Kontrolerzy: kim są i dlaczego mogą być niebezpieczni

Spis treści:

• Definicja osób kontrolujących: Kim oni naprawdę są?
  
• Rozpoznawanie oznak toksycznej chęci kontroli nad sobą
• Sztuka interakcji z osobami dążącymi do kontroli
• Uwalnianie się od chęci kontrolowania innych i sytuacji

W tym artykule dowiesz się następujących rzeczy:

• Maniacy kontroli to osoby dążące do maksymalnej kontroli nad swoim życiem i otoczeniem. Ich zachowanie może być irytujące lub odpychające, ale ważne jest, aby zrozumieć, że ta potrzeba kontroli często wynika z ich osobistych doświadczeń i wewnętrznych kompleksów.

  Mogą przejawiać swoją kontrolującą naturę w różnych obszarach, od pracy po relacje osobiste. Często wynika to z chęci stworzenia przewidywalnego i bezpiecznego środowiska, w którym czują się komfortowo. Ich pragnienie porządku i planowania może być postrzegane jako nadmierna surowość, ale za tym może kryć się pragnienie stabilności i bezpieczeństwa.

  Ważne jest, aby nie spieszyć się z osądzaniem takich osób. Zamiast od razu odczuwać negatywne emocje, warto spróbować zrozumieć ich motywacje. Być może po prostu szukają sposobów na radzenie sobie z lękiem lub zmartwieniami, a ich działania są próbą stworzenia kontroli nad swoim życiem tam, gdzie jej brakuje. Otwarta i tolerancyjna postawa może pomóc w poprawie komunikacji i wzajemnego zrozumienia.

• Istnieje kilka oznak, że Twoje pragnienie kontroli stało się nadmierne. Po pierwsze, jeśli zauważysz, że stale martwisz się szczegółami, na które nie masz wpływu, może to być sygnał ostrzegawczy. Warto również zwrócić uwagę na to, jak Twoje pragnienie kontroli wpływa na Twoje relacje: jeśli zaczynasz kłócić się z bliskimi o błahostki, może to wskazywać na problem.

  Co więcej, jeśli czujesz się stale zestresowany lub wyczerpany potrzebą kontrolowania sytuacji, może to również oznaczać, że sytuacja wymknęła się spod kontroli. Wreszcie, jeśli Twoje życie zaczyna kręcić się wokół pragnienia porządku i przewidywalności, a unikasz nowych doświadczeń z obawy przed utratą kontroli, może to oznaczać, że musisz przemyśleć swoje podejście.

• Radzenie sobie z osobą, która dąży do kontrolowania wszystkiego, wymaga specjalnego podejścia i ustalenia jasnych granic. Ważne jest, aby najpierw zdać sobie sprawę, że kontrola może być przejawem niepewności lub strachu przed utratą władzy. Dlatego, aby skutecznie komunikować się z taką osobą, należy przestrzegać kilku zaleceń.

  Po pierwsze, określ samodzielnie, jakie granice chcesz ustalić. Zastanów się, co jest dla Ciebie akceptowalne, a co nie. Jasne zrozumienie swoich granic pomoże Ci pewnie ich bronić.

  Po drugie, wyrażaj się jasno i bezpośrednio. Ważne jest, aby dać do zrozumienia osobie kontrolującej, że jesteś skłonny brać pod uwagę jej opinię, ale masz również własne poglądy i preferencje. Używaj komunikatów typu „ja”, aby wyrazić swoje uczucia i potrzeby, na przykład: „Czuję się niekomfortowo, gdy ingerujesz w moje sprawy”.

  Poza tym staraj się zachować spokój i pewność siebie. Osoby kontrolujące mogą próbować manipulować emocjami, dlatego ważne jest, aby nie ulegać prowokacjom. Jeśli rozmowa zacznie się robić gorąca, spróbuj ją zawiesić i wrócić do niej później, gdy emocje opadną.

  Pamiętaj o zachowaniu równowagi. Czasami warto pójść na kompromis, o ile nie narusza to Twoich podstawowych granic. Jeśli jednak dochodzi do uporczywych naruszeń, musisz konsekwentnie i jasno przypominać o swoich granicach i konsekwencjach ich naruszania.

  Dlatego komunikacja z osobą kontrolującą wymaga cierpliwości i wytrwałości. Wyznaczanie granic i ich ochrona nie tylko pomoże Ci utrzymać harmonię w relacji, ale także pozwoli tej osobie zrozumieć, że poszanowanie Twoich życzeń i potrzeb jest kluczem do zdrowych interakcji.

• Oddanie kontroli może wywołać silne uczucie niepokoju i obaw. Dzieje się tak, ponieważ wielu z nas jest przyzwyczajonych do zarządzania sytuacjami i wynikami, co daje nam poczucie bezpieczeństwa. Kiedy stajemy przed koniecznością oddania kontroli, pojawia się strach przed nieznanym, ponieważ nie możemy przewidzieć, jak potoczą się wydarzenia.

  Problem polega na tym, że pragnienie kontrolowania wszystkich aspektów życia jest głęboko zakorzenione w naszych umysłach. Wierzymy, że takie działanie może uniknąć problemów i zapewnić stabilność. Jednak takie nastawienie może prowadzić do stresu i wypalenia, ponieważ rzeczywistość często wydaje się wymykać nam spod kontroli. Uwalniając się od kontroli, otwieramy się na nowe możliwości i doświadczenia. Może to być przerażające, ale właśnie w takich momentach często wyłania się prawdziwe życie. Umiejętność zaufania innym i akceptowania sytuacji takimi, jakie są, może prowadzić do nieoczekiwanych i pozytywnych rezultatów, pomagając nam się rozwijać. Stworzyliśmy kanał na Telegramie o nazwie „Jak się masz?”. Tutaj, w wygodnej formie, będziemy dzielić się materiałami na temat samorozwoju, psychologii, a także tego, jak skutecznie studiować i rozwijać karierę w każdym wieku. Dołącz do nas!

Definicja maniaków kontroli: Kim oni naprawdę są?

Maniacy kontroli to osoby, które dążą do całkowitej kontroli nad tym, co się dzieje, i nie pozwalają innym na ingerencję. Taką definicję podaje Słownik Cambridge. Jednak termin ten nie jest używany w psychiatrii i psychologii.

Osoby obsesyjnie kontrolujące często spotykają się z krytyką publiczną. W języku rosyjskim termin „freak” ma bardzo negatywne znaczenie. Jednocześnie w języku angielskim słowo to odnosi się po prostu do osób o nietypowych nawykach i tych, którzy wyraźnie wyróżniają się z tłumu.

Potrzeba kontroli nie jest wystarczającym powodem do potępienia danej osoby. Doktor nauk medycznych i psychiatra Christina Adams podkreśla, że ​​pragnienie kontrolowania otoczenia i ludzi jest naturalną cechą każdego z nas. Psychologowie z Nowego Jorku uważają, że to pragnienie ma korzenie biologiczne i jest osadzone w naszych genach.

Prawdopodobnie to właśnie ten popęd pozwolił ludziom wspiąć się na szczyt łańcucha pokarmowego, a nawet zapuścić się w kosmos.

Kiedy nadchodzi powódź, wilk, królik i biedronka prawdopodobnie wyczują niebezpieczeństwo i, jeśli będą miały szczęście, poszukają schronienia przed rzeką. Ludzie natomiast mają tendencję do przewidywania powodzi i podejmowania działań: budują konstrukcje ochronne, takie jak tamy czy wały przeciwpowodziowe, aby kontrolować żywioły. Jest prawdopodobne, że te działania pozwolą im przetrwać sytuację.

W życiu codziennym pragnienie kontroli czasami nie jest błędem, lecz świadomym wyborem. Rozważmy sytuację mężczyzny o imieniu Kola:

• ściśle pilnuje swojego harmonogramu;
• doskonale zapamiętał rozkład jazdy minibusa.
• zawsze ma w zanadrzu trasy alternatywne na wypadek korków;
• dokładnie wie, co ma w domu i zawsze jest gotowy szybko dostosować swój strój do warunków atmosferycznych.

Kola to osoba, która z pasją dąży do porządku i precyzji; można by go wręcz nazwać perfekcjonistą. Opanował do perfekcji sztukę zarządzania czasem, co przyniosło mu szacunek współpracowników i uznanie przełożonych. Ponadto nigdy nie spóźnia się na spotkania z dziewczynami, zawsze docierając na czas. Dzięki swojej tendencji do przejmowania kontroli nad swoim życiem, Kola odnosi wiele namacalnych korzyści.

Kluczem pozostaje znalezienie złotego środka i określenie kierunku tego nawyku.

Przeczytaj także:

Złe nawyki: 12 nawyków, których warto się pozbyć.

Rozpoznawanie oznak toksycznej chęci kontroli nad sobą

Według Christiny Adams istnieją dwa główne typy maniaków kontroli:

• osoby z samokontrolą;
• osoby, które chcą kontrolować innych.

Osoby, które jako pierwsze rezygnują ze swoich nawyków, rzadziej napotykają trudności. Jednak nadmierna kontrola nad swoim zachowaniem może być również niebezpieczna. Według psychoterapeutki i ekspertki ds. pracy socjalnej Amy Morin, nadmierna samokontrola może powodować zmęczenie i przyczyniać się do lęku.

Maniacy kontroli często starają się monitorować wszystko, co ich otacza, ponieważ w rzeczywistości doświadczają głębokiego wewnętrznego strachu. Pragnienie uporządkowania swojego życia ze sztywną, matematyczną precyzją, pozwalającą im kontrolować każdy szczegół, tylko wzmacnia ich brak pewności siebie.

Osoby kontrolujące, zamiast przygotowywać się na potencjalne problemy, starają się zapobiegać ich wystąpieniu, nawet gdy jest to niemożliwe. Poświęcają energię i czas w nadziei, że kłopoty ich ominą, ponieważ wątpią w swoją zdolność do przezwyciężania trudności.

Artykuł Amy Morin analizuje siedem oznak osób dążących do kontroli w swoich relacjach i otoczeniu. Takie osoby często przejawiają nadmierną chęć kierowania zachowaniem innych, co może objawiać się na różne sposoby. Mogą być manipulatorami, nie tolerować opinii odmiennych od własnych i stale pragnąć kontroli nad sytuacją. Te oznaki mogą prowadzić do napięć w relacjach i tworzyć atmosferę, w której inni czują się uciskani. Identyfikacja takich cech może pomóc ludziom lepiej zrozumieć, jak wchodzić w interakcje z osobami dążącymi do dominacji i być może chronić się przed ich wpływem.

Sedno sprawy polega na tym, że burza jest nieunikniona w każdej chwili. W takim przypadku osoba z tendencjami do kontrolowania najprawdopodobniej nie będzie przygotowana na takie okoliczności. Obecność wewnętrznego kontrolera można rozpoznać po następujących cechach:

• Masz trudności z interakcją z innymi w zespole, a podczas wykonywania zadań grupowych masz tendencję do brania odpowiedzialności za te części, co do których nie masz pewności co do swoich kolegów.
• Czy wierzysz, że Twój sukces zależy wyłącznie od Ciebie, a rzeczy takie jak choroba, problemy rodzinne, wydarzenia polityczne i inne nieprzewidywalne okoliczności służą jedynie jako wymówki dla lenistwa i braku organizacji?
• Masz trudności z odpuszczaniem sobie własnych błędów i niedociągnięć;
• Tolerujesz błędy innych, ale nie okazujesz współczucia tym, którzy z jakiegoś powodu popełnili błąd.

Czytaj również:

Empatia to umiejętność rozumienia i dzielenia uczuć innych osób, a także bycia świadomym ich doświadczeń. Jest to ważny aspekt interakcji międzyludzkich, który pomaga budować głębokie i harmonijne relacje. Empatia pozwala nam nie tylko współczuć, ale także wspierać potrzebujących.

Aby rozwinąć empatię, możesz zacząć od kilku praktycznych kroków. Po pierwsze, powinieneś aktywnie słuchać, gdy ktoś dzieli się swoimi myślami i uczuciami. Wymaga to pełnej uwagi, bez przerw i rozpraszania się własnymi myślami. Po drugie, zadawanie pytań wyjaśniających jest pomocne, aby lepiej zrozumieć, czego doświadcza druga osoba.

Warto również zwracać uwagę na sygnały niewerbalne, takie jak mimika i gesty. Mogą one powiedzieć więcej niż słowa. Czytanie literatury, zwłaszcza beletrystyki, może również pomóc w rozwijaniu empatii, ponieważ zanurzenie się w świecie bohaterów pozwala spojrzeć na sytuację z ich perspektywy.

Ćwiczenie autorefleksji, polegające na analizowaniu własnych emocji i reakcji, również przyczynia się do lepszego zrozumienia innych. Ważne jest, aby pamiętać, że rozwijanie empatii to proces, który wymaga czasu i wysiłku, ale rezultatem będą głębsze więzi z innymi i lepsza komunikacja.

Omówmy teraz osoby, które dążą do kontrolowania innych. Według dr. Raja Raghunathana, profesora w McCombs School of Business, głównym zagrożeniem dla takich „maniaków kontroli” jest to, że tworzą wokół siebie „kopułę” oddania.

Z czasem pozostają tylko ci, którzy są gotowi wykonywać polecenia, wykonywać polecenia i entuzjastycznie chłonąć każde słowo. Tymczasem ci, którzy oferują konstruktywną krytykę i wspierają rozwój, często zostają zepchnięci na margines.

Pierwszym objawem toksycznych maniaków kontroli jest obecność w środowisku, w którym brakuje szczerego i sprawiedliwego dialogu. Co więcej, psycholog kliniczny dr Seth Meyers identyfikuje trzy kolejne „symptoma”, które mogą również wskazywać na takie problemy.

Nieprawidłowy akcent, brak przecinków czy niewystarczająco uprzejmy zwrot do rodziców na spotkaniu rodzinnym – nic z tych rzeczy nie umknie czujnemu oku i czujnemu uchu maniaka kontroli, który pilnie wyszukuje wszelkich wad. I wcale nie chodzi o to, by chronić bliskich przed kompromitacją.

Osoba kontrolująca jest przekonana o swojej absolutnej słuszności. Percepcja świata ukształtowana w jej umyśle jest uważana za jedyną słuszną. Wszelkie elementy niezgodne z tą percepcją są postrzegane jako zagrożenie dla stabilności, a co za tym idzie, dla bezpieczeństwa. Aby wyeliminować tę rozbieżność, skorygować swój światopogląd i potwierdzić swoją słuszność, maniak kontroli odnajduje w tym swoją receptę na szczęście.

Ważne jest, aby pamiętać, że istnieją różne typy ludzi dążących do kontroli i nie wszyscy posuwają się do skrajności związanych z tyranią lub innymi wątpliwymi przejawami. Jeśli jednak przyznanie się do błędów staje się dla kogoś niezwykle trudne, powinno to być sygnałem ostrzegawczym.

Seth Meyers zauważa, że ​​osoby żądne kontroli często skłaniają się ku czarno-białemu myśleniu. Wierzą, że przyznanie się do błędu doprowadzi do całkowitej utraty autorytetu. W towarzystwie osób nadmiernie kontrolujących konsekwencje nawet najmniejszych błędów mogą być niezwykle poważne.

Dlatego dyskusja z osobą żądną kontroli często staje się prawdziwą walką, ponieważ dla takiego przeciwnika stawką jest co najmniej jego nieśmiertelna reputacja. Co więcej, osoby żądne kontroli mają zdanie na niemal każdy temat i są gotowe bronić go do upadłego.

Co więcej, przyznanie się do własnych błędów podważa fundamentalną postawę osób żądnych kontroli: „Zawsze mam rację”. Przyznanie się, że nie zawsze tak jest, może wywołać strach i dyskomfort, ponieważ prowadzi do uświadomienia sobie własnej podatności na zranienie. Dlatego wiele osób za wszelką cenę stara się unikać przyznawania się do swoich wad.

Czytaj również:

Luka to stan lub aspekt, który sprawia, że ​​system, organizacja lub osoba jest podatna na ryzyko lub negatywne konsekwencje. Aby skutecznie zarządzać lukami, należy je najpierw zidentyfikować i ocenić. Wiąże się to z analizą słabości, które mogłyby zostać wykorzystane przez atakujących lub doprowadzić do niekorzystnych sytuacji.

Po zidentyfikowaniu luk w zabezpieczeniach ważne jest opracowanie planu działania. Może on obejmować wdrożenie środków zaradczych, szkolenie personelu oraz regularną aktualizację systemów i procesów. Wreszcie, stały monitoring i ocena pomogą utrzymać bezpieczeństwo i szybko reagować na nowe zagrożenia.

Osobiste i konwencjonalne. Być może kierowca, który ciągle krzyczy przez okno Twojego samochodu, to kontrolujący maniak, który uważa, że ​​zna przepisy ruchu drogowego lepiej niż ktokolwiek inny i czuje się zobowiązany do wyrażania niezadowolenia ze sposobu, w jaki inni jeżdżą.

Czasami domowi kontrolerzy stają się tak wymagający, że można ich nazwać prawdziwymi tyranami rodzinnymi. Każdy aspekt codziennego życia, od składania świeżo wypranych ubrań i ścielenia łóżka, po wkładanie mleka do lodówki i częstotliwość ścierania kurzu, musi być ściśle regulowany i przestrzegany bez żadnych pytań.

Zalety: dom jest stale utrzymywany w porządku. Wady: Życie w ścisłej dyscyplinie i pod czujnym okiem osoby kontrolującej jest dla większości ludzi niezwykle trudne i niekomfortowe.

Jeśli rozpoznajesz siebie na tym portrecie, nie martw się, jesteś piękna i zawsze masz szansę rozwijać i odkrywać większe zaufanie do świata, zarówno do siebie, jak i do innych. Później porozmawiamy o tym, jak to zrobić, ale na razie krótkie przypomnienie dla tych, którzy znajdują się pod wpływem czyjejś kontroli.

Sztuka interakcji z ludźmi dążącymi do kontroli

Podobnie jak w innych aspektach życia, ważne jest szanowanie granic zarówno własnych, jak i cudzych. Ochrona swojego „terytorium” będzie wymagała walki, zwłaszcza jeśli oznacza to przedłużenie życia w kontrolowanych warunkach.

W 1977 roku amerykańska psycholog Judith Rodin i jej współpracownik przeprowadzili badanie w domu opieki. Uczestników podzielono na dwie grupy. Osoby z pierwszej grupy miały możliwość samodzielnego umeblowania swoich pokoi, wyboru roślin do dekoracji wnętrz i decydowania o tym, jak o nie dbać. Otrzymały również zadania związane z planowaniem czasu wolnego. Tymczasem osoby z drugiej grupy kontynuowały normalne życie, polegając wyłącznie na opiece i nadzorze personelu ośrodka.

Ostatecznie osoby z pierwszej grupy wykazały wysoki poziom dobrostanu. Czuły się szczęśliwsze, częściej kontaktowały się z sąsiadami i rzadziej miały problemy z pamięcią. Sześć miesięcy później dr Rodin odkrył, że wśród „buntowników”, którzy przejęli kontrolę nad swoim życiem, przeżyło o 15% więcej osób w porównaniu z drugą grupą.

Podsumowując: nie możesz polegać na osobach z zewnątrz, które pomogą ci kontrolować siebie, nawet jeśli szczerze tego chcą.

Przeczytaj także:

Trójkąt Trójkąt Karpmana to koncepcja Opisuje dynamikę interakcji międzyludzkich, która często objawia się konfliktami i trudnymi relacjami. Model ten identyfikuje trzy kluczowe role: Ofiary, Ratownika i Prześladowcy. Każda z tych pozycji może przejawiać się w różnych sytuacjach, tworząc błędne koło, z którego trudno się wydostać.

Ofiara czuje się bezradna i zależna, często zwracając uwagę na swoje cierpienie. Ratownik stara się pomóc, oferując wsparcie, ale może ignorować własne potrzeby. Prześladowca z kolei może krytykować lub kontrolować innych, co często zaostrza sytuacje konfliktowe.

Aby uciec z tego trójkąta, konieczne jest rozpoznanie swojej roli i zmiana wzorców interakcji. Może to obejmować rozwijanie umiejętności samoświadomości, wyznaczanie granic i przejście na zdrowsze formy komunikacji. Uwalniając się od nawykowych wzorców zachowań, można tworzyć bardziej harmonijne relacje i unikać powtarzania starych scenariuszy.

Dla osób zmagających się z osobowością kontrolującą, opanowanie sztuki wyrażania swoich pragnień i potrzeb jest kluczowe. Należy jednak podchodzić do tego z umiarem, unikając wyrzutów i krzyków. Oto przykład, jak to zrobić ⬇️

„Nie, mamo, nie będę ścielić łóżka. Nie sprawia mi to przyjemności i nie widzę w tym żadnej potrzeby z punktu widzenia higieny. Rozumiem, że widok niepościelonego łóżka jest dla ciebie niekomfortowy i nie chcę, żebyś się denerwowała. Jeśli to dla ciebie takie ważne, możesz sama je sobie pościelić albo po prostu zamknąć drzwi do mojego pokoju”.

W tej wersji:

• uznaje się znaczenie emocji maniaka kontroli i jego prawo do ich odczuwania;
• granice są jasno określone: ​​„To mój pokój – ja decyduję, jak go wykorzystać”.
• Istnieje mocny argument przemawiający za tym punktem widzenia: maniakom kontroli znacznie łatwiej jest zaakceptować argumenty oparte na faktach niż polegać na osobistych opiniach.
• Istnieje inne podejście do żądań maniaka kontroli.

Pamiętaj, że za despotą dążącym do ideału często kryje się zranione dziecko lub ztraumatyzowany dorosły. Chociaż nie jest to Twoja odpowiedzialność i nie Twoja wina, masz możliwość dialogu i walki o swoje interesy, aby Twoje wewnętrzne, lękliwe „ja”, kontrolowane, nie doświadczyło jeszcze większego cierpienia. Pomoże to również zapobiec przerodzeniu się tego cierpienia w agresję wobec innych.

Uwolnienie się od pragnienia kontrolowania innych i sytuacji

Psycholog Amy Morin zaleca: kieruj się swoimi emocjami, a nie okolicznościami zewnętrznymi. Najprostszym rozwiązaniem jest konsultacja z psychologiem. Alternatywą, choć trudniejszą, jest nauczenie się samodzielnego kontrolowania swoich uczuć.

Nadmierna kontrola często wynika z lęku i strachu. Być może osoba kontrolująca miała surowych rodziców lub spędziła czas w sierocińcu lub szkole z internatem, gdzie każde odstępstwo od ustalonego porządku i spontaniczne zachowanie były surowo karane.

A może w rodzinie panował kompletny chaos i codziennie pojawiały się pytania: „Czy mama wróci do domu? Czy tata będzie zły? Czy będę mógł dziś coś zjeść?” Być może dana osoba doświadczyła nieoczekiwanej straty, na którą nie była przygotowana i teraz próbuje uchronić się przed ponownym doświadczeniem bólu, tworząc „tarczę” w postaci zachowań mających na celu kontrolę.

Przeczytaj również:

Utrata bliskiej osoby to jedna z najtrudniejszych prób, z jaką może się zmierzyć człowiek. W takich chwilach ważne jest, aby zrozumieć, że proces żałoby wymaga czasu i indywidualnego podejścia. Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci przetrwać ten trudny czas.

Przede wszystkim pozwól sobie odczuwać swoje emocje. Smutek, złość, dezorientacja – wszystkie te uczucia są naturalne i ważne. Nie tłumij ich; daj sobie przestrzeń na ich przetworzenie. Rozmowy z przyjaciółmi i rodziną mogą być ważnym wsparciem. Rozmowy o wspomnieniach o zmarłym mogą pomóc Ci poczuć się bliżej niego i złagodzić żałobę po stracie.

Zwróć również uwagę na dbanie o siebie. Dbanie o zdrowie fizyczne jest ważne, dlatego zadbaj o odpowiednią ilość snu, odżywiania i aktywności fizycznej. Regularne spacery na świeżym powietrzu mogą mieć pozytywny wpływ na Twoje samopoczucie.

Nie przyspieszaj procesu gojenia. Każdy doświadcza straty inaczej i nie ma uniwersalnych ram czasowych dla żałoby. Pozwól sobie poruszać się we własnym tempie, nie porównując swoich uczuć z uczuciami innych.

W niektórych przypadkach pomocne może być zwrócenie się o wsparcie do specjalistów, takich jak psychologowie lub terapeuci. Mogą pomóc Ci uporać się ze złożonymi emocjami i zaproponować strategie radzenia sobie z bólem.

Na koniec znajdź sposoby na podtrzymywanie pamięci o bliskiej osobie. Może to oznaczać stworzenie albumu ze zdjęciami, napisanie listu lub udział w wydarzeniach poświęconych jej pamięci. Te działania mogą być źródłem pocieszenia i pozwolić Ci utrzymać kontakt z osobą, która odeszła.

Pamiętaj, że żałoba to naturalny proces, a ból po stracie z czasem będzie się zmniejszał. Bądź cierpliwy wobec siebie i pozwól sobie na powolny powrót do zdrowia.

Aby nauczyć się odpuszczać kontrolę, ważne jest, aby najpierw zidentyfikować, co dokładnie wywołuje Twoje lęki. Może to być strach przed utratą autorytetu, nieradzenie sobie z opieką nad dziećmi, byciem postrzeganym jako zła gospodyni domowa, rozczarowaniem rodziców lub niespełnieniem oczekiwań innych. Możesz również obawiać się porażki w życiu zawodowym, braku akceptacji ze strony ważnych dla Ciebie osób lub izolacji. Istnieje wiele przyczyn lęku. Dopóki źródło tych lęków i słabości nie zostanie zidentyfikowane, przezwyciężenie uzależnienia od kontroli może być nie lada wyzwaniem.

Kiedy lęk przybierze konkretną formę, zacznij go rozwijać w swoim umyśle. Doprowadź sytuację do maksymalnego natężenia, wyobrażając sobie, jak wszystko może pójść nie tak. Rozważ możliwe kroki, które podjąłbyś w takiej sytuacji. Przeanalizuj, czy spodziewane konsekwencje są rzeczywiście tak katastrofalne. Upewnij się, że potrafisz poradzić sobie z pojawiającymi się trudnościami.

Chociaż to ćwiczenie może nie wydawać się najprzyjemniejsze, naprawdę pomaga radzić sobie z lękiem. Staraj się monitorować te nieprzyjemne doznania, które pojawiają się w Twojej głowie, gdy czujesz potrzebę przypomnienia o czymś partnerowi, przygotowania prezentacji zamiast kolegi, zganienia przyjaciela na spotkaniu lub zadzwonienia do małżonka, aby wyjaśnić mu plan dnia.

Te problemy wyczerpują zarówno Twoją energię, jak i cenny czas. Generują uczucie lęku. Dlatego konieczne jest zatrzymanie się i szczere przyznanie przed sobą:

• Działam w ten sposób ze strachu i lęku.
• Rozumiem, że nie mogę kontrolować tego, co dzieje się na świecie.
• Nie mogę kontrolować działań innych i nie jestem odpowiedzialny za ich wybory.
• Nie wszystkie aspekty są pod moją kontrolą i nie jestem za nie odpowiedzialny.
• W razie nieprzewidzianej sytuacji będę w stanie znaleźć w sobie niezbędne zasoby, zwrócić się o wsparcie do bliskich i pokonać trudności.

Stałe przestrzeganie tych zasad, podział obowiązków i uwolnienie umysłu od zmartwień pomoże uprościć życie. Jeśli lęk nie ustępuje, spróbuj zastosować techniki relaksacji mięśni i techniki oddechowe. Spokój ciała przyczynia się do spokoju ducha.

Kolejną ważną praktyką dla osób dążących do kontroli jest odpoczynek. Każdy z nas zasługuje na to, by od czasu do czasu zrobić coś bez konkretnego celu, tylko dla własnej przyjemności. Może to być oglądanie lekkiego serialu z chipsami na kanapie, spokojny spacer bez słuchania wykładów lub czytania mądrych książek w tle albo po prostu spędzanie czasu z telefonem w dłoniach, bez żadnej produktywnej aktywności.