Polub i udostępnij: Wełniana „Meta-Ironia”

Zawartość:

Igor Kostrikov to 29-letni projektant z Jekaterynburga, który obecnie mieszka i pracuje w Moskwie. Jest założycielem marki odzieży dzianinowej „Metailoniya”. Od września 2020 roku Igor zajmuje się dzierganiem maszynowym, tworząc wyjątkowe swetry, szaliki, kamizelki i inne produkty z wysokiej jakości naturalnych materiałów. W jego pracach łączy się współczesne wzornictwo z tradycyjnymi technikami dziewiarskimi, dzięki czemu każdy element jest wyjątkowy i stylowy. Marka Metaironia dąży do oferowania konsumentom nie tylko pięknych, ale także przyjaznych dla środowiska ubrań, które podkreślają indywidualność każdej osoby.

Termin „metaironia” powstał, gdy zaczęłam robić na drutach. Znalazłam się w otoczeniu kobiet pasjonujących się tym hobby, które nigdy nie przepuściły okazji, żeby się ze mnie pośmiać, prawdopodobnie dlatego, że nie były przyzwyczajone do widoku dwumetrowego młodzieńca przy maszynie dziewiarskiej.

Igor na własną rękę Igor zarządza wszystkimi aspektami swojej firmy: od projektowania i wyboru włóczki, przez zakupy, degustację, dzierganie, szycie, fotografię, pakowanie, zarządzanie mediami społecznościowymi, aż po sprzedaż. To jego pierwsza firma, a przez lata zdobył cenne doświadczenie i zbudował lojalną grupę klientów. Wraz z rozwojem firmy Igor dostrzega potrzebę zbudowania w pełni rozwiniętego zespołu, aby zwiększyć wydajność i rozszerzyć możliwości.

Używam maszyny półprzemysłowej wyprodukowanej w 1997 roku, co oznacza, że ​​ma ona 24 lata. Mam tylko jedną maszynę, która odpowiada za rozplatanie wszystkich produktów. Mamy magazyn przędzy i magazyn wyrobów gotowych w jednym miejscu, a także małą szwalnię, gdzie poszczególne części są przetwarzane w gotowe produkty. W przyszłości planuję zorganizować przestrzeń filmową, a także stworzyć warsztaty prania i suszenia oraz unowocześnić produkcję.

Igor zainteresował się robótkami na drutach w latach 2014-2015. Zauważył, że dzianiny to gatunek raczej konserwatywny, zdominowany przez tradycyjne wzory, takie jak jelenie i diamenty, a współczesne projekty są rzadkością. Jeśli udało się znaleźć designerski sweter, zazwyczaj pochodził on od marek takich jak Raf Simons lub był wykonany z mieszanki akrylu i wełny.

Kupiłem starą ręczną maszynę dziewiarską z 1974 roku i zacząłem zgłębiać jej możliwości. Miałem nadzieję, że proces będzie prosty, ale w praktyce wszystko okazało się znacznie bardziej skomplikowane. W rezultacie, nie opanowawszy techniki dziania, sprzedałem maszynę, myśląc: „Dobrze, że chociaż spróbowałem”. Kilka lat później przeprowadziłem się do Moskwy i doświadczyłem wypalenia zawodowego. Przez prawie 10 lat pracowałem jako copywriter, tworząc pomysły na kampanie reklamowe, hasła i scenariusze. To skłoniło mnie do ponownego przemyślenia tematu dziergania. Tym razem znalazłem 4-miesięczny kurs online i z powodzeniem go ukończyłem. Następnie kupiłem podobną maszynę dziewiarską i zacząłem ćwiczyć dzierganie.

Igor rozpoczął swoją twórczość od zrobienia na drutach szalika z napisem „Nie wstrzykuję”, co tak naprawdę było żartem, ponieważ sam sobie wstrzyknął. Używając ręcznej maszyny dziewiarskiej bez sterowania komputerowego, stworzył jeden szalik w ciągu około tygodnia, pracując wieczorami. Jednak jego hobby szybko zyskało popularność, a Igor zaczął otrzymywać zamówienia na dziergane rzeczy. Moją główną zasadą jest, że fabuła musi wywoływać uśmiech. W swojej praktyce projektowej wykorzystuję każdy żart, jaki przyjdzie mi do głowy. Moje doświadczenie w copywritingu pomaga mi tworzyć efektowne napisy, ale obecnie skupiam się na wizualnej komunikacji idei, a nie tylko na tekście. Dążę do znalezienia harmonii między estetyką produktu a jego zdolnością do wywołania wyraźnej reakcji u odbiorcy. Jestem w stanie tworzyć unikalne projekty niemal każdego dnia i bezpośrednio angażować odbiorców, co jest niemożliwe we współpracy z fabrykami dzianin. Pozwala mi to elastyczniej dostosowywać się do wymagań rynku i preferencji klientów, zapewniając świeżość i oryginalność każdego nowego projektu.

Igor realizuje projekt upcyklingu, w ramach którego tworzy bluzki z Resztki z produkcji tekstyliów. Jego praca koncentruje się na redukcji odpadów i zrównoważonym rozwoju środowiska, dzięki czemu jego produkty są nie tylko stylowe, ale i ekologiczne. Wykorzystując resztki materiałów, Igor przyczynia się do ochrony środowiska i promuje odpowiedzialną konsumpcję.Każdy sweter pozostawia po sobie około 100–150 gramów wysokiej jakości włoskiej wełny i bawełny, które zazwyczaj trafiają do kosza. Początkowo nie chciałam wyrzucać tych skrawków, ponieważ przemysł modowy jest jednym z największych źródeł globalnych odpadów. Razem z przyjaciółką postanowiłyśmy stworzyć z nich serię letnich topów. Planuję wkrótce wprowadzić wersję zimową – rękawiczki. Jestem również otwarta na współpracę z projektami upcyklingowymi, ponieważ skrawki regularnie się tam pojawiają i mogą stać się podstawą nowych, kreatywnych projektów. To ogromne pole do twórczej ekspresji, na którą brakuje mi czasu i środków.

Drodzy czytelnicy, zwróćcie uwagę na produkcję dóbr materialnych. Nie handlujcie abstrakcyjnymi koncepcjami i produktami niewidzialnymi. Moje doświadczenie w reklamie pokazuje, że nawet najgenialniejsze pomysły mogą zostać wypaczone przez niekompetentnych klientów. To, co sam stworzysz, będzie dokładnie takie, jak zamierzałeś. Twórz wyjątkowe i wysokiej jakości produkty fizyczne, które odzwierciedlają Twoją osobowość i wizję.