Opinia eksperta: Projektowanie pedagogiczne jest bezużyteczne, a to, co naprawdę działa, to wyzwania

Spis treści:

• O projektowaniu edukacyjnym: „Tylko kaprysy i rytuały”
• O szkołach i badaniach nad uczeniem się: „Osobiste znaczenie danej osoby nie jest brane pod uwagę”
• O trenerach i projektantach edukacyjnych: „Tańczą, żeby wywołać deszcz”

Szef Shackleton Consulting, ekspert w dziedzinie szkoleń i rozwoju (L&D), autor książki „How People Learn” i gospodarz bloga Aconventional.

Nick Shackleton-Jones jest autorem popularnego bloga Aconventional, który skupia się na szkoleniach i rozwoju. Jego treści stają się integralną częścią wielu cennych zbiorów zasobów z dziedziny uczenia się i rozwoju (L&D). Poglądy Nicka mogą wydawać się radykalne dla specjalistów z branży edukacyjnej i szkoleniowej, co podkreśla jego unikalne podejście do nowoczesnych metod nauczania.

W kilku wpisach na blogu Nick analizuje przyczyny, dla których edukacja i projektowanie dydaktyczne są często nieskuteczne. Wskazuje na brak praktycznego podejścia w programach nauczania, co prowadzi do rozdźwięku między teorią a praktyką. Nick zwraca również uwagę na przestarzałe metody nauczania, które nie odpowiadają potrzebom współczesnych studentów i wymaganiom rynku pracy. Istotnym aspektem jest brak innowacji w projektowaniu dydaktycznym, który sprawia, że ​​nauka jest mniej angażująca i istotna. Na koniec podkreśla potrzebę dostosowania podejść edukacyjnych w celu tworzenia bardziej efektywnych i znaczących rezultatów uczenia się.

O projektowaniu edukacyjnym: „Tylko mody i rytuały”

W jednej ze swoich publikacji Nick wskazuje dwa główne powody, dla których projektowanie edukacyjne, zwłaszcza w obszarze korporacyjnego uczenia się dorosłych, może być nieuzasadnione.

Głównym powodem jest to, że wiele aspektów projektowania edukacyjnego, takich jak style uczenia się, modele Kolba i taksonomia Blooma, to elementy folkloru. Często reprezentują one nawyki i rytuały, które mają słabą lub wręcz nieistniejącą bazę dowodową. Ważne jest, aby krytycznie myśleć o tych koncepcjach i oceniać ich skuteczność w świecie rzeczywistym w oparciu o aktualne badania i doświadczenie praktyczne.

Drugim powodem jest to, że nie jest to związane z procesem uczenia się. Niektóre teorie, takie jak teoria obciążenia poznawczego, mają wartość, ale nie odnoszą się do samego uczenia się, a raczej do konkretnych aspektów projektowania, takich jak testowanie pamięci. Innymi słowy, odnosi się to do praktyk nauczania, które nie przyczyniają się do rzeczywistych zmian w procesie uczenia się.

Wielu specjalistów może sprzeciwiać się temu punktowi widzenia i nie zgadzać się z nim. Jak zatem projektować doświadczenia edukacyjne i tworzyć wartość dla uczniów? Nick, posiadający wieloletnie doświadczenie w dziedzinie projektowania dydaktycznego, wyjaśnia swoje stanowisko. Twierdzi, że – na podstawie własnych doświadczeń – wysokiej jakości projektowanie dydaktyczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

Zatrzymaj się na chwilę. Przestań się spieszyć i zacznij iść naprzód z sensem. Zanurz się w procesie uczenia się i rozwoju.

O szkołach i badaniach nad uczeniem się: „Nie bierze się pod uwagę osobistego znaczenia dla jednostki”

Nick zajmuje radykalne stanowisko w sprawie uczenia się, argumentując, że specjaliści ds. edukacji często mylą kluczowe pojęcia i niewystarczająco rozumieją naturalne procesy związane z uczeniem się. Koncentruje się na rozróżnieniu między edukacją a uczeniem się, podkreślając, że są to dwa różne procesy, które wymagają odrębnego podejścia i zrozumienia. Dlatego ważne jest rozróżnienie tych pojęć, aby stworzyć skuteczniejsze metody nauczania i udoskonalić praktyki edukacyjne.

Shackleton-Jones podkreśla, że ​​większość istot żywych uczy się poprzez powtarzanie i obserwację otoczenia. Ludzie z kolei uczą się również z opowieści i opowiadania doświadczeń innych. U podstaw tych procesów uczenia się leżą zmysły, pamięć i ośrodkowy układ nerwowy, które determinują nasze reakcje i zachowanie. Z czasem reakcje te zmieniają się, stają się ostrzejsze i adaptują pod wpływem nowych doświadczeń nabytych w ciągu życia. Należy zauważyć, że reakcje ludzi są zróżnicowane i że każdego człowieka pociąga coś wyjątkowego. Ten aspekt sprawia, że ​​uczenie się i postrzeganie doświadczeń są głęboko osobiste i indywidualne.

Nick ilustruje znaczenie percepcji na przykładzie spotkania współpracowników. Jeden z pracowników wspomina, że ​​rozmowa o weekendzie z szefem jest niepożądana, ponieważ wyraźnie nie podobał mu się ten temat. Inny jednak zauważa stylowy zegarek Rolex na nadgarstku szefa i uznaje, że może to być okazja do komunikacji. W ten sposób ta sama sytuacja jest postrzegana inaczej, co podkreśla różnorodność bodźców i reakcji ludzi.

Nick wykazuje sceptycyzm wobec badań edukacyjnych, często cytowanych przez praktyków. Ekspert zauważa, że ​​większość tych badań koncentruje się na mechanizmach zapamiętywania symboli. Jest to jednak tylko niewielka część procesu uczenia się, a zapamiętywanie jest często sztucznie modelowane w badaniach. Co więcej, osobiste znaczenie informacji dla ucznia jest ignorowane, co znacznie zmniejsza rzeczywisty efekt uczenia się. Skuteczne uczenie się wymaga uwzględnienia indywidualnych potrzeb i motywacji uczniów, co znacząco poprawia proces uczenia się i czyni go bardziej wartościowym.

Shackleton-Jones stawia śmiałą hipotezę:

Gdyby cały system edukacji zniknął z dnia na dzień, mogłoby to mieć znaczący pozytywny wpływ na proces uczenia się. Dzieci byłyby zmuszone spędzać więcej czasu z rodzicami i rówieśnikami, co pozwoliłoby im szybciej przyswajać nową wiedzę i umiejętności. Takie podejście było powszechne do niedawna. Podobne zmiany zaobserwowaliśmy podczas pandemii, kiedy nauka stała się bardziej domowa i mniej formalna. W tym okresie moje córki po raz pierwszy widziały mnie w pracy i mogły zrozumieć, co dzieje się na spotkaniach i jak organizowana jest praca. To podkreśla znaczenie interakcji w uczeniu się i możliwości uczenia się w naturalnym środowisku.

Autorka argumentuje, że firmy mogą rozważyć likwidację swoich działów uczenia się i rozwoju, ponieważ jednostki te często po prostu powielają istniejące modele edukacyjne, co prowadzi do powszechnych niedociągnięć. Przykładem takiego podejścia jest ByteDance, właściciel TikToka, który już podjął kroki w tym kierunku.

O trenerach i projektantach szkoleń: „Tańczą, żeby padał deszcz”

Aby rozwiązać ten problem, Shackleton-Jones zaleca skupienie się na ludziach, zwracając uwagę na ich ważne aspekty i rzeczywiste potrzeby. Ważne jest, aby zidentyfikować osobiste znaczenie, co sprawi, że proces uczenia się będzie bardziej efektywny dla każdej osoby. Takie podejście pozwala nam stworzyć bardziej ukierunkowaną i efektywną przestrzeń edukacyjną, skoncentrowaną na rzeczywistych zainteresowaniach i motywacjach uczestników. Uwzględniając unikalne potrzeby ludzi, możemy znacząco poprawić jakość i skuteczność nauki.

Zrozumienie potrzeb ludzi jest kluczem do stworzenia efektywnego doświadczenia edukacyjnego. Jeśli nie poświęcimy czasu na zidentyfikowanie ich zainteresowań i problemów, nie będziemy w stanie opracować programów, które będą naprawdę znaczące i zdolne zmienić życie uczestników. Eksperci podkreślają wagę dogłębnej analizy oczekiwań i preferencji grupy docelowej dla sukcesu projektów edukacyjnych. Tworząc programy oparte na rzeczywistych potrzebach, zapewniamy ich trafność i skuteczność, co ostatecznie prowadzi do znaczących zmian w procesie uczenia się.

Wiele problemów i obaw, z którymi borykają się ludzie, ma już rozwiązania. Dlatego najważniejsza jest wartość w tworzeniu narzędzi i zasobów, które pomagają ludziom sprostać tym wyzwaniom. Ważne jest, aby oferować ludziom nowe wyzwania, które pozwolą im się rozwijać i znaleźć nowe sposoby rozwiązywania problemów.

Wyzwania odgrywają ważną rolę w życiu ludzi, niezależnie od tego, czy Przeprowadzka do innego kraju, rozpoczęcie nowej pracy czy uznanie kolegów. Możemy zarówno stawiać nowe wyzwania, jak i wspierać ludzi w pokonywaniu istniejących. Jednak obecnie rzadko to robimy. Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że pokonywanie wyzwań sprzyja rozwojowi emocjonalnemu i rozwojowi osobistemu. Nauka nie zawsze jest łatwa i przyjemna, ponieważ każde wyzwanie wymaga wysiłku i skupienia. Należy jednak zauważyć, że nie każda wymagająca nauka jest trudna. Nick podkreśla, że ​​wiele aspektów nauki może być trudnych, ale nie oznacza to, że są wyzwaniami. Właściwe podejście do nauki może sprawić, że proces będzie bardziej efektywny i angażujący, nawet w trudnych okolicznościach. Trenerzy i specjaliści ds. edukacji starają się ułatwiać rozwój innym, często stawiając im odpowiednie wyzwania. Jednak ich podejście często opiera się na intuicji i szczęśliwym zbiegu okoliczności. Wykorzystują różnorodne metody, aby inspirować ludzi – od historii wywołujących reakcję emocjonalną po tworzenie warunków, które mogą zmienić czyjeś życie. Na przykład taniec jako sposób na wywołanie deszczu to metafora, która podkreśla wiarę w moc działania i intencji. W niektórych przypadkach prowadzi to do sukcesu, a deszcz, symbolizujący zmianę, może nadejść.

Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że podejścia trenerów mogą się różnić, a czasami przypadkowe działania mają znaczący wpływ na życie ludzi. Skuteczność takich metod zależy od kontekstu i gotowości uczestników do zmiany.

Czytanie jest ważnym aspektem naszego życia, wpływającym na rozwój myślenia i wzbogacanie wiedzy. Pomaga poprawić koncentrację, poszerzyć słownictwo i rozwinąć krytyczne myślenie. Czytanie książek, artykułów i innych materiałów pomaga rozwijać umiejętności analizy i syntezy informacji. Ponadto regularne czytanie może być doskonałym sposobem na relaks i rozładowanie stresu. Badania naukowe potwierdzają, że czytanie nie tylko zapewnia rozrywkę, ale także pozytywnie wpływa na zdrowie mózgu, poprawiając jego funkcjonowanie. Dlatego ważne jest, aby poświęcić czas na czytanie, wybierając różnorodne gatunki i tematy. To nie tylko wzbogaci Twój wewnętrzny świat, ale także pomoże Ci być na bieżąco z aktualnymi trendami i wydarzeniami.

• „Rewolucja w edukacji została odwołana”
• Cytaty tygodnia: o oszukańczych obietnicach w EdTech
• „Współpracując z uniwersytetami, firma rozwija swój własny, wybaczcie ten banał, ekosystem”