4 formaty gier biznesowych dla rozwoju pracowników

Jakich formatów gier biznesowych można używać?

Istnieje wiele formatów gier, a BITOBE oferuje własną klasyfikację, która identyfikuje siedem głównych typów gier biznesowych. Formaty te pomagają skutecznie organizować szkolenia i rozwijać umiejętności uczestników, pozwalając im zanurzyć się w rzeczywistych sytuacjach biznesowych i podejmować świadome decyzje. Każdy format ma swoje własne cechy charakterystyczne i można go dostosować do konkretnych celów i zadań, co czyni go uniwersalnym narzędziem w szkoleniach biznesowych.

• gry przypadków;
• gry fabularne;
• gry stacyjne;
• gry inżynieryjne;
• kreatywne gry komunikacyjne;
• dynamiczne gry fabularne;
• gry symulacyjne.

W swojej prezentacji Jewgienija szczegółowo omówiła cztery popularne formaty: gry przypadków, gry stacyjne, gry fabularne i gry inżynierskie. Formaty te są aktywnie wykorzystywane w szkoleniach i rozwoju umiejętności, pozwalając uczestnikom zanurzyć się w praktycznych sytuacjach i zastosować wiedzę teoretyczną w praktyce. Gry przypadków pomagają analizować rzeczywiste sytuacje biznesowe, gry stacyjne promują pracę zespołową, gry fabularne rozwijają umiejętności komunikacyjne, a gry inżynieryjne koncentrują się na rozwiązywaniu problemów technicznych. Każdy z tych obszarów ma swoje własne cechy charakterystyczne i zalety, co czyni je istotnymi dla różnych programów edukacyjnych i korporacyjnych.

Gry oparte na studium przypadku to metoda nauczania, której celem jest rozwijanie umiejętności w wysoce niepewnych warunkach. Eksperci zauważają, że gry oparte na studium przypadku można również nazwać studium przypadku lub analizą przypadku. Termin „gra” podkreśla jednak, że format gry niekoniecznie wymaga wykorzystywania sytuacji z życia wziętych z doświadczeń uczestników. Pozwala to na tworzenie różnorodnych scenariuszy, które pomagają uczestnikom rozwijać krytyczne myślenie i podejmować decyzje w warunkach ograniczonej wiedzy. Gry oparte na studium przypadku stają się skutecznym narzędziem szkolenia specjalistów z różnych dziedzin, poprawiając ich zdolność adaptacji do zmieniających się warunków i znajdowania optymalnych rozwiązań.

Według eksperta, gry oparte na studium przypadku idealnie nadają się do rozwijania umiejętności przywódczych, ponieważ sprzyjają rozwojowi kluczowych kompetencji wymaganych od kadry kierowniczej wyższego szczebla. Gry te pomagają rozwijać krytyczne myślenie, podejmować świadome decyzje oraz doskonalić umiejętności komunikacyjne i pracy zespołowej. Ponadto pozwalają one na ćwiczenie planowania strategicznego i zarządzania ryzykiem w warunkach zbliżonych do rzeczywistych sytuacji biznesowych.

• myślenie analityczne – umiejętność analizowania złożonych sytuacji, identyfikowania przyczyn problemów i znajdowania skutecznych rozwiązań;
• kreatywność – niekonwencjonalne podejście do rozwiązywania problemów, umiejętność kreatywnego myślenia;
• myślenie strategiczne – umiejętność budowania długoterminowych i krótkoterminowych strategii, przewidywania konsekwencji swoich działań i dostosowywania się do zmian sytuacji;
• umiejętności komunikacyjne – umiejętność przekonywania innych do swojego punktu widzenia i podejmowania wspólnych decyzji.

W jednej z gier analitycznych opracowanych przez zespół Jewgieniji, każdy uczestnik otrzymywał unikalne informacje. Gracze musieli połączyć swoją wiedzę, aby osiągnąć wspólny cel – zgodnie z fabułą, musieli nawigować tankowcem z cennym ładunkiem do portu docelowego, pokonując przy tym rozmaite przeszkody. Kolejna gra skupiała się na zarządzaniu strategicznym: uczestnicy, wcielając się w menedżerów firm zlokalizowanych w pobliżu jeziora, musieli znaleźć równowagę między rentownością a ochroną ekosystemu. Takie studia przypadków rozwijają umiejętności analitycznego myślenia i pracy zespołowej, co czyni je skutecznym narzędziem szkoleniowym dla sektora korporacyjnego.

Format gry fabularnej polega na tym, że każdy uczestnik wciela się w postać i zdobywa praktyczne doświadczenie w symulowanej sytuacji. Gry fabularne sprzyjają rozwojowi komunikacji, krytycznego myślenia i pracy zespołowej, co czyni je skutecznym narzędziem uczenia się i samodoskonalenia. Uczestnicy mogą eksperymentować z różnymi scenariuszami, co pozwala im lepiej zrozumieć zachowania i motywacje innych.

Według Jewgieniji gry znacząco przyczyniają się do rozwoju osobistego i umiejętności. Pomagają one poprawić funkcje poznawcze, takie jak uwaga, pamięć i logiczne myślenie. Ponadto, gry rozwijają ducha zespołowego i umiejętności współpracy, co jest szczególnie ważne we współczesnym społeczeństwie. Gry mogą być skutecznym narzędziem łagodzenia stresu i poprawy nastroju, pomagając użytkownikom radzić sobie z codziennymi wyzwaniami. Mogą również służyć jako narzędzie edukacyjne, pozwalając użytkownikom przyswajać informacje w angażujący sposób. Ogólnie rzecz biorąc, gry są nie tylko rozrywką, ale także pomagają rozwijać ważne umiejętności życiowe.

• Rozwijają kompetencje komunikacyjne – umiejętność wyrażania swoich intencji i potrzeb w sposób zrozumiały dla innych.

• Poszerzają zakres wzorców do naśladowania, z których dana osoba może czerpać. Gra daje uczestnikom możliwość wypróbowania roli, która zazwyczaj jest im nieznana, przygotowując ich do roli „rozwojowej” – na przykład roli lidera.

• Pomagają rozwijać empatię – umiejętność wczucia się w rolę partnera interakcji, rozumienia jego motywów i oczekiwań.

• Uczą, jak reagować i działać w sytuacjach niepewności, gdy cele innych uczestników nie są do końca jasne lub ich zachowanie jest trudne do przewidzenia, a okoliczności mogą się nieprzewidywalnie zmieniać.

Prelegent podał przykłady gier fabularnych o charakterze negocjacyjnym, w których uczestnicy wcielają się w rolę przeciwników, broniąc swoich interesów. Wspomniano również o grach zespołowych, w których gracze dążą do wspólnego celu, składając propozycje zgodnie ze swoją rolą. Na przykład w grze o budowie piramidy na podstawie wytycznych faraona, który zleca projekt i wprowadza w nim zmiany, uczestnicy muszą się dostosować i znaleźć optymalne rozwiązania, aby pomyślnie ukończyć zadanie.

W grze opartej na stacjach uczestnicy stopniowo rozwijają swoje umiejętności, rozwiązując różne sytuacje powiązane wspólnym tematem. Takie gry skutecznie wykorzystują mechanikę zadań opartą na podróżach lub poszukiwaniu skarbów. Na każdym etapie gracze ćwiczą określone kompetencje i umiejętności, co pozwala im nie tylko dobrze się bawić, ale także pogłębiać swoją wiedzę i umiejętności. To podejście sprzyja głębszemu uczeniu się i tworzy angażujące doświadczenie gry.

Według Jewgieniji Szwecowej granie na stacjach daje możliwość rozwoju niemal każdej umiejętności. To podejście jest szczególnie skuteczne w rozwijaniu następujących umiejętności:

• umiejętności strategiczne — potencjał intelektualny, umiejętność rozwiązywania problemów, kreatywność;

• umiejętności operacyjne — podejmowanie decyzji w odpowiednim czasie, zarządzanie czasem, umiejętności organizacyjne;

• umiejętności zarządzania wyzwaniami — zarządzanie konfliktami, umiejętności przywódcze, orientacja na wyniki;

• umiejętności interpersonalne — rozumienie innych ludzi, praca zespołowa.

Evgenia podała jako przykład grę BITOBE o nazwie „Archipelag wartości”. W tej grze uczestnicy wyruszają w podróż między wyspami, z których każda symbolizuje jedną z kluczowych wartości firmy. Każda wyspa ujawnia treść i znaczenie wartości, takich jak bezpieczeństwo, inicjatywa i inne. Gra pomaga głębiej zrozumieć wartości firmy i promuje ich wdrażanie w codziennych praktykach pracowników.

W grach inżynierskich uczestnicy łączą się w zespoły, aby wspólnie tworzyć lub budować, podkreślając znaczenie pracy zespołowej, przywództwa i zarządzania projektami. Gry te rozwijają umiejętność współpracy i kreatywnego myślenia, pozwalając graczom rozwiązywać złożone problemy i osiągać wspólne cele. Gry inżynierskie są nie tylko zabawne, ale także edukacyjne, co czyni je cennym narzędziem rozwoju profesjonalnych umiejętności inżynierskich.

Według prelegenta, gry inżynierskie mają na celu rozwijanie kluczowych umiejętności i kompetencji niezbędnych do osiągnięcia sukcesu w dziedzinie inżynierii. Gry te promują krytyczne myślenie, kreatywne rozwiązywanie problemów i pracę zespołową. Uczestnicy zdobywają praktyczne umiejętności, które można wykorzystać w rzeczywistych projektach i zadaniach. Gry inżynierskie pomagają również wzbudzić zainteresowanie zawodami technicznymi i rozwijać innowacyjne myślenie, co jest ważnym aspektem we współczesnym świecie technologii.

• umiejętności komunikacyjne – produktywna praca zespołowa w celu pomyślnego wykonywania zadań inżynierskich;
• myślenie analityczne – zdolność do analizowania złożonych sytuacji, identyfikowania przyczyn problemów i znajdowania skutecznych rozwiązań;
• kreatywność w niekonwencjonalnym podejściu i poszukiwaniu innowacyjnych rozwiązań;
• umiejętność podejmowania decyzji zespołowych w obliczu niepewności i ograniczonych zasobów.

W grze „Biuro projektowe” zespół pracuje nad stworzeniem specyfikacji technicznych, podczas gdy drugi zespół opracowuje produkt na podstawie tych wymagań. Ta gra pozwala uczestnikom rozwijać umiejętności pracy zespołowej i projektowania, a także zrozumieć proces rozwoju od pomysłu do wdrożenia.

Jak wybrać format gry biznesowej

Evgenia opracowała algorytm wyboru gry, który pomaga określić najodpowiedniejszą opcję do osiągnięcia konkretnych celów rozwoju pracowników. Algorytm obejmuje pięć kroków, które pozwalają skutecznie ocenić i wybrać grę odpowiadającą potrzebom zespołu i celom szkoleniowym.

• Określanie celów szkoleniowych. Na tym etapie należy zidentyfikować i sformułować konkretną wiedzę, umiejętności i zdolności, które uczestnicy mają rozwinąć dzięki grze biznesowej.
• Badanie odbiorców. Badanie grupy docelowej pomoże określić jej aktualny poziom wiedzy i umiejętności, doświadczenie zawodowe, preferencje i zainteresowania.
• Znalezienie odpowiedniej gry. Ten etap obejmuje analizę i wybór opcji najbardziej odpowiedniej do celów szkoleniowych i potrzeb odbiorców.
• Dostosowanie gry do kontekstu. Należy starać się uwzględnić specyfikę branży, w której działa grupa docelowa, zidentyfikować istotne dla niej sytuacje biznesowe i dostosować do niej fabułę oraz procesy gry.
• Ocena i analiza wyników. Po grze ważne jest, aby ocenić postępy uczestników w rozwijaniu niezbędnych umiejętności i wykorzystać opinie publiczności do dalszego ulepszania gry.

Międzynarodowa ekspertka w dziedzinie pedagogiki gier, Ekaterina Kudryavtseva, zauważyła w wywiadzie dla Skillbox Media, że ​​gra może pełnić kilka funkcji jednocześnie. Służy jako narzędzie diagnostyczne, pozwalające zidentyfikować zarówno obiecujących, jak i nieskutecznych menedżerów. Ponadto gra pomaga ludziom rozpoznać swoje mocne i słabe strony oraz zidentyfikować brakujące kompetencje. Proces ten przyczynia się do rozwoju niezbędnych umiejętności i zdolności, co jest szczególnie ważne na dzisiejszym rynku pracy. Techniki grywalizacji stają się cennym zasobem w rozwoju zawodowym i osobistym.