Złe czcionki: Dlaczego Comic Sans, Lobster i Papyrus są znienawidzone

Spis treści:

• Papirus za mało egipski
• Za dobry homar
• Denerwujący Comic Sans

Projektowanie nie może zadowolić wszystkich. Jego odbiór jest w dużej mierze subiektywny, a ocena jakości często zależy od preferencji grupy docelowej. W środowisku zawodowym istnieją pewne tabu związane z używaniem czcionek uważanych za niskiej jakości lub przestarzałe. Niemniej jednak, nawet takie czcionki można czasami znaleźć w różnych projektach. Należy pamiętać, że jakość projektu zależy nie tylko od jego atrakcyjności wizualnej, ale także od funkcjonalności i dopasowania do potrzeb użytkownika.

Przyglądamy się historii „złych” krojów pisma: przyczynom ich niepowodzeń i temu, gdzie nadal można je znaleźć.

Papirus Nie-Egipski-Nie-Wystarczająco

Jeśli interesujesz się projektowaniem, prawdopodobnie spotkałeś się już z tą czcionką. Stała się popularna dzięki swojemu unikalnemu stylowi i wszechstronności. Idealnie nadaje się do różnorodnych projektów, od projektowania stron internetowych po druk. Wielu projektantów wybiera ją ze względu na łatwość odczytu i elegancję. Jeśli chcesz uatrakcyjnić swój projekt, użycie tej czcionki może znacznie poprawić jego odbiór wizualny. Nie przegap okazji, aby dodać tę czcionkę do swojej kolekcji i wykorzystać ją w kolejnych projektach.

Papyrus został stworzony w 1982 roku przez projektanta Chrisa Costello w wieku 23 lat. Ta czcionka była jego pierwszym osobistym projektem. Wkrótce, dwa lata później, prawa do Papyrusa nabyło brytyjskie studio krojów pisma, a czcionka została oficjalnie zaprezentowana publicznie. Wersja Papyrusa w cyrylicy pojawiła się na początku XXI wieku, zaprojektowana przez innych projektantów. Papyrus zyskał popularność dzięki swojemu unikalnemu stylowi i charakterystycznemu wyglądowi pisma odręcznego, który jest często wykorzystywany w różnych projektach.

Po premierze Papyrus szybko zyskał popularność i stał się szeroko stosowany w różnych dziedzinach. Jednak szukając informacji o Papyrusie w internecie, można zauważyć, że wiele artykułów i dyskusji na pierwszej stronie wyników wyszukiwania twierdzi, że używanie tego fontu jest nietaktem. Przyczyny tej opinii można podzielić na dwa główne aspekty.

Czcionki dekoracyjne z reguły nie utrzymują długo swojej popularności – czytelnicy szybko się nimi nudzą. W przeciwieństwie do neutralnych fontów, takich jak Helvetica czy Times New Roman, które pozostają aktualne przez dziesięciolecia, fonty o oryginalnych kształtach i fakturach podlegają trendom mody. Na przykład, Papyrus, niegdyś nadużywany, dziś wywołuje wrażenie déjà vu i kojarzy się z przestarzałymi projektami. Dlatego wybierając czcionkę do swojego projektu, należy wziąć pod uwagę jej długoterminową atrakcyjność i wszechstronność, aby uniknąć szybkiego starzenia się i utraty zainteresowania odbiorców.

Papyrus jest często krytykowany za brak autentyczności. Nazwa czcionki sugeruje jej starożytne korzenie, ale kształt liter utrudnia identyfikację konkretnego pisma, które próbuje naśladować. Papyrus może być postrzegany jako egipski, grecki lub mezopotamski, w zależności od nastroju. Jednak faktura liter nie wygląda zbyt realistycznie – widać wyraźnie, że nieregularności i detale zostały stworzone w edytorze wektorowym. W rezultacie Papyrus nabiera charakterystycznego, kreskówkowego wyglądu, przez co mniej nadaje się do poważnych projektów.

Pomimo krytyki ze strony projektantów, czcionka ta nadal znajduje zastosowanie w różnych projektach, w tym w znanych dziełach sztuki. Doskonałym przykładem zastosowania tej czcionki jest czołówka filmu Avatar, która podkreśla jej niezmienną aktualność i wszechstronność projektową.

Cykl tytułowy pierwszej części filmu wykorzystuje czcionkę Papyrus, która została zaadaptowana z drobnymi modyfikacjami. Jednak w Avatar II czcionka ta została porzucona na rzecz radykalnie innej. Ta zmiana podkreśla ewolucję stylu wizualnego serii i odzwierciedla dążenie twórców do nowości i unikalności w projektowaniu.

Too Good Lobster

Krój pisma Lobster jest często porównywany do Comic Sans w anglojęzycznym internecie i spotyka się z negatywnymi recenzjami użytkowników. To porównanie podkreśla jego kontrowersyjną reputację, którą wielu uważa za nieudaną. Pomimo atrakcyjnego projektu, czcionka Lobster budzi kontrowersje wśród projektantów i użytkowników, przez co stała się gorącym tematem w świecie typografii.

Na pierwszy rzut oka czcionka wydaje się atrakcyjna i harmonijna. Został stworzony przez projektanta Pablo Impagliari w 2010 roku. Praca została wykonana na wysokim poziomie: opracowano ponad 600 kombinacji liter, zapewniając idealne połączenie kresek, imitujące pismo odręczne. Jednak podczas udostępniania tego kroju popełniono jeden błąd: udostępniono go za darmo do użytku komercyjnego, otwierając możliwości szerokiego zastosowania w różnorodnych projektach.

Czcionka Lobster zyskała popularność dzięki starannie przemyślanym detalom. Okazała się wszechstronnym narzędziem zarówno dla profesjonalnych projektantów, jak i amatorów, którzy mogli ją łatwo pobrać i wykorzystać do ozdabiania zdjęć lub tworzenia nagłówków na strony internetowe. W początkach swojej działalności, gdy startupy i firmy internetowe aktywnie rozwijały się na rynku, ta piękna i łatwa w użyciu czcionka była idealna. Jednak z czasem Lobster stał się zbyt popularny i popadł w tabu projektowe, tracąc świeżość i oryginalność. W nowoczesnych projektach zaleca się poszukiwanie alternatywnych czcionek, aby zachować unikalność i wyróżnić się na tle podobnych rozwiązań.

W Rosji czcionka Lobster przeżywa drugie życie, stając się popularnym elementem memów. Choć kiedyś był postrzegany jako stylowy element designu, jego ogromna popularność doprowadziła do jego wykorzystania w ironicznych kontekstach. Być może widzieliście te podpisy w mediach społecznościowych, gdzie Lobster stał się symbolem humoru i sarkazmu.

Twórz memy samodzielnie, zapisując się na kurs projektowania dla mediów społecznościowych. Na naszym kursie dowiesz się, jak skutecznie tworzyć treści wizualne, w tym popularne memy, które przyciągają uwagę i wzbudzają zainteresowanie. Dowiedz się, jak korzystać z edytorów graficznych, wybierać czcionki i tworzyć unikalne obrazy, którymi można łatwo udostępniać online. Dołącz do szkolenia i zacznij tworzyć viralowe treści do swoich mediów społecznościowych.

Irytujący Comic Sans

Przyjrzyjmy się najsłynniejszemu i najmniej lubianemu fontowi – Comic Sans. Zwrot „Nigdy nie używaj Comic Sans” stał się prawdziwym przykazaniem dla projektantów i dotarł nawet do osób z dala od świata designu. Od 2020 roku narodził się ruch opowiadający się za zakazem używania tego zabawnego, „dziecinnego” fontu. Comic Sans jest często krytykowany za swoją nieformalność i nieodpowiedniość do poważnych projektów, co czyni go niepożądanym wyborem w środowiskach zawodowych. Pomimo popularności w pewnych kręgach, wielu projektantów uważa go za nieodpowiedni, a nawet obraźliwy w przypadku różnych typów treści.

Czcionka Comic Sans została stworzona przez Vincenta Connera w 1994 roku w konkretnym celu. W tamtych czasach użytkownicy systemu Windows mogli natknąć się na kreskówkowego psa oferującego porady komputerowe. Jego dialogi wymagały wyróżniającej się czcionki, a Comic Sans idealnie się do tego nadawał. Choć dziś pies jest w dużej mierze zapomniany, Comic Sans zyskał popularność na całym świecie i jest wykorzystywany w szerokim zakresie zastosowań, od prezentacji edukacyjnych i dokumentów biznesowych po reklamy i nieformalne imprezy. Jego zabawny styl i czytelność sprawiły, że stał się rozpoznawalny i często używany, co z kolei spotkało się z pozytywnymi i negatywnymi recenzjami. Projektanci wskazują na kilka wad Comic Sans, które negatywnie wpływają na jego odbiór. Po pierwsze, szerokość linii w tym foncie jest stała, co prowadzi do powstawania zbyt dużych, ciemnych plam na stykach linii. Większość fontów rozwiązuje ten problem, nieznacznie zmniejszając szerokość linii na stykach. Po drugie, unikalny kształt liter Comic Sans utrudnia uzyskanie harmonijnego odstępu między nimi, znanego jako kerning. Niektóre litery wydają się „ściśnięte”, podczas gdy inne są zbyt oddalone od siebie. Te cechy sprawiają, że długie teksty drukowane w Comic Sans są trudniejsze do odczytania, a duże nagłówki nie wyglądają estetycznie. W związku z tym używanie czcionki Comic Sans w projektowaniu i typografii nie jest zalecane w przypadku poważnych projektów.

W latach 90., pomimo swoich wad, czcionka Comic Sans zyskała niesamowitą popularność. W tym okresie komputery i drukarki zaczęły pojawiać się w domenie publicznej, co ułatwiło aktywne tworzenie dokumentów, raportów, pocztówek, ulotek i prezentacji. Niektórzy użytkownicy zaczęli nawet tworzyć własne strony internetowe. Domyślna lista czcionek w systemie Windows zawierała standardowe kroje pisma oraz jedyną kreatywną opcję – Comic Sans. Czcionka ta przyciągnęła uwagę i stała się szeroko stosowana, również w poważnych dokumentach, co potwierdza jej znaczący wpływ na ówczesne projektowanie graficzne.

Odrzucenie czcionki Comic Sans wynika nie tylko z jej wad konstrukcyjnych związanych z grubością linii i kerningiem, ale także z częstego używania jej w nieodpowiednich kontekstach. Pierwotnie stworzona do reprezentowania bezpośredniej mowy postaci komiksowych, czcionka Comic Sans była szeroko stosowana w szkolnych raportach i materiałach reklamowych. W rezultacie była często trudna do odczytania i nieodpowiednia, co przyczyniło się do jej negatywnej reputacji. Prawidłowy wybór czcionki jest kluczowy dla odbioru tekstu, a Comic Sans stał się symbolem nieodpowiedniego designu.

Pomimo negatywnej reputacji, czcionka Comic Sans pozostaje popularna. Jest używana w nietypowych sytuacjach, co podkreśla jej wyjątkowość. Na przykład, Comic Sans można zobaczyć na tablicy pamiątkowej Kurta Cobaina, zainstalowanej w 2011 roku, a także na plakacie z koncertu w 2020 roku. Czcionka ta wzbudziła kontrowersje ze względu na swoje walory projektowe, ale jej popularność pokazuje, że nadal znajduje zastosowanie w wielu różnych kontekstach.

Niestety, w rzeczywistości jest o wiele więcej złych czcionek, niż się powszechnie uważa. Każdego roku pojawiają się nowe, niskiej jakości kroje pisma, które utrudniają czytanie, a niektóre dobre czcionki z czasem stają się przestarzałe i przestają być aktualne. Jednak, jak pokazują współczesne trendy, nawet tak zwane „złe” czcionki mogą znaleźć zastosowanie. Należy pamiętać, że wybór czcionki wpływa na odbiór tekstu, jego czytelność i ogólną estetykę projektu. Dlatego wybierając czcionki, należy brać pod uwagę nie tylko ich wygląd, ale także funkcjonalność.

Projektowanie nie podlega ścisłym regułom, a znalezienie skutecznych rozwiązań wymaga wnikliwości, doświadczenia i aktualnej wiedzy o najnowszych trendach. Nasze internetowe studia licencjackie oferują dogłębną wiedzę i możliwość realizacji własnych projektów pod okiem doświadczonych specjalistów. Dołącz do nas, aby rozwinąć swoje umiejętności i zostać odnoszącym sukcesy projektantem we współczesnym świecie.