Pamiątki i wycieczki w Siergijew Posad: kto je tworzy?

Spis treści:

• Projektant i miasto
• Projektant i światło
• Kreatywność projektanta i jej wpływ na percepcję
• Projektant i design

Michaił Siemionow jest projektantem, lokalnym historykiem i przewodnikiem turystycznym w Siergijewie Posadzie. Był pierwszym w mieście, który stworzył wyjątkowe pamiątki odzwierciedlające lokalne tradycje i kulturę.

Porozmawialiśmy z Michaiłem, aby dowiedzieć się, jak udaje mu się łączyć projektowanie dla klientów, swoją artystyczną pasję i interakcję z turystami. Rozmawialiśmy też o urokach życia w małym miasteczku.

Specjalista od projektowania, osoba kreatywna odkrywająca swoją ojczyznę.

Projektant i miasto

Twój kanał wspomina, że ​​jesteś „miejskim artystą dążącym do tworzenia”. Jak rozumiesz to sformułowanie?

Długo zastanawiałem się, jak najlepiej się przedstawić, ponieważ mam wiele różnych zainteresowań: projektuję, rysuję, prowadzę bloga, organizuję wycieczki i eksploruję mój rodzinny region. Niektóre aspekty mojego życia, takie jak praca projektowa, pozostają w cieniu, dlatego wielu postrzega mnie wyłącznie jako blogerkę i twórczynię designerskich produktów.

Postrzegam siebie jako artystkę w najszerszym tego słowa znaczeniu, ponieważ oznacza to kreatywne podejście do życia. Poza tym jestem urbanistką, ponieważ zajmuję się problematyką przestrzeni miejskiej i dzielę się historiami o Siergijewie Posadzie, który jest mi szczególnie bliski.

Siergijew Posad to osada położona w obwodzie moskiewskim, w której znajduje się wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO Ławra Troicko-Sergijewska, założona w XIV wieku. To właśnie tutaj Andriej Rublow stworzył słynną ikonę „Trójca Święta”.

Niektórzy uważają, że rosyjska matrioszka powstała w Siergijewie Posadzie.

— Jesteś jednocześnie projektantem, artystą, a nawet architektem. Jak te dyscypliny na siebie oddziałują i się wspierają?

Od najmłodszych lat interesowałem się rysunkiem, co ostatecznie doprowadziło mnie do szkoły artystycznej. W tej instytucji edukacyjnej studenci otrzymywali tradycyjne zadania: przedstawienie Ławry i zgłębianie cech architektonicznych regionu. Później zostałem studentem tego instytutu, wybierając specjalizację z projektowania. Mam szczęście należeć do pokolenia, które uczyło się klasycznych technik rysunku ołówkiem i wnikliwego studiowania natury. Te umiejętności nadal wpływają na moją pracę i często sięgam po szkice, aby pomóc mi w generowaniu nowych pomysłów.

W mojej pracy zawodowej zajmuję się projektowaniem na zlecenie na potrzeby wydarzeń, w tym festiwali, ceremonii wręczenia nagród, koncertów i oficjalnych spotkań. Moja praca obejmuje opracowywanie koncepcji wizualnych, kreowanie marki oraz organizowanie orientacji w przestrzeni i projektowania przestrzennego.

Lubię integrować styl z otaczającym krajobrazem i odkrywać nowe podejścia do projektowania scen, audytoriów, scenografii i ekranów multimedialnych. Moje ostatnie projekty, w których pełniłam funkcję głównego projektanta, to m.in. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Klasycznej im. Czajkowskiego w Klinie, nagroda Złotego Merkurego oraz festiwal młodzieżowy Głos Ulicy 2024 w Riazaniu.

W wolnym czasie zajmuję się urbanistyką. Wcześniej pracowałam jako nauczycielka w placówkach oświatowych, gdzie ważne jest dzielenie się źródłami inspiracji ze studentami. Dla mnie takim źródłem jest moje rodzinne miasto: jego architektura, książki i fotografie.

Zebrałem tak wiele fascynujących informacji, że postanowiłem podzielić się nimi online i tak narodził się mój blog. Potem zacząłem oprowadzać wycieczki, tworzyć gadżety i współpracować z innymi.

— „Po prostu nie mogę przestać”. Co motywuje Cię do dzielenia się swoimi przemyśleniami i doświadczeniami z innymi?

Około trzydziestki zacząłem rozumieć swoją mentalność. Jestem jedną z niewielu osób, które nie chcą opuszczać rodzinnego miasta: zdecydowana większość przeprowadza się do stolicy, żeby studiować i pracować, zakładać rodziny i brać kredyty hipoteczne w Moskwie lub okolicach. Podróż z Siergijewa Posada do centrum stolicy zajmuje około półtorej godziny – ja spędziłem sporo czasu na dojazdach w obie strony.

W pewnym momencie zacząłem się zastanawiać, jak osiedlić się w Siergijewie Posadzie bez utraty dochodów. Pandemia dała mi rozwiązanie: pracę zdalną. Stało się to możliwe, ponieważ mogłem nadal łączyć różne aktywności.

Małe miasteczka mają wiele zalet: są spokojne i bezpieczne, wszystko, czego potrzebujesz, jest w pobliżu, a ceny są bardziej przystępne. Ludzie tutaj są przyjaźni, uśmiechają się i pozdrawiają. W miastach takich jak Kołomna czy Suzdal można obserwować codzienne życie mieszkańców i ich zajęcia, pomimo napływu turystów.

Projektant i światło

— Opowiedz nam o swojej twórczości. Skąd czerpiesz inspirację do tworzenia grafik i obrazów?

Jestem bardzo bliski idei Riepina: „Inspiracja jest nagrodą za ciężką pracę”. Najczęściej inspiruje mnie jakiś obraz, który na długo pozostaje w mojej pamięci. Myślę o nim, a potem przychodzę do pracowni i zaczynam szkicować. Czasami moja samokrytyka zmusza mnie do wielokrotnego ich przepisywania.

Mój najnowszy zbiór prac nosi tytuł „Światło Prawdy”. Przedstawia on elementy Ławry – jej mury, wieże, staw i łuki budynków, wszystkie uchwycone w świetle. Zawsze fascynowało mnie to, jak światło słoneczne, lub jego brak, może zmieniać formę, kolor i ogólne postrzeganie krajobrazu. Jasne i kontrastowe oświetlenie zdaje się odsłaniać detale architektoniczne lub wręcz przeciwnie – je przesłaniać. Dla mnie ta seria symbolizuje coś wiecznego i niezawodnego, przypominając nam o poszukiwaniu prawdy i wewnętrznego spokoju.

Przeczytaj także:

Dziesięć słynnych dzieł Ilji Riepina, znanych wielu osobom.

Kreatywność projektanta i jej wpływ na percepcję

— Kiedy zaczęłaś organizować wycieczki?

Wszystko zaczęło się w 2018 roku, kiedy znajomi poprosili mnie o pokazanie im miasta. Początkowo była to tylko rozrywka, ale wkrótce postanowiłam zamieścić ogłoszenie na platformach oferujących wycieczki. Obecnie prowadzę około dwudziestu wycieczek miesięcznie – mam już zarezerwowane wszystkie dni świąteczne i weekendy. Wśród uczestników znajdują się subskrybenci i turyści, którzy chcą zobaczyć miasto oczami artysty, a nie przez pryzmat nudnych wykładów historyków.

Oferuję różnorodne opcje wycieczek dla różnych grup: można wybrać ogólny spacer po mieście lub skupić się na konkretnych dzielnicach. Dostępna jest również opcja immersyjna, w której odwiedzamy lokalnych mieszkańców i spędzamy z nimi czas przy filiżance herbaty. Moim zdaniem to jest prawdziwa „ekonomia emocji i wrażeń”.

Siergijew Posad słynie przede wszystkim ze swojej świątyni, która przyciąga pewną grupę podróżników. Czy ten klasztor przyciąga turystów, odciągając ich od innych atrakcji miasta? A może, ostatecznie, ważne jest, aby zainteresować turystów miastem jako całością?

— Ma to zarówno pozytywne, jak i negatywne strony. Kiedy turyści odwiedzają nas po raz pierwszy, najczęściej zaczynam zwiedzanie od Ławry. To nasze dziedzictwo historyczne i nasz najważniejszy punkt orientacyjny.

Większość odwiedzających Posad to pielgrzymi, którzy mają jasne i proste cele: przyjechać, pomodlić się, kupić pamiątki, coś przekąsić i wrócić do domu. Ci podróżni raczej nie zwiedzają okolicy, choć nasze miasto oferuje wiele interesujących miejsc, kawiarni i muzeów. Ławra działa niezależnie od samego miasta, stanowiąc odrębną przestrzeń, w której mieści się refektarz, sklepy z pamiątkami, przewodnicy i hotel. Tutaj nie interesuje ich, co turyści będą robić poza jej murami.

— Łatwo zakochać się w Paryżu czy Rzymie, ale jak znaleźć miłość? Do własnego miasta, gdy jest małe, z krzywymi domami I szarą, ponurą zimą bez śniegu?

Moja praca ma w sobie pierwiastek twórczy. Dorastałem w tym mieście i nadal tu mieszkam, starając się zmieniać otaczającą rzeczywistość. Mamy fundamenty pod rozwój lokalnej tożsamości, która jest również powiązana z rozwojem i wspólnymi celami mieszkańców.

Niestety, wielu utalentowanych i inteligentnych ludzi wyjeżdża do stolicy – ​​to oni są w stanie rozwijać sektor kreatywny w Siergijewie Posadzie. Jednak nadal mamy taką kadrę.

Jak powstają współprace? Często zgłaszają się do mnie osoby kreatywne szukające sposobów na wyrażenie lokalnej tożsamości w swoich firmach.

Projektant i design

— Jak więc narodziła się Twoja współpraca z kawiarnią Svetley? Niezwykły projekt kubka z wizerunkami kultowych miejskich zabytków?

Od dawna marzyłam o stworzeniu własnego gadżetu, ale chciałam, żeby nadruki znajdowały się na czymś wyjątkowym. Pewnego dnia rozmawiałam z jedną z moich subskrybentek, przedsiębiorczynią z branży kawowej, i wpadliśmy na pomysł wypuszczenia kubków. Kawa i herbata cieszą się popularnością wśród wielu osób, a kubki na wynos cieszą się szczególnym zainteresowaniem. W efekcie we wrześniu zaprezentowaliśmy dwa pierwsze modele: jeden ozdobiony motywami miejskimi, a drugi nazwami miast.

Kubki posiadają kod QR prowadzący do interaktywnej mapy. Dzięki niemu można poznać bogatą historię Siergijewa Posada i, jeśli zajdzie taka potrzeba, zaplanować trasę spacerową. Otrzymaliśmy pozytywne opinie, które nie pozostały niezauważone w mieście, dlatego inicjatywa pucharowa będzie kontynuowana. Szklanka „Pokoloruj miasto” ukaże się w listopadzie 2024 roku, podobnie jak moja pierwsza autorska kolorowanka dla dzieci.

Czytaj także:

Gruzińskie kościoły i nowoczesny design: praca biura MARKA w dziedzinie rozwiązań kolorystycznych.

— A co z Twoimi pocztówkami?

— Pomysł zrodził się w 2018-2019 roku, kiedy zastanawiałem się nad sposobami zarabiania na spotkaniach offline. Prowadziłem wykłady, na których dzieliłem się wiedzą o tradycjach i historii różnych przedmiotów, takich jak radziecka „Niewalaszka” czy wynaleziony w Zagorsku toffi „Korowka”. Pocztówki, których używałam, stały się dla mnie rodzajem biletu wstępu: były niedrogie, ale pomogły mi sfinansować wydarzenia, w których organizację włożyłam mnóstwo wysiłku.

Jedna strona pocztówek przedstawiała lokalne zabytki, a druga zawierała informacje o nich wraz z kodem QR odsyłającym do ich historii. Moje pocztówki są obecnie dostępne w sklepach i kawiarniach w okolicy. Jednak jeszcze bardziej cieszy fakt, że pojawili się inni artyści, zainspirowani moim przykładem, i stworzyli własne oryginalne pamiątki.

Przeczytaj także:

„Świat sztuki” i korespondencja artystyczna z całego świata. Pocztówki wspierające Wspólnotę św. Eugenii.

Z czasem moje rysunki przekształciły się w naklejki. Wtedy zauważyłem, że zespół z Petersburga tworzy odznaki inspirowane elementami architektonicznymi. To skłoniło mnie do głębszego zgłębienia tematu, zebrania inspiracji i w rezultacie zaprojektowałem pierwszą odznakę w formie opaski, a następnie kilka kolekcji.

Obecnie dysponuję obrazami, pocztówkami, odznakami, naklejkami i mapami. Niedawno nabyłem metalowy brelok z herbem naszego miasta. W najbliższej przyszłości planuję wydać kolekcję koszulek. Staram się, aby moje produkty odzwierciedlały lokalne cechy, ale muszą być również atrakcyjne i interesujące dla klientów.

Mam całą kolekcję wariacji nazwy miasta w różnych stylach, od Nike po IKEA. Kolekcja ta została nawet udostępniona na stronie „Architectural Excesses”. Planuję wkrótce uruchomić linię koszulek.

— Twoja kolekcja zawiera książki i zdjęcia miasta. Które z tych przedmiotów są najbardziej wyjątkowe?

Zagłębiając się w historię Siergijewa Posada, odkrywałem ją nieustannie: natykając się na książki i źródła, odkrywałem coraz więcej informacji. W rezultacie zbudowałem małą bibliotekę, którą zdigitalizowałem i udostępniłem publicznie. Jestem pewien, że dla mieszkańców tego obszaru może się to wydawać dość obszerne.

Kolekcja Michaiła Siemionowa, zawierająca książki i ilustracje związane z Rosją XIX i XX wieku, jest tutaj prezentowana.

Za najbardziej unikatowy egzemplarz uważa się książkę o Zagorsku, wydaną w 1958 r. w ramach serii „Architektura miast ZSRR” przez architekta i restauratora Wiktora Baldina. W tej pracy autor przedstawia historię i ewolucję miasta, ale czyni to przez pryzmat epoki sowieckiej, przesiąkniętej ideami ateistycznymi i komunistycznymi.

Na naszym kanale Telegram znajdziesz jeszcze więcej fascynujących informacji o projektowaniu. Dołącz do nas!

Czytaj także:

• Podnieśmy Zasłona tajemnicy: kto zajmuje się renowacją zabytkowych drzwi i w jakim celu?
• „Szklane miasto”: kto bada przeszłość na nabrzeżach Newy
• Historia państwa na 38 pocztówkach: jak noworoczne zdjęcia uchwyciły kluczowe wydarzenia.
• Pietropawłowsk Kamczacki to miasto, w którym jaskrawe murale i typowe budynki z wielkiej płyty harmonijnie łączą się na tle marsjańskich krajobrazów.
• Trzydzieści plakatów poświęconych Iżewskowi. Rozmowa z projektantem Aleksandrem Czernawinem.