Czym jest odpowiedzialny hedonizm?

Spis treści:

• Czym jest istota hedonizmu
• A czym jest odpowiedzialny hedonizm
• Kogo nazywamy hedonistą
• Czym jest radykalny hedonizm

Na czym polega istota hedonizmu

Hedonizm to koncepcja filozoficzna, zgodnie z którą wartości moralne definiuje się przez pryzmat przyjemności. Podstawowe idee hedonizmu podkreślają przyjemność jako najwyższy cel ludzkiej egzystencji. W tym nauczaniu wyróżnia się kilka kluczowych aspektów. Po pierwsze, hedonizm twierdzi, że dążenie do szczęścia i przyjemności jest naturalne i uzasadnione. Po drugie, szkoła ta podkreśla znaczenie jakościowej przyjemności, która może przybierać różne formy – od przyjemności fizycznych po intelektualne i estetyczne. Po trzecie, hedonizm proponuje postrzeganie działań moralnych przez pryzmat ich zdolności do przynoszenia radości i satysfakcji. Filozofia hedonizmu stanowi zatem podstawę do zrozumienia natury ludzkiej i aspiracji, podkreślając znaczenie przyjemności w życiu.

• ludzkie potrzeby są cenniejsze niż wymagania społeczeństwa;
• postawy społeczne (na przykład, dużo pracy jest dobre, a lenistwo złe) są konwencjami ograniczającymi wolność jednostki;
• oryginalność nie toleruje ram opinii publicznej;
• przyjemność jest najwyższym dobrem dostępnym człowiekowi;
• korzyść i dobro = brak cierpienia;
• pragnienie przyjemności jest głównym motywem ludzkiego zachowania.

Hedonizm, jako nauka filozoficzna, narodził się w starożytnej Grecji i od tego czasu przeszedł znaczące zmiany. Ta szkoła myślenia wielokrotnie się rozwijała, wzbogacając się o nowe koncepcje i idee, co uczyniło ją istotną na przestrzeni wieków. Hedonizm podkreśla przyjemność jako najwyższy cel w życiu, a jego wpływ można dostrzec w różnych kontekstach kulturowych i społecznych.

Jednym z twórców hedonizmu był filozof Arystyp, który interpretował sens ludzkiego życia jako dążenie do fizycznej przyjemności. Filozof Epikur z kolei miał własne rozumienie hedonizmu. Twierdził, że prawdziwa przyjemność tkwi w uwolnieniu się od lęku przed śmiercią i lęku przed bogami. Epikur kładł nacisk na wewnętrzny spokój i intelektualną satysfakcję, co czyniło jego podejście głębszym i bardziej wieloaspektowym. Zatem hedonizm, w interpretacji Epikura, staje się nie tylko poszukiwaniem przyjemności, ale dążeniem do harmonii i wewnętrznego spokoju.

Pokonanie lęku przed śmiercią prowadzi do wewnętrznego spokoju. Ten spokój jest fundamentem osiągnięcia harmonii i spokoju. W stanie spokoju rozkwitają duchowe radości i racjonalne emocje, wolne od lęku i strachu. Zatem dla Epikura szczęście opiera się na umiejętności odnalezienia wewnętrznego spokoju i cieszenia się życiem bez ulegania lękowi przed śmiercią.

Epikur założył swoją szkołę filozoficzną, której główną ideą jest to, że przyjemność służy jako środek wyzwolenia od bólu i cierpienia. Natomiast hedonizm, reprezentowany przez Arystypa, postrzega przyjemność nie jako narzędzie, lecz cel sam w sobie. Dla Arystypa najważniejsze w życiu są przyjemność i radość. Te koncepcje filozoficzne podkreślają różne podejścia do rozumienia przyjemności i jej roli w życiu człowieka. Epikur naucza, że ​​prawdziwe szczęście osiąga się poprzez racjonalną przyjemność, podczas gdy Arystyp podkreśla bezpośrednie doświadczenie radości.

Przeróbka tekstu na potrzeby SEO:

Przeczytaj także:

Ucieleśnienie: co to jest?

Ucieleśnienie to koncepcja, która łączy fizyczną i emocjonalną percepcję osoby. Termin ten jest często używany w psychologii, terapii ciała i praktyce uważności. Ucieleśnienie obejmuje świadomość własnego ciała, doznań i emocji, co sprzyja głębszemu zrozumieniu siebie i swojego stanu wewnętrznego.

W praktyce ucieleśnienie może przybierać różne formy, takie jak medytacja, taniec, joga czy inne rodzaje aktywności fizycznej. Praktyki te pomagają rozwijać połączenie między ciałem a umysłem, poprawiać samopoczucie emocjonalne i podnosić jakość życia.

Ucieleśnienie odgrywa również ważną rolę w rozwoju osobistym i samoświadomości. Pomaga ludziom lepiej rozpoznawać swoje uczucia, podejmować decyzje i radzić sobie ze stresem. W rezultacie wiele osób uważa ucieleśnienie za skuteczne narzędzie poprawy zdrowia psychicznego i harmonizacji swojego świata wewnętrznego.

W dzisiejszym świecie, w którym często dominuje aktywność umysłowa, ucieleśnienie oferuje cenne techniki przywracania równowagi. Świadomość ciała i doznań może być kluczem do pełniejszego życia, pełnego harmonii i wewnętrznego spokoju.

W średniowieczu hedonizm stracił na popularności pod presją surowych norm religijnych. Społeczeństwo uważało przyjemności fizyczne za wstydliwe i grzeszne, kładąc nacisk na cierpienie i ascezę jako sposoby na oczyszczenie duszy. Szczęście i sens życia postrzegano jako rezultat duchowego treningu, a nie przyjemności.

Uwodzicielska koncepcja znajdowania przyjemności we wszystkim wciąż przyciąga uwagę ludzi. Idea, że ​​przyjemność można znaleźć w każdym aspekcie życia, staje się coraz bardziej aktualna. Ludzie chętnie odkrywają różne źródła radości, od prostych przyjemności dnia codziennego po głębokie doświadczenia emocjonalne. Zainteresowanie tym tematem podkreśla wagę zaspokajania podstawowych potrzeb i dążenia do harmonii. W rezultacie poszukiwanie przyjemności staje się nie tylko pragnieniem, ale ważnym aspektem rozwoju osobistego i samorealizacji we współczesnym społeczeństwie.

Czym jest odpowiedzialny hedonizm?

Czym jest odpowiedzialny hedonizm?

Termin „odpowiedzialny hedonizm” pojawia się po raz pierwszy w książce „Chcieć czy powinienem? Terapia racjonalno-emotywno-behawioralna dla szczęśliwego życia bez nerwicy, lęku i strachu” autorstwa psychologów Ilji Kaczaja i Pawła Fedorenki. W tej pracy autorzy analizują, jak połączyć przyjemność z odpowiedzialnością w życiu, osiągając w ten sposób harmonię i wewnętrzny spokój. Odpowiedzialny hedonizm oferuje podejście, w którym czerpanie radości z życia nie kłóci się z normami moralnymi i etycznymi, a wręcz przeciwnie, przyczynia się do ich przestrzegania. Zrozumienie tego terminu staje się ważnym krokiem w kierunku budowania szczęśliwego i satysfakcjonującego życia, wolnego od nerwic i lęków. REBT, czyli Racjonalna Terapia Emocjonalno-Behawioralna, to podejście psychoterapeutyczne opracowane przez amerykańskiego psychologa Alberta Ellisa w latach 50. XX wieku. Podstawowymi wartościami, na których opiera się ta terapia, są bezpieczeństwo życia i przyjemność. Ellis podkreśla wagę unikania nerwic, lęków i obaw, a także różnych form cierpienia. W swojej pracy odwołuje się do zasad hedonizmu, argumentując, że dążenie do szczęścia i satysfakcji z życia jest kluczem do zdrowia psychicznego. REBT pomaga ludziom rozpoznawać i zmieniać irracjonalne przekonania, co przekłada się na poprawę ich samopoczucia emocjonalnego i jakości życia.

Czytaj także:

Nerwica to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się objawami emocjonalnymi i fizycznymi, które pojawiają się z powodu stresu lub wewnętrznego konfliktu. Objawy nerwicy mogą obejmować lęk, drażliwość, zmęczenie, zaburzenia snu oraz objawy somatyczne, takie jak bóle głowy i brzucha. Ważne jest, aby zrozumieć, że nerwica nie jest psychozą i nie prowadzi do utraty kontaktu z rzeczywistością.

Leczenie nerwicy jest konieczne, ponieważ może znacząco poprawić jakość życia. Główne metody leczenia obejmują psychoterapię, farmakoterapię i zmianę stylu życia. Psychoterapia pomaga pacjentom zrozumieć przyczyny ich schorzenia, a leki mogą złagodzić objawy. Warto również skupić się na aktywności fizycznej i relaksacji, co pomaga zmniejszyć stres.

Jeśli zauważysz objawy nerwicy, powinieneś skontaktować się ze specjalistą w celu uzyskania profesjonalnej pomocy i wsparcia. Im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym szybciej możesz osiągnąć poprawę.

Ellis, podążając za Epikurem, argumentował, że przyjemności mogą być pożyteczne, ale tylko z umiarem. Nadmierna namiętność do przyjemności może zagrozić głównej wartości – bezpieczeństwu życia. Uderzającym przykładem jest nadużywanie słodyczy. Choć może to być przyjemne w krótkiej perspektywie, w dłuższej perspektywie może mieć szkodliwe konsekwencje dla zdrowia.

Żyj chwilą obecną, bo jutro może nie nadejść. Ta filozofia jest odpowiednia dla tych, którzy rozumieją kruchość życia i doceniają każdy dzień.

Cytat z książki „Rozważna czy romantyczna” Alberta Ellisa i Roberta Harpera podkreśla wagę równowagi między racjonalnym myśleniem a percepcją emocjonalną. Praca omawia sposoby radzenia sobie z emocjami i podejmowania bardziej świadomych decyzji. Autorzy podkreślają, że rozum i uczucia nie powinny sobie przeczyć, lecz wręcz przeciwnie, uzupełniać się. Praca ta staje się cennym źródłem dla tych, którzy dążą do harmonii w życiu osobistym i zawodowym. Czytelnicy znajdą w niej przydatne narzędzia do rozwijania inteligencji emocjonalnej i poprawy jakości swoich relacji.

Odpowiedzialny hedonizm to filozofia, która łączy dążenie do przyjemności z rozważaniem konsekwencji swoich działań. Koncepcja ta zakłada, że ​​dążenie do przyjemności nie powinno szkodzić innym i powinno być zrównoważone z długoterminowymi interesami zarówno jednostki, jak i całego społeczeństwa. Odpowiedzialny hedonizm kładzie nacisk na uważność w wyborze źródeł przyjemności i ich wpływu na zdrowie, ekosystem i więzi społeczne. W ten sposób odpowiedzialny hedonizm proponuje ponowne przemyślenie tradycyjnych pojęć szczęścia, koncentrując się na harmonijnym współistnieniu ze światem i innymi ludźmi.

• Po pierwsze, równowaga między tym, co przyjemne, a tym, co szkodliwe;
• Po drugie, równowaga między tym, co „ja chcę”, a tym, czego „chcą inni”.

Według Ellisa nie ma znaczenia, jak dana osoba zachowuje się w danej sytuacji: zawsze znajdą się tacy, którzy potępią jej działania. Dążenie do powszechnej aprobaty często prowadzi do głębokiego wyczerpania emocjonalnego i zniszczenia zdrowia psychicznego. Takie podejście uniemożliwia osobie bycie sobą i podejmowanie decyzji w oparciu o własne wartości i przekonania. Ważne jest, aby zrozumieć, że szukanie aprobaty innych może być źródłem stresu i niezadowolenia.

Ignorowanie głosu innych nie jest dobrym pomysłem. Utrzymywanie zdrowej relacji ze światem wokół nas jest niezbędne do satysfakcjonującego i szczęśliwego życia. Ellis zaleca priorytetowe traktowanie swoich potrzeb ponad potrzeby innych. Pozwoli to nam lepiej zrozumieć siebie i znaleźć równowagę między naszymi osobistymi pragnieniami a oczekiwaniami innych.

To podejście pozwala nam podążać za swoimi przekonaniami, rozwijać osobiste wartości i osiągać znaczące sukcesy, co prowadzi do satysfakcjonującego życia. Przyczynia się to do rozwoju szczęśliwej i silnej osoby, która dysponuje wystarczającymi zasobami, aby udzielać autentycznej pomocy innym.

Biorę odpowiedzialność za swoje wybory i dążenie do szczęścia w większości sytuacji niezwiązanych z kryzysem. To daje mi siłę, by uczynić świat i otaczających mnie ludzi lepszym miejscem. Jeśli ktoś potrzebuje mojej pomocy, zawsze znajdę czas i energię, aby go wesprzeć.

Czytaj również:

Potrzeby psychologiczne to podstawowe wymagania niezbędne do pełnego funkcjonowania człowieka w społeczeństwie. Wpływają one na nasze zachowanie, stan emocjonalny i ogólne samopoczucie. Potrzeby psychologiczne można podzielić na kilka kategorii, w tym potrzebę przynależności, samoafirmacji, uznania i samorealizacji.

Potrzeba przynależności implikuje pragnienie kontaktów społecznych i interakcji z innymi ludźmi. Potrzeba ta jest szczególnie istotna we współczesnych warunkach, w których komunikacja staje się ważną częścią życia. Potrzeba samopotwierdzenia wiąże się z pragnieniem poczucia własnej wartości i wpływu na otaczającą rzeczywistość.

Uznanie to potrzeba uznania ze strony innych, co pomaga wzmocnić poczucie własnej wartości i pewność siebie. Wreszcie, potrzeba samorealizacji reprezentuje pragnienie rozwijania własnych talentów i osiągania osobistych celów. Zrozumienie i zaspokojenie tych potrzeb może znacząco poprawić jakość życia, sprzyjać komfortowi psychicznemu i poprawiać relacje międzyludzkie.

Praktyczne podejście, które pozwala oszczędzać energię na przyszłe osiągnięcia, pomaga wzmocnić poczucie wspólnoty i znaczenia w społeczeństwie. Każdy człowiek szanuje siebie i swoje potrzeby, ale jest również gotowy brać pod uwagę potrzeby innych, gdy jest to konieczne. Ta równowaga między osobistymi zainteresowaniami a uwagą poświęcaną innym buduje zdrowe relacje i tworzy harmonijną atmosferę w społeczności.

W kontekście badań nad ludzkim genomem można argumentować, że wspiera to koncepcję odpowiedzialnego hedonizmu. Psycholog Barbara Fredrickson i jej zespół wykazali, że komórki układu odpornościowego u osób preferujących natychmiastową gratyfikację działają mniej skutecznie niż u osób, które odnajdują radość w sensie i więzi z innymi. Odkrycia te podkreślają znaczenie długoterminowych wartości i interakcji społecznych dla utrzymania zdrowia i dobrego samopoczucia.

Kim jest hedonista?

Według słownika Efremovej, hedonista to osoba poszukująca przyjemności i radości. Chociaż definicja ta wydaje się nieszkodliwa, we współczesnym społeczeństwie termin „hedonista” jest coraz częściej kojarzony z osobami, których działania wywołują publiczne potępienie. Wynika to z faktu, że wielu hedonistów ignoruje normy społeczne i zasady moralne w pogoni za osobistą przyjemnością. Pojęcie hedonizmu we współczesnych czasach może mieć zarówno pozytywne, jak i negatywne konotacje, w zależności od kontekstu i zachowania jednostki.

Pasza nie chce wychodzić na daczę i pomagać w ogrodzie, woli spędzać weekendy oglądając seriale ze swoim kotem lub z przyjaciółmi. W takiej sytuacji babcia może nazwać wnuka hedonistą, sugerując, że jest samolubny i leniwy, dla którego rozrywka jest najważniejsza.

Egoizm: definicja, zagrożenia i korzystne aspekty.

Egoizm to skupienie się na własnych interesach i potrzebach, często kosztem innych.

Egoizm to koncentrowanie się na własnych interesach i potrzebach, często kosztem innych.

interesy innych. Może on przejawiać się w różnych formach, od zdrowego samozachowania po nadmierny egocentryzm. Chociaż egoizm jest często postrzegany negatywnie, ma również swoje pozytywne strony.

Zagrożenia związane z egoizmem polegają na tym, że może on prowadzić do konfliktów w związkach, spadku zaufania i izolacji emocjonalnej. Osoby przejawiające nadmierny egoizm mogą mieć trudności w budowaniu długotrwałych relacji i kontaktach towarzyskich. Może to negatywnie wpłynąć nie tylko na ich życie, ale także na życie osób wokół nich.

Z drugiej strony, umiarkowany egoizm jest niezbędny do utrzymania granic osobistych i ochrony własnych interesów. Pozwala ludziom dbać o siebie, co jest ważne dla zdrowia psychicznego i fizycznego. Umiejętność stawiania siebie na pierwszym miejscu w pewnych sytuacjach może przyczyniać się do rozwoju pewności siebie i poczucia własnej wartości.

Egoizm jest zatem zjawiskiem wielowymiarowym, które wymaga równowagi. Ważne jest zrozumienie jego natury, aby świadomie kierować swoim zachowaniem i budować harmonijne relacje z innymi.

W tej sytuacji Pasza nie jest hedonistą w klasycznym rozumieniu tego terminu, jak opisują go filozofowie. Jest raczej odpowiedzialnym hedonistą i egoistą. Należy zauważyć, że nie ma w tym nic negatywnego: egoizm oznacza świadomy wybór na rzecz własnych wartości, potrzeb i interesów. Dokonanie takiego wyboru jest podstawowym prawem każdego człowieka.

Egocentryzm, który różni się od egoizmu, jest zjawiskiem złożonym i kontrowersyjnym. Osoby o egocentrycznym światopoglądzie wierzą, że istnieją tylko dwa punkty widzenia: ich własny i ten niewłaściwy. Dla nich życie, przekonania i potrzeby innych są nieistotne. Egocentryzm może negatywnie wpływać na relacje międzyludzkie i dynamikę społeczną, utrudniając zrozumienie i empatię. Ważne jest, aby rozpoznać, jak egocentryzm wpływa na nasze postrzeganie świata i interakcje z innymi. Pasza, egoistyczny i odpowiedzialny hedonista, jest gotów odłożyć na bok swoje sprawy, aby zawieźć babcię do szpitala, zdając sobie sprawę z wagi tego zadania. Natomiast osoba egocentryczna nie poświęci własnego komfortu dla zdrowia innych, nawet w krytycznej sytuacji. Jednak w zwykłe weekendy Pasza, jako odpowiedzialny hedonista, woli zostać w domu, aby odpocząć po ciężkim tygodniu pracy i nabrać sił do nadchodzących zadań. Ta równowaga między troską o bliskich a własnym dobrostanem świadczy o jego dojrzałym podejściu do życia.

Czytanie jest ważną częścią naszego życia i przynosi wiele korzyści. Pomaga poszerzać horyzonty, doskonalić umiejętność krytycznego myślenia i podnosić poziom umiejętności czytania i pisania. Czytanie książek, artykułów i innych materiałów pomaga nam lepiej rozumieć otaczający nas świat i pobudza naszą wyobraźnię. Współczesne badania pokazują, że regularne czytanie może nawet poprawić funkcje poznawcze i spowolnić proces starzenia się mózgu.

Co więcej, czytanie sprzyja empatii, pozwalając nam zanurzyć się w życiu i doświadczeniach innych. Pomaga nam to stać się bardziej wrażliwymi i wyrozumiałymi, co jest szczególnie ważne w naszym szybko zmieniającym się społeczeństwie.

Zanurzając się w literaturze, nie tylko bawimy się, ale także mamy okazję uczyć się i zgłębiać nowe idee i koncepcje. Czytanie może być źródłem inspiracji i motywacji, a także pomóc nam rozwijać nasze umiejętności i osiągać sukcesy.

Dlatego warto codziennie poświęcić czas na czytanie, niezależnie od tego, czy wybierzesz beletrystykę, artykuły naukowe, czy publikacje specjalistyczne. Czytanie to inwestycja we własny rozwój i przyszłość.

Egocentrycy: Kim są i czy można zbudować z nimi zdrowe relacje?

Egocentrycy to osoby skupione na własnych potrzebach i zainteresowaniach, często ignorujące uczucia i opinie innych. Ich zachowanie może utrudniać relacje interpersonalne, ponieważ mają tendencję do stawiania własnych interesów ponad interesy innych. Może to objawiać się na różne sposoby, takie jak brak empatii, ciągłe pragnienie uwagi lub niezdolność do uwzględnienia opinii drugiej osoby.

Możliwe jest jednak zbudowanie zdrowej relacji z osobą egocentryczną. Ważne jest, aby wyznaczyć jasne granice i otwarcie komunikować swoje potrzeby. Skuteczne interakcje mogą obejmować rozwijanie umiejętności aktywnego słuchania oraz umiejętności wyrażania swoich uczuć i oczekiwań. Stosowanie tych technik pomoże stworzyć bardziej harmonijną atmosferę, nawet jeśli jeden z partnerów ma skłonności egocentryczne.

Zrozumienie natury egocentryzmu i jego przejawów pozwoli Ci lepiej radzić sobie z pojawiającymi się trudnościami, a także rozwijać głębsze i bardziej szczere relacje.

Czym jest radykalny hedonizm?

To nadmierny hedonizm, przed którym ostrzegał Epikur i przed którym ostrzegał Ellis. Hedonizm, jako doktryna filozoficzna, kładzie nacisk na dążenie do przyjemności i unikanie bólu, ale jego skrajności mogą prowadzić do szkodliwych konsekwencji. Ważne jest, aby pamiętać o równowadze między przyjemnością a odpowiedzialnością i wartościami moralnymi, aby uniknąć negatywnych konsekwencji nadmiernego hedonizmu. Radykalny hedonizm głosi, że podstawową zasadą życia jest dążenie do przyjemności. Oznacza to, że człowiek może zrezygnować z aktywności fizycznej, prowadzić siedzący tryb życia, zaniedbywać zdrowe odżywianie i nie przejmować się interakcjami społecznymi. Takie podejście zakłada powstrzymywanie się od pracy, nauki i wszelkich innych stresorów. Ważne jest jednak, aby zrozumieć, że ciągłe podążanie za radykalnym hedonizmem może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla zdrowia i dobrostanu psycho-emocjonalnego. Dlatego ważne jest znalezienie równowagi między przyjemnością a odpowiedzialnością, aby zapewnić harmonijne życie i pełny rozwój osobisty. To styl życia skoncentrowany na ulotnych przyjemnościach. Spędzanie godzin na grach wideo przynosi natychmiastową gratyfikację. Jednocześnie rozrywki, takie jak kontakty towarzyskie, gotowanie czy dbanie o higienę, są postrzegane jako nieprzyjemne obowiązki. Radykalny hedonizm głosi: „Jeśli coś jest nieprzyjemne, to nie warto tego robić”. To podejście kładzie nacisk na dążenie do maksymalizacji przyjemności, ignorując codzienne troski. Odpowiedzialny hedonizm nie toleruje zachowań zagrażających zdrowiu i życiu. Każdy z nas ponosi odpowiedzialność za swoje czyny. Ignorowanie troski o siebie i swoje ciało prowadzi jedynie do odwlekania cierpienia, a nie do prawdziwej przyjemności. Pułapkę tę rozumieli już starożytni Grecy, którzy ostrzegali przed ulotnymi namiętnościami, uważając je za godne pogardy. Dbałość o siebie i świadome podejście do przyjemności są kluczem do harmonijnego życia. Hedonizm to pragnienie skupienia się na własnych pragnieniach i przyjemnościach, z dala od czynników zewnętrznych. Filozofia ta kładzie nacisk na osobiste doświadczenia i przyjemności, stawiając jednostkę w centrum swoich zainteresowań. Hedonizm staje się zatem poszukiwaniem harmonii z samym sobą, pozwalając człowiekowi uświadomić sobie wagę własnego komfortu i szczęścia w życiu.

• Nie, to nie bogowie decydują, jak mam żyć, ale ja.
• Nie, to nie moi rodzice wiedzą najlepiej, co przyniesie mi szczęście, ale ja.
• Nie, to nie okoliczności decydują o tym, co czuję i robię, ale ja.
• Nie, to nie społeczeństwo decyduje, co jest dla mnie dobre, a co złe – ja o tym decyduję.

Odpowiedzialny hedonizm głosi zasady, które chronią człowieka przed niebezpiecznymi skrajnościami. Radykalny hedonizm natomiast skłania się ku takim skrajnościom. Odpowiedzialne podejście do przyjemności pozwala cieszyć się życiem, zachowując równowagę i świadomość, co przyczynia się do bardziej harmonijnego istnienia. Radykalny hedonizm może prowadzić do negatywnych konsekwencji, ignorując znaczenie umiaru i samokontroli.