Wszystko, co musisz wiedzieć o modernizmie we współczesnych wnętrzach

Spis treści:

• Historia stylu
• Co jest charakterystycznego dla secesji? Jak rozpoznać secesję w budynku?
• Cechy stylu secesyjnego we wnętrzach mieszkań
• Wnętrza pokojów w stylu secesyjnym
• Wnętrza loftowe, IKEA i secesyjne

Secesja to ruch, który wprowadził nowy język estetyczny do sztuki i designu. W przeciwieństwie do poprzednich stylów, które kładły nacisk na zestaw określonych elementów, w secesji kluczową rolę odgrywa idea. Idea Nowej Sztuki, czyli Secesji, stała się podstawą do ukształtowania się jednolitego, globalnego stylu. Secesja dąży do harmonii między funkcją a formą, podkreślając piękno każdego elementu. Styl ten wywarł znaczący wpływ na architekturę, malarstwo, grafikę i sztuki dekoracyjne, wprowadzając elementy natury i formy organiczne. Secesja nadal jest istotna i pożądana we współczesnym designie.

Główna koncepcja secesji z powodzeniem rozwinęła się w oparciu o postęp technologiczny. W tym czasie pojawiły się nowe materiały budowlane, takie jak konstrukcje metalowe i żelbet, co znacznie uprościło proces budowy. Również tradycyjne materiały, takie jak szkło i ceramika, stały się bardziej dostępne dzięki nowym technologiom. Istotną ideą secesji było dążenie do tego, by nie ukrywać rozwiązań konstrukcyjnych, lecz wręcz przeciwnie, by je ukazać, włączając je w ogólną kompozycję budynku. Takie podejście przyczyniło się do powstania unikatowych form architektonicznych, które do dziś inspirują współczesnych architektów. Secesja to epoka charakteryzująca się ogromną różnorodnością, a dzieła sztuki powstałe w tym okresie często prezentują znacząco odmienne style i formy. Każde dzieło odzwierciedla unikalne cechy i idee charakterystyczne dla danej epoki, co czyni secesję interesującym i wielowymiarowym nurtem w sztuce. Styl, który w różnych krajach nosił różne nazwy, odzwierciedla jeden nurt artystyczny. W Austrii nazywa się go „secesją”, w USA „Tiffany”, we Francji „Art Nouveau”, w Niemczech „Jugendstil”, w Belgii „stylem lat dwudziestych”, w Anglii „stylem nowoczesnym”, we Włoszech „stylem wolności”, a w Szwajcarii „stylem świerkowym”. Pomimo różnorodności terminów, wszystkie te nazwy łączy wspólna filozofia, która podkreśla harmonię natury i sztuki, a także dążenie do wolności estetycznej i innowacji w projektowaniu.

Nowoczesna architektura wprowadziła nowe budynki charakteryzujące się dużymi oknami i klatkami schodowymi, które stały się głównymi elementami projektu. Ta koncepcja architektoniczna harmonijnie łączy żelbetowe, szklane i ceramiczne okładziny, nadając im niepowtarzalny wygląd. Dbałość o dekoracyjność wyraża się w złożonych, płynnych formach i liniach. Ciekawą innowacją było zastosowanie asymetrii, wcześniej unikanej przez architektów, która nadaje budynkom oryginalność i nowość.

Styl secesyjny wywarł znaczący wpływ na architekturę zarówno w budownictwie prywatnym, jak i publicznym. W rezultacie na całym świecie widzimy wiele modernistycznych dworców kolejowych, apartamentowców, szpitali i stacji metra. Architekci zaczęli stosować nowe podejście do projektowania, koncentrując się na wnętrzach budynków, a nie na ich zewnętrzu. Pozwoliło im to optymalnie zaaranżować przestrzenie wewnętrzne w zależności od ich przeznaczenia funkcjonalnego. Tak narodziło się współczesne rozumienie architektury wnętrz, które ewoluuje do dziś.

Historia stylu

Secesja, jako styl artystyczny, pojawiła się pod koniec lat 80. XIX wieku i przestała istnieć wraz z wybuchem I wojny światowej w 1914 roku. Pod koniec XIX wieku zarówno Europa, jak i Ameryka miały stosunkowo stabilną gospodarkę, co pozwoliło ludziom zwracać uwagę na estetykę i piękno. Jednym z ważnych prekursorów secesji był ruch Arts and Crafts, który narodził się w Anglii pod koniec XIX wieku. Za jego założycieli uważa się Johna Ruskina i Williama Morrisa, którzy argumentowali, że towary produkowane masowo są znacznie gorsze pod względem jakości i walorów estetycznych od produktów wytwarzanych ręcznie. Ruch ten był odpowiedzią artystów na wyzwania rewolucji przemysłowej, podkreślając wartość tradycyjnej sztuki i rzemiosła. Secesja przejęła idee tego nurtu, dążąc do harmonii między formą a funkcją oraz tworzenia unikatowych i ekspresyjnych dzieł sztuki.

Główną ideą Williama Morrisa było odrodzenie tradycji rzemieślniczych, co miało poprawić warunki życia ubogiej ludności Anglii. Jednak produkty wytwarzane przez Morris & Co były dostępne tylko dla wąskiego kręgu odbiorców. Mimo to Morris & Co. Co. nadal produkuje tapety, utrzymując jednocześnie wysokie standardy jakości i dbałość o szczegóły, będące nieodłączną częścią filozofii Morrisa.

W 1888 roku francusko-niemiecki biznesmen Siegfried Bing założył miesięcznik Le Japon artistique, co można przetłumaczyć jako „Artystyczna Japonia”. Czasopismo to stało się platformą publikacji japońskich grafik i odegrało ważną rolę w kształtowaniu zainteresowania europejskich artystów sztuką japońską. Wpływu tej publikacji na rozwój sztuki europejskiej nie sposób przecenić, gdyż przyczyniła się ona do upowszechnienia japońskiej estetyki i technik, inspirując niezliczonych artystów do tworzenia nowych dzieł. „Le Japon artistique” stała się ważnym ogniwem łączącym Wschód z Zachodem, ukazując europejskim czytelnikom bogactwo japońskiej kultury i dziedzictwa artystycznego.

W grudniu 1895 roku w Paryżu otwarto słynną galerię „Dom Nowej Sztuki” (Maison de l’Art Nouveau) pod kierownictwem Siegfrieda Binga. Galeria stała się ważnym miejscem ekspozycji ceramiki i szkła, a także mebli i tkanin, stworzonych przez warsztat Williama Morrisa. Prezentowano tu biżuterię takich mistrzów jak Émile Gallé i René Lalique, a także obrazy znanych artystów, w tym Pierre'a Bonnarda, Henri de Toulouse-Lautreca i Edvarda Muncha. Dzieła Auguste'a Rodina również zajmowały ważne miejsce w kolekcji, podkreślając różnorodność i bogactwo dziedzictwa artystycznego prezentowanego w tej wyjątkowej galerii. Wystawy miały na celu przeciwdziałanie eklektyzmowi i złemu gustowi w paryskiej architekturze, o czym wspominano w materiałach promocyjnych. To właśnie w tym kontekście narodziła się główna idea secesji – transformacja życia poprzez sztukę. To podejście stało się podstawą powstania unikatowych dzieł, które nie tylko zdobiły miasto, ale także wpływały na postrzeganie estetyki i funkcjonalności w życiu codziennym. Secesja dążyła do harmonii między formą a treścią, co uczyniło ją ważnym etapem w rozwoju kultury i architektury.

Jakie są cechy secesji? Jak spojrzeć na budynek i rozpoznać w nim secesję?

Pierwszym budynkiem wzniesionym w stylu secesyjnym był Tassel Mansion, zaprojektowany przez architekta Victora Hortha. Budowa tej unikalnej budowli architektonicznej została ukończona w 1894 roku. Tassel Mansion jest wyrazistym przykładem modernistycznego podejścia do architektury, charakteryzującego się wyrafinowanymi formami, elementami dekoracyjnymi i harmonią z otoczeniem. Ten zabytek nie tylko przyciąga uwagę swoją estetyką, ale ma również istotne znaczenie historyczne dla rozwoju architektury pod koniec XIX wieku.

Główną cechą tego Fasada budynku charakteryzuje się wyraźnie widocznymi metalowymi nadprożami i łukowymi otworami okiennymi. Schody w tym projekcie architektonicznym pełnią nie tylko funkcję funkcjonalną, ale i ozdobną. W przeciwieństwie do wielu poprzednich epok, w których architekci starali się je ukryć, tutaj stanowią one centralny punkt wnętrza. Poręcze schodów zdobią kute metalowe ornamenty przypominające pnącza. Ta dynamiczna sylwetka, uzupełniona motywami kwiatowymi, tworzy efekt przypominający trzask bicza. To właśnie ta ekspresyjna dynamika staje się jasną i rozpoznawalną cechą stylu Art Nouveau.

Dzieła Victora Horty stały się źródłem inspiracji dla Francuski architekt Hector-Germain Guimard, który wykorzystał ich pomysły w projekcie naziemnych pawilonów paryskiego metra. Budowa metra, która trwała od 1898 do 1904 roku, charakteryzuje się charakterystycznymi cechami stylu secesyjnego, w którym metalowe konstrukcje nie są ukryte, ale raczej organicznie wtapiają się w ogólną kompozycję. Guimard opracował unikalną czcionkę secesyjną dla naziemnych pawilonów metra, podkreślając swoją dbałość o szczegóły i zaangażowanie w estetykę. Te elementy sprawiły, że paryskie metro jest nie tylko funkcjonalne, ale także atrakcyjne wizualnie, przyciągając turystów i architektów z całego świata. W Hiszpanii wybitnym przedstawicielem architektury secesyjnej jest architekt Antoni Gaudí. Jego dzieła są wypełnione formami kwiatowymi i płynnymi liniami, co czyni je wyjątkowymi. Za najważniejsze dzieło Gaudiego uważa się katedrę Sagrada Familia, która harmonijnie łączy elementy secesji i gotyku fantastycznego. Katedra ta przypomina zamek zbudowany z mokrego piasku na brzegu morza, z ziarenkami piasku rozsypującymi się między palcami. Sagrada Familia stała się nie tylko architektoniczną ikoną Barcelony, ale także symbolem całego ruchu modernistycznego w Hiszpanii.

W Rosji, Można tu znaleźć wiele budynków w stylu secesyjnym. Jednym z charakterystycznych przykładów w Moskwie jest Pałac Riabuszynski, zaprojektowany przez architekta Fiodora Szechtela. Obecnie w budynku mieści się Muzeum Domu Maksyma Gorkiego, przyciągające zarówno turystów, jak i miłośników architektury. Secesja, charakteryzująca się wyrafinowanymi formami i elementami dekoracyjnymi, stała się ważną częścią rosyjskiego dziedzictwa architektonicznego, a dwór Riabuszyńskiego jest doskonałym przykładem tego stylu.

Arcydzieła architektury epoki secesji łączy harmonijna kompozycja wszystkich rozwiązań projektowych. Styl ten charakteryzuje się dążeniem do jedności formy i funkcji, co pozwala na tworzenie unikatowych budynków, wyróżniających się estetyką i funkcjonalnością. Secesja podkreśla wagę każdego detalu, gdzie elementy konstrukcyjne nie tylko spełniają swoje zadanie, ale stają się również istotnym elementem wizualnego odbioru architektury. Takie podejście tworzy holistyczny obraz, który wciąż inspiruje architektów i projektantów na całym świecie.

Cechy secesji we wnętrzach apartamentów

Estetyka stała się ważnym aspektem dla twórców jego czasów. Belgijski architekt Henri van de Velde wykazał się talentem, tworząc nie tylko fasady i rozwiązania konstrukcyjne budynków, ale także elementy wnętrz, takie jak meble, oświetlenie i klamki. Jego podejście do projektowania odzwierciedlało ideę jedności sztuki i funkcjonalności, co czyniło jego prace wyjątkowymi i niezapomnianymi.

Architekt doprowadził swoje modernistyczne idee do granic możliwości, tworząc ubrania dla mieszkańców domu tak, aby ich wygląd nie zaburzał harmonii jego idealnego wnętrza.

Tkaniny i tapety odgrywają kluczową rolę we wnętrzach secesyjnych. Dominujące tony tapet w tym stylu to stonowane barwy, takie jak biel, beż i karmel. W secesji brakuje jasnych akcentów, a przejścia między elementami wnętrza charakteryzują się miękkością i spokojem. Tapety mogą być jednak bogato zdobione wzorami, często z motywami kwiatowymi, co nadaje przestrzeni elegancji i wyrafinowania. Wnętrza secesyjne tworzą atmosferę komfortu i harmonii, podkreślając piękno naturalnych materiałów i wdzięczne formy.

Secesja wyróżnia się dbałością o każdy szczegół, podkreślając znaczenie nawet najdrobniejszych elementów, takich jak klamki czy lampy stołowe. Styl ten kładzie nacisk na harmonię i estetykę, gdzie każdy detal odgrywa znaczącą rolę w ogólnym postrzeganiu przestrzeni. W secesji żaden obiekt nie jest nieistotny; każdy element projektu jest starannie przemyślany i funkcjonalny. Secesja zaoferowała nowe spojrzenie na oświetlenie wnętrz. Przede wszystkim powiększono okna, a witraże zyskały na popularności. Ponadto oświetlenie sufitowe zaczęło być powszechnie stosowane w pomieszczeniach mieszkalnych, znacząco zmieniając postrzeganie przestrzeni. Lampy stołowe również zyskały na znaczeniu jako elementy wystroju. Te innowacje sprawiły, że mieszkania stały się jaśniejsze i bardziej przytulne, a masowa elektryfikacja odegrała kluczową rolę w rozwoju secesji. Warto zwrócić uwagę na prace francuskiego ceramika Émile'a Gallé i amerykańskiego artysty Louisa Comforta Tiffany'ego, syna założyciela słynnego domu jubilerskiego, Charlesa Louisa Tiffany'ego. Dzieła Gallé'a wyróżniają się wyrafinowanym wzornictwem i kunsztem wykonania, a Tiffany zasłynął dzięki swoim unikatowym witrażom i przedmiotom wyposażenia wnętrz. Obaj mistrzowie wywarli znaczący wpływ na rozwój sztuki dekoracyjnej i nadal inspirują współczesnych artystów i projektantów. Ich dziedzictwo jest cenione nie tylko ze względu na wartość artystyczną, ale także za wkład w rozwój ceramiki i szkła, który do dziś pozostaje aktualny i pożądany.

Styl secesyjny charakteryzuje się jednolitością i harmonią, co sprawiło, że popularne stały się zestawy mebli idealnie wpasowujące się do wnętrza. W klasycznej secesji szczególną uwagę poświęcano meblom jadalnianym, często ustawianym wokół kredensu lub bufetu. Meble tworzyły spójną całość z ogólnym charakterem przestrzeni mieszkalnej, zgodnie z fundamentalnymi zasadami secesji. Gładkie i miękkie linie, zaokrąglone otwory drzwiowe, skomplikowane sklepienia łukowe lub kopułowe, asymetria oraz zastosowanie bogatych materiałów dekoracyjnych, rzeźbionego i giętego drewna – wszystkie te elementy stały się charakterystyczne dla autentycznej secesji z początku XX wieku. Takie podejście do projektowania wnętrz zapewniało nie tylko walory estetyczne, ale także funkcjonalność, tworząc przytulną atmosferę w każdym domu.

Wnętrza pokojów w stylu secesyjnym

Styl secesyjny, choć krótkotrwały, powstał na początku XX wieku, nadal wywiera znaczący wpływ na nowoczesny design. Wraz z jej zanikiem w czasie I wojny światowej, stosowanie czystej secesji we wnętrzach praktycznie zanikło. Niemniej jednak idee i zasady tego stylu nie straciły na aktualności. Secesja stała się inspiracją dla wielu współczesnych trendów w aranżacji wnętrz, a projektanci nadal czerpią z jej estetyki, dostosowując ją do współczesnych realiów. Elementy secesji, takie jak płynne linie, organiczne kształty i nacisk na artystyczny design, pozostają popularne i pożądane w różnych wnętrzach.

W latach sześćdziesiątych W XX wieku narodził się styl mid-century modern, łączący ironię z wartościami secesji. Charakteryzuje się on czystymi, płynnymi liniami, naturalnymi formami i subtelną ornamentyką, a jednocześnie kładzie nacisk na funkcjonalność. W przeciwieństwie do klasycznego modernizmu, mid-century modern odrzuca nadmiar dekoracji i stawia na masową produkcję. Styl ten wprowadził również do designu prostokątne kształty, co czyni go wyjątkowym i współczesnym. Mid-century modern jest często określany jako dojrzały modernizm. Wnętrza w tym stylu charakteryzują się otwartymi planami, przestronnymi przestrzeniami i dużymi oknami, które tworzą harmonijne połączenie między przestrzenią wewnętrzną i zewnętrzną. Styl ten kładzie nacisk na funkcjonalność i minimalizm, oferując eleganckie linie i ciepłe, naturalne materiały. Styl mid-century modern stał się symbolem wygody i stylu, dzięki czemu jest popularnym wyborem do współczesnych domów i mieszkań.

Styl mid-century modern jest blisko spokrewniony ze stylem szwedzkim Minimalizm, ale kładzie nacisk na wykorzystanie naturalnych materiałów. Styl ten charakteryzują takie elementy, jak drewniane krzesła z wygiętymi nogami i rzeźbionymi oparciami. Styl mid-century modern tworzy harmonijną przestrzeń, w której funkcjonalność spotyka się z estetyką. Wnętrza w tym stylu charakteryzują się czystymi liniami, prostymi kształtami i ciepłymi odcieniami drewna, tworząc przytulną i komfortową atmosferę. Takie podejście do projektowania pozwala na stworzenie wyjątkowych i stylowych wnętrz, które pozostaną aktualne przez lata.

Styl nowoczesny idealnie nadaje się do sypialni dzięki spokojnym paletom kolorów i harmonijnym, płynnym liniom. Styl ten tworzy atmosferę komfortu i relaksu, co czyni go doskonałym wyborem do stworzenia komfortowej przestrzeni do snu i relaksu. Modernizm charakteryzuje się elegancją i funkcjonalnością, dzięki czemu łatwo wkomponować elementy tego stylu we wnętrze sypialni, podkreślając indywidualność i styl.

W klasycznym okresie modernizmu nacisk kładziony był na łóżko i odpowiadający mu zestaw mebli o wykwintnych rzeźbionych liniach. We współczesnym modernizmie nacisk przesuwa się w stronę bardziej spokojnych i stonowanych rozwiązań, odzwierciedlających aktualne trendy wnętrzarskie. Nowoczesne wnętrza, zaprojektowane w stylu secesyjnym, charakteryzują się oszczędnymi formami i minimalizmem, tworząc atmosferę harmonii i komfortu. Meble w tym stylu kładą nacisk na funkcjonalność i wygodę, nie przeciążając przestrzeni zbędnymi detalami.

Szczególną uwagę poświęcono wykorzystaniu naturalnych i tradycyjnych materiałów budowlanych, takich jak drewno, kamień i cegła. Projekt powinien podkreślać harmonię z otaczającym krajobrazem, tworząc jedność między budynkami a naturą. Zastosowanie materiałów przyjaznych środowisku nie tylko podnosi walory estetyczne, ale także sprzyja zrównoważonemu rozwojowi. Takie podejście zapewnia nie tylko atrakcyjność wizualną, ale także trwałość budynków, dzięki czemu idealnie nadają się do życia w harmonii z naturą.

Kuchnia w stylu secesyjnym jest przestronna i jasna. Takie wnętrze powinno mieć wystarczająco dużo miejsca na bufet lub kredens, a także duży stół, który będzie stanowił punkt centralny. Wcześniej styl secesyjny zakładał stosowanie tapicerki tekstylnej na krzesłach i ozdobnych dekoracji stołów. Jednak współczesna interpretacja tego stylu kładzie nacisk na praktyczność i funkcjonalność, tworząc wygodną i stylową przestrzeń, odpowiadającą potrzebom współczesnego życia. W kuchni secesyjnej płytki ceramiczne to optymalny wybór do wykończenia ścian. Materiał ten doskonale komponuje się z nowoczesną technologią, ponieważ high-tech jest bliskim krewnym secesji. Kluczowe cechy nowoczesnej kuchni to płynne linie, użycie naturalnych materiałów, nacisk na oświetlenie i stonowane kolory. Elementy te tworzą harmonijną i stylową przestrzeń, która odzwierciedla aktualne trendy projektowe.

Odlewana wanna o zaokrąglonych kształtach będzie idealnym elementem łazienki, Wprowadzając elegancję i nowoczesność. Do wykończenia podłóg i ścian zalecamy zastosowanie mozaiki lub płytek, które odzwierciedlają naturalne motywy, takie jak faktura kamienia. Stworzy to harmonijną atmosferę, nasycając przestrzeń komfortem i naturalnym pięknem. Wybór takich materiałów jest nie tylko estetyczny, ale i praktyczny, zapewniając trwałość i łatwość czyszczenia powierzchni.

Łazienki w stylu nowoczesnym wyróżniają się zastosowaniem nowoczesnych materiałów i oryginalnych połączeń faktur. Wodoodporna tapeta z kwiatowymi wzorami jest często wybierana do dekoracji ścian, dodając wnętrzu wyrafinowania. Głównym celem projektanta jest podkreślenie piękna faktur kamienia, drewna i paneli, a jednocześnie efektywne wykorzystanie całej dostępnej przestrzeni, w tym powierzchni pionowych. Warto zauważyć, że styl nowoczesny kładzie nacisk na minimalizm, dlatego wnęki w ścianach stanowią bardziej harmonijne rozwiązanie niż liczne półki czy szafki. Takie podejście tworzy lekkość i elegancję, co jest charakterystyczną cechą nowoczesnego designu łazienek.

Wnętrza w stylu loft, IKEA i Modernizm

Klasyczny modernizm zakończył się wraz z wybuchem I wojny światowej, ale jego idee stały się podstawą wielu trendów we wzornictwie i architekturze. Współczesny modernizm charakteryzuje się funkcjonalnością, minimalistycznym wystrojem i naciskiem na wykorzystanie naturalnych materiałów. Zasady te nie tylko definiują estetykę, ale także przyczyniają się do tworzenia komfortowych i zrównoważonych przestrzeni. Nowoczesne wnętrza i architektura charakteryzują się dążeniem do prostoty, która pozwala na harmonijne połączenie piękna i praktyczności. W ten sposób idee klasycznego modernizmu nadal wpływają na dzisiejsze wzornictwo, inspirując nowe pokolenia architektów i projektantów.

Styl loftowy, jeden z potomków modernizmu, powstał w wyniku adaptacji przestrzeni mieszkalnych do warunków kryzysu gospodarczego w Nowym Jorku w latach 20. i 30. XX wieku. W tym czasie mieszkańcy o niskich dochodach zaczęli wykorzystywać opuszczone fabryki i budynki przemysłowe jako mieszkania. Następnie, począwszy od lat 60. XX wieku, lofty zyskały popularność wśród artystów i muzyków, którzy docenili ich przestrzeń i atmosferę. Ten styl łączy elementy industrialne z kreatywnością, co czyni go atrakcyjnym dla współczesnych mieszkańców miast. Loft nadal cieszy się popularnością w aranżacji wnętrz, oferując unikalne rozwiązania dla przestrzeni mieszkalnych i roboczych.

W ciągu ostatniego stulecia secesja straciła na złożoności wystroju, ale pozostała wierna swoim podstawowym ideom: użyteczności i pięknu, technologii i stylowi, czystym liniom i otwartym przestrzeniom. Projektanci, którzy promowali styl loftowy, podkreślali estetykę elementów industrialnych, takich jak lampy, przewody i odsłonięta cegła. To podejście podkreśla harmonię między funkcjonalnością a atrakcyjnością wizualną, tworząc niepowtarzalne i współczesne wnętrza.

W latach 60. XX wieku na scenie projektowej pojawił się styl modernistyczny z połowy wieku, symbolizujący uprzywilejowany i mieszczański styl życia w zamożnych amerykańskich przedmieściach. Jednak to szwedzka firma IKEA uczyniła ten styl popularnym i dostępnym dla szerszej publiczności. Kierując się zasadami czystego, utylitarnego i przystępnego skandynawskiego modernizmu, IKEA z powodzeniem spopularyzowała ten styl, który podbił serca ludzi na całym świecie. Styl mid-century modern, dzięki swojej funkcjonalności i estetyce, wciąż jest aktualny i pożądany we współczesnych wnętrzach.

Dowiedz się więcej o designie, subskrybując nasz kanał na Telegramie. Regularnie dzielimy się najnowszymi wiadomościami, trendami i przydatnymi wskazówkami projektowymi. Nie przegap okazji, aby poszerzyć swoją wiedzę i zainspirować się nowymi pomysłami.

Czytaj również:

• Uwaga, modernizm! Historia designu, sam początek
• 16 stylów projektowania wnętrz
• Trendy wnętrzarskie - 2023
• 13 stylów architektonicznych
• Jak zostać projektantem wnętrz
• Style projektowania: od wiktoriańskiego po minimalizm