Relacja z wystawy Recycle Group w Winzavodzie

Spis treści:

• Czerwony warsztat: Nowe spojrzenie na klasykę
• Biały warsztat: Percepcja maszynowa
• Duże magazyny wina: Wirtualne światy

Wystawa Recycle Group „Nowa Natura” jest prezentowana w Centrum Sztuki Współczesnej Winzavod w Moskwie do połowy marca. Projekt ten został po raz pierwszy zaprezentowany tego lata w Maneżu w Petersburgu, ale moskiewska wystawa wnosi nową dramaturgię i interpretację. Odwiedziliśmy wystawę i chętnie podzielimy się z Wami naszymi wrażeniami.

Wystawa zatytułowana „Nowa natura” poświęcona jest ukazaniu świata przekształconego przez nowe technologie i odzwierciedla ludzkie myślenie w erze informacji. Prezentowana jest w trzech salach: Czerwonej Pracowni, Białej Pracowni i Dużej Piwnicy Win. Zaleca się rozpoczęcie zwiedzania od parteru budynku głównego, aby w pełni zanurzyć się w koncepcji wystawy i docenić jej głębię tematyczną.

Czerwona Pracownia: Nowe spojrzenie na klasykę

Centralnym elementem sali jest krzyż, który rozciąga się niemal na całej długości podłogi i jest obramowany lekkimi łukami z trójlistnymi arkadami. Ażurowa dekoracja łuków nawiązuje do gotyckich kościołów, a czarny krzyż odzwierciedla plan klasycznej średniowiecznej bazyliki. Ta kompozycja architektoniczna podkreśla harmonię światła i cienia, tworząc wyjątkową atmosferę, która przyciąga uwagę i wywołuje głębokie refleksje na temat duchowości i historii.

Początkowo trudno zauważyć, że instalacja składa się z cienkich, karbowanych rur, mających chronić kable elektryczne po ich ułożeniu. Konstrukcję dopełnia portal wykonany z tego samego materiału, który wiernie odtwarza schodkowe formy średniowiecznych wejść do kościołów. Portal zdobią rzeźby, ale zamiast tradycyjnych wizerunków świętych, zwiedzających witają mroczne postacie przypominające dementorów – bez twarzy, wiszące w powietrzu bez podpór. Tworzy to niesamowitą atmosferę. Cała kompozycja robi silne wrażenie i skłania do głębokiej refleksji nad kontrastem między światłem a ciemnością.

Za portalem znajduje się ołtarz, oświetlony świetlówkami, w którym skupia się kwintesencja człowieka przyszłości. Dzieli się on na dwie części: realną i wirtualną. Jedna istnieje w świecie fizycznym, a druga w przestrzeni cyfrowej. Oba aspekty zostały opracowane na podstawie tekstu „Warunki korzystania” — głównego dokumentu określającego prawa i obowiązki osoby cyfrowej.

Drugim godnym uwagi eksponatem w tej sali jest znany projekt Recycle Group z sarkofagami wykonanymi w formie dużych pojemników na śmieci. O ile w przeszłości religia stanowiła fundament ludzkiej egzystencji, a na sarkofagach zmarłych przedstawiano historie biblijne, o tyle we współczesnym świecie konsumpcja stała się religią. Sceny te odzwierciedlają ostatnie chwile życia homo virtualis, który po śmierci zostanie pochowany z iPhonem w dłoni. Projekt ten stawia ważne pytania dotyczące wartości i priorytetów współczesnego społeczeństwa w dobie cyfryzacji i konsumpcjonizmu.Wystawa w tej sali na nowo interpretuje sztukę klasyczną w kontekście digitalizacji współczesnego społeczeństwa. Starożytne popiersia zostały przekształcone dzięki dodaniu logo mediów społecznościowych, a Laokoona, zamiast węży, otaczają druty. Epickie płaskorzeźby, niegdyś przedstawiające bohaterów bitewnych, są teraz wypełnione wojownikami wirtualnej rzeczywistości. Instalacja „Open Code” zawiera kompozycje ciał, które wydają się niekompletne – nie wszystkie fragmenty zostały załadowane, a dziury są widoczne wszędzie. Być może te luki zostaną w przyszłości wypełnione, ale zawarte w nich informacje mogą zostać utracone na zawsze. Wystawa podkreśla interakcję sztuki i technologii, kwestionując tradycyjne pojęcia dziedzictwa i jego ochrony w dobie zmian cyfrowych.

Wychodząc z sali wystawowej, odczuwa się mieszane uczucia: solidność metod i obrazów przeczy ulotności obecnych trendów. iPhone 5 w pracy „Sarcophagus 1” z 2017 roku już wygląda na przestarzały. Sztuka dążąca do progresywności dezaktualizuje się szybciej, niż jest w stanie dotrzeć do odbiorcy. To, co powinno pozostać aktualne przez wieki, jak greckie symbole i splendor średniowiecza, do którego porównuje się tę sztukę, może zostać przyćmione w ciągu zaledwie dwóch dekad. Choć zrozumienie sztuki przeszłości wymaga znajomości monumentalnych wydarzeń i śladów stuleci, przewodnik po sztuce współczesnej zawiera długie listy znikniętych marek, fuzji i przeprojektowań, których żywotność w skali historii mierzona jest w sekundach.

Biała Pracownia: Percepcja Maszyn

To pomieszczenie łagodzi poczucie zagubienia dzięki mniejszej pojemności, lżejszej atmosferze i uproszczonemu projektowi. Artyści zgłębiają tu temat inteligencji komputerowej, prezentowanej jako niezależny byt zdolny do uzupełnienia inteligencji ludzkiej. Przestrzeń ta promuje głęboką refleksję nad interakcją technologii i ludzkiej świadomości, podkreślając znaczenie symbiozy między sztuczną i naturalną inteligencją.

Na wystawie „Punkt” widz napotyka unikalny obiekt ilustrujący zasady widzenia anamorficznego. Po wejściu do sali widzi jedynie pusty, czarny ekran. Jednak zmieniając kąt widzenia, zaczyna dostrzegać, jak ten ekran przekształca się w reflektor, który wydobywa fragmenty czarnej kuli znajdującej się za ekranem. Ta interaktywna praca tworzy wrażenie głębi i pozwala na eksplorację granic percepcji, podkreślając relację między widzem a obiektem sztuki.

Z bliska obiekt nabiera perspektywy i głębi. Instalacja jest wykonana niemal w całości w formacie analogowym – oświetlona jest tylko wewnętrzna część ekranu, na którą nakładane są cienkie ogniwa paneli elewacyjnych. Te wąskie, kwadratowe rurki zbiegają się w perspektywie, a ich krawędzie zasłaniają znaczną część rysunku, tworząc iluzję optyczną. Takie podejście pozwala widzowi na nowe spojrzenie na dzieło, zanurzając go w świecie efektów wizualnych i niekonwencjonalnej percepcji przestrzeni.

Centralnym elementem wystawy jest wielkoformatowe, metaliczne jezioro, na którego powierzchni odbija się jasny łuk złożony z migających serwerów. Ta interakcja między łukiem a jego odbiciem w metalicznym jeziorze tworzy symbol „Zero”, który reprezentuje początek i koniec wszelkiego istnienia. Ten projekt artystyczny podkreśla wzajemne powiązania technologii i filozofii, zapraszając widzów do refleksji nad naturą bytu i światem cyfrowym.

Jezioro, usiane inskrypcjami, przedstawia wyniki analizy odbić na jego powierzchni przez system sztucznej inteligencji. Ten wyjątkowy krajobraz obramowany jest dwoma obrazami z dyptyku „Zero Coordinate”, które również poświęcone są postrzeganiu świata rzeczywistego przez pryzmat wizji maszynowej, ale z naciskiem na przetwarzanie naturalnych krajobrazów. W przypadku błędów w analizie program przypisuje przetworzonej lokalizacji „współrzędną zerową”, odpowiadającą punktowi na Oceanie Atlantyckim. Zachód i wschód słońca na tych współrzędnych tworzą tzw. „krajobraz poziomu zerowego”, tworząc głęboką więź między sztuczną inteligencją a naturą.

Po interakcji z panelami siatki „Warstwy zerowa”, znanej projektantom jako warstwa tła w Photoshopie, widz znajduje się przed dwojgiem drzwi. Przesyłając własne zdjęcia za pośrednictwem specjalnej aplikacji, otrzymuje on możliwość otrzymania prognozy od sztucznej inteligencji. Program analizuje przesłane obrazy za pomocą algorytmów widzenia komputerowego i generuje prognozę. Widz decyduje, czy ta prognoza będzie pozytywna, czy negatywna. Jak w „Matrixie”: wybierz między niebieskimi a czerwonymi drzwiami.

Duży Magazyn Win: Wirtualne Światy

Aby kontynuować zwiedzanie, należy zabrać ubrania z szatni i udać się do Dużego Magazynu Win, który znajduje się tuż za rogiem. To właśnie tam zaczyna się najbardziej niezwykła rzecz: po mroźnej Moskwie znajdujesz się w cudownym lesie. Ta część wystawy jest niewątpliwie najciekawsza i można ją wyróżnić jako centralną. W przeciwieństwie do poprzednich hal, mniej skupia się ona na szybko starzejących się technologiach, a bardziej na globalnych problemach ludzkiej egzystencji i informacji w erze cyfrowej. Takie podejście pozwala na głębsze zrozumienie interakcji człowieka z otaczającym go światem i jego miejsca w rzeczywistości cyfrowej.

Bajkowy las instalacji „Las Wygasłych Linków” przypomina splątany labirynt dżungli. Adresy internetowe tworzą fakturę i wzór na dużych liściach masywnych roślin, tworząc atmosferę, w której można wędrować bez końca. To analogiczne do tego, jak gubimy się w sieci, podążając za linkami, które, jak wiele stron internetowych, szybko tracą aktualność. W tym lesie można natknąć się na imponujące pnie martwych drzew, ale zamiast słojów przyrostowych, pokryte są one słojami sieci neuronowych. Te prehistoryczne pnie emitują sygnały muzyczne, po prostu przesuwając po nich dłonią. Instalacja pozwala widzowi zanurzyć się w wyjątkowym doświadczeniu interakcji z technologią i naturą, podkreślając kruchość i tymczasowość cyfrowego świata.

W sercu lasu znajduje się instalacja „Closed Systems” – tryptyk składający się z trzech dużych zer. Zera te tworzą grupy postaci eksplorujących wirtualną rzeczywistość. Kompozycja zawiera aluzje do nimf leśnych bawiących się wśród gałęzi, a także nawiązania do słynnego dzieła Matisse'a „Taniec”. Postacie, oplecione kablami i podłączone do internetu, są oświetlane przez ciągle zmieniające się kolory reflektorów, co tworzy wrażenie migoczących światełek, które wabią podróżników do zaczarowanego lasu: „Dołącz do nas, zrelaksuj się”. Jednak zakończenie tej historii jest często smutne, jak dobrze wiemy. Ta instalacja porusza ważne kwestie dotyczące interakcji człowieka z technologią i naturą, zmuszając widza do zastanowienia się nad konsekwencjami swoich wyborów.

Niewielkie boczne sale poświęcone są rzeczywistości rozszerzonej, gdzie ciała wirtualnych grzeszników uwięzione są w masywnych blokach lodu. W przeciwieństwie do książki Dantego, gdzie zdrajcy uwięzieni są w lodzie, instalacja „Block Content” przedstawia tych, którzy zdradzili rzeczywistość, fascynując się wirtualnymi światami. Zwiedzający mogą zobaczyć te postacie na ekranach smartfonów za pomocą specjalnej aplikacji. To unikalne połączenie sztuki i technologii pozwala na głębsze zrozumienie konsekwencji zanurzenia się w cyfrowej rzeczywistości.

Kolejną dedykacją dla cyfrowych mieszkańców jest instalacja AR „Human Template”. Gdy skierujesz smartfon na złożone schematy blokowe na pomniku, na ekranie pojawiają się obrazy tych, którzy na zawsze porzucili prawdziwe życie. Wśród nich są „Instagramerzy” i „Facebookowicze” – wszystko, co po nich pozostaje, to impulsy elektryczne przesyłane za pośrednictwem mediów społecznościowych. Instalacja ta stawia pytania o wpływ technologii na relacje międzyludzkie i tożsamość we współczesnym świecie.

Gdy tylko wyjdziesz na zewnątrz, staje się oczywiste, że wystawa została zrealizowana z wysokim poziomem kunsztu, choć wrażenie, jakie pozostawia, jest niejednoznaczne. Sztuka przez wieki pełniła dwie kluczowe funkcje: albo badała otaczający nas świat, albo badała samą siebie. Pod tym względem wystawa „Recycle” jest przykładem udanej eksploracji rzeczywistości. Projekt „New Nature” to głębokie zanurzenie we współczesnej rzeczywistości, w którym artyści wykorzystują najnowocześniejsze narzędzia i technologie, aby tworzyć unikalne dzieła, które prowokują widzów do refleksji nad naturą i naszymi interakcjami z nią. Kwestia długowieczności sztuki jest kontrowersyjna. W 1991 roku Wiktor Pielewin opublikował książkę „Książę Gosplanu”, opartą na popularnej grze komputerowej „Książę Persji”. Dzieło to może być jednak trudne do zrozumienia dla pokolenia milenialsów, ponieważ nie znają oni kultowej gry i mają ograniczone pojęcie pojęcia „gosplanu”. Warto zatem zastanowić się, jak trudno będzie przyszłym pokoleniom interpretować dzieła artystów takich jak Recycle Group. Zgłębianie kulturowych i historycznych kontekstów, w których powstaje sztuka, jest kluczowe dla zrozumienia jej znaczenia i przyszłej aktualności.

Facebook, który stał się symbolem ery cyfrowej, niedawno przekształcił się w Meta, odzwierciedlając pragnienie nowej wizji interakcji społecznych. Jednak wielu użytkowników zaczyna porzucać tę platformę w poszukiwaniu bardziej nowoczesnych i istotnych sieci społecznościowych. Sztuka, która dziś dąży do awangardowej nowoczesności i wykorzystywania współczesnej symboliki, może nabrać zupełnie innego znaczenia za kilka dekad. To, co obecnie wydaje się innowacyjne, może stać się przestarzałe i zapomniane, podkreślając cykliczną naturę percepcji i wartości w świecie sztuki.

Wystawa oferuje wiele okazji do refleksji i wrażeń. Technologia rozwija się w niesamowitym tempie, a prace Recycle Group należy postrzegać w obecnym kontekście. Ten kontekst to „tu i teraz”. Nie przegap okazji, aby zobaczyć wyjątkowe dzieła sztuki i zrozumieć ich znaczenie we współczesnym świecie.

Wystawa „Nowa Natura” będzie prezentowana w Winzawodzie do 13 marca. Miejsce: ul. Syromiatniczeski 4, budynek 1/8. Nie przegap okazji, aby zobaczyć wyjątkowe dzieła i zanurzyć się w świecie sztuki współczesnej.

Dowiedz się więcej o innych ekscytujących wystawach w Moskwie, Petersburgu i Jekaterynburgu w naszym przeglądzie. Będziemy Cię informować na bieżąco o wydarzeniach kulturalnych, które warto odwiedzić w tych głównych miastach Rosji. Nie przegap okazji, aby odkryć nowe wystawy, wystawy sztuki współczesnej i wydarzenia kulturalne. Przeczytaj nasz przegląd, aby być na bieżąco ze wszystkimi ekscytującymi wydarzeniami w świecie sztuki.

Dowiedz się więcej o innych ekscytujących wystawach w Moskwie, Petersburgu i Jekaterynburgu w naszym najnowszym przeglądzie. Zebraliśmy informacje o najciekawszych wydarzeniach ze świata sztuki i kultury, abyś nie przegapił ważnych wydarzeń w tych miastach.