Spis treści:
- Learn2learn
- Jak powstał projekt Learn2learn
- Jakie są główne formaty Learn2learn
- Jak format uczenia się wokół znalazł swoich odbiorców
- Jak zorganizowana jest praca z klientami
- Jak tworzone są artystyczne przestrzenie edukacyjne
- Jak praca naukowa pomogła spojrzeć na projekt z nowej perspektywy
- Jak oceniany jest sukces projektu
Learn2learn
Projekt ma na celu rozwiązywanie bieżących problemów i zaspokajanie potrzeb grupy docelowej. Głównym celem jest opracowanie skutecznych rozwiązań, które pomogą użytkownikom radzić sobie z codziennymi wyzwaniami i poprawić jakość ich życia. Dążymy do stworzenia unikalnego produktu, który wyróżni się na rynku, spełniając współczesne wymagania i oczekiwania użytkowników. Podczas realizacji projektu zwracamy szczególną uwagę na jakość, innowacyjność i doświadczenie użytkownika, co pozwala nam osiągać wysokie rezultaty i budować długotrwałe relacje z klientami.
Tworzenie unikalnych formatów szkoleń korporacyjnych i produktów edukacyjnych opartych na wykorzystaniu sztuki do nauki i rozwoju. Opracowujemy innowacyjne podejścia, które integrują metody artystyczne z procesami edukacyjnymi, promując głębsze zrozumienie i zaangażowanie uczestników. Naszym celem jest wspieranie nauki poprzez wykorzystanie kreatywnych rozwiązań i praktycznych umiejętności, jakie oferuje sztuka.
Rok wprowadzenia na rynek to kluczowy moment dla każdego projektu lub firmy. Ten moment oznacza początek podróży, która następnie wpłynie na wszystkie aspekty działalności. Wybór odpowiedniego roku wprowadzenia na rynek może być kluczem do sukcesu, ponieważ może on być zgodny z trendami rynkowymi i potrzebami odbiorców. Udane wprowadzenie na rynek zależy nie tylko od odpowiedniego momentu, ale także od starannego przygotowania i strategii wdrażanej w trakcie procesu. Ważne jest, aby rok wprowadzenia na rynek był spójny z ogólnymi celami i misją firmy oraz analizowany w kontekście otoczenia konkurencyjnego.
Rok 2010 był ważnym kamieniem milowym w różnych dziedzinach, w tym w technologii, kulturze i ekonomii. Świat technologii doświadczył znaczących zmian, takich jak rozwój urządzeń mobilnych i mediów społecznościowych. Pojawienie się nowych gadżetów i aplikacji zmieniło codzienne życie użytkowników. W sferze kulturalnej rok 2010 został zapamiętany dzięki premierom kilku przełomowych filmów i albumów muzycznych, które wpłynęły na sztukę współczesną. Gospodarka nadal podnosiła się po globalnym kryzysie, a wiele krajów zaczęło wdrażać nowe podejścia do rozwoju. Ten rok zapoczątkował wiele trendów, które nadal ewoluują.
Link to adres kierujący do określonego zasobu w internecie. Umożliwia on użytkownikom dostęp do stron internetowych, obrazów, filmów i innych plików. Prawidłowe użycie linków jest ważne dla poprawy nawigacji w witrynie i zwiększenia jej widoczności w wyszukiwarkach. Optymalizacja linków obejmuje używanie słów kluczowych w tekście kotwicy, a także tworzenie linków wewnętrznych i zewnętrznych, co może znacznie poprawić wyniki SEO. Skuteczna struktura linków sprzyja lepszemu odbiorowi treści i zwiększa szanse na przyciągnięcie odbiorców.
Julia Pszenicyna posiada bogate doświadczenie w szkoleniach i rozwoju kadr, zarówno w dużych firmach, jak i jako freelancerka, pracując jako trenerka i konsultantka. W 2010 roku wraz z zespołem podobnie myślących osób uruchomiła projekt Learn2learn, który koncentruje się na rozwiązaniu ważnego problemu: motywacji pracowników do nauki. Projekt oferuje innowacyjne podejścia i metody, które pobudzają zainteresowanie nauką i rozwojem zawodowym w środowisku korporacyjnym. Julia znalazła rozwiązanie, łącząc trzy kluczowe aspekty: edukację, biznes i sztukę. Eksperymenty w tej dziedzinie przyczyniły się do rozwoju innowacyjnych, oryginalnych metod i formatów nauczania, prowadząc do powstania nowego kierunku w sferze korporacyjnej – uczenia się poprzez sztukę. Learn2learn z powodzeniem działa w tej dziedzinie od piętnastu lat, kierując się zasadą unikalności i indywidualnego podejścia twórczego, rezygnując ze skalowania, aby zachować jakość i oryginalność swoich programów. Julia Pszenicyna, autorka i dyrektorka projektu Learn2learn, podzieliła się z Skillbox Media swoją koncepcją stworzenia unikalnego formatu nauczania. Opowiedziała o tym, jak narodził się pomysł projektu i jak się rozwija. Julia wyraziła również opinię, że sztuka współczesna to swego rodzaju trend w modzie, który z czasem może zaniknąć. Zauważyła również, że w ciągu 14 lat istnienia Learn2learn nigdy nie wprowadzono stanowiska kierownika sprzedaży, co podkreśla unikalną strukturę organizacyjną i filozofię firmy.
Jak powstała firma Learn2learn
Mam bogate doświadczenie w edukacji korporacyjnej, zdobyte na różnych stanowiskach. W latach 2003-2006 byłam zaangażowana w rozwój strony internetowej trainings.ru i kierowałam działem edukacji korporacyjnej w firmie Amplua. Następnie zarządzałam działami szkoleń i rozwoju w takich firmach jak Leroy Merlin Vostok i DHL Russia. W 2008 roku przeszłam na freelancing, gdzie jako trener biznesowy opracowywałam i wdrażałam programy T&D oraz doradzałam firmom w zakresie szkoleń i rozwoju personelu. Moje doświadczenie obejmuje wszystkie aspekty szkoleń korporacyjnych, co pozwala mi skutecznie odpowiadać na potrzeby klientów.
Rozmawiałem obszernie z kolegami z HR i T&D na konferencjach branżowych i doszliśmy do wniosku, że kluczem do efektywnego szkolenia w organizacji jest nastawienie pracowników do procesu uczenia się i ich chęć rozwoju. Zmotywowani pracownicy samodzielnie poszukują przydatnej literatury, konsultują się z ekspertami i współpracują z kolegami. To fundament nieformalnego uczenia się, które odpowiada za około 80% rezultatów szkoleń i rozwoju (L&D). Dlatego ważne jest, aby formalne programy edukacyjne, na które organizacje przeznaczają budżety, wspierały i wzmacniały chęć pracowników do samodzielnej nauki. Zrozumienie tego aspektu podkreśla potrzebę opracowania strategii mających na celu motywowanie pracowników do nauki.
W 2010 roku narodził się pomysł projektu Learn2learn, co tłumaczy się jako „Ucz się uczyć”. Początkowo projekt nie miał związku ze sztuką. Głównym celem było opracowanie i wdrożenie nowych metod szkoleniowych, które byłyby skuteczniejsze i bardziej motywujące niż te obecnie stosowane. Naszym celem było promowanie pozytywnego nastawienia do nauki wśród pracowników i rozwijanie ich zdolności do samokształcenia. Początkowo projekt był pomyślany jako przedsięwzięcie społeczne, a nie komercyjne, mające na celu zakomunikowanie moich idei, które uważałem za rewolucyjne, społeczności HR. Szybko jednak zdałem sobie sprawę, że samo pisanie artykułów lub prezentowanie ich na konferencjach nie doprowadzi do znaczących zmian. Zrozumiałem, że muszę aktywniej angażować odbiorców i stworzyć platformę do dyskusji. Postanowiłem więc opracować bardziej interaktywne formaty, które umożliwiłyby dzielenie się wiedzą i doświadczeniem, przyczyniając się do rzeczywistej transformacji w dziedzinie zarządzania zasobami ludzkimi.
Musiałam opracować bardziej przekonujące podejście, które skutecznie uwzględniałoby wewnętrzne postawy pracowników i kulturę korporacyjną. Okazało się to trudnym zadaniem. Osobisty stosunek do różnych aspektów bezpośrednio wpływa na ich zachowanie zawodowe. Nie da się jednak zmusić pracownika do szczerego uśmiechu do klientów, szacunku dla współpracowników ani okazywania miłości do ojczyzny. Zamiast tego można stworzyć atmosferę, która inspiruje i motywuje pracowników.
Regularnie stosuję metody kreatywne w swoich programach szkoleniowych, co sprawia, że pomysł połączenia szkoleń korporacyjnych ze sztuką jest w pełni uzasadniony i naturalny. Połączenie tych dwóch podejść nie tylko rozwija kreatywność pracowników, ale także poprawia umiejętności pracy zespołowej, co z kolei przyczynia się do wzrostu efektywności biznesowej. Sztuka jako metoda nauczania pomaga stworzyć wyjątkową atmosferę, w której uczestnicy mogą swobodnie wyrażać swoje pomysły i znajdować innowacyjne rozwiązania.
Aby zrealizować nasz pomysł, połączyliśmy siły z podobnie myślącymi osobami ze środowiska HR i profesjonalistami ze świata sztuki. Artysta i członek zarządu Moskiewskiego Związku Artystów, Aleksander Sorokin, dołączył do projektu od samego początku, obejmując stanowisko dyrektora artystycznego Learn2learn. Świadomie odrzuciliśmy tradycyjne teorie i metody edukacyjne, preferując eksperymentowanie i poszukiwanie nowych podejść opartych na intuicji. Moje doświadczenie w psychologii, pedagogice i zarządzaniu biznesem odegrało w tym procesie znaczącą rolę.
W tamtym czasie w Rosji nie było podobnych inicjatyw. Studiowałem zagraniczne projekty o podobnej koncepcji, ale nie chciałem ich naśladować. Później, analizując rynek projektów edukacyjnych na potrzeby moich badań, zdałem sobie sprawę, że podążamy w różnych kierunkach. Na Zachodzie edukacja korporacyjna postrzega sztukę, zwłaszcza sztukę współczesną, jako narzędzie do tworzenia innowacji. Takie stanowisko zakłada, że współcześni artyści tworzą dzieła konceptualne i odważne, a jeśli to rozumiesz, jesteś otwarty na nowe idee, potrafisz myśleć nieszablonowo i znajdować nieoczekiwane rozwiązania.
Nasz zespół ma szczególną więź ze sztuką współczesną. Cenimy prawdziwą, autentyczną sztukę, zdolną do wywoływania głębokich przeżyć emocjonalnych. Współpracujemy wyłącznie z artystami akademickimi, utalentowanymi muzykami, aktorami i innymi przedstawicielami kultury i sztuki, którzy podzielają nasze wartości i aspiracje. Naszym celem jest wspieranie i rozwijanie autentycznych form ekspresji, które inspirują i poruszają widza.
Nauka poprzez sztukę zakłada, że obcowanie z dziełem sztuki powinno prowadzić do rozwoju osobistego i głębokich emocji. Człowiek musi doświadczyć doświadczenia artystycznego, które jest możliwe tylko poprzez interakcję z prawdziwą sztuką. Jeśli widz wymaga wyjaśnienia znaczenia dzieła, intencji artysty lub sposobów jego interpretacji, taka sztuka nie spełnia swojego celu. Prawdziwa wartość sztuki tkwi w jej zdolności do wywoływania intuicyjnego zrozumienia i reakcji emocjonalnej bez dalszych wyjaśnień.
Naszym zdaniem, sztuce współczesnej brakuje wystarczających zasobów i potencjału. Z perspektywy dydaktycznej okazuje się ona nieskuteczna. Gdy prezentowana jest jedynie koncepcja bez obrazu wizualnego, ludzki system rozpoznawania obrazu jest nieskuteczny, co utrudnia pełnoprawny proces edukacyjny. Co więcej, uważamy, że to zjawisko jest chwilową modą, która ostatecznie zaniknie.
Wolimy skupić się na tych pracach, które już przeszły próbę Czasu lub mają potencjał, by stać się klasyką. W naszych programach badamy arcydzieła starożytności i renesansu, a także dzieła impresjonistów i mistrzów rosyjskiej akademickiej szkoły malarstwa, muzyki i teatru. Pozwala nam to głębiej zrozumieć dziedzictwo kulturowe i jego wpływ na współczesność.
Jakie są główne formaty Learn2learn?
Podczas pierwszych eksperymentów opracowaliśmy format, który nazwaliśmy „learning surrounds”, co można przetłumaczyć jako „edukacyjne przestrzenie artystyczne”. Format ten stał się kluczowym elementem i „wizytówką” projektu Learn2learn. Edukacyjne przestrzenie artystyczne zapewniają wyjątkową atmosferę do nauki, sprzyjając kreatywności i interakcji między uczestnikami.
Format naszego obiektu artystycznego został zaprojektowany tak, aby zapewnić wyjątkowe doświadczenie edukacyjne poprzez interakcję ze sztuką. Staramy się inspirować uczestników do głębszego zgłębienia tematu i rozwijania związanych z nim umiejętności. To podejście działa, ponieważ nauka nie jest dydaktyczna, lecz inspirująca i rozbudza zainteresowanie. Oddziaływanie emocjonalne odgrywa kluczową rolę w budowaniu wewnętrznej motywacji do nauki. Podkreślamy również szybkość interakcji z formatem, ponieważ czas jest cennym zasobem w szkoleniach korporacyjnych. Szkolenie w środowisku korporacyjnym można porównać do zwiedzania muzeum z audioprzewodnikiem. Zamiast galerii, pracownicy znajdują się w specjalnie zorganizowanej przestrzeni w swoim miejscu pracy. Szkolenia zazwyczaj odbywają się w biurze firmy, w sali konferencyjnej lub pokoju spotkań. Ten format pozwala na efektywne zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności w znanym otoczeniu, co sprzyja lepszemu zrozumieniu informacji i zwiększonej produktywności. Naszym pierwszym „dojrzałym” projektem, który nazywamy obiektem, jest „Pinakoteka”, stworzona w 2013 roku po serii eksperymentów. Ta wyjątkowa przestrzeń, podzielona na strefy tematyczne, prezentuje kopie dzieł znanych artystów, takich jak „Dziewczyna na balu” Picassa, a także oryginalne obrazy Aleksandra Sorokina, w tym „Miasto”, „Noc”, „Czerepowiecka Huta Żelaza” i „Dom L.N. Tołstoja w Chamownikach”. Po wejściu do Pinakoteki każdy zwiedzający otrzymuje odtwarzacz audio i słuchawki, które towarzyszą mu na całej trasie, oferując możliwość wysłuchania edukacyjnego tekstu literackiego poświęconego przywództwu w XXI wieku. W tym projekcie kładziemy nacisk na wartości humanistyczne i ponadczasową ideę, że przywództwo to wybór. Postrzegamy lidera jako holistyczną jednostkę, a kreatywność w kontekście przywództwa. Zwiedzający słuchają opowieści, jednocześnie oglądając obiekty artystyczne, co zachęca ich do identyfikacji z bohaterem i refleksji nad tym, co bycie liderem oznacza dla nich osobiście.
Trasa, obejmująca wysłuchanie opowieści, zajmuje zaledwie 30 minut. Ze względu na wielkość przestrzeni, trasę tę może pokonać dziennie nawet 120 osób.
Drugim kluczowym formatem naszego projektu są autorskie warsztaty edukacyjne, które od samego początku były prowadzone. Podczas warsztatów uczestnicy zdobywają nową wiedzę i umiejętności poprzez sztukę i kreatywność. Tworzą obrazy, wystawiają spektakle teatralne lub opracowują modele architektoniczne pod okiem doświadczonych specjalistów. Programy warsztatów zostały opracowane w oparciu o zasady metodyczne, dzięki czemu uczestnicy mogą rozwijać zarówno swoje wartości, jak i umiejętności praktyczne. Te formaty edukacyjne przyczyniają się nie tylko do rozwoju zawodowego, ale także osobistego, tworząc wyjątkową atmosferę sprzyjającą kreatywności i samoekspresji.
Treści edukacyjne programów są tworzone w zależności od potrzeb klientów. Nasz główny cel pozostaje ten sam: wspieranie rozwoju kluczowych kompetencji poprzez sztukę. Programy te mają na celu inspirowanie i motywowanie pracowników do zmiany ich wewnętrznych postaw i uwolnienia potencjału zawodowego. Do najczęstszych potrzeb firm należą wzmacnianie kompetencji przywódczych wśród kadry kierowniczej wyższego szczebla, budowanie zespołu i rozwój pracowników o wysokim potencjale (HiPos). Kluczowe tematy naszych warsztatów obejmują koncepcje „lidera jako artysty”, „zespołu jako formy sztuki” i „sztuki jako wzoru do naśladowania dla biznesu”. Obszary te umożliwiają firmom efektywny rozwój pracowników i tworzenie innowacyjnych podejść zarządczych.
Jak format nauki w systemie „nauka w systemie rund” znalazł swoich odbiorców
Nasze pierwsze projekty, poprzedzające powstanie Pinakoteki, to „Czworokąt Bermudzki” (2010), „Pragnienie latania” (2011) i „Opowieść noworoczna” (2012). „Czworokąt Bermudzki” był przeznaczony dla specjalistów HR i wprowadzał ich w koncepcję organizacji samouczących się, koncentrując się na typowych błędach w tworzeniu korporacyjnych systemów szkoleń i rozwoju. „Pragnienie latania” poruszało kwestię odpowiedzialności pracowników za własny rozwój, a „Opowieść noworoczna” koncentrowała się na rozwijaniu umiejętności uczenia się. Wszystkie trzy projekty łączyły elementy storytellingu i instalacji artystycznych. Po raz pierwszy zaprezentowaliśmy je na wystawie HR Trainings EXPO w latach 2010 i 2011, gdzie wzbudziły duże zainteresowanie wśród pracowników. Doprowadziło to do tego, że pierwsi klienci korporacyjni, tacy jak VTB i IBS, wyrazili zainteresowanie wykorzystaniem naszych obiektów w celu podnoszenia kwalifikacji swoich pracowników.
W 2013 roku, na prośbę Alfa-Banku, powstał program Pinakoteka, którego celem jest rozwijanie kompetencji przywódczych XXI wieku i wspieranie kultury innowacyjnego przywództwa w organizacji. Początkowo uczestnikami byli menedżerowie banków, w tym kadra zarządzająca wyższego szczebla. Format i treść programu zostały przyjęte bardzo pozytywnie, co potwierdza jego sukces. Od tego czasu format „learning arounds” stał się standardem. Od 2013 roku wielokrotnie organizowaliśmy programy Pinakoteka w różnych rosyjskich i międzynarodowych organizacjach, zarówno rządowych, jak i komercyjnych, z udziałem tysięcy pracowników. Program cieszy się niezmiennie dużą popularnością, co dowodzi jego skuteczności i trafności w obliczu współczesnych wyzwań.
W oparciu o projekt Pinakoteka opracowaliśmy trzy kolejne. Zaledwie trzy miesiące po premierze Pinakoteki powstał projekt Alla Prima, również zlecony przez Alfa-Bank. Projekt ten koncentruje się na zorientowaniu na klienta i autentycznej obsłudze. Projekt ten został zaprezentowany w różnych rosyjskich instytucjach, w tym w moskiewskim MFC (Moje Dokumenty) w 2014 roku, na zaproszenie jego dyrektor, Eleny Gromowej.
W 2018 roku otrzymaliśmy prośbę od Julii Użakiny, prezes Akademii Korporacyjnej Rosatomu, oraz Natalii Żurawlowej, wówczas odpowiedzialnej za edukację korporacyjną w Sbierbanku. W 2019 roku, na wspólną prośbę Rosatomu i Sbierbanku, opracowaliśmy projekt Fermata, poświęcony kulturze odpowiedzialności. W 2021 roku stworzyliśmy „Pudełko”, którego celem jest promowanie kultury pracy zespołowej. Projekt ten powstał na prośbę Senezh Management Workshop dla laureatów konkursu „Liderzy Rosji”, zorganizowanego przez ANO „Rosja – Kraj Możliwości”. Kontynuujemy współpracę z liderami w dziedzinie edukacji korporacyjnej, dążąc do rozwijania umiejętności i kultury odpowiedzialnej i efektywnej interakcji w zespołach.
Aktualnie pracujemy nad tworzeniem nowych obiektów, które odpowiadają aktualnym potrzebom nowoczesnych organizacji. Szczegóły są nadal objęte tajemnicą.
Jak współpracujemy z klientami
Wszystkie nasze produkty powstają wyłącznie na życzenie konkretnych klientów. Budżet ustalamy indywidualnie dla każdego projektu, uwzględniając specyfikę i wymagania klienta. Gwarantujemy wysoką jakość i zgodność z oczekiwaniami, zapewniając spersonalizowane podejście do każdego zlecenia.
Nowi klienci trafiają do nas dzięki poczcie pantoflowej i rekomendacjom od współpracowników, którzy są zadowoleni z naszych projektów. Wśród naszych klientów znajdują się duże korporacje publiczne i prywatne, a także małe firmy i startupy. Cenimy długoterminowe relacje i kontynuujemy współpracę z tymi, którzy już z nami współpracowali. Nasza strona internetowa zawiera aktualne wiadomości i artykuły, a także prowadzimy zamkniętą grupę na Telegramie, gdzie komunikują się tylko nasi stali klienci.
Nie korzystamy z dodatkowych kanałów pozyskiwania klientów i nie dążymy do skalowania. Liczba projektów od momentu powstania Learn2learn pozostaje stabilna, ponieważ nie jesteśmy w stanie przyjąć większej liczby zamówień. Zależy mi na tym, aby każde wydarzenie było realizowane z dbałością o szczegóły, estetykę i skuteczność. Kładę również duży nacisk na wkładanie serca i duszy w każdy projekt.
Wbrew powszechnemu przekonaniu nie mamy kierownika sprzedaży. To prawda. Sprzedaż tak specjalistycznych produktów jest trudna, dlatego osobiście zajmuję się wszystkimi interakcjami z potencjalnymi i obecnymi klientami. Ponieważ osobiście angażuję się w rozwój wszystkich produktów edukacyjnych i organizację wydarzeń, mam możliwość szczegółowego i jasnego wyjaśnienia ich zalet i korzyści biznesowych. To spersonalizowane podejście pozwala nam lepiej zrozumieć potrzeby klientów i dostosować naszą ofertę do ich potrzeb, co z kolei zwiększa prawdopodobieństwo udanej sprzedaży.
Z czasem, dzięki doświadczeniu zdobytemu w licznych wdrożonych programach, wyjaśnianie istoty naszej pracy stało się znacznie łatwiejsze. Na początkowym etapie, gdy dopiero zaczynaliśmy, osoby inicjujące klientów musiały stawić czoła znacznym trudnościom. Mogę sobie tylko wyobrazić, jak udało im się wyjaśnić w firmie koncepcję uczenia się poprzez sztukę i przekonać kierownictwo o jej konieczności.
Nie mamy jasno sformułowanego biznesplanu dotyczącego liczby zrealizowanych projektów. Klienci zazwyczaj kontaktują się z nami telefonicznie lub za pośrednictwem wiadomości. Omawiamy szczegóły, dochodzimy do porozumienia i ustalamy termin realizacji. Realizujemy średnio co dwa tygodnie prośbę klienta, która może obejmować organizację warsztatów edukacyjnych lub instalację obiektu w jego siedzibie. Pozwala nam to na utrzymywanie aktywnej interakcji z klientami i elastyczne reagowanie na ich potrzeby.
Tworzenie nowych obiektów w formacie „learning surrounds” to przedsięwzięcie na dużą skalę, wymagające od trzech do sześciu miesięcy intensywnej pracy. Jednymi z najbardziej złożonych i dużych projektów pod względem rozwoju i wdrożenia są firmowe eventy dla rodziców z dziećmi, które tradycyjnie organizujemy latem i w Sylwestra. Uczestniczą w nich wszyscy pracownicy firmy wraz z rodzinami, a liczba odbiorców może sięgać kilku tysięcy osób. Aby skutecznie przeprowadzić te wydarzenia, konieczne jest przyciągnięcie ponad stu profesjonalistów.
Aktywnie angażujemy się w działalność społeczną. Uczestnicy naszych rund edukacyjnych i warsztatów często pytają, czy istnieje coś podobnego dla szerszej publiczności, w tym dla dzieci. W odpowiedzi na te potrzeby, od 2018 roku uczestniczymy w corocznym ogólnorosyjskim wydarzeniu „Noc Muzeów”. Profesjonaliści z branży kultury i sztuki uczestniczą bezpłatnie w organizowanych przez nas wydarzeniach edukacyjno-artystycznych, które odbywają się w tak kultowych miejscach, jak Dom Gogola, Dwór Tołstoja w Chamownikach i Pałac Aleksandryjski w Ogrodzie Nieskucznym. Celem tych wydarzeń jest promocja dziedzictwa kulturowego i zwrócenie uwagi na sztukę, tworząc wyjątkowe możliwości wymiany edukacyjnej i kulturalnej.
Jak powstają artystyczne przestrzenie edukacyjne
Proces rozpoczyna się od kontaktu klienta z Learn2learn z konkretną potrzebą edukacyjną. Na przykład, kadra kierownicza firmy może uważać, że przywództwo wiąże się ze ścisłą kontrolą i musi zmienić to postrzeganie, aby stworzyć bardziej zaufaną atmosferę w swoich zespołach. Klient może również zidentyfikować istniejący problem: „W naszej firmie każdy jest odpowiedzialny za swoją część, ale nikt nie kontroluje całości”.
W komunikacji z klientem staram się lepiej zrozumieć jego potrzeby i przełożyć je na cele edukacyjne. Jeśli jestem przekonany, że projekt może zostać pomyślnie wdrożony i przyniesie znaczące rezultaty, decydujemy się na rozpoczęcie prac rozwojowych. Zazwyczaj zgłaszają się do nas klienci o podobnych wartościach, co pozwala nam łatwo znaleźć wspólny język i wypracować spójną wizję rezultatów edukacyjnych. Jednak w jednym przypadku otrzymaliśmy ofertę opracowania projektu opartego na książce „Szlifierz diamentów” Michaela Roacha. Odmówiliśmy, ponieważ idee autora dotyczące budowania udanego biznesu poprzez nauki buddyjskie nie były zgodne z naszymi zasadami.
W ramach projektu edukacyjnego rozpoczynamy prace nad częścią artystyczną, obejmującą scenariusz, elementy wizualne i format audio. Pozwoli nam to stworzyć spójną i atrakcyjną treść, która skutecznie przekaże materiały edukacyjne i zaangażuje odbiorców. Dołożymy wszelkich starań, aby zapewnić wysoką jakość i zgodność z celami edukacyjnymi.
Nie angażujemy klientów w proces tworzenia projektu, a gotowy produkt otrzymują oni dopiero po jego dostarczeniu do biura. Zaufanie klienta jest kluczowe dla pomyślnego ukończenia projektu – bez niego wizja staje się niemożliwa do osiągnięcia. Klienci czasami proszą o materiały pisemne, ale w takich przypadkach wolę umówić się na rozmowę telefoniczną. Pozwala mi to nakreślić kluczowe punkty i wyjaśnić, jak zostaną one wdrożone w projekcie finalnym.
Zespół odpowiedzialny za realizację projektu jest tworzony zgodnie ze specyficznymi potrzebami projektu. W projekcie Learn2learn głównymi uczestnikami jestem ja i Aleksander Sorokin. Moim zadaniem jest opracowanie koncepcji edukacyjnej nowego obiektu i napisanie treści. Aleksander, jako dyrektor artystyczny, odpowiada za stronę wizualną: opracowuje projekt przyszłej przestrzeni i tworzy obrazy, a także angażuje utalentowanych specjalistów z różnych dziedzin sztuki, takich jak aktorzy i muzycy, aby wcielić tę koncepcję w życie. Niektórzy z tych specjalistów współpracują z nami od samego początku projektu. Pozwala nam to tworzyć wyjątkowe przestrzenie edukacyjne, które harmonijnie łączą sztukę i naukę.
Nieustannie dążymy do rozwoju i innowacji w naszych projektach. Wcześniej korzystaliśmy z istniejących utworów lub nagrywaliśmy kompozycje klasyczne z muzykami jako akompaniament audio. Jednak w 2021 roku, pracując nad nowym projektem, zaprosiliśmy kompozytora do stworzenia autorskiej muzyki specjalnie dla tej placówki. Po każdym programie przeprowadzamy analizę w celu zidentyfikowania możliwości ulepszeń. Sprawdzamy, gdzie możemy wprowadzić zmiany, dodać nowe elementy lub zmienić podejście do pewnych punktów, aby nasze treści były bardziej zrozumiałe i angażujące dla uczestników.
Po udanej premierze. Po umieszczeniu obiektu w firmie klienta, staje się on częścią naszej linii produktów, umożliwiając innym firmom zlecenie jego umieszczenia. Wszystkie nasze produkty edukacyjne pozostają naszą własnością, ale mamy również ekskluzywne projekty opracowane specjalnie dla klientów z przeniesieniem praw wyłącznych. Przykładami takich projektów są krótkometrażowy film edukacyjny „Słoneczny dzień” dla Senezh Management Workshop oraz film „Pocztówka do przyszłości” dla Rosatomu. Po premierze film Rosatomu został udostępniony publicznie, co było dla nas ważnym wydarzeniem i uznaniem jakości naszej pracy.
Jak praca naukowa pomogła nam spojrzeć na projekt z nowej perspektywy
Projekt powstał jako eksperyment praktyczny, a opracowując nasze formaty, nie opieraliśmy się na teoriach i metodach pedagogiki i andragogiki – a przynajmniej nie było to naszym głównym priorytetem. Skoncentrowaliśmy się na praktycznym podejściu, co pozwoliło nam stworzyć unikalne rozwiązania, odpowiadające wymaganiom współczesnej edukacji. Takie podejście pozwoliło nam uniknąć formalności i skupić się na rzeczywistych potrzebach uczestników projektu.
Z czasem zainteresowaliśmy się głębszym zgłębieniem tego tematu i podejściem do projektu z naukowej perspektywy. W praktyce zauważyliśmy, że nasza metoda przynosi rezultaty, ale ważne było znalezienie uzasadnienia dla jej skuteczności. Starałem się zrozumieć, dlaczego i jakie czynniki wpływają na skuteczność naszego podejścia, a także wesprzeć je teoretycznymi podstawami.
Praca nad artykułami naukowymi pozwoliłaby nam bardziej przekonująco prezentować nasze pomysły zarówno klientom, jak i współpracownikom. Co więcej, konieczna była ochrona naszej własności intelektualnej przed nieuczciwym zapożyczeniem, które miało miejsce w przeszłości, gdy nasz projekt Learn2learn nie był nawet cytowany. Opisywanie i dokumentowanie naszej pracy stało się kluczowe. Dlatego w 2018 roku rozpocząłem badania w Instytucie Edukacji Artystycznej i Kulturoznawstwa Rosyjskiej Akademii Edukacji. Ta decyzja nie tylko pomogła chronić naszą pracę, ale także wzmocniła naukowe podstawy projektu, co z kolei zwiększyło jego autorytet i atrakcyjność dla potencjalnych partnerów.
Na początku mojej analizy przeprowadziłem retrospektywny przegląd naszych działań, aby określić, które koncepcje i podejścia są najściślej związane z naszą praktyką. W rezultacie stało się jasne, że Lew Wygotski, Aleksiej Leontiew, Daniił Elkonin i Wasilij Dawydow byli dla nas kluczowymi postaciami. Ci uczeni położyli podwaliny pod uczenie się rozwojowe w rosyjskiej pedagogice. Szczególnie cenne dla naszych badań są prace Wygotskiego dotyczące roli sztuki w procesie edukacyjnym.
Podczas pracy nad projektem „Szkatułka”, zainicjowanym przez ANO „Rosja – Kraj Możliwości”, odkryliśmy, że w latach 60. XX wieku artyści, architekci, inżynierowie i naukowcy spotykali się nad brzegiem jeziora Senez, w Domu Twórczości Związku Artystów ZSRR. Ci kreatywni ludzie z całego kraju poszukiwali nowych podejść do harmonijnego rozwoju człowieka. Jesteśmy przekonani, że znaleźliśmy idee i rozwiązania, których szukali wówczas nasi poprzednicy.
W naszej pracy nadal świadomie unikamy stosowania konkretnych metod edukacyjnych, ponieważ rozwój każdego projektu jest przede wszystkim wyzwaniem twórczym. Stworzenia doświadczenia artystycznego nie da się osiągnąć za pomocą szablonu czy algorytmu. Wymaga ono wewnętrznej treści, doświadczenia życiowego, intuicji, inspiracji, swobody twórczej, szczerości oraz miłości do ludzi i swojej pracy. Wierzymy, że to właśnie te cechy przyczyniają się do powstania wyjątkowego i głębokiego doświadczenia, które na długo pozostanie w pamięci uczestników.
Ukończyłam studia podyplomowe i nadal angażuję się w działalność badawczą. Obecnie piszę artykuły naukowe, wygłaszam referaty na konferencjach i dzielę się doświadczeniem praktycznym z kolegami. Moja praca ma na celu pogłębianie wiedzy w mojej dziedzinie i aktywne uczestnictwo w środowisku naukowym.
Jak oceniany jest sukces projektu?
Nie prosimy uczestników o formalną informację zwrotną po wizycie w miejscu realizacji projektu lub udziale w warsztatach, ponieważ byłoby to niewłaściwe. Głównym celem każdego programu jest inspirowanie uczestników poprzez kontakt ze sztuką, pomoc w uświadomieniu sobie czegoś nowego, odczuwaniu emocji i refleksji nad ważnymi kwestiami. Wypełnienie ankiety na koniec wydarzenia mogłoby negatywnie wpłynąć na to doświadczenie. Klienci mają prawo do zbierania opinii od pracowników i czasami dzielenia się nimi z nami.
Skuteczność naszej pracy zależy od zmian w organizacjach. Firmy, z którymi współpracujemy, wprowadzają nowe projekty i produkty, innowacje i stosują strategie HR bardziej zorientowane na człowieka. Kolejnym ważnym wskaźnikiem jest liczba powtarzających się próśb klientów, co pokazuje naszą zdolność do wspólnego tworzenia nowych produktów edukacyjnych, spełniających współczesne wymagania.
Na końcu każdej trasy umieszczamy puste płótno, na którym uczestnicy mogą zapisywać swoje wrażenia i przemyślenia. Zazwyczaj są to krótkie, emocjonalne stwierdzenia, takie jak „Prowokujące do myślenia”, „Ciekawe” lub „Wspaniałe!”, wraz z cytatami z wysłuchanego materiału i słowami pożegnalnymi dla innych. Jednak wielu uczestników woli pozostawiać bardziej znaczące i szczegółowe recenzje, w których dzielą się swoimi refleksjami. Recenzje te są szczególnie cenne, ponieważ świadczą o głębokim zrozumieniu i docenieniu idei i metafor zawartych w programie. Zawsze je zapisuję i obecnie mamy ich kilkaset. Niektórzy uczestnicy nadal kontaktują się z nami po ukończeniu trasy, dzieląc się swoimi doświadczeniami i pytając o to, dokąd pojechać dalej, a także o możliwość zabrania ze sobą bliskich, aby mogli doświadczyć tego samego. To dla mnie bardzo wiele znaczy.
Ostatnio zauważyłam ciekawy trend: wielu uczestników naszych poprzednich programów i wydarzeń dzieli się ze mną swoimi nowymi zainteresowaniami podczas spotkań. Wielu z nich zaczęło rysować, zapisało się na lekcje tańca lub nauczyło się grać na instrumencie muzycznym. To odkrycie było dla mnie miłym zaskoczeniem i potwierdziło, że nasze wydarzenia pomagają uwolnić potencjał twórczy naszych uczestników. Nie tylko przekazujemy wiedzę, ale także inspirujemy do nowej kreatywności i samoekspresji.