6 powodów, dla których profesorowie uniwersyteccy nie lubią masowych otwartych kursów online

Spis treści:

• Co wiadomo o zapotrzebowaniu na kursy MOOC na uniwersytetach
• Dlaczego profesorowie nie ufają kursom MOOC
• Jak badacze oceniają perspektywy kursów MOOC w szkolnictwie wyższym

Co wiadomo o zapotrzebowaniu na kursy MOOC w

Pandemia koronawirusa znacznie przyspieszyła zainteresowanie edukacją online, a masowe otwarte kursy online (MOOC) zyskały na popularności. Według badania, wiosną 2020 r. liczba zapisów na kursy na platformie Coursera wzrosła o 644% w porównaniu z analogicznym okresem w 2019 r. W Rosji również zaobserwowano wzrost zainteresowania kursami MOOC: frekwencja na Narodowej Platformie Otwartej Edukacji (NPOO) w kwietniu 2020 r. była dwukrotnie wyższa niż w styczniu tego samego roku. Dowodzi to, że edukacja online stała się ważną częścią procesu edukacyjnego dla wielu osób poszukujących nowej wiedzy i umiejętności w zmieniającym się świecie.

W ostatnich latach platformy MOOC zaczęły aktywnie docierać do studentów, oferując im bezpłatny dostęp do kursów, które zazwyczaj są płatne. Niektóre wiodące uniwersytety również zaczęły udostępniać swoje kursy w sposób otwarty. Jednak badanie HSE pokazuje, że w Rosji, podobnie jak w innych krajach, główny wzrost popytu na kursy MOOC w 2020 roku nie był napędzany przez studentów. Wskazuje to na zmieniające się potrzeby edukacyjne i zainteresowania szerszej publiczności poszukującej możliwości zdobywania wiedzy i podnoszenia kwalifikacji poprzez edukację online. Statystyki zapisów na kursy wskazują na rosnące zainteresowanie umiejętnościami miękkimi i samorozwojem, podczas gdy tradycyjne dyscypliny uniwersyteckie nie odnotowały podobnego wzrostu. Dane demograficzne odbiorców również potwierdzają ten trend: tylko 25% użytkowników kursów MOOC to studenci w wieku 18–25 lat. Większość uczestników kursów online to osoby dorosłe, najprawdopodobniej posiadające już dyplom ukończenia studiów wyższych. Ta zmiana w preferencjach edukacyjnych podkreśla znaczenie rozwoju umiejętności dostosowanych do współczesnego rynku pracy.

Dlaczego profesorowie są ostrożni Kursy MOOC

Badania W badaniu zidentyfikowano główne przyczyny braku zaufania do kursów MOOC (masowych otwartych kursów online) i niechęci do korzystania z nich. Wielu potencjalnych użytkowników sceptycznie podchodzi do jakości oferowanych treści, uważając je za niewystarczająco głębokie i informacyjne. Istnieją również obawy dotyczące akredytacji i uznawania takich kursów przez pracodawców. Niektórzy respondenci zauważyli, że brak interakcji z instruktorami i innymi studentami zmniejsza motywację do nauki. Ponadto problemy techniczne i złożoność platformy mogą zniechęcać użytkowników. Te czynniki łącznie tworzą atmosferę nieufności wobec kursów MOOC i utrudniają ich powszechne przyjęcie.

Wykłady wideo w kursach MOOC mają pewne wady w porównaniu z zajęciami synchronicznymi. Kursy online wymagają od studentów dużej niezależności i odpowiedzialności, co nie zawsze jest typowe dla studentów. Nagranym wykładom brakuje elastyczności i interakcji między instruktorem a publicznością. Uczestnicy badania zauważyli preferencję dla synchronicznych zajęć online, które dają możliwość wymiany pomysłów i informacji zwrotnych na żywo. Ta interakcja przyczynia się do głębszego zrozumienia materiału i zwiększa motywację studentów. Dlatego, aby zwiększyć efektywność kształcenia na odległość, warto rozważyć formaty promujące aktywny udział i zaangażowanie studentów w proces nauki.

Gotowe kursy online nie obejmują wszystkich dyscyplin nauczanych na uniwersytetach. Dla większości uczelni, które tworzą masowe otwarte kursy online (MOOC), głównym celem jest przyciągnięcie nowych odbiorców, w tym potencjalnych studentów. W rezultacie platformy zazwyczaj oferują kursy wprowadzające i teoretyczne, podczas gdy specjalistyczne kursy MOOC, na które popyt jest ograniczony, są oferowane znacznie rzadziej. W rezultacie wiele ważnych dyscyplin pozostaje bez kursów na istniejących platformach edukacyjnych.

Kursy MOOC nie są idealnym sposobem na rozwijanie umiejętności praktycznych. Chociaż istnieją kursy online z popularnych dyscyplin, mają one przede wszystkim charakter teoretyczny. Wielu wykładowców zauważa, że ​​takie kursy mogą stanowić jedynie uzupełnienie, a nie główną metodę nauczania na uniwersytetach. Wykładowcy kierunków technicznych podkreślają znaczenie łączenia nauki online z praktyczną interakcją ze sprzętem. Takie podejście pozwala studentom nie tylko przyswajać wiedzę teoretyczną, ale także stosować ją w praktyce, co jest kluczem do udanego rozwoju zawodowego.

Wielu wykładowców postrzega kursy MOOC jako zagrożenie dla swojego zatrudnienia. Na rosyjskich uniwersytetach większość stanowisk wykładowców jest powiązana z pracą w salach wykładowych, co budzi obawy dotyczące integracji kursów MOOC z programem nauczania. Dla wykładowców może to oznaczać skrócenie godzin pracy, co z kolei zwiększa ryzyko zwolnienia i może negatywnie wpłynąć na ich kwalifikacje zawodowe. Jak podkreślił jeden z respondentów, praca nad wykładami motywuje wykładowców do rozwoju, poszukiwania nowych materiałów i znajdowania skutecznych sposobów przekazywania swoich pomysłów studentom.

Masowe otwarte kursy online (MOOC) stają się ważnym narzędziem konkurencyjnym wśród instytucji szkolnictwa wyższego. Wprowadzenie kursów MOOC budzi jednak pewne obawy wśród wykładowców w regionach. Kursy online oferowane przez wiodące uniwersytety mogą przyczyniać się do odpływu studentów z regionów, pogarszając sytuację w lokalnych instytucjach edukacyjnych. Wykładowcy wyrażają obawy, że w przyszłości szkolnictwo wyższe może całkowicie przenieść się do sieci, co sprawi, że uniwersytety regionalne staną się „centrami nadawania dyplomów”, jak podkreśla jeden z ekspertów, z którymi przeprowadzono wywiad. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę te zagrożenia i znaleźć sposoby na integrację edukacji online z tradycyjnymi metodami nauczania, aby utrzymać jakość procesu edukacyjnego w regionach.

Kursy MOOC, podobnie jak inne metody edukacji online, były wdrażane bez konsultacji z wykładowcami. Respondenci ankiety zauważyli, że podczas wymuszonego przejścia na kształcenie zdalne wszystkie decyzje podejmowała administracja uczelni. Wykładowcy pracujący bezpośrednio ze studentami nie brali udziału w dyskusjach na temat formatu zajęć i doboru niezbędnych zasobów. W rezultacie niechęć niektórych wykładowców do korzystania z kursów MOOC nie zawsze wynikała z niezadowolenia z samych kursów, ale częściej z obowiązkowego charakteru tych metod.

Jak badacze oceniają perspektywy kursów MOOC w szkolnictwie wyższym

Badanie wykazało, że większość wykładowców podchodzi do otwartych kursów online (MOOC) z ostrożnością, dostrzegając więcej zagrożeń niż korzyści. Jednak niektórzy ankietowani wykładowcy uważają MOOC za przydatne i integrują je jako osobne moduły w swoich programach nauczania. Ci wykładowcy zauważają, że korzystanie z MOOC pozwala im zmniejszyć obciążenie pracą, a jednocześnie zwiększyć zaangażowanie studentów. Platformy rejestrują aktywność edukacyjną, uniemożliwiając bierny udział w kursie, a tym samym stymulując bardziej aktywną naukę.

Autorzy badania zauważają, że wykładowcy aktywnie wdrażający masowe otwarte kursy online (MOOC) znacząco różnią się od swoich kolegów. Ci wykładowcy są często młodsi, mają ograniczone doświadczenie w nauczaniu i chętniej tworzą nowe kursy i aktualizują istniejące. Starają się również integrować różne formy aktywności edukacyjnej i oceny wiedzy w swoich zajęciach. Jednak na rosyjskich uniwersytetach takich nauczycieli jest na ogół niewielu, co podkreśla potrzebę wspierania i rozwijania tej kategorii nauczycieli w celu poprawy jakości kształcenia.

Czytaj także:

• Uniwersytet HSE przeanalizował obciążenie pracą nauczycieli akademickich
• Cytat tygodnia: „Uniwersytet przekształca się w coś zupełnie innego”
• Wykłady offline na uniwersytetach: atawizm czy niezbędna forma?
• Naukowcy wyjaśnili, jak zwiększyć efektywność kształcenia na odległość