Jak sobie poradzić ze złymi wiadomościami i przetrwać je

Spis treści:

• Krok pierwszy: Ogranicz ilość informacji i uwolnij się od emocji
• Krok drugi: Opracuj strategię na wypadek wystąpienia zdarzenia
• Krok trzeci: Wyrób nawyk
• Krok czwarty: Korzystaj z zaufanych źródeł informacji
• Krok piąty: Skup się na aspektach, które można kontrolować
• Krok szósty: Przeanalizuj terminologię medyczną
• Krok siódmy: Komunikacja i wsparcie intymne
• Krok ósmy: Skonsultuj się z psychologiem

Jeśli obawiasz się, że wkrótce otrzymasz nieprzyjemne wiadomości dotyczące swojego zdrowia lub stanu zdrowia bliskich Ci osób, ważne jest, aby przygotować się na to z wyprzedzeniem. Opracowaliśmy szereg kroków we współpracy z dyrektorem wykonawczym fundacji charytatywnej Zhivi.

W tym artykule dowiesz się następujących tematów:

• Jak radzić sobie z lękiem i zachować równowagę wewnętrzną.
• Jak zachować spokój ducha w oczekiwaniu na negatywne wiadomości?
• Rozmowa o emocjach i ich przeżywanie odgrywają kluczową rolę w naszym życiu. Przede wszystkim pomaga nam lepiej rozumieć własne uczucia i odpowiednio na nie reagować. Dzielenie się doświadczeniami nie tylko łagodzi wewnętrzne napięcie, ale także daje nam możliwość spojrzenia na sytuację z innej perspektywy, co może prowadzić do nowych spostrzeżeń.

  Co więcej, otwarte wyrażanie emocji pomaga wzmocnić więzi z innymi. Ludzie, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami, tworzą atmosferę zaufania i wzajemnego zrozumienia, co z kolei pomaga budować silniejsze i głębsze relacje.

  Należy również pamiętać, że tłumienie emocji może mieć negatywne konsekwencje dla zdrowia psychicznego i fizycznego. Nierozwiązane uczucia mogą się kumulować i powodować stres, lęk, a nawet depresję. Doświadczanie emocji pozwala nam sobie z nimi radzić, znaleźć sposoby na ich rozwiązanie i ostatecznie prowadzić bardziej harmonijne życie.

  Dlatego otwarte omawianie emocji nie tylko wzbogaca nasz wewnętrzny świat, ale także przyczynia się do budowania zdrowszych i bardziej wspierających relacji z innymi.

• Kiedy musisz rozpocząć rozmowę z kimś, kto ma dowiedzieć się o poważnej diagnozie, ważne jest, aby dobierać słowa ze szczególną ostrożnością i wrażliwością. Oto kilka zwrotów, które mogą pomóc Ci w tej delikatnej komunikacji:

  1. „Chcę z tobą porozmawiać o tym, czego się nauczyliśmy. To nie będzie łatwe, ale jestem tu, żeby cię wspierać”.
  2. „Bardzo ważne jest dla mnie, żebyś wiedział, że jestem tu dla ciebie. Porozmawiajmy o rezultatach, które osiągnęliśmy”.
  3. „Rozumiem, że może ci to być trudne, ale chcę, żebyś poznał całą prawdę. Nie jesteś w tym sam”.
  4. „Proszę, wiedz, że jestem gotów cię wysłuchać i wesprzeć, niezależnie od tego, co usłyszymy”.
  5. „To trudny moment i chcę, abyście wiedzieli, że razem przez niego przejdziemy”.

  Takie zwroty mogą pomóc stworzyć atmosferę zaufania i wsparcia, co jest bardzo ważne w tak trudnych czasach.

Dyrektor Generalny Fundusz Pomocy Żywi, który zajmuje się działalnością charytatywną.

Otworzyliśmy kanał na Telegramie o nazwie „Jak się masz?”. Będziemy na nim dzielić się informacjami na temat samorozwoju, psychologii, a także tego, jak skutecznie studiować i rozwijać karierę w każdym wieku, w wygodnej formie. Dołącz do nas!

Etap pierwszy: Ograniczanie przepływu informacji i uwalnianie emocji

Zarządzanie myślami to zadanie, które potrafią wykonać tylko nieliczni. Staje się to szczególnie trudne w chwilach, gdy wydaje się, że znany nam sposób życia dobiega końca. W takich chwilach, gdy umysł waha się między nierealistycznymi nadziejami a przytłaczającymi lękami, niezwykle ważne jest, aby nie pogarszać sytuacji niepotrzebnymi zmartwieniami.

„Nie należy zbyt głęboko zagłębiać się w lekturę ani omawiać bieżącej sytuacji – może to tylko nasilić lęk i stworzyć iluzję beznadziei. Spróbuj się rozproszyć, zrób coś przyjemnego i daj sobie szansę na odpoczynek”.

Elena Dubikova

Tymczasowe odwrócenie uwagi od trudności nie powinno być postrzegane jako zdrada bliskiej osoby w jej trudnej sytuacji. Wręcz przeciwnie, pozwala zachować ważne źródło, które później można wykorzystać do prawdziwego wsparcia. Ciągły lęk jest wyczerpujący, a osoby mierzące się ze złymi wiadomościami lub poważnymi diagnozami niezwykle ważne jest, aby zachować siły i oprzeć się chorobie.

W takich okolicznościach nie należy osądzać siebie za okazywanie emocji. Elena Dubikova podkreśla, że ​​odczuwanie takich uczuć jak strach, smutek, gniew czy beznadzieja jest całkowicie normalne. To nie oznaka słabości, ale dowód na to, że jesteś żywą osobą, która odczuwa ból i nie pozostaje obojętna.

Elena podkreśla, że ​​świadomość i akceptacja własnych uczuć pomaga zmniejszyć wewnętrzny stres. To staje się punktem wyjścia do skutecznego pokonywania trudnych sytuacji.

Przeczytaj także:

Tłumione uczucia: co to oznacza i jakie ryzyko się z nimi wiąże.

Etap drugi: opracowanie strategii na wypadek, gdyby zdarzenie Występuje

Lęk jest mechanizmem obronnym. Ewolucyjny mechanizm, który pomaga radzić sobie z niepewnością. Kiedy bliska osoba zmaga się z poważną chorobą, życie staje się pełne niepewności. Aby zmniejszyć lęk, czasami konieczne jest podjęcie trudnego kroku: przeanalizowanie wszystkich możliwych scenariuszy i zastanowienie się, jak zareagować na każdy z nich.

„Rozważ możliwe działania: pomoże ci to poczuć się pewniej w obecnej sytuacji i zmniejszyć lęk przed nieprzewidywalnością. Zrozumienie, że istnieją jasne kroki, które możesz podjąć, tworzy poczucie stabilności. Refleksja nad potencjalnie negatywnymi konsekwencjami nie oznacza, że ​​się poddajesz, ale raczej służy oszczędzaniu zasobów wewnętrznych i przygotowaniu się do pokonywania trudności z maksymalną odpornością.”

Elena Dubikova

Ponadto bliscy mogą być ważnym źródłem wsparcia. Nawet jeśli informacja nie została jeszcze wyrażona, pomocne jest omówienie swoich uczuć z rodziną i przyjaciółmi. Takie rozmowy:

• zmniejszają wewnętrzne napięcie;
• tworzą wrażenie, że nie jesteś sam w tej sytuacji;
• sprzyjają przeżywaniu emocji, zamiast je tłumić.

Przeczytaj także:

Straszne Myśli: przyczyny ich występowania i sposoby pozbycia się ich.

Etap trzeci: Wzmacnianie nawyku

To kolejna metoda radzenia sobie z lękiem. Utrzymując nawykowe czynności i codzienną rutynę, przywracamy poczucie kontroli nad okolicznościami w sytuacjach stresowych.

Dzieje się tak, ponieważ mózg odnajduje komfort w znanych zadaniach. Zatem utrzymywanie nawykowej rutyny, nawet gdy spodziewane są niepokojące wiadomości, stwarza iluzję stabilności i pomaga utrzymać równowagę emocjonalną, zauważa Elena Dubikova.

Jeśli nie jesteś w stanie dotrzymać zaplanowanego harmonogramu, spróbuj wypracować dla siebie wspierające rytuały. Na przykład:

• wypij filiżankę herbaty lub kawy po porannym posiłku w cichym otoczeniu, słuchając ulubionej muzyki lub oglądając odcinek ulubionego serialu;
• Przed pójściem spać zapisz pięć do siedmiu rzeczy, za które jesteś wdzięczny w sobie i w ciągu dnia. Mogą to być nawet drobiazgi, jak pyszny pączek lub parasol, o którym pamiętałeś, żeby zabrać go w deszczowy dzień.
• Podczas lunchu możesz cieszyć się ulubionymi słodyczami lub owocami.

Te drobne szczegóły, które ciągle się powtarzają, mogą na chwilę przywrócić nas do rzeczywistości, odwracając naszą uwagę od niepokojących myśli i przypominając, że życie toczy się dalej. Ostatecznie proste działania, takie jak spacery na świeżym powietrzu, prawidłowe odżywianie i odpowiednia ilość snu, pozwolą Ci zachować zasoby potrzebne do wspierania bliskich.

„Ważne jest, aby pamiętać o konieczności dbania o swój stan fizyczny i emocjonalny: to nie przywilej, ale niezbędna konieczność. Zrównoważona dieta, aktywne spacery, ćwiczenia oddechowe i okresowy odpoczynek pomagają wzmocnić wewnętrzną odporność, pozwalając radzić sobie z trudnościami i nie tracić nadziei w oczekiwaniu na negatywne wiadomości”.

Elena Dubikova

Krok czwarty: Korzystaj z wiarygodnych źródeł informacji

Im więcej informacji posiadasz na temat swojego stanu zdrowia, a także zdrowia bliskich lub dziecka, tym mniej niepokoju odczuwasz o przyszłość. Jednak konsumowanie wszelkich dostępnych materiałów nie jest najrozsądniejszym podejściem.

Istnieje wiele źródeł internetowych, które dostarczają nieprawdziwych informacji na temat leków, chorób i statystyk przeżywalności. Co więcej, wiele z tych źródeł często jest ze sobą sprzecznych, co stwarza wrażenie, że zrozumienie tych kwestii jest niemożliwe i nie ma wyjścia. Kiedy strach i lęk ogarniają już umysł i ciało, kluczowe jest unikanie dodatkowych źródeł stresu.

Dlatego ważne jest, aby uważnie oceniać informacje. Zanim poświęcisz czas na studiowanie wielu źródeł, lepiej skupić się na jednym, zaufanym źródle i zagłębić się w temat tak dogłębnie, jak to możliwe. Jest to lepsze niż ciągłe otwieranie nowych kart przeglądarki w nadziei na znalezienie przydatnych informacji. Listę wiarygodnych źródeł można uzyskać od organizacji charytatywnych, które od wielu lat wspierają osoby z określonymi schorzeniami.

Otrzymywanie rzetelnych informacji buduje poczucie pewności siebie i ułatwia podejmowanie świadomych decyzji w trudnych sytuacjach. Na przykład Centrum Informacji o Białaczce Dziecięcej jest unikalnym i wiarygodnym źródłem informacji na temat białaczki dziecięcej w Rosji. Zawiera materiały stworzone przy udziale lekarzy, psychologów i prawników, co czyni te informacje wiarygodnymi.

Elena Dubikova

Etap piąty: Skupienie się na aspektach, które można kontrolować

Kiedy lekarz przygotowuje się do przekazania druzgocącej wiadomości, czujesz, jakby świat wokół ciebie się rozpadał. W tym stanie paniki umysł podsuwa ci szereg różnych zadań: musisz zadzwonić, wysłać wiadomość, kupić lub sprzedać coś, rzucić pracę, znaleźć nową pracę, a nawet zmienić miejsce zamieszkania.

Niektóre z tych myśli nie przybierają nawet jasnej formy w umyśle: ratuj, chroń, radykalnie zmieniaj. Strach przed niemożnością samodzielnego wykonania tych zadań narasta: poczucie bezsensu ogarnia, gdy nie wiadomo, jak osiągnąć tak ambitne cele.

Jednak to tylko złudzenie. Stopniowe działania i drobne, ale namacalne osiągnięcia przyczyniają się do postępu. Nawet w najtrudniejszych sytuacjach są aspekty, które możesz kontrolować. Na przykład:

• wybór lekarza;
• opieka nad dzieckiem i zapewnianie mu drobnych, poprawiających nastrój przyjemności;
• ustalanie procesów logistycznych między placówkami medycznymi a miejscem zamieszkania pacjentów;
• znalezienie wsparcia emocjonalnego i materialnego dla rodziny.

Elena zauważa, że ​​skupienie się na tych zadaniach pomaga zachować wewnętrzną siłę i poczucie własnej wartości.

Czytaj również:

Zachowania radzenia sobie to zestaw strategii i działań, które pomagają człowiekowi radzić sobie z trudnościami i sytuacjami stresowymi. Ta umiejętność pozwala znaleźć rozwiązania w trudnych okolicznościach, minimalizując negatywne konsekwencje i utrzymując równowagę psycho-emocjonalną.

Aby rozwinąć umiejętności radzenia sobie, ważne jest, aby najpierw uświadomić sobie swoje emocje i reakcje na stres. Powinieneś zacząć od analizy własnych reakcji na różne sytuacje: które metody pomagają ci radzić sobie z trudnościami, a które wręcz przeciwnie, pogarszają sytuację. Głębokie oddychanie, medytacja lub prowadzenie dziennika mogą w tym pomóc.

Poza tym, warto uczyć się z doświadczeń innych: czytać książki, oglądać filmy edukacyjne lub uczestniczyć w seminariach, na których omawiane są strategie radzenia sobie. Omówienie swoich doświadczeń z przyjaciółmi lub specjalistami może również dostarczyć nowych perspektyw i pomysłów na rozwiązywanie problemów. Kluczowe są cierpliwość i gotowość do zmiany. Zachowania radzenia sobie nie rozwijają się z dnia na dzień, ale dzięki konsekwentnej praktyce i samoświadomości możesz poczynić znaczące postępy w radzeniu sobie z wyzwaniami życiowymi. Krok 6: Przeanalizuj terminologię medyczną. Frazy takie jak „Dlaczego nie przyszedłeś wcześniej?” lub „Dlaczego tak długo?”, wypowiadane przez lekarza, mogą wywołać u Ciebie silne poczucie winy. Ważne jest, aby pamiętać, że samokrytyka nie przyniesie Ci żadnych korzyści. Prawdopodobnie robiłeś/aś wszystko, co mogłeś/aś w danych okolicznościach. Nie da się wrócić do przeszłości, mając obecną wiedzę, więc nie marnuj emocji i energii na samokrytykę.

Elena podkreśla również, że wypowiedzi lekarza odzwierciedlają jego ekspercką opinię, a w niektórych stresujących sytuacjach pracownicy służby zdrowia mogą uciekać się do mniej delikatnych sformułowań.

Przede wszystkim ważne jest, aby zachować spokój i nie odbierać słów lekarza jako ataku personalnego. Jeśli spotkasz się z oskarżeniami lub wyrzutami, warto skupić się na tym, co specjalista próbuje powiedzieć. Często ich celem jest podkreślenie znaczenia szybkiego szukania pomocy medycznej lub konieczności ścisłego monitorowania określonych objawów w danym momencie.

Elena Dubikova

Ważne jest również, aby pamiętać, że nikt nie jest całkowicie odporny na błędy i niedociągnięcia. Choroba to wieloaspektowy proces, wpływający na wiele aspektów. Nie obwiniaj niepotrzebnie siebie ani innych. Znacznie mądrzej jest skupić się na tym, co można zrobić teraz, aby pomóc dziecku i poprawić sytuację, zauważa Elena. Pamiętaj: przeszłości nie da się zmienić. Najważniejsze to zadbać o zdrowie i dobre samopoczucie dziecka w chwili obecnej. Otrzymanie rzetelnych informacji daje poczucie pewności siebie i ułatwia podejmowanie świadomych decyzji w trudnych sytuacjach. Na przykład platforma Centrum Informacji o Białaczce Dziecięcej, która jest jedynym uznanym źródłem informacji o białaczce dziecięcej w Rosji, prezentuje informacje opracowane we współpracy ze specjalistami medycznymi, psychologami i prawnikami, co czyni ją wiarygodną."

Elena Dubikova

Etap siódmy: Komunikacja i wsparcie intymności

Kiedy człowiek otrzymuje nieprzyjemne wiadomości, może znaleźć się w stanie emocjonalnego chaosu. Dotyczy to zwłaszcza dzieci, które często nie potrafią rozpoznać własnych uczuć, nawet w najprostszych sytuacjach. W takiej sytuacji niezwykle ważne jest, aby mieć w pobliżu osoby gotowe pomóc im zrozumieć, co dzieje się w ich wnętrzu i wesprzeć je w ich doświadczeniach.

Czasami trzeba wypowiedzieć na głos to, co na pierwszy rzut oka wydaje się oczywiste: „Czujesz się zraniony, bo nie na to zasługujesz”, „Boisz się, bo nie wiesz, co cię czeka”, „Jesteś zły, bo to nie powinno się wydarzyć”. Kiedy ktoś to mówi, łatwiej jest człowiekowi przyznać się do swoich emocji i znaleźć sposób na ich wyrażenie, nie pozwalając, by niszczyły je od wewnątrz.

Elena uważa, że ​​szczegółowe wyjaśnienie diagnozy dziecku przed okresem dojrzewania nie jest obowiązkowe. W tym wieku dzieci przetwarzają informacje w oparciu o emocje. Dlatego, jak podkreśla, ważne jest, aby unikać bezpośredniej komunikacji na temat poważnych chorób, takich jak rak, bez wcześniejszego przygotowania i zrozumienia jego stanu psychicznego.

„Rozumiemy, jak ważne jest dla dziecka prawidłowe zrozumienie diagnozy. Dlatego przetłumaczyliśmy i zaadaptowaliśmy serię filmów animowanych „Wyimaginowani przyjaciele”, które pomagają dzieciom lepiej postrzegać trudną rzeczywistość. Te kreskówki przedstawiają chorobę w pozytywnym świetle i poprzez angażujące historie, co pomaga zmniejszyć lęk i wzmocnić wewnętrzne zasoby. Takie podejście sprzyja płynniejszemu przyswajaniu informacji i pozwala dziecku zachować odporność w trudnych chwilach”.

Elena Dubikova

Nastolatki są na tyle dojrzałe, aby dostrzegać złożone idee i rozumieć ich wagę, dzięki czemu można z nimi rozmawiać o problemach bardziej otwarcie. Kluczowe pozostaje jednak zapewnienie wsparcia i stworzenie atmosfery zaufania, w której dziecko poczuje się bezpiecznie i zrozumie, że nie jest samo.

Aby pomóc krewnym, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji po otrzymaniu złych wiadomości, kluczowe jest okazanie im szczerej troski i chęci wsparcia w tym trudnym okresie. Warto również dobrać słowa, które pomogą im spojrzeć na rzeczywistość i poczuć nadzieję na lepsze jutro. Oto kilka cytatów zaproponowanych przez Elenę:

• „Jestem tu dla ciebie i razem przez to przejdziemy.”
• „To naprawdę trudne i niesprawiedliwe, rozumiem, że odczuwasz strach, urazę i ból.”
• „Rozumiem, że w tej chwili trudno mieć nadzieję na cokolwiek dobrego, ale jednocząc się, możemy znaleźć siłę, by iść naprzód.”
• „Bez względu na to, jakie wyzwania stoją przed nami, będę przy tobie i cię nie opuszczę.”
• „Nawet jeśli nie do końca rozumiem, przez co przechodzisz, wiedz, że jestem tu i jestem gotowa cię wysłuchać.”
• „Jesteś dla mnie ważna i chcę, żebyś wiedziała, że ​​nie jesteś sama w tej sytuacji.”
• „Jeśli potrzebujesz porozmawiać lub po prostu posiedzieć w ciszy, jestem tu dla ciebie.”
• „Czy mogę w czymś pomóc, czy powinnam po prostu zostać przy tobie?”

„Szczerość i cierpliwość mają ogromne znaczenie”, podkreśla Elena, „aby przekazać osobie, że jej doświadczenia mają znaczenie, że nie jest sama w swoim cierpieniu i że są w pobliżu osoby, które są gotowe ją wesprzeć, nawet bez konieczności rozmowy”.

Przeczytaj także:

Połączenie emocjonalne to koncepcja w psychologii odnosząca się do głębi i jakość relacji międzyludzkich opartych na uczuciach i wzajemnym zrozumieniu. Reprezentuje coś więcej niż tylko interakcję fizyczną lub społeczną; to stan, w którym jednostki czują się ze sobą emocjonalnie połączone.

To połączenie może przejawiać się w różnych formach, takich jak intymność, zaufanie i wsparcie. Odgrywa kluczową rolę w budowaniu stabilnych i zdrowych relacji, czy to rodzinnych, przyjacielskich, czy romantycznych. Połączenie emocjonalne często obejmuje zdolność do dzielenia się swoimi myślami i doświadczeniami, a także poczucie zrozumienia i akceptacji drugiej osoby.

Z psychologicznego punktu widzenia silne połączenie emocjonalne przyczynia się do poprawy samopoczucia psychicznego i fizycznego. Może zmniejszyć poziom stresu, zwiększyć poczucie własnej wartości i pomóc w pokonywaniu trudności życiowych. Ważnym aspektem tego połączenia jest zdolność do empatii, która pozwala ludziom odczuwać emocje innych i odpowiednio na nie reagować.

Więź emocjonalna jest zatem ważnym elementem ludzkiego życia, wpływającym nie tylko na relacje osobiste, ale także na ogólną jakość życia.

Krok ósmy: Konsultacja z psychologiem

Powszechnie uważa się, że psychologowie są potrzebni wyłącznie osobom cierpiącym na choroby psychiczne. Jednak w rzeczywistości jest inaczej: ci specjaliści pomagają przede wszystkim osobom zdrowym psychicznie, doświadczającym stresu lub nasilonego lęku.

Błędne przekonanie dotyczące percepcji wewnętrznej głosi, że wizyta u psychologa świadczy o niezdolności do samodzielnego radzenia sobie z trudnościami. W rzeczywistości jest wręcz przeciwnie: szukając profesjonalnego wsparcia w trudnym okresie, faktycznie zbliżamy się do rozwiązania naszych problemów, a tym samym działamy skuteczniej.

Pamiętaj, że bez wewnętrznej siły i odporności nie będziesz w stanie wspierać bliskiej osoby. Ważne jest, aby zrozumieć, że w niektórych przypadkach pomoc psychologa jest nie tylko pożądana, ale stanowi naprawdę ważne wsparcie i ochronę, a nie oznakę słabości czy pustego pragnienia.

Psycholodzy odgrywają kluczową rolę w opiece nad pacjentami i ich rodzinami. Oddziały onkohematologii dziecięcej finansowane przez Fundację Żywi zatrudniają wykwalifikowanych onkopsychologów, którzy świadczą rodzicom usługi całkowicie bezpłatnie w trakcie leczenia. To wsparcie jest nieocenione, ponieważ pomaga im zrozumieć swoje uczucia, pogodzić się ze zmianami fizycznymi i uświadomić sobie, że wszystkie trudności są przejściowe.

Elena Dubikowa

Elena wyjaśnia, że ​​psychologowie fundacji aktywnie współpracują z personelem medycznym. Lekarze z kolei odgrywają ważną rolę w identyfikacji pacjentów i rodziców, którzy mogą wymagać dodatkowego wsparcia psychologicznego. Ponadto specjaliści fundacji kierują do psychologów osoby doświadczające znacznego stresu emocjonalnego lub mające trudności z adaptacją do choroby.

Ta systemowa strategia gwarantuje szybkie udzielenie niezbędnego wsparcia i stworzenie rodzinom jak najbardziej komfortowego środowiska w trudnych okresach leczenia.

„Każde z tych działań nie tylko ułatwia akceptację trudnych informacji, ale także pozwala znaleźć wewnętrzną siłę do kontynuowania walki o dziecko. Ważne jest, aby pamiętać, że nawet w najtrudniejszych chwilach w sercu kryją się zasoby – takie jak miłość, nadzieja i wsparcie bliskich – które pomagają nie stracić hartu ducha i iść naprzód”.

Elena Dubikova