk, ale obraliśmy inną drogę. Dbamy o drzwi zamontowane w mieszkaniach i dążymy do zapewnienia lepszej przyszłości tym, których uratowaliśmy przed robotnikami rozbiórkowymi lub odzyskaliśmy z PUHTO. Naszym celem jest przywrócenie tych drzwi historycznym wnętrzom. Obserwowanie, jak mieszkania komunalne przekształcają się w eleganckie, przedrewolucyjne przestrzenie, jest dla nas inspiracją. Niestety, nowe budynki nie mogą zaoferować tak imponującego efektu.

Uczestnicy oceniają Sukces projektu nie tylko z finansowego punktu widzenia. Głównym osiągnięciem jest zmiana postrzegania renowacji.

Mam nadzieję, że proces renowacji i ochrony dziedzictwa historycznego dopiero się rozwija. Obserwujemy wzrost liczby rzemieślników, którzy potrafią pracować z unikatowymi obiektami architektonicznymi. Obecnie brakuje specjalistów, którzy potrafią pracować z tradycyjnymi materiałami i technologiami. Jednak coraz więcej osób kupuje stare domy w odległych rejonach, dążąc do zachowania ich autentyczności. Rośnie również zainteresowanie historycznymi wnętrzami odziedziczonych mieszkań. Inspiruje mnie, gdy takie osoby wspominają o projektach takich jak „Drzwi z wysypisk” i dzielą się swoją chęcią odrestaurowania czegoś wyjątkowego. To potwierdza, że ​​zainteresowanie ochroną dziedzictwa kulturowego naprawdę rośnie.

Dowiedz się więcej o projektowaniu, subskrybując nasz kanał na Telegramie. Dzielimy się ciekawymi materiałami, przydatnymi wskazówkami i inspirującymi pomysłami ze świata designu. Dołącz do nas i bądź na bieżąco z aktualnymi trendami!

Przerób tekst, zachowując główny temat. Zoptymalizuj go pod kątem wyszukiwarek i dodaj niezbędne informacje. Unikaj używania emotikonów i zbędnych znaków. Nie używaj oznaczeń sekcji, takich jak 1, 2, 3 czy *. Tekst powinien być reprezentatywny i uporządkowany.

Przeczytaj również:

• „IKEA jest wszędzie, a indywidualnych przestrzeni jest bardzo mało”: twórcy VologDom opowiadają o lokalnej tożsamości w głębi lądu.
• Zabawa z ogniem: japońska technologia opalania drewnem w rosyjskim buszu.
• „Moją misją jest przekształcenie produkcji odzieży adaptacyjnej w biznes”: twórczyni marki Be easy kid, Natalia Malko, opowiada o rzeczach dla osób z niepełnosprawnościami, współczuciu i urodzie.